Psalms (Polish)

1

1:1b.PSA.001.001 Błogosławiony mąż, który nie chodzi w radzie niepobożnych, a na drodze grzesznych nie stoi, i na stolicy naśniewców nie siedzi;

1:2b.PSA.001.002 Ale w zakonie Pańskim jest kochanie jego, a w zakonie jego rozmyśla we dnie i w nocy.

1:3b.PSA.001.003 Albowiem będzie jako drzewo nad strumieniem wód w sadzone, które owoc swój wydaje czasu swego, a liść jego nie opada; i wszystko, cokolwiek czynić będzie, poszczęści się.

1:4b.PSA.001.004 Lecz nie tak niepobożni; ale są jako plewa, którą wiatr rozmiata.

1:5b.PSA.001.005 Przetoż się niepobożni na sądzie nie ostoją, ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.

1:6b.PSA.001.006 Albowiem zna Pan drogę sprawiedliwych; ale droga niepobożnych zginie.

2

2:1b.PSA.002.001 Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?

2:2b.PSA.002.002 Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazaócowi jego, mówiąc:

2:3b.PSA.002.003 Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.

2:4b.PSA.002.004 Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.

2:5b.PSA.002.005 Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,

2:6b.PSA.002.006 Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.

2:7b.PSA.002.007 Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.

2:8b.PSA.002.008 Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.

2:9b.PSA.002.009 Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduóskie pokruszysz ich.

2:10b.PSA.002.010 Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi!

2:11b.PSA.002.011 Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.

2:12b.PSA.002.012 Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.

3

3:1b.PSA.003.001 (Psalm Dawidowy, gdy uciekał przed Absalomem, synem swoim.)

3:2b.PSA.003.002 Panie, jako się namnożyło nieprzyjaciół moich! wiele ich powstaje przeciwko mnie.

3:3b.PSA.003.003 Wiele ich mówią o duszy mojej: Niemać ten ratunku od Boga. Sela.

3:4b.PSA.003.004 Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję.

3:5b.PSA.003.005 Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętej swojej. Sela.

3:6b.PSA.003.006 Jam się układł, i zasnąłem, a ocuciłem się; bo mię Pan podpierał.

3:7b.PSA.003.007 Nie ulęknę się wielu tysięcy ludu, którzy się na mię zewsząd zasadzili.

3:8b.PSA.003.008 Powstań, Panie! wybaw mię, Boże mój! albowiemeś ty uderzył w lice wszystkich nieprzyjaciół moich, z zęby niezbożników pokruszyłeś.

3:9b.PSA.003.009 Od Panać jest wybawienie, a nad ludem twoim błogosławieństwo twoje. Sela.

4

4:1b.PSA.004.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm Dawidowy.)

4:2b.PSA.004.002 Wysłuchaj mię, gdy cię wzywam, Boże sprawiedliwości mojej! któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu; zmiłuj się nademną, a wysłuchaj modlitwę moję.

4:3b.PSA.004.003 Synowie ludzcy, i dokądże chwałę moję lżyć będziecie, miłując próżności, a szukając kłamstwa? Sela.

4:4b.PSA.004.004 Wiedzcież, żeć Pan odłączył sobie pobożnego; wysłucha Pan, gdy zawołam do niego.

4:5b.PSA.004.005 Lękajcież się, a nie grzeszcie; rozmyślajcie w sercach swych, na łożach waszych, a umilkniecie. Sela.

4:6b.PSA.004.006 Ofiarujcież ofiary sprawiedliwości, a ufajcie w Panu.

4:7b.PSA.004.007 Wieleć ich mówią: Któż nam da oglądać dobra? Ale ty, Panie! podnieś nad nami światłość oblicza twego.

4:8b.PSA.004.008 I sposobisz większą radość w sercu mojem, niż oni miewają, gdy się im zboża ich i wina ich obficie zrodzą.

4:9b.PSA.004.009 W pokoju się i położę i zasnę, bo ty sam, Panie! czynisz, że bezpiecznie mieszkam.

5

5:1b.PSA.005.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Nechylot psalm Dawidowy.)

5:2b.PSA.005.002 Przyjmij, Panie! w uszy swe słowa moje, i wyrozumij doległości moje.

5:3b.PSA.005.003 Słuchaj pilnie głosu wołania mego; królu mój, i Boże mój! boć się modlę tobie.

5:4b.PSA.005.004 Panie! rano usłysz głos mój; ranoć przedłożę modlitwę moję, i będę wyglądał pomocy.

5:5b.PSA.005.005 Albowiem ty, o Boże! nie kochasz się w nieprawości, a nie zmieszka z tobą złośnik.

5:6b.PSA.005.006 Nieostoją się szaleni przed oczyma twemi: ty masz w nienawiści wszystkich, którzy broją nieprawości.

5:7b.PSA.005.007 Wygłubisz tych, którzy mówią kłamstwo; mężem krwawym i zdradliwym brzydzi się Pan.

5:8b.PSA.005.008 Ale ja w obfitości miłosierdzia twego wnijdę do domu twego, a pokłonię się w kościele twoim świętym, w bojaźni twojej.

5:9b.PSA.005.009 Panie! prowadź mię w sprawiedliwości twojej dla nieprzyjaciół moich, a wyprostuj przed obliczem mojem drogę twoję.

5:10b.PSA.005.010 Bo niemasz nic szczerego w ustach ich; wnętrzności ich złośliwe, gardło ich jako grób otwarty, językiem swym pochlebiają.

5:11b.PSA.005.011 Spustosz ich, o Boże! Niech upadną od rad swoich; dla wielkości przestępstwa ich rozpędź ich, ponieważ są odpornymi tobie.

5:12b.PSA.005.012 A niechaj się rozweselą wszyscy, co ufają w tobie; na wieki niech wykrzykują, gdyż ich ty szczycić będziesz, i rozradują się w tobie, którzy miłują imię twoje.

5:13b.PSA.005.013 Albowiem ty, Panie! sprawiedliwemu błogosławić będziesz, a zastawisz go, jako tarczą, dobrotliwością twoją.

6

6:1b.PSA.006.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot i Seminit psalm Dawidowy.)

6:2b.PSA.006.002 Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

6:3b.PSA.006.003 Zmiłuj się nademną, Panie! bomci mdły; uzdrów mię, Panie! boć się strwożyły kości moje,

6:4b.PSA.006.004 I dusza moja bardzo jest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?

6:5b.PSA.006.005 Nawróć się, Panie! wyrwij duszę moję; wybaw mię dla miłosierdzia twego;

6:6b.PSA.006.006 Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cie wyznawać będzie?

6:7b.PSA.006.007 Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.

6:8b.PSA.006.008 Zaćmiło się dla gniewu oko moje, a zstarzała się twarz moja dla wszystkich nieprzyjaciół moich.

6:9b.PSA.006.009 Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.

6:10b.PSA.006.010 Usłyszał Pan prośbę moję; Pan modlitwę moję przyjął.

6:11b.PSA.006.011 Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy nieprzyjaciele moi; niech tył podadzą, a niech prędko pohaóbieni będą.

7

7:1b.PSA.007.001 (Syggajon Dawidowe, które śpiewał Panu dla słów Chusy, syna Jemini.)

7:2b.PSA.007.002 Panie, Boże mój! w tobie ufam; wybawże mię od wszystkich prześladowców moich, i wyzwól mię;

7:3b.PSA.007.003 By snać duszy mojej nie porwał jako lew, a nie rozszarpał, gdyby nie było, ktoby ją wybawił.

7:4b.PSA.007.004 Panie, Boże mój! jeźlim to uczynił, a jeźli jest nieprawość w rękach moich;

7:5b.PSA.007.005 Jeźlim złe oddał temu, który ze mną w pokoju mieszkał; jeźliżem nie wyrwał tego, który mię dręczył bez przyczyny:

7:6b.PSA.007.006 Niechajże prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, a niechaj pochwyci, i podepcze na ziemi żywot mój, a sławę moję niech zagrzebie w proch. Sela.

7:7b.PSA.007.007 Powstańże, Panie! w popędliwości twojej, podnieś się przeciwko wściekłości nieprzyjaciół moich, ocuć się, a obróć się ku mnie; boś ty sąd postanowił;

7:8b.PSA.007.008 Tedy się do ciebie zbieży zgromadzenie narodów; dla nich tedy usiądź na wysokości.

7:9b.PSA.007.009 Pan będzie sądził narody. Osądźże mię, Panie! według sprawiedliwości mojej, i według niewinności mojej, która jest przy mnie.

7:10b.PSA.007.010 Niechże, proszę, ustanie złość niepobożnych, a umocnij sprawiedliwego, który doświadczasz serc i wnętrzności, o Boże sprawiedliwy!

7:11b.PSA.007.011 Bóg jest tarczą moją, który wybawia ludzi serca szczerego.

7:12b.PSA.007.012 Bóg jest sędzią sprawiedliwym; Bóg obrusza się co dzień na niezbożnego.

7:13b.PSA.007.013 Jeźli się nie nawróci, naostrzy miecz swój; łuk swój wyciągnął, i nagotował go.

7:14b.PSA.007.014 Zgotował nań broó śmiertelną, a strzały swoje na prześladowników przyprawił.

7:15b.PSA.007.015 Oto rodzi nieprawość, bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo.

7:16b.PSA.007.016 Kopał dół, i wykopał go; ale wpadnie w dół, który sam uczynił.

7:17b.PSA.007.017 Obróci się boleść jego na głowę jego, a na wierzch głowy jego nieprawość jego spadnie.

7:18b.PSA.007.018 Będę wysławiał Pana według sprawiedliwości jego, a będę śpiewał imieniowi Pana najwyższego.

8

8:1b.PSA.008.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt psalm Dawidowy.)

8:2b.PSA.008.002 Panie, Panie nasz! jakoż zacne jest imię twoje po wszystkiej ziemi! któryś wyniósł chwałę twoję nad niebiosa.

8:3b.PSA.008.003 Z ust niemowlątek i ssących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyjaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyjaciela i tego, który się mści.

8:4b.PSA.008.004 Gdy się przypatruję niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,

8:5b.PSA.008.005 Tedy mówię: Cóż jest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz?

8:6b.PSA.008.006 Albowiem mało mniejszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.

8:7b.PSA.008.007 Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi jego.

8:8b.PSA.008.008 Owce i woły wszystkie, nadto i zwierzęta polne.

8:9b.PSA.008.009 Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, i cokolwiek chodzi po ścieszkach morskich.

8:10b.PSA.008.010 Panie, Panie nasz! jako zacne jest imię twoje po wsystkiej ziemi!

9

9:1b.PSA.009.001 (Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśó Dawidowa.)

9:2b.PSA.009.002 Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.

9:3b.PSA.009.003 Rozweselę się, i rozraduję się w tobie; będę śpiewał imieniowi twemu, o Najwyższy!

9:4b.PSA.009.004 Że się obrócili nieprzyjaciele moi na wstecz: upadli i poginęli od obliczności twojej.

9:5b.PSA.009.005 Boś ty odprawił sąd mój, i sprawę moję; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy.

9:6b.PSA.009.006 Rozgromiłeś pogan, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.

9:7b.PSA.009.007 O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.

9:8b.PSA.009.008 Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoję na sąd.

9:9b.PSA.009.009 On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.

9:10b.PSA.009.010 I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.

9:11b.PSA.009.011 I będą ufać w tobie, którzy znają imię twoje; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukają.

9:12b.PSA.009.012 Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

9:13b.PSA.009.013 Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.

9:14b.PSA.009.014 Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.

9:15b.PSA.009.015 Abym opowiadał wszystkie chwały twoje w bramach córki Syońskiej, weseląc się w zbawieniu twojem.

9:16b.PSA.009.016 Zanurzeni są poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.

9:17b.PSA.009.017 Oznajmił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.

9:18b.PSA.009.018 Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.

9:19b.PSA.009.019 Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki.

9:20b.PSA.009.020 Powstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narody osądzone będą przed tobą.

9:21b.PSA.009.021 Panie! puść na nie strach, aby poznały narody, iż są ludźmi śmiertelnymi.Sela.

10

10:1b.PSA.010.001 Panie! przeczże stoisz z daleka? przeczże się ukrywasz czasu ucisku?

10:2b.PSA.010.002 Złośnik z hardości prześladuje ubogiego; niechajże będą uchwyceni w chytrych zamysłach, które zamyślają.

10:3b.PSA.010.003 Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach duszy swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana.

10:4b.PSA.010.004 Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuje, nie pyta się o Boga; wszystka myśl jego, że niemasz Boga.

10:5b.PSA.010.005 Darzą mu się drogi jego na każdy czas; dalekie są sądy twoje od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyjaciołom swym.

10:6b.PSA.010.006 Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego.

10:7b.PSA.010.007 Usta jego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod językiem jego uprzykrzenie i nieprawość.

10:8b.PSA.010.008 Siedzi, czyhając we wsiach, w skrytościach zabija niewinnego; oczy jego upatrują ubogiego.

10:9b.PSA.010.009 Czyha w skrytem miejscu, jako lew w jamie swojej; dybie jakoby uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swojej.

10:10b.PSA.010.010 Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.

10:11b.PSA.010.011 Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.

10:12b.PSA.010.012 Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich.

10:13b.PSA.010.013 Przeczże niezbożnik draźni Boga, mówiąc w sercu swem: Nie będziesz się o tem pytał?

10:14b.PSA.010.014 Ale ty widzisz ucisk, i krzywdę upatrujesz, abyś im odpłacił ręką twą; na ciebieć się spuścił ubogi, tyś jest pomocnikiem sierocie.

10:15b.PSA.010.015 Potrzyj ramię niepobożnego i złośnika, dowiaduj się o jego niezbożności, aż go nie stanie.

10:16b.PSA.010.016 Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego.

10:17b.PSA.010.017 Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego.

10:18b.PSA.010.018 Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcej nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.

11

11:1b.PSA.011.001 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. W Panu ja ufam. Jakoż tedy mówicie duszy mojej: Ulatuj jako ptak z góry swojej?

11:2b.PSA.011.002 Bo oto niepobożni naciągają łuk, przykładają strzałę swą na cięciwę, aby strzelali w ciemności na uprzejmych sercem.

11:3b.PSA.011.003 Ale zamysły ich będą skażone; bo sprawiedliwy cóż uczynił?

11:4b.PSA.011.004 Pan jest w kościele świętem swoim, stolica Pańska jest na niebie; oczy jego upatrują, powieki jego doświadczają synów ludzkich.

11:5b.PSA.011.005 Pan doświadcza sprawiedliwego; ale niepobożnego i miłującego nieprawość ma w nienawiści dusza jego.

11:6b.PSA.011.006 Wyleje jako deszcz na niepobożnych sidła, ogieó i siarkę, a wicher będzie cząstką kielicha ich.

11:7b.PSA.011.007 Bo sprawiedliwy Pan, sprawiedliwość miłuje, na szczerego patrzą oczy jego.

12

12:1b.PSA.012.001 (Przedniejszemu śpiewakowi Seminit, pieśó Dawidowa.)

12:2b.PSA.012.002 Ratuj, Panie! boć już niestaje miłosiernego, a wyginęli uprzejmi z synów ludzkich.

12:3b.PSA.012.003 Każdy mówi kłamstwo z bliźnim swoim: usty pochlebnemi, dwojakiem sercem mówią.

12:4b.PSA.012.004 Niechajże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i język mówiący rzeczy wyniosłe.

12:5b.PSA.012.005 Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?

12:6b.PSA.012.006 Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bezpieczności tego, na którego sidła stawiają.

12:7b.PSA.012.007 Słowa Pańskie są słowa czyste, jako srebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.

12:8b.PSA.012.008 Ty, Panie! zachowaj ich; strzeż ich od rodzaju tego aż na wieki.

12:9b.PSA.012.009 Ze wszystkich stron niepobożni krążą, gdy wywyższeni bywają najpodlejsi między synami ludzkimi.

13

13:1b.PSA.013.001 (Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawidowa.)

13:2b.PSA.013.002 Dokądże Panie? Zapomniszże mię na wieki? dokądże ukrywać będziesz oblicza twego przedemną?

13:3b.PSA.013.003 Dokądże się będę radził w duszy swojej, a trapił w sercu mojem przez cały dzień? Dokądże się będzie wywyższał nieprzyjaciel mój nademną?

13:4b.PSA.013.004 Wejrzyjże, wysłuchaj mię, Panie, Boże mój! oświeć oczy me, bym snać nie zasnął w śmierci;

13:5b.PSA.013.005 By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.

13:6b.PSA.013.006 Ale ja w miłosierdziu twojem ufam: rozraduje się

13:7b.PSA.013.007 serce moje w zbawieniu twojem; będę śpiewał Panu, że mi dał wiele dobrego.

14

14:1b.PSA.014.001 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.

14:2b.PSA.014.002 Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.

14:3b.PSA.014.003 Aleć wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali; niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz i jednego.

14:4b.PSA.014.004 Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Pana nie wzywają.

14:5b.PSA.014.005 Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.

14:6b.PSA.014.006 Haóbicie radę ubogiego; ale Pan jest nadzieją jego.

14:7b.PSA.014.007 Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdyż zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swój; rozraduje się Jakób, a Izrael się rozweseli.

15

15:1b.PSA.015.001 Pieśó Dawidowa. Panie! któż będzie przebywał w przybytku twoim? Któż będzie mieszkał na świętej górze twojej?

15:2b.PSA.015.002 Ten, który chodzi w niewinności, i czyni sprawiedliwość, a mówi prawdę w sercu swojem;

15:3b.PSA.015.003 Który nie obmawia językiem swoim, nic złego nie czyni bliźniemu swemu, ani zelżywości kładzie na bliźniego swego.

15:4b.PSA.015.004 Przed którego oczyma wzgardzony jest niezbożnik, ale tych, którzy się boją Pana, ma w uczciwości; który, choć przysięże z szkodą swoją, nie odmienia;

15:5b.PSA.015.005 Który pieniędzy swych nie daje na lichwę, i darów przeciwko niewinnym nie przyjmuje. Kto to czyni, nie zachwieje się na wieki.

16

16:1b.PSA.016.001 Złota pieśó Dawidowa.

16:2b.PSA.016.002 Strzeż mię, o Boże! bo w tobie ufam. Rzecz, duszo moja! Panu: Tyś Pan mój, a dobroć moja nic ci nie pomoże,

16:3b.PSA.016.003 Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moje.

16:4b.PSA.016.004 Rozmnożą się boleści tych, którzy się za cudzym bogiem kwapią; nie ukuszę ze krwi mokrych ofiar ich, ani wezmę imion ich w usta moje.

16:5b.PSA.016.005 Pan jest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymujesz los mój.

16:6b.PSA.016.006 Sznury mi przypadły na miejscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.

16:7b.PSA.016.007 Będę błogosławił Pana, który mi dał radę, gdyż i w nocy ćwiczą mię nerki moje.

16:8b.PSA.016.008 Stawiałem Pana zawsze przed oczyma swemi; a iż on jest po prawicy mojej, nie będę wzruszony.

16:9b.PSA.016.009 Przetoż uweseliło się serce moje, a rozradowała się chwała moja; dotego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie.

16:10b.PSA.016.010 Bo nie zostawisz duszy mojej w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia.

16:11b.PSA.016.011 Oznajmisz mi drogę żywota; obfitość wesela jest przed obliczem twojem, rozkoszy po prawicy twojej aż na wieki.

17

17:1b.PSA.017.001 Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.

17:2b.PSA.017.002 Od obliczności twojej sąd mój niech wynijdzie; oczy twoje niech patrzą na uprzejmość.

17:3b.PSA.017.003 Doświadczyłeś serca mego, nawiedziłeś je w nocy; doświadczyłeś mię ogniem, aleś nic nie znalazł; myśli moje nie uprzedzają ust moich.

17:4b.PSA.017.004 Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.

17:5b.PSA.017.005 Zatrzymuj kroki moje na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moje.

17:6b.PSA.017.006 Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoó ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.

17:7b.PSA.017.007 Okaż miłosierdzie twoje, ty, który ochraniasz ufających w tobie od tych, którzy powstawają przeciwko prawicy twojej.

17:8b.PSA.017.008 Strzeż mię jako źrenicy oka; pod cieniem skrzydeł twoich ukryj mię.

17:9b.PSA.017.009 Przed twarzą niepobożnych, którzy mię niszczą, przed nieprzyjaciółmi duszy mojej, którzy mię ogarnęli.

17:10b.PSA.017.010 Tukiem swoim okryli się; hardzie mówią usty swemi.

17:11b.PSA.017.011 Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.

17:12b.PSA.017.012 Każdy z nich podobien jest lwowi pragnącemu łupu, i lwięciu siedzącemu w jamie.

17:13b.PSA.017.013 Powstańże, Panie! uprzedź twarz jego, potrąć go, wyrwij duszę moję od niezbożnego mieczem twoim.

17:14b.PSA.017.014 Wyrwij mię od ludzi ręką twoją, o Panie! od ludzi tego świata, których dział jest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twojej napełniasz, skąd nasyceni bywają, i synowie ich, a zostawiają ostatki swoje dzieciom swoim.

17:15b.PSA.017.015 Ale ja w sprawiedliwości oglądam oblicze twoje; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twojej.

18

18:1b.PSA.018.001 (Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawida, sługi Pańskiego, który mówił do Pana słowa tej pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyjaciół jego, i z ręki Saulowej; i rzekł:)

18:2b.PSA.018.002 Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moja!

18:3b.PSA.018.003 Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.

18:4b.PSA.018.004 Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.

18:5b.PSA.018.005 Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.

18:6b.PSA.018.006 Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

18:7b.PSA.018.007 W utrapieniu mojem wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przed oblicznością jego przyszło do uszów jego.

18:8b.PSA.018.008 Tedy się ziemia wzruszyła i zadrżała, a fundamenty gór zatrząsnęły się, i wzruszyły się od gniewu jego.

18:9b.PSA.018.009 Występował dym z nozdrzy jego, węgle się rozpaliły od niego.

18:10b.PSA.018.010 Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami jego.

18:11b.PSA.018.011 A wsiadłszy na Cheruba, latał; latał na skrzydłach wiatrowych.

18:12b.PSA.018.012 Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.

18:13b.PSA.018.013 Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.

18:14b.PSA.018.014 I zagrzmiał na niebie Pan, a Najwyższy wydał głos swój, grad i węgle ogniste.

18:15b.PSA.018.015 Wypuścił strzały swe, i rozproszył ich, a błyskawicami gęstemi rozgromił ich.

18:16b.PSA.018.016 I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

18:17b.PSA.018.017 Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.

18:18b.PSA.018.018 Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.

18:19b.PSA.018.019 Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.

18:20b.PSA.018.020 Wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.

18:21b.PSA.018.021 Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości mojej; według czystości rąk moich oddał mi.

18:22b.PSA.018.022 Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił niezbożnie od Boga mego.

18:23b.PSA.018.023 Bom miał wszystkie sądy jego przed oczyma memi, a ustaw jego nie odrzucałem od siebie.

18:24b.PSA.018.024 Owszem, byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości mojej.

18:25b.PSA.018.025 Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości mojej, według czystości rąk moich, która była przed oczyma jego.

18:26b.PSA.018.026 Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.

18:27b.PSA.018.027 Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

18:28b.PSA.018.028 Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.

18:29b.PSA.018.029 Ty zaiste rozświecisz pochodnię moję; Pan, Bóg mój, oświeci ciemności moje.

18:30b.PSA.018.030 Gdyż z tobą przebiłem się przez wojsko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.

18:31b.PSA.018.031 Droga Boża doskonała jest; słowo Pańskie jest ogniem wypławione. Tarczą jest wszystkich, którzy w nim ufają.

18:32b.PSA.018.032 Bo któż jest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką, oprócz Boga naszego?

18:33b.PSA.018.033 On jest Bogiem, który mię opasuje mocą, a czyni prostą drogę moję.

18:34b.PSA.018.034 Krzepi nogi moje jako jelenie, a na wysokich miejscach moich stawia mię.

18:35b.PSA.018.035 Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.

18:36b.PSA.018.036 Dałeś mi też tarcz zbawienia twego, a prawica twoja podpierała mię, i dobrotliwość twoja uwielmożyła mię.

18:37b.PSA.018.037 Rozszerzyłeś kroki moje podemną, tak, że się nie zachwiały golenie moje.

18:38b.PSA.018.038 Goniłem nieprzyjaciół moich, a doścignąłem ich: i nie wróciłem się, ażem ich wytracił.

18:39b.PSA.018.039 Poraziłem ich tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moje.

18:40b.PSA.018.040 Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawających przeciwko mnie obaliłeś pod mię.

18:41b.PSA.018.041 Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

18:42b.PSA.018.042 Wołalić, ale nie był, ktoby ich wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.

18:43b.PSA.018.043 I potarłem ich, jako proch od wiatru; jako błoto na ulicach podeptałem ich.

18:44b.PSA.018.044 Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.

18:45b.PSA.018.045 Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.

18:46b.PSA.018.046 Cudzoziemcy opadli, a drżeli w zamknieniach swoich.

18:47b.PSA.018.047 Żyje Pan, błogosławiona opoka moja; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.

18:48b.PSA.018.048 Bóg jest, który mi zleca pomsty, i podbija mi narody.

18:49b.PSA.018.049 Tyś wybawiciel mój od nieprzyjaciół moich; tyś mię nad powstawających przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.

18:50b.PSA.018.050 Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narodami, a będę śpiewał imieniowi twemu.

18:51b.PSA.018.051 Boś zacnie wybawił króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazaócowi swemu Dawidowi, i nasieniu jego, aż na wieki.

19

19:1b.PSA.019.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)

19:2b.PSA.019.002 Niebiosa opowiadają chwałę Bożą, a dzieło rąk jego rozpostarcie oznajmuje.

19:3b.PSA.019.003 Dzieó dniowi podaje słowo, a noc nocy pokazuje umiejętność,

19:4b.PSA.019.004 Niemasz języka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było.

19:5b.PSA.019.005 Na wszystkę ziemię wyszedł porządek ich, a na kończyny okręgu ziemi słowa ich; słoócu na nich namiot wystawił.

19:6b.PSA.019.006 A to jako oblubieniec wychodzi z łożnicy swojej; raduje się jako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.

19:7b.PSA.019.007 Wychodzi od kończyn niebios, a obchodzi je aż do kończyn ich, a niemasz nic, coby się mogło ukryć przed gorącem jego.

19:8b.PSA.019.008 Zakon Pański jest doskonały, nawracający duszę; świadectwo Pańskie wierne, dawające mądrość nieumiejętnemu.

19:9b.PSA.019.009 Przykazania Pańskie są prawe, uweselające serce; przykazanie Pańskie czyste, oświecające oczy.

19:10b.PSA.019.010 Bojaźó Pańska czysta, trwająca na wieki; sądy Pańskie są prawdziwe, a przytem i sprawiedliwe;

19:11b.PSA.019.011 Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.

19:12b.PSA.019.012 Sługa też twój bywa oświecony przez nie; a kto ich przestrzega, odnosi zapłatę wielką.

19:13b.PSA.019.013 Ale występki któż zrozumie? od tajemnych występków oczyść mię.

19:14b.PSA.019.014 I od swawolnych zachowaj sługę twego, aby nie panowali nademną; tedy doskonałym będę, a będę oczyszczony od przestępstwa wielkiego.

19:15b.PSA.019.015 Niechże będą przyjemne słowa ust moich, i rozmyślanie serca mego przed obliczem twojem, Panie, skało moja, i odkupicielu mój!

20

20:1b.PSA.020.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)

20:2b.PSA.020.002 Niech cię Pan wysłucha w dzień utrapienia; niech cię wywyższy imię Boga Jakóbowego.

20:3b.PSA.020.003 Niech ci ześle ratunek z świątnicy, a z Syonu niech cię podeprze.

20:4b.PSA.020.004 Niech wspomni na wszystkie ofiary twoje, a całopalenia twoje niech w popiół obróci. Sela.

20:5b.PSA.020.005 Niech ci da wszystko według serca twego, a wszelką radę twoję niech wypełni.

20:6b.PSA.020.006 Rozweselimy się w wybawieniu twojem, a w imieniu Boga naszego chorągiew podniesiemy; niech wypełni Pan wszystkie prośby twoje.

20:7b.PSA.020.007 Teraześmy poznali, iż Pan wybawił pomazańca swego, a iż go wysłuchał z nieba swego świętego przez zbawienną moc prawicy swojej.

20:8b.PSA.020.008 Jedni w wozach, a drudzy w koniach ufają; ale my na imię Pana, Boga naszego, wspominamy.

20:9b.PSA.020.009 Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się.

