James (Polish)

1

1:1b.JAM.001.001 Jakób, sługa Boży i Pana Jezusa Chrystusa, dwunastu pokoleniom, które są w rozproszeniu, zdrowia życzy.

1:2b.JAM.001.002 Za największą radość miejcie, bracia moi! gdy w rozmaite pokusy wpadacie,

1:3b.JAM.001.003 Wiedząc, iż doświadczenie wiary waszej sprawuje cierpliwość;

1:4b.JAM.001.004 A cierpliwość niech ma doskonały uczynek, żebyście byli doskonali i zupełni, którym by na niczem nie schodziło.

1:5b.JAM.001.005 A jeźli komu z was schodzi na mądrości, niech prosi u Boga, który ją szczerze wszystkim daje, a nie wymawia; i będzie mu dana.

1:6b.JAM.001.006 Ale niech prosi z wiarą, nic nie wątpiąc; albowiem kto wątpi, jest podobny wałowi morskiemu, który od wiatru pędzony i miotany bywa.

1:7b.JAM.001.007 Bo niechaj nie mniema ten człowiek, aby co miał wziąć od Pana.

1:8b.JAM.001.008 Mąż umysłu dwoistego jest niestateczny we wszystkich drogach swoich.

1:9b.JAM.001.009 A niech się chlubi brat niskiego stanu w wywyższeniu swojem,

1:10b.JAM.001.010 A bogaty w poniżeniu swojem; bo jako kwiat trawy przeminie.

1:11b.JAM.001.011 Albowiem jako słońce, kiedy weszło z gorącością, ususzyło trawę, a kwiat jej opadł i zginęła ona śliczność kształtu jego, tak i bogaty w drogach swoich uwiędnie.

1:12b.JAM.001.012 Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują.

1:13b.JAM.001.013 Żaden, gdy bywa kuszony, niech nie mówi: Od Boga kuszony bywam; bo Bóg nie może kuszony być we złem, a sam nikogo nie kusi.

1:14b.JAM.001.014 Ale każdy bywa kuszony, gdy od swoich własnych pożądliwości bywa pociągniony i przynęcony.

1:15b.JAM.001.015 Zatem pożądliwość począwszy, rodzi grzech, a grzech będąc wykonany, rodzi śmierć.

1:16b.JAM.001.016 Nie błądźcież, bracia moi mili!

1:17b.JAM.001.017 Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z góry jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego nie masz odmiany, ani zaćmienia na wstecz się wracającego.

1:18b.JAM.001.018 Który, przeto że chciał, porodził nas słowem prawdy ku temu, żebyśmy byli niejakiemi pierwiastkami stworzenia jego.

1:19b.JAM.001.019 A tak, bracia moi mili! niech będzie każdy człowiek prędki ku słuchaniu, ale nierychły ku mówieniu i nierychły ku gniewowi.

1:20b.JAM.001.020 Bo gniew męża nie sprawuje sprawiedliwości Bożej.

1:21b.JAM.001.021 A tak odrzuciwszy wszelakie plugastwo i zbytek złości, z cichością przyjmijcie słowo wszczepione, które może zbawić dusze wasze.

1:22b.JAM.001.022 A bądźcie czynicielami słowa, a nie słuchaczami tylko, oszukiwającymi samych siebie.

1:23b.JAM.001.023 Albowiem jeźli kto jest słuchaczem słowa a nie czynicielem, ten podobny jest mężowi przypatrującemu się obliczu narodzenia swego we zwierciadle;

1:24b.JAM.001.024 Bo samego siebie obejrzał i odszedł, a wnet zapomniał, jakim był.

1:25b.JAM.001.025 Ale kto by wejrzał w on doskonały zakon wolności i zostawałby w nim, ten nie będąc słuchaczem zapamiętliwym, ale czynicielem uczynku, ten błogosławionym będzie w uczynku swoim.

1:26b.JAM.001.026 Jeźli kto między wami zda się być nabożnym, nie kiełznając języka swego, ale zwodząc serce swe, tego nabożeństwo próżne jest.

1:27b.JAM.001.027 Nabożeństwo czyste i niepokalane u Boga i Ojca to jest: Nawiedzać sieroty i wdowy w ucisku ich i zachować samego siebie niepokalanym od świata.

2

2:1b.JAM.002.001 Bracia moi! nie miejcie z brakowaniem osób wiary Pana naszego Jezusa Chrystusa, który chwalebny jest.

2:2b.JAM.002.002 Albowiem gdyby wszedł do zgromadzenia waszego mąż, mając pierścieó złoty w szacie świetnej, a wszedłby też i ubogi w podłym odzieniu:

2:3b.JAM.002.003 I wejrzelibyście na tego, co ma świetną szatę, a rzeklibyście mu: Ty! siądź sam poczciwie! a ubogiemu byście rzekli: Ty! tam stój, albo siądź tu pod podnóżkiem moim!

2:4b.JAM.002.004 Azażeście już nie uczynili różności między sobą i nie staliście się sędziami myśli złych?

2:5b.JAM.002.005 Słuchajcie, bracia moi mili! azaż Bóg nie obrał ubogich na tym świecie, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują?

2:6b.JAM.002.006 Aleście wy znieważyli ubogiego. Azaż bogacze gwałtem was nie uciskają i do sądów was nie pociągają?

2:7b.JAM.002.007 Azaż oni nie bluźnią onego zacnego imienia, które jest wzywane nad wami?

2:8b.JAM.002.008 A jeźliże pełnicie zakon królewski według Pisma: Będziesz miłował bliźniego twego jako samego siebie, dobrze czynicie.

2:9b.JAM.002.009 Lecz jeźli osobami brakujecie, grzech popełniacie i bywacie przekonani od zakonu jako przestępcy.

2:10b.JAM.002.010 Albowiem ktobykolwiek zachował wszystek zakon, a w jednym by upadł, stał się winien wszystkich przykazaó.

2:11b.JAM.002.011 Bo który rzekł: Nie będziesz cudzołożył, ten też rzekł: Nie będziesz zabijał, a jeźlibyś nie cudzołożył, ale byś zabił, stałeś się przestępcą zakonu.

2:12b.JAM.002.012 Tak mówcie i tak czyńcie jako ci, którzy według zakonu wolności macie być sądzeni.

2:13b.JAM.002.013 Albowiem sąd bez miłosierdzia będzie temu, co nie czynił miłosierdzia; ale miłosierdzie chlubi się przeciwko sądowi.

2:14b.JAM.002.014 Cóż pomoże, bracia moi! jeźliby kto rzekł, iż ma wiarę, a uczynków by nie miał? izali go ona wiara może zbawić?

2:15b.JAM.002.015 A gdyby brat albo siostra byli nieodziani i schodziłoby im na powszedniej żywności,

2:16b.JAM.002.016 I rzekłby im kto z was: Idźcie w pokoju, ugrzejcie się i najedzcie się, a nie dalibyście im potrzeb ciału należących, cóż to pomoże?

2:17b.JAM.002.017 Także i wiara, nie mali uczynków, martwa jest sama w sobie.

2:18b.JAM.002.018 Ale rzecze kto: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; ukaż mi wiarę twoję bez uczynków twoich, a ja tobie ukażę wiarę moję z uczynków moich.

2:19b.JAM.002.019 Ty wierzysz, iż jeden jest Bóg, dobrze czynisz; i dyjabli temu wierzą, wszakże drżą,

2:20b.JAM.002.020 Ale chceszli wiedzieć, o człowiecze marny! iż wiara bez uczynków martwa jest?

2:21b.JAM.002.021 Abraham, ojciec nasz, izali nie z uczynków usprawiedliwiony jest, gdy ofiarował Izaaka, syna swego, na ołtarzu?

2:22b.JAM.002.022 Widzisz, iż wiara spólnie robiła z uczynkami jego, a z uczynków wiara doskonała się stała.

2:23b.JAM.002.023 A tak wypełniło się Pismo, które mówi: I uwierzył Abraham Bogu, i przyczytano mu to ku sprawiedliwości, i przyjacielem Bożym nazwany jest.

2:24b.JAM.002.024 A widzicież, iż z uczynków usprawiedliwiony bywa człowiek, a nie z wiary tylko.

2:25b.JAM.002.025 Także też i Rachab, wszetecznica, izali nie z uczynków jest usprawiedliwiona, gdy przyjęła onych posłów i inszą drogą wypuściła?

2:26b.JAM.002.026 Albowiem jako ciało bez duszy jest martwe, tak i wiara bez uczynków martwa jest.

3

3:1b.JAM.003.001 Niechaj was niewiele będzie nauczycielami, bracia moi! wiedząc, że cięższy sąd odniesiemy.

3:2b.JAM.003.002 Albowiem w wielu upadamy wszyscy; jeźli kto nie upada w słowie, ten jest doskonałym mężem, który też może na wodzy trzymać i wszystko ciało.

3:3b.JAM.003.003 Oto koniom wędzidła w gęby wprawujemy, aby nam powolne były i wszystkiem ciałem ich kierujemy.

3:4b.JAM.003.004 Oto i okręty, choć tak wielkie są i tęgiemi wiatrami pędzone bywają, wszak i najmniejszym sterem bywają kierowane, gdziekolwiek jest wola sternikowa;

3:5b.JAM.003.005 Tak i język mały jest członek, wszakże bardzo się wynosi. Oto maluczki ogieó, jako wielki las zapala!

3:6b.JAM.003.006 I język jest ogieó i świat niesprawiedliwości; takci jest postanowiony język między członkami naszemi, który szpeci wszystko ciało i zapala koło urodzenia naszego, i bywa zapalony od ognia piekielnego.

3:7b.JAM.003.007 Albowiem wszelkie przyrodzenie i dzikich zwierząt, i ptaków, i gadzin, i morskich potworów bywa okrócone i jest okrócone od ludzi;

3:8b.JAM.003.008 Ale języka żaden z ludzi okrócić nie może, który jest nieokrócone złe i pełne jadu śmiertelnego.

3:9b.JAM.003.009 Przez niego błogosławimy Boga i Ojca, i przez niego przeklinamy ludzi, którzy na podobieństwo Boże stworzeni są;

3:10b.JAM.003.010 Z jednychże ust wychodzi błogosławieństwo i przeklęstwo. Nie tak ma być, bracia moi!

3:11b.JAM.003.011 Izali zdrój z jednego źródła wypuszcza i słodką, i gorzką wodę?

3:12b.JAM.003.012 Izali może, bracia moi! figowe drzewo przynosić oliwki, albo winna macica figi? Tak żaden zdrój słonej i słodkiej wody oraz nie wydaje.

3:13b.JAM.003.013 Jeźli kto jest mądry i umiejętny między wami? niech pokaże dobrem obcowaniem uczynki swoje w mądrej cichości.

3:14b.JAM.003.014 Ale jeźli macie gorzką zawiść i zajątrzenie w sercu waszem, nie chlubcież się, ani kłamcie przeciwko prawdzie.

3:15b.JAM.003.015 Nie jestci ta mądrość z góry zstępująca, ale ziemska, bydlęca, dyjabelska.

3:16b.JAM.003.016 Bo gdzie jest zawiść i zajątrzenie, tam i rozterki, i wszelka zła sprawa.

3:17b.JAM.003.017 Ale mądrość, która jest z góry, najprzódci jest czysta, potem spokojna, mierna, powolna, pełna miłosierdzia i owoców dobrych, nieposądzająca, i nieobłudna.

3:18b.JAM.003.018 Ale owoc sprawiedliwości w pokoju bywa siany tym, którzy pokój czynią.

4

4:1b.JAM.004.001 Skądże są walki i zwady między wami? Izali nie stąd, to jest z lubości waszych, które walczą w członkach waszych?

4:2b.JAM.004.002 Pożądacie, a nie macie, zajrzycie i zawidzicie, a nie możecie dostać; wadzicie się i walczycie, wszakże nie otrzymujecie, przeto iż nie prosicie.

4:3b.JAM.004.003 Prosicie, a nie bierzecie, przeto iż źle prosicie, abyście to na rozkosze wasze obracali.

4:4b.JAM.004.004 Cudzołożnicy i cudzołożnice! nie wiecież, iż przyjaźó świata jest nieprzyjaźnią Bożą? Przetoż, ktobykolwiek chciał być przyjacielem tego świata, staje się nieprzyjacielem Bożym.

4:5b.JAM.004.005 Albo mniemacie, iż próżno Pismo mówi: Izali ku zazdrości pożąda duch, który w nas mieszka?

4:6b.JAM.004.006 Owszem, hojniejszą daje łaskę; bo mówi: Bóg się pysznym sprzeciwia, ale pokornym łaskę daje.

4:7b.JAM.004.007 Poddajcież się tedy Bogu, a dajcie odpór dyjabłu, a uciecze od was.

4:8b.JAM.004.008 Przybliżcie się ku Bogu, a przybliży się ku wam. Ochędóżcie ręce grzesznicy i oczyście serca, którzyście umysłu dwoistego,

4:9b.JAM.004.009 Bądźcie utrapieni i żałujcie, i płaczcie; śmiech wasz niech się obróci w żałość, a radość w smutek.

4:10b.JAM.004.010 Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.

4:11b.JAM.004.011 Nie obmawiajcie jedni drugich, bracia! Kto obmawia brata i potępia brata swego, obmawia zakon i potępia zakon; a jeźli potępisz zakon, nie jesteś czynicielem zakonu, ale sędzią.

4:12b.JAM.004.012 Jeden jest zakonodawca, który może zbawić i zatracić. Ale ty ktoś jest, co potępiasz drugiego?

4:13b.JAM.004.013 Nuż teraz wy, co mówicie: Dziś albo jutro pójdziemy do tego miasta i zamieszkamy tam przez jeden rok, a będziemy kupczyć i zysk sobie przywiedziemy;

4:14b.JAM.004.014 (Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para zaiste jest, która się na mały czas pokazuje, a potem niszczeje.)

4:15b.JAM.004.015 Zamiast tego, co byście mieli mówić: Będzieli Pan chciał, a będziemyli żywi, uczynimy to albo owo.

4:16b.JAM.004.016 Ale teraz chlubicie się w pysze waszej; wszelka chluba takowa zła jest.

4:17b.JAM.004.017 Przetoż, kto umie dobrze czynić, a nie czyni, grzech ma.

5

5:1b.JAM.005.001 Nuż teraz, bogacze! płaczcie, narzekając nad nędzami waszemi, które przyjdą.

5:2b.JAM.005.002 Bogactwo wasze zgniło, a szaty wasze mole zgryzły.

5:3b.JAM.005.003 Złoto wasze i srebro wasze pordzewiało, a rdza ich będzie na świadectwo przeciwko wam i pożre ciała wasze jako ogieó; zgromadziliście skarb na ostatnie dni.

5:4b.JAM.005.004 Oto, zapłata robotników, którzy żęli krainy wasze, od was zatrzymana woła, a wołania żeóców weszły do uszów Pana zastępów.

5:5b.JAM.005.005 Żyliście w rozkoszach na ziemi i bujaliście; wytuczyliście serca wasze jako na dzień zabijania ofiar.

5:6b.JAM.005.006 Potępiliście, zamordowaliście sprawiedliwego, a nie sprzeciwia się wam.

5:7b.JAM.005.007 Przetoż, bracia! bądźcie cierpliwymi aż do przyjścia Pańskiego. Oto, oracz oczekuje drogiego pożytku ziemi, cierpliwie go oczekując, ażby otrzymał deszcz ranny i wieczorny.

5:8b.JAM.005.008 Bądźcież i wy cierpliwymi, a utwierdzajcie serca wasze; albowiem się przybliża przyjście Pańskie.

5:9b.JAM.005.009 Nie wzdychajcie jedni przeciwko drugim, bracia! abyście nie byli osądzeni. Oto, sędzia już przede drzwiami stoi.

5:10b.JAM.005.010 Bierzcie za przykład, bracia moi! utrapienia i cierpliwości proroków, którzy mówili w imieniu Pańskiem.

5:11b.JAM.005.011 Oto za błogosławionych mamy tych, którzy cierpieli. O cierpliwości Ijobowej słyszeliście i koniec Pański widzieliście, iż wielce miłosierny jest Pan i litościwy.

5:12b.JAM.005.012 A przed wszystkiemi rzeczami, bracia moi! nie przysięgajcie ani przez niebo, ani przez ziemię, ani żadną inszą przysięgą; ale niech będzie mowa wasza: Tak, tak; i Nie, nie; abyście w obłudę nie wpadli.

5:13b.JAM.005.013 Jest kto utrapiony między wami, niechże się modli; jest kto dobrej myśli, niechajże śpiewa.

5:14b.JAM.005.014 Choruje kto między wami, niechże zawoła starszych zborowych, a niech się modlą za nim, pomazując go olejkiem w imieniu Pańskiem;

5:15b.JAM.005.015 A modlitwa wiary uzdrowi chorego i podniesie go Pan; a jeźliby się grzechu dopuścił, będzie mu odpuszczone.

5:16b.JAM.005.016 Wyznawajcie jedni przed drugimi upadki, a módlcie się za drugimi; abyście byli uzdrowieni. Wiele może uprzejma modlitwa sprawiedliwego.

5:17b.JAM.005.017 Elijasz był człowiek tymże biedom poddany jako i my, a modlitwą modlił się, żeby deszcz nie padał; i nie padał deszcz na ziemię trzy lata i sześć miesięcy,

5:18b.JAM.005.018 I zaś się modlił, a wydało niebo deszcz i ziemia zrodziła owoce swoje.

5:19b.JAM.005.019 Bracia! jeźliby się kto z was obłądził od prawdy, a nawróciłby go kto,

5:20b.JAM.005.020 Niechże wie, że kto by odwrócił grzesznika od błędnej drogi jego, zachowa duszę od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów.