Psalms (Turkish)

1

1:1b.PSA.001.001 Ne mutlu o insana ki, kötülerin öğüdüyle yürümez, Günahkârların yolunda durmaz, Alaycıların arasında oturmaz.

1:2b.PSA.001.002 Ancak zevkini RABbin Yasasından alır Ve gece gündüz onun üzerinde derin derin düşünür.

1:3b.PSA.001.003 Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer, Meyvesini mevsiminde verir, Yaprağı hiç solmaz. Yaptığı her işi başarır.

1:4b.PSA.001.004 Kötüler böyle değil, Rüzgarın savurduğu saman çöpüne benzerler.

1:5b.PSA.001.005 Bu yüzden yargılanınca aklanamaz, Doğrular topluluğunda yer bulamaz günahkârlar.

1:6b.PSA.001.006 Çünkü RAB doğruların yolunu gözetir, Kötülerin yolu ise ölüme götürür.

2

2:1b.PSA.002.001 Nedir uluslar arasındaki bu kargaşa, Neden boş düzenler kurar bu halklar?

2:2b.PSA.002.002 Dünyanın kralları saf bağlıyor, Hükümdarlar birleşiyor RABbe ve meshettiği krala karşı.

2:3b.PSA.002.003 ‹‹Koparalım onların kayışlarını›› diyorlar, ‹‹Atalım üzerimizden bağlarını.››

2:4b.PSA.002.004 Göklerde oturan Rab gülüyor, Onlarla eğleniyor.

2:5b.PSA.002.005 Sonra öfkeyle uyarıyor onları, Gazabıyla dehşete düşürüyor

2:6b.PSA.002.006 Ve, ‹‹Ben kralımı Kutsal dağım Siyona oturttum›› diyor.

2:7b.PSA.002.007 RABbin bildirisini ilan edeceğim: Bana, ‹‹Sen benim oğlumsun›› dedi, ‹‹Bugün ben sana baba oldum.

2:8b.PSA.002.008 Dile benden, miras olarak sana ulusları, Mülk olarak yeryüzünün dört bucağını vereyim.

2:9b.PSA.002.009 Demir çomakla kıracaksın onları, Çömlek gibi parçalayacaksın.›› ‹‹Güdeceksin››.

2:10b.PSA.002.010 Ey krallar, akıllı olun! Ey dünya önderleri, ders alın!

2:11b.PSA.002.011 RABbe korkuyla hizmet edin, Titreyerek sevinin.

2:12b.PSA.002.012 Oğulu öpün ki öfkelenmesin, Yoksa izlediğiniz yolda mahvolursunuz. Çünkü öfkesi bir anda alevleniverir. Ne mutlu O'na sığınanlara!

3

3:1b.PSA.003.001 Ya RAB, düşmanlarım ne kadar çoğaldı, Hele bana karşı ayaklananlar!

3:2b.PSA.003.002 Birçoğu benim için: ‹‹Tanrı katında ona kurtuluş yok!›› diyor. |iSela sanılıyor.

3:3b.PSA.003.003 Ama sen, ya RAB, çevremde kalkansın, Onurum, başımı yukarı kaldıran sensin.

3:4b.PSA.003.004 RABbe seslenirim, Yanıtlar beni kutsal dağından. |iSela

3:5b.PSA.003.005 Yatar uyurum, Uyanır kalkarım, RAB destektir bana.

3:6b.PSA.003.006 Korkum yok Çevremi saran binlerce düşmandan.

3:7b.PSA.003.007 Ya RAB, kalk, ey Tanrım, kurtar beni! Vur bütün düşmanlarımın çenesine, Kır kötülerin dişlerini.

3:8b.PSA.003.008 Kurtuluş RAB'dedir, Halkının üzerinde olsun bereketin! |iSela

4

4:1b.PSA.004.001 Sana seslenince yanıtla beni, Ey adil Tanrım! Ferahlat beni sıkıntıya düştüğümde, Lütfet bana, kulak ver duama.

4:2b.PSA.004.002 Ey insanlar, ne zamana dek Onurumu utanca çevireceksiniz? Ne zamana dek boş şeylere gönül verecek, Yalan peşinde koşacaksınız? |iSela

4:3b.PSA.004.003 Bilin ki, RAB sadık kulunu kendine ayırmıştır, Ne zaman seslensem, duyar beni.

4:4b.PSA.004.004 Öfkelenebilirsiniz, ama günah işlemeyin; İyi düşünün yatağınızda, susun. |iSela

4:5b.PSA.004.005 Doğruluk kurbanları sunun RABbe, Ona güvenin.

4:6b.PSA.004.006 ‹‹Kim bize iyilik yapacak?›› diyen çok. Ya RAB, yüzünün ışığıyla bizi aydınlat!

4:7b.PSA.004.007 Öyle bir sevinç verdin ki bana, Onların bol tahıl ve yeni şaraptan aldığı sevinçten fazla.

4:8b.PSA.004.008 Esenlik içinde yatar uyurum, Çünkü yalnız sen, ya RAB, Güvenlik içinde tutarsın beni.

5

5:1b.PSA.005.001 Sözlerime kulak ver, ya RAB, İniltilerimi işit.

5:2b.PSA.005.002 Feryadımı dinle, ey Kralım ve Tanrım! Duam sanadır.

5:3b.PSA.005.003 Sabah sesimi duyarsın, ya RAB, Her sabah sana duamı sunar, umutla beklerim.

5:4b.PSA.005.004 Çünkü sen kötülükten hoşlanan Tanrı değilsin, Kötülük senin yanında barınmaz.

5:5b.PSA.005.005 Böbürlenenler önünde duramaz, Bütün suç işleyenlerden nefret duyar,

5:6b.PSA.005.006 Yalan söyleyenleri yok edersin; Ya RAB, sen eli kanlılardan, Aldatıcılardan tiksinirsin.

5:7b.PSA.005.007 Bense bol sevgin sayesinde Kutsal tapınağına gireceğim; Oraya doğru saygıyla eğileceğim.

5:8b.PSA.005.008 Yol göster bana doğruluğunla, ya RAB, Düşmanlarıma karşı! Yolunu önümde düzle.

5:9b.PSA.005.009 Çünkü onların sözüne güvenilmez, Yürekleri yıkım dolu. Ağızları açık birer mezardır, Yaltaklanır dururlar.

5:10b.PSA.005.010 Ey Tanrı, onları suçlu çıkar! Kurdukları düzen yıkımlarına yol açsın. Kov onları sayısız isyanları yüzünden. Çünkü sana karşı ayaklandılar.

5:11b.PSA.005.011 Sevinsin sana sığınan herkes, Sevinç çığlıkları atsın sürekli, Kanat ger üzerlerine; Sevinçle coşsun adını sevenler sende.

5:12b.PSA.005.012 Çünkü sen doğru kişiyi kutsarsın, ya RAB, Çevresini kalkan gibi lütfunla sararsın.

6

6:1b.PSA.006.001 Ya RAB, öfkeyle azarlama beni, Gazapla yola getirme. kesin olarak bilinmiyor.

6:2b.PSA.006.002 Lütfet bana, ya RAB, bitkinim; Şifa ver bana, ya RAB, kemiklerim sızlıyor,

6:3b.PSA.006.003 Çok acı çekiyorum. Ah, ya RAB! Ne zamana dek sürecek bu?

6:4b.PSA.006.004 Gel, ya RAB, kurtar beni, Yardım et sevginden dolayı.

6:5b.PSA.006.005 Çünkü ölüler arasında kimse seni anmaz, Kim şükür sunar sana ölüler diyarından?

6:6b.PSA.006.006 İnleye inleye bittim, Döşeğim su içinde bütün gece ağlamaktan, Yatağım sırılsıklam gözyaşlarımdan.

6:7b.PSA.006.007 Kederden gözlerimin feri sönüyor, Zayıflıyor gözlerim düşmanlarım yüzünden.

6:8b.PSA.006.008 Ey kötülük yapanlar, Uzak durun benden, Çünkü RAB ağlayışımı işitti.

6:9b.PSA.006.009 Yalvarışımı duydu, Duamı kabul etti.

6:10b.PSA.006.010 Bütün düşmanlarım utanacak, Hepsini dehşet saracak, Ansızın geri dönecekler utanç içinde.

7

7:1b.PSA.007.001 Sana sığınıyorum, ya RAB Tanrım! Peşime düşenlerden kurtar beni, Özgür kıl.

7:2b.PSA.007.002 Yoksa aslan gibi parçalayacaklar beni, Kurtaracak biri yok diye, Lime lime edecekler etimi.

7:3b.PSA.007.003 Ya RAB Tanrım, eğer şunu yaptıysam: Birine haksızlık ettiysem,

7:4b.PSA.007.004 Dostuma ihanet ettiysem, Düşmanımı nedensiz soyduysam,

7:5b.PSA.007.005 Ardıma düşsün düşman, Yakalasın beni, Canımı yerde çiğnesin, Ayak altına alsın onurumu. |iSela

7:6b.PSA.007.006 Öfkeyle kalk, ya RAB! Düşmanlarımın gazabına karşı çık! Benim için uyan! Buyur, adalet olsun.

7:7b.PSA.007.007 Uluslar topluluğu çevreni sarsın, Onları yüce katından yönet.

7:8b.PSA.007.008 RAB halkları yargılar; Beni de yargıla, ya RAB, Doğruluğuma, dürüstlüğüme göre.

7:9b.PSA.007.009 Ey adil Tanrım! Kötülerin kötülüğü son bulsun, Doğrular güvene kavuşsun, Sen ki akılları, gönülleri sınarsın.

7:10b.PSA.007.010 Tanrı kalkan gibi yanıbaşımda, Temiz yüreklileri O kurtarır.

7:11b.PSA.007.011 Tanrı adil bir yargıçtır, Öyle bir Tanrı ki, her gün öfke saçar.

7:12b.PSA.007.012 Kötüler yola gelmezse, Tanrı kılıcını biler, Yayını gerip hedefine kurar.

7:13b.PSA.007.013 Hazır bekler ölümcül silahları, Alevli okları.

7:14b.PSA.007.014 İşte kötü insan kötülük sancıları çekiyor, Fesada gebe kalmış, Yalan doğuruyor.

7:15b.PSA.007.015 Bir kuyu açıp kazıyor, Kazdığı kuyuya kendisi düşüyor.

7:16b.PSA.007.016 Kötülüğü kendi başına gelecek, Zorbalığı kendi tepesine inecek.

7:17b.PSA.007.017 Şükredeyim doğruluğu için RAB'be, Yüce RAB'bin adını ilahilerle öveyim.

8

8:1b.PSA.008.001 Ey Egemenimiz RAB, Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde! Gökyüzünü görkeminle kapladın. okunan bir ilahi olabilir.

8:2b.PSA.008.002 Çocukların, hatta emziktekilerin sesiyle Set çektin hasımlarına, Düşmanı, öç alanı yok etmek için.

8:3b.PSA.008.003 Seyrederken ellerinin eseri olan gökleri, Oraya koyduğun ayı ve yıldızları,

8:4b.PSA.008.004 Soruyorum kendi kendime: ‹‹İnsan ne ki, onu anasın, Ya da insanoğlu ne ki, ona ilgi gösteresin?››

8:5b.PSA.008.005 Nerdeyse bir tanrı yaptın onu, Başına yücelik ve onur tacını koydun. (tanrılardan) pek aşağı yaratmadın›› (bkz. Yar.1:26-28; İbr.2:6-8).

8:6b.PSA.008.006 Ellerinin yapıtları üzerine onu egemen kıldın, Her şeyi ayaklarının altına serdin;

8:7b.PSA.008.007 Davarları, sığırları, Yabanıl hayvanları,

8:8b.PSA.008.008 Gökteki kuşları, denizdeki balıkları, Denizde kıpırdaşan bütün canlıları.

8:9b.PSA.008.009 Ey Egemenimiz RAB, Ne yüce adın var yeryüzünün tümünde!

9

9:1b.PSA.009.001 Ya RAB, bütün yüreğimle sana şükredeceğim, Yaptığın harikaların hepsini anlatacağım. yazılır.

9:2b.PSA.009.002 Sende sevinç bulacak, coşacağım, Adını ilahilerle öveceğim, ey Yüceler Yücesi!

9:3b.PSA.009.003 Düşmanlarım geri çekilirken, Sendeleyip ölüyorlar senin önünde.

9:4b.PSA.009.004 Çünkü hakkımı, davamı sen savundun, Adil yargıç olarak tahta oturdun.

9:5b.PSA.009.005 Ulusları azarladın, kötüleri yok ettin, Sonsuza dek adlarını sildin.

9:6b.PSA.009.006 Yok olup gitti düşmanlar sonsuza dek, Kökünden söktün kentlerini, Anıları bile silinip gitti.

9:7b.PSA.009.007 Oysa RAB sonsuza dek egemenlik sürer, Yargı için kurmuştur tahtını;

9:8b.PSA.009.008 O yönetir doğrulukla dünyayı, O yargılar adaletle halkları.

9:9b.PSA.009.009 RAB ezilenler için bir sığınak, Sıkıntılı günlerde bir kaledir.

9:10b.PSA.009.010 Seni tanıyanlar sana güvenir, Çünkü sana yönelenleri hiç terk etmedin, ya RAB.

9:11b.PSA.009.011 Siyonda oturan RABbi ilahilerle övün! Yaptıklarını halklar arasında duyurun!

9:12b.PSA.009.012 Çünkü dökülen kanın hesabını soran anımsar, Ezilenlerin feryadını unutmaz.

9:13b.PSA.009.013 Acı bana, ya RAB! Ey beni ölümün eşiğinden kurtaran, Benden nefret edenler yüzünden çektiğim sıkıntıya bak!

9:14b.PSA.009.014 Öyle ki, övgüye değer işlerini anlatayım, Siyon Kentinin kapılarında Sağladığın kurtuluşla sevineyim.

9:15b.PSA.009.015 Uluslar kendi kazdıkları kuyuya düştü, Ayakları gizledikleri ağa takıldı.

9:16b.PSA.009.016 Adil yargılarıyla RAB kendini gösterdi, Kötüler kendi kurdukları tuzağa düştü. |iHigayon |isela terimi.

9:17b.PSA.009.017 Kötüler ölüler diyarına gidecek, Tanrıyı unutan bütün uluslar...

9:18b.PSA.009.018 Ama yoksul büsbütün unutulmayacak, Mazlumun umudu sonsuza dek kırılmayacak.

9:19b.PSA.009.019 Kalk, ya RAB! İnsan galip çıkmasın, Huzurunda yargılansın uluslar!

9:20b.PSA.009.020 Onlara dehşet saç, ya RAB! Sadece insan olduklarını bilsin uluslar. |iSela

10

10:1b.PSA.010.001 Ya RAB, neden uzak duruyorsun, Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?

10:2b.PSA.010.002 Kötüler gururla mazlumları avlıyor, Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.

10:3b.PSA.010.003 Kötü insan içindeki isteklerle övünür, Açgözlü insan RABbe lanet okur, Onu hor görür.

10:4b.PSA.010.004 Kendini beğenmiş kötü insan Tanrıya yönelmez, Hep, ‹‹Tanrı yok!›› diye düşünür.

10:5b.PSA.010.005 Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür. Öyle yücedir ki senin yargıların, Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.

10:6b.PSA.010.006 İçinden, ‹‹Ben sarsılmam›› der, ‹‹Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem.››

10:7b.PSA.010.007 Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu, Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.

10:8b.PSA.010.008 Köylerin çevresinde pusu kurar, Masumu gizli yerlerde öldürür, Çaresizi sinsice gözler.

10:9b.PSA.010.009 Gizli yerlerde pusuya yatar Çalılıktaki aslan gibi, Kapmak için mazlumu bekler Ve ağına düşürüp yakalar.

10:10b.PSA.010.010 Kurbanları çaresiz çöker, Saldıranın üstün gücü altında ezilir.

10:11b.PSA.010.011 Kötü insan içinden, ‹‹Tanrı unuttu›› der, ‹‹Örttü yüzünü, asla göremez.››

10:12b.PSA.010.012 Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı! Mazlumları unutma!

10:13b.PSA.010.013 Neden kötü insan seni hor görsün, İçinden, ‹‹Tanrı hesap sormaz›› desin?

10:14b.PSA.010.014 Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün, Yardım etmek için onları izlersin; Çaresizler sana dayanır, Öksüzün yardımcısı sensin.

10:15b.PSA.010.015 Kötünün, haksızın kolunu kır, Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.

10:16b.PSA.010.016 RAB sonsuza dek kral kalacak, Uluslar Onun ülkesinden temizlenecek.

10:17b.PSA.010.017 Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB, Yüreklendirirsin onları, Kulağın hep üzerlerinde;

10:18b.PSA.010.018 Öksüze, düşküne hakkını vermek için, Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.

11

11:1b.PSA.011.001 Ben RABbe sığınırım, Nasıl dersiniz bana, ‹‹Kuş gibi kaç dağlara.

11:2b.PSA.011.002 Bak, kötüler yaylarını geriyor, Temiz yürekli insanları Karanlıkta vurmak için Oklarını kirişine koyuyor.

11:3b.PSA.011.003 Temeller yıkılırsa, Ne yapabilir doğru insan?››

11:4b.PSA.011.004 RAB kutsal tapınağındadır, Onun tahtı göklerdedir, Bütün insanları görür, Herkesi sınar.

11:5b.PSA.011.005 RAB doğru insanı sınar, Kötüden, zorbalığı sevenden tiksinir.

11:6b.PSA.011.006 Kötülerin üzerine kızgın korlar ve kükürt yağdıracak, Paylarına düşen kâse kavurucu rüzgar olacak.

11:7b.PSA.011.007 Çünkü RAB doğrudur, doğruları sever; Dürüst insanlar O'nun yüzünü görecek. kesin olarak bilinmiyor.

12

12:1b.PSA.012.001 Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı, Güvenilir insanlar yok oldu.

12:2b.PSA.012.002 Herkes birbirine yalan söylüyor, Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.

12:3b.PSA.012.003 Sustursun RAB dalkavukların ağzını, Büyüklenen dilleri.

12:4b.PSA.012.004 Onlar ki, ‹‹Dilimizle kazanırız, Dudaklarımız emrimizde, Kim bize efendilik edebilir?›› derler.

12:5b.PSA.012.005 ‹‹Şimdi kalkacağım›› diyor RAB, ‹‹Çünkü mazlumlar eziliyor, Yoksullar inliyor, Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.››

12:6b.PSA.012.006 RABbin sözleri pak sözlerdir; Toprak ocakta eritilmiş, Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.

12:7b.PSA.012.007 Sen onları koru, ya RAB, Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!

12:8b.PSA.012.008 İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce, Kötüler her yanda dolaşır oldu.

13

13:1b.PSA.013.001 Ne zamana dek, ya RAB, Sonsuza dek mi beni unutacaksın? Ne zamana dek yüzünü benden gizleyeceksin?

13:2b.PSA.013.002 Ne zamana dek içimde tasa, Yüreğimde hep keder olacak? Ne zamana dek düşmanım bana üstün çıkacak?

13:3b.PSA.013.003 Gör halimi, ya RAB, yanıtla Tanrım, Gözlerimi aç, ölüm uykusuna dalmayayım.

13:4b.PSA.013.004 Düşmanlarım, ‹‹Onu yendik!›› demesin, Sarsıldığımda hasımlarım sevinmesin.

13:5b.PSA.013.005 Ben senin sevgine güveniyorum, Yüreğim kurtarışınla coşsun.

13:6b.PSA.013.006 Ezgiler söyleyeceğim sana, ya RAB, Çünkü iyilik ettin bana.

14

14:1b.PSA.014.001 Akılsız içinden, ‹‹Tanrı yok!›› der. İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü, İyilik eden yok.

14:2b.PSA.014.002 RAB göklerden bakar oldu insanlara, Akıllı, Tanrıyı arayan biri var mı diye.

14:3b.PSA.014.003 Hepsi saptı, Tümü yozlaştı, İyilik eden yok, Bir kişi bile!

14:4b.PSA.014.004 Suç işleyenlerin hiçbiri görmüyor mu? Halkımı ekmek yer gibi yiyor, RABbe yakarmıyorlar.

14:5b.PSA.014.005 Dehşete düşecekler yeryüzünde, Çünkü Tanrı doğruların yanındadır.

14:6b.PSA.014.006 Mazlumun tasarılarını boşa çıkarırdınız, Ama RAB onun sığınağıdır.

14:7b.PSA.014.007 Keşke İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse! RAB halkını eski gönencine kavuşturunca, Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.

15

15:1b.PSA.015.001 Ya RAB, çadırına kim konuk olabilir? Kutsal dağında kim oturabilir?

15:2b.PSA.015.002 Kusursuz yaşam süren, adil davranan, Yürekten gerçeği söyleyen.

15:3b.PSA.015.003 İftira etmez, Dostuna zarar vermez, Komşusuna kara çalmaz böylesi.

15:4b.PSA.015.004 Aşağılık insanları hor görür, Ama RABden korkanlara saygı duyar. Kendi zararına ant içse bile, dönmez andından.

15:5b.PSA.015.005 Parasını faize vermez, Suçsuza karşı rüşvet almaz. Böyle yaşayan asla sarsılmayacak.

16

16:1b.PSA.016.001 Koru beni, ey Tanrı, Çünkü sana sığınıyorum.

16:2b.PSA.016.002 RABbe dedim ki, ‹‹Efendim sensin. Senden öte mutluluk yok benim için.››

16:3b.PSA.016.003 Ülkedeki kutsallara gelince, Soyludur onlar, biricik zevkim onlardır.

16:4b.PSA.016.004 Başka ilahların ardınca koşanların derdi artacak. Onların kan sunularını dökmeyeceğim, Adlarını ağzıma almayacağım.

16:5b.PSA.016.005 Benim payıma, Benim kâseme düşen sensin, ya RAB; Yaşamım senin ellerinde.

16:6b.PSA.016.006 Payıma ne güzel yerler düştü, Ne harika bir mirasım var!

16:7b.PSA.016.007 Övgüler sunarım bana öğüt veren RABbe, Geceleri bile vicdanım uyarır beni.

16:8b.PSA.016.008 Gözümü RABden ayırmam, Sağımda durduğu için sarsılmam.

16:9b.PSA.016.009 Bu nedenle içim sevinç dolu, yüreğim coşuyor, Bedenim güven içinde.

16:10b.PSA.016.010 Çünkü sen beni ölüler diyarına terk etmezsin, Sadık kulunun çürümesine izin vermezsin. kulunun ölüm çukurunu görmesine izin vermezsin.››

16:11b.PSA.016.011 Yaşam yolunu bana bildirirsin. Bol sevinç vardır senin huzurunda, Sağ elinden mutluluk eksilmez.

17

17:1b.PSA.017.001 Haklı davamı dinle, ya RAB, Feryadımı işit! Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!

17:2b.PSA.017.002 Haklı çıkar beni, Çünkü sen gerçeği görürsün.

17:3b.PSA.017.003 Yüreğimi yokladın, Gece denedin, Sınadın beni, Kötü bir şey bulmadın; Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,

17:4b.PSA.017.004 Başkalarının yaptıklarına gelince, Ben senin sözlerine uyarak Şiddet yollarından kaçındım.

17:5b.PSA.017.005 Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum, Kaymadı ayaklarım.

17:6b.PSA.017.006 Sana yakarıyorum, ey Tanrı, Çünkü beni yanıtlarsın; Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!

17:7b.PSA.017.007 Göster harika sevgini, Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!

17:8b.PSA.017.008 Koru beni gözbebeği gibi; Kanatlarının gölgesine gizle

17:9b.PSA.017.009 Kötülerin saldırısından, Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.

17:10b.PSA.017.010 Yürekleri yağ bağlamış, Ağızları büyük laflar ediyor.

17:11b.PSA.017.011 İzimi buldular, üzerime geliyorlar, Yere vurmak için gözetliyorlar.

17:12b.PSA.017.012 Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan, Pusuya yatan genç bir aslan gibi.

17:13b.PSA.017.013 Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını! Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,

17:14b.PSA.017.014 Elinle bu insanlardan, ya RAB, Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan. Varsın karınları vereceğin cezalara doysun, Çocukları da yiyip doysun, Artanı torunlarına kalsın!

17:15b.PSA.017.015 Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin, Uyanınca suretini görmeye doyacağım.

18

18:1b.PSA.018.001 Seni seviyorum, gücüm sensin, ya RAB!

18:2b.PSA.018.002 RAB benim kayam, sığınağım, kurtarıcımdır, Tanrım, kayam, sığınacak yerimdir, Kalkanım, güçlü kurtarıcım, korunağımdır!

18:3b.PSA.018.003 Övgüye değer RABbe seslenir, Kurtulurum düşmanlarımdan.

18:4b.PSA.018.004 Ölüm iplerine dolanmıştım, Yıkım selleri basmıştı beni,

18:5b.PSA.018.005 Ölüler diyarının bağları sarmıştı, Ölüm tuzakları çıkmıştı karşıma.

18:6b.PSA.018.006 Sıkıntı içinde RABbe yakardım, Yardıma çağırdım Tanrımı. Tapınağından sesimi duydu, Haykırışım kulaklarına ulaştı.

18:7b.PSA.018.007 O zaman yeryüzü sarsılıp sallandı, Titreyip sarsıldı dağların temelleri, Çünkü RAB öfkelenmişti.

18:8b.PSA.018.008 Burnundan duman yükseldi, Ağzından kavurucu ateş Ve korlar fışkırdı.

18:9b.PSA.018.009 Kara buluta basarak Gökleri yarıp indi.

18:10b.PSA.018.010 Bir Keruva binip uçtu, Rüzgar kanatlar takarak hızla geldi.

18:11b.PSA.018.011 Karanlığı örtündü, Kara bulutları kendine çardak yaptı.

18:12b.PSA.018.012 Varlığının parıltısından, Bulutlardan dolu ve korlar savruluyordu.

18:13b.PSA.018.013 RAB göklerden gürledi, Duyurdu sesini Yüceler Yücesi, Dolu ve alevli korlarla.

18:14b.PSA.018.014 Savurup oklarını düşmanlarını dağıttı, Şimşek çaktırarak onları şaşkına çevirdi.

18:15b.PSA.018.015 Denizin dibi göründü, Yeryüzünün temelleri açığa çıktı, ya RAB, Senin azarlamandan, Burnundan çıkan güçlü soluktan.

18:16b.PSA.018.016 RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu, Çıkardı beni derin sulardan.

18:17b.PSA.018.017 Beni zorlu düşmanımdan, Benden nefret edenlerden kurtardı, Çünkü onlar benden güçlüydü.

18:18b.PSA.018.018 Felaket günümde karşıma dikildiler, Ama RAB bana destek oldu.

18:19b.PSA.018.019 Beni huzura kavuşturdu, Kurtardı, çünkü benden hoşnut kaldı.

18:20b.PSA.018.020 RAB doğruluğumun karşılığını verdi, Beni temiz ellerime göre ödüllendirdi.

18:21b.PSA.018.021 Çünkü RABbin yolunda yürüdüm, Tanrımdan uzaklaşarak kötülük yapmadım.

18:22b.PSA.018.022 Onun bütün ilkelerini göz önünde tuttum, Kurallarından ayrılmadım.

18:23b.PSA.018.023 Onun gözünde kusursuzdum, Suç işlemekten sakındım.

18:24b.PSA.018.024 Bu yüzden RAB beni doğruluğuma Ve gözünde pak olan ellerime göre ödüllendirdi.

18:25b.PSA.018.025 Sadık kuluna sadakat gösterir, Kusursuz olana kusursuz davranırsın.

18:26b.PSA.018.026 Pak olanla pak olur, Eğriye eğri davranırsın.

18:27b.PSA.018.027 Alçakgönüllüleri kurtarır, Gururluların başını eğersin.

18:28b.PSA.018.028 Işığımın kaynağı sensin, ya RAB, Tanrım! Karanlığımı aydınlatırsın.

18:29b.PSA.018.029 Desteğinle akıncılara saldırır, Seninle surları aşarım, Tanrım.

18:30b.PSA.018.030 Tanrının yolu kusursuzdur, RABbin sözü arıdır. O kendisine sığınan herkesin kalkanıdır.

18:31b.PSA.018.031 Var mı RABden başka tanrı? Tanrımızdan başka kaya var mı?

18:32b.PSA.018.032 Tanrı beni güçle donatır, Yolumu kusursuz kılar.

18:33b.PSA.018.033 Ayaklar verdi bana, geyiklerinki gibi, Doruklarda tutar beni.

18:34b.PSA.018.034 Bana savaşmayı öğretti, Kollarımla tunç bir yayı gereyim diye.

18:35b.PSA.018.035 Bana zafer kalkanını bağışlarsın, Sağ elin destekler, Alçakgönüllülüğün yüceltir beni.

18:36b.PSA.018.036 Bastığım yerleri genişletirsin, Burkulmaz bileklerim.

18:37b.PSA.018.037 Kovalayıp yetiştim düşmanlarıma, Hepsi yok olmadan geri dönmedim.

18:38b.PSA.018.038 Ezdim onları, kalkamaz oldular, Ayaklarımın altına serildiler.

18:39b.PSA.018.039 Savaş için beni güçle donattın, Bana başkaldıranları önümde yere serdin.

18:40b.PSA.018.040 Düşmanlarımı kaçmak zorunda bıraktın, Benden nefret edenleri yok ettim.

18:41b.PSA.018.041 Feryat ettiler, ama kurtaran çıkmadı; RABbi çağırdılar, ama O yanıt vermedi.

18:42b.PSA.018.042 Ezdim onları, rüzgarın savurduğu toza döndüler, Sokak çamuru gibi savurup attım.

18:43b.PSA.018.043 Halkımın çekişmelerinden beni kurtardın, Ulusların önderi yaptın, Tanımadığım halklar bana kulluk ediyor.

18:44b.PSA.018.044 Duyar duymaz sözümü dinlediler, Yabancılar bana yaltaklandılar.

18:45b.PSA.018.045 Yabancıların betleri benizleri attı, Titreyerek çıktılar kalelerinden.

18:46b.PSA.018.046 RAB yaşıyor! Kayama övgüler olsun! Yücelsin kurtarıcım Tanrı!

18:47b.PSA.018.047 Odur öcümü alan, Halkları bana bağımlı kılan.

18:48b.PSA.018.048 Düşmanlarımdan kurtarır, Başkaldıranlardan üstün kılar beni, Zorbaların elinden alır.

18:49b.PSA.018.049 Bunun için uluslar arasında sana şükredeceğim, ya RAB, Adını ilahilerle öveceğim.

18:50b.PSA.018.050 RAB kralını büyük zaferlere ulaştırır, Meshettiği krala, Davut'a ve soyuna Sonsuza dek sevgi gösterir.

19

19:1b.PSA.019.001 Gökler Tanrının görkemini açıklamakta, Gökkubbe ellerinin eserini duyurmakta.

19:2b.PSA.019.002 Gün güne söz söyler, Gece geceye bilgi verir.

19:3b.PSA.019.003 Ne söz geçer orada, ne de konuşma, Sesleri duyulmaz.

19:4b.PSA.019.004 Ama sesleri yeryüzünü dolaşır, Sözleri dünyanın dört bucağına ulaşır. Güneş için göklerde çadır kurdu Tanrı.

19:5b.PSA.019.005 Gerdekten çıkan güveye benzer güneş, Koşuya çıkacak atlet gibi sevinir.

19:6b.PSA.019.006 Göğün bir ucundan çıkar, Öbür ucuna döner, Hiçbir şey gizlenmez sıcaklığından.

19:7b.PSA.019.007 RABbin yasası yetkindir, cana can katar, RABbin buyrukları güvenilirdir, Saf adama bilgelik verir,

19:8b.PSA.019.008 RABbin kuralları doğrudur, yüreği sevindirir, RABbin buyrukları arıdır, gözleri aydınlatır.

19:9b.PSA.019.009 RAB korkusu paktır, sonsuza dek kalır, RABbin ilkeleri gerçek, tamamen adildir.

19:10b.PSA.019.010 Onlara altından, bol miktarda saf altından çok istek duyulur, Onlar baldan, süzme petek balından tatlıdır.

19:11b.PSA.019.011 Uyarırlar kulunu, Onlara uyanların ödülü büyüktür.

19:12b.PSA.019.012 Kim yanlışlarını görebilir? Bağışla göremediğim kusurlarımı,

19:13b.PSA.019.013 Bilerek işlenen günahlardan koru kulunu, İzin verme bana egemen olmalarına! O zaman büyük isyandan uzak, Kusursuz olurum.