20:10b.PSA.020.010 Panie! ty nas zachowaj, a król nas niech wysłucha w dzień wołania naszego.

21

21:1b.PSA.021.001 (Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawidowa.)

21:2b.PSA.021.002 Panie! w mocy twojej raduje się król, a w zbawieniu twojem wielce się weseli.

21:3b.PSA.021.003 Dałeś mu żądość serca jego, a prośby ust jego nie odmówiłeś mu. Sela.

21:4b.PSA.021.004 Albowiemeś go uprzedził błogosławieństwy hojnemi; włożyłeś na głowę jego koronę ze złota szczerego.

21:5b.PSA.021.005 Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.

21:6b.PSA.021.006 Wielka jest chwała jego w zbawieniu twojem; chwałą i zacnością przyodziałeś go;

21:7b.PSA.021.007 Boś go wystawił na rozmaite błogosławieństwo aż na wieki; rozweseliłeś go weselem oblicza twego.

21:8b.PSA.021.008 Gdyż król nadzieję ma w Panu, a z miłosierdzia Najwyższego nie będzie poruszony.

21:9b.PSA.021.009 Znajdzie ręka twoja wszystkich nieprzyjaciół twoich, prawica twoja dosięże wszystkich, co cię w nienawiści mają.

21:10b.PSA.021.010 Uczynisz ich jako piec ognisty czasu gniewu twego; Pan w popędliwości swojej wytraci ich, a ogieó ich pożre.

21:11b.PSA.021.011 Plemię ich z ziemi wygubisz, a nasienie ich z synów ludzkich.

21:12b.PSA.021.012 Albowiem czyhali na twoje złe; zmyślali radę, której dowieść nie mogli.

21:13b.PSA.021.013 Przetoż wystawisz ich za cel; cięciwę twą wyciągniesz przeciwko twarzy ich.

21:14b.PSA.021.014 Podnieśże się, Panie! w mocy twojej, tedy będziemy śpiewać i wysławiać możność twoję.

22

22:1b.PSA.022.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na czas poranny psalm Dawidowy.)

22:2b.PSA.022.002 Boże mój! Boże mój! czemuś mię opuścił? oddaliłeś się od wybawienia mego, od słów ryku mego.

22:3b.PSA.022.003 Boże mój! wołam we dnie, a nie ozywasz mi się; i w nocy, a nie mogę się uspokoić.

22:4b.PSA.022.004 Aleś ty Święty, mieszkający w chwałach Izraelskich.

22:5b.PSA.022.005 W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli, a wybawiłeś ich.

22:6b.PSA.022.006 Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohaóbieni.

22:7b.PSA.022.007 Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

22:8b.PSA.022.008 Wszyscy, którzy mię widzą, szydzą ze mnie; wykrzywiają gębę, chwieją głową, mówiąc:

22:9b.PSA.022.009 Spuścił się na Pana, niechże go wyrwie; niech go wybawi, ponieważ się w nim kocha.

22:10b.PSA.022.010 Aleś ty jest, któryś mię wywiódł z żywota, czyniąc mi dobrą nadzieję jeszcze u piersi matki mojej.

22:11b.PSA.022.011 Na tobie spolegam od narodzenia swego; z żywota matki mojej tyś Bogiem moim.

22:12b.PSA.022.012 Nie oddalajże się odemnie; albowiem utrapienie bliskie jest, a niemasz, ktoby ratował.

22:13b.PSA.022.013 Obtoczyło mię mnóstwo cielców; byki z Basan obległy mię.

22:14b.PSA.022.014 Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

22:15b.PSA.022.015 Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

22:16b.PSA.022.016 Wyschła jako skorupa moc moja, a język mój przysechł do podniebienia mego; nawet w prochu śmierci położyłeś mię.

22:17b.PSA.022.017 Albowiem psy mię obskoczyły, gromada złośników obległa mię; przebodli ręce moje i nogi moje.

22:18b.PSA.022.018 Zliczyłbym wszystkie kości moje; lecz oni na mię patrząc, przypatrują mi się.

22:19b.PSA.022.019 Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.

22:20b.PSA.022.020 Ale ty, Panie! nie oddalaj się: mocy moja! na ratunek mój pospiesz.

22:21b.PSA.022.021 Wyrwij od miecza duszę moję, z mocy psiej jedynaczkę moję.

22:22b.PSA.022.022 Wybaw mię z paszczęki lwiej, a od rogów jednorożcowych wyzwól mię.

22:23b.PSA.022.023 Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.

22:24b.PSA.022.024 Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.

22:25b.PSA.022.025 Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.

22:26b.PSA.022.026 O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

22:27b.PSA.022.027 Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.

22:28b.PSA.022.028 Wspomną i nawrócą się do Pana wszystkie granice ziemi, i kłaniać się będą przed obliczem twojem wszystkie pokolenia narodów.

22:29b.PSA.022.029 Albowiem Pańskie jest królestwo, a on panuje nad narodami.

22:30b.PSA.022.030 Wszyscy bogaci ziemi będą jeść, i upadać przed nim, przed oblicznością jego kłaniać się będą wszyscy zstępujący w proch, i którzy duszy swej żywo zachować nie mogą.

22:31b.PSA.022.031 Nasienie ich służyć mu będzie, a będzie przywłaszczane Panu w każdym wieku.

22:32b.PSA.022.032 Zbieżą się, a będą opowiadali sprawiedliwość jego narodowi, który z nich wynijdzie, iż ją on wykonał.

23

23:1b.PSA.023.001 Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, na niczem mi nie zejdzie.

23:2b.PSA.023.002 Na paszach zielonych postawił mię; a do wód cichych prowadzi mię.

23:3b.PSA.023.003 Duszę moję posila: prowadzi mię ścieszkami sprawiedliwości dla imienia swego.

23:4b.PSA.023.004 Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.

23:5b.PSA.023.005 Przed obliczem mojem gotujesz stół przeciwko nieprzyjaciołom moim; pomazałeś olejkiem głowę moję, kubek mój jest opływający.

23:6b.PSA.023.006 Nadto dobrodziejstwo i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni żywota mego, a będę mieszkał w domu Pańskim na długie czasy.

24

24:1b.PSA.024.001 Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia, i napełnienie jej, okrąg ziemi, i którzy mieszkają na nim.

24:2b.PSA.024.002 Bo on na morzu ugruntował ją, a na rzekach utwierdził ją.

24:3b.PSA.024.003 Któż wstąpi na górę Pańską? a kto stanie na miejscu świętem jego?

24:4b.PSA.024.004 Człowiek niewinnych rąk i czystego serca, który nie skłania ku marności duszy swej, a nie przysięga zdradliwie.

24:5b.PSA.024.005 Ten weźmie błogosławieństwo od Pana, i sprawiedliwość od Boga zbawiciela swego.

24:6b.PSA.024.006 Tenci jest naród szukających go, szukających oblicza twego, Boże Jakóbowy! Sela.

24:7b.PSA.024.007 Podnieścież, o bramy! wierzchy wasze; podnieście się, wy bramy wieczne! aby wszedł król chwały!

24:8b.PSA.024.008 Któryż to jest król chwały? Pan mocny i możny, Pan mocny w boju.

24:9b.PSA.024.009 Podnieścież, o bramy! wierzchy wasze; podnieście się, wy bramy wieczne! aby wszedł król chwały.

24:10b.PSA.024.010 Który to jest król chwały? Pan zastępów, tenci jest król chwały. Sela.

25

25:1b.PSA.025.001 Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! duszę moję podnoszę.

25:2b.PSA.025.002 Boże mój! w tobie ufam; niech nie będę zawstydzony, niech się nie weselą nieprzyjaciele moi ze mnie.

25:3b.PSA.025.003 A tak wszyscy, którzy oczekują ciebie, nie będą zawstydzeni; zawstydzeni będą bez przyczyny nieprawość czyniący.

25:4b.PSA.025.004 Panie! daj mi poznać drogi twe, ścieżek twoich naucz mię.

25:5b.PSA.025.005 Daj, abym chodził w prawdzie twojej, i naucz mię; boś ty jest Bóg zbawienia mego; ciebie oczekuję dnia każdego.

25:6b.PSA.025.006 Wspomnij na litości twoje, Panie! i na miłosierdzia twoje, które są od wieku.

25:7b.PSA.025.007 Grzechów młodości mojej, i przestępstw moich nie racz pamiętać; według miłosierdzia twego wspomnij na mię, dla dobroci twojej, Panie!

25:8b.PSA.025.008 Dobry i prawy jest Pan; przetoż drogi naucza grzeszników.

25:9b.PSA.025.009 Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej.

25:10b.PSA.025.010 Wszystkie ścieżki Pańskie są miłosierdzie i prawda tym, którzy strzegą przymierza jego, i świadectwa jego.

25:11b.PSA.025.011 Panie! dla imienia twego odpuść nieprawość moję, bo wielka jest.

25:12b.PSA.025.012 Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.

25:13b.PSA.025.013 Dusza jego w dobrem przemieszkiwać będzie, a nasienie jego odziedziczy ziemię.

25:14b.PSA.025.014 Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.

25:15b.PSA.025.015 Oczy moje ustawicznie patrzą na Pana; albowiem on wywodzi z sieci nogi moje.

25:16b.PSA.025.016 Wejrzyjże na mię, a zmiłuj się nademną; bom jest nędzny i opuszczony.

25:17b.PSA.025.017 Utrapienia serca mego rozmnożyły się; z ucisków moich wywiedź mię.

25:18b.PSA.025.018 Obacz udręczenie moje, i pracę moję, a odpuść wszystkie grzechy moje.

25:19b.PSA.025.019 Obacz nieprzyjaciół moich, jako się rozmnożyli, a mają mię niesłusznie w nienawiści.

25:20b.PSA.025.020 Strzeż duszy mojej, a wyrwij mię, abym nie był pohaóbiony; bo w tobie nadzieję mam.

25:21b.PSA.025.021 Niewinność i szczerość niech mię strzegą; bom na cię oczekiwał.

25:22b.PSA.025.022 O Boże! wybawże Izraela ze wszystkich ucisków jego.

26

26:1b.PSA.026.001 Psalm Dawidowy. Sądź mię, Panie! Boć ja w niewinności mojej chodzę, a w Panu ufając, nie zachwieję się.

26:2b.PSA.026.002 Spróbuj mię, Panie! i doświadcz mię: wypław ogniem nerki moje i serce moje.

26:3b.PSA.026.003 Albowiem miłosierdzie twoje jest przed oczyma mojemi, a będę chodził w prawdzie twojej.

26:4b.PSA.026.004 Nie zasiadałem z ludźmi kłamliwymi a z obłudnikami nie kumałem się.

26:5b.PSA.026.005 Nienawidziałem zgromadzenia złośników, a z niepobożnymi nie zasiadałem.

26:6b.PSA.026.006 Umyłem w niewinności ręce moje, a obchodzę w około ołtarz twój, Panie!

26:7b.PSA.026.007 Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.

26:8b.PSA.026.008 Panie! umiłowałem mieszkanie domu twego, i miejsce przybytku chwały twojej.

26:9b.PSA.026.009 Nie zagarniajże z grzesznikami duszy mojej, ani z mężami krwawymi żywota mojego.

26:10b.PSA.026.010 W których rękach jest przewrotność, a prawica ich pełna podarków.

26:11b.PSA.026.011 Ale ja w niewinności mojej chodzę: odkupże mię, a zmiłuj się nademną.

26:12b.PSA.026.012 Noga moja stanęła na równinie; w zgromadzeniach będę błogosławił Pana.

27

27:1b.PSA.027.001 Psalm Dawidowy. Pan jest światłością moją, i zbawieniem mojem, kogóż się bać będę? Pan jest mocą żywota mego, kogóż się mam lękać?

27:2b.PSA.027.002 Gdy się zbiorą przeciwko mnie złośnicy, aby pożarli ciało moje; przeciwnicy moi, i nieprzyjaciele moi sami się potknęli i upadli.

27:3b.PSA.027.003 Przetoż choćby wojsko przeciwko mnie stanęło, nie ulęknie się serce moje; choćby powstała przeciwko mnie wojna, przecież ja w tym ufam.

27:4b.PSA.027.004 O jednem rzecz prosił Pana, i tej szukać będę; abym mieszkał w domu Pańskim po wszystkie dni żywota mego, a żebym oglądał wdzięczność Pańską, i dowiadywał się w kościele jego.

27:5b.PSA.027.005 Bo mię skryje w dzień zły w przybytku swoim; zachowa mię w skrytości namiotu swego, a na skale wywyższy mię.

27:6b.PSA.027.006 A tak wywyższona będzie głowa moja nad nieprzyjaciołmi moimi, którzy są około mnie; i będę ofiarował w przybytku jego ofiary wykrzykania; będę śpiewał i chwały oddawał Panu.

27:7b.PSA.027.007 Wysłuchaj, Panie! głos mój, kiedy wołam, a zmiłuj się nademną, i wysłuchaj mię.

27:8b.PSA.027.008 O tobie przemyśla serce moje, któryś rzekł: Szukajcie twarzy mojej; przetoż twarzy twojej, Panie! szukać będę.

27:9b.PSA.027.009 Nie ukrywajże twarzy twojej przedemną, ani odrzucaj w gniewie sługi twego; tyś bywał ratunkiem moim, nie opuszczajże mię, ani mię odstępuj, Boże zbawienia mego.

27:10b.PSA.027.010 Choć ojciec mój, i matka moja opuścili mię, wszakże Pan przyjął mię.

27:11b.PSA.027.011 Naucz mię, Panie! drogi twojej, a prowadź mnie ścieżką dla tych, którzy mię podstrzegają.

27:12b.PSA.027.012 Niepodawajże mię na wolę nieprzyjaciół moich; albowiemci powstali przeciwko mnie świadkowie fałszywi, i ten, który tchnie okrucieństwem.

27:13b.PSA.027.013 Bym był nie wierzył, że mam oglądać dobroć Pańską w ziemi żyjących, źleby o mnie było.

27:14b.PSA.027.014 Oczekujże Pana, zmacniaj się, a on utwierdzi serce twoje; przetoż oczekuj Pana.

28

28:1b.PSA.028.001 Psalm Dawidowy. Do ciebie, Panie! wołam, skało moja! nie milcz na wołanie moje, bym snać, jeźli mi się nie ozwiesz, nie stał się podobnym zstępującym do grobu.

28:2b.PSA.028.002 Wysłuchajże głos próśb moich, gdy wołam do ciebie, gdy podnoszę ręce moje do świątnicy świętej twojej.

28:3b.PSA.028.003 Nie zagarniaj mię z niezbożnymi, i z czyniącymi nieprawość, którzy mówią o pokoju z bliźnimi swymi a myślą złe w sercach swoich.

28:4b.PSA.028.004 Oddajże im według spraw ich i według złych uczynków ich; według pracy rąk ich oddaj im, oddaj im zapłatę ich.

28:5b.PSA.028.005 Albowiem nie zrozumiewają spraw Pańskich, ani uczynków rąk jego; przetoż ich popsuje, a nie pobuduje ich.

28:6b.PSA.028.006 Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.

28:7b.PSA.028.007 Pan jest mocą moją i tarczą moją, w nim, nadzieję ma serce moje, a jestem poratowany; przetoż się rozweseliło serce moje, a pieśnią moją chwalić go będę.

28:8b.PSA.028.008 Pan jest mocą swych, i mocą zbawienia pomazańca swego on jest.

28:9b.PSA.028.009 Zbaw lud twój, Panie! a błogosław dziedzictwu twemu, i paś ich, i wywyższaj aż na wieki.

29

29:1b.PSA.029.001 Psalm Dawidowy. Oddawajcie Panu synowie mocarzów, oddawajcie Panu chwałę i moc.

29:2b.PSA.029.002 Oddawajcie Panu chwałę imienia jego; kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości.

29:3b.PSA.029.003 Głos Pański nad wodami; Bóg chwalebny wzbudza gromy, Pan nad wodami wielkiemi.

29:4b.PSA.029.004 Głos Pański mocny, głos Pański wielmożny,

29:5b.PSA.029.005 Głos Pański cedry łamie; kruszy Pan cedry Libańskie,

29:6b.PSA.029.006 I czyni, że skaczą jako cielęta; Liban i Syryjon jako młody jednorożec.

29:7b.PSA.029.007 Głos Pański krzesze płomieó ognisty.

29:8b.PSA.029.008 Na głos Pański z bólem pustynia rodzą; z bólem rodzi na głos Pański pustynai Kades.

29:9b.PSA.029.009 Na głos Pański z bólem rodzą łanie, i odkrywają się lasy; ale w kościele swym opowiada wszystkę chwałę swoję.

29:10b.PSA.029.010 Pan nad potopem siedział, i będzie siedział Pan, będąc królem na wieki.

29:11b.PSA.029.011 Pan doda mocy ludowi swojemu; Pan będzie błogosławił ludowi swemu w pokoju.

30

30:1b.PSA.030.001 (Psalm pieśni przy poświęceniu domu Dwidowego.)

30:2b.PSA.030.002 Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.

30:3b.PSA.030.003 Panie, Boże mój! wołałem do ciebie, a uzdrowiłeś mię.

30:4b.PSA.030.004 Panie! wywiodłeś z piekła duszę moję; zachowałeś mię przy żywocie, abym nie zstąpił do grobu.

30:5b.PSA.030.005 Śpiewajcież Panu święci jego, a wysłuchajcie pamiątkę świętobliwości jego.

30:6b.PSA.030.006 Albowiem prędko przemija gniew jego, ale po wszystek żywot trwa dobra wola jego; z wieczora bywa płacz, ale z poranku wesele.

30:7b.PSA.030.007 Rzekłem w szczęściu swojem: Nie będę poruszony na wieki.

30:8b.PSA.030.008 Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;

30:9b.PSA.030.009 I wołałem do ciebie, Panie! a Panum się modlił, mówiąc:

30:10b.PSA.030.010 Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?

30:11b.PSA.030.011 Wysłuchajże, Panie! a zmiłuj się nademną; Panie! bądź pomocnikiem moim.

30:12b.PSA.030.012 Tedyś odmienił płacz mój w pląsanie; zdjąłeś ze mnie wór mój, a przepasałeś mię radością.

30:13b.PSA.030.013 Przetoż tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój! na wieki wysławiać cię będę.

31

31:1b.PSA.031.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)

31:2b.PSA.031.002 W tobie, Panie! nadzieję mam, niech nie będę zawstydzony na wieki; w sprawiedliwości twojej wybaw mię.

31:3b.PSA.031.003 Nakłoó ku mnie ucha twego, co rychlej wybaw mię; bądźże mi mocną skałą, domem obronnym, abyś mię zachował.

31:4b.PSA.031.004 Boś ty jest skałą moją, i obroną moją; przetoż dla imienia twego prowadź mię, i zaprowadź mię.

31:5b.PSA.031.005 Wywiedź mię z sieci, którą zastawili na mię; boś ty jest mocą moją.

31:6b.PSA.031.006 W ręce twoje poruczam ducha mego; odkupiłeś mię, Panie, Boże prawdziwy!

31:7b.PSA.031.007 Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.

31:8b.PSA.031.008 Będę się radował i weselił w miłosierdziu twojem, żeś wejrzał na utrapienie moje, a poznałeś uciśnienie duszy mojej.

31:9b.PSA.031.009 Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

31:10b.PSA.031.010 Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

31:11b.PSA.031.011 Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

31:12b.PSA.031.012 U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohaóbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

31:13b.PSA.031.013 Wypadłem z pamięci jako umarły; stałem się jako naczynie stłuczone.

31:14b.PSA.031.014 Albowiem nasłucham się uszczypków od wielu; strachu dość zewsząd, gdy się naradzają wespół przeciwko mnie, chytrze przemyśliwając, aby odjęli duszę moję.

31:15b.PSA.031.015 Ale ja w tobie mam nadzieję, Panie! Rzekłem: Tyś jest Bogiem moim.

31:16b.PSA.031.016 W rękach twoich są czasy moje; wyrwijże mię z ręki nieprzyjaciół moich, i od tych, którzy mię prześladują.

31:17b.PSA.031.017 Oświeć oblicze twoje nad sługą twoim; wybaw mię przez miłosierdzie twoje.

31:18b.PSA.031.018 Panie! niech nie będę pohaóbiony, ponieważ cię wzywam; niech się zawstydzą niezbożni, i zamilkną w grobie.

31:19b.PSA.031.019 Niech zaniemieją wargi kłamliwe, które mówią przeciwko sprawiedliwemu rzeczy przykre z hardością i ze wzgardą.

31:20b.PSA.031.020 O jakoż jest wielka dobroć twoja, którąś zachował bojącym się ciebie, którąś pokazywał tym, którzy ufają w tobie przed synami ludzkimi.

31:21b.PSA.031.021 Ukrywasz ich w skrytości oblicza twego, przed hardością człowieczą ukrywasz ich, jako w namiocie, przed swarliwemi językami.

31:22b.PSA.031.022 Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.

31:23b.PSA.031.023 Jam rzekł w uciekaniu mojem: Odrzuconym jest od oczów twych; aleś ty wysłuchał głos modlitw moich, gdym wołał do ciebie.

31:24b.PSA.031.024 Miłujcież Pana wszyscy święci jego; boć Pan wiernych strzeże, oddaje sowicie hardzie postępującemu.

31:25b.PSA.031.025 Zmacniajcie się (a posili Bóg serca wasze) wszyscy, którzy nadzieję macie w Panu.

32

32:1b.PSA.032.001 Pieśó Dawidowa nauczająca. Błogosławiony człowiek, któremu odpuszczono nieprawość, a którego zakryty jest grzech.

32:2b.PSA.032.002 Błogosławiony człowiek, któremu nie poczyta Pan nieprawości, a w którego duchu nie masz zdrady.

32:3b.PSA.032.003 Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

32:4b.PSA.032.004 Ponieważ we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja, obróciła się wilgotność moja w suszę letnią. Sela.

32:5b.PSA.032.005 przetoż grzech mój oznajmiłem tobie, a nieprawości mojej nie kryłem. Rzekłem: Wyznam na się przestępstwa moje Panu, a tyś odpuścił nieprawość grzechu mego. Sela.

32:6b.PSA.032.006 Oto się tobie będzie modlił każdy święty, czasu, którego możesz być znaleziony, a choć wzbiorą powodzi wód wielkich, przecież go nie dosięgną.

32:7b.PSA.032.007 Tyś jest ucieczką moją; od uciśnienia zachowasz mię, i piosnkami radosnego wybawienia uraczysz mię. Sela.

32:8b.PSA.032.008 Dam ci rozum, i nauczę cię drogi, po której masz chodzić; dam ci radę, obróciwszy na cię oko moje.

32:9b.PSA.032.009 Nie bądźcież jako koó, albo jako muł, którzy rozumu nie mają, których gęby uzdą i wędzidłem kiełznać musisz, aby się na cię nie porywały.

32:10b.PSA.032.010 Wiele boleści przypada na złośnika; ale ufającego w Panu miłosierdzie ogarnie.

32:11b.PSA.032.011 Weselcie się w Panu, i radujcie się sprawiedliwi, a wykrzykajcie wszyscy, którzyście serca szczerego.

33

33:1b.PSA.033.001 Weselcie się w Panu sprawiedliwi; bo szczerym przystoi chwalić Pana.

33:2b.PSA.033.002 Wysławiajcie Pana na harfie, na lutni, na instrumencie o dziesięciu stronach, śpiewajcie mu.

33:3b.PSA.033.003 Śpiewajcież mu piosnkę nową; dobrze mu i głośno grajcie.

33:4b.PSA.033.004 Albowiem szczere jest słowo Pańskie, i wszystkie sprawy jego wierne.

33:5b.PSA.033.005 Miłuje sąd i sprawiedliwość; pełna jest ziemia miłosierdzia Pańskiego.

33:6b.PSA.033.006 Słowem Pańskiem są niebiosa uczynione, a Duchem ust jego wszystko wojsko ich.

33:7b.PSA.033.007 Który zgromadził jako na kupę wody morskie, i złożył do skarbu przepaści.

33:8b.PSA.033.008 Niech się boi Pana wszystka ziemia; niech się go lękają wszyscy obywatele okręgu ziemi.

33:9b.PSA.033.009 Albowiem on rzekł, i stało się; on rozkazał, a stanęło.

33:10b.PSA.033.010 Pan rozprasza rady narodów, a wniwecz obraca zamysły ludzkie;

33:11b.PSA.033.011 Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.

33:12b.PSA.033.012 Błogosławiony naród, którego Pan jest Bogiem jego; lud, który sobie obrał za dziedzictwo.

33:13b.PSA.033.013 Pan patrzy z nieba, i widzi wszystkich synów ludzkich.

33:14b.PSA.033.014 Z miejsca mieszkania swego spogląda na wszystkich obywateli ziemi.

33:15b.PSA.033.015 Który stworzył serce każdego z nich, upatruje wszystkie sprawy ich.

33:16b.PSA.033.016 Nie bywa król wybawiony przez wielkość wojska, ani mocarz nie ujdzie przez wielką moc swoję.

33:17b.PSA.033.017 Omylnyć jest koó ku wybawieniu, a nie wyrywa wielkością mocy swojej.

33:18b.PSA.033.018 Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;

33:19b.PSA.033.019 Aby wyrwał od śmierci duszę ich, a pożywił ich w głodzie.

33:20b.PSA.033.020 Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.

33:21b.PSA.033.021 W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.

33:22b.PSA.033.022 Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.

34

34:1b.PSA.034.001 (Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.)

34:2b.PSA.034.002 Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.

34:3b.PSA.034.003 W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.

34:4b.PSA.034.004 Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.

34:5b.PSA.034.005 Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.

34:6b.PSA.034.006 Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.

34:7b.PSA.034.007 Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.

34:8b.PSA.034.008 Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.

34:9b.PSA.034.009 Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.

34:10b.PSA.034.010 Bójcie się Pana święci jego; bo niemasz niedostatku bojącym się go.

34:11b.PSA.034.011 Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.

34:12b.PSA.034.012 Pójdźcież synowie, słuchajcie mię; bojaźni Pańskiej was nauczę.

34:13b.PSA.034.013 Któż jest, co chce długo żyć, a miłuje dni, aby widział dobra?

34:14b.PSA.034.014 Strzeż języka twego od złego, a warg twoich, aby nie mówiły zdrady.

34:15b.PSA.034.015 Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.

34:16b.PSA.034.016 Oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego na wołanie ich;

34:17b.PSA.034.017 Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.

34:18b.PSA.034.018 Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.

34:19b.PSA.034.019 Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.

34:20b.PSA.034.020 Wiele złego przychodzi na sprawiedliwego; ale z tego wszystkiego wyrywa go Pan.

34:21b.PSA.034.021 On strzeże wszystkich kości jego, tak, iż i jedna z nich nie skruszy się.

34:22b.PSA.034.022 Zabije złość niepobożnego, a którzy w nienawiści mają sprawiedliwego, będą spustoszeni;

34:23b.PSA.034.023 Ale Pan odkupi duszę sług swoich, a nie będą spustoszeni wszyscy, którzy w nim ufają.

35

35:1b.PSA.035.001 Psalm Dawidowy. Rozpieraj się, Panie! z tymi, którzy się ze mną spierają; a walcz przeciwko tym, którzy walczą przeciwko mnie.

35:2b.PSA.035.002 Porwij pukierz i tarczę, a powstań na ratunek mój.

35:3b.PSA.035.003 Dobądź włóczni, a staw się na drodze przeciwko tym, którzy mię prześladują. Rzeczże duszy mojej: Jam jest zbawieniem twojem.

35:4b.PSA.035.004 Niech będą pohaóbieni i zawstydzeni, którzy szukają duszy mojej; niech tył podadzą, i niech będą zawstydzeni, którzy mi źle myślą.

35:5b.PSA.035.005 Niech będą jako plewy przed wiatrem, a Anioł Pański niechaj ich rozproszy.

35:6b.PSA.035.006 Niech będzie droga ich ciemna i śliska, Anioł Pański niech ich goni.

35:7b.PSA.035.007 Albowiem bez przyczyny zastawili na mię w dole sieci swoje, i bez przyczyny ukopali dół duszy mojej.

35:8b.PSA.035.008 Niechaj na nich przyjdzie spustoszenie, którego się nie spodziewali; a sieć ich, którą zastawili, niech ich ułowi na zginienie, a niech w nią wpadną.

35:9b.PSA.035.009 Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.

35:10b.PSA.035.010 Tedy wszystkie kości moje rzeką: Panie! któż podobny tobie? który wyrywasz utrapionego od mocniejszego nadeó, a nędznego i ubogiego od drapieżcy jego.

