Romans (Polish)

1

1:1b.ROM.001.001 Paweł, sługa Jezusa Chrystusa, powołany Apostoł, odłączony ku opowiadaniu Ewangielii Bożej;

1:2b.ROM.001.002 Którą przedtem obiecał przez proroki swoje w pismach świętych,

1:3b.ROM.001.003 O Synu swoim, który się narodził z nasienia Dawidowego według ciała;

1:4b.ROM.001.004 A pokazał się Synem Bożym możnie, według Ducha poświęcenia, przez zmartwychwstanie, to jest o Jezusie Chrystusie, Panu naszym.

1:5b.ROM.001.005 Przez którego wzięliśmy łaskę i urząd apostolski ku posłuszeństwu wiary między wszystkimi narody, dla imienia jego;

1:6b.ROM.001.006 Między którymi jesteście i wy powołani od Jezusa Chrystusa.

1:7b.ROM.001.007 Wszystkim, którzy jesteście w Rzymie, umiłowanym Bożym, powołanym świętym, łaska niech będzie wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa.

1:8b.ROM.001.008 Najprzód tedy dziękuję Bogu mojemu przez Jezusa Chrystusa za was wszystkich, iż wiara wasza słynie po wszystkim świecie.

1:9b.ROM.001.009 Świadkiem mi bowiem jest on Bóg, któremu służę w duchu moim w Ewangielii Syna jego, iż bez przestanku wzmiankę o was czynię,

1:10b.ROM.001.010 Zawsze w modlitwach moich prosząc, iżby mi się wżdy kiedykolwiek droga zdarzyła za wolą Bożą przyjść do was.

1:11b.ROM.001.011 Albowiem pragnę was widzieć, abym wam mógł udzielić jakiego daru duchownego ku utwierdzeniu waszemu;

1:12b.ROM.001.012 To jest, abyśmy się u was zobopólnie ucieszyli przez społeczną wiarę, i waszę, i moję.

1:13b.ROM.001.013 A nie chcę, abyście i wy wiedzieć nie mieli, bracia! żem często zamyślał pójść do was; (alem był dotąd zawściągniony), abym miał jaki pożytek i między wami, jako i między inszymi pogany.

1:14b.ROM.001.014 I Grekom, i grubym narodom, i mądrym, i głupim jestem dłużnikiem,

1:15b.ROM.001.015 Tak, iż ile ze mnie jest, gotowym jest i wam, którzyście w Rzymie, Ewangieliję opowiadać.

1:16b.ROM.001.016 Albowiem nie wstydzę się za Ewangieliję Chrystusową, ponieważ jest mocą Bożą ku zbawieniu każdemu wierzącemu, Żydowi najprzód, potem i Greczynowi.

1:17b.ROM.001.017 Bo sprawiedliwość Boża w niej bywa objawiona z wiary w wiarę, jako napisano: Że sprawiedliwy z wiary żyć będzie.

1:18b.ROM.001.018 Bo gniew Boży objawia się z nieba przeciwko wszelkiej niepobożności i niesprawiedliwości tych ludzi, którzy zatrzymują prawdę Bożą w niesprawiedliwości.

1:19b.ROM.001.019 Przeto iż co może być wiedziano o Bogu, jest w nich jawno, gdyż im Bóg objawił.

1:20b.ROM.001.020 Bo rzeczy jego niewidzialne od stworzenia świata, przez rzeczy uczynione widzialne bywają, to jest ona wieczna jego moc i bóstwo, na to, aby oni byli bez wymówki.

1:21b.ROM.001.021 Przeto iż poznawszy Boga, nie chwalili jako Boga, ani mu dziękowali, owszem znikczemnieli w myślach swoich i zaćmiło się bezrozumne serce ich;

1:22b.ROM.001.022 Mieniąc się być mądrymi, zgłupieli;

1:23b.ROM.001.023 I odmienili chwałę nieskazitelnego Boga w podobieństwo obrazu skazitelnego człowieka i ptaków, i czworonogich zwierząt, i płazów.

1:24b.ROM.001.024 A przetoż podał je Bóg pożądliwościom serc ich ku nieczystości, aby lżyli ciała swoje między sobą,

1:25b.ROM.001.025 Jako te, którzy odmienili prawdę Bożą w kłamstwo i chwalili stworzenie, i służyli mu raczej niż Stworzycielowi, który jest błogosławiony na wieki. Amen.

1:26b.ROM.001.026 Dlatego podał je Bóg w namiętności sromotne, gdyż i niewiasty ich odmieniły używanie przyrodzone w ono, które jest przeciwko przyrodzeniu.

1:27b.ROM.001.027 Także i mężczyźni opuściwszy przyrodzone używanie niewiasty, zapalili się w swej pożądliwości jedni ku drugim, mężczyzna z mężczyzną haóbę płodząc, a nagrodę należącą błędowi swemu na się biorąc.

1:28b.ROM.001.028 A jako się im nie upodobało mieć w znajomości Boga, tak też Bóg je podał w umysł opaczny, aby czynili, co nie przystoi;

1:29b.ROM.001.029 Napełnieni będąc wszelakiej nieprawości, wszeteczeństwa, przewrotności, łakomstwa, złości, pełni zazdrości, morderstwa, sporu, zdrady, złych obyczajów;

1:30b.ROM.001.030 Zausznicy, obmówcy, Boga nienawidzący, potwarcy, pyszni, chlubni, wynalazcy złych rzeczy, rodzicom nieposłuszni,

1:31b.ROM.001.031 Bezrozumni, przymierza nie trzymający, bez przyrodzonej miłości, nieprzejednani i niemiłosierni;

1:32b.ROM.001.032 Którzy poznawszy prawo Boże, iż ci, co takowe rzeczy czynią, godni są śmierci, nie tylko sami je czynią, ale też przestawają z tymi, co je czynią.

2

2:1b.ROM.002.001 Przetoż jesteś bez wymówki, o człowiecze! który osądzasz; bo w czem drugiego osądzasz, samego siebie osądzasz, ponieważ toż czynisz, który drugiego osądzasz.

2:2b.ROM.002.002 Lecz wiemy, iż sąd Boży jest według prawdy przeciwko tym, którzy takowe rzeczy czynią.

2:3b.ROM.002.003 Czy mniemasz, o człowiecze! który osądzasz tych, co takowe rzeczy czynią, a sam je czynisz, że ty ujdziesz sądu Bożego?

2:4b.ROM.002.004 Czy bogactwy dobrotliwości jego i cierpliwości, i nieskwapliwości pogardzasz, nie wiedząc, iż cię dobrotliwość Boża do pokuty prowadzi?

2:5b.ROM.002.005 Ale podług zatwardziałości twojej i serca niepokutującego skarbisz sobie samemu gniew na dzień gniewu i objawienia sprawiedliwego sądu Bożego.

2:6b.ROM.002.006 Który odda każdemu podług uczynków jego;

2:7b.ROM.002.007 Tym, którzy przez wytrwanie w uczynku dobrym szukają sławy i czci i nieskazitelności, odda żywot wieczny;

2:8b.ROM.002.008 A zaś swarliwym i prawdzie nieposłusznym, lecz posłusznym niesprawiedliwości, odda zapalczywość i gniew;

2:9b.ROM.002.009 Utrapienie i ucisk duszy każdego człowieka, który złość popełnia, Żyda najprzód, potem i Greka;

2:10b.ROM.002.010 A chwałę i cześć, i pokój wszelkiemu czyniącemu dobre, Żydowi najprzód, potem i Grekowi.

2:11b.ROM.002.011 Albowiem nie masz względu na osoby u Boga.

2:12b.ROM.002.012 A którzykolwiek bez zakonu zgrzeszyli, bez zakonu też poginą; a którzykolwiek w zakonie zgrzeszyli, przez zakon sądzeni będą.

2:13b.ROM.002.013 (Gdyż nie słuchacze zakonu sprawiedliwymi są u Boga; ale czyniciele zakonu usprawiedliwieni będą.)

2:14b.ROM.002.014 Bo ponieważ poganie nie mający zakonu, z przyrodzenia czynią, co jest w zakonie, ci, zakonu nie mając, sami sobie są zakonem;

2:15b.ROM.002.015 Którzy ukazują skutek zakonu, napisany na sercach swych, z poświadczaniem sumienia ich i myśli wespół siebie oskarżających albo też wymawiających,

2:16b.ROM.002.016 W dzień, gdy sądzić będzie Bóg skryte rzeczy ludzkie według Ewangielii mojej przez Jezusa Chrystusa.

2:17b.ROM.002.017 Oto się ty nazywasz Żydem i polegasz na zakonie, a chlubisz się Bogiem.

2:18b.ROM.002.018 I znasz wolę jego i rozeznajesz rzeczy różne od niej, wyćwiczony będąc z zakonu;

2:19b.ROM.002.019 I masz za to, żeś jest wodzem ślepych, światłością tych, którzy są w ciemności;

2:20b.ROM.002.020 Mistrzem bezrozumnych, nauczycielem niemowlątek, mając kształt znajomości i prawdy w zakonie.

2:21b.ROM.002.021 Który tedy uczysz drugiego, siebie samego nie uczysz? Który opowiadasz, żeby nie kradziono, kradniesz?