19:14b.PSA.019.014 Ağzımdan çıkan sözler, Yüreğimdeki düşünceler, Kabul görsün senin önünde, Ya RAB, kayam, kurtarıcım benim! ‹‹Goel›› sözcüğü ‹‹Yakın akraba›› anlamına gelir (bkz. Rut 2:20).

20

20:1b.PSA.020.001 Sıkıntılı gününde RAB seni yanıtlasın, Yakupun Tanrısının adı seni korusun!

20:2b.PSA.020.002 Yardım göndersin sana kutsal yerden, Siyondan destek versin.

20:3b.PSA.020.003 Bütün tahıl sunularını anımsasın, Yakmalık sunularını kabul etsin! |iSela

20:4b.PSA.020.004 Gönlünce versin sana, Bütün tasarılarını gerçekleştirsin!

20:5b.PSA.020.005 O zaman zaferini sevinç çığlıklarıyla kutlayacağız, Tanrımızın adıyla sancaklarımızı dikeceğiz. RAB senin bütün dileklerini yerine getirsin.

20:6b.PSA.020.006 Şimdi anladım ki, RAB meshettiği kralı kurtarıyor, Sağ elinin kurtarıcı gücüyle Kutsal göklerinden ona yanıt veriyor.

20:7b.PSA.020.007 Bazıları savaş arabalarına, Bazıları atlarına güvenir, Bizse Tanrımız RABbin adına güveniriz.

20:8b.PSA.020.008 Onlar çöküyor, düşüyorlar; Bizse kalkıyor, dimdik duruyoruz.

20:9b.PSA.020.009 Ya RAB, kralı kurtar! Yanıtla bizi sana yakardığımız gün!

21

21:1b.PSA.021.001 Ya RAB, kral seviniyor gösterdiğin güce. Sevinçten coşuyor verdiğin zaferle!

21:2b.PSA.021.002 Gönlünün istediğini verdin, Ağzından çıkan dileği geri çevirmedin. |iSela

21:3b.PSA.021.003 Onu güzel armağanlarla karşıladın, Başına saf altından taç koydun.

21:4b.PSA.021.004 Senden yaşam istedi, verdin ona: Uzun, sonsuz bir ömür.

21:5b.PSA.021.005 Sağladığın zaferle büyük yüceliğe erişti, Onu görkem ve büyüklükle donattın.

21:6b.PSA.021.006 Üzerine sürekli bereket yağdırdın, Varlığınla onu sevince boğdun.

21:7b.PSA.021.007 Çünkü kral RABbe güvenir, Yüceler Yücesinin sevgisi sayesinde sarsılmaz.

21:8b.PSA.021.008 Elin bütün düşmanlarına erişecek, Sağ elin senden nefret edenlere uzanacak.

21:9b.PSA.021.009 Öfkelendiğin an, ya RAB, Kızgın fırına döndüreceksin onları; Gazapla yutacak, Ateşle tüketeceksin.

21:10b.PSA.021.010 Yok edeceksin çocuklarını yeryüzünden, Soylarını insanlar arasından.

21:11b.PSA.021.011 Düzenler kursalar sana, Aldatmaya çalışsalar, Yine de başarılı olamazlar.

21:12b.PSA.021.012 Çünkü sırtlarını döndüreceksin, Yayını yüzlerine doğru gerince.

21:13b.PSA.021.013 Yüceliğini göster, ya RAB, gücünle! Ezgiler söyleyip ilahilerle öveceğiz kudretini.

22

22:1b.PSA.022.001 Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin? Niçin bana yardım etmekten, Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?

22:2b.PSA.022.002 Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun, Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.

22:3b.PSA.022.003 Oysa sen kutsalsın, İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.

22:4b.PSA.022.004 Sana güvendiler atalarımız, Sana dayandılar, onları kurtardın.

22:5b.PSA.022.005 Sana yakarıp kurtuldular, Sana güvendiler, aldanmadılar.

22:6b.PSA.022.006 Ama ben insan değil, toprak kurduyum, İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.

22:7b.PSA.022.007 Beni gören herkes alay ediyor, Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,

22:8b.PSA.022.008 ‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu, Madem onu seviyor, yardım etsin!››

22:9b.PSA.022.009 Oysa beni ana rahminden çıkaran, Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.

22:10b.PSA.022.010 Doğuşumdan beri sana teslim edildim, Ana rahminden beri Tanrım sensin.

22:11b.PSA.022.011 Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda, Yardım edecek kimse yok.

22:12b.PSA.022.012 Boğalar kuşatıyor beni, Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.

22:13b.PSA.022.013 Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibi Ağızlarını açıyorlar bana.

22:14b.PSA.022.014 Su gibi dökülüyorum, Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor; Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.

22:15b.PSA.022.015 Gücüm çömlek parçası gibi kurudu, Dilim damağıma yapışıyor; Beni ölüm toprağına yatırdın.

22:16b.PSA.022.016 Köpekler kuşatıyor beni, Kötüler sürüsü çevremi sarıyor, Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.

22:17b.PSA.022.017 Bütün kemiklerimi sayar oldum, Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.

22:18b.PSA.022.018 Giysilerimi aralarında paylaşıyor, Elbisem için kura çekiyorlar.

22:19b.PSA.022.019 Ama sen, ya RAB, uzak durma; Ey gücüm benim, yardımıma koş!

22:20b.PSA.022.020 Canımı kılıçtan, Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!

22:21b.PSA.022.021 Kurtar beni aslanın ağzından, Yaban öküzlerinin boynuzundan. Yanıt ver bana!

22:22b.PSA.022.022 Adını kardeşlerime duyurayım, Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:

22:23b.PSA.022.023 Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun! Ey Yakup soyu, Onu yüceltin! Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!

22:24b.PSA.022.024 Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı, Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi; Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.

22:25b.PSA.022.025 Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta, Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.

22:26b.PSA.022.026 Yoksullar yiyip doyacak, RABbe yönelenler Ona övgü sunacak. Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!

22:27b.PSA.022.027 Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek, Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.

22:28b.PSA.022.028 Çünkü egemenlik RABbindir, Ulusları O yönetir.

22:29b.PSA.022.029 Yeryüzündeki bütün zenginler doyacak Ve Onun önünde yere kapanacak, Toprağa gidenler, Ölümlerine engel olamayanlar, Eğilecekler Onun önünde.

22:30b.PSA.022.030 Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek, Rab yeni kuşaklara anlatılacak.

22:31b.PSA.022.031 O'nun kurtarışını, ‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek, Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.

23

23:1b.PSA.023.001 RAB çobanımdır, Eksiğim olmaz.

23:2b.PSA.023.002 Beni yemyeşil çayırlarda yatırır, Sakin suların kıyısına götürür.

23:3b.PSA.023.003 İçimi tazeler, Adı uğruna bana doğru yollarda öncülük eder.

23:4b.PSA.023.004 Karanlık ölüm vadisinden geçsem bile, Kötülükten korkmam. Çünkü sen benimlesin. Çomağın, değneğin güven verir bana.

23:5b.PSA.023.005 Düşmanlarımın önünde bana sofra kurarsın, Başıma yağ sürersin, Kâsem taşıyor.

23:6b.PSA.023.006 Ömrüm boyunca yalnız iyilik ve sevgi izleyecek beni, Hep RAB'bin evinde oturacağım.

24

24:1b.PSA.024.001 RABbindir yeryüzü ve içindeki her şey, Dünya ve üzerinde yaşayanlar;

24:2b.PSA.024.002 Çünkü Odur denizler üzerinde onu kuran, Sular üzerinde durduran.

24:3b.PSA.024.003 RABbin dağına kim çıkabilir, Kutsal yerinde kim durabilir?

24:4b.PSA.024.004 Elleri pak, yüreği temiz olan, Gönlünü putlara kaptırmayan, Yalan yere ant içmeyen.

24:5b.PSA.024.005 RAB kutsar böylesini, Kurtarıcısı Tanrı aklar.

24:6b.PSA.024.006 Ona yönelenler, Yakupun Tanrısının yüzünü arayanlar İşte böyledir. |iSela

24:7b.PSA.024.007 Kaldırın başınızı, ey kapılar! Açılın, ey eski kapılar! Yüce Kral girsin içeri!

24:8b.PSA.024.008 Kimdir bu Yüce Kral? O RABdir, güçlü ve yiğit, Savaşta yiğit olan RAB.

24:9b.PSA.024.009 Kaldırın başınızı, ey kapılar! Açılın, ey eski kapılar! Yüce Kral girsin içeri!

24:10b.PSA.024.010 Kimdir bu Yüce Kral? Her Şeye Egemen RAB'dir bu Yüce Kral! |iSela

25

25:1b.PSA.025.001 Ya RAB, bütün varlığımla sana yaklaşıyorum,

25:2b.PSA.025.002 Ey Tanrım, sana güveniyorum, utandırma beni, Düşmanlarım zafer kahkahası atmasın!

25:3b.PSA.025.003 Sana umut bağlayan hiç kimse utanca düşmez; Nedensiz hainlik edenler utanır.

25:4b.PSA.025.004 Ya RAB, yollarını bana öğret, Yönlerini bildir.

25:5b.PSA.025.005 Bana gerçek yolunda öncülük et, eğit beni; Çünkü beni kurtaran Tanrı sensin. Bütün gün umudum sende.

25:6b.PSA.025.006 Ya RAB, sevecenliğini ve sevgini anımsa; Çünkü onlar öncesizlikten beri aynıdır.

25:7b.PSA.025.007 Gençlik günahlarımı, isyanlarımı anımsama, Sevgine göre anımsa beni, Çünkü sen iyisin, ya RAB.

25:8b.PSA.025.008 RAB iyi ve doğrudur, Onun için günahkârlara yol gösterir.

25:9b.PSA.025.009 Alçakgönüllülere adalet yolunda öncülük eder, Kendi yolunu öğretir onlara.

25:10b.PSA.025.010 RABbin bütün yolları sevgi ve sadakate dayanır Antlaşmasındaki buyruklara uyanlar için.

25:11b.PSA.025.011 Ya RAB, adın uğruna Suçumu bağışla, çünkü suçum büyük.

25:12b.PSA.025.012 Kim RABden korkarsa, RAB ona seçeceği yolu gösterir.

25:13b.PSA.025.013 Gönenç içinde yaşayacak o insan, Soyu ülkeyi sahiplenecek.

25:14b.PSA.025.014 RAB kendisinden korkanlarla paylaşır sırrını, Onlara açıklar antlaşmasını.

25:15b.PSA.025.015 Gözlerim hep RABdedir, Çünkü ayaklarımı ağdan O çıkarır.

25:16b.PSA.025.016 Halime bak, lütfet bana; Çünkü garip ve mazlumum.

25:17b.PSA.025.017 Yüreğimdeki sıkıntılar artıyor, Kurtar beni dertlerimden!

25:18b.PSA.025.018 Üzüntüme, acılarıma bak, Bütün günahlarımı bağışla!

25:19b.PSA.025.019 Düşmanlarıma bak, ne kadar çoğaldılar, Nasıl da benden nefret ediyorlar!

25:20b.PSA.025.020 Canımı koru, kurtar beni! Hayal kırıklığına uğratma, çünkü sana sığınıyorum!

25:21b.PSA.025.021 Dürüstlük, doğruluk korusun beni, Çünkü umudum sendedir.

25:22b.PSA.025.022 Ey Tanrı, kurtar İsrail'i Bütün sıkıntılarından!

26

26:1b.PSA.026.001 Beni haklı çıkar, ya RAB, Çünkü dürüst bir yaşam sürdüm; Sarsılmadan RABbe güvendim.

26:2b.PSA.026.002 Dene beni, ya RAB, sına; Duygularımı, düşüncelerimi yokla.

26:3b.PSA.026.003 Çünkü sevgini hep göz önünde tutuyor, Senin gerçeğini yaşıyorum ben.

26:4b.PSA.026.004 Yalancılarla oturmam, İkiyüzlülerin suyuna gitmem.

26:5b.PSA.026.005 Kötülük yapanlar topluluğundan nefret ederim, Fesatçıların arasına girmem.

26:6b.PSA.026.006 Suçsuzluğumu göstermek için ellerimi yıkar, Sunağının çevresinde dönerim, ya RAB,

26:7b.PSA.026.007 Yüksek sesle şükranımı duyurmak Ve bütün harikalarını anlatmak için.

26:8b.PSA.026.008 Severim, ya RAB, yaşadığın evi, Görkeminin bulunduğu yeri.

26:9b.PSA.026.009 Günahkârların, Eli kanlı adamların yanısıra canımı alma.

26:10b.PSA.026.010 Onların elleri kötülük aletidir, Sağ elleri rüşvet doludur.

26:11b.PSA.026.011 Ama ben dürüst yaşarım, Kurtar beni, lütfet bana!

26:12b.PSA.026.012 Ayağım emin yerde duruyor. Topluluk içinde sana övgüler sunacağım, ya RAB.

27

27:1b.PSA.027.001 RAB benim ışığım, kurtuluşumdur, Kimseden korkmam. RAB yaşamımın kalesidir, Kimseden yılmam.

27:2b.PSA.027.002 Hasımlarım, düşmanlarım olan kötüler, Beni yutmak için üzerime gelirken Tökezleyip düşerler.

27:3b.PSA.027.003 Karşımda bir ordu konaklasa, Kılım kıpırdamaz, Bana karşı savaş açılsa, Yine güvenimi yitirmem.

27:4b.PSA.027.004 RABden tek dileğim, tek isteğim şu: RABbin güzelliğini seyretmek, Tapınağında Ona hayran olmak için Ömrümün bütün günlerini Onun evinde geçirmek.

27:5b.PSA.027.005 Çünkü O kötü günde beni çardağında gizleyecek, Çadırının emin yerinde saklayacak, Yüksek bir kaya üzerine çıkaracak beni.

27:6b.PSA.027.006 O zaman çevremi saran düşmanlarıma karşı Başım yukarı kalkacak, Sevinçle haykırarak kurbanlar sunacağım Onun çadırında, Onu ezgilerle, ilahilerle öveceğim.

27:7b.PSA.027.007 Sana yakarıyorum, ya RAB, kulak ver sesime, Lütfet, yanıtla beni!

27:8b.PSA.027.008 Ya RAB, içimden bir ses duydum: ‹‹Yüzümü ara!›› dedin, İşte yüzünü arıyorum.

27:9b.PSA.027.009 Yüzünü benden gizleme, Kulunu öfkeyle geri çevirme! Bana hep yardımcı oldun; Bırakma, terk etme beni, Ey beni kurtaran Tanrı!

27:10b.PSA.027.010 Annemle babam beni terk etseler bile, RAB beni kabul eder.

27:11b.PSA.027.011 Ya RAB, yolunu öğret bana, Düşmanlarıma karşı Düz yolda bana öncülük et.

27:12b.PSA.027.012 Beni hasımlarımın keyfine bırakma, Çünkü yalancı tanıklar dikiliyor karşıma, Ağızları şiddet saçıyor.

27:13b.PSA.027.013 Yaşam diyarında RABbin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.

27:14b.PSA.027.014 Umudunu RAB'be bağla, Güçlü ve yürekli ol; Umudunu RAB'be bağla!

28

28:1b.PSA.028.001 Ya RAB, sana yakarıyorum, Kayam benim, kulak tıkama sesime; Çünkü sen sessiz kalırsan, Ölüm çukuruna inen ölülere dönerim ben.

28:2b.PSA.028.002 Seni yardıma çağırdığımda, Ellerimi kutsal konutuna doğru açtığımda, Kulak ver yalvarışlarıma.

28:3b.PSA.028.003 Beni kötülerle, haksızlık yapanlarla Aynı kefeye koyup cezalandırma. Onlar komşularıyla dostça konuşur, Ama yüreklerinde kötülük beslerler.

28:4b.PSA.028.004 Eylemlerine, yaptıkları kötülüklere göre onları yanıtla; Yaptıklarının, hak ettiklerinin karşılığını ver.

28:5b.PSA.028.005 Onlar RABbin yaptıklarına, Ellerinin eserine önem vermezler; Bu yüzden RAB onları yıkacak, Bir daha ayağa kaldırmayacak.

28:6b.PSA.028.006 RABbe övgüler olsun! Çünkü yalvarışımı duydu.

28:7b.PSA.028.007 RAB benim gücüm, kalkanımdır, Ona yürekten güveniyor ve yardım görüyorum. Yüreğim coşuyor, Ezgilerimle Ona şükrediyorum.

28:8b.PSA.028.008 RAB halkının gücüdür, Meshettiği kralın zafer kalesidir.

28:9b.PSA.028.009 Halkını kurtar, kendi halkını kutsa; Çobanlık et onlara, sürekli destek ol!

29

29:1b.PSA.029.001 Ey ilahi varlıklar, RABbi övün, RABbin gücünü, yüceliğini övün,

29:2b.PSA.029.002 RABbin görkemini adına yaraşır biçimde övün, Kutsal giysiler içinde RABbe tapının!

29:3b.PSA.029.003 RABbin sesi sulara hükmediyor, Yüce Tanrı gürlüyor, RAB engin sulara hükmediyor.

29:4b.PSA.029.004 RABbin sesi güçlüdür, RABbin sesi görkemlidir.

29:5b.PSA.029.005 RABbin sesi sedir ağaçlarını kırar, Lübnan sedirlerini parçalar.

29:6b.PSA.029.006 Lübnanı buzağı gibi, Siryon Dağını yabanıl öküz yavrusu gibi sıçratır.

29:7b.PSA.029.007 RABbin sesi şimşek gibi çakar,

29:8b.PSA.029.008 RABbin sesi çölü titretir, RAB Kadeş Çölünü sarsar.

29:9b.PSA.029.009 RABbin sesi geyikleri doğurtur, Ormanları çıplak bırakır. Onun tapınağında herkes ‹‹Yücesin!›› diye haykırır. eğer››.

29:10b.PSA.029.010 RAB tufan üstünde taht kurdu, O sonsuza dek kral kalacak.

29:11b.PSA.029.011 RAB halkına güç verir, Halkını esenlikle kutsar!

30

30:1b.PSA.030.001 Seni yüceltmek istiyorum, ya RAB, Çünkü beni kurtardın, Düşmanlarımı bana güldürmedin.

30:2b.PSA.030.002 Ya RAB Tanrım, Sana yakardım, bana şifa verdin.

30:3b.PSA.030.003 Ya RAB, beni ölüler diyarından çıkardın, Yaşam verdin bana, ölüm çukuruna düşürmedin.

30:4b.PSA.030.004 Ey RABbin sadık kulları, Onu ilahilerle övün, Kutsallığını anarak Ona şükredin.

30:5b.PSA.030.005 Çünkü öfkesi bir an sürer, Lütfu ise bir ömür; Gözyaşlarınız belki bir gece akar, Ama sabahla sevinç doğar.

30:6b.PSA.030.006 Huzur duyunca dedim ki, ‹‹Asla sarsılmayacağım!››

30:7b.PSA.030.007 Ya RAB, lütfunla beni güçlü bir dağ gibi Sarsılmaz kıldın; Ama sen yüzünü gizleyince, Dehşete düştüm.

30:8b.PSA.030.008 Ya RAB, sana sesleniyorum, Rabbe yalvarıyorum:

30:9b.PSA.030.009 ‹‹Ne yararı olur senin için dökülen kanımın, Ölüm çukuruna inersem? Toprak sana övgüler sunar mı, Senin sadakatini ilan eder mi?

30:10b.PSA.030.010 Dinle, ya RAB, acı bana; Yardımcım ol, ya RAB!››

30:11b.PSA.030.011 Yasımı şenliğe döndürdün, Çulumu çıkarıp beni sevinçle kuşattın.

30:12b.PSA.030.012 Öyle ki, gönlüm seni ilahilerle övsün, susmasın! Ya RAB Tanrım, sana sürekli şükredeceğim.

31

31:1b.PSA.031.001 Ya RAB, sana sığınıyorum. Utandırma beni hiçbir zaman! Adaletinle kurtar beni!

31:2b.PSA.031.002 Kulak ver bana, Çabuk yetiş, kurtar beni; Bir kaya ol bana sığınmam için, Güçlü bir kale ol kurtulmam için!

31:3b.PSA.031.003 Madem kayam ve kalem sensin, Öncülük et, yol göster bana Kendi adın uğruna.

31:4b.PSA.031.004 Bana kurdukları tuzaktan uzak tut beni, Çünkü sığınağım sensin.

31:5b.PSA.031.005 Ruhumu ellerine bırakıyorum, Ya RAB, sadık Tanrı, kurtar beni.

31:6b.PSA.031.006 Değersiz putlara bel bağlayanlardan tiksinirim, RABbe güvenirim ben.

31:7b.PSA.031.007 Sadakatinden ötürü sevinip coşacağım, Çünkü düşkün halimi görüyor, Çektiğim sıkıntıları biliyorsun,

31:8b.PSA.031.008 Beni düşman eline düşürmedin, Bastığım yerleri genişlettin.

31:9b.PSA.031.009 Acı bana, ya RAB, sıkıntıdayım, Üzüntü gözümü, canımı, içimi kemiriyor.

31:10b.PSA.031.010 Ömrüm acıyla, Yıllarım iniltiyle tükeniyor, Suçumdan ötürü gücüm zayıflıyor, Kemiklerim eriyor.

31:11b.PSA.031.011 Düşmanlarım yüzünden rezil oldum, Özellikle komşularıma. Tanıdıklarıma dehşet salar oldum; Beni sokakta görenler benden kaçar oldu.

31:12b.PSA.031.012 Gönülden çıkmış bir ölü gibi unutuldum, Kırılmış bir çömleğe döndüm.

31:13b.PSA.031.013 Birçoğunun fısıldaştığını duyuyorum, Her yer dehşet içinde, Bana karşı anlaştılar, Canımı almak için düzen kurdular.

31:14b.PSA.031.014 Ama ben sana güveniyorum, ya RAB, ‹‹Tanrım sensin!›› diyorum.

31:15b.PSA.031.015 Hayatım senin elinde, Kurtar beni düşmanlarımın pençesinden, Ardıma düşenlerden.

31:16b.PSA.031.016 Yüzün kulunu aydınlatsın, Sevgi göster, kurtar beni!

31:17b.PSA.031.017 Utandırma beni, ya RAB, sana sesleniyorum; Kötüler utansın, ölüler diyarında sesleri kesilsin.

31:18b.PSA.031.018 Sussun o yalancı dudaklar; Doğru insana karşı Gururla, tepeden bakarak, Küçümseyerek konuşan dudaklar.

31:19b.PSA.031.019 İyiliğin ne büyüktür, ya RAB, Onu senden korkanlar için saklarsın, Herkesin gözü önünde, Sana sığınanlara iyi davranırsın.

31:20b.PSA.031.020 İnsanların düzenlerine karşı, Koruyucu huzurunla üzerlerine kanat gerersin; Saldırgan dillere karşı Onları çardağında gizlersin.

31:21b.PSA.031.021 RABbe övgüler olsun, Kuşatılmış bir kentte Sevgisini bana harika biçimde gösterdi.

31:22b.PSA.031.022 Telaş içinde demiştim ki, ‹‹Huzurundan atıldım!›› Ama yardıma çağırınca seni, Yalvarışımı işittin.

31:23b.PSA.031.023 RABbi sevin, ey Onun sadık kulları! RAB kendisine bağlı olanları korur, Büyüklenenlerin ise tümüyle hakkından gelir.

31:24b.PSA.031.024 Ey RAB'be umut bağlayanlar, Güçlü ve yürekli olun!

32

32:1b.PSA.032.001 Ne mutlu isyanı bağışlanan, Günahı örtülen insana! edebiyat terimi. ‹‹Didaktik şiir›› anlamına gelebilir.

32:2b.PSA.032.002 Suçu RAB tarafından sayılmayan, Ruhunda hile bulunmayan insana ne mutlu!

32:3b.PSA.032.003 Sustuğum sürece Kemiklerim eridi, Gün boyu inlemekten.

32:4b.PSA.032.004 Çünkü gece gündüz Elin üzerimde ağırlaştı. Dermanım tükendi yaz sıcağında gibi. |iSela

32:5b.PSA.032.005 Günahımı açıkladım sana, Suçumu gizlemedim. ‹‹RABbe isyanımı itiraf edeceğim›› deyince, Günahımı, suçumu bağışladın. |iSela

32:6b.PSA.032.006 Bu nedenle her sadık kulun Ulaşılır olduğun zaman sana dua etsin. Engin sular taşsa bile ona erişemez.

32:7b.PSA.032.007 Sığınağım sensin, Beni sıkıntıdan korur, Çevremi kurtuluş ilahileriyle kuşatırsın. |iSela

32:8b.PSA.032.008 Eğiteceğim seni, gideceğin yolu göstereceğim, Öğüt vereceğim sana, Gözüm sendedir.

32:9b.PSA.032.009 At ya da katır gibi anlayışsız olmayın; Onları idare etmek için gem ve dizgin gerekir, Yoksa sana yaklaşmazlar.

32:10b.PSA.032.010 Kötülerin acısı çoktur, Ama RABbe güvenenleri Onun sevgisi kuşatır.

32:11b.PSA.032.011 Ey doğru insanlar, sevinç kaynağınız RAB olsun, coşun; Ey yüreği temiz olanlar, Hepiniz sevinç çığlıkları atın!

33

33:1b.PSA.033.001 Ey doğru insanlar, RABbe sevinçle haykırın! Dürüstlere Onu övmek yaraşır.

33:2b.PSA.033.002 Lir çalarak RABbe şükredin, On telli çenk eşliğinde Onu ilahilerle övün.

33:3b.PSA.033.003 Ona yeni bir ezgi söyleyin, Sevinç çığlıklarıyla sazınızı konuşturun.

33:4b.PSA.033.004 Çünkü RABbin sözü doğrudur, Her işi sadakatle yapar.

33:5b.PSA.033.005 Doğruluğu, adaleti sever, RABbin sevgisi yeryüzünü doldurur.

33:6b.PSA.033.006 Gökler RABbin sözüyle, Gök cisimleri ağzından çıkan solukla yaratıldı.

33:7b.PSA.033.007 Deniz sularını bir araya toplar, Engin suları ambarlara depolar.

33:8b.PSA.033.008 Bütün yeryüzü RABden korksun, Dünyada yaşayan herkes Ona saygı duysun.

33:9b.PSA.033.009 Çünkü O söyleyince, her şey var oldu; O buyurunca, her şey belirdi.

33:10b.PSA.033.010 RAB ulusların planlarını bozar, Halkların tasarılarını boşa çıkarır.

33:11b.PSA.033.011 Ama RABbin planları sonsuza dek sürer, Yüreğindeki tasarılar kuşaklar boyunca değişmez.

33:12b.PSA.033.012 Ne mutlu Tanrısı RAB olan ulusa, Kendisi için seçtiği halka!

33:13b.PSA.033.013 RAB göklerden bakar, Bütün insanları görür.

33:14b.PSA.033.014 Oturduğu yerden, Yeryüzünde yaşayan herkesi gözler.

33:15b.PSA.033.015 Herkesin yüreğini yaratan, Yaptıkları her şeyi tartan Odur.

33:16b.PSA.033.016 Ne büyük ordularıyla zafer kazanan kral var, Ne de büyük gücüyle kurtulan yiğit.

33:17b.PSA.033.017 Zafer için at boş bir umuttur, Büyük gücüne karşın kimseyi kurtaramaz.

33:18b.PSA.033.018 Ama RABbin gözü kendisinden korkanların, Sevgisine umut bağlayanların üzerindedir;

33:19b.PSA.033.019 Böylece onları ölümden kurtarır, Kıtlıkta yaşamalarını sağlar.

33:20b.PSA.033.020 Umudumuz RABdedir, Yardımcımız, kalkanımız Odur.

33:21b.PSA.033.021 Onda sevinç bulur yüreğimiz, Çünkü Onun kutsal adına güveniriz.

33:22b.PSA.033.022 Madem umudumuz sende, Sevgin üzerimizde olsun, ya RAB!

34

34:1b.PSA.034.001 Her zaman RABbe övgüler sunacağım, Övgüsü dilimden düşmeyecek.

34:2b.PSA.034.002 RABle övünürüm, Mazlumlar işitip sevinsin!

34:3b.PSA.034.003 Benimle birlikte RABbin büyüklüğünü duyurun, Adını birlikte yüceltelim.

34:4b.PSA.034.004 RABbe yöneldim, yanıt verdi bana, Bütün korkularımdan kurtardı beni.

34:5b.PSA.034.005 Ona bakanların yüzü ışıl ışıl parlar, Yüzleri utançtan kızarmaz.

34:6b.PSA.034.006 Bu mazlum yakardı, RAB duydu, Bütün sıkıntılarından kurtardı onu.

34:7b.PSA.034.007 RABbin meleği Ondan korkanların çevresine ordugah kurar, Kurtarır onları.

34:8b.PSA.034.008 Tadın da görün, RAB ne iyidir, Ne mutlu Ona sığınan adama!

34:9b.PSA.034.009 RABden korkun, ey Onun kutsalları, Çünkü Ondan korkanın eksiği olmaz.

34:10b.PSA.034.010 Genç aslanlar bile aç ve muhtaç olur; Ama RABbe yönelenlerden hiçbir iyilik esirgenmez.

34:11b.PSA.034.011 Gelin, ey çocuklar, dinleyin beni: Size RAB korkusunu öğreteyim.

34:12b.PSA.034.012 Kim yaşamdan zevk almak, İyi günler görmek istiyorsa,

34:13b.PSA.034.013 Dilini kötülükten, Dudaklarını yalandan uzak tutsun.

34:14b.PSA.034.014 Kötülükten sakının, iyilik yapın; Esenliği amaçlayın, ardınca gidin.

34:15b.PSA.034.015 RABbin gözleri doğru kişilerin üzerindedir, Kulakları onların yakarışına açıktır.

34:16b.PSA.034.016 RAB kötülük yapanlara karşıdır, Onların anısını yeryüzünden siler.

34:17b.PSA.034.017 Doğrular yakarır, RAB duyar; Bütün sıkıntılarından kurtarır onları.

34:18b.PSA.034.018 RAB gönlü kırıklara yakındır, Ruhu ezginleri kurtarır.

34:19b.PSA.034.019 Doğrunun dertleri çoktur, Ama RAB hepsinden kurtarır onu.

34:20b.PSA.034.020 Bütün kemiklerini korur, Hiçbiri kırılmaz.

34:21b.PSA.034.021 Kötü insanın sonu kötülükle biter, Cezasını bulur doğrulardan nefret edenler.

34:22b.PSA.034.022 RAB kullarını kurtarır, O'na sığınanların hiçbiri ceza görmez.

35

35:1b.PSA.035.001 Ya RAB, benimle uğraşanlarla sen uğraş, Benimle savaşanlarla sen savaş!

35:2b.PSA.035.002 Al küçük kalkanla büyük kalkanı, Yardımıma koş!

35:3b.PSA.035.003 Kaldır mızrağını, kargını beni kovalayanlara, ‹‹Seni ben kurtarırım›› de bana!

35:4b.PSA.035.004 Canıma kastedenler utanıp rezil olsun! Utançla geri çekilsin bana kötülük düşünenler!

35:5b.PSA.035.005 Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne dönsünler, RABbin meleği artlarına düşsün!

35:6b.PSA.035.006 Karanlık ve kaygan olsun yolları, RABbin meleği kovalasın onları!

35:7b.PSA.035.007 Madem neden yokken bana gizli ağlar kurdular, Nedensiz çukur kazdılar,

35:8b.PSA.035.008 Başlarına habersiz felaket gelsin, Gizledikleri ağa kendileri tutulsun, Felakete uğrasınlar.

35:9b.PSA.035.009 O zaman RABde sevinç bulacağım, Beni kurtardığı için coşacağım.

35:10b.PSA.035.010 Bütün varlığımla şöyle diyeceğim: ‹‹Senin gibisi var mı, ya RAB, Mazlumu zorbanın elinden, Mazlumu ve yoksulu soyguncudan kurtaran?››

35:11b.PSA.035.011 Kötü niyetli tanıklar türüyor, Bilmediğim konuları soruyorlar.

35:12b.PSA.035.012 İyiliğime karşı kötülük ediyor, Yalnızlığa itiyorlar beni.

35:13b.PSA.035.013 Oysa onlar hastalanınca ben çula sarınır, Oruç tutup alçakgönüllü olurdum. Duam yanıtsız kalınca, Bir dost, bir kardeş yitirmiş gibi dolaşırdım. Kederden belim bükülürdü, Annesi için yas tutan biri gibi.