35:11b.PSA.035.011 Powstawają świadkowie fałszywi, a o czem nie wiem, pytają mię.

35:12b.PSA.035.012 Oddawają mi złem za dobre, chcąc mię pozbawić duszy mojej,

35:13b.PSA.035.013 Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi.

35:14b.PSA.035.014 Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

35:15b.PSA.035.015 Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

35:16b.PSA.035.016 Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.

35:17b.PSA.035.017 Panie! długoż na to patrzeć będziesz? wyrwijże duszę moję od zguby ich, od lwiąt jedynaczkę moję.

35:18b.PSA.035.018 Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.

35:19b.PSA.035.019 Niech się nie weselą ze mnie, którzy mi są nieprzyjaciółmi bez przyczyny; którzy mię mają w nienawiści niesłusznie, niech nie mrugają okiem.

35:20b.PSA.035.020 Albowiem nie mówią o pokoju; ale przeciwko spokojnym na ziemi zdradliwe słowa zmyślają.

35:21b.PSA.035.021 Owszem, rozdzierają na mię gębę swą, mówiąc: Ehej! ehej! widzić to oko nasze.

35:22b.PSA.035.022 Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie.

35:23b.PSA.035.023 Obudźże się, a ocuć dla sądu mego, Boże mój i Panie mój! dla sprawy mojej.

35:24b.PSA.035.024 Sądź mnie według sprawiedliwości twojej, Panie Boże mój! a niech się nie weselą nademną.

35:25b.PSA.035.025 Niech nie mówią w sercu swojem: Ehej, duszo masza! niech nie mówią: Pożarliśmy go.

35:26b.PSA.035.026 Niechajże będą pohaóbieni, i zawstydzeni wszyscy weselący się ze złego mego; niech będą obleczeni w haóbę, i w sromotę, którzy się chlubią przeciwko mnie.

35:27b.PSA.035.027 Ale ci, którzy się kochają w sprawiedliwości mojej, niech śpiewają i radują się, a niech mówią ustawicznie: Niech będzie uwielbiony Pan, który życzy pokoju słudze swemu.

35:28b.PSA.035.028 A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.

36

36:1b.PSA.036.001 (Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawida, sługi Pańskiego.)

36:2b.PSA.036.002 Przewrotność niepobożnego świadczy w sercu mojem: Niemasz bojaźni Bożej przed oczyma jego.

36:3b.PSA.036.003 Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.

36:4b.PSA.036.004 Słowa ust jego są nieprawość i zdrada; nie chciał rozumieć, aby dobrze czynił.

36:5b.PSA.036.005 Nieprawość rozmyśla na łożu swojem, stoi na drodze nie dobrej, a złego się nie waruje.

36:6b.PSA.036.006 Panie! miłosierdzie twoje niebios sięga, prawda twoja aż pod obłoki,

36:7b.PSA.036.007 Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!

36:8b.PSA.036.008 Jakoż drogie jest miłosierdzie twoje, Boże! przetoż synowie ludzcy w cieniu skrzydeł twoich ufają.

36:9b.PSA.036.009 Będą upojeni hojnością domu twego, a strumieniem rozkoszy twoich napoisz ich.

36:10b.PSA.036.010 Albowiem u ciebie jest źródło żywota, a w światłości twojej oglądamy światłość.

36:11b.PSA.036.011 Rozciągnij miłosierdzie twoje nad tymi, którzy cię znają, a sprawiedliwość twoję nad uprzejmymi sercem.

36:12b.PSA.036.012 Niech nie następuje na mię noga pysznych, a ręka niepobożnych niech mię nie uwodzi.

36:13b.PSA.036.013 Tam, gdzie upadli, którzy czynili nieprawość, porażeni są, i nie mogli powstać.

37

37:1b.PSA.037.001 Pieśó Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym nieprawość.

37:2b.PSA.037.002 Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną.

37:3b.PSA.037.003 Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie.

37:4b.PSA.037.004 Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,

37:5b.PSA.037.005 Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni;

37:6b.PSA.037.006 I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe.

37:7b.PSA.037.007 Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli.

37:8b.PSA.037.008 Przestaó gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić.

37:9b.PSA.037.009 Albowiem złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię.

37:10b.PSA.037.010 Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz.

37:11b.PSA.037.011 Lecz pokorni odziedziczą ziemię, i rozkochają się w wielkości pokoju.

37:12b.PSA.037.012 Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi.

37:13b.PSA.037.013 Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego.

37:14b.PSA.037.014 Miecza dobyli niezbożni, a naciągnęli łuk swój, aby porazili ubogiego, i niedostatecznego, ażeby pomordowali tych, którzy chodzą prostą drogą;

37:15b.PSA.037.015 Aleć miecz ich przeniknie serce ich, a łuki ich będą połamane.

37:16b.PSA.037.016 Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu niepobożnych;

37:17b.PSA.037.017 Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera.

37:18b.PSA.037.018 Zna Pan dni doskonałych; przetoż dziedzictwo ich na wieki zostanie.

37:19b.PSA.037.019 Nie będą zawstydzeni we zły czas, a we dni głodu będą nasyceni;

37:20b.PSA.037.020 Ale niezbożni poginą, a nieprzyjaciele Paóscy, jako tłustość barania z dymem niszczeje, tak oni zniszczeją.

37:21b.PSA.037.021 Niezbożnik pożycza, a nie ma czem oddać; ale sprawiedliwy pokazuje łaskę, i rozdaje.

37:22b.PSA.037.022 Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni.

37:23b.PSA.037.023 Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się.

37:24b.PSA.037.024 Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego.

37:25b.PSA.037.025 Byłem młodym, i zstarzałem się, nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani nasienia jego żebrzącego chleba.

37:26b.PSA.037.026 Na każdy dzień pokazuje miłosierdzie i pożycza, a przecież nasienie jego jest w błogosławieństwie.

37:27b.PSA.037.027 Odstąp od złego a czyń dobrze, a będziesz mieszkał na wieki.

37:28b.PSA.037.028 Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione.

37:29b.PSA.037.029 Sprawiedliwi odziedziczą ziemię, i będą w niej mieszkali na wieki.

37:30b.PSA.037.030 Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.

37:31b.PSA.037.031 Zakon Boga jego jest w sercu jego; przetoż nie zachwieją się nogi jego.

37:32b.PSA.037.032 Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka jakoby go zabił;

37:33b.PSA.037.033 Ale Pan nie zostawi go w ręku jego, i nie potępi go, gdy będzie sądzony.

37:34b.PSA.037.034 Oczekuj Pana, i strzeż drogi jego, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; a oglądasz, gdy niepobożni, wytraceni będą.

37:35b.PSA.037.035 Widziałem niezbożnika nader wyniosłego, a rozłożonego jako drzewo zielone samorosłe;

37:36b.PSA.037.036 Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł.

37:37b.PSA.037.037 Spojrzyj na niewinnego, a przypatrz się szczeremu, że ostatnie rzeczy takiego człowieka są spokojne.

37:38b.PSA.037.038 Lecz przestępcy pospołu poginą, a niezbożnicy na ostatek wykorzenieni będą.

37:39b.PSA.037.039 Wszakże zbawienie sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia.

37:40b.PSA.037.040 Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.

38

38:1b.PSA.038.001 (Psalm Dawidowy ku przypominaniu.)

38:2b.PSA.038.002 Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

38:3b.PSA.038.003 Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.

38:4b.PSA.038.004 Niemasz nic całego w ciele mojem dla rozgniewania twego; niemasz odpoczynku kościom moim dla grzechu mojego.

38:5b.PSA.038.005 Bo nieprawości moje przycisnęły głowę moję; jako brzemię ciężkie obciążyły mię.

38:6b.PSA.038.006 Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

38:7b.PSA.038.007 Skurczyłem się, i skrzywiłem się bardzo, na każdy dzień w żałobie chodzę.

38:8b.PSA.038.008 Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

38:9b.PSA.038.009 Zemdlałem, i startym jest bardzo, ryczę dla trwogi serca mego.

38:10b.PSA.038.010 Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.

38:11b.PSA.038.011 Serce moje skacze; opuściła mię siła moja, a jasności oczów moich nie masz przy mnie.

38:12b.PSA.038.012 Którzy mię miłują, i przyjaciele moi, stronią od ran moich, a powinowaci moi z daleka stoją.

38:13b.PSA.038.013 I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

38:14b.PSA.038.014 Alem ja niby głuchy nie słyszał, a jako niemy, który ust swoich nie otwiera.

38:15b.PSA.038.015 I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.

38:16b.PSA.038.016 Albowiem na cię, Panie! oczekuję; ty za mię odpowiesz, Panie, Boże mój!

38:17b.PSA.038.017 Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

38:18b.PSA.038.018 Bom ja upadku bliski, a boleść moja zawżdy jest przedemną.

38:19b.PSA.038.019 Owszem, nieprawość moję wyznaję, a frasuję się dla grzechu mojego.

38:20b.PSA.038.020 Ale nieprzyjaciele moi weselą się, zmacniają się, i rozmnażają się ci, którzy mię nienawidzą bez przyczyny:

38:21b.PSA.038.021 A oddawając mi złem za dobre sprzeciwiają mi się, przeto, że naśladuję tego, co jest dobrego.

38:22b.PSA.038.022 Nie opuszczajże mię, Panie, Boże mój! nie oddalajże się odemnie.

38:23b.PSA.038.023 Pośpiesz na ratunek mój, Panie zbawienia mego!

39

39:1b.PSA.039.001 (Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.)

39:2b.PSA.039.002 Rzekłem: Będę strzegł dróg moich, abym nie zgrzeszył językiem swym; włożę munsztuk w usta moje, póki niepobożny będzie przedemną.

39:3b.PSA.039.003 Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

39:4b.PSA.039.004 Rozpaliło się serce moje we wnętrznościach moich; w rozmyślaniu mojem rozżarzył się ogieó, ażem tak rzekł językiem swoim:

39:5b.PSA.039.005 Daj mi poznać, Panie! dokończenie moje, i wymiar dni moich jaki jest, abym wiedział, jak długo trwać będę.

39:6b.PSA.039.006 Otoś na dłoni wymierzył dni moje, a wiek mój jest jako nic przed tobą; zaprawdę szczerą marnością jest wszelki człowiek, choć najduższy. Sela.

39:7b.PSA.039.007 Zaprawdę pomija człowiek jako cieó; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.

39:8b.PSA.039.008 A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

39:9b.PSA.039.009 Przetoż od wszystkich przestępstw moich wybaw mię; na pośmiech głupiemu nie dawaj mię.

39:10b.PSA.039.010 Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

39:11b.PSA.039.011 Odejmij odemnie karanie twoje; bom od smagania ręki twojej ustał.

39:12b.PSA.039.012 Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.

39:13b.PSA.039.013 Wysłuchajże modlitwę moję, Panie! a wołanie moje przyjmij w uszy swoje, nie milcz na łzy moje; bomci ja przychodniem u ciebie, i komornikiem, jako wszyscy ojcowie moi.

39:14b.PSA.039.014 Sfolguj mi, abym się posilił, pierwej niżeli odejdę, a nie będzie mię.

40

40:1b.PSA.040.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)

40:2b.PSA.040.002 Z żądością oczekiwałem Pana; a skłonił się ku mnie, i wysłuchał wołanie moje;

40:3b.PSA.040.003 I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje;

40:4b.PSA.040.004 A włożył w usta moje pieśó nową, chwałę należącą Bogu naszemu, co gdy wiele ich ogląda, ulękną się, a będą mieć nadzieję w Panu.

40:5b.PSA.040.005 Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.

40:6b.PSA.040.006 Wieleś uczynił, Panie, Boże mój! cudów twoich, a myśli twoich o nas nikt porządnie wyliczyć nie może przed tobą; chciałlibym je wypowiedzieć i wymówić, daleko ich więcej, niżby wypowiedziane być mogły.

40:7b.PSA.040.007 Ofiary i obiaty nie chciałeś, aleś mi przekłół uszy; całopalenia i ofiary za grzech nie żądałeś.

40:8b.PSA.040.008 Tedym rzekł: Oto idę; w księgach napisano o mnie;

40:9b.PSA.040.009 Abym czynił wolę twoję, Boże mój! pragnę, albowiem zakon twój jest w pośrodku wnętrzności moich.

40:10b.PSA.040.010 Opowiadałem sprawiedliwość twoję w zgromadzeniu wielkiem; oto warg moich nie zawściągnąłem, ty wiesz, Panie!

40:11b.PSA.040.011 Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i zbawienie twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem.

40:12b.PSA.040.012 Przetoż ty, Panie! nie zawściągaj odemnie litości twoich; miłosierdzie twoje i prawda twoja niech mię zawżdy strzegą.

40:13b.PSA.040.013 Albowiem ogarnęły mię nieszczęścia, którym niemasz liczby; doścignęły mię nieprawości moje, tak, że przejrzeć nie mogę; rozmnożyły się nad włosy głowy mojej, a serce moje opuściło mię.

40:14b.PSA.040.014 Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.

40:15b.PSA.040.015 Niech będą pohaóbieni, (a niech się zawstydzą wszyscy,)którzy szukają duszy mojej, aby ją zatracili; niechajże się na wstecz cofną, a niech się zawstydzą, którzy mi życzą złego.

40:16b.PSA.040.016 Niech będą spustoszeni za to, ze mię shaóbić usiłują, mówiąc mi: Ehej! ehej!

40:17b.PSA.040.017 Ale niech się rozradują i rozweselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają, i miłują zbawienie twoje; niech mówią zawżdy: Niechaj będzie Pan uwielbiony.

40:18b.PSA.040.018 Jamci wprawdzie ubogi i nędzny; aleć Pan myśli o mnie. Tyś jest pomocnikiem moim i wybawicielem moim; Boże mój! nie omieszkujże.

41

41:1b.PSA.041.001 (Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawidowa.)

41:2b.PSA.041.002 Błogosławiony, który ma baczenie na potrzebnego; w dzień zły wybawi go Pan.

41:3b.PSA.041.003 Pan go będzie strzegł, i żywić go będzie; błogosławony będzie na ziemi, ani go poda na wolę nieprzyjaciół jego.

41:4b.PSA.041.004 Pan go posili na łożu niemocy jego; wszystko leżenie jego odmieni w chorobie jego.

41:5b.PSA.041.005 Jam rzekł: Panie! zmiłuj się nademną, uzdrów duszę moję, bom tobie zgrzeszył.

41:6b.PSA.041.006 Nieprzyjaciele moi mówili źle o mnie: Kiedyż wżdy umrze, a zginie imię jego?

41:7b.PSA.041.007 Jeźli też który z nich przychodzi, aby mię nawiedził, tedy na zdradzie mówi; serce jego zgromadza sobie nieprawość, a precz odszedłszy roznosi.

41:8b.PSA.041.008 Społem przeciwko mnie szepczą wszyscy, którzy mię mają w nienawiści, a myślą złe o mnie,

41:9b.PSA.041.009 Mówiąc: Pomsta się nań za niezbożność wylała, a iż się położył, więcej nie wstanie.

41:10b.PSA.041.010 Także i ten, z którymem żył w pokoju, któremum ufał, który chleb mój jadał, podniósł piętę przeciwko mnie.

41:11b.PSA.041.011 Ale ty, Panie! zmiłuj się nademną, a podnieś mię, i oddam im.

41:12b.PSA.041.012 A przez to poznam, że się kochasz we mnie, gdy się nie będzie weselił nieprzyjaciel mój ze mnie.

41:13b.PSA.041.013 Ale ty w niewinności mojej wesprzesz mię i postawisz mię przed obliczem twojem na wieki.

41:14b.PSA.041.014 Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieku aż na wieki. Amen, Amen.

42

42:1b.PSA.042.001 (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśó ćwicząca.)

42:2b.PSA.042.002 Jako jeleó krzyczy do strumieni wód, tak dusza moja woła do ciebie, o Boże!

42:3b.PSA.042.003 Pragnie dusza moja do Boga, do Boga żywego, mówiąc: Kiedyż przyjdę, a okażę się przed obliczem Bożem?

42:4b.PSA.042.004 Łzy moje są mi miasto chleba we dnie i w nocy, gdy mi mówią co dzień: Kędyż jest Bóg twój?

42:5b.PSA.042.005 Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.

42:6b.PSA.042.006 Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

42:7b.PSA.042.007 Boże mój! dusza moja tęskni sobie we mnie; przetoż na cię wspominam w ziemi Jordańskiej i Hermońskiej, na górze Mizar.

42:8b.PSA.042.008 Przepaść przepaści przyzywa, na szum upustów twoich: wszystkie powodzi twoje i nawałności twoje na mię się zwaliły.

42:9b.PSA.042.009 Wszakże we dnie udzieli mi Pan miłosierdzia swego, a w nocy piosnka jego będzie ze mną, i modlitwa do Boga żywota mego.

42:10b.PSA.042.010 Rzekę Bogu, skale mojej: Przeczżeś mię zapomniał? I czemu smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?

42:11b.PSA.042.011 Jest jako rana w kościach moich, gdy mi urągają nieprzyjaciele moi, mówiąc do mnie na każdy dzień: Kędy jest Bóg twój?

42:12b.PSA.042.012 Przeczże się smucisz, duszo moja? a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.

43

43:1b.PSA.043.001 Sądź mię, o Boże! a ujmij się o sprawę moję; od narodu niemiłosiernego, i od człowieka zdradliwego i niezbożnego wyrwij mię;

43:2b.PSA.043.002 Boś ty jest Bóg siły mojej. Przeczżeś mię odrzucił? a przecz smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?

43:3b.PSA.043.003 Ześlij światłość twoję, i prawdę twoję; te mię poprowadzą, i wprowadzą mię na świętą górę twoję, i do przybytków twoich,

43:4b.PSA.043.004 Abym przystąpił do ołtarza Bożego, do Boga wesela i radości mojej; i będę cię wysławiał na harfie, o Boże, Boże mój!

43:5b.PSA.043.005 Przeczże się smucisz, duszo moja, a przecz trwożysz sobą we mnie? Czekaj na Boga, albowiem go jeszcze będę wysławiał, gdyż on jest wielkiem zbawieniem twarzy mojej, i Bogiem moim.

44

44:1b.PSA.044.001 (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm nauczający.)

44:2b.PSA.044.002 Boże! uszami naszemi słyszeliśmy; ojcowie nasi powiadali nam o sprawach, któreś czynił za dni ich, za dni starodawnych.

44:3b.PSA.044.003 Tyś ręką swą wypędził pogan, a onycheś wszczepił; wytraciłeś narody, a onycheś rozkrzewił.

44:4b.PSA.044.004 Bo nie przez miecz swój posiedli ziemię, i ramię ich nie wybawiło ich, ale prawica twoja i ramię twoje, a światłość oblicza twego, przeto, żeś ich upodobał sobie.

44:5b.PSA.044.005 Tyś sam król mój, o Boże! sprawże wielkie wybawienie Jakóbowi.

44:6b.PSA.044.006 Przez cię nieprzyjaciół naszych porażaliśmy; w imieniu twojem deptaliśmy powstawających przeciwko nam.

44:7b.PSA.044.007 Bom w łuku moim nie ufał, ani miecz mój obronił mię;

44:8b.PSA.044.008 Aleś nas ty wybawiał od nieprzyjaciół naszych, a nienawidzących nas zawstydzałeś.

44:9b.PSA.044.009 Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.

44:10b.PSA.044.010 Ale teraz odrzuciłeś i zawstydziłeś nas, a nie wychodzisz z wojskami naszemi.

44:11b.PSA.044.011 Sprawiłeś, żeśmy tył podali nieprzyjacielowi, a ci, którzy nas mają w nienawiści, rozchwycili między się dobra nasze.

44:12b.PSA.044.012 Podałeś nas jako owce na żer, a między pogan rozproszyłeś nas.

44:13b.PSA.044.013 Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.

44:14b.PSA.044.014 Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.

44:15b.PSA.044.015 Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.

44:16b.PSA.044.016 Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a haóba twarzy mojej okrywa mię.

44:17b.PSA.044.017 Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.

44:18b.PSA.044.018 To wszystko przyszło na nas; a wżdyśmy cię nie zapomnieli, aniśmy wzruszyli przymierza twego.

44:19b.PSA.044.019 Nie cofnęło się nazad serce nasze, ani się uchyliły kroki nasze od ścieżki twojej,

44:20b.PSA.044.020 Chociażeś nas był potarł, wrzuciwszy nas na miejsce smoków, i okryłeś nas cieniem śmierci.

44:21b.PSA.044.021 Byśmyć byli zapomnieli imienia Boga naszego, a podnieśli ręce nasze do Boga cudzego,

44:22b.PSA.044.022 Iazliby się był Bóg o tem nie pytał? gdyż on wie skrytości serca.

44:23b.PSA.044.023 Aleć nas dla ciebie zabijają na każdy dzień; poczytają nas jako owce na rzeź zgotowane.

44:24b.PSA.044.024 Ocuć się; przeczże śpisz, Panie! Przebudź się, nie odrzucaj nas na wieki.

44:25b.PSA.044.025 Przeczże oblicze twoje ukrywasz, a zapominasz utrapienia naszego i ucisku naszego?

44:26b.PSA.044.026 Albowiem potłoczona jest aż do prochu dusza nasza, a przylgnął do ziemi żywot nasz.

44:27b.PSA.044.027 Powstańże na ratunek nasz, a odkup nas dla miłosierdzia twego.

45

45:1b.PSA.045.001 (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśó weselna.)

45:2b.PSA.045.002 Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza.

45:3b.PSA.045.003 Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, przeto, że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki.

45:4b.PSA.045.004 Przypasz miecz twój na biodra, o mocarzu! pokaż chwałę twoję, i zacności twoje.

45:5b.PSA.045.005 A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja.

45:6b.PSA.045.006 Strzały twoje ostre; od nich narody pod cię upadną, a serce nieprzyjaciół królewskich przenikną.

45:7b.PSA.045.007 Stolica twoja, o Boże! na wieki wieków; laska sprawiedliwości jest laska królestwa twego.

45:8b.PSA.045.008 Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości; przetoż pomazał cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstników twoich.

45:9b.PSA.045.009 Myrrą, aloe, i kassyją wszystkie szaty twoje pachną, gdy wychodzisz z pałaców z kości słoniowych urobionych, nad tych, którzy cię uweselają.

45:10b.PSA.045.010 Córki królewskie są między twemi zacnemi białemi głowami; stanęła małżonka po prawicy twojej w kosztownem złocie z Ofir.

45:11b.PSA.045.011 Słuchajże córko, a obacz, i nakłoó ucha twego, a zapomnij narodu twego, i domu ojca twojego.

45:12b.PSA.045.012 A zakocha się król w piękności twojej, albowiem on jest Panem twoim; przetoż kłaniaj się przed nim.

45:13b.PSA.045.013 Tyryjczycy także z upominkami przed obliczem twojem kłaniać się będą, najbogatsi z narodów.

45:14b.PSA.045.014 Wszystka zacność córki królewskiej jest wewnątrz, a szaty jej bramowane są złotem.

45:15b.PSA.045.015 W odzieniu haftowanem przywiodą ją do króla; także panny za nią, towarzyszki jej, przywiodą do ciebie.

45:16b.PSA.045.016 Przywiodą je z weselem i z radością, a wnijdą na pałac królewski.

45:17b.PSA.045.017 Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi.

45:18b.PSA.045.018 Wspominać będę imię twoje od każdego rodzaju do rodzaju: dlatego cię narody wysławiać będą na wieki wieków.

46

46:1b.PSA.046.001 (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśó.)

46:2b.PSA.046.002 Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym.

46:3b.PSA.046.003 Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

46:4b.PSA.046.004 Choćby zaszumiały, a wzburzyły się wody jego, i zatrzęsły się góry od nawałności jego. Sela.

46:5b.PSA.046.005 Strumienie rzeki jego rozweselają miasto Boże, najświętsze z przybytków najwyższego.

46:6b.PSA.046.006 Bóg jest w pośrodku jego, nie będzie poruszone; poratuje go Bóg zaraz z poranku.

46:7b.PSA.046.007 Gdy się wzburzyły narody, a zatrząsnęły się królestwa, Pan wydał głos swój, i rozpłynęła się ziemia.

46:8b.PSA.046.008 Pan zastępów jest z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.

46:9b.PSA.046.009 Pójdźcie, oglądajcie sprawy Pańskie, jakie uczynił spustoszenie na ziemi;

46:10b.PSA.046.010 Który uśmierza wojny aż do kończyn ziemi, łuk kruszy, i oręże łamie, a wozy ogniem pali.

46:11b.PSA.046.011 Mówiąc: Uspokójcie się, a wiedzcie, żem Ja Bóg; będę wywyższony między narodami, będę wywyższony na ziemi.

46:12b.PSA.046.012 Pan zastępów z nami; twierdzą wysoką jest nam Bóg Jakóbowy. Sela.

47

47:1b.PSA.047.001 (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego pieśó.)

47:2b.PSA.047.002 Wszystkie narody klaskajcie rękoma, wykrzykajcie Bogu głosem wesela.

47:3b.PSA.047.003 Albowiem Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią.

47:4b.PSA.047.004 Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze.

47:5b.PSA.047.005 Obrał nam za dziedzictwo nasze chwałę Jakóba, którego umiłował. Sela.

47:6b.PSA.047.006 Wstąpił Bóg z krzykiem; Pan wstąpił z głosem trąby.

47:7b.PSA.047.007 Śpiewajcież Bogu, śpiewajcie; śpiewajcież królowi naszemu, śpiewajcie.

47:8b.PSA.047.008 Albowiem Bóg królem wszystkiej ziemi; śpiewajcież rozumnie.

47:9b.PSA.047.009 Króluje Bóg nad narodami; Bóg siedzi na świętej stolicy swojej.

47:10b.PSA.047.010 Książęta narodów przyłączyli się do ludu Boga Abrahamowego; albowiem Boże są tarcze ziemskie; skąd on zacnie jest wywyższony.

48

48:1b.PSA.048.001 (Pieśó psalmu synów Korego.)

48:2b.PSA.048.002 Wielki jest Pan, i bardzo chwalebny w mieście Boga naszego, na górze świętej swojej.

48:3b.PSA.048.003 Ozdobą krainy, uciechą wszystkiej ziemi jest góra Syon w stronach północnych, miasto króla wielkiego.

48:4b.PSA.048.004 Bóg w pałacach jego uznany jest za twierdzę wysoką.

48:5b.PSA.048.005 Bo oto królowie, gdy się zgromadzili i ciągnęli wespół,

48:6b.PSA.048.006 Sami to ujrzawszy bardzo się zadziwili, a przestraszeni będąc prędko uciekali.

48:7b.PSA.048.007 Strach ich tam ogarnął i boleść, jako niewiastę rodzącą.

48:8b.PSA.048.008 Wiatrem wschodnim pokruszysz okręty z Tarsys.

48:9b.PSA.048.009 Jakośmy słyszeli, takeśmy widzieli w mieście Pana zastępów, w mieście Boga naszego; Bóg je ugruntował aż na wieki. Sela.

48:10b.PSA.048.010 Uważamy, o Boże! miłosierdzie twoje w pośród kościoła twego.

48:11b.PSA.048.011 Jakie jest imię twoje, Boże! taka też jest chwała twoja aż do kończyn ziemi; sprawiedliwości pełna jest prawica twoja.

48:12b.PSA.048.012 Niech się rozweseli góra Syon: niech się rozradują córki Judzkie dla sądów twoich, Boże!

48:13b.PSA.048.013 Otoczcie Syon, i obstąpcie go; policzcie wieże jego.

48:14b.PSA.048.014 Przypatrujcie się pilnie basztom jego, a oglądajcie pałace jego, abyście umieli powiadać narodowi potomnemu.

48:15b.PSA.048.015 Że ten Bóg jest Bogiem naszym na wieki wieczne, a iż on naszym hetmanem będzie aż do śmierci.

49

49:1b.PSA.049.001 (Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego psalm.)

49:2b.PSA.049.002 Słuchajcie tego wszystkie narody; bierzcie to w uszy wszyscy mieszkający na okręgu ziemi!

49:3b.PSA.049.003 Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!

49:4b.PSA.049.004 Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.

49:5b.PSA.049.005 Nakłonię do przypowieści ucha mego, wyłożę przy harfie zagadkę moję.

49:6b.PSA.049.006 Przeczże się mam bać we złe dni, aby mię nieprawość tych, którzy mię depczą, miała ogarnąć?

49:7b.PSA.049.007 Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.

49:8b.PSA.049.008 Gdyż brata swego nikt żadnym sposobem nie odkupi, ani może dać Bogu okupu jego zaó.