2:22b.ROM.002.022 Który mówisz, żeby nie cudzołożono, cudzołożysz? który się brzydzisz bałwany, święte rzeczy kradniesz?

2:23b.ROM.002.023 Który się chlubisz zakonem, przez przestępstwo zakonu Boga lżysz?

2:24b.ROM.002.024 Albowiem imię Boże dla was bluźnione bywa między pogany, jako napisano.

2:25b.ROM.002.025 Boć obrzezanie jest pożyteczne, jeźlibyś pełnił zakon; ale jeźlibyś był przestępcą zakonu, twoje obrzezanie stało się nieobrzezką.

2:26b.ROM.002.026 Jeźliby tedy nieobrzezka przestrzegała praw zakonnych, azaż jego nieobrzezka nie będzie przyczyną za obrzezkę?

2:27b.ROM.002.027 I osądzi nieobrzezka z przyrodzenia zakon pełniąca ciebie, który przez literę i obrzezkę jesteś przestępcą zakonu.

2:28b.ROM.002.028 Albowiem nie ten jest Żydem, który jest Żydem na jawie, ani to jest obrzezka, która jest na jawie na ciele;

2:29b.ROM.002.029 Ale który jest w skrytości Żydem i obrzezka serca, która jest w duchu, nie w literze, której chwała nie jest z ludzi, ale z Boga.

3

3:1b.ROM.003.001 Czemże tedy zacniejszy Żyd? albo co za pożytek obrzezki?

3:2b.ROM.003.002 Wielki z każdej miary. Albowiem to najpierwsza, iż im zwierzone były wyroki Boże.

3:3b.ROM.003.003 Bo cóż na tem, jeźli niektórzy nie uwierzyli? Azaż niedowiarstwo ich niszczy wiarę Bożą?

3:4b.ROM.003.004 Nie daj tego Boże! I owszem niech Bóg będzie prawdziwy, a wszelki człowiek kłamcą, jako napisano: A abyś był usprawiedliwiony w mowach twoich, a żebyś zwyciężył, gdybyś sądził.

3:5b.ROM.003.005 Jeźli tedy niesprawiedliwość nasza Bożą sprawiedliwość zaleca, cóż rzeczemy? Azaż niesprawiedliwy jest Bóg, który gniew przywodzi? (Po ludzku mówię.)

3:6b.ROM.003.006 Nie daj tego Boże! albowiem jakożby Bóg sądził świat?

3:7b.ROM.003.007 Bo jeźli prawda Boża przez moje kłamstwo obfitowała ku chwale jego, czemuż jeszcze i ja bywam sądzony jako grzesznik?

3:8b.ROM.003.008 A nie raczej tak mówimy: (jako nas szkalują i jako niektórzy udawają, żebyśmy mówili:) Będziemy czynić złe rzeczy, aby przyszły dobre? Których potępienie jest sprawiedliwe.

3:9b.ROM.003.009 Cóż tedy? Mamyż nad nie? Żadnym sposobem; gdyżeśmy przedtem dowiedli, że Żydowie i Grekowie, wszyscy są pod grzechem,

3:10b.ROM.003.010 Jako napisano: Nie masz sprawiedliwego ani jednego;

3:11b.ROM.003.011 Nie masz rozumnego i nie masz, kto by szukał Boga.

3:12b.ROM.003.012 Wszyscy się odchylili, wespół się stali nieużytecznymi, nie masz kto by czynił dobre, nie masz aż do jednego.

3:13b.ROM.003.013 Grobem otworzonym jest gardło ich, językami swemi zdradzali, jad żmiji pod wargami ich.

3:14b.ROM.003.014 Których usta napełnione są przeklinania i gorzkości;

3:15b.ROM.003.015 Nogi ich prędkie są ku wylewaniu krwi;

3:16b.ROM.003.016 Skruszenie z biedą w drogach ich,

3:17b.ROM.003.017 A drogi pokoju nie poznali;

3:18b.ROM.003.018 Nie masz bojaźni Bożej przed oczami ich.

3:19b.ROM.003.019 A wiemy, iż cokolwiek zakonowi mówi, tym którzy są pod zakonem, mówi, aby wszelkie usta były zatulone i aby wszystek świat podlegał karaniu Bożemu.

3:20b.ROM.003.020 Przeto z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed oblicznością jego, gdyż przez zakon jest poznanie grzechu.

3:21b.ROM.003.021 Lecz teraz bez zakonu sprawiedliwość Boża objawiona jest, mająca świadectwo z zakonu i z proroków;

3:22b.ROM.003.022 Sprawiedliwość, mówię, Boża przez wiarę Jezusa Chrystusa ku wszystkim i na wszystkie wierzące; boć różności nie masz.

3:23b.ROM.003.023 Albowiem wszyscy zgrzeszyli i nie dostaje im chwały Bożej.

3:24b.ROM.003.024 A bywają usprawiedliwieni darmo z łaski jego przez odkupienie, które się stało w Chrystusie Jezusie.

3:25b.ROM.003.025 Którego Bóg wystawił ubłaganiem przez wiarę we krwi jego, ku okazaniu sprawiedliwości swojej przez odpuszczenie przedtem popełnionych grzechów w cierpliwości Bożej,

3:26b.ROM.003.026 Ku okazaniu sprawiedliwości swojej w teraźniejszym czasie, na to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który jest z wiary Jezusowej.

3:27b.ROM.003.027 Gdzież tedy jest chluba? Odrzucona jest. Przez któryż zakon? Czyli uczynków? Nie, ale przez zakon wiary.

3:28b.ROM.003.028 Przetoż mamy za to, że człowiek bywa usprawiedliwiony wiarą bez uczynków zakonu.

3:29b.ROM.003.029 Izali Bóg jest tylko Bogiem Żydów? izali też nie pogan? Zaiste i pogan.

3:30b.ROM.003.030 Ponieważ jeden jest Bóg, który usprawiedliwi obrzezkę z wiary i nieobrzezkę przez wiarę.

3:31b.ROM.003.031 To tedy zakon niszczymy przez wiarę? Nie daj tego Boże! i owszem zakon stanowimy.

4

4:1b.ROM.004.001 Cóż tedy, rzeczemy, znalazł Abraham, ojciec nasz według ciała?

4:2b.ROM.004.002 Bo jeźli Abraham z uczynków jest usprawiedliwiony, ma się czem chlubić, ale nie u Boga.

4:3b.ROM.004.003 Albowiem cóż Pismo mówi? Uwierzył Abraham Bogu i przyczytano mu to za sprawiedliwość.

4:4b.ROM.004.004 A robiącemu zapłata nie bywa przyczytana podług łaski, ale podług długu;

4:5b.ROM.004.005 Nie robiącemu zaś, lecz wierzącemu w tego, który usprawiedliwia niepobożnego, przyczytana bywa wiara jego za sprawiedliwość.

4:6b.ROM.004.006 Jako i Dawid powiada, że błogosławieństwo człowieka jest, któremu Bóg przyczyta sprawiedliwość bez uczynków, mówiąc:

4:7b.ROM.004.007 Błogosławieni, których odpuszczone są nieprawości, a których zakryte są grzechy;

4:8b.ROM.004.008 Błogosławiony mąż, któremu Pan grzechu nie przyczyta.

4:9b.ROM.004.009 To tedy błogosławieństwo tylko na obrzezkę przychodzi, czy też na nieobrzezkę? Gdyż mówimy, iż wiara Abrahamowi jest przyczytana za sprawiedliwość.

4:10b.ROM.004.010 Jakoż mu tedy jest przyczytano? Gdy był w obrzezce, czyli w nieobrzezce? Nie w obrzezce, ale w nieobrzezce.

4:11b.ROM.004.011 I przyjął znak obrzezki za pieczęć sprawiedliwości onej wiary, która była w nieobrzezce, na to, aby był ojcem wszystkich wierzących w nieobrzezce, aby i onym przyczytana była sprawiedliwość;

4:12b.ROM.004.012 I aby był ojcem obrzezki, nie tylko tych, którzy są z obrzezki, ale też i tych, którzy chodzą stopami wiary ojca naszego Abrahama, która była w nieobrzezce.

4:13b.ROM.004.013 Albowiem nie przez zakon się stała obietnica Abrahamowi albo nasieniu jego, aby był dziedzicem świata, ale przez sprawiedliwość wiary.

4:14b.ROM.004.014 Bo jeźli ci, którzy są z zakonu, dziedzicami są, tedyć zniszczała wiara i wniwecz się obróciła obietnica.

4:15b.ROM.004.015 Gdyż zakon gniew sprawuje; albowiem gdzie zakonu nie masz, tam ani przestępstwa.

4:16b.ROM.004.016 Przetoż z wiary jest dziedzictwo, aby było z łaski, i żeby była warowna obietnica wszystkiemu nasieniu, nie tylko temu, które jest z zakonu, ale i temu, które jest z wiary Abrahamowej, który jest ojcem nas wszystkich;

4:17b.ROM.004.017 (Jako napisano: Ojcem wielu narodów wystawiłem cię) przed Bogiem, któremu uwierzył, który ożywia umarłe i który przywołuje te rzeczy, których nie masz, i jakoby były.