35:15b.PSA.035.015 Ama ben sendeleyince toplanıp sevindiler, Toplandı bana karşı tanımadığım alçaklar, Durmadan didiklediler beni.

35:16b.PSA.035.016 Tanrıtanımaz, alaycı soytarılar gibi, Diş gıcırdattılar bana.

35:17b.PSA.035.017 Ne zamana dek seyirci kalacaksın, ya Rab? Kurtar canımı bunların saldırısından, Hayatımı bu genç aslanlardan!

35:18b.PSA.035.018 Büyük toplantıda sana şükürler sunacağım, Kalabalığın ortasında sana övgüler dizeceğim.

35:19b.PSA.035.019 Sevinmesin boş yere bana düşman olanlar, Göz kırpmasınlar birbirlerine Nedensiz benden nefret edenler.

35:20b.PSA.035.020 Çünkü barış sözünü etmez onlar, Kurnazca düzen kurarlar ülkenin sakin insanlarına.

35:21b.PSA.035.021 Beni suçlamak için ağızlarını ardına kadar açtılar: ‹‹Oh! Oh!›› diyorlar, ‹‹İşte kendi gözümüzle gördük yaptıklarını!››

35:22b.PSA.035.022 Olup biteni sen de gördün, ya RAB, sessiz kalma, Ya Rab, benden uzak durma!

35:23b.PSA.035.023 Uyan, kalk savun beni, Uğraş hakkım için, ey Tanrım ve Rabbim!

35:24b.PSA.035.024 Adaletin uyarınca haklı çıkar beni, ya RAB, Tanrım benim! Gülmesinler halime!

35:25b.PSA.035.025 Demesinler içlerinden: ‹‹Oh! İşte buydu dileğimiz!››, Konuşmasınlar ardımdan: ‹‹Yedik başını!›› diye.

35:26b.PSA.035.026 Utansın kötü halime sevinenler, Kızarsın yüzleri hepsinin; Gururla karşıma dikilenler Utanca, rezalete bürünsün.

35:27b.PSA.035.027 Benim haklı çıkmamı isteyenler, Sevinç çığlıkları atıp coşsunlar; Şöyle desinler sürekli: ‹‹Kulunun esenliğinden hoşlanan RAB yücelsin!››

35:28b.PSA.035.028 O zaman gün boyu adaletin, Övgülerin dilimden düşmeyecek.

36

36:1b.PSA.036.001 Günah fısıldar kötü insana, Yüreğinin dibinden: Tanrı korkusu yoktur onda.

36:2b.PSA.036.002 Kendini öyle beğenmiş ki, Suçunu görmez, ondan tiksinmez.

36:3b.PSA.036.003 Ağzından kötülük ve yalan akar, Akıllanmaktan, iyilik yapmaktan vazgeçmiş.

36:4b.PSA.036.004 Yatağında bile fesat düşünür, Olumsuz yolda direnir, reddetmez kötülüğü.

36:5b.PSA.036.005 Ya RAB, sevgin göklere, Sadakatin gökyüzüne erişir.

36:6b.PSA.036.006 Doğruluğun ulu dağlara benzer, Adaletin uçsuz bucaksız enginlere. İnsanı da, hayvanı da koruyan sensin, ya RAB.

36:7b.PSA.036.007 Sevgin ne değerli, ey Tanrı! Kanatlarının gölgesine sığınır insanoğlu.

36:8b.PSA.036.008 Evindeki bolluğa doyarlar, Zevklerinin ırmağından içirirsin onlara.

36:9b.PSA.036.009 Çünkü yaşam kaynağı sensin, Senin ışığınla aydınlanırız.

36:10b.PSA.036.010 Sürekli göster Seni tanıyanlara sevgini, Yüreği temiz olanlara doğruluğunu.

36:11b.PSA.036.011 Gururlunun ayağı bana varmasın, Kötülerin eli beni kovmasın.

36:12b.PSA.036.012 Kötülük yapanlar oracıkta düştüler, Yıkıldılar, kalkamazlar artık.

37

37:1b.PSA.037.001 Kötülük edenlere kızıp üzülme, Suç işleyenlere özenme!

37:2b.PSA.037.002 Çünkü onlar ot gibi hemen solacak, Yeşil bitki gibi kuruyup gidecek.

37:3b.PSA.037.003 Sen RABbe güven, iyilik yap, Ülkede otur, sadakatle çalış.

37:4b.PSA.037.004 RABden zevk al, O senin içindeki istekleri yerine getirecektir.

37:5b.PSA.037.005 Her şeyi RABbe bırak, Ona güven, O gerekeni yapar.

37:6b.PSA.037.006 O senin doğruluğunu ışık gibi, Hakkını öğle güneşi gibi Aydınlığa çıkarır.

37:7b.PSA.037.007 RABbin önünde sakin dur, sabırla bekle; Kızıp üzülme işi yolunda olanlara, Kötü amaçlarına kavuşanlara.

37:8b.PSA.037.008 Kızmaktan kaçın, bırak öfkeyi, Üzülme, yalnız kötülüğe sürükler bu seni.

37:9b.PSA.037.009 Çünkü kötülerin kökü kazınacak, Ama RABbe umut bağlayanlar ülkeyi miras alacak.

37:10b.PSA.037.010 Yakında kötünün sonu gelecek, Yerini arasan da bulunmayacak.

37:11b.PSA.037.011 Ama alçakgönüllüler ülkeyi miras alacak, Derin bir huzurun zevkini tadacak.

37:12b.PSA.037.012 Kötü insan doğru insana düzen kurar, Diş gıcırdatır.

37:13b.PSA.037.013 Ama Rab kötüye güler, Çünkü bilir onun sonunun geldiğini.

37:14b.PSA.037.014 Kılıç çekti kötüler, yaylarını gerdi, Mazlumu, yoksulu yıkmak, Doğru yolda olanları öldürmek için.

37:15b.PSA.037.015 Ama kılıçları kendi yüreklerine saplanacak, Yayları kırılacak.

37:16b.PSA.037.016 Doğrunun azıcık varlığı, Pek çok kötünün servetinden iyidir.

37:17b.PSA.037.017 Çünkü kötülerin gücü kırılacak, Ama doğrulara RAB destek olacak.

37:18b.PSA.037.018 RAB yetkinlerin her gününü gözetir, Onların mirası sonsuza dek sürecek.

37:19b.PSA.037.019 Kötü günde utanmayacaklar, Kıtlıkta karınları doyacak.

37:20b.PSA.037.020 Ama kötüler yıkıma uğrayacak; RABbin düşmanları kır çiçekleri gibi kuruyup gidecek, Duman gibi dağılıp yok olacak.

37:21b.PSA.037.021 Kötüler ödünç alır, geri vermez; Doğrularsa cömertçe verir.

37:22b.PSA.037.022 RABbin kutsadığı insanlar ülkeyi miras alacak, Lanetlediği insanların kökü kazınacak.

37:23b.PSA.037.023 RAB insana sağlam adım attırır, İnsanın yolundan hoşnut olursa.

37:24b.PSA.037.024 Düşse bile yıkılmaz insan, Çünkü elinden tutan RABdir.

37:25b.PSA.037.025 Gençtim, ömrüm tükendi, Ama hiç görmedim doğru insanın terk edildiğini, Soyunun ekmek dilendiğini.

37:26b.PSA.037.026 O hep cömertçe ödünç verir, Soyu kutsanır.

37:27b.PSA.037.027 Kötülükten kaç, iyilik yap; Sonsuz yaşama kavuşursun.

37:28b.PSA.037.028 Çünkü RAB doğruyu sever, Sadık kullarını terk etmez. Onlar sonsuza dek korunacak, Kötülerinse kökü kazınacak.

37:29b.PSA.037.029 Doğrular ülkeyi miras alacak, Orada sonsuza dek yaşayacak.

37:30b.PSA.037.030 Doğrunun ağzından bilgelik akar, Dilinden adalet damlar.

37:31b.PSA.037.031 Tanrısının yasası yüreğindedir, Ayakları kaymaz.

37:32b.PSA.037.032 Kötü, doğruya pusu kurar, Onu öldürmeye çalışır.

37:33b.PSA.037.033 Ama RAB onu kötünün eline düşürmez, Yargılanırken mahkûm etmez.

37:34b.PSA.037.034 RABbe umut bağla, Onun yolunu tut, Ülkeyi miras almak üzere seni yükseltecektir. Kötülerin kökünün kazındığını göreceksin.

37:35b.PSA.037.035 Kötü ve acımasız adamı gördüm, İlk dikildiği toprakta yeşeren ağaç gibi Dal budak salıyordu;

37:36b.PSA.037.036 Geçip gitti, yok oldu, Aradım, bulunmaz oldu.

37:37b.PSA.037.037 Yetkin adamı gözle, doğru adama bak, Çünkü yarınlar barışseverindir.

37:38b.PSA.037.038 Ama başkaldıranların hepsi yok olacak, Kötülerin kökü kazınacak.

37:39b.PSA.037.039 Doğruların kurtuluşu RABden gelir, Sıkıntılı günde onlara kale olur.

37:40b.PSA.037.040 RAB onlara yardım eder, kurtarır onları, Kötülerin elinden alıp özgür kılar, Çünkü kendisine sığınırlar.

38

38:1b.PSA.038.001 Ya RAB, öfkelenip azarlama beni, Gazapla yola getirme!

38:2b.PSA.038.002 Okların içime saplandı, Elin üzerime indi.

38:3b.PSA.038.003 Öfken yüzünden sağlığım bozuldu, Günahım yüzünden rahatım kaçtı.

38:4b.PSA.038.004 Çünkü suçlarım başımdan aştı, Taşınmaz bir yük gibi sırtımda ağırlaştı.

38:5b.PSA.038.005 Akılsızlığım yüzünden Yaralarım iğrenç, irinli.

38:6b.PSA.038.006 Eğildim, iki büklüm oldum, Gün boyu yaslı dolaşıyorum.

38:7b.PSA.038.007 Çünkü belim ateş içinde, Sağlığım bozuk.

38:8b.PSA.038.008 Tükendim, ezildim alabildiğine, İnliyorum yüreğimin acısından.

38:9b.PSA.038.009 Ya Rab, bütün özlemlerimi bilirsin, İniltilerim senden gizli değil.

38:10b.PSA.038.010 Yüreğim çarpıyor, gücüm tükeniyor, Gözlerimin feri bile söndü.

38:11b.PSA.038.011 Eşim dostum kaçar oldu derdimden, Yakınlarım uzak duruyor benden.

38:12b.PSA.038.012 Canıma susayanlar bana tuzak kuruyor, Zararımı isteyenler kuyumu kazıyor, Gün boyu hileler düşünüyorlar.

38:13b.PSA.038.013 Ama ben bir sağır gibi duymuyorum, Bir dilsiz gibi ağzımı açmıyorum;

38:14b.PSA.038.014 Duymaz, Ağzında yanıt bulunmaz bir adama döndüm.

38:15b.PSA.038.015 Umudum sende, ya RAB, Sen yanıtlayacaksın, ya Rab, Tanrım benim!

38:16b.PSA.038.016 Çünkü dua ediyorum: ‹‹Halime sevinmesinler, Ayağım kayınca böbürlenmesinler!››

38:17b.PSA.038.017 Düşmek üzereyim, Acım hep içimde.

38:18b.PSA.038.018 Suçumu itiraf ediyorum, Günahım yüzünden kaygılanıyorum.

38:19b.PSA.038.019 Ama düşmanlarım güçlü ve dinç, Yok yere benden nefret edenler çok.

38:20b.PSA.038.020 İyiliğe karşı kötülük yapanlar bana karşı çıkar, İyiliğin peşinde olduğum için.

38:21b.PSA.038.021 Beni terk etme, ya RAB! Ey Tanrım, benden uzak durma!

38:22b.PSA.038.022 Yardımıma koş, Ya Rab, kurtuluşum benim!

39

39:1b.PSA.039.001 Karar verdim: ‹‹Adımlarıma dikkat edeceğim, Dilimi günahtan sakınacağım; Karşımda kötü biri oldukça, Ağzıma gem vuracağım.››

39:2b.PSA.039.002 Dilimi tutup sustum, Hep kaçındım konuşmaktan, yararı olsa bile. Acım alevlendi,

39:3b.PSA.039.003 Yüreğim tutuştu içimde, Ateş aldı derin derin düşünürken, Şu sözler döküldü dilimden:

39:4b.PSA.039.004 ‹‹Bildir bana, ya RAB, sonumu, Sayılı günlerimi; Bileyim ömrümün ne kadar kısa olduğunu!

39:5b.PSA.039.005 Yalnız bir karış ömür verdin bana, Hiç kalır hayatım senin önünde. Her insan bir soluktur sadece, En güçlü çağında bile. |iSela

39:6b.PSA.039.006 ‹‹Bir gölge gibi dolaşır insan, Boş yere çırpınır, Mal biriktirir, kime kalacağını bilmeden.

39:7b.PSA.039.007 ‹‹Ne bekleyebilirim şimdi, ya Rab? Umudum sende.

39:8b.PSA.039.008 Kurtar beni bütün isyanlarımdan, Aptalların hakaretine izin verme.

39:9b.PSA.039.009 Sustum, açmayacağım ağzımı; Çünkü sensin bunu yapan.

39:10b.PSA.039.010 Uzaklaştır üzerimden yumruklarını, Tokadının altında mahvoldum.

39:11b.PSA.039.011 Sen insanı suçundan ötürü Azarlayarak yola getirirsin, Güve gibi tüketirsin sevdiği şeyleri. Her insan bir soluktur sadece. |iSela

39:12b.PSA.039.012 ‹‹Duamı işit, ya RAB, Kulak ver yakarışıma, Gözyaşlarıma kayıtsız kalma! Çünkü ben bir garibim senin yanında, Bir yabancı, atalarım gibi.

39:13b.PSA.039.013 Uzaklaştır üzerimden bakışlarını, Göçüp yok olmadan mutlu olayım!››

40

40:1b.PSA.040.001 RABbi sabırla bekledim; Bana yönelip yakarışımı duydu.

40:2b.PSA.040.002 Ölüm çukurundan, Balçıktan çıkardı beni, Ayaklarımı kaya üzerinde tuttu, Kaymayayım diye.

40:3b.PSA.040.003 Ağzıma yeni bir ezgi, Tanrımıza bir övgü ilahisi koydu. Çokları görüp korkacak Ve RABbe güvenecekler.

40:4b.PSA.040.004 Ne mutlu RABbe güvenen insana, Gururluya, yalana sapana ilgi duymayana.

40:5b.PSA.040.005 Ya RAB, Tanrım, Harikaların, düşüncelerin ne çoktur bizim için; Sana eş koşulmaz! Duyurmak, anlatmak istesem yaptıklarını, Saymakla bitmez.

40:6b.PSA.040.006 Kurbandan, sunudan hoşnut olmadın, Ama kulaklarımı açtın. Yakmalık sunu, günah sunusu da istemedin.

40:7b.PSA.040.007 O zaman şöyle dedim: ‹‹İşte geldim; Kutsal Yazı tomarında benim için yazılmıştır. Ey Tanrım, senin isteğini yapmaktan zevk alırım ben, Yasan yüreğimin derinliğindedir.››

40:9b.PSA.040.009 Büyük toplantıda müjdelerim senin zaferini, Sözümü esirgemem, Ya RAB, bildiğin gibi!

40:10b.PSA.040.010 Zaferini içimde gizlemem, Bağlılığını ve kurtarışını duyururum, Sevgini, sadakatini saklamam büyük topluluktan.

40:11b.PSA.040.011 Ya RAB, esirgeme sevecenliğini benden! Sevgin, sadakatin hep korusun beni!

40:12b.PSA.040.012 Sayısız belalar çevremi sardı, Suçlarım bana yetişti, önümü göremiyorum; Başımdaki saçlardan daha çoklar, Çaresiz kaldım.

40:13b.PSA.040.013 Ne olur, ya RAB, kurtar beni! Yardımıma koş, ya RAB!

40:14b.PSA.040.014 Utansın canımı almaya çalışanlar, Yüzleri kızarsın! Geri dönsün zararımı isteyenler, Rezil olsunlar!

40:15b.PSA.040.015 Bana, ‹‹Oh! Oh!›› çekenler Dehşete düşsün utançlarından!

40:16b.PSA.040.016 Sende neşe ve sevinç bulsun Bütün sana yönelenler! ‹‹RAB yücedir!›› desin hep Senin kurtarışını özleyenler!

40:17b.PSA.040.017 Bense mazlum ve yoksulum, Düşün beni, ya Rab. Yardımcım ve kurtarıcım sensin, Geç kalma, ey Tanrım!

41

41:1b.PSA.041.001 Ne mutlu yoksulu düşünene! RAB kurtarır onu kötü günde.

41:2b.PSA.041.002 Korur RAB, yaşatır onu, Ülkede mutlu kılar, Terk etmez düşmanlarının eline.

41:3b.PSA.041.003 Destek olur RAB ona Yatağa düşünce; Hastalandığında sağlığa kavuşturur onu.

41:4b.PSA.041.004 ‹‹Acı bana, ya RAB!›› dedim, ‹‹Şifa ver bana, çünkü sana karşı günah işledim!››

41:5b.PSA.041.005 Kötü konuşuyor düşmanlarım ardımdan: ‹‹Ne zaman ölecek adı batası?›› diyorlar.

41:6b.PSA.041.006 Biri beni görmeye geldi mi, boş laf ediyor, Fesat topluyor içinde, Sonra dışarı çıkıp fesadı yayıyor.

41:7b.PSA.041.007 Benden nefret edenlerin hepsi Fısıldaşıyor aralarında bana karşı, Zararımı düşünüyorlar,

41:8b.PSA.041.008 ‹‹Başına öyle kötü bir şey geldi ki›› diyorlar, ‹‹Yatağından kalkamaz artık.››

41:9b.PSA.041.009 Ekmeğimi yiyen, güvendiğim yakın dostum bile İhanet etti bana.

41:10b.PSA.041.010 Bari sen acı bana, ya RAB, kaldır beni. Bunların hakkından geleyim.

41:11b.PSA.041.011 Düşmanım zafer çığlığı atmazsa, O zaman anlarım benden hoşnut kaldığını.

41:12b.PSA.041.012 Dürüstlüğümden ötürü bana destek olur, Sonsuza dek beni huzurunda tutarsın.

41:13b.PSA.041.013 Öncesizlikten sonsuza dek, Övgüler olsun İsrail'in Tanrısı RAB'be! Amin! Amin!

42

42:1b.PSA.042.001 Geyik akarsuları nasıl özlerse, Canım da seni öyle özler, ey Tanrı! yazılır.

42:2b.PSA.042.002 Canım Tanrıya, yaşayan Tanrıya susadı; Ne zaman görmeye gideceğim Tanrının yüzünü?

42:3b.PSA.042.003 Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz, Gün boyu, ‹‹Nerede senin Tanrın?›› dedikleri için.

42:4b.PSA.042.004 Anımsayınca içim içimi yiyor, Nasıl toplulukla birlikte yürür, Tanrının evine kadar alaya öncülük ederdim, Sevinç ve şükran sesleri arasında, Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.

42:5b.PSA.042.005 Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrıya umut bağla, Çünkü Ona yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrımdır.

42:6b.PSA.042.006 Gönlüm üzgün, Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım. Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında Çağlayanların gümbürdeyince, Enginler birbirine sesleniyor, Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.

42:8b.PSA.042.008 Gündüz RAB sevgisini gösterir, Gece ilahi söyler, dua ederim Yaşamımın Tanrısına.

42:9b.PSA.042.009 Kayam olan Tanrıma diyorum ki, ‹‹Neden beni unuttun? Niçin düşmanlarımın baskısı altında Yaslı gezeyim?››

42:10b.PSA.042.010 Gün boyu hasımlarım: ‹‹Nerede senin Tanrın?›› diyerek Bana sataştıkça, Kemiklerim kırılıyor sanki.

42:11b.PSA.042.011 Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrı'ya umut bağla, Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

43

43:1b.PSA.043.001 Hakkımı ara, ey Tanrı, Savun beni vefasız ulusa karşı, Kurtar hileci, haksız insandan.

43:2b.PSA.043.002 Çünkü sen Tanrım, kalemsin; Neden beni reddettin? Niçin düşmanlarımın baskısı altında Yaslı gezeyim?

43:3b.PSA.043.003 Gönder ışığını, gerçeğini, Yol göstersinler bana, Senin kutsal dağına, konutuna götürsünler beni.

43:4b.PSA.043.004 O zaman Tanrının sunağına, Neşe, sevinç kaynağım Tanrıya gideceğim Ve sana, ey Tanrı, Tanrım benim, Lirle şükredeceğim.

43:5b.PSA.043.005 Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrı'ya umut bağla, Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.

44

44:1b.PSA.044.001 Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk, Atalarımız anlattı bize, Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.

44:2b.PSA.044.002 Elinle ulusları kovdun, Ama atalarımıza yer verdin; Halkları kırdın, Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.

44:3b.PSA.044.003 Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; Çünkü sen onları sevdin.

44:4b.PSA.044.004 Ey Tanrı, kralım sensin, Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!

44:5b.PSA.044.005 Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz, Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.

44:6b.PSA.044.006 Çünkü ben yayıma güvenmem, Kılıcım da beni kurtarmaz;

44:7b.PSA.044.007 Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, Bizden nefret edenleri utanca boğan.

44:8b.PSA.044.008 Her gün Tanrıyla övünür, Sonsuza dek adına şükran sunarız. |iSela

44:9b.PSA.044.009 Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın, Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.

44:10b.PSA.044.010 Düşman karşısında bizi gerilettin, Bizden tiksinenler bizi soydu.

44:11b.PSA.044.011 Kasaplık koyuna çevirdin bizi, Ulusların arasına dağıttın.

44:12b.PSA.044.012 Yok pahasına sattın halkını, Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.

44:13b.PSA.044.013 Bizi komşularımızın yüzkarası, Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.

44:14b.PSA.044.014 Ulusların diline düşürdün bizi, Gülüyor halklar halimize.

44:15b.PSA.044.015 Rezilliğim gün boyu karşımda, Utancımdan yerin dibine geçtim

44:16b.PSA.044.016 Hakaret ve sövgü duya duya, Öç almak isteyen düşman karşısında.

44:17b.PSA.044.017 Bütün bunlar başımıza geldi, Yine de seni unutmadık, Antlaşmana ihanet etmedik,

44:18b.PSA.044.018 Döneklik etmedik, Adımlarımız senin yolundan sapmadı.

44:19b.PSA.044.019 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin, Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.

44:20b.PSA.044.020 Eğer Tanrımızın adını unutsaydık, Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,

44:21b.PSA.044.021 Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı? Çünkü O yürekteki gizleri bilir.

44:22b.PSA.044.022 Senin uğruna her gün öldürülüyoruz, Kasaplık koyun sayılıyoruz.

44:23b.PSA.044.023 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!

44:24b.PSA.044.024 Niçin yüzünü gizliyorsun? Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?

44:25b.PSA.044.025 Çünkü yere serildik, Bedenimiz toprağa yapıştı.

44:26b.PSA.044.026 Kalk, yardım et bize! Kurtar bizi sevgin uğruna!

45

45:1b.PSA.045.001 Yüreğimden güzel sözler taşıyor, Kral için söylüyorum şiirlerimi, Dilim usta bir yazarın kalemi gibi olsun.

45:2b.PSA.045.002 Sen insanların en güzelisin, Lütuf saçılmış dudaklarına. Çünkü Tanrı seni sonsuza dek kutsamış.

45:3b.PSA.045.003 Ey yiğit savaşçı, kuşan kılıcını beline, Görkemine, yüceliğine bürün.

45:4b.PSA.045.004 At sırtında görkeminle, zaferle ilerle, Gerçek ve adalet uğruna Sağ elin korkunç işler göstersin. ‹‹Gerçek ve alçakgönüllülük, adalet uğruna››.

45:5b.PSA.045.005 Okların sivridir, Kral düşmanlarının yüreğine saplanır, Halklar ayaklarının altına serilir.

45:6b.PSA.045.006 Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdırfö, Krallığının asası adalet asasıdır. da ‹‹Tanrının sana armağan ettiği krallık sonsuzluklar boyunca kalıcıdır››.

45:7b.PSA.045.007 Doğruluğu sever, kötülükten nefret edersin. Bunun için Tanrı, senin Tanrın, Seni sevinç yağıyla Arkadaşlarından daha çok meshetti.

45:8b.PSA.045.008 Giysilerinin tümü mür, öd, tarçın kokuyor; Fildişi saraylardan gelen çalgı sesleri seni eğlendiriyor!

45:9b.PSA.045.009 Kral kızları senin saygın kadınların arasında, Kraliçe, Ofir altınları içinde senin sağında duruyor.

45:10b.PSA.045.010 Dinle, ey kral kızı, bak, kulak ver, Halkını, baba evini unut.

45:11b.PSA.045.011 Kral senin güzelliğine vuruldu, Efendin olduğu için önünde eğil.

45:12b.PSA.045.012 Sur halkı armağan getirecek, Halkın zenginleri lütfunu kazanmak isteyecek.

45:13b.PSA.045.013 Kral kızı odasında ışıl ışıl parıldıyor, Giysisi altınla dokunmuş.

45:14b.PSA.045.014 İşlemeli giysiler içinde kralın önüne çıkarılacak, Arkadaşları, ona eşlik eden kızlar sana getirilecek.

45:15b.PSA.045.015 Sevinç ve coşkuyla götürülecek, Kralın sarayına girecekler.

45:16b.PSA.045.016 Atalarının yerini oğulların alacak, Onları önder yapacaksın bütün ülkeye.

45:17b.PSA.045.017 Adını kuşaklar boyunca yaşatacağım, Böylece halklar sonsuza dek övecek seni.

46

46:1b.PSA.046.001 Tanrı sığınağımız ve gücümüzdür, Sıkıntıda hep yardıma hazırdır. bilinmeyen bir müzik terimi.

46:2b.PSA.046.002 Bu yüzden korkmayız yeryüzü altüst olsa, Dağlar denizlerin bağrına devrilse,

46:3b.PSA.046.003 Sular kükreyip köpürse, Kabaran deniz dağları titretse bile. |iSela

46:4b.PSA.046.004 Bir ırmak var ki, suları sevinç getirir Tanrı kentine, Yüceler Yücesinin kutsal konutuna.

46:5b.PSA.046.005 Tanrı onun ortasındadır, Sarsılmaz o kent. Gün doğarken Tanrı ona yardım eder.

46:6b.PSA.046.006 Uluslar kükrüyor, krallıklar sarsılıyor, Tanrı gürleyince yeryüzü eriyip gidiyor.

46:7b.PSA.046.007 Her Şeye Egemen RAB bizimledir, Yakupun Tanrısı kalemizdir. |iSela

46:8b.PSA.046.008 Gelin, görün RABbin yaptıklarını, Yeryüzüne getirdiği yıkımları.

46:9b.PSA.046.009 Savaşları durdurur yeryüzünün dört bucağında, Yayları kırar, mızrakları parçalar, Kalkanları yakar.

46:10b.PSA.046.010 ‹‹Sakin olun, bilin ki, Tanrı benim! Uluslar arasında yüceleceğim, Yeryüzünde yüceleceğim!››

46:11b.PSA.046.011 Her Şeye Egemen RAB bizimledir, Yakup'un Tanrısı kalemizdir. |iSela

47

47:1b.PSA.047.001 Ey bütün uluslar, el çırpın! Sevinç çığlıkları atın Tanrının onuruna!

47:2b.PSA.047.002 Ne müthiştir yüce RAB, Bütün dünyanın ulu Kralı.

47:3b.PSA.047.003 Halkları altımıza, Ulusları ayaklarımızın dibine serer.

47:4b.PSA.047.004 Sevdiği Yakupun gururu olan mirasımızı O seçti bizim için. |iSela

47:5b.PSA.047.005 RAB Tanrı sevinç çığlıkları, Boru sesleri arasında yükseldi.

47:6b.PSA.047.006 Ezgiler sunun Tanrıya, ezgiler; Ezgiler sunun Kralımıza, ezgiler!

47:7b.PSA.047.007 Çünkü Tanrı bütün dünyanın kralıdır, Maskil sunun! edebiyat terimi. ‹‹Didaktik şiir›› anlamına gelebilir.

47:8b.PSA.047.008 Tanrı kutsal tahtına oturmuş, Krallık eder uluslara.

47:9b.PSA.047.009 Ulusların önderleri İbrahim'in Tanrısı'nın halkıyla bir araya gelmiş; Çünkü Tanrı'ya aittir yeryüzü kralları. O çok yücedir.

48

48:1b.PSA.048.001 RAB büyüktür ve yalnız O övülmeye değer Tanrımızın kentinde, kutsal dağında.

48:2b.PSA.048.002 Yükselir zarafetle, Bütün yeryüzünün sevinci Siyon Dağı, Safonunfş doruğu, ulu Kralın kenti.

48:3b.PSA.048.003 Tanrı onun kalelerinde Sağlam kule olarak gösterdi kendini.

48:4b.PSA.048.004 Krallar toplandı, Birlikte Siyonun üzerine yürüdüler.

48:5b.PSA.048.005 Ama onu görünce şaşkına döndüler, Dehşete düşüp kaçtılar.

48:6b.PSA.048.006 Doğum sancısı tutan kadın gibi, Bir titreme aldı onları orada.

48:7b.PSA.048.007 Doğu rüzgarının parçaladığı ticaret gemileri gibi Yok ettin onları.

48:8b.PSA.048.008 Her Şeye Egemen RABbin kentinde, Tanrımızın kentinde, Nasıl duyduksa, öyle gördük. Tanrı onu sonsuza dek güvenlik içinde tutacak. |iSela

48:9b.PSA.048.009 Ey Tanrı, tapınağında, Ne kadar vefalı olduğunu düşünüyoruz.

48:10b.PSA.048.010 Adın gibi, ey Tanrı, övgün de Dünyanın dört bucağına varıyor. Sağ elin zafer dolu.

48:11b.PSA.048.011 Sevinsin Siyon Dağı, Coşsun Yahuda beldeleri Senin yargılarınla!

48:12b.PSA.048.012 Siyonun çevresini gezip dolanın, Kulelerini sayın,

48:13b.PSA.048.013 Surlarına dikkatle bakın, Kalelerini yoklayın ki, Gelecek kuşağa anlatasınız:

48:14b.PSA.048.014 Bu Tanrı sonsuza dek bizim Tanrımız olacak, Bize hep yol gösterecektir.

49

49:1b.PSA.049.001 Ey bütün halklar, dinleyin! Kulak verin hepiniz, ey dünyada yaşayanlar,

49:2b.PSA.049.002 Halk çocukları, bey çocukları, Zenginler, yoksullar!

49:3b.PSA.049.003 Bilgelik dökülecek ağzımdan, Anlayış sağlayacak içimdeki düşünceler,

49:4b.PSA.049.004 Kulak vereceğim özdeyişlere, Lirle yorumlayacağım bilmecemi.

49:5b.PSA.049.005 Niçin korkayım kötü günlerde Niyeti bozuk düşmanlarım çevremi sarınca?

49:6b.PSA.049.006 Onlar varlıklarına güvenir, Büyük servetleriyle böbürlenirler.

49:7b.PSA.049.007 Kimse kimsenin hayatının bedelini ödeyemez, Tanrıya fidye veremez.

49:8b.PSA.049.008 Çünkü hayatın fidyesi büyüktür, Kimse ödemeye yeltenmemeli.

49:9b.PSA.049.009 Böyle olmasa, Sonsuza dek yaşar insan, Mezar yüzü görmez.

49:10b.PSA.049.010 Kuşkusuz herkes biliyor bilgelerin öldüğünü, Aptallarla budalaların yok olduğunu. Mallarını başkalarına bırakıyorlar.

49:11b.PSA.049.011 Mezarları, sonsuza dek evleri, Kuşaklar boyu konutları olacak, Topraklarına kendi adlarını verseler bile. evleri, kuşaklar boyu konutları olacak››, Masoretik metin ‹‹ ‹Evlerimiz sonsuza dek kalacak› diye düşünüyorlar››.

49:12b.PSA.049.012 Bütün gösterişine karşın geçicidir insan, Ölüp giden hayvanlar gibi.

49:13b.PSA.049.013 Budalaların yolu, Onların sözünü onaylayanların sonu budur. |iSela

49:14b.PSA.049.014 Sürü gibi ölüler diyarına sürülecekler, Ölüm güdecek onları. Tan ağarınca doğrular onlara egemen olacak, Cesetleri çürüyecek, Ölüler diyarı onlara konut olacak.