49:9b.PSA.049.009 (Albowiem drogi jest okup duszy ich, i nie może się ostać na wieki.)

49:10b.PSA.049.010 Aby żył na wieki, a nie oglądał grobu.

49:11b.PSA.049.011 Bo widzimy, iż i mądrzy umierają, głupi i szalony zarówno giną, a zostawiają, obcym bogactwa swoje.

49:12b.PSA.049.012 Myślą, że domy ich są wieczne, a przybytki ich trwają od narodu do narodu; przetoż je nazywają od imion swych na ziemi.

49:13b.PSA.049.013 Ale człowiek we czci nie zostaje, podobnym będąc bydlętom, które giną.

49:14b.PSA.049.014 Takowa myśl ich głupstwem ich jest, a przecież potomkowie ich pochwalają to usty swemi. Sela.

49:15b.PSA.049.015 Jako owce w grobie złożeni będą, śmierć ich strawi; ale sprawiedliwi panować będą nad nimi z poranku, a kształt ich zniszczony będzie w grobie, gdy ustąpią z mieszkania swego.

49:16b.PSA.049.016 Ale Bóg wykupi duszę moję z mocy grobu, gdy mię przyjmie. Sela.

49:17b.PSA.049.017 Nie bójże się, gdy się kto zbogaci, a gdy się rozmnoży sława domu jego.

49:18b.PSA.049.018 Bo umierając nie weźmie nic z sobą, ani za nim zstąpi sława jego.

49:19b.PSA.049.019 A choć duszy swej za żywota swego pobłaża i chwalono go, gdy sobie dobrze czynił:

49:20b.PSA.049.020 Przecież musi iść za rodziną ojców swych, a na wieki nie ogląda światłości.

49:21b.PSA.049.021 Owóż człowiek, który jest we czci, a nie zrozumiewa tego, podobny jest bydlętom, które giną.

50

50:1b.PSA.050.001 Psalm Asafowi podany. Bóg nad Bogami, Pan mówił i przyzwał ziemię od wschodu słońca aż do zachodu jego.

50:2b.PSA.050.002 Objaśnił się Bóg z Syonu w doskonałej ozdobie.

50:3b.PSA.050.003 Przyjdzie Bóg nasz, a nie będzie milczał; ogieó przed twarzą jego będzie pożerał, a około niego powstanie wicher gwałtowny.

50:4b.PSA.050.004 Przyzwie z góry niebiosa i ziemię, aby sądził lud swój.

50:5b.PSA.050.005 Mówiąc: Zgromadźcie mi świętych moich, którzy ze mną uczynili przymierze przy ofierze.

50:6b.PSA.050.006 Tedy niebiosa opowiedzą sprawiedliwość jego; albowiem sam Bóg jest sędzią. Sela.

50:7b.PSA.050.007 Słuchaj, ludu mój! a będę mówił; słuchaj, Izraelu! a oświadczę się przed tobą: Jam Bóg, Bóg twój Jam jest.

50:8b.PSA.050.008 Nie będę cię z ofiar twoich winił, ani całopalenia twego, które są zawsze przedemną.

50:9b.PSA.050.009 Nie wezmę z domu twojego cielca, ani z okołu twego kozłów.

50:10b.PSA.050.010 Albowiem mój jest wszelki zwierz leśny, i tysiące bydła po górach.

50:11b.PSA.050.011 Znam wszystko ptastwo po górach, i zwierz polny jest przedemną.

50:12b.PSA.050.012 Będęli łaknął, nie rzekęć o to; bo mój jest okrąg ziemi, i napełnienie jego.

50:13b.PSA.050.013 Izali jadam mięso wołowe? albo pijam krew kozłową?

50:14b.PSA.050.014 Ofiaruj Bogu chwałę, i oddaj Najwyższemu śluby twoje;

50:15b.PSA.050.015 A wzywaj mię w dzień utrapienia: tedy cię wyrwę, a ty mię uwielbisz.

50:16b.PSA.050.016 Lecz niezbożnemu rzekł Bóg: Cóżci do tego, że opowiadasz ustawy moje, a bieżesz przymierze moje w usta twoje?

50:17b.PSA.050.017 Ponieważ masz w nienawiści karność, i zarzuciłeś słowa moje za się.

50:18b.PSA.050.018 Widziszli złodzieja, bieżysz z nim, a z cudzołożnikami masz skład twój.

50:19b.PSA.050.019 Usta twoje rozpuszczasz na złe, a język twój składa zdrady.

50:20b.PSA.050.020 Zasiadłszy mówisz przeciwko bratu twemu, a lżysz syna matki twojej.

50:21b.PSA.050.021 Toś czynił, a Jam milczał; dlategoś mniemał, żem ja tobie podobny, ale będę cię karał, i stawięć to przed oczy twoje.

50:22b.PSA.050.022 Zrozumiejcież to wżdy teraz, którzy zapominacie Boga, bym was snać nie porwał, a nie będzie ktoby was wyrwał.

50:23b.PSA.050.023 Kto mi ofiaruje chwałę, uczci mię; a temu, który naprawia drogę swą, ukażę zbawienie Boże.

51

51:1b.PSA.051.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.) -

51:2b.PSA.051.002 Gdy do niego przyszedł Natan prorok, potem jak był wszedł do Betsaby.

51:3b.PSA.051.003 Zmiłuj się nademną, Boże! według miłosierdzia twego; według wielkich litości twoich zgładź nieprawości moje.

51:4b.PSA.051.004 Omyj mię doskonale od nieprawości mojej, a od grzechu mego oczyść mię.

51:5b.PSA.051.005 Albowiem ja znam nieprawość moję, a grzech mój przedemną jest zawżdy.

51:6b.PSA.051.006 Tobie, tobiem samemu zgrzeszył, i złem przed oczyma twemi uczynił, abyś był sprawiedliwy w mowie twojej, i czystym w sądzie twoim.

51:7b.PSA.051.007 Oto w nieprawości poczęty jestem, a w grzechu poczęła mię matka moja.

51:8b.PSA.051.008 Oto się kochasz w prawdzie wewnętrznej, a skrytą mądrość objawiłeś mi.

51:9b.PSA.051.009 Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę.

51:10b.PSA.051.010 Daj mi słyszeć radość i wesele, a niech się rozradują kości moje, któreś pokruszył.

51:11b.PSA.051.011 Odwróć oblicze twoje od grzechów moich, a zgładź wszystkie nieprawości moje.

51:12b.PSA.051.012 Serce czyste stwórz we mnie, o Boże! a ducha prawego odnów we wnętrznościach moich.

51:13b.PSA.051.013 Nie odrzucaj mię od oblicza twego, a Ducha swego świętego nie odbieraj odemnie.

51:14b.PSA.051.014 Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię.

51:15b.PSA.051.015 Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.

51:16b.PSA.051.016 Wyrwij mię z pomsty za krew, o Boże, Boże zbawienia mojego! a język mój będzie wysławiał sprawiedliwość twoję.

51:17b.PSA.051.017 Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.

51:18b.PSA.051.018 Albowiem nie pragniesz ofiar, choćbym ci je dał, ani całopalenia przyjmiesz.

51:19b.PSA.051.019 Ofiary Bogu przyjemne duch skruszony; sercem skruszonem i strapionem nie pogardzisz, o Boże!

51:20b.PSA.051.020 Dobrze uczyń według upodobania twego Syonowi; pobubuj mury Jeruzalemskie.

51:21b.PSA.051.021 Tedy przyjmiesz ofiary sprawiedliwości, ofiary ogniste, i całopalenia; tedy cielce ofiarować będą na ołtarzu twoim.

52

52:1b.PSA.052.001 (Przedniejszemu śpiewakowi pieśó Dawidowa nauczająca.) -

52:2b.PSA.052.002 Gdy przyszedł Doeg Edomczyk, i oznajmił Saulowi, mówiąc: Dawid przyszedł do domu Achimelechowego.

52:3b.PSA.052.003 Przeczże się chlubisz ze złości, o mocarzu! miłosierdzie Boże trwa każdego dnia.

52:4b.PSA.052.004 Złe rzeczy myśli język twój, jako brzytwa ostra czyniąc zdradę.

52:5b.PSA.052.005 Umiłowałeś złe, bardziej niż dobre; kłamstwo raczej mówisz, niż sprawiedliwość. Sela.

52:6b.PSA.052.006 Umiłowałeś wszystkie słowa szkodliwe, i język zdradliwy.

52:7b.PSA.052.007 Przetoż cię Bóg zniszczy na wieki; porwie cię, i wyrwie cię z przybytku, i wykorzeni cię z ziemi żyjących. Sela.

52:8b.PSA.052.008 To widząc sprawiedliwi będą się bali, i będę się z niego naśmiewali, mówiąc:

52:9b.PSA.052.009 Otoż człowiek, który nie pokładał w Bogu siły swojej; ale ufając w mnóstwie bogactw swoich, zmacniał się w złości swej.

52:10b.PSA.052.010 Aleć ja będę jako oliwa zielona w domu Bożym, bom nadzieję położył w miłosierdziu Bożem na wieki wieczne.

52:11b.PSA.052.011 Będę cię wysławiał, Panie! na wieki, żeś to uczynił, a będę oczekiwał imienia twego, gdyż jest zacne przed oblicznością świętych twoich.

53

53:1b.PSA.053.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Machalat pieśó Dawidowa nauczająca.)

53:2b.PSA.053.002 Głupi rzekł w sercu swem: Niemasz Boga. Popsowali się, i obrzydliwą czynią nieprawość; niemasz, ktoby czynił dobrze.

53:3b.PSA.053.003 Bóg z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.

53:4b.PSA.053.004 Aleć oni wszyscy odstąpili, jednako się nieużytecznymi stali: niemasz, ktoby czynił dobrze, niemasz, i jednego.

53:5b.PSA.053.005 Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożerają lud mój, jako więc chleb jedzą? ale Boga nie wzywają.

53:6b.PSA.053.006 Tam się bardzo ulękną, gdzie niemasz strachu; albowiem Bóg rozproszy kości tych, którzy cię oblegli; ty ich pohaóbisz, bo ich Bóg wzgardzi.

53:7b.PSA.053.007 Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdy Bóg przywróci z więzienia lud swój, rozraduje się Jakób, rozweseli się Izrael.

54

54:1b.PSA.054.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśó Dawidowa nauczająca.) -

54:2b.PSA.054.002 Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas.

54:3b.PSA.054.003 Boże! dla imienia twego wybaw mię, a w mocy twojej podejmij się sprawy mojej.

54:4b.PSA.054.004 Boże! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy słowa ust moich.

54:5b.PSA.054.005 Albowiem obcy powstali przeciwko mnie, a okrutnicy szukają duszy mojej, nie stawiając sobie Boga przed oczyma swemi. Sela.

54:6b.PSA.054.006 Oto Bóg jest pomocnikiem moim: Pan jest z tymi, którzy podpierają żywot mój.

54:7b.PSA.054.007 Oddaj złym nieprzyjaciołom moim, w prawdzie twojej wytrać ich, o Panie!

54:8b.PSA.054.008 Tedyć dobrowolnie będę ofiarował; będę wysławiał imię twoje, Panie! przeto, że jest dobre;

54:9b.PSA.054.009 Gdyż z każdego utrapienia wyrwałeś mię, a pomstę nad nieprzyjaciołmi mymi oglądało oko moje.

55

55:1b.PSA.055.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśó Dawidowa nauczająca.)

55:2b.PSA.055.002 W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:

55:3b.PSA.055.003 Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą:

55:4b.PSA.055.004 Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.

55:5b.PSA.055.005 Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.

55:6b.PSA.055.006 Bojaźó ze drżeniem przyszła na mię, a okryła mię trwoga.

55:7b.PSA.055.007 I rzekłem: Obym miał skrzydła jako gołębica, zaleciałbym, a odpocząłbym.

55:8b.PSA.055.008 Otobym daleko zaleciał, a mieszkałbym na puszczy. Sela.

55:9b.PSA.055.009 Pospieszyłbym, abym uszedł przed wiatrem gwałtownym, i przed wichrem.

55:10b.PSA.055.010 Zatrać ich, Panie! rozdziel język ich; bom widział bezprawie i rozruch w mieście.

55:11b.PSA.055.011 We dnie i w nocy otaczają ich po murach jego, a złość i przewrotność jest w pośrodku jego.

55:12b.PSA.055.012 Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

55:13b.PSA.055.013 Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;

55:14b.PSA.055.014 Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

55:15b.PSA.055.015 Którzyśmy się z sobą mile w tajności naradzali, i do domu Bożego społecznie chadzali.

55:16b.PSA.055.016 Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.

55:17b.PSA.055.017 Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.

55:18b.PSA.055.018 W wieczór i rano, i w południe modlić się, i z trzaskiem wołać będę, aż wysłucha głos mój.

55:19b.PSA.055.019 Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.

55:20b.PSA.055.020 Wysłucha Bóg i utrapi ich, (jako ten, który siedzi od wieku.Sela.) przeto, że nie masz w nich poprawy, ani się Boga boją.

55:21b.PSA.055.021 Wyciągnął ręce swoje na tych, którzy z nim mieli pokój, wzruszył przymierze swoje.

55:22b.PSA.055.022 Gładsze niż masło były słowa ust jego, ale walka w sercu jego: a mię kciejsze słowa jego niż olej, wszakże były jako miecze dobyte:

55:23b.PSA.055.023 Wrzuć na Pana brzemię twoje, a on cię opatrzy, i nie dopuści, aby się na wieki zachwiać miał sprawiedliwy.

55:24b.PSA.055.024 Ale ich ty, o Boże! wepchniesz w dół zginienia; mężowie krwawi i zdradliwi nie dojdą do połowy dni swoich; ale ja w tobie nadzieję mieć będę.

56

56:1b.PSA.056.001 (Przedniejszemu śpiewakowi o niemej gołębicy, na miejscach odległych, złoty psalm Dawidowy, gdy go w Gat Filistynowie pojmali.)

56:2b.PSA.056.002 Zmiłuj się nademną, o Boże!, bo mię chce pochłonąć człowiek; każdego dnia walcząc trapi mię.

56:3b.PSA.056.003 Chcą mię połknąć nieprzyjaciele moi na każdy dzień; zaprawdęć wiele jest walczących przeciwko mnie, o Najwyższy!

56:4b.PSA.056.004 Któregokolwiek mię dnia strach ogarnia, ja w tobie ufam.

56:5b.PSA.056.005 Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.

56:6b.PSA.056.006 Przez cały dzień słowa moje wykręcają, a przeciwko mnie są wszystkie myśli ich, na złe.

56:7b.PSA.056.007 Zbierają się, i ukrywają się, i ślad mój upatrują, czyhając na duszę moję.

56:8b.PSA.056.008 Izali za nieprawość pomsty ujdą? strąć te narody, o Boże! w popędliwości twojej.

56:9b.PSA.056.009 Tyś tułanie moje policzył; zbierzże też łzy moje w wiadro twe; izaż nie są spisane w księgach twoich?

56:10b.PSA.056.010 Tedy się nazad cofną nieprzyjaciele moi, któregokolwiek dnia zawołam; bo to wiem, iż Bóg jest ze mną.

56:11b.PSA.056.011 Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.

56:12b.PSA.056.012 W Bogu mam nadzieję, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek.

56:13b.PSA.056.013 Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam.

56:14b.PSA.056.014 Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.

57

57:1b.PSA.057.001 (Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złoty psalm Dawidowy, kiedy uciekał przed Saulem do jaskini.)

57:2b.PSA.057.002 Zmiłuj się nademną, o Boże! zmiłuj się nademną; albowiem w tobie ufa dusza moja, a do cienia skrzydeł twoich uciekam się; aż przeminie utrapienie.

57:3b.PSA.057.003 Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.

57:4b.PSA.057.004 On pośle z nieba, i wybawi mię od pohaóbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.

57:5b.PSA.057.005 Dusza moja jest w pośród lwów; leżę miedzy palącymi, między synami ludzkimi, których zęby jako włócznie i strzały, i język ich miecz ostry.

57:6b.PSA.057.006 Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemią chwała twoja.

57:7b.PSA.057.007 Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weó. Sela.

57:8b.PSA.057.008 Gotowe jest serce moje, Boże! gotowe jest serce moje; śpiewać i wychwalać cię będę.

57:9b.PSA.057.009 Ocuć się chwało moja! ocuć się, lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

57:10b.PSA.057.010 Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

57:11b.PSA.057.011 Albowiem wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

57:12b.PSA.057.012 Wywyżże się nad niebiosa, o Boże! a nade wszystką ziemię wywyż chwałę twoję.

58

58:1b.PSA.058.001 (Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, pieśó złota Dawidowa.)

58:2b.PSA.058.002 O zgromadzenie! Izali poprawdzie sprawiedliwość mówicie? A uprzejmież sądzicie, wy synowie ludzcy?

58:3b.PSA.058.003 Owszem, radniej w sercu nieprawości knujecie, a gwałty rąk waszych na ziemi odważacie.

58:4b.PSA.058.004 Odłączyli się niezbożnicy zaraz od narodzenia; pobłądzili zaraz z żywota matki swej, mówiąc kłamstwo.

58:5b.PSA.058.005 Jad mają w sobie, jako wężowy, jako jad żmii głuchej, która zatula ucho swoje,

58:6b.PSA.058.006 Aby nie słyszała głosu zaklinacza, ani czarownika w czarach biegłego.

58:7b.PSA.058.007 O Boże! pokruszże zęby ich w ustach ich; połam, Panie! lwiąt trzonowe zęby.

58:8b.PSA.058.008 Niech się rozpłyną jako woda, niech się wniwecz obrócą; niech będą jako ten, który naciąga łuk, wszakże się strzały jego łamią.

58:9b.PSA.058.009 Jako ślimak, który schodzi i niszczeje; jako martwy płód niewieści niech nie oglądają słońca.

58:10b.PSA.058.010 Ciernie wasze pierwej niż wypuszczą tarny swoje, za zielona w gniewie Bożym jako wichrem porwane będą.

58:11b.PSA.058.011 I będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę; nogi swoje umyje we krwi niepobożnego.

58:12b.PSA.058.012 I rzecze każdy: Zaprawdęć sprawiedliwy odniesie pożytek z sprawiedliwości swojej; zaisteć jest Bóg, który sądzi na ziemi.

59

59:1b.PSA.059.001 (Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, złota pieśó Dawidowa, gdy posłał Saul, aby strzeżono domu jego, a zabito go.)

59:2b.PSA.059.002 Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, o Boże mój! a od powstawających przeciwko mnie uczyń mię bezpiecznym.

59:3b.PSA.059.003 Wyrwij mię od tych, którzy broją nieprawość, a od mężów krwawych wybaw mię.

59:4b.PSA.059.004 Albowiem oto czyhają na duszę moję; zbierają się przeciwko mnie mocarze bez przestępstwa mego i bez grzechu mego, o Panie!

59:5b.PSA.059.005 Bez wszelkiej nieprawości mojej zbiegają się, i gotują się; powstańże, zabież mi, a obacz.

59:6b.PSA.059.006 Ty sam, Panie, Boże zastępów, Boże Izraelski! ocuć się, abyś nawiedził te wszystkie narody; a nie miej litości nad żadnym z onych przestępców złośliwych. Sela.

59:7b.PSA.059.007 Nawracają się pod wieczór, a warczą jako psy, i biegają około miasta.

59:8b.PSA.059.008 Oto blegocą usty swemi, miecze są w wargach ich; albowiem mówią: Któż słyszy?

59:9b.PSA.059.009 Ale ty, Panie! naśmiewasz się z nich; naśmiewasz się ze wszystkich narodów.

59:10b.PSA.059.010 Gdy on moc przewodzi, na ciebie pozór mieć będę; boś ty, Boże! twierdzą moją.

59:11b.PSA.059.011 Bóg mój miłosierny uprzedzi mię; Bóg mi da oglądać pomstę nad nieprzyjaciółmi mymi.

59:12b.PSA.059.012 Nie zabijajże ich, aby nie zapomniał lud mój; ale ich rozprosz mocą twoją, i zrzuć ich, tarczo nasza, o Panie!

59:13b.PSA.059.013 Grzech ust swych, słowa warg swych (pojmani będąc w hardości swej dla złorzeczeństwa i kłamstwa) niech wyznawają.

59:14b.PSA.059.014 Wytraćże ich w popędliwości, wytrać ich, aż ich nie stanie. Niech poznają, że Bóg panuje w Jakóbie, i po krajach ziemi. Sela.

59:15b.PSA.059.015 I niech się zaś nawrócą pod wieczór; niech warczą jako psy, a biegają około miasta.

59:16b.PSA.059.016 Niech oni ciekają, chcąc się najeść, wszakże głodni będąc ukłaść się muszą.

59:17b.PSA.059.017 Ale ja będę śpiewał o mocy twojej; zaraz z poranku wysławiać będę miłosierdzie twoje; boś ty był twierdzą moją, i ucieczką w dzień ucisku mego.

59:18b.PSA.059.018 O mocy moja! tobie będę śpiewał; boś ty, Boże! twierdza moja, Bóg mój miłosierny.

60

60:1b.PSA.060.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Sussanedut złota pieśó Dawidowa do nauczania;) -

60:2b.PSA.060.002 Gdy walczył przeciw Syryjczykom Nacharaim, i przeciw Syryjczykom Soby; gdy się wrócił Joab, poraziwszy Edomczyków w dolinie solnej dwanaście tysięcy.

60:3b.PSA.060.003 Boże! odrzuciłeś nas, rozproszyłeś nas, i rozgniewałeś się; nawróćże się zasię do nas.

60:4b.PSA.060.004 Zatrząsnąłeś był ziemią, i rozsadziłeś ją; uleczże rozpadliny jej, boć się chwieje.

60:5b.PSA.060.005 Okazywałeś ludowi twemu przykre rzeczy, napoiłeś nas winem zawrotu.

60:6b.PSA.060.006 Ale teraz dałeś chorągiew tym, którzy się ciebie boją, aby ją wynieśli dla prawdy twej. Sela.

60:7b.PSA.060.007 Aby byli wybawieni umiłowani twoi; zachowajże ich prawicą twoją, a wysłuchaj mię.

60:8b.PSA.060.008 Bóg ci mówił w świętobliwości swojej; przeto się rozweselę, rozdzielę Sychem, i dolinę Sukkotską pomierzę.

60:9b.PSA.060.009 Mojeć jest Galaad, mój i Manases, i Efraim moc głowy mojej; Juda zakonodawcą moim.

60:10b.PSA.060.010 Moab miednicą do umywania mego; na Edoma wrzucę buty moje; ty, Palestyno! wykrzykaj nademną.

60:11b.PSA.060.011 Któż mię wprowadzi do miasta obronnego? kto mię przyprowadzi aż do Edom?

60:12b.PSA.060.012 Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, Boże! z wojskami naszemi?

60:13b.PSA.060.013 Dajże nam ratunek w utrapieniu; boć omylny ratunek ludzki.

60:14b.PSA.060.014 W Bogu mężnie sobie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.

61

61:1b.PSA.061.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśó Dawidowa.)

61:2b.PSA.061.002 Wysłuchaj, o Boże! wołanie moje, miej pozór na modlitwę moję.

61:3b.PSA.061.003 Od końca ziemi wołam do ciebie w zatrwożeniu serca mego; wprowadź mię na skałę, która jest wywyżą nad mię.

61:4b.PSA.061.004 Albowiemeś ty był ucieczką moją, i basztą mocną przed twarzą nieprzyjaciela.

61:5b.PSA.061.005 Będę mieszkał w przybytku twoim na wieki, schraniając się pod zasłonę skrzydeł twoich. Sela.

61:6b.PSA.061.006 Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał dziedzictwo tym, którzy się boją imienia twego.

61:7b.PSA.061.007 Dni do dni królewskich przydaj; niech będą lata jego od narodu do narodu.

61:8b.PSA.061.008 Niech mieszka na wieki przed obliczem Bożem; zgotuj miłosierdzie i prawdę, niech go strzegą.

61:9b.PSA.061.009 Tak będę śpiewał imieniowi twemu na wieki, a śluby moje oddawać będę na każdy dzień.

62

62:1b.PSA.062.001 (Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.)

62:2b.PSA.062.002 Tylko na Boga spolega dusza moja, od niegoć jest zbawienie moje.

62:3b.PSA.062.003 Tylkoć on jest skałą moją i wybawieniem mojem, twierdzą moją; przeto się bardzo nie zachwieję.

62:4b.PSA.062.004 Dokądże będziecie myślić złe przeciwko człowiekowi? Wszyscy wy zabici będziecie; będziecie jako ściana pochylona, a jako mur walący się.

62:5b.PSA.062.005 Przecież jednak radzą, jakoby go zepchnąć z dostojeństwa jego; kochają się w kłamstwie, usty swemi dobrorzeczą, ale w sercu swem złorzeczą. Sela.

62:6b.PSA.062.006 Ty przecież na Bogu spolegaj, duszo moja! bo od niego jest oczekiwanie moje.

62:7b.PSA.062.007 Onci sam jest skałą moją zbawieniem mojem, i twierdzą moją; przetoż nie zachwieję się.

62:8b.PSA.062.008 W Bogu wybawienie moje, i chwała moja skała mocy mojej; nadzieja moja jest w Bogu.

62:9b.PSA.062.009 Ufajcież w nim na każdy czas, o narody! Wylewajcie przed obliczem jego serca wasze: Bóg jest ucieczką naszą. Sela.

62:10b.PSA.062.010 Zaprawdęć marnością są synowie ludzcy, kłamliwi synowie mocarzy; będąli pospołu włożeni na wagę, lekciejszymi będą nad marność.

62:11b.PSA.062.011 Nie ufajcież w krzywdzie ani w drapiestwie, a nie będźcie marnymi; przybędzieli wam majętności, nie przykładajcież serca do nich.

62:12b.PSA.062.012 Razci rzekł Bóg, dwakrociem to słyszał, iż moc jest Boża,

62:13b.PSA.062.013 A że Panie! twoje jest miłosierdzie, a że ty oddasz każdemu według uczynków jego.

63

63:1b.PSA.063.001 (Psalm Dawidowy, gdy był na puszczy Judzkiej.)

63:2b.PSA.063.002 Boże! tyś jest Bogiem moim; z poranku cię szukam; pragnie cię dusza moja, tęskni po tobie ciało moje w ziemi suchej i upragnionej, w której nie masz wody;

63:3b.PSA.063.003 Abym cię oglądał w świątnicy twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję.

63:4b.PSA.063.004 (Albowiem lepsze jest miłosierdzie twoje, niż żywot,)aby cię chwaliły wargi moje,

63:5b.PSA.063.005 Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.

63:6b.PSA.063.006 Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.

63:7b.PSA.063.007 Zaprawdęć na cię wspominam, i na łożu mojem każdej straży nocnej rozmyślam o tobie.

63:8b.PSA.063.008 Boś mi bywał na pomocy; przetoż w cieniu skrzydeł twoich śpiewać będę.

63:9b.PSA.063.009 Przylgnęła dusza moja do ciebie; prawica twoja podpiera mię.

63:10b.PSA.063.010 Ale ci, którzy szukają upadku duszy mojej, sami wnijdą do najgłębszej niskości ziemi.

63:11b.PSA.063.011 Zabije każdego z nich ostrość miecza, i przyjdą liszkom na podział.

63:12b.PSA.063.012 Lecz król będzie się weselił w Bogu, a będzie się chlubił każdy, kto przezeó przysięga; albowiem zatkane będą usta mówiących kłamstwo.

64

64:1b.PSA.064.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)

64:2b.PSA.064.002 Wysłuchaj, o Boże! głos mój, gdy się modlę; od strachu nieprzyjaciela strzeż żywot mój.

64:3b.PSA.064.003 Skryj mię przed skrytą radą złośników, przed zbuntowaniem czyniących nieprawość.

64:4b.PSA.064.004 Którzy zaostrzyli język swój jako miecz, nałożyli strzałę swoję, słowo jadowite,

64:5b.PSA.064.005 Aby strzelali z skrytości na niewinnego; niespodzianie nań strzelają, a nikogo się nie boją.

64:6b.PSA.064.006 Stwierdzają się w złem; zmawiają się, jakoby zakryć sidłą, i mówią: Któż je obaczy?

64:7b.PSA.064.007 Szukają pilnie nieprawości; giniemy od rad zdradliwie wynalezionych. Takci wnętrzność i serce człowiecze głębokie jest.

64:8b.PSA.064.008 Ale gdy Bóg na nich wypuści prędką strzałę, porażeni będą;

64:9b.PSA.064.009 A do upadku przywiedzie ich własny język ich; odłączy się od nich każdy, kto ich ujrzy.