4:18b.ROM.004.018 Który (Abraham) przeciwko nadziei w nadzieję uwierzył, że się stanie ojcem wielu narodów według tego, co mu powiedziano: Tak będzie nasienie twoje.

4:19b.ROM.004.019 A nie będąc słabym w wierze, nie patrzył na ciało swoje już obumarłe, mając około stu lat, ani na obumarły żywot Sary.

4:20b.ROM.004.020 O obietnicy tedy Bożej nie wątpił z niedowiarstwa; ale się umocnił wiarą i dał chwałę Bogu,

4:21b.ROM.004.021 Będąc też tego pewien, że cokolwiek on obiecał, mocen jest i uczynić.

4:22b.ROM.004.022 Przetoż przyczytano mu to za sprawiedliwość.

4:23b.ROM.004.023 A nie napisano tego dla niego samego, iż mu to przyczytano,

4:24b.ROM.004.024 Ale i dla nas, którym ma być przyczytano, którzy wierzymy w tego, który wzbudził Jezusa, Pana naszego, z martwych;

4:25b.ROM.004.025 Który wydany jest dla grzechów naszych, a wstał z martwych dla usprawiedliwienia naszego.

5

5:1b.ROM.005.001 Będąc tedy usprawiedliwieni z wiary, pokój mamy z Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa;

5:2b.ROM.005.002 Przez któregośmy też przystęp otrzymali wiarą ku łasce, w której stoimy i chlubimy się nadzieją chwały Bożej.

5:3b.ROM.005.003 A nie tylko to, ale się też chlubimy z ucisków, wiedząc, iż ucisk cierpliwość sprawuje,

5:4b.ROM.005.004 A cierpliwość doświadczenie, a doświadczenie nadzieję,

5:5b.ROM.005.005 A nadzieja nie pohaóbia, przeto iż miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który nam jest dany.

5:6b.ROM.005.006 Albowiem Chrystus, gdy jeszcze byliśmy mdłymi, według czasu umarł za niepobożne.

5:7b.ROM.005.007 Choć ledwie by kto umarł za sprawiedliwego; wszakże za dobrego snaćby się kto umrzeć ważył.

5:8b.ROM.005.008 Lecz zaleca Bóg miłość swoję ku nam, że gdy jeszcze byliśmy grzesznymi, Chrystus za nas umarł.

5:9b.ROM.005.009 Daleko tedy więcej teraz usprawiedliwieni będąc krwią jego, zachowani będziemy przez niego od gniewu.

5:10b.ROM.005.010 Bo jeźliże będąc nieprzyjaciołmi, pojednaniśmy z Bogiem przez śmierć Syna jego; daleko więcej będąc pojednani, zachowani będziemy przez żywot jego.

5:11b.ROM.005.011 A nie tylko to, ale się też chlubimy Bogiem przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez któregośmy teraz pojednanie otrzymali.

5:12b.ROM.005.012 Przetoż jako przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć; tak też na wszystkich ludzi śmierć przyszła, ponieważ wszyscy zgrzeszyli.

5:13b.ROM.005.013 Albowiem aż do zakonu grzech był na świecie; ale grzech nie bywa przyczytany, gdy zakonu nie masz.

5:14b.ROM.005.014 Lecz śmierć królowała od Adama aż do Mojżesza i nad tymi, którzy nie zgrzeszyli, na podobieństwo przestępstwa Adamowego, który jest wzorem onego, który miał przyjść.

5:15b.ROM.005.015 Ale nie jako upadek, tak i dar z łaski; albowiem jeźli przez upadek jednego wiele ich pomarło, daleko więcej łaska Boża i dar z łaski onego jednego człowieka Jezusa Chrystusa na wiele ich opływała.

5:16b.ROM.005.016 A dar nie jest taki, jako to, co przyszło przez jednego, który zgrzeszył. Albowiem wina jest z jednego upadku ku potępieniu, ale dar z łaski z wielu upadków ku usprawiedliwieniu.

5:17b.ROM.005.017 Albowiem jeźli dla jednego upadku śmierć królowała przez jednego, daleko więcej, którzy obfitość onej łaski i dar sprawiedliwości przyjmują, w żywocie królować będą przez tegoż jednego Jezusa Chrystusa.

5:18b.ROM.005.018 Przetoż tedy jako przez jednego upadek na wszystkich ludzi przyszła wina ku potępieniu; tak też przez jednego usprawiedliwienie na wszystkich ludzi przyszedł dar ku usprawiedliwieniu żywota.

5:19b.ROM.005.019 Bo jako przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wiele się ich stało grzesznymi; tak przez posłuszeństwo jednego człowieka wiele się ich stało sprawiedliwymi.

5:20b.ROM.005.020 A zakon przytem nastąpił, aby obfitował grzech; lecz gdzie się grzech rozmnożył, tam łaska tem więcej obfitowała.

5:21b.ROM.005.021 Aby jako grzech królował ku śmierci, tak też aby łaska królowała przez sprawiedliwość ku żywotowi wiecznemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego.

6

6:1b.ROM.006.001 Cóż tedy rzeczemy? Zostaniemyż w grzechu, aby łaska obfitowała?

6:2b.ROM.006.002 Nie daj tego Boże! albowiem którzyśmy umarli grzechowi, jakoż jeszcze w nim żyć będziemy?

6:3b.ROM.006.003 Azaż nie wiecie, iż którzykolwiek ochrzczeni jesteśmy w Chrystusa Jezusa, w śmierć jego ochrzczeni jesteśmy?

6:4b.ROM.006.004 Pogrzebieniśmy tedy z nim przez chrzest w śmierć, aby jako Chrystus wzbudzony jest z martwych przez chwałę ojcowską, tak żebyśmy i my w nowości żywota chodzili.

6:5b.ROM.006.005 Bo jeźliżeśmy z nim wszczepieni w podobieństwo śmierci jego, tedy też i w podobieństwo zmartwychwstania wszczepieni z nim będziemy.

6:6b.ROM.006.006 To wiedząc, że stary nasz człowiek pospołu jest z nim ukrzyżowany, aby ciało grzechu było zniszczone, żebyśmy już więcej nie służyli grzechowi;

6:7b.ROM.006.007 Bo ktoć umarł, usprawiedliwiony jest od grzechu.

6:8b.ROM.006.008 Jeźliśmy tedy z Chrystusem umarli, wierzymy, iż też z nim żyć będziemy,

6:9b.ROM.006.009 Wiedząc, że Chrystus powstawszy z martwych, więcej nie umiera i śmierć mu więcej nie panuje.

6:10b.ROM.006.010 Bo iż umarł, grzechowi raz umarł, a iż żyje, żyje Bogu.

6:11b.ROM.006.011 Tak też i wy rozumiejcie, żeście wy umarłymi grzechowi, aleście żywymi Bogu w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

6:12b.ROM.006.012 Niechże tedy nie króluje grzech w śmiertelnem ciele waszem, żebyście mu posłuszni byli w pożądliwościach jego.

6:13b.ROM.006.013 Ani stawiajcie członków waszych orężem niesprawiedliwości grzechowi: ale stawiajcie siebie samych Bogu, jako z umarłych żywi, i członki wasze orężem sprawiedliwości Bogu.

6:14b.ROM.006.014 Albowiem grzech panować nad wami nie będzie; bo jesteście nie pod zakonem, ale pod łaską.

6:15b.ROM.006.015 Cóż tedy? Będziemyż grzeszyli, żeśmy nie pod zakonem, ale pod łaską? Nie daj tego Boże!

6:16b.ROM.006.016 Azaż nie wiecie, że komu się stawiacie za sługi ku posłuszeństwu, tegoście sługami, komuście posłuszni; bądź grzechowi ku śmierci, bądź posłuszeństwu ku sprawiedliwości?

6:17b.ROM.006.017 Ale chwała Bogu, że bywszy sługami grzechu, usłuchaliście z serca sposobu onej nauki, którejście się poddali.

6:18b.ROM.006.018 A będąc uwolnieni od grzechu, staliście się niewolnikami sprawiedliwości.

6:19b.ROM.006.019 Po ludzku mówię dla mdłości ciała waszego. Albowiem jakoście stawiali członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości ku czynieniu nieprawości: tak teraz stawiajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości ku poświęceniu.

6:20b.ROM.006.020 Bo pókiście byli sługami grzechu, byliście wolnymi od sprawiedliwości:

6:21b.ROM.006.021 Jakiżeście tedy naonczas pożytek mieli onych rzeczy, za które się teraz wstydzicie? Bo koniec onych jest śmierć.

6:22b.ROM.006.022 Lecz teraz, będąc uwolnieni od grzechu, a zniewoleni Bogu, macie pożytek swój ku poświęceniu, a koniec żywot wieczny.

6:23b.ROM.006.023 Albowiem zapłata za grzech jest śmierć; ale dar z łaski Bożej jest żywot wieczny, w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.

7

7:1b.ROM.007.001 Azaż nie wiecie, bracia! (bo powiadomym zakonu mówię), iż zakon panuje nad człowiekiem, póki żyje?

7:2b.ROM.007.002 Albowiem niewiasta, która jest za mężem, póki żyw mąż, obowiązana mu jest zakonem; a jeźliby mąż umarł, uwolniona jest od zakonu mężowego.

7:3b.ROM.007.003 Przetoż tedy, póki mąż żyje, będzie zwana cudzołożnicą, jeźliby żoną inszego męża została; a jeźliby mąż jej umarł, wolna jest od zakonu onego, aby nie była cudzołożnicą, choćby się inszego męża żoną stała.

7:4b.ROM.007.004 A tak, bracia moi! i wyście umartwieni zakonowi przez ciało Chrystusowe, abyście się stali inszego, to jest tego, który wzbudzony jest z martwych, abyśmy owoc przynosili Bogu.

7:5b.ROM.007.005 Albowiem gdyśmy byli w ciele, namiętności grzechów, które się wzniecały przez zakon, mocy dokazywały w członkach naszych ku przynoszeniu owocu śmierci.

7:6b.ROM.007.006 Lecz teraz staliśmy się wolni od zakonu, umarłszy temu, w którymeśmy byli zatrzymani, abyśmy Bogu służyli w nowości ducha, a nie w starości litery.

7:7b.ROM.007.007 Cóż tedy rzeczemy? Iż zakon jest grzechem? Nie daj tego Boże! I owszemem grzechu nie poznał, tylko przez zakon; bo i o pożądliwości bym był nie wiedział, by był zakon nie rzekł: Nie będziesz pożądał.

7:8b.ROM.007.008 Lecz grzech wziąwszy przyczynę przez przykazanie, sprawił we mnie wszelką pożądliwość; albowiem bez zakonu grzech jest martwy.

7:9b.ROM.007.009 I jam żył niekiedy bez zakonu; lecz gdy przyszło przykazanie, grzech ożył, a jam umarł.

7:10b.ROM.007.010 I znalazło się, że to przykazanie, które miało być ku żywotowi, jest mi ku śmierci.

7:11b.ROM.007.011 Gdyż grzech, wziąwszy przyczynę przez przykazanie, zawiódł mię i przez nie zabił mię.

7:12b.ROM.007.012 A tak zakon jest święty i przykazanie święte, i sprawiedliwe, i dobre.

7:13b.ROM.007.013 To tedy dobre stałoż mi się śmiercią? Nie daj tego Boże! I owszem grzech, aby się pokazał być grzechem, sprawił mi śmierć przez dobre, żeby się stał nader grzeszącym on grzech przez ono przykazanie.

7:14b.ROM.007.014 Bo wiemy, iż zakon jest duchowny, alem ja cielesny, zaprzedany pod grzech.

7:15b.ROM.007.015 Albowiem tego, co czynię, nie pochwalam; bo nie, co chcę, to czynię, ale czego nienawidzę, to czynię.

7:16b.ROM.007.016 A jeźli czego nie chcę, to czynię, przyzwalam zakonowi, że dobry jest.

7:17b.ROM.007.017 Już tedy teraz nie ja to czynię, ale grzech we mnie mieszkający;

7:18b.ROM.007.018 Gdyż wiem, że nie mieszka we mnie (to jest w ciele mojem) dobre; albowiem chęć jest we mnie, ale wykonać to, co jest dobrego, nie znajduję.

7:19b.ROM.007.019 Bo nie czynię dobrego, które chcę; ale złe, którego nie chcę, to czynię.

7:20b.ROM.007.020 A jeźliż ja to czynię, czego nie chcę, już ja więcej nie czynię tego, ale grzech, który we mnie mieszka.

7:21b.ROM.007.021 Znajduję tedy ten zakon w sobie, gdy chcę dobre czynić, że się mnie złe trzyma.

7:22b.ROM.007.022 Albowiem kocham się w zakonie Bożym według wewnętrznego człowieka.

7:23b.ROM.007.023 Lecz widzę inszy zakon w członkach moich, odporny zakonowi umysłu mego i który mię zniewala pod zakon grzechu, który jest w członkach moich.

7:24b.ROM.007.024 Nędznyż ja człowiek! Któż mię wybawi z tego ciała śmierci?

7:25b.ROM.007.025 Dziękuję Bogu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Przetoż tedy ja sam umysłem służę zakonowi Bożemu, lecz ciałem zakonowi grzechu.

8

8:1b.ROM.008.001 Przetoż teraz żadnego potępienia nie masz tym, który będąc w Chrystusie Jezusie nie według ciała chodzą, ale według Ducha.

8:2b.ROM.008.002 Albowiem zakon Ducha żywota, który jest w Chrystusie Jezusie, uwolnił mię od zakonu grzechu śmierci.

8:3b.ROM.008.003 Bo co niemożnego było zakonowi, w czem on był słaby dla ciała, Bóg posławszy Syna swego w podobieństwie grzesznego ciała i dla grzechu, potępił grzech w ciele,

8:4b.ROM.008.004 Aby ona sprawiedliwość zakonu była wypełniona w nas, którzy nie według ciała chodzimy, ale według Ducha.

8:5b.ROM.008.005 Albowiem, którzy są według ciała, o tem myślą, co jest cielesnego; ale którzy są według Ducha, myślą o tem, co jest duchowego.

8:6b.ROM.008.006 Gdyż zmysł ciała jest śmierć; ale zmysł ducha jest żywot i pokój,

8:7b.ROM.008.007 Przeto iż zmysł ciała jest nieprzyjacielem Bogu; bo się zakonowi Bożemu nie poddaje, gdyż też i nie może.

8:8b.ROM.008.008 Przetoż którzy są w ciele, Bogu się podobać nie mogą.

8:9b.ROM.008.009 Lecz wy nie jesteście w ciele, ale w duchu, gdyż Duch Boży mieszka w was: a jeźli kto Ducha Chrystusowego nie ma, ten nie jest jego.

8:10b.ROM.008.010 Ale jeźli Chrystus w was jest, tedy ciało jest martwe dla grzechu, a duch jest żywy dla sprawiedliwości.

8:11b.ROM.008.011 A jeźli Duch tego, który Jezusa wzbudził z martwych, mieszka w was, ten który wzbudził Chrystusa z martwych, ożywi i śmiertelne ciała wasze przez Ducha swego, który w was mieszka.

8:12b.ROM.008.012 A tak, bracia! dłużnikami jesteśmy nie ciału, abyśmy według ciała żyli.

8:13b.ROM.008.013 Albowiem jeźlibyście według ciała żyli, pomrzecie; ale jeźlibyście Duchem sprawy ciała umartwili, żyć będziecie.

8:14b.ROM.008.014 Bo którzykolwiek Duchem Bożym prowadzeni bywają, ci są synami Bożymi.

8:15b.ROM.008.015 Gdyżeście nie wzięli ducha niewoli znowu ku bojaźni, aleście wzięli Ducha przysposobienia synowskiego, przez którego wołamy: Abba, to jest Ojcze!

8:16b.ROM.008.016 Tenże duch poświadcza duchowi naszemu, iż jesteśmy dziećmi Bożymi.

8:17b.ROM.008.017 A jeźliż dziećmi, tedy i dziedzicami, dziedzicami wprawdzie Bożymi, a spółdziedzicami Chrystusowymi, jeźli tylko z nim cierpimy, abyśmy też z nim byli uwielbieni.

8:18b.ROM.008.018 Albowiem, (bracia!) mam za to, iż utrapienia teraźniejszego czasu nie są godne onej przyszłej chwały, która się ma objawić w nas.

8:19b.ROM.008.019 Bo troskliwe wyglądanie stworzenia oczekuje objawienia synów Bożych.

8:20b.ROM.008.020 Gdyż stworzenie marności jest poddane, nie dobrowolnie, ale dla tego, który je poddał,

8:21b.ROM.008.021 Pod nadzieją, że i samo stworzenie będzie uwolnione z niewoli skażenia na wolność chwały dziatek Bożych.

8:22b.ROM.008.022 Bo wiemy, iż wszystko stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.

8:23b.ROM.008.023 A nie tylko ono stworzenie, ale i my, którzy mamy pierwiastki Ducha, i my sami w sobie wzdychamy, oczekując przysposobienia synowskiego, odkupienia ciała naszego.

8:24b.ROM.008.024 Albowiem nadziejąśmy zbawieni. A nadzieja widoma nie jest nadzieją; bo co kto widzi, przecz się tego spodziewa?

8:25b.ROM.008.025 Ale czego nie widzimy, tego się spodziewamy i tego przez cierpliwość oczekujemy.

8:26b.ROM.008.026 Także też i Duch dopomaga mdłościom naszym. Albowiem o co byśmy się modlić mieli, jako potrzeba, nie wiemy; ale tenże Duch przyczynia się za nami wzdychaniem niewymownem.

8:27b.ROM.008.027 A ten, który się serc bada, wie, który jest zmysł Ducha, ponieważ według Boga przyczynia się za świętymi.

8:28b.ROM.008.028 A wiemy, iż tym, którzy miłują Boga, wszystkie rzeczy dopomagają ku dobremu, to jest tym, którzy według postanowienia Bożego powołani są.

8:29b.ROM.008.029 Albowiem, które on przejrzał, te też przenaznaczył, aby byli przypodobani obrazowi Syna jego, żeby on był pierworodnym między wieloma braćmi,

8:30b.ROM.008.030 A które przenaznaczył, te też powołał; a które powołał, te też usprawiedliwił; a które usprawiedliwił, te też uwielbił.

8:31b.ROM.008.031 Cóż tedy rzeczemy na to? Jeźli Bóg za nami, któż przeciwko nam?

8:32b.ROM.008.032 Który ani własnemu Synowi nie przepuścił, ale go za nas wszystkich wydał: jakoż by wszystkiego z nim nie darował nam?

8:33b.ROM.008.033 Któż będzie skarżył na wybrane Boże? Bóg jest, który usprawiedliwia.

8:34b.ROM.008.034 Któż jest, co by je potępił? Chrystus jest, który umarł, owszem i zmartwychwstał, który też jest na prawicy Bożej, który się też przyczynia za nami.

8:35b.ROM.008.035 Któż nas odłączy od miłości Chrystusowej? czyli utrapienie? czyli ucisk? czyli prześladowanie? czyli głód? czyli nagość? czyli niebezpieczeństwo? czyli miecz?

8:36b.ROM.008.036 Jako napisano: Dla ciebie cały dzień zabijani bywamy, poczytaniśmy jako owce na rzeź naznaczone;

8:37b.ROM.008.037 Ale w tem wszystkiem przezwyciężamy przez tego, który nas umiłował.

8:38b.ROM.008.038 Albowiem pewienem tego, iż ani śmierć, ani żywot, ani Aniołowie, ani księstwa, ani mocarstwa, ani teraźniejsze ani przyszłe rzeczy,

8:39b.ROM.008.039 Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne insze stworzenie nie będzie nas mogło odłączyć od miłości Bożej, która jest w Jezusie Chrystusie, Panu naszym.

9

9:1b.ROM.009.001 Prawdę mówię w Chrystusie, a nie kłamię, w czem mi poświadcza sumienie moje przez Ducha Świętego:

9:2b.ROM.009.002 Że mam wielki smutek i nieustawający ból w sercu mojem.

9:3b.ROM.009.003 Albowiem żądałbym sam, abym się stał odłączonym od Chrystusa za braci moich, za pokrewnych moich według ciała.

9:4b.ROM.009.004 Którzy są Izraelczycy, których jest przysposobienie synowskie i chwała, i przymierza, i zakonu danie, i służba Boża, i obietnice;

9:5b.ROM.009.005 Których są ojcowie i z których poszedł Chrystus ile według ciała, który jest nad wszystkimi Bóg błogosławiony na wieki. Amen.

9:6b.ROM.009.006 Lecz nie można, żeby miało upaść słowo Boże; albowiem nie wszyscy, którzy są z Izraela, są Izraelem;

9:7b.ROM.009.007 Ani iż są nasieniem Abrahamowem, wszyscy są dziećmi; ale rzeczono: W Izaaku będzie tobie nazwane nasienie;

9:8b.ROM.009.008 To jest, nie dzieci ciała są dziećmi Bożymi; ale dzieci obietnicy bywają w nasienie policzone.

9:9b.ROM.009.009 Albowiem obietnicy słowo to jest: O tym właśnie czasie przyjdę, a Sara będzie miała syna;

9:10b.ROM.009.010 A nie tylko to, ale i Rebeka, gdy z jednego ojca naszego Izaaka brzemienną została.

9:11b.ROM.009.011 Gdy się jeszcze były dziatki nie narodziły, ani co dobrego albo złego uczyniły, aby się ostało postanowienie Boże według wybrania, nie z uczynków, ale z tego, który powołuje,

9:12b.ROM.009.012 Rzeczono jej, że większy będzie służył mniejszemu;

9:13b.ROM.009.013 Jako napisano: Jakóbam umiłował, alem Ezawa miał w nienawiści.

9:14b.ROM.009.014 Cóż tedy rzeczemy? Jestże niesprawiedliwość u Boga? Nie daj tego Boże!

9:15b.ROM.009.015 Albowiem do Mojżesza mówi: Zmiłuję się, nad kim się zmiłuję; a zlituję się, nad kim się zlituję.

9:16b.ROM.009.016 A przetoż nie zależy na tym co chce, ani na tym, co bieży, ale na Bogu, który się zmiłowywa.

9:17b.ROM.009.017 Albowiem mówi Pismo do Faraona: Na tom cię samo wzbudził, abym okazał moc moję na tobie, a iżby opowiadane było imię moje po wszystkiej ziemi.

9:18b.ROM.009.018 A tak nad kim chce, zmiłowywa się, a kogo chce, zatwardza.

9:19b.ROM.009.019 Ale mi rzeczesz: Przeczże się jeszcze uskarża? bo któż się sprzeciwił woli jego?

9:20b.ROM.009.020 I owszem, o człowiecze! któżeś ty jest, który spór wiedziesz z Bogiem? Izali lepianka rzecze lepiarzowi: Przeczżeś mię tak uczynił?

9:21b.ROM.009.021 Izali nie ma mocy garncarz nad gliną, żeby z tejże gliny uczynił jedno naczynie ku uczciwości, a drugie ku zelżywości?

9:22b.ROM.009.022 A jeźliż Bóg chcąc okazać gniew i znajomą uczynić możność swoję, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu na zginienie zgotowane,

9:23b.ROM.009.023 A iżby znajome uczynił bogactwo chwały swojej nad naczyniem miłosierdzia, które zgotował ku chwale;

9:24b.ROM.009.024 Których i powołał, to jest nas, nie tylko z Żydów, ale i z poganów.

9:25b.ROM.009.025 Jako też u Ozeasza mówi: Nazwię lud, który nie był moim, ludem moim, a onę, która nie była umiłowaną, nazwię umiłowaną.

9:26b.ROM.009.026 I stanie się, że na tem miejscu, gdzie im mawiano: Nie jesteście wy ludem moim, tam nazwani będą synami Boga żywego.

9:27b.ROM.009.027 A Izajasz woła nad Izraelem, mówiąc: Choćby liczba synów Izraelskich była jako piasek morski, ostatki zachowane będą.

9:28b.ROM.009.028 Albowiem sprawę skończy i skróci w sprawiedliwości; sprawę zaiste skróconą uczyni Pan na ziemi.

9:29b.ROM.009.029 I jako przedtem powiedział Izajasz: By nam był Pan zastępów nie zostawił nasienia, bylibyśmy się stali jako Sodoma i Gomorze bylibyśmy podobni.

9:30b.ROM.009.030 Cóż tedy rzeczemy? To, iż poganie, którzy nie szukali sprawiedliwości, dostąpili sprawiedliwości, a sprawiedliwości, która jest z wiary.

9:31b.ROM.009.031 A Izrael szukając zakonu sprawiedliwości, nie doszedł zakonu sprawiedliwości.

9:32b.ROM.009.032 Dlaczegoż? Iż nie z wiary, ale jako z uczynków zakonu jej szukali; albowiem się obrazili o kamień obrażenia,

9:33b.ROM.009.033 Jako napisano: Oto kładę w Syonie kamień obrażenia i opokę otrącenia, a wszelki, który w niego wierzy, nie będzie pohaóbiony.

10

10:1b.ROM.010.001 Bracia! przychylna wola serca mego i modlitwa, którą czynię do Boga za Izraelem, jestci ku zbawieniu.

10:2b.ROM.010.002 Albowiem daję im świadectwo, iż gorliwość ku Bogu mają, ale nie według wiadomości.

10:3b.ROM.010.003 Bo nie znając sprawiedliwości Bożej, a chcąc własną sprawiedliwość wystawić, sprawiedliwości Bożej nie byli poddani.

10:4b.ROM.010.004 Albowiem koniec zakonu jest Chrystus ku sprawiedliwości każdemu wierzącemu.

10:5b.ROM.010.005 Gdyż Mojżesz pisze o sprawiedliwości, która jest z zakonu, iż ktobykolwiek te rzeczy czynił, przez nie żyć będzie.

10:6b.ROM.010.006 Ale sprawiedliwość, która jest z wiary, tak mówi: Nie mów w sercu swem: Kto wstąpi na niebo? to jest Chrystusa na dół sprowadzić:

10:7b.ROM.010.007 Albo kto zstąpi do przepaści? to jest Chrystusa od umarłych wyprowadzić.

10:8b.ROM.010.008 Ale (Mojżesz) cóż mówi: Blisko ciebie jest słowo w ustach twoich i w sercu twojem. Toć jest słowo wiary, które opowiadamy:

10:9b.ROM.010.009 Że jeźlibyś usty wyznał Pana Jezusa i uwierzyłbyś w sercu twojem, że go Bóg z martwych wzbudził, zbawiony będziesz.

10:10b.ROM.010.010 Albowiem sercem wierzono bywa ku sprawiedliwości, ale się usty wyznanie dzieje ku zbawieniu.

10:11b.ROM.010.011 Bo Pismo mówi: Wszelki, kto w niego wierzy, nie będzie pohaóbiony;

10:12b.ROM.010.012 Gdyż nie masz różności między Żydem i Grekiem; bo tenże Pan wszystkich, bogaty jest ku wszystkim, którzy go wzywają.

10:13b.ROM.010.013 Każdy bowiem, kto by wzywał imienia Pańskiego, zbawiony będzie.

10:14b.ROM.010.014 Jakoż tedy wzywać będą tego, w którego nie uwierzyli? a jako uwierzą w tego, o którym nie słyszeli? a jako usłyszą bez kaznodziei?

10:15b.ROM.010.015 Jakoż też będą kazać, jeźliby nie byli posłani? Jako napisano: O jako śliczne są nogi tych, którzy opowiadają pokój, tych, którzy opowiadają dobre rzeczy.

10:16b.ROM.010.016 Aleć nie wszyscy posłuszni byli Ewangielii; albowiem Izajasz mówi: Panie! któż uwierzył kazaniu naszemu?

10:17b.ROM.010.017 Wiara tedy jest z słuchania, a słuchanie przez słowo Boże.

10:18b.ROM.010.018 Ale mówię: Izali nie słyszeli? i owszem na wszystkę ziemię wyszedł głos ich i na kończyny okręgu ziemi słowa ich.

10:19b.ROM.010.019 Ale mówię: Izali tego nie poznał Izrael? Pierwszy Mojżesz mówi: Ja was do zawiści pobudzę przez naród, który nie jest narodem, przez naród nierozumny rozdrażnię was.

10:20b.ROM.010.020 A Izajasz śmiałości używając mówi: Jestem znaleziony od tych, którzy mnie nie szukali, i jestem objawiony tym, którzy się o mnie nie pytali.

10:21b.ROM.010.021 Ale przeciwko Izraelowi mówi: Cały dzień wyciągałem ręce moje do ludu upornego i sprzeciwiającego się.

11

11:1b.ROM.011.001 Mówię tedy: Izali Bóg odrzucił lud swój? Nie daj tego Boże! Albowiem i jam jest Izraelczyk z nasienia Abrahamowego, z pokolenia Benjaminowego.

11:2b.ROM.011.002 Nie odrzuciłci Bóg ludu swego, który przejrzał. Azaż nie wiecie, co mówi Pismo o Elijaszu? jako się przyczynia do Boga przeciwko Izraelowi mówiąc:

11:3b.ROM.011.003 Panie! Proroki twoje pomordowali i ołtarze twoje zburzyli, a zostałem ja sam i szukają duszy mojej.

11:4b.ROM.011.004 Ale cóż mu mówi Boska odpowiedź? Zostawiłem sobie siedm tysięcy mężów, którzy nie skłonili kolana Baalowi.

11:5b.ROM.011.005 Tak tedy i teraźniejszego czasu ostatki podług wybrania z łaski zostały.

11:6b.ROM.011.006 A ponieważ z łaski, tedyć już nie z uczynków, inaczej łaska już by nie była łaską; a jeźli z uczynków, jużci nie jest łaska; inaczej uczynek już by nie był uczynkiem.

11:7b.ROM.011.007 Cóż tedy? Czego Izrael szuka, tego nie dostąpił; ale wybrani dostąpili, a inni zatwardzeni są,

11:8b.ROM.011.008 (Jako napisano: Dał im Bóg ducha twardego snu, oczy, aby nie widzieli i uszy, aby nie słyszeli), aż do dzisiejszego dnia.

11:9b.ROM.011.009 A Dawid mówi: Niechaj im będzie stół ich sidłem i ułowieniem i otrąceniem i odpłatą.

11:10b.ROM.011.010 Niech zaćmione będą oczy ich, aby nie widzieli, a grzbietu ich zawsze nachylaj.

11:11b.ROM.011.011 Mówię tedy: Azaż się potknęli, aby padli? Nie daj tego Boże! Ale przez ich upadek doszło zbawienie pogan, aby je do zawiści przywiódł.

11:12b.ROM.011.012 A ponieważ upadek ich jest bogactwem świata, a umniejszenie ich bogactwem pogan, jakoż daleko więcej ich zupełność?

11:13b.ROM.011.013 Albowiem mówię wam poganom, ilem ja jest Apostołem pogan, usługiwanie moje zalecam,

11:14b.ROM.011.014 Azażbym jako ku zawiści pobudził ciało moje i zbawiłbym niektóre z nich.

11:15b.ROM.011.015 Albowiem jeźlić odrzucenie ich jest pojednaniem świata, cóż będzie przyjęcie ich, tylko ożycie od umarłych?

11:16b.ROM.011.016 Ponieważ jeźli pierwiastki święte, tedyć i zaczynienie; a jeźli korzeń święty, tedyć i gałęzie.

11:17b.ROM.011.017 A jeźli niektóre z gałęzi odłamane są, a ty, któryś był płonną oliwą, jesteś wszczepiony zamiast nich i stałeś się uczestnikiem korzenia i tłustości oliwnego drzewa:

11:18b.ROM.011.018 Nie chlubże się przeciw gałęziom, bo jeźli się chlubisz, wiedzże, iż nie ty korzenia nosisz, ale korzeń ciebie.

11:19b.ROM.011.019 Ale rzeczesz: Odłamane są gałęzie, abym ja był wszczepiony.

11:20b.ROM.011.020 Dobrze; dla niedowiarstwa odłamane są, ale ty wiarą stoisz; nie bądźże hardej myśli, ale się bój.

11:21b.ROM.011.021 Albowiem jeźli Bóg przyrodzonym gałęziom nie przepuścił, wiedz, że i tobie nie przepuści.

11:22b.ROM.011.022 Obaczże tedy dobrotliwość i srogość Bożą; przeciwko tym wprawdzie, którzy upadli, srogość, ale przeciwko tobie dobrotliwość, jeźlibyś trwał w dobroci; inaczej i ty będziesz wycięty.

11:23b.ROM.011.023 Aleć i oni, jeźli nie będą trwali w niedowiarstwie, wszczepieni zaś będą, gdyż mocny jest Bóg one zasię wszczepić.

11:24b.ROM.011.024 Albowiem jeźliś ty jest wycięty z oliwy, z przyrodzenia płonnej, a przeciwko przyrodzeniu jesteś wszczepiony w dobrą oliwę, jakoż daleko więcej, którzy są według przyrodzenia, wszczepieni będą w swoję własną oliwę!

11:25b.ROM.011.025 Bo nie chcę, abyście nie mieli wiedzieć, bracia! tej tajemnicy, (żebyście nie byli sami u siebie mądrymi), iż zatwardzenie z części przyszło na Izraela, póki by nie weszła zupełność pogan.

11:26b.ROM.011.026 A tak wszystek Izrael będzie zbawiony, jako napisano: Przyjdzie z Syonu wybawiciel i odwróci niepobożności od Jakóba.

11:27b.ROM.011.027 A toć będzie przymierze moje z nimi, gdy odejmę grzechy ich.

11:28b.ROM.011.028 A tak według Ewangielii nieprzyjaciółmi są dla was; lecz według wybrania są miłymi dla ojców.

11:29b.ROM.011.029 Albowiem darów swoich i wezwania Bóg nie żałuje.

11:30b.ROM.011.030 Bo jako i wy niekiedy nie wierzyliście Bogu, ale teraz dostąpiliście miłosierdzia dla ich niedowiarstwa,

11:31b.ROM.011.031 Tak i oni teraz stali się nieposłusznymi, aby dla miłosierdzia wam okazanego i oni miłosierdzia dostąpili.

11:32b.ROM.011.032 Albowiem zamknął je Bóg wszystkie w niedowiarstwo, aby się nad wszystkimi zmiłował.

11:33b.ROM.011.033 O głębokości bogactwa i mądrości, i znajomości Bożej! Jako są niewybadane sądy jego i niedoścignione drogi jego!

11:34b.ROM.011.034 Bo któż poznał umysł Pański? albo kto był rajcą jego?

11:35b.ROM.011.035 Albo kto mu co pierwej dał, a będzie mu zasię oddano?

11:36b.ROM.011.036 Albowiem z niego i przez niego i w nim są wszystkie rzeczy; jemu niech będzie chwała na wieki. Amen.

12

12:1b.ROM.012.001 Proszę was tedy, bracia! przez litości Boże, abyście stawiali ciała wasze ofiarą żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest rozumną służbę waszę.

12:2b.ROM.012.002 A nie przypodobywajcie się temu światu, ale się przemieócie przez odnowienie umysłu waszego na to, abyście doświadczyli, która jest wola Boża dobra, przyjemna i doskonała.

12:3b.ROM.012.003 Albowiem powiadam przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, co jest między wami, aby więcej o sobie nie rozumiał, niżeli potrzeba rozumieć; ale żeby o sobie rozumiał skromnie, tak jako komu Bóg udzielił miarę wiary.

12:4b.ROM.012.004 Albowiem jako w jednem ciele wiele członków mamy, ale wszystkie członki nie jednoż dzieło mają:

12:5b.ROM.012.005 Tak wiele nas jest jednem ciałem w Chrystusie, aleśmy z osobna jedni drugich członkami.

12:6b.ROM.012.006 Mając tedy różne dary według łaski, która nam jest dana; jeźli proroctwo, niech będzie według sznuru wiary;

12:7b.ROM.012.007 Jeźli posługowanie, niech będzie w posługowaniu; jeźli kto naucza, niech trwa w nauczaniu;

12:8b.ROM.012.008 Jeźli kto napomina, w napominaniu; kto rozdaje, w szczerości; kto przełożony jest, w pilności; kto czyni miłosierdzie, niech czyni z ochotą.

12:9b.ROM.012.009 Miłość niech będzie nieobłudna; miejcie w obrzydliwości złe; imając się dobrego.

12:10b.ROM.012.010 Miłością braterską jedni ku drugim skłonni bądźcie, uczciwością jedni drugich uprzedzając.

12:11b.ROM.012.011 W pracy nie leniwi, duchem pałający, Panu służący;

12:12b.ROM.012.012 W nadziei się weselący, w ucisku cierpliwi, w modlitwie ustawiczni;

12:13b.ROM.012.013 Potrzebom świętych udzielający, gościnności naśladujący.

12:14b.ROM.012.014 Dobrorzeczcie tym, którzy was prześladują; dobrorzeczcie, a nie przeklinajcie.

12:15b.ROM.012.015 Weselcie się z weselącymi, a płaczcie z płaczącymi.

12:16b.ROM.012.016 Bądźcie między sobą jednomyślni, wysoko o sobie nie rozumiejąc, ale się do niskich nakłaniając.

12:17b.ROM.012.017 (Bracia!) nie bądźcie mądrymi sami u siebie; żadnemu złem za złe nie oddawajcie, obmyśliwając to, co jest uczciwego przed wszystkimi ludźmi.

12:18b.ROM.012.018 Jeźli można, ile z was jest, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.

12:19b.ROM.012.019 Nie mścijcie się sami, najmilsi: ale dajcie miejsce gniewowi; albowiem napisano: Mnie pomsta, a Ja oddam, mówi Pan.

12:20b.ROM.012.020 Jeźli tedy łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeźli pragnie, napój go: bo to czyniąc, węgle rozpalone zgarniesz na głowę jego.

12:21b.ROM.012.021 Nie daj się zwyciężyć złemu, ale złe dobrem zwyciężaj.

13

13:1b.ROM.013.001 Każda dusza niech będzie zwierzchnościom wyższym poddana: boć nie masz zwierzchności, tylko od Boga; a te, które są zwierzchności, od Boga są postanowione.

13:2b.ROM.013.002 A tak, kto się zwierzchności sprzeciwia, Bożemu się postanowieniu sprzeciwia; a którzy się sprzeciwiają, sami sobie potępienie zjednają.

13:3b.ROM.013.003 Albowiem przełożoni nie są na postrach dobrym uczynkom, ale złym. A chcesz się nie bać zwierzchności, czyń, co jest dobrego, a będziesz miał pochwałę od niej;

13:4b.ROM.013.004 Bożym bowiem jest sługą tobie ku dobremu. Ale jeźli uczynisz, co jest złego, bój się; boć nie darmo miecz nosi, gdyż jest sługą Bożym, mszczącym się w gniewie nad czyniącym, co jest złego.

13:5b.ROM.013.005 Przetoż trzeba być poddanym nie tylko dla gniewu, ale i dla sumienia.

13:6b.ROM.013.006 Albowiem dla tego też podatki dajecie, gdyż są sługami Bożymi, którzy tego samego ustawicznie pilnują.

13:7b.ROM.013.007 Oddawajcież tedy każdemu, cobyście powinni: komu podatek, temu podatek, komu cło, temu cło, komu bojaźó, temu bojaźó; komu cześć, temu cześć.

13:8b.ROM.013.008 Nikomu nic winni nie bądźcie, tylko abyście się społecznie miłowali; bo kto miłuje bliźniego, zakon wypełnił.

13:9b.ROM.013.009 Gdyż to przykazanie: Nie będziesz cudzołożył, nie będziesz zabijał, nie będziesz kradł, nie będziesz fałszywie świadczył, nie będziesz pożądał, i jeźli które insze jest przykazanie, w tem słowie sumownie się zamyka, mianowicie: Będziesz miłował bliźniego twego, jako siebie samego.

13:10b.ROM.013.010 Miłość bliźniemu złości nie wyrządza; a tak wypełnieniem zakonu jest miłość.

13:11b.ROM.013.011 A to czyńcie, wiedząc czas, iż już przyszła godzina, abyśmy się ze snu ocucili; albowiem teraz bliższe nas jest zbawienie, aniżeli kiedyśmy uwierzyli.

13:12b.ROM.013.012 Noc przeminęła, a dzień się przybliżył; odrzućmyż tedy uczynki ciemności, a obleczmy się w zbroję światłości.

13:13b.ROM.013.013 Chodźmy uczciwie jako we dnie, nie w biesiadach i w pijaóstwach, nie we wszeteczeństwach i rozpustach, nie w poswarkach ani w zazdrości;

13:14b.ROM.013.014 Ale obleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa, a nie czyńcie starania o ciele ku wykonywaniu pożądliwości.

14

14:1b.ROM.014.001 A tego, który jest w wierze słaby, przyjmujcie, nie na sprzeczania około sporów.

14:2b.ROM.014.002 Boć jeden wierzy, iż może jeść wszystko, a drugi będąc słaby, jarzynę jada.

14:3b.ROM.014.003 Ten, który je, niech lekce nie waży tego, który nie je; a który nie je, niech nie potępia tego, który je; albowiem go Bóg przyjął.

14:4b.ROM.014.004 Ktoś ty jest, co sądzisz cudzego sługę? Panu własnemu stoi, albo upada, a ostoi się; albowiem go Bóg może utwierdzić.

14:5b.ROM.014.005 Bo jeden różność czyni między dniem a dniem, a drugi każdy dzień za równo sądzi; każdy niech będzie dobrze upewniony w zmyśle swoim.

14:6b.ROM.014.006 Kto przestrzega dnia, Panu przestrzega; a kto nie przestrzega dnia, Panu nie przestrzega; kto je, Panu je, bo dziękuje Bogu; a kto nie je, Panu nie je, a dziękuje Bogu.

14:7b.ROM.014.007 Albowiem nikt z nas sobie nie żyje, i nikt sobie nie umiera.

14:8b.ROM.014.008 Bo choć żyjemy, Panu żyjemy; choć umieramy, Panu umieramy; przetoż choć i żyjemy, choć i umieramy, Paóscy jesteśmy.

14:9b.ROM.014.009 Gdyż na to Chrystus i umarł i powstał i ożył, aby i nad umarłymi i nad żywymi panował.

14:10b.ROM.014.010 Ale ty przeczże potępiasz brata twego? Albo też ty czemu lekceważysz brata twego, gdyż wszyscy staniemy przed stolicą Chrystusową?

14:11b.ROM.014.011 Bo napisano: Jako żyję Ja, mówi Pan, iż mi się każde kolano ukłoni, i każdy język wysławiać będzie Boga.

14:12b.ROM.014.012 A przeto każdy z nas sam za się odda rachunek Bogu.

14:13b.ROM.014.013 A tak już nie sądźmy jedni drugich; ale raczej to rozsądzajcie, abyście nie kładli obrażenia, ani dawali zgorszenia bratu.

14:14b.ROM.014.014 Wiem i upewnionym jest przez Pana Jezusa, iż nie masz nic przez się nieczystego, tylko temu, który mniema co być nieczystem, to temu nieczyste jest.

14:15b.ROM.014.015 Lecz jeźli dla pokarmu brat twój bywa zasmucony, już nie postępujesz według miłości; nie zatracaj pokarmem twoim tego, za którego Chrystus umarł.

14:16b.ROM.014.016 Niechże tedy dobro wasze bluźnione nie będzie.

14:17b.ROM.014.017 Albowiem królestwo Boże nie jest pokarm ani napój, ale sprawiedliwość i pokój i radość w Duchu Świętym:

14:18b.ROM.014.018 Bo kto w tych rzeczach służy Chrystusowi, miły jest Bogu, a przyjemny ludziom.

14:19b.ROM.014.019 Przetoż tedy naśladujmy tego, co należy do pokoju i do społecznego budowania.

14:20b.ROM.014.020 Dla pokarmu nie psuj sprawy Bożej. Wszystkoć wprawdzie jest czyste; ale złe jest człowiekowi, który je z obrażeniem.

14:21b.ROM.014.021 Dobrać jest, nie jeść mięsa i nie pić wina, ani żadnej rzeczy, którą się brat twój obraża albo gorszy albo słabieje.

14:22b.ROM.014.022 Ty wiarę masz? miejże ją sam u siebie przed Bogiem. Błogosławiony, który samego siebie nie sądzi w tem, co ma za dobre.

14:23b.ROM.014.023 Ale kto jest wątpliwy, jeźliby jadł, potępiony jest, iż nie je z wiary; albowiem cokolwiek nie jest z wiary, grzechem jest.

15

15:1b.ROM.015.001 A tak powinniśmy znosić, my, którzyśmy mocni, mdłości słabych, a nie podobać się samym sobie.

15:2b.ROM.015.002 Przetoż każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku dobremu dla zbudowania;

15:3b.ROM.015.003 Ponieważ i Chrystus nie podobał się samemu sobie, ale jako napisano: Urągania urągających tobie przypadły na mię.

15:4b.ROM.015.004 Bo cokolwiek przedtem napisano, ku naszej nauce napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę Pism nadzieję mieli.

15:5b.ROM.015.005 A Bóg cierpliwości i pociechy niech wam da, abyście byli jednomyślni między sobą według Chrystusa Jezusa.

15:6b.ROM.015.006 Abyście jednomyślnie jednemi usty wysławiali Boga, Ojca Pana naszego Jezusa Chrystusa.

15:7b.ROM.015.007 Przetoż przyjmujcie jedni drugich, jako i Chrystus przyjął nas do chwały Bożej.

15:8b.ROM.015.008 Bo powiadam, iż Jezus Chrystus był sługą obrzezki dla prawdy Bożej, aby potwierdził obietnice ojcom uczynione,

15:9b.ROM.015.009 A poganie żeby za miłosierdzie chwalili Boga, jako napisano: Dlatego będę cię wysławiał między pogany i imieniowi twemu śpiewać będę.

15:10b.ROM.015.010 I zasię mówi: Weselcie się poganie z ludem jego.

15:11b.ROM.015.011 I zasię: Chwalcie Pana wszyscy poganie, a wysławiajcie go wszyscy ludzie.

15:12b.ROM.015.012 I zasię Izajasz mówi: Będzie korzeń Jessego, a który powstanie, aby panował nad pogany, w nim poganie nadzieję pokładać będą.

15:13b.ROM.015.013 A Bóg nadziei niech was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadziei przez moc Ducha Świętego.

15:14b.ROM.015.014 A pewienem, bracia moi! i ja sam o was, że jesteście i wy sami pełni dobroci, napełnieni wszelką znajomością, i możecie jedni drugich napominać.

15:15b.ROM.015.015 A pisałem do was, bracia! poniekąd śmielej, jakoby was napominając przez łaskę, która mi jest dana od Boga.

15:16b.ROM.015.016 Na to, abym był sługą Jezusa Chrystusa między pogany, świętobliwie pracując w Ewangielii Bożej, aby ofiara pogan stała się przyjemna, poświęcona przez Ducha Świętego.

15:17b.ROM.015.017 Mam się tedy czem chlubić w Chrystusie Jezusie, w rzeczach Bożych.

15:18b.ROM.015.018 Albowiem nie śmiałbym mówić tego, czego by nie sprawował Chrystus przez mię w przywodzeniu ku posłuszeństwu pogan, przez słowo i przez uczynek,

15:19b.ROM.015.019 Przez moc znamion i cudów, przez moc Ducha Bożego, tak iżem od Jeruzalemu i okolicznych krain aż do Iliryku napełnił Ewangieliją Chrystusową;

15:20b.ROM.015.020 A to tak usiłując kazać Ewangieliję, gdzie i mianowany nie był Chrystus, abym na cudzym fundamencie nie budował.

15:21b.ROM.015.021 Ale jako napisano: Którym nie powiadano o nim, oglądają; a którzy o nim nie słyszeli, zrozumieją.

15:22b.ROM.015.022 Dlaczegom też często miewał przeszkody, żem do was przyjść nie mógł.

15:23b.ROM.015.023 Lecz teraz nie mam więcej miejsca w tych samych krainach, a mając chęć przyjść do was od wielu lat.

15:24b.ROM.015.024 Kiedykolwiek pójdę do Hiszpanii, przyjdę do was: bo się spodziewam, że tamtędy idąc ujrzę was, a że wy mię tam poprowadzicie, kiedy się pierwej z wami troszeczkę ucieszę.

15:25b.ROM.015.025 A teraz idę do Jeruzalemu, usługując świętym.

15:26b.ROM.015.026 Albowiem się upodobało Macedonii i Achai, nieco spólnie złożyć na ubogich świętych, którzy są w Jeruzalemie.

15:27b.ROM.015.027 Owa podobało się im i są ich dłużnikami; bo ponieważ dóbr ich duchownych poganie się uczestnikami stali, powinni im też są cielesnemi usługiwać.

15:28b.ROM.015.028 Przetoż gdy to wykonam, a onym jako zapieczętowany ten pożytek oddam, pójdę przez was do Hiszpanii;

15:29b.ROM.015.029 A wiem, iż gdy przyjdę do was, z hojnem błogosławieństwem Ewangielii Chrystusowej przyjdę.

15:30b.ROM.015.030 A proszę was, bracia! przez Pana naszego Jezusa Chrystusa i przez miłość Ducha, abyście wespół ze mną pracowali w modlitwach za mię do Boga,

15:31b.ROM.015.031 Abym był wybawiony od tych, którzy są niewiernymi w ziemi Judzkiej, a iżby usługa moja, którą wykonywam przeciw Jeruzalemowi, przyjemna była świętym;

15:32b.ROM.015.032 Abym z radością przyszedł do was za wolą Bożą i z wami się wespół ucieszył.

15:33b.ROM.015.033 A Bóg pokoju niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

16

16:1b.ROM.016.001 A zalecam wam Febę, siostrę naszę, która jest służebnicą zboru Kienchreeńskiego;

16:2b.ROM.016.002 Abyście ją przyjęli w Panu, jako przystoi świętym, i stali przy niej, w którejkolwiek by was rzeczy potrzebowała; albowiem i ona wielom gospody użyczała, aż i mnie samemu.

16:3b.ROM.016.003 Pozdrówcie Pryscyllę i Akwilę, pomocniki moje w Chrystusie Jezusie;

16:4b.ROM.016.004 (Którzy za duszę moję swojej własnej szyi nadstawiali; którym nie ja sam dziękuję, ale i wszystkie zbory pogańskie.)

16:5b.ROM.016.005 Także zbór, który jest w domu ich. Pozdrówcie Epeneta miłego mojego, który jest pierwiastkiem Achai do Chrystusa.

16:6b.ROM.016.006 Pozdrówcie Maryję, która wiele pracowała dla nas.

16:7b.ROM.016.007 Pozdrówcie Andronika i Junijasza, krewnych moich i spółwięźni moich, którzy znacznymi są między Apostołami, którzy i przede mną byli w Chrystusie.

16:8b.ROM.016.008 Pozdrówcie Amplijasa, miłego mojego w Panu.

16:9b.ROM.016.009 Pozdrówcie Urbana, pomocnika naszego w Chrystusie i Stachyna mnie miłego.

16:10b.ROM.016.010 Pozdrówcie Apellesa doświadczonego w Chrystusie. Pozdrówcie tych, którzy są z domu Arystobulowego.

16:11b.ROM.016.011 Pozdrówcie Herodijona, pokrewnego mojego. Pozdrówcie tych, którzy są z domu Narcyssowego, tych, którzy są w Panu.

16:12b.ROM.016.012 Pozdrówcie Tryfenę i Tryfosę, które pracują w Panu. Pozdrówcie Persydę miłą, która wiele pracowała w Panu.

16:13b.ROM.016.013 Pozdrówcie Rufa, wybranego w Panu i matkę jego, i moję.

16:14b.ROM.016.014 Pozdrówcie Asynkryta, Flegonta, Hermana, Patrobę, Hermena i braci, którzy są z nimi.

16:15b.ROM.016.015 Pozdrówcie Filologa i Juliję, Nerego i siostrę jego, i Olimpa, i wszystkich świętych, którzy są z nimi.

16:16b.ROM.016.016 Pozdrówcie jedni drugich z pocałowaniem świętem. Pozdrawiają was zbory Chrystusowe.

16:17b.ROM.016.017 A proszę was, bracia! abyście upatrywali tych, którzy czynią rozerwania i zgorszenia przeciwko tej nauce, którejście się wy nauczyli; i chroócie się ich.

16:18b.ROM.016.018 Albowiem takowi Panu naszemu Jezusowi Chrystusowi nie służą, ale własnemu brzuchowi swemu, a przez łagodną mowę i pochlebstwo serca prostych zwodzą.

16:19b.ROM.016.019 Bo posłuszeństwo wasze wszystkich doszło. A przetoż raduję się z was; ale chcę, abyście byli mądrymi na dobre, a prostymi na złe.

16:20b.ROM.016.020 A Bóg pokoju zetrze szatana pod nogi wasze w rychle. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wami. Amen.

16:21b.ROM.016.021 Pozdrawiają was Tymoteusz, pomocnik mój, i Lucyjusz, i Jazon, i Sosypater, pokrewni moi.

16:22b.ROM.016.022 Pozdrawiam was w Panu ja Tercyjusz, którym ten list pisał.

16:23b.ROM.016.023 Pozdrawia was Gajus, gospodarz mój i wszystkiego zboru. Pozdrawia was Erastus, szafarz miejski, i Kwartus brat.

16:24b.ROM.016.024 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

16:25b.ROM.016.025 A temu, który was może utwierdzić według Ewangielii mojej i opowiadania Jezusa Chrystusa, według objawienia tajemnicy od czasów wiecznych zamilczanej,

16:26b.ROM.016.026 Lecz teraz objawionej i przez Pisma prorockie według postanowienia wiecznego Boga ku posłuszeństwu wiary między wszystkimi narody oznajmionej;

16:27b.ROM.016.027 Temu, samemu mądremu Bogu niech będzie chwała przez Jezusa Chrystusa na wieki. Amen.