49:15b.PSA.049.015 Ama Tanrı beni Ölüler diyarının pençesinden kurtaracak Ve yanına alacak. |iSela

49:16b.PSA.049.016 Korkma biri zenginleşirse, Evinin görkemi artarsa.

49:17b.PSA.049.017 Çünkü ölünce hiçbir şey götüremez, Görkemi onunla mezara gitmez.

49:18b.PSA.049.018 Yaşarken kendini mutlu saysa bile, Başarılı olunca övülse bile.

49:19b.PSA.049.019 Atalarının kuşağına katılacak, Onlar ki asla ışık yüzü görmeyecekler.

49:20b.PSA.049.020 Bütün gösterişine karşın anlayışsızdır insan, Ölüp giden hayvanlar gibi.

50

50:1b.PSA.050.001 Güçlü olan Tanrı, RAB konuşuyor; Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar Yeryüzünün tümüne sesleniyor.

50:2b.PSA.050.002 Güzelliğin doruğu Siyondan Parıldıyor Tanrı.

50:3b.PSA.050.003 Tanrımız geliyor, sessiz kalmayacak, Önünde yanan ateş her şeyi kül ediyor, Çevresinde şiddetli bir fırtına esiyor.

50:4b.PSA.050.004 Halkını yargılamak için Yere göğe sesleniyor:

50:5b.PSA.050.005 ‹‹Toplayın önüme sadık kullarımı, Kurban keserek benimle antlaşma yapanları.››

50:6b.PSA.050.006 Gökler Onun doğruluğunu duyuruyor, Çünkü yargıç Tanrının kendisidir. |iSela

50:7b.PSA.050.007 ‹‹Ey halkım, dinle de konuşayım, Ey İsrail, sana karşı tanıklık edeyim: Ben Tanrıyım, senin Tanrınım!

50:8b.PSA.050.008 Kurbanlarından ötürü seni azarlamıyorum, Yakmalık sunuların sürekli önümde.

50:9b.PSA.050.009 Ne evinden bir boğa, Ne de ağıllarından bir teke alacağım.

50:10b.PSA.050.010 Çünkü bütün orman yaratıkları, Dağlardaki bütün hayvanlar benimdir.

50:11b.PSA.050.011 Dağlardaki bütün kuşları korurum, Kırlardaki bütün yabanıl hayvanlar benimdir.

50:12b.PSA.050.012 Acıksam sana söylemezdim, Çünkü bütün dünya ve içindekiler benimdir.

50:13b.PSA.050.013 Ben boğa eti yer miyim? Ya da keçi kanı içer miyim?

50:14b.PSA.050.014 Tanrıya şükran kurbanı sun, Yüceler Yücesine adadığın adakları yerine getir.

50:15b.PSA.050.015 Sıkıntılı gününde seslen bana, Seni kurtarırım, sen de beni yüceltirsin.

50:16b.PSA.050.016 Ama Tanrı kötüye şöyle diyor: ‹‹Kurallarımı ezbere okumaya Ya da antlaşmamı ağzına almaya ne hakkın var?

50:17b.PSA.050.017 Çünkü yola getirilmekten nefret ediyor, Sözlerimi arkana atıyorsun.

50:18b.PSA.050.018 Hırsız görünce onunla dost oluyor, Zina edenlere ortak oluyorsun.

50:19b.PSA.050.019 Ağzını kötülük için kullanıyor, Dilini yalana koşuyorsun.

50:20b.PSA.050.020 Oturup kardeşine karşı konuşur, Annenin oğluna kara çalarsın.

50:21b.PSA.050.021 Sen bunları yaptın, ben sustum, Beni kendin gibi sandın. Seni azarlıyorum, Suçlarını gözünün önüne seriyorum.

50:22b.PSA.050.022 ‹‹Dikkate alın bunu, ey Tanrıyı unutan sizler! Yoksa parçalarım sizi, kurtaran olmaz.

50:23b.PSA.050.023 Kim şükran kurbanı sunarsa beni yüceltir; Yolunu düzeltene kurtarışımı göstereceğim.››

51

51:1b.PSA.051.001 Ey Tanrı, lütfet bana, Sevgin uğruna; Sil isyanlarımı, Sınırsız merhametin uğruna.

51:2b.PSA.051.002 Tümüyle yıka beni suçumdan, Arıt beni günahımdan.

51:3b.PSA.051.003 Çünkü biliyorum isyanlarımı, Günahım sürekli karşımda.

51:4b.PSA.051.004 Sana karşı, yalnız sana karşı günah işledim, Senin gözünde kötü olanı yaptım. Öyle ki, konuşurken haklı, Yargılarken adil olasın.

51:5b.PSA.051.005 Nitekim suç içinde doğdum ben, Günah içinde annem bana hamile kaldı.

51:6b.PSA.051.006 Madem sen gönülde sadakat istiyorsun, Bilgelik öğret bana yüreğimin derinliklerinde.

51:7b.PSA.051.007 Beni mercanköşkotuyla arıt, paklanayım, Yıka beni, kardan beyaz olayım.

51:8b.PSA.051.008 Neşe, sevinç sesini duyur bana, Bayram etsin ezdiğin kemikler.

51:9b.PSA.051.009 Bakma günahlarıma, Sil bütün suçlarımı.

51:10b.PSA.051.010 Ey Tanrı, temiz bir yürek yarat, Yeniden kararlı bir ruh var et içimde.

51:11b.PSA.051.011 Beni huzurundan atma, Kutsal Ruhunu benden alma.

51:12b.PSA.051.012 Geri ver bana sağladığın kurtuluş sevincini, Bana destek ol, istekli bir ruh ver.

51:13b.PSA.051.013 Başkaldıranlara senin yollarını öğreteyim, Günahkârlar geri dönsün sana.

51:14b.PSA.051.014 Kurtar beni kan dökme suçundan, Ey Tanrı, beni kurtaran Tanrı, Dilim senin kurtarışını ilahilerle övsün.

51:15b.PSA.051.015 Ya Rab, aç dudaklarımı, Ağzım senin övgülerini duyursun.

51:16b.PSA.051.016 Çünkü sen kurbandan hoşlanmazsın, Yoksa sunardım sana, Yakmalık sunudan hoşnut kalmazsın.

51:17b.PSA.051.017 Senin kabul ettiğin kurban alçakgönüllü bir ruhtur, Alçakgönüllü ve pişman bir yüreği hor görmezsin, ey Tanrı.

51:18b.PSA.051.018 Lütfet, Siyona iyilik yap, Yeruşalimin surlarını onar.

51:19b.PSA.051.019 O zaman doğru sunulan kurbanlar, Yakmalık sunular, tümüyle yakmalık sunular, Seni hoşnut kılar; O zaman sunağında boğalar sunulur.

52

52:1b.PSA.052.001 Niçin kötülüğünle böbürlenirsin, ey kabadayı, Tanrının sadık kullarına karşı Bütün gün dilin yıkım tasarlar Keskin ustura gibi, ey hilekâr.

52:3b.PSA.052.003 İyilikten çok kötülüğü, Doğru konuşmaktan çok yalanı seversin. |iSela

52:4b.PSA.052.004 Seni hileli dil seni! Her yıkıcı sözü seversin.

52:5b.PSA.052.005 Ama Tanrı seni sonsuza dek yıkacak, Seni kapıp çadırından fırlatacak, Yaşam diyarından kökünü sökecek. |iSela

52:6b.PSA.052.006 Doğrular bunu görünce korkacak, Gülerek şöyle diyecekler:

52:7b.PSA.052.007 ‹‹İşte bu adam, Tanrıya sığınmak istemedi, Servetinin bolluğuna güvendi, Başkalarını yıkarak güçlendi!››

52:8b.PSA.052.008 Ama ben Tanrının evinde yeşeren zeytin ağacı gibiyim, Sonsuza dek Tanrının sevgisine güvenirim.

52:9b.PSA.052.009 Sürekli sana şükrederim yaptıkların için, Sadık kullarının önünde umut bağlarım, Çünkü adın iyidir.

53

53:1b.PSA.053.001 Akılsız içinden, ‹‹Tanrı yok!›› der. İnsanlar bozuldu, iğrençlik aldı yürüdü, İyilik eden yok. sazlar››.

53:2b.PSA.053.002 Tanrı göklerden bakar oldu insanlara, Akıllı, Tanrıya yönelen biri var mı diye.

53:3b.PSA.053.003 Hepsi saptı, Tümü yozlaştı, İyilik eden yok, Bir kişi bile!

53:4b.PSA.053.004 Suç işleyenler görmüyor mu? Halkımı ekmek yer gibi yiyor, Tanrıya yakarmıyorlar.

53:5b.PSA.053.005 Ama korkulmayacak yerde korkacaklar, Çünkü Tanrı seni kuşatanların kemiklerini dağıtacak, Onları reddettiği için hepsini utandıracak.

53:6b.PSA.053.006 Keşke İsrail'in kurtuluşu Siyon'dan gelse! Tanrı halkını eski gönencine kavuşturunca, Yakup soyu sevinecek, İsrail halkı coşacak.

54

54:1b.PSA.054.001 Ey Tanrı, beni adınla kurtar, Gücünle akla beni!

54:2b.PSA.054.002 Ey Tanrı, duamı dinle, Kulak ver ağzımdan çıkan sözlere.

54:3b.PSA.054.003 Çünkü küstahlar bana saldırıyor, Zorbalar canımı almak istiyor, Tanrıya aldırmıyorlar. |iSela

54:4b.PSA.054.004 İşte Tanrı benim yardımcımdır, Tek desteğim Rabdir.

54:5b.PSA.054.005 Düşmanlarım yaptıkları kötülüğün cezasını bulsun, Sadakatin uyarınca yok et onları.

54:6b.PSA.054.006 Ya RAB, sana gönülden bir kurban sunacağım, Adına şükredeceğim, çünkü adın iyidir.

54:7b.PSA.054.007 Beni bütün sıkıntılarımdan kurtardın, Gözlerim düşmanlarımın yok oluşunu gördü.

55

55:1b.PSA.055.001 Ey Tanrı, kulak ver duama, Sırt çevirme yalvarışıma!

55:2b.PSA.055.002 Dikkatini çevir, yanıt ver bana. Düşüncelerim beni rahatsız ediyor, şaşkınım

55:3b.PSA.055.003 Düşman sesinden, kötünün baskısından; Çünkü sıkıntıya sokuyorlar beni, Öfkeyle üstüme üstüme geliyorlar.

55:4b.PSA.055.004 Yüreğim sızlıyor içimde, Ölüm dehşeti çöktü üzerime.

55:5b.PSA.055.005 Korku ve titreme sardı beni, Ürperti kapladı içimi.

55:6b.PSA.055.006 ‹‹Keşke güvercin gibi kanatlarım olsaydı!›› Dedim kendi kendime, ‹‹Uçar, rahatlardım.

55:7b.PSA.055.007 Uzaklara kaçar, Çöllerde konaklardım. |iSela

55:8b.PSA.055.008 Sert rüzgara, kasırgaya karşı Hemen bir barınak bulurdum.››

55:9b.PSA.055.009 Şaşkına çevir kötüleri, ya Rab, karıştır dillerini, Çünkü kentte şiddet ve çatışma görüyorum.

55:10b.PSA.055.010 Gece gündüz kent surları üzerinde dolaşırlar, Haksızlık, fesat dolu kentin içi.

55:11b.PSA.055.011 Yıkıcılık kentin göbeğinde, Zorbalık, hile eksilmez meydanından.

55:12b.PSA.055.012 Beni aşağılayan bir düşman olsaydı, Katlanabilirdim; Bana küstahlık eden bir hasım olsaydı, Gizlenebilirdim.

55:13b.PSA.055.013 Ama sensin, bana denk, Yoldaşım, yakın arkadaşım.

55:14b.PSA.055.014 Birlikte tatlı tatlı yarenlik eder, Toplulukla Tanrının evine giderdik.

55:15b.PSA.055.015 Ölüm yakalasın düşmanlarımı ansızın, Diri diri ölüler diyarına insinler; Çünkü içleri ve evleri kötülük dolu.

55:16b.PSA.055.016 Bense Tanrıya seslenirim, RAB kurtarır beni.

55:17b.PSA.055.017 Sabah, öğlen, akşam kederimden feryat ederim, O işitir sesimi.

55:18b.PSA.055.018 Bana karşı girişilen savaştan Esenlikle kurtarır canımı, Sayısı çok da olsa karşıtlarımın.

55:19b.PSA.055.019 Öncesizlikten bu yana tahtında oturan Tanrı, Duyacak ve ezecek onları. |iSela Çünkü hiç değişmiyor Ve Tanrıdan korkmuyorlar.

55:20b.PSA.055.020 Yoldaşım dostlarına saldırarak Yaptığı antlaşmayı bozdu.

55:21b.PSA.055.021 Ağzından bal damlar, Ama yüreğinde savaş var. Sözleri yağdan yumuşak, Ama yalın birer kılıçtır.

55:22b.PSA.055.022 Yükünü RABbe bırak, O sana destek olur. Asla izin vermez Doğru insanın sarsılmasına.

55:23b.PSA.055.023 Ama sen, ey Tanrı, ölüm çukuruna atacaksın kötüleri, Günlerinin yarısını görmeyecek katillerle hainler; Bense sana güveniyorum.

56

56:1b.PSA.056.001 Acı bana, ey Tanrı, Çünkü ayak altında çiğniyor insanlar beni, Gün boyu saldırıp eziyorlar.

56:2b.PSA.056.002 Düşmanlarım ayak altında çiğniyor beni her gün, Küstahça saldırıyor çoğu.

56:3b.PSA.056.003 Sana güvenirim korktuğum zaman.

56:4b.PSA.056.004 Tanrıya, sözünü övdüğüm Tanrıya Güvenirim ben, korkmam. İnsan bana ne yapabilir?

56:5b.PSA.056.005 Gün boyu sözlerimi çarpıtıyorlar, Hakkımda hep kötülük tasarlıyorlar.

56:6b.PSA.056.006 Fesatlık için uğraşıyor, pusuya yatıyor, Adımlarımı gözlüyor, canımı almak istiyorlar.

56:7b.PSA.056.007 Kötülüklerinin cezasından kurtulacaklar mı? Ey Tanrı, halkları öfkeyle yere çal!

56:8b.PSA.056.008 Çektiğim acıları kaydettin, Gözyaşlarımı tulumunda biriktirdin! Bunlar defterinde yazılı değil mi?

56:9b.PSA.056.009 Seslendiğim zaman, Düşmanlarım geri çekilecek. Biliyorum, Tanrı benden yana.

56:10b.PSA.056.010 Sözünü övdüğüm Tanrıya, Sözünü övdüğüm RABbe,

56:11b.PSA.056.011 Tanrıya güvenirim ben, korkmam; İnsan bana ne yapabilir?

56:12b.PSA.056.012 Ey Tanrı, sana adaklar adamıştım, Şükran kurbanları sunmalıyım şimdi.

56:13b.PSA.056.013 Çünkü canımı ölümden kurtardın, Ayaklarımı tökezlemekten korudun; İşte yaşam ışığında, Tanrı huzurunda yürüyorum.

57

57:1b.PSA.057.001 Acı bana, ey Tanrı, acı, Çünkü sana sığınıyorum; Felaket geçinceye kadar, Kanatlarının gölgesine sığınacağım.

57:2b.PSA.057.002 Yüce Tanrıya, Benim için her şeyi yapan Tanrıya sesleniyorum.

57:3b.PSA.057.003 Gökten gönderip beni kurtaracak, Beni ezmek isteyenleri azarlayacak, |iSela Sevgisini, sadakatini gösterecektir.

57:4b.PSA.057.004 Aslanların arasındayım, Alev kusan insanlar arasında yatarım, Mızrak gibi, ok gibi dişleri, Keskin kılıç gibi dilleri.

57:5b.PSA.057.005 Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı, Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!

57:6b.PSA.057.006 Ayaklarım için ağ serdiler, Çöktüm; Yoluma çukur kazdılar, İçine kendileri düştüler. |iSela

57:7b.PSA.057.007 Kararlıyım, ey Tanrı, kararlıyım, Ezgiler, ilahiler söyleyeceğim.

57:8b.PSA.057.008 Uyan, ey canım, Uyan, ey lir, ey çenk, Seheri ben uyandırayım!

57:9b.PSA.057.009 Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya Rab, Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.

57:10b.PSA.057.010 Çünkü sevgin göklere erişir, Sadakatin gökyüzüne ulaşır.

57:11b.PSA.057.011 Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı, Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!

58

58:1b.PSA.058.001 Ey yöneticilerfü, gerçekten adil mi karar verirsiniz? Doğru mu yargılarsınız insanları?

58:2b.PSA.058.002 Hayır! Hep haksızlık tasarlarsınız içinizde, Zorbalık saçar elleriniz yeryüzüne.

58:3b.PSA.058.003 Kötüler daha ana rahmindeyken yoldan çıkar, Doğdu doğalı yalan söyleyerek sapar.

58:4b.PSA.058.004 Zehirleri yılan zehiri gibidir. Kulakları tıkalı bir kobrayı andırırlar,

58:5b.PSA.058.005 Usta büyücülerin, Afsuncuların sesini duymak istemeyen bir kobrayı.

58:6b.PSA.058.006 Ey Tanrı, kır onların ağzında dişlerini, Sök genç aslanların azı dişlerini, ya RAB!

58:7b.PSA.058.007 Akıp giden su gibi yok olsunlar. Yaylarını gerince oklarının ucu kırılsın.

58:8b.PSA.058.008 Süründükçe eriyen sümüklüböceğe dönsünler. Düşük çocuk gibi güneş yüzü görmesinler.

58:9b.PSA.058.009 Kazanlarınız diken ateşini daha duymadan, Yaşı da kurusu da kasırgayla savrulacak kötülerin.

58:10b.PSA.058.010 Doğru adam alınan öcü görünce sevinecek Ve ayaklarını kötünün kanında yıkayacak.

58:11b.PSA.058.011 O zaman insanlar, ‹‹Gerçekten doğrulara ödül var›› diyecek, ‹‹Gerçekten dünyayı yargılayan bir Tanrı var.››

59

59:1b.PSA.059.001 Kurtar beni düşmanlarımdan, ey Tanrım, Kalem ol hasımlarıma karşı.

59:2b.PSA.059.002 Kurtar beni suç işleyenlerden, Uzak tut kanlı katillerden.

59:3b.PSA.059.003 Bak, canımı almak için pusu kuruyorlar, Güçlüler bana karşı birleşiyorlar, Oysa başkaldırmadım, günahım yok, ya RAB.

59:4b.PSA.059.004 Suç işlemediğim halde, Koşuşup hazırlanıyorlar. Kalk bana yardım etmek için, halime bak!

59:5b.PSA.059.005 Sen, ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, İsrailin Tanrısı, Uyan bütün ulusları cezalandırmak için, Acıma bu suçlu hainlere! |iSela

59:6b.PSA.059.006 Akşam döner, köpek gibi hırlayıp Sinsi sinsi kenti dolaşırlar.

59:7b.PSA.059.007 Bak, neler dökülür ağızlarından, Kılıç çıkar dudaklarından. ‹‹Kim duyacak?›› derler.

59:8b.PSA.059.008 Ama sen onlara gülersin, ya RAB, Bütün uluslarla eğlenirsin.

59:9b.PSA.059.009 Gücüm sensin, seni gözlüyorum, Çünkü kalemsin, ey Tanrı.

59:10b.PSA.059.010 Tanrım sevgisiyle karşılar beni, Bana düşmanlarımın yıkımını gösterir.

59:11b.PSA.059.011 Onları öldürme, yoksa halkım unutur, Gücünle dağıt ve alçalt onları, Ya Rab, kalkanımız bizim.

59:12b.PSA.059.012 Ağızlarının günahı, dudaklarından çıkan söz yüzünden, Gururlarının tuzağına düşsünler. Okudukları lanet, söyledikleri yalan yüzünden

59:13b.PSA.059.013 Yok et onları gazabınla, yok et, tükensinler; Bilsinler ki, Tanrının egemenliği Yakup soyundan Yeryüzünün ucuna kadar ulaşır. |iSela

59:14b.PSA.059.014 Akşam döner, köpek gibi hırlayıp Sinsi sinsi kenti dolaşırlar.

59:15b.PSA.059.015 Yiyecek bulmak için gezerler, Doymazlarsa ulurlar.

59:16b.PSA.059.016 Bense gücün için sabah ezgiler söyleyecek, Sevgini sevinçle dile getireceğim. Çünkü sen bana kale, Sıkıntılı günümde sığınak oldun.

59:17b.PSA.059.017 Gücüm sensin, seni ilahilerle öveceğim, Çünkü kalem, beni seven Tanrı sensin.

60

60:1b.PSA.060.001 Bizi reddettin, parladın bize karşı, ey Tanrı, Öfkelendin; eski halimize döndür bizi!

60:2b.PSA.060.002 Salladın yeri, yarıklar açtın; Onar çatlaklarını, çünkü yer sarsılıyor.

60:3b.PSA.060.003 Halkına sıkıntı çektirdin, Sersemletici bir şarap içirdin bize.

60:4b.PSA.060.004 Sancak verdin senden korkanlara, Okçulara karşı açsınlar diye. |iSela

60:5b.PSA.060.005 Kurtar bizi sağ elinle, yardım et, Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!

60:6b.PSA.060.006 Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde: ‹‹Şekemi sevinçle bölüştürecek, Sukkot Vadisini ölçeceğim.

60:7b.PSA.060.007 Gilat benimdir, Manaşşe de benim, Efrayim miğferim, Yahuda asam.

60:8b.PSA.060.008 Moav yıkanma leğenim, Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım, Filiste zaferle haykıracağım.›› fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.

60:9b.PSA.060.009 Kim beni surlu kente götürecek? Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?

60:10b.PSA.060.010 Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi? Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?

60:11b.PSA.060.011 Yardım et bize düşmana karşı, Çünkü boştur insan yardımı.

60:12b.PSA.060.012 Tanrı'yla zafer kazanırız, O çiğner düşmanlarımızı.

61

61:1b.PSA.061.001 Ey Tanrı, yakarışımı işit, Duama kulak ver!

61:2b.PSA.061.002 Sana seslenirim yeryüzünün öbür ucundan, Yüreğime hüzün çökünce. Erişemeyeceğim yüksek bir kayaya çıkar beni,

61:3b.PSA.061.003 Çünkü sen benim için sığınak, Düşmana karşı güçlü bir kule oldun.

61:4b.PSA.061.004 Çadırında sonsuza dek oturmak Ve kanatlarının gölgesine sığınmak isterim. |iSela

61:5b.PSA.061.005 Çünkü sen, ey Tanrı, adaklarımı duydun, Adından korkanların mirasını bana verdin.

61:6b.PSA.061.006 Kralın günlerine gün kat, Yılları yüzyıllar olsun!

61:7b.PSA.061.007 Tanrının huzurunda sonsuza dek tahtında otursun; Onu sevgin ve sadakatinle koru!

61:8b.PSA.061.008 O zaman adını hep ilahilerle öveceğim, Her gün adaklarımı yerine getireceğim.

62

62:1b.PSA.062.001 Canım yalnız Tanrıda huzur bulur, Kurtuluşum Ondan gelir.

62:2b.PSA.062.002 Tek kayam, kurtuluşum, Kalem Odur, asla sarsılmam.

62:3b.PSA.062.003 Birini ezmek için daha ne vakte kadar Hep birlikte üstüne saldıracaksınız, Eğri bir duvara, Yerinden oynamış bir çite saldırır gibi?

62:4b.PSA.062.004 Tek düşünceleri onu doruktan indirmektir. Yalandan zevk alırlar. Ağızlarıyla hayırdua ederken, İçlerinden lanet okurlar. |iSela

62:5b.PSA.062.005 Ey canım, yalnız Tanrıda huzur bul, Çünkü umudum Ondadır.

62:6b.PSA.062.006 Tek kayam, kurtuluşum, Kalem Odur, sarsılmam.

62:7b.PSA.062.007 Kurtuluşum ve onurum Tanrıya bağlıdır, Güçlü kayam, sığınağım Odur.

62:8b.PSA.062.008 Ey halkım, her zaman Ona güven, İçini dök Ona, Çünkü Tanrı sığınağımızdır. |iSela

62:9b.PSA.062.009 Sıradan insan ancak bir soluk, Soylu insansa bir yalandır. Tartıya konduğunda ikisi birlikte soluktan hafiftir.

62:10b.PSA.062.010 Zorbalığa güvenmeyin, yağma malla övünmeyin; Varlığınız artsa bile, ona gönül bağlamayın.

62:11b.PSA.062.011 Tanrı bir şey söyledi, Ben iki şey duydum: Güç Tanrınındır,

62:12b.PSA.062.012 Sevgi de senin, ya Rab! Çünkü sen herkese, yaptığının karşılığını verirsin.

63

63:1b.PSA.063.001 Ey Tanrı, sensin benim Tanrım, Seni çok özlüyorum, Canım sana susamış, Kurak, yorucu, susuz bir diyarda, Bütün varlığımla seni arıyorum.

63:2b.PSA.063.002 Kutsal yerde baktım sana, Gücünü, görkemini görmek için.

63:3b.PSA.063.003 Senin sevgin yaşamdan iyidir, Bu yüzden dudaklarım seni yüceltir.

63:4b.PSA.063.004 Ömrümce sana övgüler sunacağım, Senin adınla ellerimi kaldıracağım.

63:5b.PSA.063.005 Zengin yiyeceklere doyarcasına doyacağım sana, Şakıyan dudaklarla ağzım sana övgüler sunacak.

63:6b.PSA.063.006 Yatağıma uzanınca seni anarım, Gece boyunca derin derin seni düşünürüm.

63:7b.PSA.063.007 Çünkü sen bana yardımcı oldun, Kanatlarının gölgesinde sevincimi dile getiririm.

63:8b.PSA.063.008 Canım sana sımsıkı sarılır, Sağ elin bana destek olur.

63:9b.PSA.063.009 Ama canımı almak isteyenler, Yerin derinliklerine inecek,

63:10b.PSA.063.010 Kılıcın ağzına atılacak, Çakallara yem olacak.

63:11b.PSA.063.011 Kralsa Tanrı'da sevinç bulacak. Tanrı'nın adıyla ant içenlerin hepsi övünecek, Yalancıların ağzıysa kapanacak.

64

64:1b.PSA.064.001 Ey Tanrı, kulak ver sesime yakındığım zaman, Hayatımı düşman korkusundan koru.

64:2b.PSA.064.002 Kötülerin gizli tasarılarından, O suçlu güruhun şamatasından esirge beni.

64:3b.PSA.064.003 Onlar dillerini kılıç gibi bilemiş, Acı sözlerini ok gibi hedefe yöneltmişler,

64:4b.PSA.064.004 Pusularından masum insanın üzerine atmak için. Ansızın vururlar, hiç çekinmeden.

64:5b.PSA.064.005 Birbirlerini kötülük yapmaya iter, Gizli tuzaklar tasarlarken, ‹‹Kim görecek?›› derler.

64:6b.PSA.064.006 Haksızlık yapmayı düşünür, ‹‹Kusursuz bir plan yaptık!›› derler. İnsanın içi ve yüreği derin bir sırdır, bilinmez.

64:7b.PSA.064.007 Ama Tanrı onlara ok atacak, Ansızın yaralanacaklar.

64:8b.PSA.064.008 Dilleri yüzünden yıkıma uğrayacaklar, Hallerini gören herkes alayla baş sallayacak.

64:9b.PSA.064.009 Bütün insanlar korkuya kapılacak, Tanrının işini duyuracak, Onun yaptıkları üzerinde düşünecekler.

64:10b.PSA.064.010 Doğru insan RAB'de sevinç bulacak, O'na sığınacak, Bütün temiz yürekliler O'nu övecek.

65

65:1b.PSA.065.001 Ey Tanrı, Siyonda seni övgü bekliyor, Yerine getirilecek sana adanan adaklar. Masoretik metin ‹‹Senin için sessizlik övgü››.

65:2b.PSA.065.002 Ey sen, duaları işiten, Bütün insanlar sana gelecek.

65:3b.PSA.065.003 Suçlarımızın altında ezildik, Ama sen isyanlarımızı bağışlarsın.

65:4b.PSA.065.004 Ne mutlu avlularında otursun diye Seçip kendine yaklaştırdığın kişiye! Evinin, kutsal tapınağının Nimetlerine doyacağız.

65:5b.PSA.065.005 Ey bizi kurtaran Tanrı, Müthiş işler yaparak Zaferle yanıtlarsın bizi. Sen yeryüzünün dört bucağında, Uzak denizlerdekilerin umudusun;

65:6b.PSA.065.006 Kudret kuşanan, Gücüyle dağları kuran,

65:7b.PSA.065.007 Denizlerin kükremesini, Dalgaların gümbürtüsünü, Halkların kargaşasını yatıştıran sensin.

65:8b.PSA.065.008 Dünyanın öbür ucunda yaşayanlar Korkuya kapılır senin belirtilerin karşısında. Doğudan batıya kadar insanlara Sevinç çığlıkları attırırsın.

65:9b.PSA.065.009 Toprağa bakar, çok verimli kılarsın, Onu zenginliğe boğarsın. Ey Tanrı, ırmakların suyla doludur, İnsanlara tahıl sağlarsın, Çünkü sen toprağı şöyle hazırlarsın:

65:10b.PSA.065.010 Sabanın açtığı yarıkları bolca sular, Sırtlarını düzlersin. Yağmurla toprağı yumuşatır, Ürünlerine bereket katarsın.

65:11b.PSA.065.011 İyiliklerinle yılı taçlandırırsın, Arabalarının geçtiği yollardan bolluk akar,

65:12b.PSA.065.012 Otlaklar yeşillenir, Tepeler sevince bürünür,

65:13b.PSA.065.013 Çayırlar sürülerle bezenir, Vadiler ekinle örtünür, Sevinçten haykırır, ezgi söylerler.

66

66:1b.PSA.066.001 Ey yeryüzündeki bütün insanlar, Tanrıya sevinç çığlıkları atın!

66:2b.PSA.066.002 Adının yüceliğine ilahiler söyleyin, Ona görkemli övgüler sunun!

66:3b.PSA.066.003 ‹‹Ne müthiş işlerin var!›› deyin Tanrıya, ‹‹Öyle büyük gücün var ki, Düşmanların eğiliyor önünde.

66:4b.PSA.066.004 Bütün yeryüzü sana tapınıyor, İlahiler okuyor, adını ilahilerle övüyor.›› |iSela

66:5b.PSA.066.005 Gelin, bakın Tanrının neler yaptığına! Ne müthiş işler yaptı insanlar arasında:

66:6b.PSA.066.006 Denizi karaya çevirdi, Atalarımız yaya geçtiler ırmaktan. Yaptığına sevindik orada.

66:7b.PSA.066.007 Kudretiyle sonsuza dek egemenlik sürer, Gözleri ulusları süzer; Başkaldıranlar gurura kapılmasın! |iSela

66:8b.PSA.066.008 Ey halklar, Tanrımıza şükredin, Övgülerini duyurun.

66:9b.PSA.066.009 Hayatımızı koruyan, Ayaklarımızın kaymasına izin vermeyen Odur.

66:10b.PSA.066.010 Sen bizi sınadın, ey Tanrı, Gümüş arıtır gibi arıttın.

66:11b.PSA.066.011 Ağa düşürdün bizi, Sırtımıza ağır yük vurdun.

66:12b.PSA.066.012 İnsanları başımıza çıkardın, Ateşten, sudan geçtik. Ama sonra bizi bolluğa kavuşturdun.

66:13b.PSA.066.013 Yakmalık sunularla evine gireceğim, Adaklarımı yerine getireceğim,

66:14b.PSA.066.014 Sıkıntı içindeyken dudaklarımdan dökülen, Ağzımdan çıkan adakları.

66:15b.PSA.066.015 Yakılan koçların dumanıyla semiz hayvanlardan Sana yakmalık sunular sunacağım, Tekeler, sığırlar kurban edeceğim. |iSela

66:16b.PSA.066.016 Gelin, dinleyin, ey sizler, Tanrıdan korkanlar, Benim için neler yaptığını size anlatayım.

66:17b.PSA.066.017 Ağzımla Ona yakardım, Övgüsü dilimden düşmedi.

66:18b.PSA.066.018 Yüreğimde kötülüğe yer verseydim, Rab beni dinlemezdi.

66:19b.PSA.066.019 Oysa Tanrı dinledi beni, Kulak verdi duamın sesine.

66:20b.PSA.066.020 Övgüler olsun Tanrı'ya, Çünkü duamı geri çevirmedi, Sevgisini benden esirgemedi.

67

67:1b.PSA.067.001 Tanrı bize lütfetsin, bolluk versin, Yüzünün ışığı üzerimize parlasın. |iSela

67:2b.PSA.067.002 Öyle ki, yeryüzünde yolun, Bütün uluslar arasında kurtarıcı gücün bilinsin.

67:3b.PSA.067.003 Halklar sana şükretsin, ey Tanrı, Bütün halklar sana şükretsin!

67:4b.PSA.067.004 Uluslar sevinsin, sevinçten çığlık atsın, Çünkü sen halkları adaletle yargılarsın, Yeryüzündeki uluslara yol gösterirsin. |iSela

67:5b.PSA.067.005 Halklar sana şükretsin, ey Tanrı, Bütün halklar sana şükretsin!

67:6b.PSA.067.006 Toprak ürününü verdi, Tanrı, Tanrımız, bizi bolluğa kavuştursun.

67:7b.PSA.067.007 Tanrı bize bolluk versin, Dünyanın dört bucağındakiler O'ndan korksun!

68

68:1b.PSA.068.001 Kalksın Tanrı, dağılsın düşmanları, Kaçsın önünden Ondan nefret edenler!

68:2b.PSA.068.002 Dağıtsın onları dağılan duman gibi; Ateşin karşısında eriyen balmumu gibi Yok olsun kötüler Tanrının önünde!

68:3b.PSA.068.003 Ancak doğrular sevinsin, Bayram etsinler Tanrının önünde, Neşeyle coşsunlar.

68:4b.PSA.068.004 Tanrıya ezgiler söyleyin, adını ilahilerle övün, Çölleri geçecek biniciye yol hazırlayın; Onun adı RABdir, bayram edin önünde! ‹‹Bulutlara binmiş olana ezgiler sunun››.

68:5b.PSA.068.005 Kutsal konutundaki Tanrı, Öksüzlerin babası, dul kadınların savunucusudur.

68:6b.PSA.068.006 Tanrı kimsesizlere ev verir, Tutsakları özgürlüğe ve gönence kavuşturur, Ama başkaldıranlar kurak yerde oturur.

68:7b.PSA.068.007 Ey Tanrı, sen halkına öncülük ettiğinde, Çölde yürüdüğünde, |iSela

68:8b.PSA.068.008 Yer sarsıldı, Göklerden yağmur boşandı Tanrının önünde, Sina Dağı sarsıldı Tanrının, İsrailin Tanrısının önünde.

68:9b.PSA.068.009 Bol yağmurlar yağdırdın, ey Tanrı, Canlandırdın yorgun düşen yurdunu.

68:10b.PSA.068.010 Halkın oraya yerleşti, İyiliğinle mazlumların geçimini sağladın, ey Tanrı.

68:11b.PSA.068.011 Rab buyruk verdi, Büyük bir kadın topluluğu duyurdu müjdeyi:

68:12b.PSA.068.012 ‹‹Kaçıyor, kaçıyor orduların kralları! Evi bekleyen kadınlar ganimeti paylaşıyor.

68:13b.PSA.068.013 Ağılların arasında uyurken, Kanatları gümüş, tüyleri pırıl pırıl altınla kaplı Bir güvercine benzersiniz.››

68:14b.PSA.068.014 Her Şeye Gücü Yeten, kralları dağıtırken, Sanki Salmon Dağına kar yağıyordu.

68:15b.PSA.068.015 Ey Başan Dağı, Tanrı Dağı! Ey Başan Dağı, dorukları ulu dağ!

68:16b.PSA.068.016 Ey ulu dağlar, niçin yan gözle bakıyorsunuz Tanrının yerleşmek için seçtiği dağa? Evet, RAB orada sonsuza dek oturacaktır.

68:17b.PSA.068.017 Tanrının savaş arabaları sayısızdır, Rab kutsallık içinde Sinadan geldi.

68:18b.PSA.068.018 Sen yükseğe çıktın, tutsakları peşine taktın, İnsanlardan, başkaldıranlardan bile armağanlar aldın, Oraya yerleşmek için, ya RAB Tanrı.

68:19b.PSA.068.019 Her gün yükümüzü taşıyan Rabbe, Bizi kurtaran Tanrıya övgüler olsun. |iSela

68:20b.PSA.068.020 Tanrımız kurtarıcı bir Tanrıdır, Ölümden kurtarış yalnız Egemen RABbe özgüdür.

68:21b.PSA.068.021 Kuşkusuz Tanrı düşmanlarının başını, Suçlu yaşayanların kıllı kafasını ezer.

68:22b.PSA.068.022 Rab, ‹‹Onları Başandan, Denizin derinliklerinden geri getireceğim›› der,

68:23b.PSA.068.023 ‹‹Öyle ki, ayaklarını düşmanlarının kanına batırasın, Köpeklerinin dili de onlardan payını alsın.››

68:24b.PSA.068.024 Ey Tanrı, senin zafer alayını, Tanrımın, Kralımın kutsal yere törenle gelişini gördüler:

68:25b.PSA.068.025 Başta okuyucular, arkada çalgıcılar, Ortada tef çalan genç kızlar.

68:26b.PSA.068.026 ‹‹Ey sizler, İsrail soyundan gelenler, Toplantılarınızda Tanrıya, RABbe övgüler sunun!››

68:27b.PSA.068.027 Önde en küçük oymak Benyamin, Kalabalık halinde Yahuda önderleri, Zevulun ve Naftali önderleri oradalar!

68:28b.PSA.068.028 Ey Tanrı, Yeruşalimdeki tapınağından göster gücünü, Bizim için kullandığın gücünü, ey Tanrı. Krallar sana armağanlar sunacak.

68:30b.PSA.068.030 Azarla kamışlar arasında yaşayan hayvanı, Halkların buzağılarıyla boğalar sürüsünü, Çiğne ayaklarınla gümüşe gönül verenleri, Dağıt savaştan zevk alan halkları! boğalar›› ise irili ufaklı ulusları simgelemektedir.

68:31b.PSA.068.031 Mısırdan elçiler gelecek, Kûşlular ellerini Tanrıya doğru kaldırıverecek.

68:32b.PSA.068.032 Ey yeryüzünün krallıkları, Tanrıya ezgiler söyleyin, İlahilerle övün Rabbi, |iSela

68:33b.PSA.068.033 Göklere, kadim göklere binmiş olanı. İşte sesiyle, güçlü sesiyle gürlüyor!

68:34b.PSA.068.034 Tanrının gücünü tanıyın; Onun yüceliği İsrailin üzerinde, Gücü göklerdedir.

68:35b.PSA.068.035 Ne heybetlisin, ey Tanrı, tapınağında! İsrail'in Tanrısı'na, Halkına güç, kudret veren Tanrı'ya övgüler olsun!

69

69:1b.PSA.069.001 Kurtar beni, ey Tanrı, Sular boyuma ulaştı.

69:2b.PSA.069.002 Dipsiz batağa gömülüyorum, Basacak yer yok. Derin sulara battım, Sellere kapıldım.

69:3b.PSA.069.003 Tükendim feryat etmekten, Boğazım kurudu; Gözlerimin feri sönüyor Tanrımı beklemekten.

69:4b.PSA.069.004 Yok yere benden nefret edenler Saçlarımdan daha çok. Kalabalıktır canıma kasteden haksız düşmanlarım. Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?

69:5b.PSA.069.005 Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı, Suçlarım senden gizli değil.

69:6b.PSA.069.006 Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB, Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden! Ey İsrailin Tanrısı, Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!

69:7b.PSA.069.007 Senin uğruna hakarete katlandım, Utanç kapladı yüzümü.

69:8b.PSA.069.008 Kardeşlerime yabancı, Annemin öz oğullarına uzak kaldım.

69:9b.PSA.069.009 Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi, Sana edilen hakaretlere ben uğradım.

69:10b.PSA.069.010 Oruç tutup ağlayınca, Yine hakarete uğradım.

69:11b.PSA.069.011 Çula büründüğüm zaman Alay konusu oldum.

69:12b.PSA.069.012 Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor, Sarhoşların türküsü oldum.

69:13b.PSA.069.013 Ama benim duam sanadır, ya RAB. Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla, Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde Yanıtla beni.

69:14b.PSA.069.014 Beni çamurdan kurtar, İzin verme batmama; Benden nefret edenlerden, Derin sulardan kurtulayım.

69:15b.PSA.069.015 Seller beni sürüklemesin, Engin beni yutmasın, Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.

69:16b.PSA.069.016 Yanıt ver bana, ya RAB, Çünkü sevgin iyidir. Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!

69:17b.PSA.069.017 Kulundan yüzünü gizleme, Çünkü sıkıntıdayım, hemen yanıtla beni!

69:18b.PSA.069.018 Yaklaş bana, kurtar canımı, Al başımdan düşmanlarımı.

69:19b.PSA.069.019 Bana nasıl hakaret edildiğini, Utandığımı, rezil olduğumu biliyorsun; Düşmanlarımın hepsi senin önünde.

69:20b.PSA.069.020 Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim, Acılarımı paylaşacak birini bekledim, çıkmadı, Avutacak birini aradım, bulamadım.

69:21b.PSA.069.021 Yiyeceğime zehir kattılar, Sirke içirdiler susadığımda.

69:22b.PSA.069.022 Önlerindeki sofra tuzak olsun onlara, Yandaşları için kapan olsun!

69:23b.PSA.069.023 Gözleri kararsın, göremesinler! Bellerini hep bükük tut!

69:24b.PSA.069.024 Gazabını yağdır üzerlerine, Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!

69:25b.PSA.069.025 Issız kalsın konakları, Çadırlarında oturan olmasın!

69:26b.PSA.069.026 Çünkü senin vurduğun insanlara zulmediyor, Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.

69:27b.PSA.069.027 Ceza yağdır başlarına, Senin tarafından aklanmasınlar!

69:28b.PSA.069.028 Yaşam kitabından silinsin adları, Doğrularla yan yana yazılmasınlar!

69:29b.PSA.069.029 Bense ezilmiş ve kederliyim, Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale olsun!

69:30b.PSA.069.030 Tanrının adını ezgilerle öveceğim, Şükranlarımla Onu yücelteceğim.

69:31b.PSA.069.031 RABbi bir öküzden, Boynuzlu, tırnaklı bir boğadan Daha çok hoşnut eder bu.

69:32b.PSA.069.032 Mazlumlar bunu görünce sevinsin, Ey Tanrıya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.

69:33b.PSA.069.033 Çünkü RAB yoksulları işitir, Kendi tutsak halkını hor görmez.

69:34b.PSA.069.034 Ona övgüler sunun, ey yer, gök, Denizler ve onlardaki bütün canlılar!

69:35b.PSA.069.035 Çünkü Tanrı Siyonu kurtaracak, Yahuda kentlerini onaracak; Halk oraya yerleşip sahibi olacak.

69:36b.PSA.069.036 Kullarının çocukları orayı miras alacak, O'nun adını sevenler orada oturacak.

70

70:1b.PSA.070.001 Ey Tanrı, kurtar beni! Yardımıma koş, ya RAB!

70:2b.PSA.070.002 Utansın canımı almaya çalışanlar, Yüzleri kızarsın! Geri dönsün zararımı isteyenler, Rezil olsunlar!

70:3b.PSA.070.003 Bana, ‹‹Oh! Oh!›› çekenler Geri çekilsin utançlarından!

70:4b.PSA.070.004 Sende neşe ve sevinç bulsun Bütün sana yönelenler! ‹‹Tanrı yücedir!›› desin hep Senin kurtarışını özleyenler!

70:5b.PSA.070.005 Bense, mazlum ve yoksulum, Ey Tanrı, yardımıma koş! Yardımcım ve kurtarıcım sensin, Geç kalma, ya RAB!

71

71:1b.PSA.071.001 Ya RAB, sana sığınıyorum, Utandırma beni hiçbir zaman!

71:2b.PSA.071.002 Adaletinle kurtar beni, tehlikeden uzaklaştır, Kulak ver bana, kurtar beni!

71:3b.PSA.071.003 Sığınacak kayam ol, Her zaman başvurabileceğim; Buyruk ver, kurtulayım, Çünkü kayam ve kalem sensin.

71:4b.PSA.071.004 Ey Tanrım, kurtar beni Kötünün elinden, haksızın, gaddarın pençesinden!

71:5b.PSA.071.005 Çünkü umudum sensin, ey Egemen RAB, Gençliğimden beri dayanağım sensin.

71:6b.PSA.071.006 Doğduğum günden beri sana güveniyorum, Beni ana rahminden çıkaran sensin. Övgülerim hep sanadır.

71:7b.PSA.071.007 Birçokları için iyi bir örnek oldum, Çünkü sen güçlü sığınağımsın.

71:8b.PSA.071.008 Ağzımdan sana övgü eksilmez, Gün boyu yüceliğini anarım.

71:9b.PSA.071.009 Yaşlandığımda beni reddetme, Gücüm tükendiğinde beni terk etme!

71:10b.PSA.071.010 Çünkü düşmanlarım benden söz ediyor, Beni öldürmek isteyenler birbirine danışıyor,

71:11b.PSA.071.011 ‹‹Tanrı onu terk etti›› diyorlar, ‹‹Kovalayıp yakalayın, Kurtaracak kimsesi yok!››

71:12b.PSA.071.012 Ey Tanrı, benden uzak durma, Tanrım, yardımıma koş!

71:13b.PSA.071.013 Utansın, yok olsun beni suçlayanlar, Utanca, rezalete bürünsün kötülüğümü isteyenler.

71:14b.PSA.071.014 Ama ben her zaman umutluyum, Sana övgü üstüne övgü dizeceğim.

71:15b.PSA.071.015 Gün boyu senin zaferini, Kurtarışını anlatacağım, Ölçüsünü bilmesem de.

71:16b.PSA.071.016 Ey Egemen RAB, gelip yiğitliklerini, Senin, yalnız senin zaferini duyuracağım.

71:17b.PSA.071.017 Ey Tanrı, çocukluğumdan beri beni sen yetiştirdin, Senin harikalarını hâlâ anlatıyorum.

71:18b.PSA.071.018 Yaşlanıp saçlarıma ak düşse bile Terk etme beni, ey Tanrı, Gücünü gelecek kuşağa, Kudretini sonrakilere anlatana dek.

71:19b.PSA.071.019 Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor, Büyük işler yaptın, Senin gibisi var mı, ey Tanrı?

71:20b.PSA.071.020 Sen ki, bana birçok kötü sıkıntı gösterdin, Bana yeniden yaşam verecek, Beni toprağın derinliklerinden çıkaracaksın.

71:21b.PSA.071.021 Saygınlığımı artıracak, Yine beni avutacaksın.

71:22b.PSA.071.022 Ben de seni, Senin sadakatini çenkle öveceğim, ey Tanrım, Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim, Ey İsrailin Kutsalı!

71:23b.PSA.071.023 Seni ilahilerle överken, Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim, Çünkü sen beni kurtardın.

71:24b.PSA.071.024 Dilim gün boyu senin zaferinden söz edecek, Çünkü kötülüğümü isteyenler Utanıp rezil oldu.

72

72:1b.PSA.072.001 Ey Tanrı, adaletini krala, Doğruluğunu kral oğluna armağan et.

72:2b.PSA.072.002 Senin halkını doğrulukla, Mazlum kullarını adilce yargılasın!

72:3b.PSA.072.003 Dağlar, tepeler, Halka adilce gönenç getirsin!

72:4b.PSA.072.004 Mazlumlara hakkını versin, Yoksulların çocuklarını kurtarsın, Zalimleriyse ezsin!

72:5b.PSA.072.005 Güneş ve ay durdukça, Kral kuşaklar boyunca yaşasın; metin ‹‹Kuşaklar boyunca senden korksunlar.››

72:6b.PSA.072.006 Yeni biçilmiş çayıra düşen yağmur gibi, Toprağı sulayan bereketli yağmurlar gibi olsun!

72:7b.PSA.072.007 Onun günlerinde doğruluk serpilip gelişsin, Ay ışıdığı sürece esenlik artsın!

72:8b.PSA.072.008 Egemenlik sürsün denizden denize, Fırattan yeryüzünün ucuna dek!

72:9b.PSA.072.009 Çöl kabileleri diz çöksün önünde, Düşmanları toz yalasın.

72:10b.PSA.072.010 Tarşişin ve kıyı ülkelerinin kralları Ona haraç getirsin, Saba ve Seva kralları armağanlar sunsun!

72:11b.PSA.072.011 Bütün krallar önünde yere kapansın, Bütün uluslar ona kulluk etsin!

72:12b.PSA.072.012 Çünkü yardım isteyen yoksulu, Dayanağı olmayan düşkünü o kurtarır.

72:13b.PSA.072.013 Yoksula, düşküne acır, Düşkünlerin canını kurtarır.

72:14b.PSA.072.014 Baskıdan, zorbalıktan özgür kılar onları, Çünkü onun gözünde onların kanı değerlidir.

72:15b.PSA.072.015 Yaşasın kral! Ona Saba altını versinler; Durmadan dua etsinler onun için, Gün boyu onu övsünler!

72:16b.PSA.072.016 Ülkede bol buğday olsun, Dağ başlarında dalgalansın! Başakları Lübnan gibi verimli olsun, Kent halkı ot gibi serpilip çoğalsın!

72:17b.PSA.072.017 Kralın adı sonsuza dek yaşasın, Güneş durdukça adı var olsun, Onun aracılığıyla insanlar kutsansın, Bütün uluslar ‹‹Ne mutlu ona›› desin!

72:18b.PSA.072.018 RAB Tanrıya, İsrailin Tanrısına övgüler olsun, Harikalar yaratan yalnız Odur.

72:19b.PSA.072.019 Yüce adına sonsuza dek övgüler olsun, Bütün yeryüzü Onun yüceliğiyle dolsun! Amin! Amin!

72:20b.PSA.072.020 İşay oğlu Davut'un duaları burada bitiyor.

73

73:1b.PSA.073.001 Tanrı gerçekten İsraile, Yüreği temiz olanlara karşı iyidir.

73:2b.PSA.073.002 Ama benim ayaklarım neredeyse tökezlemiş, Adımlarım az kalsın kaymıştı.

73:3b.PSA.073.003 Çünkü kötülerin gönencini gördükçe, Küstahları kıskanıyordum.

73:4b.PSA.073.004 Onlar acı nedir bilmezler, Bedenleri sağlıklı ve semizdirfç. semizdir›› ya da ‹‹Ölürken acı çekmezler, bedenleri semizdir››.

73:5b.PSA.073.005 Başkalarının derdini bilmez, Onlar gibi çile çekmezler.

73:6b.PSA.073.006 Bu yüzden gurur onların gerdanlığı, Zorbalık onları örten bir giysi gibidir.

73:7b.PSA.073.007 Şişmanlıktan gözleri dışarı fırlar, İçleri kötülük kazanı gibi kaynar.

73:8b.PSA.073.008 İnsanlarla eğlenir, kötü niyetle konuşur, Tepeden bakar, baskıyla tehdit ederler.

73:9b.PSA.073.009 Göklere karşı ağızlarını açarlar, Boş sözleri yeryüzünü dolaşır.

73:10b.PSA.073.010 Bu yüzden halk onlardan yana döner, Sözlerini ağzı açık dinler.

73:11b.PSA.073.011 Derler ki, ‹‹Tanrı nasıl bilir? Bilgisi var mı Yüceler Yücesinin?››

73:12b.PSA.073.012 İşte böyledir kötüler, Hep tasasız, sürekli varlıklarını artırırlar.

73:13b.PSA.073.013 Anlaşılan boş yere yüreğimi temiz tutmuşum, Ellerimi yıkamışım suçsuzum diye.

73:14b.PSA.073.014 Gün boyu içim içimi yiyor, Her sabah azap çekiyorum.

73:15b.PSA.073.015 ‹‹Ben de onlar gibi konuşayım›› deseydim, Senin çocuklarına ihanet etmiş olurdum.

73:16b.PSA.073.016 Bunu anlamak için düşündüğümde, Zor geldi bana,

73:17b.PSA.073.017 Tanrının Tapınağına girene dek; O zaman anladım sonlarının ne olacağını.

73:18b.PSA.073.018 Gerçekten onları kaygan yere koyuyor, Yıkıma sürüklüyorsun.

73:19b.PSA.073.019 Nasıl da bir anda yok oluyor, Siliniveriyorlar dehşet içinde!

73:20b.PSA.073.020 Uyanan birisi için rüya nasılsa, Sen de uyanınca, ya Rab, Hor göreceksin onların görüntüsünü.

73:21b.PSA.073.021 Kalbim kırıldığında, İçim acı dolduğunda,

73:22b.PSA.073.022 Akılsız ve bilgisizdim, Karşında bir hayvan gibi.

73:23b.PSA.073.023 Yine de sürekli seninleyim, Sağ elimden tutarsın beni.

73:24b.PSA.073.024 Öğütlerinle yol gösterir, Beni sonunda yüceliğe eriştirirsin.

73:25b.PSA.073.025 Senden başka kimim var göklerde? İstemem senden başkasını yeryüzünde.

73:26b.PSA.073.026 Bedenim ve yüreğim tükenebilir, Ama Tanrı yüreğimde güç, Bana düşen paydır sonsuza dek.

73:27b.PSA.073.027 Kuşkusuz yok olacak senden uzak duranlar, Ortadan kaldıracaksın sana vefasızlık edenleri.

73:28b.PSA.073.028 Ama benim için en iyisi Tanrı'ya yakın olmaktır; Bütün işlerini duyurayım diye Sığınak yaptım Egemen RAB'bi kendime.

74

74:1b.PSA.074.001 Ey Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin? Niçin otlağının koyunlarına karşı öfken tütmekte?

74:2b.PSA.074.002 Anımsa geçmişte sahiplendiğin topluluğu, Kendi halkın olsun diye kurtardığın oymağı Ve üzerine konut kurduğun Siyon Dağını.

74:3b.PSA.074.003 Yönelt adımlarını şu onarılmaz yıkıntılara doğru, Düşman kutsal yerdeki her şeyi yıktı.

74:4b.PSA.074.004 Düşmanların bizimle buluştuğun yerde kükredi, Zafer simgesi olarak kendi bayraklarını dikti.

74:5b.PSA.074.005 Gür bir ormana Baltayla dalar gibiydiler.

74:6b.PSA.074.006 Baltayla, balyozla kırdılar, Bütün oymaları.

74:7b.PSA.074.007 Ateşe verdiler tapınağını, Yerle bir edip kutsallığını bozdular Adının yaşadığı konutun.

74:8b.PSA.074.008 İçlerinden, ‹‹Hepsini ezelim!›› dediler. Ülkede Tanrıyla buluşma yerlerinin tümünü yaktılar.

74:9b.PSA.074.009 Artık kutsal simgelerimizi görmüyoruz, Peygamberler de yok oldu, İçimizden kimse bilmiyor ne zamana dek...

74:10b.PSA.074.010 Ey Tanrı, ne zamana dek düşman sana sövecek, Hasmın senin adını hor görecek?

74:11b.PSA.074.011 Niçin geri çekiyorsun elini? Çıkar sağ elini bağrından, yok et onları!

74:12b.PSA.074.012 Ama geçmişten bu yana kralım sensin, ey Tanrı, Yeryüzünde kurtuluş sağladın.

74:13b.PSA.074.013 Gücünle denizi yardın, Canavarların kafasını sularda parçaladın.

74:14b.PSA.074.014 Livyatanın başlarını ezdin, Çölde yaşayanlara onu yem ettin.

74:15b.PSA.074.015 Kaynaklar, dereler fışkırttın, Sürekli akan ırmakları kuruttun.

74:16b.PSA.074.016 Gün senindir, gece de senin, Ay ve güneşi sen yerleştirdin, kastediyor.

74:17b.PSA.074.017 Yeryüzünün bütün sınırlarını sen saptadın, Yazı da kışı da yaratan sensin.

74:18b.PSA.074.018 Anımsa, ya RAB, düşmanın sana nasıl sövdüğünü, Akılsız bir halkın, adını nasıl hor gördüğünü.

74:19b.PSA.074.019 Canavara teslim etme kumrunun canını, Asla unutma düşkün kullarının yaşamını.

74:20b.PSA.074.020 Yaptığın antlaşmayı gözönüne al, Çünkü ülkenin her karanlık köşesi Zorbaların inleriyle dolmuş.

74:21b.PSA.074.021 Düşkünler boynu bükük geri çevrilmesin, Mazlumlar, yoksullar adına övgüler dizsin.

74:22b.PSA.074.022 Kalk, ey Tanrı, davanı savun! Anımsa akılsızların gün boyu sana nasıl sövdüğünü!

74:23b.PSA.074.023 Unutma hasımlarının yaygarasını, Sana başkaldıranların durmadan yükselen patırtısını!

75

75:1b.PSA.075.001 Sana şükrederiz, ey Tanrı, Şükrederiz, çünkü sen yakınsın, Harikaların bunu gösterir.

75:2b.PSA.075.002 ‹‹Belirlediğim zaman gelince, Doğrulukla yargılayacağım›› diyor Tanrı,

75:3b.PSA.075.003 ‹‹Yeryüzü altüst olunca üzerindekilerle, Ben pekiştireceğim onun direklerini. |iSela

75:4b.PSA.075.004 Övünenlere, ‹Övünmeyin artık!› dedim; Kötülere, ‹Kaldırmayın başınızı!

75:5b.PSA.075.005 Kaldırmayın başınızı! Tepeden konuşmayın!› ›› simgesidir).

75:6b.PSA.075.006 Çünkü ne doğudan, ne batıdan, Ne de çöldeki dağlardan doğar yargı.

75:7b.PSA.075.007 Yargıç ancak Tanrıdır, Birini alçaltır, birini yükseltir.

75:8b.PSA.075.008 RAB elinde dolu bir kâse tutuyor, Köpüklü, baharat karıştırılmış şarap döküyor; Yeryüzünün bütün kötüleri Tortusuna dek yalayıp onu içiyor.

75:9b.PSA.075.009 Bense sürekli duyuracağım bunu, Yakupun Tanrısını ilahilerle öveceğim:

75:10b.PSA.075.010 ‹‹Kıracağım kötülerin bütün gücünü, Doğruların gücüyse yükseltilecek.››

76

76:1b.PSA.076.001 Yahudada Tanrı bilinir, İsrailde adı uludur;

76:2b.PSA.076.002 Konutu Şalemdedir, Yaşadığı yer Siyonda.

76:3b.PSA.076.003 Orada kırdı alevli okları, Kalkanı, kılıcı, savaş silahlarını. |iSela

76:4b.PSA.076.004 Işıl ışıl parıldıyorsun, Avı bol dağlardan daha görkemli.

76:5b.PSA.076.005 Yağmaya uğradı yiğitler, Uykularına daldılar, En güçlüleri bile elini kıpırdatamaz oldu.

76:6b.PSA.076.006 Ey Yakupun Tanrısı, sen kükreyince, Atlarla atlılar son uykularına daldılar.

76:7b.PSA.076.007 Yalnız sensin korkulması gereken, Öfkelenince kim durabilir karşında?

76:8b.PSA.076.008 Yargını göklerden açıkladın, Yeryüzü korkup sessizliğe büründü,

76:9b.PSA.076.009 Ey Tanrı, sen yargılamaya, Ülkedeki mazlumları kurtarmaya kalkınca. |iSela

76:10b.PSA.076.010 İnsanların gazabı bile sana övgüler doğuruyor, Gazabından kurtulanları çevrene topluyorsun.

76:11b.PSA.076.011 Adaklar adayın Tanrınız RABbe, Yerine getirin adaklarınızı, Armağanlar sunun korkulması gereken Tanrıya, Bütün çevresindekiler.

76:12b.PSA.076.012 RAB önderlerin soluğunu keser, Korku salar yeryüzü krallarına.

77

77:1b.PSA.077.001 Yüksek sesle Tanrıya yakarıyorum, Haykırıyorum beni duysun diye.

77:2b.PSA.077.002 Sıkıntılı günümde Rabbe yönelir, Gece hiç durmadan ellerimi açarım, Gönlüm avunmaz bir türlü.

77:3b.PSA.077.003 Tanrıyı anımsayınca inlerim, Düşündükçe içim daralır. |iSela

77:4b.PSA.077.004 Açık tutuyorsun göz kapaklarımı, Sıkıntıdan konuşamıyorum.

77:5b.PSA.077.005 Geçmiş günleri, Yıllar öncesini düşünüyorum.

77:6b.PSA.077.006 Gece ilahilerimi anacağım, Kendi kendimle konuşacağım, İnceden inceye soracağım:

77:7b.PSA.077.007 ‹‹Rab sonsuza dek mi bizi reddedecek? Lütfunu bir daha göstermeyecek mi?

77:8b.PSA.077.008 Sevgisi sonsuza dek mi yok oldu? Sözü geçerli değil mi artık?

77:9b.PSA.077.009 Tanrı unuttu mu acımayı? Sevecenliğinin yerini öfke mi aldı?›› |iSela

77:10b.PSA.077.010 Sonra kendi kendime, ‹‹İşte benim derdim bu!›› dedim, ‹‹Yüceler Yücesi gücünü göstermiyor artık.››

77:11b.PSA.077.011 RABbin işlerini anacağım, Evet, geçmişteki harikalarını anacağım.

77:12b.PSA.077.012 Yaptıkları üzerinde derin derin düşüneceğim, Bütün işlerinin üzerinde dikkatle duracağım.

77:13b.PSA.077.013 Ey Tanrı, yolun kutsaldır! Hangi ilah Tanrı kadar uludur?

77:14b.PSA.077.014 Harikalar yaratan Tanrı sensin, Halklar arasında gücünü gösterdin.

77:15b.PSA.077.015 Güçlü bileğinle kendi halkını, Yakup ve Yusuf oğullarını kurtardın. |iSela

77:16b.PSA.077.016 Sular seni görünce, ey Tanrı, Sular seni görünce çalkalandı, Enginler titredi.

77:17b.PSA.077.017 Bulutlar suyunu boşalttı, Gökler gürledi, Her yanda okların uçuştu.

77:18b.PSA.077.018 Kasırgada gürleyişin duyuldu, Şimşekler dünyayı aydınlattı, Yer titreyip sarsıldı.

77:19b.PSA.077.019 Kendine denizde, Derin sularda yollar açtın, Ama ayak izlerin belli değildi.

77:20b.PSA.077.020 Musa ve Harun'un eliyle Halkını bir sürü gibi güttün.

78

78:1b.PSA.078.001 Dinle, ey halkım, öğrettiklerimi, Kulak ver ağzımdan çıkan sözlere.

78:2b.PSA.078.002 Özdeyişlerle söze başlayacağım, Eski sırları anlatacağım,

78:3b.PSA.078.003 Duyduğumuzu, bildiğimizi, Atalarımızın bize anlattığını.

78:4b.PSA.078.004 Torunlarından bunları gizlemeyeceğiz; RABbin övgüye değer işlerini, Gücünü, yaptığı harikaları Gelecek kuşağa duyuracağız.

78:5b.PSA.078.005 RAB Yakup soyuna koşullar bildirdi, İsraile yasa koydu. Bunları çocuklarına öğretsinler diye Atalarımıza buyruk verdi.

78:6b.PSA.078.006 Öyle ki, gelecek kuşak, yeni doğacak çocuklar bilsinler, Onlar da kendi çocuklarına anlatsınlar,

78:7b.PSA.078.007 Tanrıya güven duysunlar, Tanrının yaptıklarını unutmasınlar, Onun buyruklarını yerine getirsinler;

78:8b.PSA.078.008 Ataları gibi inatçı, başkaldırıcı, Yüreği kararsız, Tanrıya sadakatsiz bir kuşak olmasınlar.

78:9b.PSA.078.009 Oklarla, yaylarla kuşanmış Efrayimoğulları Savaş günü sırtlarını döndüler.

78:10b.PSA.078.010 Tanrının antlaşmasına uymadılar, Onun yasasına göre yaşamayı reddettiler.

78:11b.PSA.078.011 Unuttular Onun işlerini, Kendilerine gösterdiği harikaları.

78:12b.PSA.078.012 Mısırda, Soan bölgesinde Tanrı harikalar yapmıştı atalarının önünde.

78:13b.PSA.078.013 Denizi yarıp geçirmişti onları, Bir duvar gibi ayakta tutmuştu suları.