64:10b.PSA.064.010 I ulękną się wszyscy ludzie, a będą opowiadali sprawę Bożą, i dzieło jego zrozumieją.

64:11b.PSA.064.011 Ale sprawiedliwy się będzie weselił w Panu, a będzie w nim ufał; i będą się chlubili wszyscy, którzy są uprzejmego serca.

65

65:1b.PSA.065.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśó Dawidowa.)

65:2b.PSA.065.002 Tobie przynależy, o Boże! chwała na Syonie, a tobie ślub ma być oddany.

65:3b.PSA.065.003 Ty wysłuchiwasz modlitwy; przetoż do ciebie przychodzi wszelkie ciało.

65:4b.PSA.065.004 Wielkie nieprawości, które wzięły górę nad nami, i przestępstwa nasze ty oczyszczasz.

65:5b.PSA.065.005 Błogosławiony, kogo ty obierasz a przyjmujesz, aby mieszkał w sieniach twoich; będziemy nasyceni dobrami domu twego, w świątnicy kościoła twego.

65:6b.PSA.065.006 Przedziwne rzeczy podług sprawiedliwości mówisz do nas, Boże zbawienia naszego, nadziejo wszystkich krajów ziemi, i morza dalekiego!

65:7b.PSA.065.007 Który utwierdzasz góry mocą swoją, siłą przepasany będąc;

65:8b.PSA.065.008 Który uśmierzasz szum morski, szum nawałności jego, i wzruszenie narodów,

65:9b.PSA.065.009 Tak, że się bać muszą cudów twoich, którzy mieszkają na krajach ziemi; których nastawaniem poranku i wieczora do wesela pobudzasz.

65:10b.PSA.065.010 Nawiedzasz ziemię, i odwilżasz ją; obficie ją ubogacasz strumieniem Bożym, napełnionym wodami, i gotujesz zboże ich, gdy ją tak przyprawiasz.

65:11b.PSA.065.011 Zagony jej napawasz, bruzdy jej zniżasz, dżdżami ją odmiękczasz, a urodzajom jej błogosławisz.

65:12b.PSA.065.012 Koronujesz rok dobrocią twą, a ścieżki twoje skrapiasz tłustością.

65:13b.PSA.065.013 Skrapiasz pastwiska na pustyniach; tak, że i pagórki radością przepasane bywają.

65:14b.PSA.065.014 Przyodziewają się pola stadami owiec, a doliny okrywają się zbożem; tak, że wykrzykają i śpiewają.

66

66:1b.PSA.066.001 Przedniejszemu śpiewakowi pieśó psalmu.

66:2b.PSA.066.002 Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.

66:3b.PSA.066.003 Rzeczcież Bogu: Jakoś straszny w sprawach twoich! Dla wielkości mocy twojej obłudnieć się podadzą nieprzyjaciele twoi.

66:4b.PSA.066.004 Wszystkać się ziemia kłaniać, i śpiewać ci będzie; psalm śpiewać będzie imieniowi twemu. Sela.

66:5b.PSA.066.005 Pójdźcież, a oglądajcie sprawy Boże; straszny jest w sprawach swoich przy synach ludzkich.

66:6b.PSA.066.006 Obrócił morze w ziemię suchą; rzekę przeszli suchą nogą; tameśmyć się weselili w nim.

66:7b.PSA.066.007 Panuje w mocy swej na wieki; oczy jego patrzą na narody, odporni nie wywyższą się. Sela.

66:8b.PSA.066.008 Błogosławcież narody Boga naszego, i ogłaszajcie głos chwały jego.

66:9b.PSA.066.009 Zachował przy zdrowiu duszę naszę, a nie dał się powinąć nodze naszej.

66:10b.PSA.066.010 Albowiemeś nas doświadczył, o Boże! wypławiłeś nas ogniem, tak jako srebro pławione bywa.

66:11b.PSA.066.011 Nagnałeś nas był w sieć, a ścisnąłeś uciskiem biodra nasze.

66:12b.PSA.066.012 Wsadziłeś człowieka na głowę naszę; weszliśmy byli w ogieó i w wodę, wszakżeś nas wywiódł na ochłodę.

66:13b.PSA.066.013 Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.

66:14b.PSA.066.014 Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.

66:15b.PSA.066.015 Całopalenie z tłustych baranów będęć ofiarował z kadzeniem, będęć ofiarował woły i kozły. Sela.

66:16b.PSA.066.016 Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.

66:17b.PSA.066.017 Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.

66:18b.PSA.066.018 Bym był patrzał na nieprawość w sercu mojem, nie wysłuchałby był Pan.

66:19b.PSA.066.019 Aleć zaiste wysłuchał Bóg, a był pilen głosu modlitwy mojej.

66:20b.PSA.066.020 Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej, ani odjął miłosierdzia swego odemnie.

67

67:1b.PSA.067.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm ku śpiewaniu.)

67:2b.PSA.067.002 Boże! zmiłuj się nad nami, a błogosław nam, rozświeć oblicze twoje nad nami. Sela.

67:3b.PSA.067.003 Aby tak poznali na ziemi drogę twoję, a po wszystkich narodach zbawienie twoje.

67:4b.PSA.067.004 Tedy cię będą wysławiały narody o Boże! Będą cię wysławiać wszyscy ludzie!

67:5b.PSA.067.005 Radować się będą i wykrzykać narody; bo ty będziesz sądził ludzi w sprawiedliwości, a narody będziesz sprawował na ziemi. Sela.

67:6b.PSA.067.006 Będą cię wysławiać narody, o Boże! Będą cię wysławiać wszyscy ludzie.

67:7b.PSA.067.007 Ziemia także wyda urodzaj swój; niech nam błogosławi Bóg, Bóg nasz.

67:8b.PSA.067.008 Niech nam błogosławi Bóg, a niech się go boją wszystkie kraje ziemi.

68

68:1b.PSA.068.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy ku śpiewaniu.)

68:2b.PSA.068.002 Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści.

68:3b.PSA.068.003 Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed obliczem Bożem.

68:4b.PSA.068.004 Ale sprawiedliwi weselić się i radować będą przed obliczem Bożem, i pląsać będą od radości.

68:5b.PSA.068.005 Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy imieniowi jego; gotujcie drogę temu, który jeździ na obłokach. Pan jest imię jego, radujcież się przed obliczem jego.

68:6b.PSA.068.006 Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w przybytku swym świętym.

68:7b.PSA.068.007 Bóg, który samotne w rodowite domy rozmnaża, wywodzi więźniów z oków; ale odporni mieszkać muszą w ziemi suchej.

68:8b.PSA.068.008 Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela,

68:9b.PSA.068.009 Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego.

68:10b.PSA.068.010 Deszcz obfity spuszczałeś hojnie, o Boże! na dziedzictwo twoje, a gdy omdlewało, tyś je zaś otrzeźwiał.

68:11b.PSA.068.011 Zastępy twoje mieszkają w niem, któreś ty dla ubogiego nagotował dobrocią twoją, o Boże!

68:12b.PSA.068.012 Pan dał słowo swe, i tych, którzy pociechy zwiastowali, zastęp wielki mówiących.

68:13b.PSA.068.013 Królowie z wojskami uciekali, uciekali: ale ta, która przyglądała domu, dzieliła łupy.

68:14b.PSA.068.014 Chociażeście leżeć musieli między kotłami, przecież będziecie jako gołębica, mająca pióra posrebrzone, a której skrzydła jako żółte złoto.

68:15b.PSA.068.015 Gdy Wszechmogący rozproszy królów w tej ziemi, wybielejesz jako śnieg na górze Salmon.

68:16b.PSA.068.016 Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej.

68:17b.PSA.068.017 Przeczże wyskakujecie góry pogórczyste? na tejci górze ulubił sobie Bóg mieszkanie, tamci Pan będzie mieszkał na wieki.

68:18b.PSA.068.018 Wozów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy Aniołów; ale Pan między nimi jako na Synaj w świątnicy przebywa.

68:19b.PSA.068.019 Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, Panie Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami.

68:20b.PSA.068.020 Błogosławiony Pan; na każdy dzień hojnie nas opatruje dobrami swemi Bóg zbawienia naszego. Sela.

68:21b.PSA.068.021 On jest Bóg nasz, Bóg obfitego zbawienia; panujący Pan z śmierci wywodzi.

68:22b.PSA.068.022 Zaiste Bóg zrani głowę nieprzyjaciół swoich, i wierzch głowy włosami nakryty chodzącego w grzechach swoich.

68:23b.PSA.068.023 Rzekł Pan: Wyprowadzę zaś swoich jako z Basan, wywiodę ich zaś z głębokości morskiej.

68:24b.PSA.068.024 Przetoż będzie noga twoja zbroczona we krwi, i język psów twoich we krwi nieprzyjacielskiej.

68:25b.PSA.068.025 Widzieli ciągnienia twoje, Boże! ciągnienia Boga mego i króla mego w świątnicy.

68:26b.PSA.068.026 Wprzód szli śpiewacy, a za nimi grający na instrumentach, a w pośrodku panienki bijąc w bębny.

68:27b.PSA.068.027 W zgromadzeniach błogosławcie Bogu, błogosławcie Panu, którzyście z narodu Izraelskiego. Tu niech będzie Benjamin maluczki, który ich opanował;

68:28b.PSA.068.028 Tu książęta Judzcy, i hufy ich, książęta Zabuloóscy, i książęta Neftalimscy.

68:29b.PSA.068.029 Obdarzył cię Bóg twój siłą; utwierdź, o Boże! to, coś w nas sprawił.

68:30b.PSA.068.030 Dla kościoła twego, który jest w Jeruzalemie, będąć królowie dary przynosić.

68:31b.PSA.068.031 Poraź poczet kopijników, zgromadzenie mocnych wodzów, i ludu bujnego, hardych, chlubiących się kęsem srebra; rozprosz narody pragnące wojny.

68:32b.PSA.068.032 Przyjdąć zacni książęta z Egiptu: Murzyńska ziemia pospieszy się wyciągnąć ręce swe do Boga.

68:33b.PSA.068.033 Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela.

68:34b.PSA.068.034 Temu, który jeździ na najwyższych niebiosach od wieczności; oto wydaje głos swój, głos mocy swojej.

68:35b.PSA.068.035 Przyznajcie moc Bogu, nad Izraelem dostojność jego, a wielmożność jego na obłokach.

68:36b.PSA.068.036 Strasznyś jest, o Boże! z świętych przybytków twoich; Bóg Izraelski sam daje moc i siły ludowi swemu. Niechajże będzie Bóg błogosławiony.

69

69:1b.PSA.069.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm Dawidowy.)

69:2b.PSA.069.002 Wybaw mię, o Boże! boć przyszły wody aż do duszy mojej.

69:3b.PSA.069.003 Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.

69:4b.PSA.069.004 Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.

69:5b.PSA.069.005 Więcej jest tych, którzy mię mają w nienawiści bez przyczyny, niż włosów na głowie mojej; zmocnili się ci, którzy mię wygubić usiłują, a są nieprzyjaciółmi mymi niesłusznie; czegom nie wydarł, musiałem nagradzać.

69:6b.PSA.069.006 Boże! ty znasz głupstwo moje, a występki moje nie są tajne przed tobą.

69:7b.PSA.069.007 Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do haóby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!

69:8b.PSA.069.008 Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.

69:9b.PSA.069.009 Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,

69:10b.PSA.069.010 Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.

69:11b.PSA.069.011 Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohaóbienie.

69:12b.PSA.069.012 Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

69:13b.PSA.069.013 Mówili o mnie ci, którzy siedzieli w bramie, a byłem piosnką u tych, którzy pili mocny napój.

69:14b.PSA.069.014 Ale jaobracam modlitwę moję do ciebie, Panie! czas jest upodobania twego; o Boże! według wielkości miłosierdzia twego wysłuchajże mię, dla prawdy zbawienia twego.

69:15b.PSA.069.015 Wyrwij mię z błota, abym nie był pogrążony; niech będę wyrwany od tych, którzy mię nienawidzą, jako z głębokości wód;

69:16b.PSA.069.016 Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.

69:17b.PSA.069.017 Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.

69:18b.PSA.069.018 Nie zakrywajże oblicza twego od sługi swego, bom jest w utrapieniu; pośpieszże się, wysłuchaj mię.

69:19b.PSA.069.019 Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.

69:20b.PSA.069.020 Ty znasz pohaóbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

69:21b.PSA.069.021 Pohaóbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

69:22b.PSA.069.022 Owszem, miasto pokarmu podali mi żółć, a w pragnieniu mojem napoili mię octem.

69:23b.PSA.069.023 Niechajże im będzie stół ich przed nimi sidłem, a szczęście ich na upadek.

69:24b.PSA.069.024 Niech się zaćmią oczy ich, aby nie widzieli, a biodra ich niech się zawżdy chwieją.

69:25b.PSA.069.025 Wylij na nich rozgniewanie swoje, a popędliwość gniewu twego niech ich ogarnie.

69:26b.PSA.069.026 Niech będzie mieszkanie ich puste, w namiotach ich niech nikt nie mieszka.

69:27b.PSA.069.027 Bo tego, któregoś ty ubił, prześladują, a o boleści poranionych twoich rozmawiają.

69:28b.PSA.069.028 Przydajże nieprawość ku nieprawości ich, a niech nie przychodzą do sprawiedliwości twojej.

69:29b.PSA.069.029 Niech będą wymazani z ksiąg żyjących, a z sprawiedliwymi niech nie będą zapisani.

69:30b.PSA.069.030 Jamci utrapiony, i zbolały; lecz zbawienie twoje, Boże! na miejscu bezpiecznem postawi mię.

69:31b.PSA.069.031 Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.

69:32b.PSA.069.032 A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.

69:33b.PSA.069.033 To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;

69:34b.PSA.069.034 Iż wysłuchiwa Pan ubogich, a więźniami swymi nie gardzi.

69:35b.PSA.069.035 Niech go chwalą niebiosa i ziemia, morze i wszystko, co się w nich rucha.

69:36b.PSA.069.036 Bógci zaiste zachowa Syon, i pobuduje miasta Judzkie; i będą tam mieszkać, a ziemię tę dziedzicznie otrzymają.

69:37b.PSA.069.037 Także i nasienie sług jego dziedzicznie ją otrzyma, a którzy miłują imię jego, będą w niej mieszkać.

70

70:1b.PSA.070.001 (Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy na wspominamie.)

70:2b.PSA.070.002 Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek.

70:3b.PSA.070.003 Niech będą zawstydzeni i pohaóbieni, którzy szukają duszy mojej; niech się obrócą na wstecz, i niech będą pohaóbieni, którzy mi złego życzą.

70:4b.PSA.070.004 Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohaóbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej!

70:5b.PSA.070.005 Ale niech się weselą i radują w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a którzy miłują zbawienie twoje, niech mówią zawżdy: Uwielbiony bądź, Boże nasz!

70:6b.PSA.070.006 Jamci nędzny i ubogi; o Boże! pospiesz się ku mnie; tyś jest pomocą moją, i wybawicielem moim! Panie! nie omieszkujże.

71

71:1b.PSA.071.001 W tobie, Panie! nadzieję mam: niech na wieki pohaóbiony nie będę.

71:2b.PSA.071.002 Według sprawiedliwości twej wybaw mię, i wyrwij mię; nakłoó ku mnie ucha twego, i zachowaj mię.

71:3b.PSA.071.003 Bądź mi skałą mieszkania, gdziebym zawżdy uchodził; przykazałeś, aby mię strzeżono; boś ty skałą moją i twierdzą moją.

71:4b.PSA.071.004 Boże mój! wyrwij mię z ręki niezbożnika, z ręki przewrotnego i gwałtownika;

71:5b.PSA.071.005 Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.

71:6b.PSA.071.006 Na tobiem spoległ zaraz z żywota; tyś mię wywiódł z żywota matki mojej; w tobie chwała moja zawżdy.

71:7b.PSA.071.007 Jako dziwowisko byłem u wielu; wszakże tyś jest mocną nadzieją moją.

71:8b.PSA.071.008 Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją.

71:9b.PSA.071.009 Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.

71:10b.PSA.071.010 Albowiem mówili nieprzyjaciele moi przeciwko mnie, a ci, którzy czyhali na duszę moję, radę uczynili społem,

71:11b.PSA.071.011 Mówiąc: Bóg go opuścił, goócież go, a pojmijcie go; boć nie ma, ktoby go wyrwał.

71:12b.PSA.071.012 Boże! nie oddalajże się odemnie; o Boże mój! pospieszże się na ratunek mój.

71:13b.PSA.071.013 Niechże będą zawstydzeni, niech zginą przeciwnicy duszy mojej; niech będą okryci zelżywością i wstydem, którzy mi szukają złego.

71:14b.PSA.071.014 Aleć ja zawżdy oczekiwać będę, a tem więcej rozszerzę chwałę twoję.

71:15b.PSA.071.015 Usta moje opowiadać będą sprawiedliwość twoję, cały dzień zbawienie twoje, aczkolwiek liczby jego nie wiem.

71:16b.PSA.071.016 Przystąpię do wysławiania wszelakiej mocy Pana panującego, będę wspominał własną sprawiedliwość twoję.

71:17b.PSA.071.017 Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.

71:18b.PSA.071.018 A przetoż aż do starości i sędziwości nie opuszczaj mię, Boże! aż opowiem ramię twoje temu narodowi, i wszystkim potomkom moc twoję.

71:19b.PSA.071.019 Bo sprawiedliwość twoja, Boże! wywyższona jest, czynisz zaiste rzeczy wielkie. Boże! któż jest podobien tobie?

71:20b.PSA.071.020 Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.

71:21b.PSA.071.021 Rozmnożysz dostojność moję a zasię ucieszysz mię.

71:22b.PSA.071.022 A ja też wysławiać cię będę na instrumentach muzycznych, i prawdę twoję, Boże mój! będęć śpiewał przy harfie, o Święty Izraelski!

71:23b.PSA.071.023 Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.

71:24b.PSA.071.024 Nadto i język mój będzie opowiadał przez cały dzień sprawiedliwość twoję; bo się zawstydzić, i haóbę odnieść musieli ci, którzy szukali nieszczęścia mego.

72

72:1b.PSA.072.001 Salomonowi. Boże! daj królowi sądy twoje, a sprawiedliwość twoję synowi królewskiemu;

72:2b.PSA.072.002 Aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogich twoich w prawości.

72:3b.PSA.072.003 Przyniosą góry ludowi pokój, a pagórki sprawiedliwość.

72:4b.PSA.072.004 Będzie sądził ubogich z ludu, a wybawi synów ubogiego; ale gwałtownika pokruszy.

72:5b.PSA.072.005 Będą się bać ciebie, póki słońce i miesiąc trwać będzie, od narodu aż do narodu.

72:6b.PSA.072.006 Jako zstępuje deszcz na pokoszoną trawę, a deszcz kroplisty skrapiający ziemię:

72:7b.PSA.072.007 Tak sprawiedliwy zakwitnie za dni jego, a będzie obfitość pokoju, dokąd miesiąca staje.

72:8b.PSA.072.008 Będzie panował od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi.

72:9b.PSA.072.009 Przed nim padać będą mieszkający na pustyniach, a nieprzyjaciele jego proch lizać będą.

72:10b.PSA.072.010 Królowie od morza i z wysep dary mu przyniosą; królowie Sebejscy i Sabejscy upominki oddadzą.

72:11b.PSA.072.011 I będą mu się kłaniać wszyscy królowie; wszystkie narody służyć mu będą.

72:12b.PSA.072.012 Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.

72:13b.PSA.072.013 Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.

72:14b.PSA.072.014 Od zdrady i gwałtu wybawi duszę ich; bo droga jest krew ich przed oczyma jego.

72:15b.PSA.072.015 I będzie żył, a dawać mu będą złoto sabejskie, i ustawicznie się za nim modlić będą, cały dzień błogosławić mu będą.

72:16b.PSA.072.016 Gdy się wrzuci garść zboża do ziemi na wierzchu gór, zaszumi jako Liban urodzaj jego, a mieszczanie zakwitną jako zioła polne.

72:17b.PSA.072.017 Imię jego będzie na wieki; pokąd słońce trwa, dziedziczyć będzie imię jego, a błogosławiąc sobie w nim wszystkie narody wielbić go będą.

72:18b.PSA.072.018 Błogosławiony Pan Bóg, Bóg Izraelski, który sam cuda czyni.

72:19b.PSA.072.019 I błogosławione imię chwały jego na wieki, a niech będzie napełniona chwałą jego wszystka ziemia. Amen, Amen.

72:20b.PSA.072.020 A tuć się kończą modlitwy Dawida, syna Isajego.

73

73:1b.PSA.073.001 Psalm Asafowy. Zaisteć dobry jest Bóg Izraelowi, tym, którzy są czystego serca.

73:2b.PSA.073.002 Ale nogi moje mało się były nie potknęły, a blisko tego było, że mało nie szwankowały kroki moje,

73:3b.PSA.073.003 Gdym był zawiścią poruszon przeciwko szalonym, widząc szczęście niepobożnych.

73:4b.PSA.073.004 Bo nie mają związków aż do śmierci, ale w całości zostaje siła ich.

73:5b.PSA.073.005 W pracy ludzkiej nie są, a kaźni, jako inni ludzie, nie doznawają.

73:6b.PSA.073.006 Przetoż otoczeni są pychą, jako łańcuchem złotym, a przyodziani okrutnością, jako szatą ozdobną.

73:7b.PSA.073.007 Wystąpiły od tłustości oczy ich, a więcej mają nad pomyślenie serca.

73:8b.PSA.073.008 Rozpuścili się, i mówią złośliwie, o uciśnieniu bardzo hardzie mówią.

73:9b.PSA.073.009 Wystawiają przeciwko niebu usta swe, a język ich krąży po ziemi.

73:10b.PSA.073.010 A przetoż na to przychodzi lud jego, gdy się im wody już wierzchem leją,

73:11b.PSA.073.011 Że mówią:Jakoż ma Bóg o tem wiedzieć? albo mali o tem wiadomość Najwyższy?

73:12b.PSA.073.012 Albowiem, oto ci niezbożnymi będąc, mają pokój na świecie, i nabywają bogactw.

73:13b.PSA.073.013 Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

73:14b.PSA.073.014 Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

73:15b.PSA.073.015 Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

73:16b.PSA.073.016 Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

73:17b.PSA.073.017 Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.

73:18b.PSA.073.018 Zprawdęś ich na miejscach śliskich postawił, a podajesz ich na spustoszenie.

73:19b.PSA.073.019 Oto jakoć przychodzą na spustoszenie! niemal w okamgnieniu niszczeją i giną od strachu.

73:20b.PSA.073.020 Są jako sen temu, co ocucił; Panie! gdy ich obudzisz obraz ich lekce poważysz.

73:21b.PSA.073.021 Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

73:22b.PSA.073.022 Zgłupiałem był, a nicem nie rozumiał, byłem przed tobą jako bydlę.

73:23b.PSA.073.023 A wszakże zawżdy byłem z tobą; boś mię trzymał za prawą rękę moję.

73:24b.PSA.073.024 Według rady swej prowadź mię, a potem do chwały przyjmiesz mię.

73:25b.PSA.073.025 Kogożbym innego miał na niebie? I na ziemi oprócz ciebie w nikim innym upodobania nie mam.

73:26b.PSA.073.026 Choć ciało moje, i serce moje ustanie, jednak Bóg jest skałą serca mego, i działem moim na wieki.

73:27b.PSA.073.027 Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.

73:28b.PSA.073.028 Aleć mnie najlepsza jest trzymać się Boga; przetoż pokładam w Panu panującym nadzieję moję, abym opowiadał wszystkie sprawy jego.

74

74:1b.PSA.074.001 Pieśó wyuczająca, podana Asafowi. Przeczżeś nas, o Boże! do końca odrzucił? Przeczże się rozpaliła zapalczywość twoja przeciwko owcom pastwiska twego?

74:2b.PSA.074.002 Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś sobie zdawna nabył i odkupił, na pręt dziedzictwa twego, na tę górę Syon, na której mieszkasz.

74:3b.PSA.074.003 Pospieszże się na srogie popustoszenie; a jako wszystko poburzył nieprzyjaciel w świątnicy!

74:4b.PSA.074.004 Ryczeli nieprzyjaciele twoi w pośrodku zgromadzenia twego, a na znak tego zostawili wiele chorągwi swoich.

74:5b.PSA.074.005 Za rycerza miano tego, który się z wysoka z siekierą zanosił, rąbiąc drzewo wiązania jego.

74:6b.PSA.074.006 A teraz już i rzezania jego na porząd siekierami i młotami tłuką.

74:7b.PSA.074.007 Założyli ogieó w świątnicy twojej, a obaliwszy na ziemię, splugawili przybytek imienia twego.

74:8b.PSA.074.008 Mówili w sercu swojem: Zburzmy je pospołu; popalili wszystkie przybytki Boże w ziemi.

74:9b.PSA.074.009 Znaków naszych nie widzimy:już niemasz proroka, i niemasz między nami, któryby wiedział, póki to ma trwać.

74:10b.PSA.074.010 Dokądże, o Boże! przeciwnik będzie urągać? izali nieprzyjaciel będzie bluźnił imię twoje aż na wieki?

74:11b.PSA.074.011 Przeczże zstrzymujesz rękę twoję; a prawicy swej z zanadrza swego cale nie dobędziesz?

74:12b.PSA.074.012 Wszakeś ty, Boże! zdawna królem moim; ty sprawujesz hojne zbawienie w pośród ziemi.

74:13b.PSA.074.013 Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.

74:14b.PSA.074.014 Tyś skruszył głowę Lewiatana, dałeś go za pokarm ludowi na puszczy.

74:15b.PSA.074.015 Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.

74:16b.PSA.074.016 Twójci jest dzień, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słońce.

74:17b.PSA.074.017 Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.

74:18b.PSA.074.018 Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.

74:19b.PSA.074.019 Nie podawajże tej kupie duszy synogarlicy twojej; na stadko ubogich twoich nie zapominaj na wieki.

74:20b.PSA.074.020 Obejrzyj się na przymierze twoje; albowiem i najciemniejsze kąty ziemi pełne jaskió drapiestwa.

74:21b.PSA.074.021 Niechajże nędznik nie odchodzi z haóbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje.

74:22b.PSA.074.022 Powstańże, o Boże! ujmij się o sprawę twoję; wspomnij na pohaóbienie twoje, które się dzieje od szalonych na każdy dzień.

74:23b.PSA.074.023 Nie zapominajże wykrzykania nieprzyjaciół twoich, i huku tych, co przeciwko tobie powstawają, który się ustawicznie sili.

75

75:1b.PSA.075.001 (Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśó Asafowa.)

75:2b.PSA.075.002 Wysławiamy cię, Boże! wysławiamy: bo bliskie imię twoje; opowiadają to dziwne sprawy twoje.

75:3b.PSA.075.003 Gdy przyjdzie czas ułożony, ja sprawiedliwie sądzić będę.

75:4b.PSA.075.004 Rozstąpiła się ziemia, i wszyscy obywatele jej; ale ja utwierdzę słupy jej. Sela.

75:5b.PSA.075.005 Rzekę szalonym: Nie szalejcie, a niepobożnym: Nie podnoście rogów.

75:6b.PSA.075.006 Nie podnoście przeciwko Najwyższemu rogów swych, a nie mówcie krnąbrnie,

75:7b.PSA.075.007 Bo nie od wschodu, ani od zachodu, ani od puszczy przychodzi wywyższenie.

75:8b.PSA.075.008 Ale Bóg sędzia, tego poniża, a owego wywyższa.

75:9b.PSA.075.009 Zaiste kielich jest w rękach Pańskich, a ten wina mętnego nalany; z tegoż nalewać będzie, tak, że i drożdże jego wyssą i wypiją wszyscy niepobożni ziemi.

75:10b.PSA.075.010 Ale ja będę opowiadał sprawy Pańskie na wieki, będę śpiewał Bogu Jakóbowemu.

75:11b.PSA.075.011 A wszystkie rogi niezbożnikom postrącam; ale rogi sprawiedliwego będą wywyższone.

76

76:1b.PSA.076.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot, psalm i pieśó Asafowi.)

76:2b.PSA.076.002 Znajomy jest Bóg w Judzkiej ziemi, w Izraelu wielkie imię jego.

76:3b.PSA.076.003 W Salemie jest przybytek jego, a mieszkanie jego na Syonie.

76:4b.PSA.076.004 Tamci połamał ogniste strzały łuków, tarczę, i miecz, i wojnę. Sela.

76:5b.PSA.076.005 Zacnymeś się stał i dostojnym z gór łupiestwa.