78:14b.PSA.078.014 Gündüz bulutla, Gece ateş ışığıyla onlara yol göstermişti.

78:15b.PSA.078.015 Çölde kayaları yarmış, Sanki dipsiz kaynaklardan Onlara kana kana su içirmişti.

78:16b.PSA.078.016 Kayadan akarsular fışkırtmış, Suları ırmak gibi akıtmıştı.

78:17b.PSA.078.017 Ama onlar çölde Yüceler Yücesine başkaldırarak Günah işlemeye devam ettiler.

78:18b.PSA.078.018 Canlarının çektiği yiyeceği isteyerek İçlerinde Tanrıyı denediler.

78:19b.PSA.078.019 ‹‹Tanrı çölde sofra kurabilir mi?›› diyerek, Tanrıya karşı konuştular.

78:20b.PSA.078.020 ‹‹Bak, kayaya vurunca sular fışkırdı, Dereler taştı. Peki, ekmek de verebilir mi, Et sağlayabilir mi halkına?››

78:21b.PSA.078.021 RAB bunu duyunca çok öfkelendi, Yakupa ateş püskürdü, Öfkesi tırmandı İsraile karşı;

78:22b.PSA.078.022 Çünkü Tanrıya inanmıyorlardı, Onun kurtarıcılığına güvenmiyorlardı.

78:23b.PSA.078.023 Yine de RAB buyruk verdi bulutlara, Kapaklarını açtı göklerin;

78:24b.PSA.078.024 Man yağdırdı onları beslemek için, Göksel tahıl verdi onlara.

78:25b.PSA.078.025 Meleklerinfı ekmeğini yedi her biri, Doyasıya yiyecek gönderdi onlara.

78:26b.PSA.078.026 Doğu rüzgarını estirdi göklerde, Gücüyle güney rüzgarına yol gösterdi.

78:27b.PSA.078.027 Toz gibi et yağdırdı başlarına, Deniz kumu kadar kuş;

78:28b.PSA.078.028 Ordugahlarının ortasına, Konakladıkları yerin çevresine düşürdü.

78:29b.PSA.078.029 Yediler, tıka basa doydular, İsteklerini yerine getirdi Tanrı.

78:30b.PSA.078.030 Ancak onlar isteklerine doymadan, Daha ağızları doluyken,

78:31b.PSA.078.031 Tanrının öfkesi parladı üzerlerine. En güçlülerini öldürdü, Yere serdi İsrail yiğitlerini.

78:32b.PSA.078.032 Yine de günah işlemeye devam ettiler, Onun harikalarına inanmadılar.

78:33b.PSA.078.033 Bu yüzden Tanrı onların günlerini boşluk, Yıllarını dehşet içinde bitirdi.

78:34b.PSA.078.034 Tanrı onları öldürdükçe Ona yönelmeye, İstekle Onu yeniden aramaya başlıyorlardı.

78:35b.PSA.078.035 Tanrının kayaları olduğunu, Yüce Tanrının kurtarıcıları olduğunu anımsıyorlardı.

78:36b.PSA.078.036 Oysa ağızlarıyla Ona yaltaklanıyor, Dilleriyle yalan söylüyorlardı.

78:37b.PSA.078.037 Ona yürekten bağlı değillerdi, Antlaşmasına sadık kalmadılar.

78:38b.PSA.078.038 Yine de Tanrı sevecendi, Suçlarını bağışlıyor, onları yok etmiyordu; Çok kez öfkesini tuttu, Bütün gazabını göstermedi.

78:39b.PSA.078.039 Onların yalnızca insan olduğunu anımsadı, Geçip giden, dönmeyen bir rüzgar gibi.

78:40b.PSA.078.040 Çölde kaç kez Ona başkaldırdılar, Issız yerlerde Onu gücendirdiler!

78:41b.PSA.078.041 Defalarca denediler Tanrıyı, İncittiler İsrailin Kutsalını.

78:42b.PSA.078.042 Anımsamadılar Onun güçlü elini, Kendilerini düşmandan kurtardığı günü,

78:43b.PSA.078.043 Mısırda gösterdiği belirtileri, Soan bölgesinde yaptığı şaşılası işleri.

78:44b.PSA.078.044 Mısırın kanallarını kana çevirdi, Sularını içemediler.

78:45b.PSA.078.045 Gönderdiği at sinekleri yedi halkı, Gönderdiği kurbağalar yok etti ülkeyi.

78:46b.PSA.078.046 Ekinlerini tırtıllara, Emeklerinin ürününü çekirgelere verdi.

78:47b.PSA.078.047 Asmalarını doluyla, Yabanıl incir ağaçlarını iri dolu taneleriyle yok etti.

78:48b.PSA.078.048 Büyükbaş hayvanlarını kırgına, Küçükbaş hayvanlarını yıldırıma teslim etti.

78:49b.PSA.078.049 Üzerlerine kızgın öfkesini, Gazap, hışım, bela Ve bir alay kötülük meleği gönderdi.

78:50b.PSA.078.050 Yol verdi öfkesine, Canlarını ölümden esirgemedi, Onları salgın hastalığın pençesine düşürdü.

78:51b.PSA.078.051 Mısırda bütün ilk doğanları, Hamın çadırlarında bütün ilk çocukları vurdu.

78:52b.PSA.078.052 Kendi halkını davar gibi götürdü, Çölde onları bir sürü gibi güttü.

78:53b.PSA.078.053 Onlara güvenlik içinde yol gösterdi, korkmadılar; Düşmanlarınıysa deniz yuttu.

78:54b.PSA.078.054 Böylece onları kendi kutsal topraklarının sınırına, Sağ elinin kazandığı dağlık bölgeye getirdi.

78:55b.PSA.078.055 Önlerinden ulusları kovdu, Mülk olarak topraklarını İsrail oymakları arasında bölüştürdü. Halkını konutlarına yerleştirdi.

78:56b.PSA.078.056 Ama onlar yüce Tanrıyı denediler, Ona başkaldırdılar, Koşullarına uymadılar.

78:57b.PSA.078.057 Döneklik edip ataları gibi ihanet ettiler, Güvenilmez bir yay gibi bozuk çıktılar.

78:58b.PSA.078.058 Puta taptıkları yerlerle Onu kızdırdılar, Putlarıyla Onu kıskandırdılar.

78:59b.PSA.078.059 Tanrı bunları duyunca çok öfkelendi, İsraili büsbütün reddetti.

78:60b.PSA.078.060 İnsanlar arasında kurduğu çadırı, Şilodaki konutunu terk etti.

78:61b.PSA.078.061 Kudretini tutsaklığa, Görkemini düşman eline teslim etti. Antlaşma Sandığını kastetmektedir.

78:62b.PSA.078.062 Halkını kılıç önüne sürdü, Öfkesini kendi halkından çıkardı.

78:63b.PSA.078.063 Gençlerini ateş yuttu, Kızlarına düğün türküsü söylenmez oldu.

78:64b.PSA.078.064 Kâhinleri kılıç altında öldü, Dul kadınları ağlayamadı.

78:65b.PSA.078.065 O zaman Rab uykudan uyanır gibi, Şarabın rehavetinden ayılan bir yiğit gibi oldu.

78:66b.PSA.078.066 Düşmanlarını püskürttü, Onları sonsuz utanca boğdu.

78:67b.PSA.078.067 Tanrı Yusuf soyunu reddetti, Efrayim oymağını seçmedi;

78:68b.PSA.078.068 Ancak Yahuda oymağını, Sevdiği Siyon Dağını seçti.

78:69b.PSA.078.069 Tapınağını doruklar gibi, Sonsuzluk için kurduğu yeryüzü gibi yaptı.

78:70b.PSA.078.070 Kulu Davutu seçti, Onu koyun ağılından aldı.

78:71b.PSA.078.071 Halkı Yakupu, kendi halkı İsraili gütmek için, Onu yavru kuzuların ardından getirdi.

78:72b.PSA.078.072 Böylece Davut onlara dürüstçe çobanlık etti, Becerikli elleriyle onlara yol gösterdi.

79

79:1b.PSA.079.001 Ey Tanrı, uluslar senin yurduna saldırdı, Kutsal tapınağını kirletti, Yeruşalimi taş yığınına çevirdi.

79:2b.PSA.079.002 Kullarının ölülerini yem olarak yırtıcı kuşlara, Sadık kullarının etini yabanıl hayvanlara verdiler.

79:3b.PSA.079.003 Kanlarını su gibi akıttılar Yeruşalimin çevresine, Onları gömecek kimse yok.

79:4b.PSA.079.004 Komşularımıza yüzkarası, Çevremizdekilere eğlence ve oyuncak olduk.

79:5b.PSA.079.005 Ne zamana dek, ya RAB? Sonsuza dek mi sürecek öfken, Alev gibi yanan kıskançlığın?

79:6b.PSA.079.006 Öfkeni seni tanımayan ulusların, Adını anmayan ülkelerin üzerine dök.

79:7b.PSA.079.007 Çünkü onlar Yakup soyunu yiyip bitirdiler, Yurdunu viraneye çevirdiler.

79:8b.PSA.079.008 Atalarımızın suçlarını artık önümüze sürme, Sevecenliğini hemen göster bize, Çünkü tükendikçe tükendik.

79:9b.PSA.079.009 Yardım et bize yüce adın uğruna, ey bizi kurtaran Tanrı, Kurtar bizi adın uğruna, bağışla günahlarımızı!

79:10b.PSA.079.010 Niçin uluslar, ‹‹Nerede onların Tanrısı?›› diye konuşsun, Kullarının dökülen kanının öcünü alacağını bilsinler, Gözlerimizle bunu görelim!

79:11b.PSA.079.011 Tutsakların iniltisi senin katına erişsin, Koru büyük gücünle ölüme mahkûm olanları.

79:12b.PSA.079.012 Komşularımızın sana ettikleri hakareti Yedi kat iade et bağırlarına, ya Rab!

79:13b.PSA.079.013 Bizler, kendi halkın, otlağının koyunları Sonsuza dek şükredeceğiz sana, Kuşaklar boyunca övgülerini dilimizden düşürmeyeceğiz.

80

80:1b.PSA.080.001 Kulak ver, ey İsrailin çobanı, Ey Yusufu bir sürü gibi güden, Keruvlar arasında taht kuran, Saç ışığını,

80:2b.PSA.080.002 Efrayim, Benyamin, Manaşşe önünde Uyandır gücünü, Gel, kurtar bizi!

80:3b.PSA.080.003 Bizi eski halimize kavuştur, ey Tanrı, Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

80:4b.PSA.080.004 Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, Ne zamana dek halkının dualarına ateş püsküreceksin?

80:5b.PSA.080.005 Onlara ekmek yerine gözyaşı verdin, Ölçekler dolusu gözyaşı içirdin.

80:6b.PSA.080.006 Kavga nedeni ettin bizi komşularımıza, Düşmanlarımız alay ediyor bizimle.

80:7b.PSA.080.007 Bizi eski halimize kavuştur, Ey Her Şeye Egemen Tanrı, Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

80:8b.PSA.080.008 Mısırdan bir asma çubuğu getirdin, Ulusları kovup onu diktin.

80:9b.PSA.080.009 Onun için toprağı hazırladın, Kök saldı, bütün ülkeye yayıldı.

80:10b.PSA.080.010 Gölgesi dağları, Dalları koca sedir ağaçlarını kapladı.

80:11b.PSA.080.011 Sürgünleri Akdenize, Filizleri Fırata dek uzandı.

80:12b.PSA.080.012 Niçin yıktın bağın duvarlarını? Yoldan geçen herkes üzümünü koparıyor,

80:13b.PSA.080.013 Orman domuzları onu yoluyor, Yabanıl hayvanlar onunla besleniyor.

80:14b.PSA.080.014 Ey Her Şeye Egemen Tanrı, ne olur, dön bize! Göklerden bak ve gör, İlgilen bu asmayla.

80:15b.PSA.080.015 İlgilen sağ elinin diktiği filizle, Kendine seçtiğin oğulla!

80:16b.PSA.080.016 Asman kesilmiş, yakılmış, Öfkeli bakışların yok etsin düşmanlarını!

80:17b.PSA.080.017 Elin, sağ kolun olan adamın üzerinde, Kendine seçtiğin insanın üzerinde olsun!

80:18b.PSA.080.018 O zaman senden asla ayrılmayacağız; Yaşam ver bize, adını analım!

80:19b.PSA.080.019 Ya RAB, ey Her Şeye Egemen Tanrı, Bizi eski halimize kavuştur, Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

81

81:1b.PSA.081.001 Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrıya, Sevinç çığlıkları atın Yakupun Tanrısına!

81:2b.PSA.081.002 Çalgıya başlayın, tef çalın, Tatlı sesli lir ve çenk çınlatın.

81:3b.PSA.081.003 Yeni Ayda, dolunayda, Boru çalın bayram günümüzde.

81:4b.PSA.081.004 Çünkü bu İsrail için bir kuraldır, Yakupun Tanrısının ilkesidir.

81:5b.PSA.081.005 Tanrı Mısıra karşı yürüdüğünde, Yusuf soyuna koydu bu koşulu. Orada tanımadığım bir ses işittim:

81:6b.PSA.081.006 ‹‹Sırtındaki yükü kaldırdım, Ellerin küfeden kurtuldu›› diyordu,

81:7b.PSA.081.007 ‹‹Sıkıntıya düşünce seslendin, seni kurtardım, Gök gürlemesinin ardından sana yanıt verdim, Meriva sularında seni sınadım. |iSela

81:8b.PSA.081.008 ‹‹Dinle, ey halkım, seni uyarıyorum; Ey İsrail, keşke beni dinlesen!

81:9b.PSA.081.009 Aranızda yabancı ilah olmasın, Başka bir ilaha tapmayın!

81:10b.PSA.081.010 Seni Mısırdan çıkaran Tanrın RAB benim. Ağzını iyice aç, doldurayım!

81:11b.PSA.081.011 ‹‹Ama halkım sesimi dinlemedi, İsrail bana boyun eğmek istemedi.

81:12b.PSA.081.012 Ben de onları inatçı yürekleriyle baş başa bıraktım, Bildikleri gibi yaşasınlar diye.

81:13b.PSA.081.013 Keşke halkım beni dinleseydi, İsrail yollarımda yürüseydi!

81:14b.PSA.081.014 Düşmanlarını hemen yere serer, Hasımlarına el kaldırırdım!

81:15b.PSA.081.015 Benden nefret edenler bana boyun eğerdi, Bu böyle sonsuza dek sürerdi.

81:16b.PSA.081.016 Oysa sizleri en iyi buğdayla besler, Kayadan akan balla doyururdum.››

82

82:1b.PSA.082.001 Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda, Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:

82:2b.PSA.082.002 ‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek, Kötüleri kayıracaksınız? |iSela

82:3b.PSA.082.003 Zayıfın, öksüzün davasını savunun, Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.

82:4b.PSA.082.004 Zayıfı, düşkünü kurtarın, Onları kötülerin elinden özgür kılın.››

82:5b.PSA.082.005 Bilmiyor, anlamıyorlar, Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.

82:6b.PSA.082.006 ‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum, ‹Yüceler Yücesinin oğullarısınız hepiniz!›

82:7b.PSA.082.007 Yine de insanlar gibi öleceksiniz, Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››

82:8b.PSA.082.008 Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü! Çünkü bütün uluslar senindir.

83

83:1b.PSA.083.001 Ey Tanrı, susma, Sessiz, hareketsiz kalma!

83:2b.PSA.083.002 Bak, düşmanların kargaşa çıkarıyor, Senden nefret edenler boy gösteriyor.

83:3b.PSA.083.003 Halkına karşı kurnazlık peşindeler, Koruduğun insanlara dolap çeviriyorlar.

83:4b.PSA.083.004 ‹‹Gelin, bu ulusun kökünü kazıyalım›› diyorlar, ‹‹İsrailin adı bir daha anılmasın!››

83:5b.PSA.083.005 Hepsi sözbirliği etmiş, düzen kuruyor, Sana karşı anlaşmaya vardı:

83:6b.PSA.083.006 Edomlular, İsmaililer, Moavlılar, Hacerliler,

83:7b.PSA.083.007 Geval, Ammon, Amalek, Filist ve Sur halkı.

83:8b.PSA.083.008 Asur da onlara katıldı, Lutoğullarına güç verdiler. |iSela

83:9b.PSA.083.009 Onlara Midyana, Kişon Vadisinde Siseraya ve Yavine yaptığını yap:

83:10b.PSA.083.010 Onlar Eyn-Dorda yok oldular, Toprak için gübreye döndüler.

83:11b.PSA.083.011 Onların soylularına Orev ve Zeeve yaptığını, Beylerine Zevah ve Salmunnaya yaptığını yap.

83:12b.PSA.083.012 Onlar: ‹‹Gelin, sahiplenelim Tanrının otlaklarını›› demişlerdi.

83:13b.PSA.083.013 Ey Tanrım, savrulan toza, Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne çevir onları!

83:14b.PSA.083.014 Orman yangını gibi, Dağları tutuşturan alev gibi,

83:15b.PSA.083.015 Fırtınanla kovala, Kasırganla dehşete düşür onları!

83:16b.PSA.083.016 Utançla kapla yüzlerini, Sana yönelsinler, ya RAB.

83:17b.PSA.083.017 Sonsuza dek utanç ve dehşet içinde kalsınlar, Rezil olup yok olsunlar.

83:18b.PSA.083.018 Senin adın RAB'dir, Anlasınlar yalnız senin yeryüzüne egemen en yüce Tanrı olduğunu.

84

84:1b.PSA.084.001 Ey Her Şeye Egemen RAB, Ne kadar severim konutunu!

84:2b.PSA.084.002 Canım senin avlularını özlüyor, İçim çekiyor, Yüreğim, bütün varlığım Sana, yaşayan Tanrıya sevinçle haykırıyor.

84:3b.PSA.084.003 Kuşlar bile bir yuva, Kırlangıç, yavrularını koyacak bir yer buldu Senin sunaklarının yanında, Ey Her Şeye Egemen RAB, Kralım ve Tanrım!

84:4b.PSA.084.004 Ne mutlu senin evinde oturanlara, Seni sürekli överler! |iSela

84:5b.PSA.084.005 Ne mutlu gücünü senden alan insana! Aklı hep Siyonu ziyaret etmekte.

84:6b.PSA.084.006 Baka Vadisinden geçerken, Pınar başına çevirirler orayı, İlk yağmurlar orayı berekete boğar.

84:7b.PSA.084.007 Gittikçe güçlenir, Siyonda Tanrının huzuruna çıkarlar.

84:8b.PSA.084.008 Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, duamı dinle, Kulak ver, ey Yakupun Tanrısı! |iSela

84:9b.PSA.084.009 Ey Tanrı, kalkanımıza bak, Meshettiğin krala lütfet!

84:10b.PSA.084.010 Senin avlularında bir gün, Başka yerdeki bin günden iyidir; Kötülerin çadırında yaşamaktansa, Tanrımın evinin eşiğinde durmayı yeğlerim.

84:11b.PSA.084.011 Çünkü RAB Tanrı bir güneş, bir kalkandır. Lütuf ve yücelik sağlar; Dürüstçe yaşayanlardan hiçbir iyiliği esirgemez.

84:12b.PSA.084.012 Ey Her Şeye Egemen RAB, Ne mutlu sana güvenen insana!

85

85:1b.PSA.085.001 Ya RAB, ülkenden hoşnut kaldın, Yakup soyunu eski gönencine kavuşturdun.

85:2b.PSA.085.002 Halkının suçlarını bağışladın, Bütün günahlarını yok saydın. |iSela

85:3b.PSA.085.003 Bütün gazabını bir yana koydun, Kızgın öfkenden vazgeçtin.

85:4b.PSA.085.004 Ey bizi kurtaran Tanrı, bizi eski halimize getir, Bize karşı öfkeni dindir!

85:5b.PSA.085.005 Sonsuza dek mi öfkeleneceksin bize? Kuşaktan kuşağa mı sürdüreceksin öfkeni?

85:6b.PSA.085.006 Halkın sende sevinç bulsun diye Bize yeniden yaşam vermeyecek misin?

85:7b.PSA.085.007 Ya RAB, sevgini göster bize, Kurtarışını bağışla!

85:8b.PSA.085.008 Kulak vereceğim RAB Tanrının ne diyeceğine; Halkına, sadık kullarına esenlik sözü verecek, Yeter ki, bir daha akılsızlık etmesinler.

85:9b.PSA.085.009 Evet, O kendisinden korkanları kurtarmak üzeredir, Görkemi ülkemizde yaşasın diye.

85:10b.PSA.085.010 Sevgiyle sadakat buluşacak, Doğrulukla esenlik öpüşecek.

85:11b.PSA.085.011 Sadakat yerden bitecek, Doğruluk gökten bakacak.

85:12b.PSA.085.012 Ve RAB iyi olan neyse, onu verecek, Toprağımızdan ürün fışkıracak.

85:13b.PSA.085.013 Doğruluk önüsıra yürüyecek, Adımları için yol yapacak.

86

86:1b.PSA.086.001 Kulak ver, ya RAB, yanıtla beni, Çünkü mazlum ve yoksulum.

86:2b.PSA.086.002 Koru canımı, çünkü senin sadık kulunum. Ey Tanrım, kurtar sana güvenen kulunu!

86:3b.PSA.086.003 Acı bana, ya Rab, Çünkü gün boyu sana yakarıyorum.

86:4b.PSA.086.004 Sevindir kulunu, ya Rab, Çünkü dualarımı sana yükseltiyorum.

86:5b.PSA.086.005 Sen iyi ve bağışlayıcısın, ya Rab, Sana yakaran herkese bol sevgi gösterirsin.

86:6b.PSA.086.006 Kulak ver duama, ya RAB, Yalvarışlarımı dikkate al!

86:7b.PSA.086.007 Sıkıntılı günümde sana yakarırım, Çünkü yanıtlarsın beni.

86:8b.PSA.086.008 İlahlar arasında senin gibisi yok, ya Rab, Eşsizdir işlerin.

86:9b.PSA.086.009 Yarattığın bütün uluslar gelip Sana tapınacaklar, ya Rab, Adını yüceltecekler.

86:10b.PSA.086.010 Çünkü sen ulusun, harikalar yaratırsın, Tek Tanrı sensin.

86:11b.PSA.086.011 Ya RAB, yolunu bana öğret, Senin gerçeğine göre yürüyeyim, Kararlı kıl beni, yalnız senin adından korkayım.

86:12b.PSA.086.012 Ya Rab Tanrım, bütün yüreğimle sana şükredeceğim, Adını sonsuza dek yücelteceğim.

86:13b.PSA.086.013 Çünkü bana sevgin büyüktür, Canımı ölüler diyarının derinliklerinden sen kurtardın.

86:14b.PSA.086.014 Ey Tanrı, küstahlar bana saldırıyor, Zorbalar sürüsü, sana aldırmayanlar Canımı almak istiyor,

86:15b.PSA.086.015 Oysa sen, ya Rab, Sevecen, lütfeden, tez öfkelenmeyen, Sevgisi ve sadakati bol bir Tanrısın.

86:16b.PSA.086.016 Yönel bana, acı halime, Kuluna kendi gücünü ver, Kurtar hizmetçinin oğlunu.

86:17b.PSA.086.017 İyiliğinin bir belirtisini göster bana; Benden nefret edenler görüp utansın; Çünkü sen, ya RAB, bana yardım ettin, Beni avuttun.

87

87:1b.PSA.087.001 RAB Siyonu kutsal dağlar üzerine kurdu.

87:2b.PSA.087.002 Siyonun kapılarını Yakup soyunun bütün konutlarından daha çok sever.

87:3b.PSA.087.003 Ey Tanrı kenti, senin için ne yüce sözler söylenir: |iSela

87:4b.PSA.087.004 ‹‹Beni tanıyanlar arasında Rahav ve Babili anacağım, Filisti, Suru, Kûşu da; ‹Bu da Siyonda doğdu› diyeceğim.››

87:5b.PSA.087.005 Evet, Siyon için şöyle denecek: ‹‹Şu da orada doğmuş, bu da, Yüceler Yücesi onu sarsılmaz kılacak.››

87:6b.PSA.087.006 RAB halkları kaydederken, ‹‹Bu da Siyonda doğmuş›› diye yazacak. |iSela

87:7b.PSA.087.007 Okuyucular, kavalcılar, ‹‹Bütün kaynaklarım sendedir!›› diyecek.

88

88:1b.PSA.088.001 Ya RAB, beni kurtaran Tanrı, Gece gündüz sana yakarıyorum.

88:2b.PSA.088.002 Duam sana erişsin, Kulak ver yakarışıma.

88:3b.PSA.088.003 Çünkü sıkıntıya doydum, Canım ölüler diyarına yaklaştı.

88:4b.PSA.088.004 Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum, Tükenmiş gibiyim;

88:5b.PSA.088.005 Ölüler arasına atılmış, Artık anımsamadığın, İlginden yoksun, Mezarda yatan cesetler gibiyim.

88:6b.PSA.088.006 Beni çukurun dibine, Karanlıklara, derinliklere attın.

88:7b.PSA.088.007 Öfken üzerime çöktü, Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. |iSela

88:8b.PSA.088.008 Yakınlarımı benden uzaklaştırdın, İğrenç kıldın beni gözlerinde. Kapalı kaldım, çıkamıyorum.

88:9b.PSA.088.009 Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor, Her gün sana yakarıyorum, ya RAB, Ellerimi sana açıyorum.

88:10b.PSA.088.010 Harikalarını ölülere mi göstereceksin? Ölüler mi kalkıp seni övecek? |iSela

88:11b.PSA.088.011 Sevgin mezarda, Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?

88:12b.PSA.088.012 Karanlıklarda harikaların, Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?

88:13b.PSA.088.013 Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni, Sabah duam sana varıyor.

88:14b.PSA.088.014 Niçin beni reddediyorsun, ya RAB, Neden yüzünü benden gizliyorsun?

88:15b.PSA.088.015 Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım, Dehşetlerinin altında tükendim.

88:16b.PSA.088.016 Şiddetli gazabın üzerimden geçti, Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.

88:17b.PSA.088.017 Bütün gün su gibi kuşattılar beni, Çevremi tümüyle sardılar.

88:18b.PSA.088.018 Eşi dostu benden uzaklaştırdın, Tek dostum karanlık kaldı.

89

89:1b.PSA.089.001 RABbin sevgisini sonsuza dek ezgilerle öveceğim, Sadakatini bütün kuşaklara bildireceğim.

89:2b.PSA.089.002 Sevgin sonsuza dek ayakta kalır diyeceğim, Sadakatini gökler kadar kalıcı kıldın.

89:3b.PSA.089.003 Dedin ki, ‹‹Seçtiğim adamla antlaşma yaptım, Kulum Davuta şöyle ant içtim:

89:4b.PSA.089.004 ‹Soyunu sonsuza dek sürdüreceğim, Tahtını kuşaklar boyunca sürekli kılacağım.› ›› |iSela

89:5b.PSA.089.005 Ya RAB, gökler över harikalarını, Kutsallar topluluğunda övülür sadakatin.

89:6b.PSA.089.006 Çünkü göklerde RABbe kim eş koşulur? Kim benzer RABbe ilahi varlıklar arasında?

89:7b.PSA.089.007 Kutsallar topluluğunda Tanrı korku uyandırır, Çevresindekilerin hepsinden ulu ve müthiştir.

89:8b.PSA.089.008 Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, Senin gibi güçlü RAB var mı? Sadakatin çevreni sarar.

89:9b.PSA.089.009 Sen kudurmuş denizler üzerinde egemenlik sürer, Dalgalar kabardıkça onları dindirirsin.

89:10b.PSA.089.010 Sen Rahavı leş ezer gibi ezdin, Güçlü kolunla düşmanlarını dağıttın. düşmanları kastediyor.

89:11b.PSA.089.011 Gökler senindir, yeryüzü de senin; Dünyanın ve içindeki her şeyin temelini sen attın.

89:12b.PSA.089.012 Kuzeyi, güneyi sen yarattın, Tavor ve Hermon dağları Sana sevincini dile getiriyor.

89:13b.PSA.089.013 Kolun güçlüdür, Elin kudretli, sağ elin yüce.

89:14b.PSA.089.014 Tahtın adalet ve doğruluk üzerine kurulu, Sevgi ve sadakat önünsıra gider.

89:15b.PSA.089.015 Ne mutlu sevinç çığlıkları atmasını bilen halka, ya RAB! Yüzünün ışığında yürürler.

89:16b.PSA.089.016 Gün boyu senin adınla sevinir, Doğruluğunla yücelirler.

89:17b.PSA.089.017 Çünkü sen onların gücü ve yüceliğisin, Lütfun sayesinde gücümüz artar.

89:18b.PSA.089.018 Kalkanımız RABbe, Kralımız İsrailin Kutsalına aittir.

89:19b.PSA.089.019 Geçmişte bir görüm aracılığıyla, Sadık kullarına şöyle dedin: ‹‹Bir yiğide yardım ettim, Halkın içinden bir genci yükselttim.

89:20b.PSA.089.020 Kulum Davutu buldum, Kutsal yağımla onu meshettim.

89:21b.PSA.089.021 Elim ona destek olacak, Kolum güç verecek.

89:22b.PSA.089.022 Düşman onu haraca bağlayamayacak, Kötüler onu ezmeyecek.

89:23b.PSA.089.023 Düşmanlarını onun önünde kıracağım, Ondan nefret edenleri vuracağım.

89:24b.PSA.089.024 Sadakatim, sevgim ona destek olacak, Benim adımla gücü yükselecek.

89:25b.PSA.089.025 Sağ elini denizin, Irmakların üzerine egemen kılacağım.

89:26b.PSA.089.026 ‹Babam sensin› diye seslenecek bana, ‹Tanrım, kurtuluşumun kayası.›

89:27b.PSA.089.027 Ben de onu ilk oğlum, Dünyadaki kralların en yücesi kılacağım.

89:28b.PSA.089.028 Sonsuza dek ona sevgi göstereceğim, Onunla yaptığım antlaşma hiç bozulmayacak.

89:29b.PSA.089.029 Soyunu sonsuza dek, Tahtını gökler durduğu sürece sürdüreceğim.

89:30b.PSA.089.030 ‹‹Çocukları yasamdan ayrılır, İlkelerime göre yaşamazsa;

89:31b.PSA.089.031 Kurallarımı bozar, Buyruklarıma uymazsa,

89:32b.PSA.089.032 İsyanlarını sopayla, Suçlarını dayakla cezalandıracağım.

89:33b.PSA.089.033 Ama onu sevmekten vazgeçmeyecek, Sadakatime sırt çevirmeyeceğim.

89:34b.PSA.089.034 Antlaşmamı bozmayacak, Ağzımdan çıkan sözü değiştirmeyeceğim.

89:35b.PSA.089.035 Bir kez kutsallığım üstüne ant içtim, Davuta yalan söylemeyeceğim.

89:36b.PSA.089.036 Onun soyu sonsuza dek sürecek, Tahtı karşımda güneş gibi duracak,

89:37b.PSA.089.037 Göklerde güvenilir bir tanık olan ay gibi Sonsuza dek kalacak.›› |iSela

89:38b.PSA.089.038 Ama sen reddettin, sırt çevirdin, Çok öfkelendin meshettiğin krala.

89:39b.PSA.089.039 Kulunla yaptığın antlaşmadan vazgeçtin, Onun tacını yere atıp kirlettin.

89:40b.PSA.089.040 Yıktın bütün surlarını, Viran ettin kalelerini.

89:41b.PSA.089.041 Yoldan geçen herkes onu yağmaladı, Yüzkarası oldu komşularına.

89:42b.PSA.089.042 Hasımlarının sağ elini onun üstüne kaldırdın, Bütün düşmanlarını sevindirdin.

89:43b.PSA.089.043 Kılıcının ağzını başka yöne çevirdin, Savaşta ona yan çıkmadın.

89:44b.PSA.089.044 Görkemine son verdin, Tahtını yere çaldın.

89:45b.PSA.089.045 Gençlik günlerini kısalttın, Onu utanca boğdun. |iSela

89:46b.PSA.089.046 Ne zamana dek, ya RAB? Sonsuza dek mi gizleneceksin? Ne zamana dek öfken alev alev yanacak?

89:47b.PSA.089.047 Anımsa ömrümün ne çabuk geçtiğini, Ne boş yaratmışsın insanoğlunu!

89:48b.PSA.089.048 Var mı yaşayıp da ölümü görmeyen, Ölüler diyarının pençesinden canını kurtaran? |iSela

89:49b.PSA.089.049 Ya Rab, nerede o eski sevgin? Davuta göstereceğine ant içtiğin o sadık sevgin!

89:50b.PSA.089.050 Anımsa, ya Rab, kullarının nasıl rezil olduğunu, Bütün halkların hakaretini bağrımda nasıl taşıdığımı, Düşmanlarının hakaretini, ya RAB, Meshettiğin kralın attığı adıma edilen hakaretleri.

89:52b.PSA.089.052 Sonsuza dek övgüler olsun RAB'be! Amin! Amin!

90

90:1b.PSA.090.001 Ya Rab, barınak oldun bize Kuşaklar boyunca.

90:2b.PSA.090.002 Dağlar var olmadan, Daha evreni ve dünyayı yaratmadan, Öncesizlikten sonsuzluğa dek Tanrı sensin.

90:3b.PSA.090.003 İnsanı toprağa döndürürsün, ‹‹Ey insanoğulları, toprağa dönün!›› diyerek.

90:4b.PSA.090.004 Çünkü senin gözünde bin yıl Geçmiş bir gün, dün gibi, Bir gece nöbeti gibidir.

90:5b.PSA.090.005 İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün, Sabah biten ot misali:

90:6b.PSA.090.006 Sabah filizlenir, büyür, Akşam solar, kurur.

90:7b.PSA.090.007 Eriyip bitiyoruz senin öfkenden, Kızgınlığından dehşete düşüyoruz.

90:8b.PSA.090.008 Suçlarımızı önüne, Gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın.

90:9b.PSA.090.009 Gazabından kısalıyor günlerimiz, Bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız.

90:10b.PSA.090.010 Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor, Bilemedin seksen, o da sağlıklıysak; En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor, Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.

90:11b.PSA.090.011 Kim bilir gazabının gücünü? Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.

90:12b.PSA.090.012 Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki, Bilgelik kazanalım.

90:13b.PSA.090.013 Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek? Acı kullarına!

90:14b.PSA.090.014 Sabah bizi sevginle doyur, Ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım.

90:15b.PSA.090.015 Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa, Kaç yıl çile çektirdinse, O kadar sevindir bizi.

90:16b.PSA.090.016 Yaptıkların kullarına, Görkemin onların çocuklarına görünsün.

90:17b.PSA.090.017 Tanrımız Rab bizden hoşnut kalsın. Ellerimizin emeğini boşa çıkarma. Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.

91

91:1b.PSA.091.001 Yüceler Yücesinin barınağında oturan, Her Şeye Gücü Yetenin gölgesinde barınır.

91:2b.PSA.091.002 ‹‹O benim sığınağım, kalemdir›› derim RAB için, ‹‹Tanrımdır, Ona güvenirim.››

91:3b.PSA.091.003 Çünkü O seni avcı tuzağından, Ölümcül hastalıktan kurtarır.

91:4b.PSA.091.004 Seni kanatlarının altına alır, Onların altına sığınırsın. Onun sadakati senin kalkanın, siperin olur.

91:5b.PSA.091.005 Ne gecenin dehşetinden korkarsın, Ne gündüz uçan oktan, Ne karanlıkta dolaşan hastalıktan, Ne de öğleyin yok eden kırgından.

91:7b.PSA.091.007 Yanında bin kişi, Sağında on bin kişi kırılsa bile, Sana dokunmaz.

91:8b.PSA.091.008 Sen yalnız kendi gözlerinle seyredecek, Kötülerin cezasını göreceksin.

91:9b.PSA.091.009 Sen RABbi kendine sığınak, Yüceler Yücesini konut edindiğin için,

91:10b.PSA.091.010 Başına kötülük gelmeyecek, Çadırına felaket yaklaşmayacak.

91:11b.PSA.091.011 Çünkü Tanrı meleklerine buyruk verecek, Gideceğin her yerde seni korusunlar diye.

91:12b.PSA.091.012 Elleri üzerinde taşıyacaklar seni, Ayağın bir taşa çarpmasın diye.

91:13b.PSA.091.013 Aslanın, kobranın üzerine basıp geçeceksin, Genç aslanı, yılanı çiğneyeceksin.

91:14b.PSA.091.014 ‹‹Beni sevdiği için Onu kurtaracağım›› diyor RAB, ‹‹Beni iyi tanıdığı için Ona kale olacağım.

91:15b.PSA.091.015 Bana seslenince onu yanıtlayacağım, Sıkıntıda onun yanında olacağım, Kurtarıp yücelteceğim onu.

91:16b.PSA.091.016 Onu uzun ömürle doyuracak, Ona kurtarışımı göstereceğim.››

92

92:1b.PSA.092.001 Ya RAB, sana şükretmek, Ey Yüceler Yücesi, adını ilahilerle övmek, Sabah sevgini, Gece sadakatini, On telli sazla, çenk ve lirle duyurmak ne güzel!

92:4b.PSA.092.004 Çünkü yaptıklarınla beni sevindirdin, ya RAB, Ellerinin işi karşısında sevinç ilahileri okuyorum.

92:5b.PSA.092.005 Yaptıkların ne büyüktür, ya RAB, Düşüncelerin ne derin!

92:6b.PSA.092.006 Aptal insan bilemez, Budala akıl erdiremez:

92:7b.PSA.092.007 Kötüler mantar gibi bitse, Suçlular pıtrak gibi açsa bile, Bu onların sonsuza dek yok oluşu demektir.

92:8b.PSA.092.008 Ama sen sonsuza dek yücesin, ya RAB.

92:9b.PSA.092.009 Ya RAB, düşmanların kesinlikle, Evet, kesinlikle yok olacak, Suç işleyen herkes dağılacak.

92:10b.PSA.092.010 Beni yaban öküzü kadar güçlü kıldın, Taze zeytinyağını başıma döktün.

92:11b.PSA.092.011 Gözlerim düşmanlarımın bozgununu gördü, Kulaklarım bana saldıran kötülerin sonunu duydu.

92:12b.PSA.092.012 Doğru insan hurma ağacı gibi serpilecek, Lübnan sediri gibi yükselecek.

92:13b.PSA.092.013 RABbin evinde dikilmiş, Tanrımızın avlularında serpilecek.

92:14b.PSA.092.014 Böyleleri yaşlanınca da meyve verecek, Taptaze ve yeşil kalacaklar.

92:15b.PSA.092.015 ‹‹RAB doğrudur! Kayamdır benim! O'nda haksızlık bulunmaz!›› diye duyuracaklar.

93

93:1b.PSA.093.001 RAB egemenlik sürüyor, görkeme bürünmüş, Kudret giyinip kuşanmış. Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz.

93:2b.PSA.093.002 Ya RAB, tahtın öteden beri kurulmuş, Varlığın öncesizliğe uzanır.

93:3b.PSA.093.003 Denizler gürlüyor, ya RAB, Denizler gümbür gümbür gürlüyor, Denizler dalgalarını çınlatıyor.

93:4b.PSA.093.004 Yücelerdeki RAB engin suların gürleyişinden, Denizlerin azgın dalgalarından Daha güçlüdür.

93:5b.PSA.093.005 Koşulların hep geçerlidir; Tapınağına kutsallık yaraşır Sonsuza dek, ya RAB.

94

94:1b.PSA.094.001 Ya RAB, öç alıcı Tanrı, Saç ışığını, ey öç alıcı Tanrı!

94:2b.PSA.094.002 Kalk, ey yeryüzünün yargıcı, Küstahlara hak ettikleri cezayı ver!

94:3b.PSA.094.003 Kötüler ne zamana dek, ya RAB, Ne zamana dek sevinip coşacak?

94:4b.PSA.094.004 Ağızlarından küstahlık dökülüyor, Suç işleyen herkes övünüyor.

94:5b.PSA.094.005 Halkını eziyorlar, ya RAB, Kendi halkına eziyet ediyorlar.

94:6b.PSA.094.006 Dulu, garibi boğazlıyor, Öksüzleri öldürüyorlar.

94:7b.PSA.094.007 ‹‹RAB görmez›› diyorlar, ‹‹Yakupun Tanrısı dikkat etmez.››

94:8b.PSA.094.008 Ey halkın içindeki budalalar, dikkat edin; Ey aptallar, ne zaman akıllanacaksınız?

94:9b.PSA.094.009 Kulağı yaratan işitmez mi? Göze biçim veren görmez mi?

94:10b.PSA.094.010 Ulusları yola getiren yargılamaz mı? İnsanı eğiten bilmez mi?

94:11b.PSA.094.011 RAB insanın düşüncelerinin Boş olduğunu bilir.

94:12b.PSA.094.012 Ne mutlu, ya RAB, yola getirdiğin, Yasanı öğrettiğin insana!

94:13b.PSA.094.013 Kötüler için çukur kazılıncaya dek, Onu sıkıntılı günlerden kurtarıp rahatlatırsın.

94:14b.PSA.094.014 Çünkü RAB halkını reddetmez, Kendi halkını terk etmez.

94:15b.PSA.094.015 Adalet yine doğruluk üzerine kurulacak, Yüreği temiz olan herkes ona uyacak.

94:16b.PSA.094.016 Kötülere karşı beni kim savunacak? Kim benim için suçlulara karşı duracak?

94:17b.PSA.094.017 RAB yardımcım olmasaydı, Şimdiye dek sessizlik diyarına göçmüştüm bile.

94:18b.PSA.094.018 ‹‹Ayağım kayıyor›› dediğimde, Sevgin ayakta tutar beni, ya RAB.

94:19b.PSA.094.019 Kaygılar içimi sarınca, Senin avutmaların gönlümü sevindirir.

94:20b.PSA.094.020 Yasaya dayanarak haksızlık yapan koltuk sahibi Seninle bağdaşır mı?

94:21b.PSA.094.021 Onlar doğruya karşı birleşiyor, Suçsuzu ölüme mahkûm ediyorlar.

94:22b.PSA.094.022 Ama RAB bana kale oldu, Tanrım sığındığım kaya oldu.

94:23b.PSA.094.023 Tanrımız RAB yaptıkları kötülüğü Kendi başlarına getirecek, Kötülükleri yüzünden köklerini kurutacak, Evet, köklerini kurutacak.

95

95:1b.PSA.095.001 Gelin, RABbe sevinçle haykıralım, Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,

95:2b.PSA.095.002 Şükranla huzuruna çıkalım, Ona sevinç ilahileri yükseltelim!

95:3b.PSA.095.003 Çünkü RAB ulu Tanrıdır, Bütün ilahların üstünde ulu kraldır.

95:4b.PSA.095.004 Yerin derinlikleri Onun elindedir, Dağların dorukları da Onun.

95:5b.PSA.095.005 Deniz Onundur, çünkü O yarattı, Karaya da Onun elleri biçim verdi.

95:6b.PSA.095.006 Gelin, tapınalım, eğilelim, Bizi yaratan RABbin önünde diz çökelim.

95:7b.PSA.095.007 Çünkü O Tanrımızdır, Bizse Onun otlağının halkı, Elinin altındaki koyunlarız. Bugün sesini duyarsanız,

95:8b.PSA.095.008 Merivada, o gün çölde, Massadafö olduğu gibi, Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.

95:9b.PSA.095.009 Yaptıklarımı görmelerine karşın, Atalarınız orada beni sınayıp denediler.

95:10b.PSA.095.010 Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim, ‹‹Yüreği kötü yola sapan bir halktır›› dedim, ‹‹Yollarımı bilmiyorlar.››

95:11b.PSA.095.011 Bu yüzden öfkeyle ant içtim: ‹‹Huzur diyarıma asla girmeyecekler!›› Say.14:26-35; İbr.4:1-7).

96

96:1b.PSA.096.001 Yeni bir ezgi söyleyin RABbe! Ey bütün dünya, RABbe ezgiler söyleyin!

96:2b.PSA.096.002 Ezgi söyleyin, RABbin adını övün, Her gün duyurun kurtarışını!

96:3b.PSA.096.003 Görkemini uluslara, Harikalarını bütün halklara anlatın!

96:4b.PSA.096.004 Çünkü RAB uludur, yalnız O övgüye değer, İlahlardan çok Ondan korkulur.

96:5b.PSA.096.005 Halkların bütün ilahları bir hiçtir, Oysa gökleri yaratan RABdir.

96:6b.PSA.096.006 Yücelik, ululuk Onun huzurundadır, Güç ve güzellik Onun tapınağındadır.

96:7b.PSA.096.007 Ey bütün halklar, RABbi övün, RABbin gücünü, yüceliğini övün,

96:8b.PSA.096.008 RABbin görkemini adına yaraşır biçimde övün, Sunular getirip avlularına girin!

96:9b.PSA.096.009 Kutsal giysiler içinde RABbe tapının! Titreyin Onun önünde, ey bütün yeryüzündekiler!

96:10b.PSA.096.010 Uluslara, ‹‹RAB egemenlik sürüyor›› deyin. Dünya sağlam kurulmuş, sarsılmaz. O halkları adaletle yargılar.

96:11b.PSA.096.011 Sevinsin gökler, coşsun yeryüzü! Gürlesin deniz içindekilerle birlikte!

96:12b.PSA.096.012 Bayram etsin kırlar ve üzerindekiler! O zaman RAB'bin önünde bütün orman ağaçları Sevinçle haykıracak. Çünkü O geliyor! Yeryüzünü yargılamaya geliyor. Dünyayı adaletle, Halkları kendi gerçeğiyle yönetecek.

97

97:1b.PSA.097.001 RAB egemenlik sürüyor, coşsun yeryüzü, Bütün kıyı halkları sevinsin!

97:2b.PSA.097.002 Bulut ve zifiri karanlık sarmış çevresini, Doğruluk ve adalettir tahtının temeli.

97:3b.PSA.097.003 Ateş yürüyor Onun önünde, Düşmanlarını yakıyor çevrede.

97:4b.PSA.097.004 Şimşekleri dünyayı aydınlatır, Yeryüzü görüp titrer.

97:5b.PSA.097.005 Dağlar balmumu gibi erir, RABbin, bütün yeryüzünün Rabbi önünde.

97:6b.PSA.097.006 Gökler Onun doğruluğunu duyurur, Bütün halklar görkemini görür.

97:7b.PSA.097.007 Utansın puta tapanlar, Değersiz putlarla övünenler! RABbe tapın, ey bütün ilahlar!

97:8b.PSA.097.008 Siyon seviniyor yargılarını duyunca, ya RAB, Yahuda kentleri coşuyor.

97:9b.PSA.097.009 Çünkü sensin, ya RAB, bütün yeryüzünün en yücesi, Bütün ilahların üstündesin, çok ulusun.

97:10b.PSA.097.010 Ey sizler, RABbi sevenler, kötülükten tiksinin. O sadık kullarının canını korur, Onları kötülerin elinden kurtarır.

97:11b.PSA.097.011 Doğrulara ışık, Temiz yüreklilere sevinç saçar.

97:12b.PSA.097.012 Ey doğrular, RAB'de sevinç bulun, Kutsallığını anarak O'na şükredin!

98

98:1b.PSA.098.001 Yeni bir ezgi söyleyin RABbe. Çünkü harikalar yaptı, Zaferler kazandı sağ eli ve kutsal koluyla.

98:2b.PSA.098.002 RAB ulusların gözü önüne serdi kurtarışını, Zaferini bildirdi.

98:3b.PSA.098.003 İsrail halkına sevgisini, Sadakatini anımsadı; Tanrımızın zaferini gördü dünyanın dört bucağı.

98:4b.PSA.098.004 Sevinç çığlıkları yükseltin RABbe, ey yeryüzündekiler! Sevinç ilahileriyle yeri göğü çınlatın!

98:5b.PSA.098.005 Lirle ezgiler sunun RABbe, Lir ve müzik eşliğinde!

98:6b.PSA.098.006 Boru ve borazan eşliğinde Sevinç çığlıkları atın Kral olan RABbin önünde.

98:7b.PSA.098.007 Gürlesin deniz ve içindekiler, Gürlesin yeryüzü ve üzerindekiler.

98:8b.PSA.098.008 El çırpsın ırmaklar, Sevinçle haykırsın dağlar RAB'bin önünde! Çünkü O geliyor Yeryüzünü yönetmeye. Dünyayı adaletle, Halkları doğrulukla yönetecek.

99

99:1b.PSA.099.001 RAB egemenlik sürüyor, titresin halklar! Keruvlar arasında tahtına oturmuş, Sarsılsın yeryüzü!

99:2b.PSA.099.002 RAB Siyonda uludur, Yücedir O, bütün halklara egemendir.

99:3b.PSA.099.003 Övsünler büyük, müthiş adını! O kutsaldır.

99:4b.PSA.099.004 Ey adaleti seven güçlü kral, Eşitliği sen sağladın, Yakup soyunda doğru ve adil olanı sen yaptın.

99:5b.PSA.099.005 Yüceltin Tanrımız RABbi, Ayaklarının taburesi önünde tapının! O kutsaldır.

99:6b.PSA.099.006 Musayla Harun Onun kâhinlerindendi, Samuel de Onu adıyla çağıranlar arasındaydı. RABbe seslenirlerdi, O da yanıtlardı.

99:7b.PSA.099.007 Bulut sütunu içinden onlarla konuştu, Uydular Onun buyruklarına, Kendilerine verdiği kurallara.

99:8b.PSA.099.008 Ya RAB Tanrımız, yanıt verdin onlara; Bağışlayıcı bir Tanrı oldun, Ama yaptıkları kötülüğü cezasız bırakmadın.

99:9b.PSA.099.009 Tanrımız RAB'bi yüceltin, Tapının O'na kutsal dağında! Çünkü Tanrımız RAB kutsaldır.

100

100:1b.PSA.100.001 Ey bütün dünya, RABbe sevinç çığlıkları yükseltin!

100:2b.PSA.100.002 Ona neşeyle kulluk edin, Sevinç ezgileriyle çıkın huzuruna!

100:3b.PSA.100.003 Bilin ki RAB Tanrıdır. Bizi yaratan Odur, biz de Onunuz, Onun halkı, otlağının koyunlarıyız.

100:4b.PSA.100.004 Kapılarına şükranla, Avlularına övgüyle girin! Şükredin Ona, adına övgüler sunun!

100:5b.PSA.100.005 Çünkü RAB iyidir, Sevgisi sonsuzdur. Sadakati kuşaklar boyunca sürer.

101

101:1b.PSA.101.001 Sevgini ve adaletini ezgilerle anacağım, Seni ilahilerle öveceğim, ya RAB.

101:2b.PSA.101.002 Dürüst davranmaya özen göstereceğim, Ne zaman geleceksin bana? Temiz bir yaşam süreceğim evimde,

101:3b.PSA.101.003 Önümde alçaklığa izin vermeyeceğim. Tiksinirim döneklerin işinden, Etkilemez beni.

101:4b.PSA.101.004 Uzak olsun benden sapıklık, Tanımak istemem kötülüğü.

101:5b.PSA.101.005 Yok ederim dostunu gizlice çekiştireni, Katlanamam tepeden bakan, gururlu insana.

101:6b.PSA.101.006 Gözüm ülkenin sadık insanları üzerinde olacak, Yanımda oturmalarını isterim; Bana dürüst yaşayan kişi hizmet edecek.

101:7b.PSA.101.007 Dolap çeviren evimde oturmayacak, Yalan söyleyen gözümün önünde durmayacak.

101:8b.PSA.101.008 Her sabah ülkedeki kötüleri yok ederek Bütün haksızları RAB'bin kentinden söküp atacağım.

102

102:1b.PSA.102.001 Ya RAB, duamı işit, Yakarışım sana erişsin.

102:2b.PSA.102.002 Sıkıntılı günümde yüzünü benden gizleme, Kulak ver sesime, Seslenince yanıt ver bana hemen.

102:3b.PSA.102.003 Çünkü günlerim duman gibi yok oluyor, Kemiklerim ateş gibi yanıyor.

102:4b.PSA.102.004 Yüreğim kırgın yemiş ot gibi kurudu, Ekmek yemeyi bile unuttum.

102:5b.PSA.102.005 Bir deri bir kemiğe döndüm Acı acı inlemekten.

102:6b.PSA.102.006 Issız yerlerdeki ishakkuşunu andırıyorum, Viranelerdeki kukumav gibiyim.

102:7b.PSA.102.007 Gözüme uyku girmiyor, Damda yalnız kalmış bir kuş gibiyim.

102:8b.PSA.102.008 Düşmanlarım bütün gün bana hakaret ediyor, Bana dil uzatanlar adımı lanet için kullanıyor.

102:9b.PSA.102.009 Kızıp öfkelendiğin için Külü ekmek gibi yiyor, İçeceğime gözyaşı katıyorum. Beni kaldırıp bir yana attın.

102:11b.PSA.102.011 Günlerim akşam uzayan gölge gibi yitmekte, Ot gibi sararmaktayım.

102:12b.PSA.102.012 Ama sen, sonsuza dek tahtında oturursun, ya RAB, Ünün kuşaklar boyu sürer.

102:13b.PSA.102.013 Kalkıp Siyona sevecenlik göstereceksin, Çünkü onu kayırmanın zamanıdır, beklenen zaman geldi.

102:14b.PSA.102.014 Kulların onun taşlarından hoşlanır, Tozunu bile severler.

102:15b.PSA.102.015 Uluslar RABbin adından, Yeryüzü kralları görkeminden korkacak.

102:16b.PSA.102.016 Çünkü RAB Siyonu yeniden kuracak, Görkem içinde görünecek.

102:17b.PSA.102.017 Yoksulların duasına kulak verecek, Yalvarışlarını asla hor görmeyecek.

102:18b.PSA.102.018 Bunlar gelecek kuşak için yazılsın, Öyle ki, henüz doğmamış insanlar RABbe övgüler sunsun.

102:19b.PSA.102.019 RAB yücelerdeki kutsal katından aşağı baktı, Göklerden yeryüzünü gözetledi,

102:20b.PSA.102.020 Tutsakların iniltisini duymak, Ölüm mahkûmlarını kurtarmak için.

102:21b.PSA.102.021 Böylece halklar ve krallıklar RABbe tapınmak için toplanınca, Onun adı Siyonda, Övgüsü Yeruşalimde duyurulacak.

102:23b.PSA.102.023 RAB gücümü kırdı yaşam yolunda, Ömrümü kısalttı.

102:24b.PSA.102.024 ‹‹Ey Tanrım, ömrümün ortasında canımı alma!›› dedim. ‹‹Senin yılların kuşaklar boyu sürer!

102:25b.PSA.102.025 ‹‹Çok önceden attın dünyanın temellerini, Gökler de senin ellerinin yapıtıdır.

102:26b.PSA.102.026 Onlar yok olacak, ama sen kalıcısın. Hepsi bir giysi gibi eskiyecek. Onları bir kaftan gibi değiştireceksin, Geçip gidecekler.

102:27b.PSA.102.027 Ama sen hep aynısın, Yılların tükenmeyecek.

102:28b.PSA.102.028 Gözetiminde yaşayacak kullarının çocukları, Senin önünde duracak soyları.››

103

103:1b.PSA.103.001 RABbe övgüler sun, ey gönlüm! Onun kutsal adına övgüler sun, ey bütün varlığım!

103:2b.PSA.103.002 RABbe övgüler sun, ey canım! İyiliklerinin hiçbirini unutma!

103:3b.PSA.103.003 Bütün suçlarını bağışlayan, Bütün hastalıklarını iyileştiren,

103:4b.PSA.103.004 Canını ölüm çukurundan kurtaran, Sana sevgi ve sevecenlik tacı giydiren,

103:5b.PSA.103.005 Yaşam boyu seni iyiliklerle doyuran Odur, Bu nedenle gençliğin kartalınki gibi tazelenir.

103:6b.PSA.103.006 RAB bütün düşkünlere Hak ve adalet sağlar.

103:7b.PSA.103.007 Kendi yöntemlerini Musaya, İşlerini İsraillilere açıkladı.

103:8b.PSA.103.008 RAB sevecen ve lütfedendir, Tez öfkelenmez, sevgisi engindir.

103:9b.PSA.103.009 Sürekli suçlamaz, Öfkesini sonsuza dek sürdürmez.

103:10b.PSA.103.010 Bize günahlarımıza göre davranmaz, Suçlarımızın karşılığını vermez.

103:11b.PSA.103.011 Çünkü gökler yeryüzünden ne kadar yüksekse, Kendisinden korkanlara karşı sevgisi de o kadar büyüktür.

103:12b.PSA.103.012 Doğu batıdan ne kadar uzaksa, O kadar uzaklaştırdı bizden isyanlarımızı.

103:13b.PSA.103.013 Bir baba çocuklarına nasıl sevecen davranırsa, RAB de kendisinden korkanlara öyle sevecen davranır.

103:14b.PSA.103.014 Çünkü mayamızı bilir, Toprak olduğumuzu anımsar.

103:15b.PSA.103.015 İnsana gelince, ota benzer ömrü, Kır çiçeği gibi serpilir;

103:16b.PSA.103.016 Rüzgar üzerine esince yok olur gider, Bulunduğu yer onu tanımaz.

103:17b.PSA.103.017 Ama RAB kendisinden korkanları sonsuza dek sever, Antlaşmasına uyan Ve buyruklarına uymayı anımsayan soylarına adil davranır.

103:19b.PSA.103.019 RAB tahtını göklere kurmuştur, Onun egemenliği her yeri kapsar.

103:20b.PSA.103.020 RABbe övgüler sunun, ey sizler, Onun melekleri, Onun sözünü dinleyen, Söylediklerini yerine getiren güç sahipleri!

103:21b.PSA.103.021 RABbe övgüler sunun, ey sizler, Onun bütün göksel orduları, İsteğini yerine getiren kulları!

103:22b.PSA.103.022 RAB'be övgüler sunun, Ey O'nun egemen olduğu yerlerdeki bütün yaratıklar! RAB'be övgüler sun, ey gönlüm!

104

104:1b.PSA.104.001 RABbe övgüler sun, ey gönlüm! Ya RAB Tanrım, ne ulusun! Görkem ve yücelik kuşanmışsın,

104:2b.PSA.104.002 Bir kaftana bürünür gibi ışığa bürünmüşsün. Gökleri bir çadır gibi geren,

104:3b.PSA.104.003 Evini yukarıdaki sular üzerine kuran, Bulutları kendine savaş arabası yapan, Rüzgarın kanatları üzerinde gezen,

104:4b.PSA.104.004 Rüzgarları kendine haberci, Yıldırımları hizmetkâr eden sensin. eden sensin›› ya da ‹‹Meleklerini rüzgarlar, hizmetkârlarını ateş alevleri yapan sensin››.

104:5b.PSA.104.005 Yeryüzünü temeller üzerine kurdun, Asla sarsılmasın diye.

104:6b.PSA.104.006 Engini ona bir giysi gibi giydirdin, Sular dağların üzerinde durdu.

104:7b.PSA.104.007 Sen kükreyince sular kaçtı, Göğü gürletince hemen çekildi.

104:8b.PSA.104.008 Dağları aşıp derelere aktı, Onlar için belirlediğin yerlere doğru.

104:9b.PSA.104.009 Bir sınır koydun önlerine, Geçmesinler, gelip yeryüzünü bir daha kaplamasınlar diye.

104:10b.PSA.104.010 Vadilerde fışkırttığın pınarlar, Dağların arasından akar.

104:11b.PSA.104.011 Bütün kır hayvanlarını suvarır, Yaban eşeklerinin susuzluğunu giderirler.

104:12b.PSA.104.012 Kuşlar yanlarında yuva kurar, Dalların arasında ötüşürler.

104:13b.PSA.104.013 Gökteki evinden dağları sularsın, Yeryüzü işlerinin meyvesine doyar.

104:14b.PSA.104.014 Hayvanlar için ot, İnsanların yararı için bitkiler yetiştirirsin; İnsanlar ekmeğini topraktan çıkarsın diye,

104:15b.PSA.104.015 Yüreklerini sevindiren şarabı, Yüzlerini güldüren zeytinyağını, Güçlerini artıran ekmeği hep sen verirsin.

104:16b.PSA.104.016 RABbin ağaçları, Kendi diktiği Lübnan sedirleri suya doyar.

104:17b.PSA.104.017 Kuşlar orada yuva yapar, Leyleğin evi ise çamlardadır.

104:18b.PSA.104.018 Yüksek dağlar dağ keçilerinin uğrağı, Kayalar kaya tavşanlarının sığınağıdır.

104:19b.PSA.104.019 Mevsimleri göstersin diye ayı, Batacağı zamanı bilen güneşi yarattın.

104:20b.PSA.104.020 Karartırsın ortalığı, gece olur, Başlar kıpırdamaya orman hayvanları.

104:21b.PSA.104.021 Genç aslan av peşinde kükrer, Tanrıdan yiyecek ister.

104:22b.PSA.104.022 Güneş doğunca İnlerine çekilir, yatarlar.

104:23b.PSA.104.023 İnsan işine gider, Akşama dek çalışmak için.

104:24b.PSA.104.024 Ya RAB, ne çok eserin var! Hepsini bilgece yaptın; Yeryüzü yarattıklarınla dolu.

104:25b.PSA.104.025 İşte uçsuz bucaksız denizler, İçinde kaynaşan sayısız canlılar, Büyük küçük yaratıklar.

104:26b.PSA.104.026 Orada gemiler dolaşır, İçinde oynaşsın diye yarattığın Livyatan da orada.

104:27b.PSA.104.027 Hepsi seni bekliyor, Yiyeceklerini zamanında veresin diye.

104:28b.PSA.104.028 Sen verince onlar toplar, Sen elini açınca onlar iyiliğe doyar.

104:29b.PSA.104.029 Yüzünü gizleyince dehşete kapılırlar, Soluklarını kesince ölüp toprak olurlar.

104:30b.PSA.104.030 Ruhunu gönderince var olurlar, Yeryüzüne yeni yaşam verirsin.

104:31b.PSA.104.031 RABbin görkemi sonsuza dek sürsün! Sevinsin RAB yaptıklarıyla!

104:32b.PSA.104.032 O bakınca yeryüzü titrer, O dokununca dağlar tüter.

104:33b.PSA.104.033 Ömrümce RABbe ezgiler söyleyecek, Var oldukça Tanrımı ilahilerle öveceğim.

104:34b.PSA.104.034 Düşüncem ona hoş görünsün, Sevincim RAB olsun!

104:35b.PSA.104.035 Tükensin dünyadaki günahlılar, Yok olsun artık kötüler! RAB'be övgüler sun, ey gönlüm! RAB'be övgüler sunun!

105

105:1b.PSA.105.001 RABbe şükredin, Onu adıyla çağırın, Halklara duyurun yaptıklarını!

105:2b.PSA.105.002 Onu ezgilerle, ilahilerle övün, Bütün harikalarını anlatın!

105:3b.PSA.105.003 Kutsal adıyla övünün, Sevinsin RABbe yönelenler!

105:4b.PSA.105.004 RABbe ve Onun gücüne bakın, Durmadan Onun yüzünü arayın!

105:5b.PSA.105.005 Ey sizler, kulu İbrahimin soyu, Seçtiği Yakupoğulları, Onun yaptığı harikaları, Olağanüstü işlerini Ve ağzından çıkan yargıları anımsayın!

105:7b.PSA.105.007 Tanrımız RAB Odur, Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.

105:8b.PSA.105.008 O antlaşmasını, Bin kuşak için verdiği sözü, İbrahimle yaptığı antlaşmayı, İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.

105:10b.PSA.105.010 ‹‹Hakkınıza düşen mülk olarak Kenan ülkesini size vereceğim›› diyerek, Bunu Yakup için bir kural, İsraille sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.

105:12b.PSA.105.012 O zaman bir avuç insandılar, Sayıca az ve ülkeye yabancıydılar.

105:13b.PSA.105.013 Bir ulustan öbürüne, Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.

105:14b.PSA.105.014 RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi, Onlar için kralları bile payladı:

105:15b.PSA.105.015 ‹‹Meshettiklerime dokunmayın, Peygamberlerime kötülük etmeyin!›› dedi.

105:16b.PSA.105.016 Ülkeye kıtlık gönderdi, Bütün yiyeceklerini yok etti.

105:17b.PSA.105.017 Önlerinden bir adam göndermişti, Köle olarak satılan Yusuftu bu.

105:18b.PSA.105.018 Zincir vurup incittiler ayaklarını, Demir halka geçirdiler boynuna,

105:19b.PSA.105.019 Söyledikleri gerçekleşinceye dek, RABbin sözü onu sınadı.

105:20b.PSA.105.020 Kral adam gönderip Yusufu salıverdi, Halklara egemen olan onu özgür kıldı.

105:21b.PSA.105.021 Onu kendi sarayının efendisi, Bütün varlığının sorumlusu yaptı;

105:22b.PSA.105.022 Önderlerini istediği gibi eğitsin, İleri gelenlerine akıl versin diye.

105:23b.PSA.105.023 O zaman İsrail Mısıra gitti, Yakup Ham ülkesine yerleşti.

105:24b.PSA.105.024 RAB halkını alabildiğine çoğalttı, Düşmanlarından sayıca artırdı onları.

105:25b.PSA.105.025 Sonunda tutumunu değiştirdi düşmanlarının: Halkından tiksindiler, Kullarına kurnazca davrandılar.

105:26b.PSA.105.026 Kulu Musayı, Seçtiği Harunu gönderdi aralarına.

105:27b.PSA.105.027 Onlar gösterdiler RABbin belirtilerini, Ham ülkesinde şaşılası işlerini.

105:28b.PSA.105.028 Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa bürüdü RAB, Çünkü Mısırlılar Onun sözlerine karşı gelmişti.

105:29b.PSA.105.029 Kana çevirdi sularını, Öldürdü balıklarını.

105:30b.PSA.105.030 Ülkede kurbağalar kaynaştı Krallarının odalarına kadar.

105:31b.PSA.105.031 RAB buyurunca sinek sürüleri, Sivrisinekler üşüştü ülkenin her yanına.

105:32b.PSA.105.032 Dolu yağdırdı yağmur yerine, Şimşekler çaktırdı ülkelerinde.

105:33b.PSA.105.033 Bağlarını, incir ağaçlarını vurdu, Parçaladı ülkenin ağaçlarını.

105:34b.PSA.105.034 O buyurunca çekirgeler, Sayısız yavrular kaynadı.

105:35b.PSA.105.035 Ülkenin bütün bitkilerini yediler, Toprağın ürününü yiyip bitirdiler.

105:36b.PSA.105.036 RAB ülkede ilk doğanların hepsini, İlk çocuklarını öldürdü.

105:37b.PSA.105.037 İsraillileri ülkeden altın ve gümüşle çıkardı, Oymaklarından tek kişi bile tökezlemedi.

105:38b.PSA.105.038 Onlar gidince Mısır sevindi, Çünkü İsrail korkusu çökmüştü Mısırın üzerine.

105:39b.PSA.105.039 RAB bulutu bir örtü gibi yaydı üzerlerine, Gece ateş verdi yollarını aydınlatsın diye.

105:40b.PSA.105.040 İstediler, bıldırcın gönderdi, Göksel ekmekle doyurdu karınlarını.

105:41b.PSA.105.041 Kayayı yardı, sular fışkırdı, Çorak topraklarda bir ırmak gibi aktı.

105:42b.PSA.105.042 Çünkü kutsal sözünü, Kulu İbrahime verdiği sözü anımsadı.

105:43b.PSA.105.043 Halkını sevinç içinde, Seçtiklerini sevinç çığlıklarıyla ülkeden çıkardı.

105:44b.PSA.105.044 Ulusların topraklarını verdi onlara. Halkların emeğini miras aldılar;

105:45b.PSA.105.045 Kurallarını yerine getirsinler, Yasalarına uysunlar diye. RAB'be övgüler sunun!

106

106:1b.PSA.106.001 Övgüler sunun, RABbe! RABbe şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.

106:2b.PSA.106.002 RABbin büyük işlerini kim anlatabilir, Kim Ona yeterince övgü sunabilir?

106:3b.PSA.106.003 Ne mutlu adalete uyanlara, Sürekli doğru olanı yapanlara!

106:4b.PSA.106.004 Ya RAB, halkına lütfettiğinde anımsa beni, Onları kurtardığında ilgilen benimle.

106:5b.PSA.106.005 Öyle ki, seçtiklerinin gönencini göreyim, Ulusunun sevincini, Kendi halkının kıvancını paylaşayım.

106:6b.PSA.106.006 Atalarımız gibi biz de günah işledik, Suç işledik, kötülük ettik.

106:7b.PSA.106.007 Atalarımız Mısırdayken Yaptığın harikaları anlamadı, Çok kez gösterdiğin sevgiyi anımsamadı, Denizde, Kızıldenizde başkaldırdılar.

106:8b.PSA.106.008 Buna karşın RAB gücünü göstermek için, Adı uğruna kurtardı onları.

106:9b.PSA.106.009 Kızıldenizi azarladı, kurudu deniz, Yürüdüler enginde Onun öncülüğünde, Çölde yürür gibi.

106:10b.PSA.106.010 Kendilerinden nefret edenlerin elinden aldı onları, Düşmanlarının pençesinden kurtardı.

106:11b.PSA.106.011 Sular yuttu hasımlarını, Hiçbiri kurtulmadı.

106:12b.PSA.106.012 O zaman atalarımız Onun sözlerine inandılar, Ezgiler söyleyerek Onu övdüler.

106:13b.PSA.106.013 Ne var ki, RABbin yaptıklarını çabucak unuttular, Öğüt vermesini beklemediler.

106:14b.PSA.106.014 Özlemle kıvrandılar çölde, Tanrıyı denediler ıssız yerlerde.

106:15b.PSA.106.015 Tanrı onlara istediklerini verdi, Ama üzerlerine yıpratıcı bir hastalık gönderdi.

106:16b.PSA.106.016 Onlar ordugahlarında Musayı, RABbin kutsal kulu Harunu kıskanınca,

106:17b.PSA.106.017 Yer yarıldı ve Datanı yuttu, Aviramla yandaşlarının üzerine kapandı.

106:18b.PSA.106.018 Ateş kavurdu onları izleyenleri, Alev yaktı kötüleri.

106:19b.PSA.106.019 Bir buzağı heykeli yaptılar Horevde, Dökme bir puta tapındılar.

106:20b.PSA.106.020 Tanrının yüceliğini, Ot yiyen öküz putuna değiştirdiler.

106:21b.PSA.106.021 Unuttular kendilerini kurtaran Tanrıyı, Mısırda yaptığı büyük işleri,

106:22b.PSA.106.022 Ham ülkesinde yarattığı harikaları, Kızıldeniz kıyısında yaptığı müthiş işleri.

106:23b.PSA.106.023 Bu yüzden onları yok edeceğini söyledi Tanrı, Ama seçkin kulu Musa Onun önündeki gedikte durarak, Yok edici öfkesinden vazgeçirdi Onu.

106:24b.PSA.106.024 Ardından hor gördüler güzelim ülkeyi, Tanrının verdiği söze inanmadılar.

106:25b.PSA.106.025 Çadırlarında söylendiler, Dinlemediler RABbin sesini.

106:26b.PSA.106.026 Bu yüzden RAB elini kaldırdı Ve çölde onları yere sereceğine, Soylarını ulusların arasına saçacağına, Onları öteki ülkelere dağıtacağına ant içti.

106:28b.PSA.106.028 Sonra Baal-Peora bel bağladılar, Ölülere sunulan kurbanları yediler.

106:29b.PSA.106.029 Öfkelendirdiler RABbi yaptıklarıyla, Salgın hastalık çıktı aralarında.

106:30b.PSA.106.030 Ama Pinehas kalkıp araya girdi, Felaketi önledi.

106:31b.PSA.106.031 Bu doğruluk sayıldı ona, Kuşaklar boyu, sonsuza dek sürecek bu.

106:32b.PSA.106.032 Yine RABbi öfkelendirdiler Meriva suları yanında, Musanın başına dert açıldı onlar yüzünden;

106:33b.PSA.106.033 Çünkü onu sinirlendirdiler, O da düşünmeden konuştu.

106:34b.PSA.106.034 RABbin onlara buyurduğu gibi Yok etmediler halkları,

106:35b.PSA.106.035 Tersine öteki uluslara karıştılar, Onların törelerini öğrendiler.

106:36b.PSA.106.036 Putlarına taptılar, Bu da onlara tuzak oldu.

106:37b.PSA.106.037 Oğullarını, kızlarını Cinlere kurban ettiler.

106:38b.PSA.106.038 Kenan putlarına kurban olsun diye Oğullarının, kızlarının kanını, Suçsuzların kanını döktüler; Ülke onların kanıyla kirlendi.

106:39b.PSA.106.039 Böylece yaptıklarıyla kirli sayıldılar, Vefasız duruma düştüler töreleriyle.

106:40b.PSA.106.040 RABbin öfkesi parladı halkına karşı, Tiksindi kendi halkından.

106:41b.PSA.106.041 Onları ulusların eline teslim etti. Onlardan nefret edenler onlara egemen oldu.

106:42b.PSA.106.042 Düşmanları onları ezdi, Boyun eğdirdi hepsine.

106:43b.PSA.106.043 RAB onları birçok kez kurtardı, Ama akılları fikirleri başkaldırmaktaydı Ve alçaltıldılar suçları yüzünden.

106:44b.PSA.106.044 RAB yine de ilgilendi sıkıntılarıyla Yakarışlarını duyunca.

106:45b.PSA.106.045 Antlaşmasını anımsadı onlar uğruna, Eşsiz sevgisinden ötürü vazgeçti yapacaklarından.

106:46b.PSA.106.046 Merhamet koydu onları tutsak alanların yüreğine.

106:47b.PSA.106.047 Kurtar bizi, ey Tanrımız RAB, Topla bizi ulusların arasından. Kutsal adına şükredelim, Yüceliğinle övünelim.

106:48b.PSA.106.048 Öncesizlikten sonsuza dek, İsrail'in Tanrısı RAB'be övgüler olsun! Bütün halk, ‹‹Amin!›› desin. RAB'be övgüler olsun!

107

107:1b.PSA.107.001 RABbe şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.

107:2b.PSA.107.002 Böyle desin RABbin kurtardıkları, Düşman pençesinden özgür kıldıkları,

107:3b.PSA.107.003 Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneydenfş, Bütün ülkelerden topladıkları.

107:4b.PSA.107.004 Issız çöllerde dolaştılar, Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.

107:5b.PSA.107.005 Aç, susuz, Sefil oldular.

107:6b.PSA.107.006 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.

107:7b.PSA.107.007 Yerleşecekleri bir kente varıncaya dek, Onlara doğru yolda öncülük etti.

107:8b.PSA.107.008 Şükretsinler RABbe sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için.

107:9b.PSA.107.009 Çünkü O susamış canın susuzluğunu giderir, Aç canı iyiliklerle doyurur.

107:10b.PSA.107.010 Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar, Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.

107:11b.PSA.107.011 Çünkü Tanrının buyruklarına karşı çıkmışlardı, Küçümsemişlerdi Yüceler Yücesinin öğüdünü.

107:12b.PSA.107.012 Ağır işlerle hayatı onlara zehir etti, Çöktüler, yardım eden olmadı.

107:13b.PSA.107.013 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden;

107:14b.PSA.107.014 Çıkardı karanlıktan, zifiri karanlıktan, Kopardı zincirlerini.

107:15b.PSA.107.015 Şükretsinler RABbe sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!

107:16b.PSA.107.016 Çünkü tunç kapıları kırdı, Demir kapı kollarını parçaladı O.

107:17b.PSA.107.017 Cezalarını buldu aptallar, Suçları, isyanları yüzünden.

107:18b.PSA.107.018 İğrenir olmuşlardı bütün yemeklerden, Ölümün kapılarına yaklaşmışlardı.

107:19b.PSA.107.019 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.

107:20b.PSA.107.020 Sözünü gönderip iyileştirdi onları, Kurtardı ölüm çukurundan.

107:21b.PSA.107.021 Şükretsinler RABbe sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!

107:22b.PSA.107.022 Şükran kurbanları sunsunlar Ve sevinç çığlıklarıyla duyursunlar Onun yaptıklarını!

107:23b.PSA.107.023 Gemilerle denize açılanlar, Okyanuslarda iş yapanlar,

107:24b.PSA.107.024 RABbin işlerini, Derinliklerde yaptığı harikaları gördüler.

107:25b.PSA.107.025 Çünkü O buyurunca şiddetli bir fırtına koptu, Dalgalar şaha kalktı.

107:26b.PSA.107.026 Göklere yükselip diplere indi gemiler, Sıkıntıdan canları burunlarına geldi gemicilerin,

107:27b.PSA.107.027 Sarhoş gibi sallanıp sendelediler, Ustalıkları işe yaramadı.

107:28b.PSA.107.028 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, RAB kurtardı onları dertlerinden.

107:29b.PSA.107.029 Fırtınayı limanlığa çevirdi, Yatıştı dalgalar;

107:30b.PSA.107.030 Rahatlayınca sevindiler, Diledikleri limana götürdü RAB onları.

107:31b.PSA.107.031 Şükretsinler RABbe sevgisi için, İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!

107:32b.PSA.107.032 Yüceltsinler Onu halk topluluğunda, Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantısında.

107:33b.PSA.107.033 Irmakları çöle çevirir, Pınarları kurak toprağa,

107:34b.PSA.107.034 Verimli toprağı çorak alana, Orada yaşayanların kötülüğü yüzünden.

107:35b.PSA.107.035 Çölü su birikintisine çevirir, Kuru toprağı pınara.

107:36b.PSA.107.036 Açları yerleştirir oraya; Oturacak bir kent kursunlar,

107:37b.PSA.107.037 Tarlalar ekip bağlar diksinler, Bol ürün alsınlar diye.

107:38b.PSA.107.038 RABbin kutsamasıyla, Çoğaldılar alabildiğine, Eksiltmedi hayvanlarını.

107:39b.PSA.107.039 Sonra azaldılar, alçaldılar, Baskı, sıkıntı ve acı yüzünden.

107:40b.PSA.107.040 RAB rezalet saçtı soylular üzerine, Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırdı onları.

107:41b.PSA.107.041 Ama yoksulu sefaletten kurtardı, Davar sürüsü gibi çoğalttı ailelerini.

107:42b.PSA.107.042 Doğru insanlar görüp sevinecek, Kötülerse ağzını kapayacak.

107:43b.PSA.107.043 Aklı olan bunları göz önünde tutsun, RAB'bin sevgisini dikkate alsın.

108

108:1b.PSA.108.001 Kararlıyım, ey Tanrı, Bütün varlığımla sana ezgiler, ilahiler söyleyeceğim!

108:2b.PSA.108.002 Uyan, ey lir, ey çenk, Seheri ben uyandırayım!

108:3b.PSA.108.003 Halkların arasında sana şükürler sunayım, ya RAB, Ulusların arasında seni ilahilerle öveyim.

108:4b.PSA.108.004 Çünkü sevgin göklere erişir, Sadakatin gökyüzüne ulaşır.

108:5b.PSA.108.005 Yüceliğini göster göklerin üstünde, ey Tanrı, Görkemin bütün yeryüzünü kaplasın!

108:6b.PSA.108.006 Kurtar bizi sağ elinle, yardım et, Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!

108:7b.PSA.108.007 Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde: ‹‹Şekemi sevinçle bölüştürecek, Sukkot Vadisini ölçeceğim.

108:8b.PSA.108.008 Gilat benimdir, Manaşşe de benim, Efrayim miğferim, Yahuda asam.

108:9b.PSA.108.009 Moav yıkanma leğenim, Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım, Filiste zaferle haykıracağım.›› fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.

108:10b.PSA.108.010 Kim beni surlu kente götürecek? Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?

108:11b.PSA.108.011 Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi? Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?

108:12b.PSA.108.012 Yardım et bize düşmana karşı, Çünkü boştur insan yardımı.

108:13b.PSA.108.013 Tanrı'yla zafer kazanırız, O çiğner düşmanlarımızı.

109

109:1b.PSA.109.001 Ey övgüler sunduğum Tanrı, Sessiz kalma!

109:2b.PSA.109.002 Çünkü kötüler, yalancılar Bana karşı ağzını açtı, Karalıyorlar beni.

109:3b.PSA.109.003 Nefret dolu sözlerle beni kuşatıp Yok yere bana savaş açtılar.

109:4b.PSA.109.004 Sevgime karşılık bana düşman oldular, Bense dua etmekteyim.

109:5b.PSA.109.005 İyiliğime kötülük, Sevgime nefretle karşılık verdiler.

109:6b.PSA.109.006 Kötü bir adam koy düşmanın başına, Sağında onu suçlayan biri dursun!

109:7b.PSA.109.007 Yargılanınca suçlu çıksın, Duası bile günah sayılsın!

109:8b.PSA.109.008 Ömrü kısa olsun, Görevini bir başkası üstlensin!

109:9b.PSA.109.009 Çocukları öksüz, Karısı dul kalsın!

109:10b.PSA.109.010 Çocukları avare gezip dilensin, Yıkık evlerinden uzakta yiyecek arasın!

109:11b.PSA.109.011 Bütün malları tefecinin ağına düşsün, Emeğini yabancılar yağmalasın!

109:12b.PSA.109.012 Kimse ona sevgi göstermesin, Öksüzlerine acıyan olmasın!

109:13b.PSA.109.013 Soyu kurusun, Bir kuşak sonra adı silinsin!

109:14b.PSA.109.014 Atalarının suçları RABbin önünde anılsın, Annesinin günahı silinmesin!

109:15b.PSA.109.015 Günahları hep RABbin önünde dursun, RAB anılarını yok etsin yeryüzünden!

109:16b.PSA.109.016 Çünkü düşmanım sevgi göstermeyi düşünmedi, Ölesiye baskı yaptı mazluma, yoksula, Yüreği kırık insana.

109:17b.PSA.109.017 Sevdiği lanet başına gelsin! Madem kutsamaktan hoşlanmıyor, Uzak olsun ondan kutsamak!

109:18b.PSA.109.018 Laneti bir giysi gibi giydi, Su gibi içine, yağ gibi kemiklerine işlesin lanet!

109:19b.PSA.109.019 Bir giysi gibi onu örtünsün, Bir kuşak gibi hep onu sarsın! düşmanlarının konuşmasıdır.

109:20b.PSA.109.020 Düşmanlarıma, beni kötüleyenlere, RAB böyle karşılık versin!

109:21b.PSA.109.021 Ama sen, ey Egemen RAB, Adın uğruna bana ilgi göster; Kurtar beni, iyiliğin, sevgin uğruna!

109:22b.PSA.109.022 Çünkü düşkün ve yoksulum, Yüreğim yaralı içimde.

109:23b.PSA.109.023 Batan güneş gibi geçip gidiyorum, Çekirge gibi silkilip atılıyorum.

109:24b.PSA.109.024 Dizlerim titriyor oruç tutmaktan; Bir deri bir kemiğe döndüm.

109:25b.PSA.109.025 Düşmanlarıma yüzkarası oldum; Beni görünce kafalarını sallıyorlar!

109:26b.PSA.109.026 Yardım et bana, ya RAB Tanrım; Kurtar beni sevgin uğruna!

109:27b.PSA.109.027 Bilsinler bu işte senin elin olduğunu, Bunu senin yaptığını, ya RAB!

109:28b.PSA.109.028 Varsın lanet etsin onlar, sen kutsa beni, Bana saldıranlar utanacak, Ben kulunsa sevineceğim.

109:29b.PSA.109.029 Rezilliğe bürünsün beni suçlayanlar, Kaftan giyer gibi utançlarıyla örtünsünler!

109:30b.PSA.109.030 RABbe çok şükredeceğim, Kalabalığın arasında Ona övgüler dizeceğim;

109:31b.PSA.109.031 Çünkü O yoksulun sağında durur, Onu yargılayanlardan kurtarmak için.

110

110:1b.PSA.110.001 RAB efendime: ‹‹Ben düşmanlarını ayaklarının altına serinceye dekfü Sağımda otur›› diyor. ‹‹Ayaklarına tabure yapıncaya dek››.

110:2b.PSA.110.002 RAB Siyondan uzatacak kudret asanı, Düşmanlarının ortasında egemenlik sür!

110:3b.PSA.110.003 Savaşacağın gün Gönüllü gidecek askerlerin. Seherin bağrından doğan çiy gibi Kutsal giysiler içinde Sana gelecek gençlerin.

110:4b.PSA.110.004 RAB ant içti, kararından dönmez: ‹‹Melkisedek düzeni uyarınca Sonsuza dek kâhinsin sen!›› dedi.

110:5b.PSA.110.005 Rab senin sağındadır, Kralları ezecek öfkelendiği gün.

110:6b.PSA.110.006 Ulusları yargılayacak, ortalığı cesetler dolduracak, Dünyanın dört bucağında başları ezecek.

110:7b.PSA.110.007 Yol kenarındaki dereden su içecek; Bu yüzden başını dik tutacak.

111

111:1b.PSA.111.001 Övgüler sunun RABbe! Doğru insanların toplantısında, Topluluk içinde, Bütün yüreğimle RABbe şükredeceğim.

111:2b.PSA.111.002 RABbin işleri büyüktür, Onlardan zevk alanlar hep onları düşünür.

111:3b.PSA.111.003 Onun yaptıkları yüce ve görkemlidir, Doğruluğu sonsuza dek sürer.

111:4b.PSA.111.004 RAB unutulmayacak harikalar yaptı, O sevecen ve lütfedendir.

111:5b.PSA.111.005 Kendisinden korkanları besler, Antlaşmasını sonsuza dek anımsar.

111:6b.PSA.111.006 Ulusların topraklarını kendi halkına vermekle Gösterdi onlara işlerinin gücünü.

111:7b.PSA.111.007 Yaptığı her işte sadık ve adildir, Bütün koşulları güvenilirdir;

111:8b.PSA.111.008 Sonsuza dek sürer, Sadakat ve doğrulukla yapılır.

111:9b.PSA.111.009 O halkının kurtuluşunu sağladı, Antlaşmasını sonsuza dek geçerli kıldı. Adı kutsal ve müthiştir.

111:10b.PSA.111.010 Bilgeliğin temeli RAB korkusudur, O'nun kurallarını yerine getiren herkes Sağduyu sahibi olur. O'na sonsuza dek övgü sunulur!

112

112:1b.PSA.112.001 Övgüler sunun RABbe! Ne mutlu RABden korkan insana, Onun buyruklarından büyük zevk alana!

112:2b.PSA.112.002 Soyu yeryüzünde güç kazanacak, Doğruların kuşağı kutsanacak.

112:3b.PSA.112.003 Bolluk ve zenginlik eksilmez evinden, Sonsuza dek sürer doğruluğu.

112:4b.PSA.112.004 Karanlıkta ışık doğar dürüstler için, Lütfeden, sevecen, doğru insanlar için.

112:5b.PSA.112.005 Ne mutlu eli açık olan, ödünç veren, İşlerini adaletle yürüten insana!

112:6b.PSA.112.006 Asla sarsılmaz, Sonsuza dek anılır doğru insan.

112:7b.PSA.112.007 Kötü haberden korkmaz, Yüreği sarsılmaz, RABbe güvenir.

112:8b.PSA.112.008 Gözü pektir, korku nedir bilmez, Sonunda düşmanlarının yenilgisini görür.

112:9b.PSA.112.009 Armağanlar dağıttı, yoksullara verdi; Doğruluğu sonsuza dek kalıcıdır, Gücü ve saygınlığı artar.

112:10b.PSA.112.010 Kötü kişi bunu görünce kudurur, Dişlerini gıcırdatır, kendi kendini yer, bitirir. Kötülerin dileği boşa çıkar.

113

113:1b.PSA.113.001 Övgüler sunun RABbe! Övgüler sunun, ey RABbin kulları, RABbin adına övgüler sunun!

113:2b.PSA.113.002 Şimdiden sonsuza dek RABbin adına şükürler olsun!

113:3b.PSA.113.003 Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar RABbin adına övgüler sunulmalı!

113:4b.PSA.113.004 RAB bütün uluslara egemendir, Görkemi gökleri aşar.

113:5b.PSA.113.005 Var mı Tanrımız RAB gibi, Yücelerde oturan,

113:6b.PSA.113.006 Göklerde ve yeryüzünde olanlara Bakmak için eğilen?

113:7b.PSA.113.007 Düşkünü yerden kaldırır, Yoksulu çöplükten çıkarır;

113:8b.PSA.113.008 Soylularla, Halkının soylularıyla birlikte oturtsun diye.

113:9b.PSA.113.009 Kısır kadını evde oturtur, Çocuk sahibi mutlu bir anne kılar. RAB'be övgüler sunun!

114

114:1b.PSA.114.001 İsrail Mısırdan çıktığında, Yakupun soyu yabancı dil konuşan bir halktan ayrıldığında,

114:2b.PSA.114.002 Yahuda Rabbin kutsal yeri oldu, İsrail de Onun krallığı.

114:3b.PSA.114.003 Deniz olanı görüp geri çekildi, Şeria Irmağı tersine aktı.

114:4b.PSA.114.004 Dağlar koç gibi, Tepeler kuzu gibi sıçradı.

114:5b.PSA.114.005 Ey deniz, sana ne oldu da kaçtın? Ey Şeria, neden tersine aktın?

114:6b.PSA.114.006 Ey dağlar, niçin koç gibi, Ey tepeler, niçin kuzu gibi sıçradınız?

114:7b.PSA.114.007 Titre, ey yeryüzü, Kayayı havuza, Çakmaktaşını pınara çeviren Rab'bin önünde, Yakup'un Tanrısı'nın huzurunda.

115

115:1b.PSA.115.001 Bizi değil, ya RAB, bizi değil, Sevgin ve sadakatin uğruna, Kendi adını yücelt!

115:2b.PSA.115.002 Niçin uluslar: ‹‹Hani, nerede onların Tanrısı?›› desin.

115:3b.PSA.115.003 Bizim Tanrımız göklerdedir, Ne isterse yapar.

115:4b.PSA.115.004 Oysa onların putları altın ve gümüşten yapılmış, İnsan elinin eseridir.

115:5b.PSA.115.005 Ağızları var, konuşmazlar, Gözleri var, görmezler,

115:6b.PSA.115.006 Kulakları var, duymazlar, Burunları var, koku almazlar,

115:7b.PSA.115.007 Elleri var, hissetmezler, Ayakları var, yürümezler, Boğazlarından ses çıkmaz.

115:8b.PSA.115.008 Onları yapan, onlara güvenen herkes Onlar gibi olacak!

115:9b.PSA.115.009 Ey İsrail halkı, RABbe güven, Odur yardımcınız ve kalkanınız!

115:10b.PSA.115.010 Ey Harun soyu, RABbe güven, Odur yardımcınız ve kalkanınız!

115:11b.PSA.115.011 Ey RABden korkanlar, RABbe güvenin, Odur yardımcınız ve kalkanınız!

115:12b.PSA.115.012 RAB bizi anımsayıp kutsayacak, İsrail halkını, Harun soyunu kutsayacak.

115:13b.PSA.115.013 Küçük, büyük, Kendisinden korkan herkesi kutsayacak.

115:14b.PSA.115.014 RAB sizi, Sizi ve çocuklarınızı çoğaltsın!

115:15b.PSA.115.015 Yeri göğü yaratan RAB Sizleri kutsasın.

115:16b.PSA.115.016 Göklerin öteleri RABbindir, Ama yeryüzünü insanlara vermiştir.

115:17b.PSA.115.017 Ölüler, sessizlik diyarına inenler, RABbe övgüler sunmaz;

115:18b.PSA.115.018 Biziz RAB'bi öven, Şimdiden sonsuza dek. RAB'be övgüler sunun!

116

116:1b.PSA.116.001 RABbi seviyorum, Çünkü O feryadımı duyar.

116:2b.PSA.116.002 Bana kulak verdiği için, Yaşadığım sürece Ona sesleneceğim.

116:3b.PSA.116.003 Ölüm iplerine dolaşmıştım, Ölüler diyarının kâbusu yakama yapışmıştı, Sıkıntıya, acıya gömülmüştüm.

116:4b.PSA.116.004 O zaman RABbi adıyla çağırdım, ‹‹Aman, ya RAB, kurtar canımı!›› dedim.

116:5b.PSA.116.005 RAB lütufkâr ve adildir, Sevecendir Tanrımız.

116:6b.PSA.116.006 RAB saf insanları korur, Tükendiğim zaman beni kurtardı.

116:7b.PSA.116.007 Ey canım, yine huzura kavuş, Çünkü RAB sana iyilik etti.

116:8b.PSA.116.008 Sen, ya RAB, canımı ölümden, Gözlerimi yaştan, Ayaklarımı sürçmekten kurtardın.

116:9b.PSA.116.009 Yaşayanların diyarında, RABbin huzurunda yürüyeceğim.

116:10b.PSA.116.010 İman ettim, ‹‹Büyük acı çekiyorum›› dediğim zaman bile. bile›› ya da ‹‹İman ettim, bu nedenle konuştum. Büyük acı çekiyorum›› (bkz. 2Ko.4:13).

116:11b.PSA.116.011 Şaşkınlık içinde, ‹‹Bütün insanlar yalancı›› dedim.

116:12b.PSA.116.012 Ne karşılık verebilirim RABbe, Bana yaptığı onca iyilik için?

116:13b.PSA.116.013 Kurtuluş sunusu olarak kadeh kaldırıp RABbi adıyla çağıracağım.

116:14b.PSA.116.014 Bütün halkının önünde, RABbe adadıklarımı yerine getireceğim.

116:15b.PSA.116.015 RABbin gözünde değerlidir Sadık kullarının ölümü.

116:16b.PSA.116.016 Ya RAB, ben gerçekten senin kulunum; Kulun, hizmetçinin oğluyum, Sen çözdün bağlarımı.

116:17b.PSA.116.017 Ya RAB, seni adınla çağırıp Şükran kurbanı sunacağım.

116:18b.PSA.116.018 RABbe adadıklarımı yerine getireceğim Bütün halkının önünde,

116:19b.PSA.116.019 RAB'bin Tapınağı'nın avlularında, Senin orta yerinde, ey Yeruşalim! RAB'be övgüler sunun!

117

117:1b.PSA.117.001 Ey bütün uluslar, RABbe övgüler sunun! Ey bütün halklar, Onu yüceltin!

117:2b.PSA.117.002 Çünkü bize beslediği sevgi büyüktür, RAB'bin sadakati sonsuza dek sürer. RAB'be övgüler sunun!

118

118:1b.PSA.118.001 RABbe şükredin, çünkü O iyidir, Sevgisi sonsuzdur.

118:2b.PSA.118.002 ‹‹Sonsuzdur sevgisi!›› desin İsrail halkı.

118:3b.PSA.118.003 ‹‹Sonsuzdur sevgisi!›› desin Harunun soyu.

118:4b.PSA.118.004 ‹‹Sonsuzdur sevgisi!›› desin RABden korkanlar.

118:5b.PSA.118.005 Sıkıntı içinde RABbe seslendim; Yanıtladı, rahata kavuşturdu beni.

118:6b.PSA.118.006 RAB benden yana, korkmam; İnsan bana ne yapabilir?

118:7b.PSA.118.007 RAB benden yana, benim yardımcım, Benden nefret edenlerin sonuna zaferle bakacağım.

118:8b.PSA.118.008 RABbe sığınmak İnsana güvenmekten iyidir.

118:9b.PSA.118.009 RABbe sığınmak Soylulara güvenmekten iyidir.

118:10b.PSA.118.010 Bütün uluslar beni kuşattı, RABbin adıyla püskürttüm onları.

118:11b.PSA.118.011 Kuşattılar, sardılar beni, RABbin adıyla püskürttüm onları.

118:12b.PSA.118.012 Arılar gibi sardılar beni, Ama diken ateşi gibi sönüverdiler; RABbin adıyla püskürttüm onları.

118:13b.PSA.118.013 İtilip kakıldım, düşmek üzereydim, Ama RAB yardım etti bana. metin ‹‹Beni itip kaktın››.

118:14b.PSA.118.014 RAB gücüm ve ezgimdir, O kurtardı beni.

118:15b.PSA.118.015 Sevinç ve zafer çığlıkları Çınlıyor doğruların çadırlarında: ‹‹RABbin sağ eli güçlü işler yapar!

118:16b.PSA.118.016 RABbin sağ eli üstündür, RABbin sağ eli güçlü işler yapar!››

118:17b.PSA.118.017 Ölmeyecek, yaşayacağım, RABbin yaptıklarını duyuracağım.

118:18b.PSA.118.018 RAB beni şiddetle yola getirdi, Ama ölüme terk etmedi.

118:19b.PSA.118.019 Açın bana adalet kapılarını, Girip RABbe şükredeyim.

118:20b.PSA.118.020 İşte budur RABbin kapısı! Doğrular girebilir oradan.

118:21b.PSA.118.021 Sana şükrederim, çünkü bana yanıt verdin, Kurtarıcım oldun.