76:6b.PSA.076.006 Ci, którzy byli serca mężnego, podani są na łup, zasnęli snem swoim, nie znaleźli mężni rycerze siły w rękach swych.

76:7b.PSA.076.007 Od gromienia twego, o Boże Jakóbowy! twardo zasnęły i wozy i konie.

76:8b.PSA.076.008 Tyś jest, ty bardzo straszliwy; i któż jest, coby się ostał przed obliczem twojem, gdy się zapali gniew twój?

76:9b.PSA.076.009 Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha;

76:10b.PSA.076.010 Gdy Bóg na sąd powstaje, aby wybawił wszystkich pokornych na ziemi. Sela.

76:11b.PSA.076.011 Zaiste i gniew człowieczy chwalić cię musi, a ty ostatek zagniewania skrócisz.

76:12b.PSA.076.012 Śluby czyńcie, a oddawajcie je Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzyście około niego, wszyscy przynoście dary strasznemu.

76:13b.PSA.076.013 Onci odejmuje ducha książętom, a on jest na postrach królom ziemskim.

77

77:1b.PSA.077.001 (Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.)

77:2b.PSA.077.002 Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.

77:3b.PSA.077.003 W dzień utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.

77:4b.PSA.077.004 Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.

77:5b.PSA.077.005 Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.

77:6b.PSA.077.006 Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.

77:7b.PSA.077.007 Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:

77:8b.PSA.077.008 Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?

77:9b.PSA.077.009 Izali do końca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?

77:10b.PSA.077.010 Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.

77:11b.PSA.077.011 I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.

77:12b.PSA.077.012 Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.

77:13b.PSA.077.013 I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:

77:14b.PSA.077.014 Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?

77:15b.PSA.077.015 Tyś jest Bóg, który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.

77:16b.PSA.077.016 Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.

77:17b.PSA.077.017 Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.

77:18b.PSA.077.018 Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.

77:19b.PSA.077.019 Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.

77:20b.PSA.077.020 Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.

77:21b.PSA.077.021 Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.

78

78:1b.PSA.078.001 Pieśó wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłoócież uszów swych do słów ust moich.

78:2b.PSA.078.002 Otworzę w podobieństwie usta moje, a będę opowiadał przypowiastki starodawne.

78:3b.PSA.078.003 Cośmy słyszeli, i poznali, i co nam ojcowie nasi opowiadali.

78:4b.PSA.078.004 Nie zataimy tego przed synami ich, którzy przyszłym potomkom swoim opowiadać będą chwały Pańskie, i moc jego, i cuda jego, które uczynił.

78:5b.PSA.078.005 Bo wzbudził świadectwo w Jakóbie, a zakon wydał w Izraelu; przykazał ojcom naszym, aby to do wiadomości podawali synom swoim,

78:6b.PSA.078.006 Aby poznał wiek potomny, synowie, którzy się narodzić mieli, a oni zaś powstawszy, aby to opowiadali synom swoim;

78:7b.PSA.078.007 Aby pokładali w Bogu nadzieję swoję, a nie zapominali na sprawy Boże, ale strzegli przykazaó jego;

78:8b.PSA.078.008 Aby się nie stali jako ojcowie ich narodem odpornym i nieposłusznym, narodem, który nie wygotował serca swego, aby był wierny Bogu duch jego.

78:9b.PSA.078.009 Albo jako synowie Efraimowi zbrojni, którzy, choć umieli z łuku strzelać, wszakże w dzień wojny tył podali.

78:10b.PSA.078.010 Bo nie przestrzegali przymierza Bożego, a według zakonu jego zbraniali się chodzić.

78:11b.PSA.078.011 Zapomnieli na sprawy jego, i na dziwne dzieła jego, które im pokazywał.

78:12b.PSA.078.012 Przed ojcami ich czynił cuda w ziemi Egipskiej, na polu Soan.

78:13b.PSA.078.013 Rozdzielił morze, i przeprowadził ich, i sprawił, że stanęły wody jako kupa.

78:14b.PSA.078.014 Prowadził ich w obłoku we dnie, a każdej nocy w jasnym ogniu.

78:15b.PSA.078.015 Rozszczepił skały na puszczy, a napoił ich, jako z przepaści wielkich.

78:16b.PSA.078.016 Wywiódł strumienie ze skały, a uczynił, że wody ciekły jako rzeki.

78:17b.PSA.078.017 A wszakże oni przyczynili grzechów przeciwko niemu, a wzruszyli Najwyższego na puszczy do gniewu;

78:18b.PSA.078.018 I kusili Boga w sercu swem, żądając pokarmu według lubości swojej.

78:19b.PSA.078.019 A mówili przeciwko Bogu temi słowy: Izali może Bóg zgotować stół na tej puszczy?

78:20b.PSA.078.020 Oto uderzył w skałę, a wypłynęły wody, i rzeki wezbrały; izali też będzie mógł dać chleb? Izali nagotuje mięsa ludowi swemu?

78:21b.PSA.078.021 Przetoż usłyszawszy to Pan, rozgniewał się, a ogieó się zapalił przeciw Jakóbowi, także i popędliwość powstała przeciw Izraelowi;

78:22b.PSA.078.022 Przeto, iż nie wierzyli Bogu, a nie mieli nadziei w zbawieniu jego.

78:23b.PSA.078.023 Choć był rozkazał obłokom z góry, i forty niebieskie otworzył.

78:24b.PSA.078.024 I spuścił im jako deszcz mannę ku pokarmowi, a pszenicę niebieską dał im.

78:25b.PSA.078.025 Chleb mocarzów jadł człowiek, a zesłał im pokarmów do sytości.

78:26b.PSA.078.026 Obrócił wiatr ze wschodu na powietrzu, a przywiódł mocą swą wiatr z południa;

78:27b.PSA.078.027 I spuścił na nich mięso jako proch, i ptastwo skrzydlate jako piasek morski;

78:28b.PSA.078.028 Spuścił je w pośród obozu ich, wszędy około namiotów ich.

78:29b.PSA.078.029 I jedli, a nasyceni byli hojnie, i dał im, czego żądali.

78:30b.PSA.078.030 A gdy jeszcze nie wypełnili żądości swej, gdy jeszcze pokarm był w ustach ich:

78:31b.PSA.078.031 Tedy zapalczywość Boża przypadła na nich, i pobił tłustych ich, a przedniejszych z Izraela poraził.

78:32b.PSA.078.032 Ale w tem wszystkiem jeszcze grzeszyli, i nie wierzyli cudom jego;

78:33b.PSA.078.033 Przetoż sprawił, że marnie dokonali dni swoich, i lat swoich w strachu.

78:34b.PSA.078.034 Gdy ich tracił, jeźliże go szukali, i nawracali się, a szukali z rana Boga,

78:35b.PSA.078.035 Przypominając sobie, iż Bóg był skałą ich, a Bóg najwyższy odkupicielem ich:

78:36b.PSA.078.036 (Aczkolwiek pochlebiali mu usty swemi, i językiem swoim kłamali mu;

78:37b.PSA.078.037 A serce ich nie było szczere przed nim, ani wiernymi byli w przymierzu jego.)

78:38b.PSA.078.038 On jednak będąc miłosierny odpuszczał nieprawości ich, a nie zatracał ich, ale częstokroć odwracał gniew swój, a nie pobudzał wszystkiego gniewu swego;

78:39b.PSA.078.039 Bo pamiętał, że są ciałem, wiatrem, który odchodzi, a nie wraca się zaś.

78:40b.PSA.078.040 Jako go często draźnili na puszczy, i do boleści przywodzili na pustyniach?

78:41b.PSA.078.041 Bo coraz kusili Boga, a Świętemu Izraelskiemu granice zamierzali.

78:42b.PSA.078.042 Nie pamiętali na rękę jego, i na on dzień, w który ich wybawił z utrapienia;

78:43b.PSA.078.043 Gdy czynił w Egipcie znaki swoje, a cuda swe na polu Soan;

78:44b.PSA.078.044 Gdy obrócił w krew rzeki ich, i strumienie ich, tak, że z nich pić nie mogli.

78:45b.PSA.078.045 Przepuścił na nich rozmaite muchy, aby ich kąsały, i żaby, aby ich gubiły:

78:46b.PSA.078.046 I dał chrząszczom urodzaje ich, a prace ich szaraóczy.

78:47b.PSA.078.047 Potłukł gradem szczepy ich, a drzewa leśnych fig ich gradem lodowym.

78:48b.PSA.078.048 I podał gradowi bydło ich, a majętność ich węglu ognistemu.

78:49b.PSA.078.049 Posłał na nich gniew zapalczywości swojej, popędliwość, i rozgniewanie, i uciśnienie, przypuściwszy na nich aniołów złych.

78:50b.PSA.078.050 Wyprostował ścieżkę gniewowi swemu, nie zachował od śmierci duszy ich, i na bydło ich powietrze dopuścił;

78:51b.PSA.078.051 I pobił wszystko pierworodztwo w Egipcie, pierwiastki mocy ich w przybytkach Chamowych;

78:52b.PSA.078.052 Ale jako owce wyprowadził lud swój, a wodził ich jako stada po puszczy.

78:53b.PSA.078.053 Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)

78:54b.PSA.078.054 Aż ich przywiódł do świętej granicy swojej, na onę górę, której nabyła prawica jego.

78:55b.PSA.078.055 I wyrzucił przed twarzą ich narody, i sprawił, że im przyszły na sznur dziedzictwa ich, ażeby mieszkały w przybytkach ich pokolenia Izraelskie.

78:56b.PSA.078.056 A wszakże przecież kusili i draźnili Boga najwyższego, a świadectwa jego nie strzegli.

78:57b.PSA.078.057 Ale się odwrócili, i przewrotnie się obchodzili, jako i ojcowie ich; wywrócili się jako łuk omylny.

78:58b.PSA.078.058 Bo go wzruszyli do gniewu wyżynami swemi, a rytemi bałwanami swemi pobudzili go do zapalczywości.

78:59b.PSA.078.059 Co słysząc Bóg rozgniewał się, i zbrzydził sobie bardzo Izraela,

78:60b.PSA.078.060 Tak, że opuściwszy przybytek w Sylo, namiot, który postawił między ludźmi,

78:61b.PSA.078.061 Podał w niewolę moc swoję, i sławę swoję w ręce nieprzyjacielskie.

78:62b.PSA.078.062 Dał pod miecz lud swój, a na dziedzictwo swoje rozgniewał się.

78:63b.PSA.078.063 Młodzieńców jego ogieó pożarł, a panienki jego nie były uczczone.

78:64b.PSA.078.064 Kapłani jego od miecza polegli, a wdowy jego nie płakały.

78:65b.PSA.078.065 Lecz potem ocucił się Pan jako ze snu, jako mocarz wykrzykający od wina.

78:66b.PSA.078.066 I zaraził nieprzyjaciół swoich na pośladkach, a na wieczną haóbę podał ich.

78:67b.PSA.078.067 Ale choć wzgardził namiotem Józefowym, a pokolenia Efraimowego nie obrał,

78:68b.PSA.078.068 Wszakże obrał pokolenie Judowe, i górę Syon, którą umiłował.

78:69b.PSA.078.069 I wystawił sobie jako pałac wysoki świątnicę swoję, jako ziemię, którą ugruntował na wieki.

78:70b.PSA.078.070 I obrał Dawida sługę swego, wziąwszy go z obór owczych;

78:71b.PSA.078.071 Gdy chodził za owcami kotnemi, przyprowadził go, aby pasł Jakóba, lud jego, i Izraela, dziedzictwo jego;

78:72b.PSA.078.072 Który ich pasł w szczerości serca swego, a w roztropności rąk swoich prowadził ich.

79

79:1b.PSA.079.001 Psalm podany Asafowi. O Boże! wtargnęli poganie w dziedzictwo twoje, splugawili kościół twój święty, obrócili Jeruzalem w kupy gruzu.

79:2b.PSA.079.002 Dali trupy sług twoich na pokarm ptastwu powietrznemu, ciała świętych twoich bestyjom ziemskim.

79:3b.PSA.079.003 Wylali krew ich jako wodę około Jeruzalemu, a nie był, ktoby ich pochował.

79:4b.PSA.079.004 Staliśmy się pohaóbieniem u sąsiadów naszych; śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są około nas.

79:5b.PSA.079.005 Dokądże, o Panie? azaż na wieki gniewać się będziesz? a jako ogieó pałać będzie zapalczywość twoja?

79:6b.PSA.079.006 Wylij gniew twój na pogan, którzy cię nie znają, i na królestwa, które imienia twego nie wzywają.

79:7b.PSA.079.007 Albowiemci pożarli Jakóba, a mieszkanie jego spustoszyli.

79:8b.PSA.079.008 Nie wspominajże nam przeszłych nieprawości naszych; niech nas rychło uprzedzi miłosierdzie twoje, bośmy bardzo znędzeni.

79:9b.PSA.079.009 Wspomóżże nas, o Boże zbawienia naszego! dla chwały imienia twego, a wyrwij nas, i bądź miłościw grzechom naszym dla imienia twego.

79:10b.PSA.079.010 Przeczżeby mieli mówić poganie: Gdzież jest Bóg ich? Bądź znacznym między poganami, przed oczyma naszemi, dla pomsty krwi sług twoich, która jest wylana.

79:11b.PSA.079.011 Niech przyjdzie przed oblicze twoje narzekanie więźniów, a według wielkości ramienia twego zachowaj ostatki tych, co są na śmierć skazani.

79:12b.PSA.079.012 A oddaj sąsiadom naszym siedmiorako na łono ich za pohaóbienie ich, któreć uczynili, o Panie!

79:13b.PSA.079.013 Ale my lud twój i owce pastwiska twego, będziemy cię wysławiali na wieki; od narodu do narodu będziemy opowiadać chwałę twoję.

80

80:1b.PSA.080.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Sosannim psalm świadectwa Asafowi.)

80:2b.PSA.080.002 O Pasterzu Izraelski! posłuchaj, który prowadzisz Józefa jako stado owiec; który siedzisz na Cherubinach, rozjaśnij się.

80:3b.PSA.080.003 Wzbudź moc swoję przed Efraimem, i Benjaminem, i Manasesem, a przybądź na wybawienie nasze.

80:4b.PSA.080.004 O Boże! przywróć nas, a rozjaśnij nad nami oblicze twoje, a będziemy zbawieni.

80:5b.PSA.080.005 Panie, Boże zastępów! dokądże się będziesz gniewał na modlitwę ludu swego?

80:6b.PSA.080.006 Nakarmiłeś ich chlebem płaczu, i napoiłeś ich łzami miarą wielką.

80:7b.PSA.080.007 Wystawiłeś nas na zwadę sąsiadom naszym; a nieprzyjaciołom naszym, aby sobie z nas śmiech stroili.

80:8b.PSA.080.008 O Boże zastępów; przywróć nas, a rozjaśnij nad nami oblicze twoje, a będziemy zbawieni.

80:9b.PSA.080.009 Tyś macicę winną z Egiptu przeniósł; wyrzuciłeś pogan, a wsadziłeś ją.

80:10b.PSA.080.010 Uprzątnąłeś dla niej, i sprawiłeś, że się rozkorzeniła i napełniła ziemię.

80:11b.PSA.080.011 Okryte są góry cieniem jej, a gałęzie jej jako najwyższe cedry.

80:12b.PSA.080.012 Rozpuściła latorośle swe aż do morza, i aż do rzeki gałązki swe.

80:13b.PSA.080.013 Przeczżeś tedy rozwalił płot winnicy, tak, że ją szarpają wszyscy, którzy mimo drogą idą?

80:14b.PSA.080.014 Zniszczył ją wieprz dziki, a zwierz polny spasł ją.

80:15b.PSA.080.015 O Boże zastępów! nawróć się proszę, spojrzyj z nieba, i obacz, a nawiedź tę winną macicę;

80:16b.PSA.080.016 Tę winnicę, którą szczepiła prawica twoja, i latorosłki, któreś sobie zmocnił.

80:17b.PSA.080.017 Spalona jest ogniem, i wyrąbana; ginie od zapalczywości oblicza twego.

80:18b.PSA.080.018 Niech będzie ręka twoja nad mężem prawicy twojej, nad synem człowieczym, któregoś sobie zmocnił.

80:19b.PSA.080.019 A nie odstąpimy od ciebie; zachowaj nas przy żywocie, a imienia twego wzywać będziemy.

80:20b.PSA.080.020 O Panie, Boże zastępów! nawróćże nas zasię; rozjaśnij nad nami oblicze twoje, a będziemy zbawieni.

81

81:1b.PSA.081.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, Asafowi.)

81:2b.PSA.081.002 Wesoło śpiewajcie Bogu mocy naszej; wykrzykajcie Bogu Jakóbowemu.

81:3b.PSA.081.003 Weźmijcie psalm, przydajcie bębęn, i wdzięczną harfę z lutnią.

81:4b.PSA.081.004 Zatrąbcie w trąbę na nowiu miesiąca, czasu ułożonego, w dzień święta naszego uroczystego.

81:5b.PSA.081.005 Albowiem jest postanowienie w Izraelu, prawo Boga Jakóbowego.

81:6b.PSA.081.006 Na świadectwo w Józefie wystawił je, kiedy był wyszedł przeciw ziemi egipskiej, kędym słyszał język, któregom nie rozumiał.

81:7b.PSA.081.007 Wybawiłem, mówi Bóg, od brzemienia ramię jego, a ręce jego od dźwigania kotłów uwolnione.

81:8b.PSA.081.008 Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela.

81:9b.PSA.081.009 Tedym rzekł: Słuchaj, ludu mój! a oświadczę się przeciwko tobie, o Izraelu! będzieszli mię słuchał.

81:10b.PSA.081.010 I nie będziesz miał boga cudzego, ani się będziesz kłaniał bogu obcemu;

81:11b.PSA.081.011 (Albowiem Jam Pan, Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi Egipskiej;) otwórz usta twoje, a napełnięć je.

81:12b.PSA.081.012 Ale lud mój nie usłuchał głosu mego, a Izrael nie przestał na mnie.

81:13b.PSA.081.013 Przetoż puściłem ich za żądzami serca ich, i chodzili za radami swemi.

81:14b.PSA.081.014 Oby mię był lud mój posłuchał, a Izrael drogami mojemi chodził!

81:15b.PSA.081.015 W krótkim czasie bym był nieprzyjaciół ich poniżył, a przeciw nieprzyjaciołom ich obróciłbym rękę swą.

81:16b.PSA.081.016 Ci, którzy w nienawiści mają Pana, choć obłudnie, poddaćby się im musieli, i byłby czas ich aż na wieki.

81:17b.PSA.081.017 I karmiłbym ich tłustością pszenicy, a miodem z opoki nasyciłbym ich.

82

82:1b.PSA.082.001 Psalm Asafowy. Bóg stoi w zgromadzeniu Bożem, a w pośród bogów sądzi i mówi:

82:2b.PSA.082.002 Dokądże będziecie niesprawiedliwie sądzić, a osoby niezbożników przyjmować? Sela.

82:3b.PSA.082.003 Czyócie sprawiedliwość ubogiemu i sierotce; utrapionego i niedostatecznego usprawiedliwiajcie.

82:4b.PSA.082.004 Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go.

82:5b.PSA.082.005 Lecz oni nic nie wiedzą, ani rozumieją; w ciemnościach ustawicznie chodzą; zaczem się zachwiały wszystkie grunty ziemi.

82:6b.PSA.082.006 Jam rzekł: Bogowieście, a synami Najwyższego wy wszyscy jesteście.

82:7b.PSA.082.007 A wszakże jako i inni ludzie pomrzecie, a jako jeden z książąt upadniecie.

82:8b.PSA.082.008 Powstańże, o Boże! a sądź ziemię; albowiem ty dziedzicznie trzymasz wszystkie narody.

83

83:1b.PSA.083.001 (Pieśó i psalm Asafowy.)

83:2b.PSA.083.002 O Boże! nie milczże, nie bądź jako ten, co nie słyszy, i nie chciej się uspokoić, o Boże!

83:3b.PSA.083.003 Bo się oto nieprzyjaciele twoi burzą, a ci, którzy cię w nienawiści mają, podnoszą głowę.

83:4b.PSA.083.004 Przeciwko ludowi twemu wymyślili chytrą radę, a spiknęli się przeciw tym, których ty ochraniasz;

83:5b.PSA.083.005 Mówiąc: Pójdźcie, a wytraćmy ich, niech nie będą narodem, tak, żeby i nie wspominano więcej imienia Izraelskiego.

83:6b.PSA.083.006 Albowiem spiknęli się jednomyślnie, przymierze przeciwko tobie uczynili:

83:7b.PSA.083.007 Namioty Edomczyków, i Ismaelczyków, Moabczyków, i Agareóczyków,

83:8b.PSA.083.008 Giebalczyków, i Ammonitczyków, i Amalekitczyków, także Filistyóczyków z tymi, którzy mieszkają w Tyrze;

83:9b.PSA.083.009 Więc i Assyryjczycy złączyli się z nimi, będąc ramieniem synom Lotowym. Sela.

83:10b.PSA.083.010 Uczyńże im tak jako Madyjanczykom, jako Sysarze, jako Jabinowi u potoku Cyson.

83:11b.PSA.083.011 Którzy są wygładzeni w Endor; stali się jako gnój na ziemi.

83:12b.PSA.083.012 Obchodźże się z nimi, i z ich hetmanami, jako z Orebem, i jako z Zebą, i jako z Zebeem, i jako z Salmanem, ze wszystkimi książętami ich;

83:13b.PSA.083.013 Bo rzekli: Posiądźmy dziedzicznie przybytki Boże.

83:14b.PSA.083.014 Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

83:15b.PSA.083.015 Jako ogieó, który las pali, i jako płomieó, który zapala góry.

83:16b.PSA.083.016 Tak ich ty wichrem twoim ścigaj, a burzą twą zatrwóż ich.

83:17b.PSA.083.017 Napełnij twarze ich pohaóbieniem, aby szukali imienia twego, Panie!

83:18b.PSA.083.018 Niech będą zawstydzeni i ustraszeni aż na wieki, a będąc pohaóbieni niech zaginą.

83:19b.PSA.083.019 A tak niech poznają, żeś ty, którego imię jest Pan, tyś sam Najwyższym nad wszystką ziemią.

84

84:1b.PSA.084.001 (Przedniejszemu śpiewakowi na Gittyt, synom Korego psalm.)

84:2b.PSA.084.002 O jako są miłe przybytki twoje, Panie zastępów!

84:3b.PSA.084.003 Żąda i bardzo tęskni dusza moja do sieni Pańskich; serce moje i ciało moje pochutniwa sobie do Boga żywego.

84:4b.PSA.084.004 Oto i wróbel znalazł sobie domek, i jaskółka gniazdo swoje, gdzie pokłada ptaszęta swe, u ołtarzów twoich, Panie zastępów, królu mój i Boże mój!

84:5b.PSA.084.005 Błogosławieni, którzy mieszkają w domu twoim; będą cię na wieki chwalić. Sela.

84:6b.PSA.084.006 Błogosławiony człowiek, który ma siłę swoję w tobie, i w których sercu są drogi twoje.

84:7b.PSA.084.007 Którzy idąc przez dolinę morwów, za źródło go sobie pokładają, i deszcz pożegnania przychodzi na nich.

84:8b.PSA.084.008 I idą huf za hufem, a ukazują się przed Bogiem na Syonie.

84:9b.PSA.084.009 O Panie, Boże zastępów! wysłuchaj modlitwę moję; przyjmij w uszy twe, o Boże Jakóbowy. Sela.

84:10b.PSA.084.010 O Boże, tarczo nasza! obacz, a wejrzyj na oblicze pomazańca twego.

84:11b.PSA.084.011 Albowiem lepszy jest dzień w sieniach twoich, niż gdzie indziej tysiąc; obrałem sobie raczej w progu siedzieć w domu Boga swego, niżeli mieszkać w przybytkach niezbożników.

84:12b.PSA.084.012 Albowiem Pan Bóg jest słońcem i tarczą: tuć łaski i chwały Pan udziela, i nie odmawia, co jest dobrego, tym, którzy chodzą w niewinności.

84:13b.PSA.084.013 Panie zastępów! błogosławiony człowiek, który ma nadzieję w tobie.

85

85:1b.PSA.085.001 (Przedniejszemu śpiewakowi synom Korego psalm.)

85:2b.PSA.085.002 Łaskęś, Panie!niekiedy pokazywał ziemi twojej; przywróciłeś zasię z niewoli Jakóba.

85:3b.PSA.085.003 Odpuściłeś nieprawość ludu twojego, pokryłeś wszelki grzech ich. Sela.

85:4b.PSA.085.004 Uśmierzyłeś wszystek gniew twój, odwróciłeś od zapalczywości popędliwość twoję.

85:5b.PSA.085.005 Przywróć nas, o Boże zbawienia naszego; a uczyń wstręt gniewowi swemu przeciwko nam.

85:6b.PSA.085.006 Izali na wieki gniewać się będziesz na nas? a rozciągniesz gniew twój od rodzaju do rodzaju?

85:7b.PSA.085.007 Izali ty obróciwszy się, nie ożywisz nas, tak, aby się lud twój rozradował w tobie?

85:8b.PSA.085.008 Panie! okaż nam miłosierdzie twoje, a daj nam zbawienie swoje.

85:9b.PSA.085.009 Ale posłucham, co rzecze Bóg, on Pan mocny; zaiste mówi pokój do ludu swego, i do świętych swoich, byle się jedno zaś do głupstwa nie wracali.

85:10b.PSA.085.010 Zaisteć bliskie jest zbawienie jego tym, którzy się go boją; a przebywać będzie chwała jego w ziemi naszej.

85:11b.PSA.085.011 Miłosierdzie i prawda spotkają się z sobą; sprawiedliwość i pokój pocałują się.

85:12b.PSA.085.012 Prawda z ziemi wyrośnie, a sprawiedliwość z nieba wyjrzy.

85:13b.PSA.085.013 Da też Pan i doczesne dobra, a ziemia nasza wyda owoc swój.

85:14b.PSA.085.014 Sprawi, że sprawiedliwość przed twarzą jego pójdzie, gdy postawi na drodze nogi swoje.

86

86:1b.PSA.086.001 Modlitwa Dawidowa. Nakłoó, Panie! ucha twego, a wysłuchaj mię; bomci nędzny i ubogi.

86:2b.PSA.086.002 Strzeżże duszy mojej, bom jest ten, którego ty miłujesz; zachowaj sługę twego, Boże mój! który ma nadzieję w tobie.

86:3b.PSA.086.003 Zmiłuj się nademną, Panie, albowiem do ciebie na każdy dzień wołam.

86:4b.PSA.086.004 Rozwesel duszę sługi twego; bo do ciebie, o Panie! duszę swą podnoszę.

86:5b.PSA.086.005 Boś ty, Panie! dobry i litościwy, i wielce miłosierny wszystkim, którzy cię wzywają.

86:6b.PSA.086.006 Wysłuchajże, Panie! modlitwę moję, a posłuchaj pilnie głosu prośby mojej.

86:7b.PSA.086.007 Wzywam cię w dzień ucisku mego; bo mię ty wysłuchasz.

86:8b.PSA.086.008 Nie masz żadnego podobnego tobie między bogami, o Panie! i nie masz takowych spraw, jako są twoje.

86:9b.PSA.086.009 Wszystkie narody, któreś ty stworzył, przychodząc kłaniać się będą przed obliczem twojem, Panie! i wielbić będą imię twoje.

86:10b.PSA.086.010 Boś ty jest wielki, a czynisz cuda; tyś sam jest Bogiem.

86:11b.PSA.086.011 Naucz mię, Panie, drogi twojej, abym chodził w prawdzie twojej, a ustanów serce moje w bojaźni imienia twego;

86:12b.PSA.086.012 A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,

86:13b.PSA.086.013 Ponieważ miłosierdzie twoje wielkie jest nademną, a tyś wyrwał duszę moję z dołu głębokiego.

86:14b.PSA.086.014 O Boże! powstali hardzi przeciwko mnie, a rota okrutników szukała duszy mojej, ci, którzy cię przed oczyma nie mają.

86:15b.PSA.086.015 Ale ty, Panie, Boże miłosierny i litościwy, i nierychły ku gniewu, i wielce miłosierny, i prawdziwy!

86:16b.PSA.086.016 Wejrzyj na mię, a zmiłuj się nademną, dajże moc twoję słudze twemu, a zachowaj syna służebnicy twojej.

86:17b.PSA.086.017 Okaż mi znak dobroci twojej, aby to widząc ci, którzy mię mają w nienawiści, zawstydzeni byli, żeś mię ty, Panie! poratował, i pocieszyłeś mię.

87

87:1b.PSA.087.001 Synom Korego psalm i pieśó. Fundament jego jest na górach świętych.

87:2b.PSA.087.002 Umiłował Pan bramy Syońskie nad wszystkie przybytki Jakóbowe.

87:3b.PSA.087.003 Sławne o tobie rzeczy powiadają, o miasto Boże! Sela.

87:4b.PSA.087.004 Wspomnę na Egipt, i na Babilon przed swymi znajomymi; oto i Filistyóczycy, i Tyryjczycy, i Murzyni rzeką, że się tu każdy z nich urodził.

87:5b.PSA.087.005 Także i o Syonie mówić będą:Ten i ów urodził się w nim; a sam Najwyższy ugruntuje go.

87:6b.PSA.087.006 Pan policzy narody, gdy je popisywać będzie, mówiąc:Ten się tu urodził. Sela.

87:7b.PSA.087.007 Przetoż o tobie śpiewać będą z pląsaniem wszystkie siły żywota mego.

88

88:1b.PSA.088.001 (Pieśó a psalm synów Korego przedniejszemu śpiewakowi na Machalat ku śpiewaniu, nauczający, (złożony)od Hemana Ezrahytczyka.)

88:2b.PSA.088.002 Panie, Boże zbawienia mego! we dnie i w nocy wołam do ciebie.

88:3b.PSA.088.003 Niech przyjdzie przed oblicze twoje modlitwa moja; nakłoó ucha twego do wołania mego.

88:4b.PSA.088.004 Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

88:5b.PSA.088.005 Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.

88:6b.PSA.088.006 Policzony jestem między umarłymi; jestem jako pobici, leżący w grobie, na których więcej nie pamiętasz, którzy są od ręki twojej wytraceni.

88:7b.PSA.088.007 Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

88:8b.PSA.088.008 Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela.

88:9b.PSA.088.009 Dalekoś oddalił znajomych moich odemnie, którymeś mię bardzo obrzydził, a takiem zawarty, że mi nie lza wynijść.

88:10b.PSA.088.010 Oko moje zemdlało od utrapienia mego; wzywam cię, Panie! na każdy dzień, wyciągając do ciebie ręce moje.

88:11b.PSA.088.011 Izali przed umarłymi cuda czynić będziesz? izali umarli powstaną, aby cię wysławiali? Sela.

88:12b.PSA.088.012 Izali opowiadane będzie w grobie miłosierdzie twoje? a prawda twoja w zginieniu?

88:13b.PSA.088.013 Izali poznają w ciemnościach cuda twoje? a sprawiedliwość twoję w ziemi zapamiętania?

88:14b.PSA.088.014 Lecz ja, Panie! do ciebie wołam, a z poranku uprzedza cię modlitwa moja.

88:15b.PSA.088.015 Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną?

88:16b.PSA.088.016 Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.

88:17b.PSA.088.017 Powstał przeciwko mnie srogi gniew twój, a strachy twoje wytraciły mię.

88:18b.PSA.088.018 Ogarniają mię jako woda przez cały dzień; otaczają mię gromadno.

88:19b.PSA.088.019 Oddaliłeś odemnie przyjaciela i towarzysza, a znajomym moim jestem jako w ciemności.

89

89:1b.PSA.089.001 (Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.)

89:2b.PSA.089.002 O miłosierdziach Pańskich na wieki śpiewać będę; od narodu do narodu opowiadać będę usty swemi prawdę twoję.

89:3b.PSA.089.003 Rzekłem bowiem: Miłosierdzie na wieki budowane będzie; na niebiosach utwierdziłeś prawdę twoję, o którejś rzekł:

89:4b.PSA.089.004 Postanowiłem przymierze z wybranym moim: przysiągłem Dawidowi, słudze swemu,

89:5b.PSA.089.005 Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję.Sela.

89:6b.PSA.089.006 Przetoż, Panie! wysławiają niebiosa cud twój, i prawdę twoję w zgromadzeniu świętych.

89:7b.PSA.089.007 Albowiem któż na niebie przyrównany może być Panu? kto podobien jest Panu między synami mocarzów?

89:8b.PSA.089.008 I w zgromadzeniu świętych bardzo jest Bóg straszliwy, a straszny nade wszystkich, którzy są około niego.

89:9b.PSA.089.009 Panie, Boże zastępów! któż jest jakoś ty, Pan mocny? bo prawda twoja jest około ciebie.

89:10b.PSA.089.010 Ty panujesz nad nadętością morską; gdy się podnoszą nawałności jego, ty je skracasz.

89:11b.PSA.089.011 Tyś potawrł Egipt jako zranionego; mocą ramienia twego rozproszyłeś nieprzyjaciół twoich.

89:12b.PSA.089.012 Twojeć są niebiosa, twoja też i ziemia; okrąg świata i pełność jego tyś ugruntował.

89:13b.PSA.089.013 Tyś stworzył północy i południe; Tabor i Hermon śpiewają o imieniu twojem.

89:14b.PSA.089.014 Ramię twoje mocne jest; można jest ręka twoja, a wywyższona jest prawica twoja.

89:15b.PSA.089.015 Sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy twojej; miłosierdzie i prawda uprzedzają oblicze twoje.

89:16b.PSA.089.016 Błogosławiony lud, który zna dźwięk twój; Panie! w światłości oblicza twego chodzić będą.

89:17b.PSA.089.017 W imieniu twojem weselić się będą każdego dnia, a w sprwiedliwości twojej wywyższać się będą.

89:18b.PSA.089.018 Boś ty jest chwałą mocy ich, a za wolą twoją wywyższy się róg nasz.

89:19b.PSA.089.019 Bo od Pana jest tarcza nasza, a od świętego Izraelskiego król nasz.

89:20b.PSA.089.020 W on czas mówiąc w widzeniu do świętego twego rzekłeś: Położyłem ratunek w ręku mocarza, wywyższyłem wybranego z ludu.

89:21b.PSA.089.021 Znalazłem Dawida, sługę mego; olejkiem świętym moim pomazałem go.

89:22b.PSA.089.022 Przetoż ręka moja będzie stała przy nim, a ramię moje posili go.

89:23b.PSA.089.023 Nie uciśnie go nieprzyjaciel, a syn nieprawości nie utrapi go.

89:24b.PSA.089.024 Bo potrę przed twarzą jego przeciwników jego, a tych, którzy go mają w nienawiści, porażę.

89:25b.PSA.089.025 Nadto prawda moja i miłosierdzie moje z nim będzie, a w imieniu mojem wywyższony będzie róg jego.

89:26b.PSA.089.026 I położę na morzu rękę jego i na rzekach prawicę jego.

89:27b.PSA.089.027 On wołając rzecze: Tyś ojciec mój, Bóg mój, i skała zbawienia mego,

89:28b.PSA.089.028 Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.

89:29b.PSA.089.029 Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.

89:30b.PSA.089.030 I uczynię, że na wieki będzie trwało nasienie jego, a stolica jego jako dni niebios.

89:31b.PSA.089.031 Ale jeźliby synowie jego opuścili zakon mój, a w sądach moich nie chodzili;

89:32b.PSA.089.032 Jeźliby ustawy moje splugawili, a przykazaó moich nie przestrzegali:

89:33b.PSA.089.033 Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.

89:34b.PSA.089.034 Ale miłosierdzia swego nie odejmę od niego, ani skłamię przeciw prawdzie mojej.

89:35b.PSA.089.035 Nie splugawię przymierza mego, a tego, co wyszło z ust moich, nie odmienię.

89:36b.PSA.089.036 Razem przysiągł przez świętobliwość moję, że nie skłamię Dawidowi,

89:37b.PSA.089.037 A że nasienie jego zostanie na wieki, a stolica jego jako słońce przedemną;

89:38b.PSA.089.038 Jako miesiąc będzie utwierdzone na wieki, i jako świadkowie na niebie godnowierni. Sela.

89:39b.PSA.089.039 Aleś go ty odrzucił i wzgardził; rozgniewałeś się na pomazańca twego.

89:40b.PSA.089.040 Zrzuciłeś przymierze z sługą twoim; strąciłeś na ziemię koronę jego.

89:41b.PSA.089.041 Roztargałeś wszystkie płoty jego, i basztyś jego rozwalił.

89:42b.PSA.089.042 Szarpają go wszyscy, którzy drogą mimo idą; pośmiewiskiem jest i sąsiadom swoim.

89:43b.PSA.089.043 Wywyższyłeś prawicę przeciwników jego; uweseliłeś wszysstkich nieprzyjaciół jego.

89:44b.PSA.089.044 I ostrze miecza jego stępiłeś, a nie ratowałeś go w bitwie.

89:45b.PSA.089.045 Zniosłeś ochędóstwo jego, a stolicę jego uderzyłeś o ziemię.

89:46b.PSA.089.046 Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go haóbą. Sela.

89:47b.PSA.089.047 Dokądże, Panie! na wiekiż się kryć będziesz? także będzie jako ogieó pałać zapalczywość twoja?

89:48b.PSA.089.048 Wspomnijże na mię, jako krótki jest wiek mój; azaś próżno stworzył wszystkich synów ludzkich?

89:49b.PSA.089.049 Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.

89:50b.PSA.089.050 Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?

89:51b.PSA.089.051 Wspomnij, Panie! na zelżywość sług twoich, a jakom ponosił wzgardę w zanadrzu swem od wszystkich narodów możnych.

89:52b.PSA.089.052 Panie! jako urągali nieprzyjaciele twoi, jako urągali ścieżkom pomazańca twego.

89:53b.PSA.089.053 Niech będzie błogosławiony Pan aż na wieki. Amen, Amen.

90

90:1b.PSA.090.001 Modlitwa Mojżesza, męża Bożego. Panie! tyś bywał ucieczką naszą od narodu do narodu.

90:2b.PSA.090.002 Pierwej niżli góry stanęły i niżliś wykształtował ziemię, i okrąg świata, oto zaraz od wieku aż na wieki tyś jest Bogiem.

90:3b.PSA.090.003 Ty znowu człowieka w proch obracasz, a mówisz: Nawróćcie się synowie ludzcy.

90:4b.PSA.090.004 Albowiem tysiąc lat przed oczyma twemi są jako dzień wczorajszy, który przeminął, i jako straż nocna.

90:5b.PSA.090.005 Powodzią porywasz ich; są jako sen, i jako trawa, która z poranku rośnie.

90:6b.PSA.090.006 Z poranku kwitnie i rośnie; ale w wieczór bywa pokoszona, i usycha.

90:7b.PSA.090.007 Albowiem od gniewu twego giniemy, a popędliwością twoją jesteśmy przestraszeni.

90:8b.PSA.090.008 Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.

90:9b.PSA.090.009 Skąd wszystkie dni nasze nagle przemijają dla gniewu twego; jako słowa niszczeją lata nasze.

90:10b.PSA.090.010 Dni wieku naszego jest lat siedmdziesiąt, a jeźli kto duższy, lat ośmdziesiąt, a to, co najlepszego w nich, tylko kłopot i nędza, a gdy to pominie, tedy prędko odlatujemy.

90:11b.PSA.090.011 Ale któż zna srogość gniewu twego? albo kto bojąc się ciebie zna zapalczywość twoję?

90:12b.PSA.090.012 Nauczże nas obliczać dni naszych, abyśmy przywiedli serce do mądrości.

90:13b.PSA.090.013 Nawróćże się, Panie! dokądże odwłaczasz? zlitujże się nad sługami twymi.

90:14b.PSA.090.014 Nasyćże nas z poranku miłosierdziem twojem; tak, abyśmy wesoło śpiewać i radować się mogli po wszystkie dni nasze.

90:15b.PSA.090.015 Rozweselże nas według dni, którycheś nas utrapił, według lat, którycheśmy doznali złego.

90:16b.PSA.090.016 Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.

90:17b.PSA.090.017 Niech będzie przyjemność Pana, Boga naszego, przy nas, a sprawę rąk naszych utwierdź między nami, sprawę rąk naszych utwierdź, Panie!

91

91:1b.PSA.091.001 Ten, który mieszka w ochronie Najwyższego, i w cieniu Wszechmocnego przebywać będzie;

91:2b.PSA.091.002 Rzecze Panu: Nadzieja moja i zamek mój, Bóg mój, w nim nadzieję mieć będę.

91:3b.PSA.091.003 Onci zaiste wybawi cię z sidła łowczego, i z powietrza najjadowitszego.

91:4b.PSA.091.004 Pierzem swem okryje cię, a pod skrzydłami jego bezpiecznym będziesz; prawda jego tarczą i puklerzem.

91:5b.PSA.091.005 Nie ulękniesz się strachu nocnego, ani strzały latającej we dnie;

91:6b.PSA.091.006 Ani zarazy morowej, która przechodzi w ciemności, ani powietrza morowego, które zatraca w południe.

91:7b.PSA.091.007 Padnie po boku twym tysiąc, a dziesięć tysięcy po prawej stronie twojej; ale się do ciebie nie przybliży.

91:8b.PSA.091.008 Tylko to oczyma twemi obaczysz, a nagrodę niepobożnych oglądasz.

91:9b.PSA.091.009 Ponieważeś ty Pana, który jest nadzieją moją, i Najwyższego, za przybytek swój położył:

91:10b.PSA.091.010 Nie spotka cię nic złego, ani jaka plaga przybliży się do namiotu twego.

91:11b.PSA.091.011 Albowiem Aniołom swoim przykazał o tobie, aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.

91:12b.PSA.091.012 Na rękach nosić cię będą, byś snać nie obraził o kamień nogi twojej.

91:13b.PSA.091.013 Po lwie, i po bazyliszku deptać będziesz, lwię i smoka podepczesz.

91:14b.PSA.091.014 Iż się we mnie, mówi Pan, rozkochał, wyrwę go, i wywyższę go, przeto, iż poznał imię moje.

91:15b.PSA.091.015 Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go.

91:16b.PSA.091.016 Długością dni nasycę go, i okażę mu zbawienie moje.

92

92:1b.PSA.092.001 (Psalm a pieśó na dzień sobotni.)

92:2b.PSA.092.002 Dobra rzecz jest wysławiać Pana, a śpiewać imieniowi twemu, o Najwyższy.

92:3b.PSA.092.003 Opowiadać z poranku miłosierdzie twoje, i prawdę twoję na każdą noc,

92:4b.PSA.092.004 Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.

92:5b.PSA.092.005 Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.

92:6b.PSA.092.006 O jako wielmożne są sprawy twoje, Panie! bardzo głębokie są myśli twoje.

92:7b.PSA.092.007 Człowiek bydlęcy nie zna, a głupi nie zrozumiewa tego,

92:8b.PSA.092.008 Iż wyrastają niezbożnicy jako ziele, a kwitną wszyscy, którzy czynią nieprawość, aby byli wykorzenieni aż na wieki;

92:9b.PSA.092.009 Ale ty, o Najwyższy! jesteś Panem na wieki.

92:10b.PSA.092.010 Albowiem, oto nieprzyjaciele twoi, Panie! albowiem oto nieprzyjaciele twoi zginą; rozproszeni będą wszyscy, którzy czynią nieprawość.

92:11b.PSA.092.011 Ale róg mój wywyższysz jako jednorożców; pokropiony będę olejkiem świeżym.

92:12b.PSA.092.012 I ujrzy oko moje nieszczęście tych, co na mię czyhają; o złośnikach, którzy powstawają przeciwko mnie, usłyszą uszy moje.

92:13b.PSA.092.013 Sprawiedliwy jako palma zakwitnie, jako cedra na Libanie rozmnoży się.

92:14b.PSA.092.014 Wszczepieni w domu Pańskim, w sieniach Boga naszego zakwitną.

92:15b.PSA.092.015 Nawet i w sędziwości przyniosą owoc, czerstwymi i zielonymi będą;

92:16b.PSA.092.016 Aby to opowiadano, że uprzejmym jest Pan, skała moja, a że w nim nie masz żadnej nieprawości.

93

93:1b.PSA.093.001 Pan króluje, oblekł się w dostojność; oblekł się Pan w możność, i przepasał się; utwierdził też okrąg świata, aby się nie poruszył.

93:2b.PSA.093.002 Utwierdzona jest stolica twoja przed wszystkiemi czasy; tyś jest od wieczności.

93:3b.PSA.093.003 Podniosły rzeki, o Panie! podniosły rzeki szum swój; podniosły rzeki nawałności swoje.

93:4b.PSA.093.004 Nad szum wielkich wód, nad mocne wały morskie mocniejszy jest Pan na wysokości.

93:5b.PSA.093.005 Świadectwa twoje są bardzo pewne; świętobliwość, Panie! jest domu twego ozdobą na wieczne dni.

94

94:1b.PSA.094.001 Boże pomst! Panie Boże pomst! rozjaśnij się!

94:2b.PSA.094.002 Podnieś się, o Sędzio wszystkiej ziemi! a daj zapłatę pysznym.

94:3b.PSA.094.003 Dokądże niepobożni, Panie! dokądże niepobożni radować się będą?

94:4b.PSA.094.004 Długoż będą świegotać i hardzie mówić, chlubiąc się wszyscy, którzy czynią nieprawość?

94:5b.PSA.094.005 Lud twój, Panie! trzeć, a dziedzictwo twoje trapić?

94:6b.PSA.094.006 Wdowy i przychodniów mordować? a sierotki zabijać?

94:7b.PSA.094.007 Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.

94:8b.PSA.094.008 Zrozumicież, o wy bydlęcy między ludźmi! a wy szaleni kiedyż zrozumiecie?

94:9b.PSA.094.009 Izali ten, który szczepił ucho, nie słyszy? i który ukształtował oko, izali nie widzi?

94:10b.PSA.094.010 Izali ten, który ćwiczy narody, nie będzie karał? który uczy człowieka umiejętności.

94:11b.PSA.094.011 Pan zna myśli ludzkie, iż są szczerą marnością.

94:12b.PSA.094.012 Błogosławiony jest mąż, którego ty ćwiczysz, Panie! a zakonu twego uczysz go.

94:13b.PSA.094.013 Abyś mu sprawił pokój od złych dni, ażby był wykopany dół niezbożnikowi.

94:14b.PSA.094.014 Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.

94:15b.PSA.094.015 Ale aż ku sprawiedliwości obróci się sąd, a za nim wszyscy serca uprzejmego.

94:16b.PSA.094.016 Któżby się był zastawił za mną przeciwko złośnikom? ktoby się był ujął o mnie przeciwko tym, którzy czynią nieprawość?

94:17b.PSA.094.017 By mi był Pan nie przybył na pomoc, małoby była nie mieszkała dusza moja w milczeniu.

94:18b.PSA.094.018 Jużem był rzekł: Zachwiała się noga moja; ale miłosierdzie twoje, o Panie! zatrzymało mię.

94:19b.PSA.094.019 W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.

94:20b.PSA.094.020 Izali z tobą towarzyszy stolica nieprawości tych, którzy stanowią krzywdę miasto prawa?

94:21b.PSA.094.021 Którzy się zbierają przeciwko duszy sprawiedliwego, a krew niewinną potępiają?

94:22b.PSA.094.022 Ale Pan jest twierdzą moją, a Bóg mój skałą ufności mojej.

94:23b.PSA.094.023 Onci obróci na nich nieprawość ich, a dla złości ich wytraci ich; wytraci ich Pan, Bóg nasz.

95

95:1b.PSA.095.001 Pójdźcież, śpiewajmy Panu; wykrzykujmy skale zbawienia naszego.

95:2b.PSA.095.002 Uprzedźmy oblicze jego z chwałą; psalmy mu śpiewajmy.

95:3b.PSA.095.003 Albowiem Pan jest Bóg wielki, i król wielki nade wszystkich bogów.

95:4b.PSA.095.004 W jegoż rękach są głębokości ziemi, i wierzchy gór jego są.

95:5b.PSA.095.005 Jegoż jest morze, bo je on uczynił; i ziemia, którą ręce jego ukształtowały.

95:6b.PSA.095.006 Pójdźcie, kłaniajmy się, a upadajmy przed nim; klękajmy przed Panem, stworzycielem naszym.

95:7b.PSA.095.007 Onci jest zaiste Bóg nasz, a myśmy lud pastwiska jego, i owce rąk jego. Dziś, jeźli głos jego usłyszycie,

95:8b.PSA.095.008 Nie zatwardzajcież serca swego, jako w Meryba, a jako czasu kuszenia na puszczy.

95:9b.PSA.095.009 Kiedy mię kusili ojcowie wasi, doświadczylić mię, i widzieli sprawy moje.

95:10b.PSA.095.010 Przez czterdzieści lat miałem spór z tym narodem, i rzekłem: Lud ten błądzi sercem, a nie poznali dróg moich;

95:11b.PSA.095.011 Którymem przysiągł w popędliwości mojej, że nie wnijdą do odpocznienia mego.

96

96:1b.PSA.096.001 Śpiewajcie Panu pieśó nową; śpiewajcie Panu wszystka ziemia!

96:2b.PSA.096.002 Śpiewajcież Panu, dobrorzeczcie imieniowi jego, opowiadajcie ode dnia do dnia zbawienie jego.

96:3b.PSA.096.003 Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.

96:4b.PSA.096.004 Albowiem wielki Pan i wszelkiej chwały godny, i straszliwy jest nad wszystkich bogów.

96:5b.PSA.096.005 Wszyscy bowiem bogowie narodów są bałwani; ale Pan niebiosa uczynił.

96:6b.PSA.096.006 Zacność i ochędóstwo przed obliczem jego, moc i piękność w świątnicy jego.

96:7b.PSA.096.007 Oddajcie Panu, pokolenia narodów, oddajcie Panu chwałę i moc.

96:8b.PSA.096.008 Oddajcie Panu chwałę imienia jego; przynieście dary, a wnijdźcie do sieni jego.

96:9b.PSA.096.009 Kłaniajcie się Panu w ozdobie świętobliwości; niech się lęka oblicza jego wszystka ziemia.

96:10b.PSA.096.010 Powiadajcie między poganami: Pan króluje, a że i krąg świata utwierdzony będzie, tak, aby się nie poruszył, a iż będzie sądził ludzi w sprawiedliwości.

96:11b.PSA.096.011 Niech się weselą niebiosa, a niech pląsa ziemia; niech zaszumi morze, i co w niem jest.

96:12b.PSA.096.012 Niech pląsają pola, i wszystko co jest na nich; tedy niech wykrzykają wszystkie drzewa leśne,

96:13b.PSA.096.013 Przed obliczem Pańskiem; boć idzie, idzie zaiste, aby sądził ziemię. Będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, a narody w prawdzie swojej.

97

97:1b.PSA.097.001 Pan króluje; wyskakuj ziemio, a wesel się mnóstwo wysep!

97:2b.PSA.097.002 Obłok i ciemność około niego; sprawiedliwość i sąd są gruntem stolicy jego.

97:3b.PSA.097.003 Ogieó przed obliczem jego idzie, a zapala w około nieprzyjaciół jego.

97:4b.PSA.097.004 Błyskawice jego oświecają okrąg świata, co widząc ziemia zadrżała.

97:5b.PSA.097.005 Góry jako wosk rozpływają się przed obliczem Pańskiem, przed obliczem Pana wszystkiej ziemi.

97:6b.PSA.097.006 Niebiosa opowiadają sprawiedliwość jego, a wszystkie narody oglądają chwałę jego.

97:7b.PSA.097.007 Niechże będą zawstydzeni wszyscy, którzy służą obrazom, którzy się chlubią w bałwanach; kłaniajcież mu się wszyscy bogowie.

97:8b.PSA.097.008 To usłyszawszy Syon rozweseli się, a radować się będą córki Judzkie, dla sądów twoich, Panie!

97:9b.PSA.097.009 Albowiemeś ty Pan najwyższy na wszystkiej ziemi, a bardzoś wywyższony nad wszystkich bogów.

97:10b.PSA.097.010 Wy, którzy miłujecie Pana, miejcie złe w nienawiści; on strzeże świętych swoich, a z ręki niepobożnych wyrywa ich.

97:11b.PSA.097.011 Światłości nasiano sprawiedliwemu, a radości tym, którzy są uprzejmego serca.

97:12b.PSA.097.012 Weselcie się sprawiedliwi w Panu, a wysławiajcie pamiątkę świętobliwości jego.

98

98:1b.PSA.098.001 Psalm. Śpiewajcie Panu pieśó nową, bo dziwne rzeczy uczynił; dopomogła mu prawica jego, i ramię świętobliwości jego.

98:2b.PSA.098.002 Objawił Pan zbawienie swoje; przed oczyma pogan oznajmił sprawiedliwość swoję.

98:3b.PSA.098.003 Wspomniał na miłosierdzie swoje, i na prawdę swoję przeciw domowi Izraelskiemu; oglądały wszystkie granice ziemi zbawienie Boga naszego.

98:4b.PSA.098.004 Śpiewajże Panu wszystka ziemio; wykrzykajcie, a weselcie się i śpiewajcie.

98:5b.PSA.098.005 Grajcie Panu na harfie; na harfie, głosem przyśpiewując.

98:6b.PSA.098.006 Na trąbach i na kornetach krzykliwych głos wydawajcie przed Królem i Panem.

98:7b.PSA.098.007 Niech zaszumi morze, i co w niem jest, okrąg świata, i mieszkający na nim.

98:8b.PSA.098.008 Rzeki niech klaskają rękoma; góry wespół niech się rozradują,

98:9b.PSA.098.009 Przed Panem, bo idzie sądzić ziemię. On będzie sądził okrąg świata w sprawiedliwości, i narody w prawości.

99

99:1b.PSA.099.001 Pan króluje, niechże zadrżą narody; siedzi między Cherubinami, niechże się poruszy ziemia.

99:2b.PSA.099.002 Pan na Syonie wielki, a wywyższony nad wszystkie narody.

99:3b.PSA.099.003 Niech wysławiają imię twoje wielkie i straszne; albowiem święte jest.

99:4b.PSA.099.004 Moc zaiste królewska miłuje sąd; albowiemeś ty ustanowił prawa; sąd i sprawiedliwość w Jakóbie ty wykonujesz.

99:5b.PSA.099.005 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, a kłaniajcie się u podnóżka nóg jego; bo święty jest.

99:6b.PSA.099.006 Mojżesz i Aaron między kapłanami jego, a Samuel między wzywającymi imienia jego, wołali do Pana, a on ich wysłuchał.

99:7b.PSA.099.007 W słupie obłokowym mówił do nich; a gdy strzegli świadectw jego i ustaw, które im podał,

99:8b.PSA.099.008 Panie, Boże nasz! tyś ich wysłuchiwał; Boże!bywałeś im miłościwym, i gdyś ich karał dla występków ich.

99:9b.PSA.099.009 Wywyższajcie Pana, Boga naszego, a kłaniajcie się na górze świętej jego; albowiem święty jest Pan, Bóg nasz.

100

100:1b.PSA.100.001 Psalm dla dziękczynienia. Wykrzykajcie Panu, wszystka ziemio!

100:2b.PSA.100.002 Służcie Panu z weselem, przychodźcie przed oblicze jego z radością.

100:3b.PSA.100.003 Wiedzcież, żeć Pan jest Bogiem; on uczynił nas, a nie my samych siebie, abyśmy byli ludem jego, i owcami pastwiska jego.

100:4b.PSA.100.004 Wnijdźcież w bramy jego z wysławianiem, a do sieni jego z chwałami; wysławiajcież go, dobrorzeczcież imieniowi jego;

100:5b.PSA.100.005 Albowiem dobry jest Pan, na wieki trwa miłosierdzie jego, a od narodu aż do narodu prawda jego.

101

101:1b.PSA.101.001 Psalm samego Dawida. O miłosierdziu i o sądzie śpiewać będę; tobie, o Panie! śpiewać będę.

101:2b.PSA.101.002 Ostrożnym będę na drodze uprzejmej, kiedy przyjdziesz do mnie; będę chodził ustawicznie w szczerości serca mego, w domu moim.

101:3b.PSA.101.003 Nie położę przed oczy moje złej rzeczy; każdą sprawę występników mam w nienawiści, a nie chwyci się mnie.

101:4b.PSA.101.004 Serce przewrotne odstąpi odemnie, a o złe nie będę dbał.

101:5b.PSA.101.005 Tego, który potajemnie obmawia bliźniego swego, wytnę; oczów wyniosłych, i serca nadętego nie będę mógł cierpieć.

101:6b.PSA.101.006 Oczy moje obrócone będą na prawdomównych w ziemi, aby siadali zemną; kto chodzi drogą uprzejmą, ten mi służyć będzie.

101:7b.PSA.101.007 Nie będzie mieszkał w domu moim zdrajca, ten, który mówi kłamstwo, nie ostoi się przed oczyma memi.

101:8b.PSA.101.008 Co poranek tracić będę wszystkich niezbożnych na ziemi, abym tak wykorzenił z miasta Pańskiego wszystkich, którzy czynią nieprawość.

102

102:1b.PSA.102.001 (Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.)

102:2b.PSA.102.002 Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

102:3b.PSA.102.003 Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoó ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

102:4b.PSA.102.004 Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

102:5b.PSA.102.005 Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

102:6b.PSA.102.006 Od głosu wzdychania mego przylgnęły kości moje do ciała mego.

102:7b.PSA.102.007 Stałem się podobnym pelikanowi na puszczy; jestem jako puhacz na pustyniach.

102:8b.PSA.102.008 Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

102:9b.PSA.102.009 Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

102:10b.PSA.102.010 Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

102:11b.PSA.102.011 Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

102:12b.PSA.102.012 Dni moje są jako cieó nachylony, a jam jako trawa uwiądł;

102:13b.PSA.102.013 Ale ty, Panie! trwasz na wieki, a pamiątka twoja od narodu do narodu.

102:14b.PSA.102.014 Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.

102:15b.PSA.102.015 Albowiem upodobały się sługom twoim kamienie jego, i nad prochem jego zmiłują się;

102:16b.PSA.102.016 Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;

102:17b.PSA.102.017 Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

102:18b.PSA.102.018 Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.

102:19b.PSA.102.019 To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,

102:20b.PSA.102.020 Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

102:21b.PSA.102.021 Aby wysłuchał wzdychania więźniów, i rozwiązał na śmierć skazanych;

102:22b.PSA.102.022 Aby opowiadali na Syonie imię Pańskie, a chwałę jego w Jeruzalemie,

102:23b.PSA.102.023 Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

102:24b.PSA.102.024 Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

102:25b.PSA.102.025 Ażem rzekł; Boże mój! nie bierz mię w połowie dni moich; od narodu bowiem aż do narodu trwają lata twoje.

102:26b.PSA.102.026 I pierwej niżeliś założył ziemię, i niebiosa, dzieło rąk twoich.

102:27b.PSA.102.027 One pominą, ale ty zostajesz; wszystkie te rzeczy jako szata zwiotszeją, jako odzienie odmienisz je, i odmienione będą.

102:28b.PSA.102.028 Ale ty tenżeś zawżdy jest, a lata twoje nigdy nie ustaną.

102:29b.PSA.102.029 Synowie sług twoich, u ciebie mieszkać będą, a nasienie ich zmocni się przed tobą.

103

103:1b.PSA.103.001 Psalm Dawidowy. Błogosław duszo moja Panu, i wszystkie wnętrzności moje imieniowi jego świętemu.

103:2b.PSA.103.002 Błogosławże duszo moja Panu, a nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego.

103:3b.PSA.103.003 Który odpuszcza wszystkie nieprawości twoje; który uzdrawia wszystkie choroby twoje;

103:4b.PSA.103.004 Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:

103:5b.PSA.103.005 Który nasyca dobrem usta twoje, a odnawia jako orła młodość twoję.

103:6b.PSA.103.006 Pan czyni, co sprawiedliwego jest, i sądy wszystkim uciśnionym.

103:7b.PSA.103.007 Oznajmił drogi swe Mojżeszowi, a synom Izraelskim sprawy swoje.

103:8b.PSA.103.008 Miłosierny i litościwy jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.

103:9b.PSA.103.009 Nie będzie się na wieki wadził, a gniewu wiecznie chował.

103:10b.PSA.103.010 Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.

103:11b.PSA.103.011 Albowiem jako są niebiosa wysokie nad ziemią, tak jest utwierdzone miłosierdzie jego nad tymi, którzy się go boją;

103:12b.PSA.103.012 A jako daleko jest wschód od zachodu, tak daleko oddalił od nas przestępstwa nasze.

103:13b.PSA.103.013 Jako ma litość ojciec nad dziatkami, tak ma litość Pan nad tymi, którzy się go boją.

103:14b.PSA.103.014 Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.

103:15b.PSA.103.015 Dni człowiecze są jako trawa, a jako kwiat polny, tak kwitnie.

103:16b.PSA.103.016 Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.

103:17b.PSA.103.017 Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,

103:18b.PSA.103.018 Którzy strzegą przymierza jego, i pamiętają na przykazanie jego, aby je czynili.

103:19b.PSA.103.019 Pan na niebiosach utwierdził stolicę; a królestwo jego nad wszystkimi panuje.

103:20b.PSA.103.020 Błogosławcież Panu Aniołowie jego mocni w sile, którzy czynicie rozkazania jego, posłusznymi będąc głosowi słowa jego.

103:21b.PSA.103.021 Błogosławcie Panu wszystkie wojska jego, słudzy jego, którzy czynicie wolę jego.

103:22b.PSA.103.022 Błogosławcie Panu wszystkie sprawy jego, na wszystkich miejscach panowania jego. Błogosław, duszo moja! Panu.

104

104:1b.PSA.104.001 Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.

104:2b.PSA.104.002 Przyodziałeś się światłością jako szatą; rozciągnąłeś niebiosa jako oponę.

104:3b.PSA.104.003 Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;

104:4b.PSA.104.004 Który czynisz duchy posłami swymi; ty czynisz sługi swe ogniem pałającym.

104:5b.PSA.104.005 Ugruntowałeś ziemię na słupach jej, tak, że się nie poruszy na wieki wieczne.

104:6b.PSA.104.006 Przepaścią jako szatą przyodziałeś ją był, tak, że wody stały nad górami.

104:7b.PSA.104.007 Na zgromienie twojerozbiegły się, a na głos pogromu twego prędko zuciekały.

104:8b.PSA.104.008 Wstąpiły góry, zniżyły się doliny na miejsce, któreś im założył.

104:9b.PSA.104.009 Zamierzyłeś im kres, aby go nie przestępowały, ani się wracały na okrycie ziemi.

104:10b.PSA.104.010 Który wypuszczasz źródła po dolinach, aby płynęły między górami,

104:11b.PSA.104.011 A napój dawały wszystkiemu zwierzowi polnemu; a z nich gaszą leśne osły pragnienie swoje.

104:12b.PSA.104.012 Przy nich mieszka ptastwo niebieskie, a z pośród gałązek głos wydaje.

104:13b.PSA.104.013 Który pokrapiasz góry z pałaców swoich, aby się z owoców spraw twoich nasycała ziemia.

104:14b.PSA.104.014 Za twoją sprawą rośnie trawa dla bydła, a zioła na pożytek człowieczy; ty wywodzisz chleb z ziemi:

104:15b.PSA.104.015 I wino, które uwesela serce człowiecze, od którego się lśni twarz jako od oleju; i chleb, który zatrzymuje żywot ludzki.

104:16b.PSA.104.016 Nasycone bywają i drzewa Pańskie, i cedry Libanu, których nasadził;

104:17b.PSA.104.017 Na których ptaki gniazda swe mają, i bocian na jedlinach ma dom swój.

104:18b.PSA.104.018 Góry wysokie dzikim kozom, a skały są ucieczką królikom.

104:19b.PSA.104.019 Uczynił miesiąc dla pewnych czasów, a słońce zna zachód swój.

104:20b.PSA.104.020 Przywodzisz ciemność, i bywa noc, w którą wychodzą wszystkie zwierzęta leśne.

104:21b.PSA.104.021 Lwięta ryczą do łupu, i szukają od Boga pokarmu swego.

104:22b.PSA.104.022 Lecz gdy słońce wznijdzie, zaś się zgromadzają, i w jamach swoich kładą się.

104:23b.PSA.104.023 Tedy wychodzi człowiek do roboty swojej, i do pracy swojej aż do wieczora.

104:24b.PSA.104.024 O jakoż wielkie są sprawy twoje, Panie! te wszystkie mądrześ uczynił, a napełniona jest ziemia bogactwem twojem.

104:25b.PSA.104.025 W morzu zaś wielkiem i bardzo szerokiem, tam są płazy, którym nie masz liczby, i zwierzęta małe i wielkie.

104:26b.PSA.104.026 Po niem okręty przechodzą, i wieloryb, któregoś ty stworzył, aby w niem igrał.

104:27b.PSA.104.027 Wszystko to na cię oczekuje, abyś im dał pokarm czasu swego.

104:28b.PSA.104.028 Gdy im dajesz, zbierają; gdy otwierasz rękę twoję, nasycone bywają dobremi rzeczami.

104:29b.PSA.104.029 Lecz gdy ukrywasz oblicze twoje, trwożą sobą; gdy odbierasz ducha ich, giną, i w proch się swój obracają.

104:30b.PSA.104.030 Gdy wysyłasz ducha twego, stworzone bywają, i odnawiasz oblicze ziemi.

104:31b.PSA.104.031 Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.

104:32b.PSA.104.032 On gdy wejrzy na ziemię, zadrży; dotknie się gór, a zakurzą się.

104:33b.PSA.104.033 Będę śpiewał Panu za żywota mego; będę śpiewał Bogu memu, póki mię staje.

104:34b.PSA.104.034 O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.

104:35b.PSA.104.035 Oby byli wytraceni grzesznicy z ziemi, a niezbożnych aby już nie było! Błogosław, duszo moja! Panu. Halleluja.

105

105:1b.PSA.105.001 Wysławiajcie Pana; ogłaszajcie imię jego; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

105:2b.PSA.105.002 Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.

105:3b.PSA.105.003 Chlubcie się imieniem świętem jego; niech się weseli serce szukających Pana.

105:4b.PSA.105.004 Szukajcież Pana i mocy jego; szukajcie oblicza jego zawsze.

105:5b.PSA.105.005 Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.

105:6b.PSA.105.006 Wy nasienie Abrahama, sługi jego! Wy synowie Jakóbowi, wybrani jego!

105:7b.PSA.105.007 Onci jest Pan, Bóg nasz, po wszystkiej ziemi sądy jego.

105:8b.PSA.105.008 Pamięta wiecznie na przymierze swoje: na słowo, które przykazał aż do tysiącznego pokolenia;

105:9b.PSA.105.009 Które postanowił z Abrahamem, i na przysięgę swą uczynioną Izaakowi.

105:10b.PSA.105.010 Bo je postanowił Jakóbowi za ustawę, a Izraelowi za umowę wieczną.

105:11b.PSA.105.011 Mówiąc: Tobie dam ziemię Chananejską za sznur dziedzictwa waszego;

105:12b.PSA.105.012 Kiedy ich był mały poczet, prawie mały poczet, a jeszcze w niej byli przychodniami.

105:13b.PSA.105.013 Przechodzili zaiste od narodu do narodu, a z królestwa innego ludu;

105:14b.PSA.105.014 Nie dopuszczał nikomu, aby im miał krzywdę czynić; nawet karał dla nich i królów, mówiąc:

105:15b.PSA.105.015 Nie tykajcie pomazaóców moich, a prorokom moim nie czyńcie nic złego.

105:16b.PSA.105.016 Gdy przywoławszy głód na ziemię, wszystkę podporę chleba pokruszył.

105:17b.PSA.105.017 Posłał przed nimi męża, który był za niewolnika sprzedany, to jest Józefa;

105:18b.PSA.105.018 Którego nogi pętami trapili, a żelazo ścisnęło ciało jego,

105:19b.PSA.105.019 Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.

105:20b.PSA.105.020 Posławszy król kazał go puścić; ten, który panował nad narodami, wolnym go uczynił.

105:21b.PSA.105.021 Postanowił go panem domu swego, i książęciem nad wszystką dzierżawą swoją,

105:22b.PSA.105.022 Aby władał i książętami jego według zdania duszy swojej, i starców jego mądrości nauczał.

105:23b.PSA.105.023 Potem wszedł Izrael do Egiptu, a Jakób był gościem w ziemi Chamowej;

105:24b.PSA.105.024 Gdzie rozmnożył Bóg lud swój bardzo, i uczynił go możniejszym nad nieprzyjaciół jego.

105:25b.PSA.105.025 Odmienił serce ich, iż mieli w nienawiści lud jego, a zmyślali zdrady przeciw sługom jego.

105:26b.PSA.105.026 Posłał Mojżesza, sługę swego i Aarona, którego obrał;

105:27b.PSA.105.027 Którzy im przedłożyli słowa znaków jego, i cuda w ziemi Chamowej.

105:28b.PSA.105.028 Posłał ciemności, i zaćmiło się, a nie byli odpornymi słowu jego.

105:29b.PSA.105.029 Obrócił wody ich w krew, a pomorzył ryby w nich.

105:30b.PSA.105.030 Wydała ziemia ich mnóstwo żab, i były w pałacach królów ich.

105:31b.PSA.105.031 Rzekł, a przyszła rozmaita mucha, i mszyce we wszystkich granicach ich.

105:32b.PSA.105.032 Dał grad miasto deszczu, ogieó palący na ziemię ich.

105:33b.PSA.105.033 Także potłukł winnice ich, i figi ich, a pokruszył drzewa w granicach ich.

105:34b.PSA.105.034 Rzekł, a przyszła szaraócza, i chrząszczów niezliczone mnóstwo;

105:35b.PSA.105.035 I pożarły wszelkie ziele w ziemi ich, a pojadły urodzaje ziemi ich.

105:36b.PSA.105.036 Nawet pobił wszystko pierworodztwo w ziemi ich, początek wszystkiej siły ich.

105:37b.PSA.105.037 Tedy ich wywiódł ze srebrem i ze złotem, a nie był nikt słaby między pokoleniem ich.

105:38b.PSA.105.038 Radował się Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nich strach ich.

105:39b.PSA.105.039 Rozpostarł obłok na okrycie ich, a ogieó na oświecanie nocy.

105:40b.PSA.105.040 Na żądanie ich przywiódł przepiórki, a chlebem niebieskim nasycił ich.

105:41b.PSA.105.041 Otworzył skałę i wypłynęły wody, a płynęły po suchych miejscach jako rzeka.

105:42b.PSA.105.042 Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swojej, które rzekł do Abrahama, sługi swego.

105:43b.PSA.105.043 Przetoż wywiódł lud swój z weselem, a z śpiewaniem wybranych swoich.

105:44b.PSA.105.044 I podał im ziemię pogan, a posiedli prace narodów.

105:45b.PSA.105.045 Aby zachowali ustawy jego, a prawa jego przestrzegali. Halleluja.

106

106:1b.PSA.106.001 Halleluja. Wysławiajcie Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie jego.

106:2b.PSA.106.002 Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?

106:3b.PSA.106.003 Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.

106:4b.PSA.106.004 Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,

106:5b.PSA.106.005 Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twojem.

106:6b.PSA.106.006 Zgrzeszyliśmy z ojcami swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.

106:7b.PSA.106.007 Ojcowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale odpornymi byli przy morzu Czerwonem.

106:8b.PSA.106.008 A wszakże ich wyswobodził dla imienia swego, aby oznajmił moc swoję.

106:9b.PSA.106.009 Bo zgromił morze Czerwone, i wyschło, a przewiódł ich przez przepaści, jako przez puszczę.

106:10b.PSA.106.010 A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.

106:11b.PSA.106.011 W tem okryły wody tych, którzy ich ciążyli; nie został ani jeden z nich.

106:12b.PSA.106.012 A choć uwierzyli słowom jego, i wysławiali chwałę jego:

106:13b.PSA.106.013 Przecież prędko zapomnieli na sprawy jego, i nie czekali na rady jego.

106:14b.PSA.106.014 Ale zdjęci będąc chciwością na puszczy, kusili Boga na pustyniach.

106:15b.PSA.106.015 I dał im, czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty na nich.

106:16b.PSA.106.016 Zatem gdy się wzruszyli zawiścią przeciw Mojżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi, świętemu Pańskiemu:

106:17b.PSA.106.017 Otworzyła się ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironową,

106:18b.PSA.106.018 I zapalił się ogieó na zebranie ich; płomieó spalił niepobożnych.

106:19b.PSA.106.019 Sprawili i cielca na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu,

106:20b.PSA.106.020 I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, jedzącego trawę.

106:21b.PSA.106.021 Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;

106:22b.PSA.106.022 Rzeczy dziwne w ziemi Chamowej, rzeczy straszne przy morzu Czerwonem.

106:23b.PSA.106.023 Przetoż rzekł, że ich chciał wytracić, gdyby się był Mojżesz, wybrany jego, nie stawił w onem rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości jego, aby ich nie tracił.

106:24b.PSA.106.024 Wzgardzili też ziemią pożądaną, nie wierząc słowu jego.

106:25b.PSA.106.025 I szemrząc w namiotach swoich, nie byli posłuszni głosowi Pańskiemu.

106:26b.PSA.106.026 Przetoż podniósł rękę swoję przeciwko nim, aby ich pobił na puszczy;

106:27b.PSA.106.027 A żeby rozrzucił nasienie ich między pogan, i rozproszył ich po ziemiach.

106:28b.PSA.106.028 Sprzęgli się też byli z bałwanem Baalfegorem, a jedli ofiary umarłych.

106:29b.PSA.106.029 A tak draźnili Boga sprawami swemi, że się na nich oborzyła plaga;

106:30b.PSA.106.030 Aż się zastawił Finees, a pomstę uczynił, i rozerwana jest ona plaga;

106:31b.PSA.106.031 Co mu poczytano ku sprawiedliwości od narodu do narodu, aż na wieki.

106:32b.PSA.106.032 Znowu go byli wzruszyli do gniewu u wód Meryba, tak, iż się źle działo i z Mojżeszem dla nich.

106:33b.PSA.106.033 Albowiem rozdraźnili ducha jego, że wyrzekł co niesłuszne usty swemi.

106:34b.PSA.106.034 Nadto nie wytracili onych narodów, o których im był Pan powiedział.

106:35b.PSA.106.035 Ale pomięszawszy się z onemi narodami, nauczyli się spraw ich:

106:36b.PSA.106.036 I służyli bałwanom ich, które im były sidłem.

106:37b.PSA.106.037 Albowiem dyjabłom ofiarowali synów swoich, i córki swoje,

106:38b.PSA.106.038 I wylewali krew niewinną, krew synów swoich, i córek swoich, których ofiarowali bałwanom rytym Chananejskim, tak, że splugawiona była ziemia onem krwi rozlaniem.

106:39b.PSA.106.039 I zmazali się sprawami swemi, a cudzołożyli wynalazkami swemi.

106:40b.PSA.106.040 Przetoż zapaliwszy się Pan w popędliwości przeciw ludowi swemu, obrzydził sobie dziedzictwo swoje,

106:41b.PSA.106.041 I podał ich w ręce poganom; a panowali nad nimi, którzy ich mieli w nienawiści;

106:42b.PSA.106.042 I uciskali ich nieprzyjaciele ich, tak, że poniżeni byli pod ręką ich.

106:43b.PSA.106.043 Częstokroć ich wybawiał; wszakże go oni wzruszali do gniewu radami swemi, zaczem poniżeni byli dla nieprawości swoich.

106:44b.PSA.106.044 A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

106:45b.PSA.106.045 Bo sobie wspomniał na przymierze swoje z nimi, a żałował tego według wielkiej litości swojej.

106:46b.PSA.106.046 Tak, że im zjednał miłosierdzie przed oczyma wszystkich, którzy ich byli pojmali.

106:47b.PSA.106.047 Wybawże nas, Panie, Boże nasz! a zgromadź nas z tych pogan, abyśmy wysławiali imię świętobliwości twojej, a chlubili się w chwale twojej.

106:48b.PSA.106.048 Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki; na co niech rzecze wszystek lud: Amen, Halleluja.

107

107:1b.PSA.107.001 Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.

107:2b.PSA.107.002 Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,

107:3b.PSA.107.003 A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.

107:4b.PSA.107.004 Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.

107:5b.PSA.107.005 Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

107:6b.PSA.107.006 A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

107:7b.PSA.107.007 I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

107:8b.PSA.107.008 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

107:9b.PSA.107.009 Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.

107:10b.PSA.107.010 Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,

107:11b.PSA.107.011 Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;

107:12b.PSA.107.012 Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

107:13b.PSA.107.013 A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

107:14b.PSA.107.014 Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

107:15b.PSA.107.015 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

107:16b.PSA.107.016 Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.

107:17b.PSA.107.017 Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

107:18b.PSA.107.018 Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.

107:19b.PSA.107.019 Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

107:20b.PSA.107.020 Posyła słowo swe, i uzdrawia ich, a wybawia ich z grobu.

107:21b.PSA.107.021 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

107:22b.PSA.107.022 I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

107:23b.PSA.107.023 Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

107:24b.PSA.107.024 Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

107:25b.PSA.107.025 Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

107:26b.PSA.107.026 Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

107:27b.PSA.107.027 Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

107:28b.PSA.107.028 Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

107:29b.PSA.107.029 Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

107:30b.PSA.107.030 I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

107:31b.PSA.107.031 Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

107:32b.PSA.107.032 Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.

107:33b.PSA.107.033 Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;

107:34b.PSA.107.034 Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.

107:35b.PSA.107.035 Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.

107:36b.PSA.107.036 I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;

107:37b.PSA.107.037 Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.

107:38b.PSA.107.038 Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.

107:39b.PSA.107.039 Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

107:40b.PSA.107.040 Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.

107:41b.PSA.107.041 Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.

107:42b.PSA.107.042 To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.

107:43b.PSA.107.043 Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?

108

108:1b.PSA.108.001 (Pieśó psalmu samego Dawida.)

108:2b.PSA.108.002 Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.

108:3b.PSA.108.003 Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

108:4b.PSA.108.004 Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

108:5b.PSA.108.005 Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

108:6b.PSA.108.006 Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad wszystkę ziemię chwała twoja.

108:7b.PSA.108.007 Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.

108:8b.PSA.108.008 Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.

108:9b.PSA.108.009 Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.

108:10b.PSA.108.010 Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.

108:11b.PSA.108.011 Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?

108:12b.PSA.108.012 Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?

108:13b.PSA.108.013 Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka.

108:14b.PSA.108.014 W Bogu sobie mężnie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.

109

109:1b.PSA.109.001 Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy. O Boże chwały mojej! nie milcz;

109:2b.PSA.109.002 Bo się usta niepobożnego, i usta kłamliwe przeciwko mnie otworzyły; mówili przeciwko mnie językiem kłamliwym,

109:3b.PSA.109.003 A słowy jadowitemi ogarnęli mię, walcząc przeciwko mnie bez wszekiej przyczyny.

109:4b.PSA.109.004 Przeciwili mi się za miłość moję, chociażem się za nich modlił.

109:5b.PSA.109.005 Oddawają mi złem za dobre; a nienawiścią za miłość moję.

109:6b.PSA.109.006 Postawże nad nim bezbożnika, a przeciwnik niech stoi po prawej ręce jego.

109:7b.PSA.109.007 Gdy przed sądem stanie, niech wynijdzie potępionym, a modlitwa jego niech się w grzech obróci.

109:8b.PSA.109.008 Niech będą dni jego krótkie, a przełożeństwo jego niech inny weźmie.

109:9b.PSA.109.009 Niech dzieci jego będą sierotami, a żona jego wdową.

109:10b.PSA.109.010 Niech będą biegunami i tułaczami synowie jego, niech żebrzą, a niech żebrzą wychodząc z pustek swoich.

109:11b.PSA.109.011 Niech lichwiarz załapi wszystko, co jest jego, a niech obcy rozchwycą pracę jego.

109:12b.PSA.109.012 Niech nie będzie ktoby mu miłosierdzie pokazał, niech nie będzie, ktoby się zmiłował nad sierotami jego.

109:13b.PSA.109.013 Potomkowie jego niech z korzenia wycięci będą; w drugiem pokoleniu niech będzie wygładzone imię ich.

109:14b.PSA.109.014 Niech przyjdzie na pamięć nieprawość przodków jego przed Panem, a grzech matki jego niechaj nie będzie zgładzony.

109:15b.PSA.109.015 Niech będą przed Panem ustawicznie, ażby wygładził z ziemi pamiątkę ich,

109:16b.PSA.109.016 Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego, a tego, który był serca utrapionego, chciał zamordować.

109:17b.PSA.109.017 Ponieważ umiłował przeklęstwo, niechże przyjdzie na niego; niechciał błogosławieństwa niechże będzie oddalone od niego.

109:18b.PSA.109.018 A tak niech będzie obleczony w przeklęstwo, jako w szatę swoję; a niech wnijdzie jako woda we wnętrzności jego, a jako olej w kości jego.

109:19b.PSA.109.019 Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.

109:20b.PSA.109.020 Takowa zapłata niech będzie przeciwnikom moim od Pana, i tym, którzy źle mówią przeciwko duszy mojej.

109:21b.PSA.109.021 Ale ty, Panie! o Panie! użyj nademną litości dla imienia twego; a iż dobre jest miłosierdzie twoje, wyrwijże mię.

109:22b.PSA.109.022 Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

109:23b.PSA.109.023 Jako cieó, który ustępuje, uchodzić muszę; zganiają mię jako szaraóczę.

109:24b.PSA.109.024 Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

109:25b.PSA.109.025 Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

109:26b.PSA.109.026 Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,

109:27b.PSA.109.027 Tak, aby poznać mogli, iż to ręka twoja, a żeś ty, Panie! to uczynił.

109:28b.PSA.109.028 Niechże oni przeklinają, ty błogosław; którzy powstali, niech będą zawstydzeni, aby się weselił sługa twój.

109:29b.PSA.109.029 Niech będą przeciwnicy moi w haóbę obleczeni, a niech się przyodzieją, jako płaszczem, zelżywością swoją.

109:30b.PSA.109.030 Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.

109:31b.PSA.109.031 Przeto, że stoi po prawej stronie nędznemu, aby go wybawił od tych, którzy osądzają duszę jego.

110

110:1b.PSA.110.001 Psalm Dawidowy. Rzekł Pan Panu memu: Siądź po prawicy mojej, dokąd nie położę nieprzyjaciół twoich podnóżkiem nóg twoich.

110:2b.PSA.110.002 Laskę mocy twojej pośle Pan z Syonu, mówiąc: Panuj w pośród nieprzyjaciół twoich.

110:3b.PSA.110.003 Lud twój będzie dobrowolny w dzień zwycięstwa twego, w ozdobie świętobliwości, a rozrodzi się płód twój z żywota jako rosa na świtaniu.

110:4b.PSA.110.004 Przysiągł Pan, a nie będzie tego żałował, mówiąc: Tyś jest kapłanem na wieki według porządku Melchisedechowego.

110:5b.PSA.110.005 Pan po prawicy twojej potrze królów w dzień gniewu swego.

110:6b.PSA.110.006 Będzie sądził narody, i wszystko napełni trupami; potłucze głowę nad wielą ziem panującą.

110:7b.PSA.110.007 Z strumienia na drodze pić będzie; przetoż wywyższy głowę.

111

111:1b.PSA.111.001 Halleluja. Będę wysławiał Pana całem sercem w radzie szczerych, i w zgromadzeniu.

111:2b.PSA.111.002 Wielkie sprawy Pańskie, jawne u wszystkich, którzy się w nich kochają.

111:3b.PSA.111.003 Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.

111:4b.PSA.111.004 Pamiątkę cudów swoich uczynił miłosierny a litościwy Pan.

111:5b.PSA.111.005 Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamiętając wiecznie na przymierze swoje.

111:6b.PSA.111.006 Moc spraw swoich oznajmił ludowi swemu, dawszy im dziedzictwo pogan.

111:7b.PSA.111.007 Uczynki rąk jego prawda i sąd; nieodmienne są wszystkie przykazania jego,

111:8b.PSA.111.008 Utwierdzone na wieki wieczne, uczynione w prawdzie i w szczerości.

111:9b.PSA.111.009 Wykupienie posławszy ludowi swemu, przykazał na wieki strzedź przymierza swego; święte i straszne jest imię jego.

111:10b.PSA.111.010 Początek mądrości jest bojaźó Pańska; rozumu dobrego nabywają wszyscy, którzy rozkazanie Pańskie czyną; chwała jego trwa na wieki.

112

112:1b.PSA.112.001 Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.

112:2b.PSA.112.002 Możne będzie na ziemi nasienie jego; rodzina szczerych błogosławiona będzie.

112:3b.PSA.112.003 Majętność i bogactwa są w domu jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.

112:4b.PSA.112.004 Szczerym w ciemnościach światłość wschodzi; łaskawy, miłosierny, i sprawiedliwy jest Bóg.

112:5b.PSA.112.005 Dobry człowiek litościwym jest, i pożycza, a rzeczy swe miarkuje rozsądkiem.

112:6b.PSA.112.006 Bo na wieki nie będzie poruszony; w pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy.