1 Corinthians (Farsi)

1 Corinthians (Farsi)

1

1:1b.1CO.001.001 پولس به اراده خدا رسول خوانده شده عیسی مسیح و سوستانیس برادر،

1:2b.1CO.001.002 به کلیسای خدا که در قرنتس است، ازمقدسین در مسیح عیسی که برای تقدس خوانده شده‌اند، با همه کسانی که در هرجا نام خداوند ماعیسی مسیح را می‌خوانند که (خداوند) ما و(خداوند) ایشان است.

1:3b.1CO.001.003 فیض و سلامتی ازجانب پدر ما خدا و عیسی مسیح خداوند بر شماباد.

1:4b.1CO.001.004 خدای خود را پیوسته شکر می‌کنم درباره شما برای آن فیض خدا که در مسیح عیسی به شما عطا شده است،

1:5b.1CO.001.005 زیرا شما از هرچیز دروی دولتمند شده‌اید، در هر کلام و در هرمعرفت.

1:6b.1CO.001.006 چنانکه شهادت مسیح در شما استوارگردید،

1:7b.1CO.001.007 بحدی که در هیچ بخشش ناقص نیستیدو منتظر مکاشفه خداوند ما عیسی مسیح می‌باشید.

1:8b.1CO.001.008 که او نیز شما را تا آخر استوار خواهدفرمود تا در روز خداوند ما عیسی مسیح بی‌ملامت باشید.

1:9b.1CO.001.009 امین است خدایی که شما را به شراکت پسر خود عیسی مسیح خداوند ماخوانده است.

1:10b.1CO.001.010 لکن‌ای برادران از شما استدعا دارم به نام خداوند ما عیسی مسیح که همه یک سخن گوییدو شقاق در میان شما نباشد، بلکه در یک فکر ویک رای کامل شوید.

1:11b.1CO.001.011 زیرا که‌ای برادران من، از اهل خانه خلوئی درباره شما خبر به من رسیدکه نزاعها در میان شما پیدا شده است.

1:12b.1CO.001.012 غرض اینکه هریکی از شما می‌گوید که من از پولس هستم، و من از اپلس، و من از کیفا، و من از مسیح.

1:13b.1CO.001.013 آیا مسیح منقسم شد؟ یا پولس در راه شمامصلوب گردید؟ یا به نام پولس تعمید یافتید؟

1:14b.1CO.001.014 خدا را شکر می‌کنم که هیچ‌یکی از شما راتعمید ندادم جز کرسپس و قایوس،

1:15b.1CO.001.015 که مباداکسی گوید که به نام خود تعمید دادم.

1:16b.1CO.001.016 وخاندان استیفان را نیز تعمید دادم و دیگر یادندارم که کسی را تعمید داده باشم.

1:17b.1CO.001.017 زیرا که مسیح مرا فرستاد، نه تا تعمید دهم بلکه تا بشارت رسانم، نه به حکمت کلام مبادا صلیب مسیح باطل شود.

1:18b.1CO.001.018 زیرا ذکر صلیب برای هالکان حماقت است، لکن نزد ما که ناجیان هستیم قوت خداست.

1:19b.1CO.001.019 زیرا مکتوب است: «حکمت حکما را باطل سازم و فهم فهیمان را نابود گردانم.»

1:20b.1CO.001.020 کجا است حکیم؟ کجا کاتب؟ کجا مباحث این دنیا؟ مگرخدا حکمت جهان را جهالت نگردانیده است؟

1:21b.1CO.001.021 زیرا که چون برحسب حکمت خدا، جهان ازحکمت خود به معرفت خدا نرسید، خدا بدین رضا داد که بوسیله جهالت موعظه، ایمانداران رانجات‌بخشد.

1:22b.1CO.001.022 چونکه یهود آیتی می‌خواهند ویونانیان طالب حکمت هستند.

1:23b.1CO.001.023 لکن ما به مسیح مصلوب وعظ می‌کنیم که یهود را لغزش و امت هارا جهالت است.

1:24b.1CO.001.024 لکن دعوت‌شدگان را خواه یهود و خواه یونانی مسیح قوت خدا و حکمت خدا است.

1:25b.1CO.001.025 زیرا که جهالت خدا از انسان حکیمتر است و ناتوانی خدا از مردم، تواناتر.

1:26b.1CO.001.026 زیرا‌ای برادران دعوت خود را ملاحظه نمایید که بسیاری بحسب جسم حکیم نیستند وبسیاری توانا نی و بسیاری شریف نی.

1:27b.1CO.001.027 بلکه خدا جهال جهان را برگزید تا حکما را رسوا سازدو خدا ناتوانان عالم را برگزید تا توانایان را رسواسازد،

1:28b.1CO.001.028 و خسیسان دنیا و محقران را خدابرگزید، بلکه نیستیها را تا هستیها را باطل گرداند.

1:29b.1CO.001.029 تا هیچ بشری در حضور او فخر نکند.

1:30b.1CO.001.030 لکن از او شما هستید در عیسی مسیح که از جانب خدابرای شما حکمت شده است و عدالت قدوسیت و فدا.تا چنانکه مکتوب است هر‌که فخر کنددر خداوند فخر نماید.

1:31b.1CO.001.031 تا چنانکه مکتوب است هر‌که فخر کنددر خداوند فخر نماید.

2

2:1b.1CO.002.001 و من‌ای برادران، چون به نزد شما آمدم، با فضیلت کلام یا حکمت نیامدم چون شمارا به‌سر خدا اعلام می‌نمودم.

2:2b.1CO.002.002 زیرا عزیمت نکردم که چیزی در میان شما دانسته باشم جزعیسی مسیح و او را مصلوب.

2:3b.1CO.002.003 و من در ضعف وترس و لرزش بسیار نزد شما شدم،

2:4b.1CO.002.004 و کلام ووعظ من به سخنان مقنع حکمت نبود، بلکه به برهان روح و قوت،

2:5b.1CO.002.005 تا ایمان شما در حکمت انسان نباشد بلکه در قوت خدا.

2:6b.1CO.002.006 لکن حکمتی بیان می‌کنیم نزد کاملین، اماحکمتی که از این عالم نیست و نه از روسای این عالم که زایل می‌گردند.

2:7b.1CO.002.007 بلکه حکمت خدا را درسری بیان می‌کنیم، یعنی آن حکمت مخفی را که خدا پیش از دهرها برای جلال ما مقدر فرمود،

2:8b.1CO.002.008 که احدی از روسای این عالم آن را ندانست زیرا اگر می‌دانستند خداوند جلال را مصلوب نمی کردند.

2:9b.1CO.002.009 بلکه چنانکه مکتوب است: «چیزهایی را که چشمی ندید و گوشی نشنید و به‌خاطر انسانی خطور نکرد، یعنی آنچه خدا برای دوستداران خود مهیا کرده است.»

2:10b.1CO.002.010 اما خدا آنهارا به روح خود بر ما کشف نموده است، زیرا که روح همه‌چیز حتی عمقهای خدا را نیز تفحص می‌کند.

2:11b.1CO.002.011 زیرا کیست از مردمان که امور انسان رابداند جز روح انسان که در وی می‌باشد. همچنین نیز امور خدا را هیچ‌کس ندانسته است، جز روح خدا.

2:12b.1CO.002.012 لیکن ما روح جهان را نیافته‌ایم، بلکه آن روح که از خداست تا آنچه خدا به ما عطا فرموده است بدانیم.

2:13b.1CO.002.013 که آنها را نیز بیان می‌کنیم نه به سخنان آموخته شده از حکمت انسان، بلکه به آنچه روح‌القدس می‌آموزد و روحانیها را باروحانیها جمع می‌نماییم.

2:14b.1CO.002.014 اما انسان نفسانی‌امور روح خدا را نمی پذیرد زیرا که نزد او جهالت است و آنها را نمی تواند فهمید زیرا حکم آنها ازروح می‌شود.

2:15b.1CO.002.015 لکن شخص روحانی در همه‌چیز حکم می‌کند و کسی را در او حکم نیست.«زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته باشد تااو را تعلیم دهد؟» لکن ما فکر مسیح را داریم.

2:16b.1CO.002.016 «زیرا کیست که فکر خداوند را دانسته باشد تااو را تعلیم دهد؟» لکن ما فکر مسیح را داریم.

3

3:1b.1CO.003.001 و من‌ای برادران نتوانستم به شما سخن گویم چون روحانیان، بلکه چون جسمانیان و چون اطفال در مسیح.

3:2b.1CO.003.002 و شما را به شیر خوراک دادم نه به گوشت زیرا که هنوزاستطاعت آن نداشتید بلکه الحال نیز ندارید،

3:3b.1CO.003.003 زیرا که تا به حال جسمانی هستید، چون در میان شما حسد و نزاع و جدایی‌ها است. آیا جسمانی نیستید و به طریق انسان رفتار نمی نمایید؟

3:4b.1CO.003.004 زیراچون یکی گوید من از پولس و دیگری من از اپلس هستم، آیا انسان نیستید؟

3:5b.1CO.003.005 پس کیست پولس و کیست اپلس؟ جزخادمانی که بواسطه ایشان ایمان آوردید و به اندازه‌ای که خداوند به هرکس داد.

3:6b.1CO.003.006 من کاشتم واپلس آبیاری کرد لکن خدا نمو می‌بخشید.

3:7b.1CO.003.007 لهذانه کارنده چیزی است و نه آب دهنده بلکه خدای رویاننده.

3:8b.1CO.003.008 و کارنده و سیرآب کننده‌یک هستند، لکن هر یک اجرت خود را بحسب مشقت خودخواهند یافت.

3:9b.1CO.003.009 زیرا با خدا همکاران هستیم وشما زراعت خدا و عمارت خدا هستید.

3:10b.1CO.003.010 بحسب فیض خدا که به من عطا شد، چون معمار دانا بنیاد نهادم و دیگری بر آن عمارت می‌سازد؛ لکن هرکس با‌خبر باشد که چگونه عمارت می‌کند.

3:11b.1CO.003.011 زیرا بنیادی دیگر هیچ‌کس نمی تواند نهاد جز آنکه نهاده شده است، یعنی عیسی مسیح.

3:12b.1CO.003.012 لکن اگر کسی بر آن بنیاد، عمارتی از طلا یا نقره یا جواهر یا چوب یا گیاه یاکاه بنا کند،

3:13b.1CO.003.013 کار هرکس آشکار خواهد شد، زیرا که آن روز آن را ظاهر خواهد نمود، چونکه آن به آتش به ظهور خواهد رسید و خود آتش، عمل هرکس را خواهد آزمود که چگونه است.

3:14b.1CO.003.014 اگر کاری که کسی بر آن گذارده باشد بماند، اجر خواهد یافت.

3:15b.1CO.003.015 و اگر عمل کسی سوخته شود، زیان بدو وارد آید، هرچند خود نجات یابداما چنانکه از میان آتش.

3:16b.1CO.003.016 آیا نمی دانید که هیکل خدا هستید و روح خدا در شما ساکن است؟

3:17b.1CO.003.017 اگر کسی هیکل خدارا خراب کند، خدا او را هلاک سازد زیرا هیکل خدا مقدس است و شما آن هستید.

3:18b.1CO.003.018 زنهارکسی خود را فریب ندهد! اگر کسی از شما خودرا در این جهان حکیم پندارد، جاهل بشود تاحکیم گردد.

3:19b.1CO.003.019 زیرا حکمت این جهان نزد خداجهالت است، چنانکه مکتوب است: «حکما را به مکر خودشان گرفتار می‌سازد.»

3:20b.1CO.003.020 و ایض: «خداوند افکار حکما را می‌داند که باطل است.»

3:21b.1CO.003.021 پس هیچ‌کس در انسان فخر نکند، زیراهمه‌چیز از آن شما است:

3:22b.1CO.003.022 خواه پولس، خواه اپلس، خواه کیفا، خواه دنیا، خواه زندگی، خواه موت، خواه چیزهای حال، خواه چیزهای آینده، همه از آن شما است،و شما از مسیح و مسیح از خدا می‌باشد.

3:23b.1CO.003.023 و شما از مسیح و مسیح از خدا می‌باشد.

4

4:1b.1CO.004.001 هرکس ما را چون خدام مسیح و وکلای اسرار خدا بشمارد.

4:2b.1CO.004.002 و دیگر در وکلابازپرس می‌شود که هر یکی امین باشد.

4:3b.1CO.004.003 امابجهت من کمتر چیزی است که از شما یا از یوم بشر حکم کرده شوم، بلکه برخود نیز حکم نمی کنم.

4:4b.1CO.004.004 زیرا که در خود عیبی نمی بینم، لکن ازاین عادل شمرده نمی شوم، بلکه حکم کننده من خداوند است.

4:5b.1CO.004.005 لهذا پیش از وقت به چیزی حکم مکنید تا خداوند بیاید که خفایای ظلمت راروشن خواهد کرد و نیتهای دلها را به ظهورخواهد آورد؛ آنگاه هرکس را مدح از خدا خواهدبود.

4:6b.1CO.004.006 اما‌ای برادران، این چیزها را بطور مثل به خود و اپلس نسبت دادم به‌خاطر شما تا درباره ماآموخته شوید که از آنچه مکتوب است تجاوزنکنید و تا هیچ‌یکی از شما تکبر نکند برای یکی بر دیگری.

4:7b.1CO.004.007 زیرا کیست که تو را برتری داد وچه چیز داری که نیافتی؟ پس چون یافتی، چرافخر می‌کنی که گویا نیافتی.

4:8b.1CO.004.008 الحال سیر شده و دولتمند گشته‌اید و بدون ما سلطنت می‌کنید؛ و کاشکه سلطنت می‌کردیدتا ما نیز با شما سلطنت می‌کردیم.

4:9b.1CO.004.009 زیرا گمان می‌برم که خدا ما رسولان را آخر همه عرضه داشت مثل آنانی که فتوای موت بر ایشان شده است، زیرا که جهان و فرشتگان و مردم راتماشاگاه شده‌ایم.

4:10b.1CO.004.010 ما به‌خاطر مسیح جاهل هستیم، لکن شما در مسیح دانا هستید؛ ما ضعیف لکن شما توانا؛ شما عزیز اما ما ذلیل.

4:11b.1CO.004.011 تا به همین ساعت گرسنه و تشنه و عریان و کوبیده وآواره هستیم،

4:12b.1CO.004.012 و به‌دستهای خود کار کرده، مشقت می‌کشیم و دشنام شنیده، برکت می‌طلبیم و مظلوم گردیده، صبر می‌کنیم.

4:13b.1CO.004.013 چون افترا بر مامی زنند، نصیحت می‌کنیم و مثل قاذورات دنیا وفضلات همه‌چیز شده‌ایم تا به حال.

4:14b.1CO.004.014 و این را نمی نویسم تا شما را شرمنده سازم بلکه چون فرزندان محبوب خود تنبیه می‌کنم.

4:15b.1CO.004.015 زیرا هرچند هزاران استاد در مسیح داشته باشید، لکن پدران بسیار ندارید، زیرا که من شما رادر مسیح عیسی به انجیل تولید نمودم،

4:16b.1CO.004.016 پس ازشما التماس می‌کنم که به من اقتدا نمایید.

4:17b.1CO.004.017 برای همین تیموتاوس را نزد شما فرستادم که اوست فرزند محبوب من و امین در خداوند تا راههای مرا در مسیح به یاد شما بیاورد، چنانکه در هرجاو در هرکلیسا تعلیم می‌دهم.

4:18b.1CO.004.018 اما بعضی تکبرمی کنند به گمان آنکه من نزد شما نمی آیم.

4:19b.1CO.004.019 لکن به زودی نزد شما خواهم آمد، اگرخداوند بخواهد و خواهم دانست نه سخن متکبران را بلکه قوت ایشان را.

4:20b.1CO.004.020 زیرا ملکوت خدا به زبان نیست بلکه در قوت است.چه خواهش دارید آیا با چوب نزد شما بیایم یا بامحبت و روح حلم؟

4:21b.1CO.004.021 چه خواهش دارید آیا با چوب نزد شما بیایم یا بامحبت و روح حلم؟

5

5:1b.1CO.005.001 فی الحقیقه شنیده می‌شود که در میان شمازنا پیدا شده است، و چنان زنایی که درمیان امت‌ها هم نیست؛ که شخصی زن پدر خود را داشته باشد.

5:2b.1CO.005.002 و شما فخر می‌کنید بلکه ماتم هم ندارید، چنانکه باید تا آن کسی‌که این عمل را کرداز میان شما بیرون شود.

5:3b.1CO.005.003 زیرا که من هرچند درجسم غایبم، اما در روح حاضرم؛ و الان چون حاضر، حکم کردم در حق کسی‌که این را چنین کرده است.

5:4b.1CO.005.004 به نام خداوند ما عیسی مسیح، هنگامی که شما با روح من با قوت خداوند ماعیسی مسیح جمع شوید،

5:5b.1CO.005.005 که چنین شخص به شیطان سپرده شود بجهت هلاکت جسم تا روح در روز خداوند عیسی نجات یابد.

5:6b.1CO.005.006 فخر شما نیکو نیست. آیا آگاه نیستید که اندک خمیرمایه، تمام خمیر را مخمر می‌سازد؟

5:7b.1CO.005.007 پس خود را از خمیرمایه کهنه پاک سازید تافطیر تازه باشید، چنانکه بی‌خمیرمایه هستید زیراکه فصح ما مسیح در راه ما ذبح شده است.

5:8b.1CO.005.008 پس عید را نگاه داریم نه به خمیرمایه کهنه و نه به خمیرمایه بدی و شرارت، بلکه به فطیر ساده دلی و راستی.

5:9b.1CO.005.009 در آن رساله به شما نوشتم که با زانیان معاشرت نکنید.

5:10b.1CO.005.010 لکن نه مطلق با زانیان این جهان یا طمعکاران و یا ستمکاران یا بت‌پرستان، که در این صورت می‌باید از دنیا بیرون شوید.

5:11b.1CO.005.011 لکن الان به شما می‌نویسم که اگر کسی‌که به برادر نامیده می‌شود، زانی یا طماع یا بت‌پرست یافحاش یا میگسار یا ستمگر باشد، با چنین شخص معاشرت مکنید بلکه غذا هم مخورید.

5:12b.1CO.005.012 زیرا مرا چه‌کار است که بر آنانی که خارج اندداوری کنم. آیا شما بر اهل داخل داوری نمی کنید؟لکن آنانی را که خارج‌اند خدا داوری خواهد کرد. پس آن شریر را از میان خودبرانید.

5:13b.1CO.005.013 لکن آنانی را که خارج‌اند خدا داوری خواهد کرد. پس آن شریر را از میان خودبرانید.

6

6:1b.1CO.006.001 آیا کسی از شما چون بر دیگری مدعی باشد، جرات دارد که مرافعه برد پیش ظالمان نه نزد مقدسان؟

6:2b.1CO.006.002 یا نمی دانید که مقدسان، دنیا را داوری خواهند کرد؛ و اگر دنیا از شما حکم یابد، آیا قابل مقدمات کمتر نیستید؟

6:3b.1CO.006.003 آیانمی دانید که فرشتگان را داوری خواهیم کرد تاچه رسد به امور روزگار؟

6:4b.1CO.006.004 پس چون در مقدمات روزگار مرافعه دارید، آیا آنانی را که در کلیساحقیر شمرده می‌شوند، می‌نشانید؟

6:5b.1CO.006.005 بجهت انفعال شما می‌گویم، آیا در میان شما یک نفر دانانیست که بتواند در میان برادران خود حکم کند؟

6:6b.1CO.006.006 بلکه برادر با برادر به محاکمه می‌رود و آن هم نزد بی‌ایمانان!

6:7b.1CO.006.007 بلکه الان شما را بالکلیه قصوری است که بایکدیگر مرافعه دارید. چرا بیشتر مظلوم نمی شوید و چرا بیشتر مغبون نمی شوید؟

6:8b.1CO.006.008 بلکه شما ظلم می‌کنید و مغبون می‌سازید و این را نیزبه برادران خود!

6:9b.1CO.006.009 آیا نمی دانید که ظالمان وارث ملکوت خدا نمی شوند؟ فریب مخورید، زیرافاسقان و بت‌پرستان و زانیان و متنعمان و لواط

6:10b.1CO.006.010 و دزدان و طمعکاران و میگساران و فحاشان وستمگران وارث ملکوت خدا نخواهند شد.

6:11b.1CO.006.011 وبعضی از شما چنین می‌بودید لکن غسل یافته ومقدس گردیده و عادل کرده شده‌اید به نام عیسی خداوند و به روح خدای ما.

6:12b.1CO.006.012 همه‌چیز برای من جایز است لکن هرچیزمفید نیست. همه‌چیز برای من رواست، لیکن نمی گذارم که چیزی بر من تسلط یابد.

6:13b.1CO.006.013 خوراک برای شکم است و شکم برای خوراک، لکن خدااین و آن را فانی خواهد ساخت. اما جسم برای زنانیست، بلکه برای خداوند است و خداوند برای جسم.

6:14b.1CO.006.014 و خدا خداوند را برخیزانید و ما را نیز به قوت خود خواهد برخیزانید.

6:15b.1CO.006.015 آیا نمی دانید که بدنهای شما اعضای مسیح است؟ پس آیااعضای مسیح را برداشته، اعضای فاحشه گردانم؟ حاشا!

6:16b.1CO.006.016 آیا نمی دانید که هرکه با فاحشه پیوندد، با وی یکتن باشد؟ زیرا می‌گوید «هردویک تن خواهند بود».

6:17b.1CO.006.017 لکن کسی‌که با خداوندپیوندد یکروح است.

6:18b.1CO.006.018 از زنا بگریزید. هر گناهی که آدمی می‌کند بیرون از بدن است، لکن زانی بربدن خود گناه می‌ورزد.

6:19b.1CO.006.019 یا نمی دانید که بدن شما هیکل روح‌القدس است که در شما است که از خدا یافته‌اید و از آن خود نیستید؟زیرا که به قیمتی خریده شدید، پس خدا را به بدن خودتمجید نمایید.

6:20b.1CO.006.020 زیرا که به قیمتی خریده شدید، پس خدا را به بدن خودتمجید نمایید.

7

7:1b.1CO.007.001 اما درباره آنچه به من نوشته بودید: مرد رانیکو آن است که زن را لمس نکند.

7:2b.1CO.007.002 لکن بسبب زنا، هر مرد زوجه خود را بدارد و هر زن شوهر خود را بدارد.

7:3b.1CO.007.003 و شوهر حق زن را ادانماید و همچنین زن حق شوهر را.

7:4b.1CO.007.004 زن بر بدن خود مختار نیست بلکه شوهرش، و همچنین مرد نیز اختیار بدن خود ندارد بلکه زنش،

7:5b.1CO.007.005 از یکدیگرجدایی مگزینید مگر مدتی به رضای طرفین تابرای روزه و عبادت فارغ باشید؛ و باز با هم پیوندید مبادا شیطان شما را به‌سبب ناپرهیزی شما در تجربه اندازد،

7:6b.1CO.007.006 لکن این را می‌گویم به طریق اجازه نه به طریق حکم.

7:7b.1CO.007.007 اما می‌خواهم که همه مردم مثل خودم باشند. لکن هرکس نعمتی خاص از خدا دارد، یکی چنین و دیگری چنان.

7:8b.1CO.007.008 لکن به مجردین و بیوه‌زنان می‌گویم که ایشان را نیکو است که مثل من بمانند.

7:9b.1CO.007.009 لکن اگر پرهیزندارند، نکاح بکنند زیرا که نکاح از آتش هوس بهتر است.

7:10b.1CO.007.010 اما منکوحان را حکم می‌کنم و نه من بلکه خداوند که زن از شوهر خود جدا نشود؛

7:11b.1CO.007.011 و اگر جدا شود، مجرد بماند یا با شوهر خودصلح کند؛ و مرد نیز زن خود را جدا نسازد.

7:12b.1CO.007.012 و دیگران را من می‌گویم نه خداوند که اگرکسی از برادران زنی بی‌ایمان داشته باشد و آن زن راضی باشد که با وی بماند، او را جدا نسازد.

7:13b.1CO.007.013 وزنی که شوهر بی‌ایمان داشته باشد و او راضی باشد که با وی بماند، از شوهر خود جدا نشود.

7:14b.1CO.007.014 زیرا که شوهر بی‌ایمان از زن خود مقدس می‌شود و زن بی‌ایمان از برادر مقدس می‌گردد واگرنه اولاد شما ناپاک می‌بودند، لکن الحال مقدسند.

7:15b.1CO.007.015 اما اگر بی‌ایمان جدایی نماید، بگذارش که بشود زیرا برادر یا خواهر در این صورت مقید نیست و خدا ما را به سلامتی خوانده است.

7:16b.1CO.007.016 زیرا که تو چه دانی‌ای زن که شوهرت را نجات خواهی داد؟ یا چه دانی‌ای مرد که زن خود را نجات خواهی داد؟

7:17b.1CO.007.017 مگر اینکه به هرطور که خداوند به هرکس قسمت فرموده و به همان حالت که خدا هرکس راخوانده باشد، بدینطور رفتار بکند؛ و همچنین درهمه کلیساها امر می‌کنم.

7:18b.1CO.007.018 اگر کسی در مختونی خوانده شود، نامختون نگردد و اگر کسی درنامختونی خوانده شود، مختون نشود.

7:19b.1CO.007.019 ختنه چیزی نیست و نامختونی هیچ، بلکه نگاه داشتن امرهای خدا.

7:20b.1CO.007.020 هرکس در هر حالتی که خوانده شده باشد، در همان بماند.

7:21b.1CO.007.021 اگر در غلامی خوانده شدی تو را باکی نباشد، بلکه اگر هم می‌توانی آزاد شوی، آن را اولی تر استعمال کن.

7:22b.1CO.007.022 زیرا غلامی که در خداوند خوانده شده باشد، آزاد خداوند است؛ و همچنین شخصی آزاد که خوانده شد، غلام مسیح است.

7:23b.1CO.007.023 به قیمتی خریده شدید، غلام انسان نشوید.

7:24b.1CO.007.024 ‌ای برادران هرکس در هرحالتی که خوانده شده باشد، در آن نزد خدا بماند.

7:25b.1CO.007.025 اما درباره باکره‌ها حکمی از خداوند ندارم. لکن چون از خداوند رحمت یافتم که امین باشم، رای می‌دهم.

7:26b.1CO.007.026 پس گمان می‌کنم که بجهت تنگی این زمان، انسان را نیکو آن است که همچنان بماند.

7:27b.1CO.007.027 اگر با زن بسته شدی، جدایی مجوی واگر از زن جدا هستی دیگر زن مخواه.

7:28b.1CO.007.028 لکن هرگاه نکاح کردی، گناه نورزیدی و هرگاه باکره منکوحه گردید، گناه نکرد. ولی چنین در جسم زحمت خواهند کشید، لیکن من بر شما شفقت دارم.

7:29b.1CO.007.029 اما‌ای برادران، این را می‌گویم وقت تنگ است تا بعد از این آنانی که زن دارند مثل بی‌زن باشند

7:30b.1CO.007.030 و گریانان چون ناگریانان و خوشحالان مثل ناخوشحالان و خریدارن چون غیرمالکان باشند،

7:31b.1CO.007.031 و استعمال کنندگان این جهان مثل استعمال کنندگان نباشند، زیرا که صورت این جهان درگذر است.

7:32b.1CO.007.032 اما خواهش این دارم که شما بی‌اندیشه باشید. شخص مجرد در امور خداوند می‌اندیشدکه چگونه رضامندی خداوند را بجوید؛

7:33b.1CO.007.033 وصاحب زن در امور دنیا می‌اندیشد که چگونه زن خود را خوش بسازد.

7:34b.1CO.007.034 در میان زن منکوحه وباکره نیز تفاوتی است، زیرا باکره در امور خداوندمی اندیشد تا هم در تن و هم در روح مقدس باشد؛ اما منکوحه در امور دنیا می‌اندیشد تا شوهر خودرا خوش سازد.

7:35b.1CO.007.035 اما این را برای نفع شمامی گویم نه آنکه دامی بر شما بنهم بلکه نظر به شایستگی و ملازمت خداوند، بی‌تشویش.

7:36b.1CO.007.036 لکن هرگاه کسی گمان برد که با باکره خودناشایستگی می‌کند، اگر به حد بلوغ رسید و ناچاراست از چنین شدن، آنچه خواهد بکند؛ گناهی نیست؛ بگذار که نکاح کنند.

7:37b.1CO.007.037 اما کسی‌که در دل خود پایدار است و احتیاج ندارد بلکه در اراده خود مختار است و در دل خود جازم است که باکره خود را نگاه دارد، نیکو می‌کند.

7:38b.1CO.007.038 پس هم کسی‌که به نکاح دهد، نیکو می‌کند و کسی‌که به نکاح ندهد، نیکوتر می‌نماید.

7:39b.1CO.007.039 زن مادامی که شوهرش زنده است، بسته است. اما هرگاه شوهرش مرد آزاد گردید تا به هرکه بخواهد منکوحه شود، لیکن در خداوندفقط.اما بحسب رای من خوشحال تر است، اگر چنین بماند و من نیز گمان می‌برم که روح خدارا دارم.

7:40b.1CO.007.040 اما بحسب رای من خوشحال تر است، اگر چنین بماند و من نیز گمان می‌برم که روح خدارا دارم.

8

8:1b.1CO.008.001 اما درباره قربانی های بتها: می‌دانیم که همه علم داریم. علم باعث تکبر است، لکن محبت بنا می‌کند.

8:2b.1CO.008.002 اگر کسی گمان برد که چیزی می‌داند، هنوز هیچ نمی داند، بطوری که بایددانست.

8:3b.1CO.008.003 اما اگر کسی خدا را محبت نماید، نزد اومعروف می‌باشد.

8:4b.1CO.008.004 پس درباره خوردن قربانی های بتها، می‌دانیم که بت در جهان چیزی نیست و اینکه خدایی دیگر جز یکی نیست.

8:5b.1CO.008.005 زیرا هرچند هستند که به خدایان خوانده می‌شوند، چه در آسمان و چه درزمین، چنانکه خدایان بسیار و خداوندان بسیارمی باشند،

8:6b.1CO.008.006 لکن ما را یک خداست یعنی پدر که همه‌چیز از اوست و ما برای او هستیم، و یک خداوند یعنی عیسی مسیح که همه‌چیز از اوست و ما از او هستیم.

8:7b.1CO.008.007 ولی همه را این معرفت نیست، زیرا بعضی تابه حال به اعتقاد اینکه بت هست، آن را چون قربانی بت می‌خورند و ضمیر ایشان چون ضعیف است نجس می‌شود.

8:8b.1CO.008.008 اما خوراک، ما رامقبول خدا نمی سازد زیرا که نه به خوردن بهتریم و نه به ناخوردن بدتر.

8:9b.1CO.008.009 لکن احتیاط کنید مبادااختیار شما باعث لغزش ضعفا گردد.

8:10b.1CO.008.010 زیرا اگرکسی تو را که صاحب علم هستی بیند که در بتکده نشسته‌ای، آیا ضمیر آن کس که ضعیف است به خوردن قربانی های بتها بنا نمی شود؟

8:11b.1CO.008.011 و از علم تو آن برادر ضعیف که مسیح برای او مرد هلاک خواهد شد.

8:12b.1CO.008.012 و همچنین چون به برادران گناه ورزیدید و ضمایر ضعیفشان را صدمه رسانیدید، همانا به مسیح خطا نمودید.بنابراین، اگرخوراک باعث لغزش برادر من باشد، تا به ابدگوشت نخواهم خورد تا برادر خود را لغزش ندهم.

8:13b.1CO.008.013 بنابراین، اگرخوراک باعث لغزش برادر من باشد، تا به ابدگوشت نخواهم خورد تا برادر خود را لغزش ندهم.

9

9:1b.1CO.009.001 آیا رسول نیستم؟ آیا آزاد نیستم؟ آیا عیسی مسیح خداوند ما را ندیدم؟ آیا شماعمل من در خداوند نیستید؟

9:2b.1CO.009.002 هرگاه دیگران رارسول نباشم، البته شما را هستم زیرا که مهررسالت من در خداوند شما هستید.

9:3b.1CO.009.003 حجت من بجهت آنانی که مرا امتحان می‌کنند این است

9:4b.1CO.009.004 که آیا اختیار خوردن و آشامیدن نداریم؟

9:5b.1CO.009.005 آیااختیار نداریم که خواهر دینی را به زنی گرفته، همراه خود ببریم، مثل سایر رسولان و برادران خداوند و کیفا؟

9:6b.1CO.009.006 یا من و برنابا به تنهایی مختارنیستیم که کار نکنیم؟

9:7b.1CO.009.007 کیست که هرگز از خرجی خود جنگ کند؟ یا کیست که تاکستانی غرس نموده، از میوه‌اش نخورد؟ یا کیست که گله‌ای بچراند و از شیر گله ننوشد؟

9:8b.1CO.009.008 آیا این را بطور انسان می‌گویم یاشریعت نیز این را نمی گوید؟

9:9b.1CO.009.009 زیرا که در تورات موسی مکتوب است که «گاو را هنگامی که خرمن را خرد می‌کند، دهان مبند». آیا خدا در فکر گاوان می‌باشد؟

9:10b.1CO.009.010 آیا محض خاطر ما این رانمی گوید؟ بلی برای ما مکتوب است که شخم کننده می‌باید به امید، شخم نماید و خردکننده خرمن در امید یافتن قسمت خود باشد.

9:11b.1CO.009.011 چون ما روحانیها را برای شما کاشتیم، آیا امربزرگی است که ما جسمانیهای شما را درو کنیم؟

9:12b.1CO.009.012 اگر دیگران در این اختیار بر شما شریکند آیانه ماه بیشتر؟ لیکن این اختیار را استعمال نکردیم، بلکه هرچیز را متحمل می‌شویم، مبادا انجیل مسیح را تعویق اندازیم.

9:13b.1CO.009.013 آیا نمی دانید که هرکه در امور مقدس مشغول باشد، از هیکل می‌خورد و هرکه خدمت مذبح کند، از مذبح نصیبی می‌دارد.

9:14b.1CO.009.014 و همچنین خداوند فرمود که «هرکه به انجیل اعلام نماید، ازانجیل معیشت یابد».

9:15b.1CO.009.015 لیکن من هیچیک از اینهارا استعمال نکردم و این را به این قصد ننوشتم تا بامن چنین شود، زیرا که مرا مردن بهتر است از آنکه کسی فخر مرا باطل گرداند.

9:16b.1CO.009.016 زیرا هرگاه بشارت دهم، مرا فخر نیست چونکه مرا ضرورت افتاده است، بلکه وای بر من اگر بشارت ندهم.

9:17b.1CO.009.017 زیراهرگاه این را طوع کنم اجرت دارم، لکن اگر کره باشد وکالتی به من سپرده شد.

9:18b.1CO.009.018 در این صورت، مرا چه اجرت است تا آنکه چون بشارت می‌دهم، انجیل مسیح را بی‌خرج سازم و اختیار خود را درانجیل استعمال نکنم؟

9:19b.1CO.009.019 زیرا با اینکه از همه کسی آزاد بودم، خودرا غلام همه گردانیدم تا بسیاری را سود برم.

9:20b.1CO.009.020 ویهود را چون یهود گشتم تا یهود را سود برم واهل شریعت را مثل اهل شریعت تا اهل شریعت را سود برم؛

9:21b.1CO.009.021 و بی‌شریعتان را چون بی‌شریعتان شدم، هرچند نزد خدا بی‌شریعت نیستم، بلکه شریعت مسیح در من است، تا بی‌شریعتان را سودبرم؛

9:22b.1CO.009.022 ضعفا را ضعیف شدم تا ضعفا را سود برم؛ همه کس را همه‌چیز گردیدم تا به هرنوعی بعضی را برهانم.

9:23b.1CO.009.023 اما همه کار را بجهت انجیل می‌کنم تا در آن شریک گردم.

9:24b.1CO.009.024 آیا نمی دانید آنانی که در میدان می‌دوند، همه می‌دوند لکن یک نفر انعام را می‌برد. به اینطور شما بدوید تا به‌کمال ببرید.

9:25b.1CO.009.025 و هرکه ورزش کند در هرچیز ریاضت می‌کشد؛ اما ایشان تا تاج فانی را بیابند لکن ما تاج غیرفانی را.

9:26b.1CO.009.026 پس من چنین می‌دوم، نه چون کسی‌که شک دارد؛ ومشت می‌زنم نه آنکه هوا را بزنم.بلکه تن خودرا زبون می‌سازم و آن را در بندگی می‌دارم، مباداچون دیگران را وعظ نمودم، خود محروم شوم.

9:27b.1CO.009.027 بلکه تن خودرا زبون می‌سازم و آن را در بندگی می‌دارم، مباداچون دیگران را وعظ نمودم، خود محروم شوم.

10

10:1b.1CO.010.001 زیرا‌ای برادران نمی خواهم شما بی خبر باشید از اینکه پدران ما همه زیرابر بودند و همه از دریا عبور نمودند

10:2b.1CO.010.002 و همه به موسی تعمید یافتند، در ابر و در دریا؛

10:3b.1CO.010.003 و همه همان خوراک روحانی را خوردند

10:4b.1CO.010.004 و همه همان شرب روحانی را نوشیدند، زیرا که می‌آشامیدنداز صخره روحانی که از عقب ایشان می‌آمد و آن صخره مسیح بود.

10:5b.1CO.010.005 لیکن از اکثر ایشان خداراضی نبود، زیرا که در بیابان انداخته شدند.

10:6b.1CO.010.006 و این امور نمونه‌ها برای ما شد تا ماخواهشمند بدی نباشیم، چنانکه ایشان بودند؛

10:7b.1CO.010.007 ونه بت‌پرست شوید، مثل بعضی از ایشان، چنانکه مکتوب است: «قوم به اکل و شرب نشستند وبرای لهو و لعب برپا شدند.»

10:8b.1CO.010.008 و نه زنا کنیم چنانکه بعضی از ایشان کردند و در یک روزبیست و سه هزار نفر هلاک گشتند.

10:9b.1CO.010.009 و نه مسیح راتجربه کنیم، چنانکه بعضی از ایشان کردند و ازمارها هلاک گردیدند.

10:10b.1CO.010.010 و نه همهمه کنید، چنانکه بعضی از ایشان کردند و هلاک کننده ایشان را هلاک کرد.

10:11b.1CO.010.011 و این همه بطور مثل بدیشان واقع شد وبرای تنبیه ما مکتوب گردید که اواخر عالم به ما رسیده است.

10:12b.1CO.010.012 پس آنکه گمان برد که قایم است، باخبر باشد که نیفتد.

10:13b.1CO.010.013 هیچ تجربه جز آنکه مناسب بشر باشد، شما را فرو نگرفت. اما خداامین است که نمی گذارد شما فوق طاقت خودآزموده شوید، بلکه باتجربه مفری نیز می‌سازد تایارای تحمل آن را داشته باشید.

10:14b.1CO.010.014 لهذا‌ای عزیزان من از بت‌پرستی بگریزید.

10:15b.1CO.010.015 به خردمندان سخن می‌گویم: خود حکم کنیدبرآنچه می‌گویم.

10:16b.1CO.010.016 پیاله برکت که آن را تبرک می‌خوانیم، آیا شراکت در خون مسیح نیست؟ ونانی را که پاره می‌کنیم، آیا شراکت در بدن مسیح نی؟

10:17b.1CO.010.017 زیرا ما که بسیاریم، یک نان و یکتن می‌باشیم چونکه همه از یک نان قسمت می‌یابیم.

10:18b.1CO.010.018 اسرائیل جسمانی را ملاحظه کنید! آیاخورندگان قربانی‌ها شریک قربانگاه نیستند؟

10:19b.1CO.010.019 پس چه گویم؟ آیا بت چیزی می‌باشد؟ یا که قربانی بت چیزی است؟

10:20b.1CO.010.020 نی! بلکه آنچه امت هاقربانی می‌کنند، برای دیوها می‌گذرانند نه برای خدا؛ و نمی خواهم شما شریک دیوها باشید.

10:21b.1CO.010.021 محال است که هم از پیاله خداوند و هم از پیاله دیوها بنوشید؛ و هم از مایده خداوند و هم ازمایده دیوها نمی توانید قسمت برد.

10:22b.1CO.010.022 آیاخداوند را به غیرت می‌آوریم یا از او تواناترمی باشیم؟

10:23b.1CO.010.023 همه‌چیز جایز است، لیکن همه مفیدنیست؛ همه رواست، لیکن همه بنا نمی کند.

10:24b.1CO.010.024 هرکس نفع خود را نجوید، بلکه نفع دیگری را.

10:25b.1CO.010.025 هرآنچه را در قصابخانه می‌فروشند، بخوریدو هیچ مپرسید به‌خاطر ضمیر.

10:26b.1CO.010.026 زیرا که جهان و پری آن از آن خداوند است.

10:27b.1CO.010.027 هرگاه کسی ازبی ایمانان از شما وعده خواهد و می‌خواهیدبروید، آنچه نزد شما گذارند بخورید و هیچ مپرسید بجهت ضمیر.

10:28b.1CO.010.028 اما اگر کسی به شماگوید «این قربانی بت است»، مخورید به‌خاطر آن کس که خبر داد و بجهت ضمیر، زیرا که جهان وپری آن از آن خداوند است.

10:29b.1CO.010.029 اما ضمیرمی گویم نه از خودت بلکه ضمیر آن دیگر؛ زیراچرا ضمیر دیگری بر آزادی من حکم کند؟

10:30b.1CO.010.030 واگر من به شکر بخورم، چرا بر من افترا زنند به‌سبب آن چیزی که من برای آن شکر می‌کنم؟

10:31b.1CO.010.031 پس خواه بخورید، خواه بنوشید، خواه هرچه کنید، همه را برای جلال خدا بکنید.

10:32b.1CO.010.032 یهودیان و یونانیان و کلیسای خدا را لغزش مدهید.چنانکه من نیز در هرکاری همه را خوش می‌سازم و نفع خود را طالب نیستم، بلکه نفع بسیاری را تا نجات یابند.

10:33b.1CO.010.033 چنانکه من نیز در هرکاری همه را خوش می‌سازم و نفع خود را طالب نیستم، بلکه نفع بسیاری را تا نجات یابند.

11

11:1b.1CO.011.001 پس اقتدا به من نمایید چنانکه من نیز به مسیح می‌کنم.

11:2b.1CO.011.002 اما‌ای برادران شما را تحسین می‌نمایم ازاین جهت که در هرچیز مرا یاد می‌دارید و اخبار رابطوری که به شما سپردم، حفظ می‌نمایید.

11:3b.1CO.011.003 اما می‌خواهم شما بدانید که سر هر مرد، مسیح است و سر زن، مرد و سر مسیح، خدا.

11:4b.1CO.011.004 هرمردی که سرپوشیده دعا یا نبوت کند، سر خود رارسوا می‌نماید.

11:5b.1CO.011.005 اما هر زنی که سر برهنه دعا یانبوت کند، سر خود را رسوا می‌سازد، زیرا این چنان است که تراشیده شود.

11:6b.1CO.011.006 زیرا اگر زن نمی پوشد، موی را نیز ببرد؛ و اگر زن را موی بریدن یا تراشیدن قبیح است، باید بپوشد.

11:7b.1CO.011.007 زیراکه مرد را نباید سر خود بپوشد چونکه او صورت و جلال خداست، اما زن جلال مرد است.

11:8b.1CO.011.008 زیراکه مرد از زن نیست بلکه زن از مرد است.

11:9b.1CO.011.009 و نیزمرد بجهت زن آفریده نشد، بلکه زن برای مرد.

11:10b.1CO.011.010 از این جهت زن می‌باید عزتی بر سر داشته باشد به‌سبب فرشتگان.

11:11b.1CO.011.011 لیکن زن از مرد جدانیست و مرد هم جدا از زن نیست در خداوند.

11:12b.1CO.011.012 زیرا چنانکه زن از مرد است، همچنین مرد نیزبوسیله زن، لیکن همه‌چیز از خدا.

11:13b.1CO.011.013 در دل خود انصاف دهید: آیا شایسته است که زن ناپوشیده نزد خدا دعا کند؟

11:14b.1CO.011.014 آیا خودطبیعت شما را نمی آموزد که اگر مرد موی درازدارد، او را عار می‌باشد؟

11:15b.1CO.011.015 و اگر زن موی درازدارد، او را فخر است، زیرا که موی بجهت پرده بدو داده شد؟

11:16b.1CO.011.016 و اگر کسی ستیزه گر باشد، ما وکلیساهای خدا را چنین عادتی نیست.

11:17b.1CO.011.017 لیکن چون این حکم را به شما می‌کنم، شمارا تحسین نمی کنم، زیرا که شما نه از برای بهتری بلکه برای بدتری جمع می‌شوید.

11:18b.1CO.011.018 زیرا اولاهنگامی که شما در کلیسا جمع می‌شوید، می‌شنوم که در میان شما شقاقها روی می‌دهد وقدری از آن را باور می‌کنم.

11:19b.1CO.011.019 از آن جهت که لازم است در میان شما بدعتها نیز باشد تا که مقبولان از شما ظاهر گردند.

11:20b.1CO.011.020 پس چون شما دریک جا جمع می‌شوید، ممکن نیست که شام خداوند خورده شود،

11:21b.1CO.011.021 زیرا در وقت خوردن هرکس شام خود را پیشتر می‌گیرد و یکی گرسنه و دیگری مست می‌شود.

11:22b.1CO.011.022 مگر خانه‌ها برای خوردن و آشامیدن ندارید؟ یا کلیسای خدا راتحقیر می‌نمایید و آنانی را که ندارند شرمنده می‌سازید؟ به شما چه بگویم؟ آیا در این امر شمارا تحسین نمایم؟ تحسین نمی نمایم!

11:23b.1CO.011.023 زیرا من از خداوند یافتم، آنچه به شما نیزسپردم که عیسی خداوند در شبی که او را تسلیم کردند، نان را گرفت

11:24b.1CO.011.024 و شکر نموده، پاره کرد وگفت: «بگیرید بخورید. این است بدن من که برای شما پاره می‌شود. این را به یادگاری من به‌جاآرید.»

11:25b.1CO.011.025 و همچنین پیاله را نیز بعد از شام وگفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من. هرگاه این را بنوشید، به یادگاری من بکنید.»

11:26b.1CO.011.026 زیرا هرگاه این نان را بخورید و این پیاله رابنوشید، موت خداوند را ظاهر می‌نمایید تاهنگامی که بازآید.

11:27b.1CO.011.027 پس هرکه بطور ناشایسته نان را بخورد وپیاله خداوند را بنوشد، مجرم بدن و خون خداوند خواهد بود.

11:28b.1CO.011.028 اما هر شخص خود راامتحان کند و بدینطرز از آن نان بخورد و از آن پیاله بنوشد.

11:29b.1CO.011.029 زیرا هرکه می‌خورد و می‌نوشد، فتوای خود را می‌خورد و می‌نوشد اگر بدن خداوند را تمییز نمی کند.

11:30b.1CO.011.030 از این سبب بسیاری از شما ضعیف و مریض‌اند و بسیاری خوابیده‌اند.

11:31b.1CO.011.031 اما اگر برخود حکم می‌کردیم، حکم بر مانمی شد.

11:32b.1CO.011.032 لکن هنگامی که بر ما حکم می‌شود، از خداوند تادیب می‌شویم مبادا با اهل دنیا بر ماحکم شود.

11:33b.1CO.011.033 لهذا‌ای برادران من، چون بجهت خوردن جمع می‌شوید، منتظر یکدیگر باشید.و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.

11:34b.1CO.011.034 و اگرکسی گرسنه باشد، در خانه بخورد، مبادا بجهت عقوبت جمع شوید. و چون بیایم، مابقی را منتظم خواهم نمود.

12

12:1b.1CO.012.001 اما درباره عطایای روحانی، ای برادران نمی خواهم شما بی‌خبر باشید.

12:2b.1CO.012.002 می دانید هنگامی که امت‌ها می‌بودید، به سوی بتهای گنگ برده می‌شدید بطوری که شما رامی بردند.

12:3b.1CO.012.003 پس شما را خبر می‌دهم که هرکه متکلم به روح خدا باشد، عیسی را اناتیمانمی گوید و احدی جزیه روح‌القدس عیسی راخداوند نمی تواند گفت.

12:4b.1CO.012.004 و نعمتها انواع است ولی روح همان.

12:5b.1CO.012.005 وخدمتها انواع است اما خداوند همان.

12:6b.1CO.012.006 و عملهاانواع است لکن همان خدا همه را در همه عمل می‌کند.

12:7b.1CO.012.007 ولی هرکس را ظهور روح بجهت منفعت عطا می‌شود.

12:8b.1CO.012.008 زیرا یکی را بوساطت روح، کلام حکمت داده می‌شود و دیگری را کلام علم، بحسب همان روح.

12:9b.1CO.012.009 و یکی را ایمان به همان روح و دیگری را نعمتهای شفا دادن به همان روح.

12:10b.1CO.012.010 و یکی را قوت معجزات ودیگری را نبوت و یکی را تمییز ارواح و دیگری را اقسام زبانها و دیگری را ترجمه زبانها.

12:11b.1CO.012.011 لکن در جمیع اینها همان یک روح فاعل است که هرکس را فرد بحسب اراده خود تقسیم می‌کند.

12:12b.1CO.012.012 زیرا چنانکه بدن یک است و اعضای متعدددارد و تمامی اعضای بدن اگرچه بسیار است یکتن می‌باشد، همچنین مسیح نیز می‌باشد.

12:13b.1CO.012.013 زیرا که جمیع ما به یک روح در یک بدن تعمیدیافتم، خواه یهود، خواه یونانی، خواه غلام، خواه آزاد و همه از یک روح نوشانیده شدیم.

12:14b.1CO.012.014 زیرابدن یک عضو نیست بلکه بسیار است.

12:15b.1CO.012.015 اگر پاگوید چونکه دست نیستم از بدن نمی باشم، آیابدین سبب از بدن نیست؟

12:16b.1CO.012.016 و اگر گوش گویدچونکه چشم نیم از بدن نیستم، آیا بدین سبب ازبدن نیست؟

12:17b.1CO.012.017 اگر تمام بدن چشم بودی، کجامی بود شنیدن و اگر همه شنیدن بودی کجا می‌بودبوییدن؟

12:18b.1CO.012.018 لکن الحال خدا هریک از اعضا را دربدن نهاد برحسب اراده خود.

12:19b.1CO.012.019 و اگر همه یک عضو بودی بدن کجا می‌بود؟

12:20b.1CO.012.020 اما الان اعضابسیار است لیکن بدن یک.

12:21b.1CO.012.021 و چشم دست رانمی تواند گفت که محتاج تو نیستم یا سر پایها رانیز که احتیاج به شما ندارم.

12:22b.1CO.012.022 بلکه علاوه بر این، آن اعضای بدن که ضعیفتر می‌نمایند، لازم ترمی باشند.

12:23b.1CO.012.023 و آنها را که پست‌تر اجزای بدن می‌پندارم، عزیزتر می‌داریم و اجزای قبیح ماجمال افضل دارد.

12:24b.1CO.012.024 لکن اعضای جمیله ما رااحتیاجی نیست، بلکه خدا بدن را مرتب ساخت بقسمی که ناقص را بیشتر حرمت داد،

12:25b.1CO.012.025 تا که جدایی در بدن نیفتد، بلکه اعضا به برابری در فکریکدیگر باشند.

12:26b.1CO.012.026 و اگر یک عضو دردمند گردد، سایر اعضا با آن همدرد باشند و اگر عضوی عزت یابد، باقی اعضا با او به خوشی آیند.

12:27b.1CO.012.027 اما شما بدن مسیح هستید و فرد اعضای آن می‌باشید.

12:28b.1CO.012.028 و خدا قرارداد بعضی را درکلیسا: اول رسولان، دوم انبیا، سوم معلمان، بعدقوات، پس نعمتهای شفا دادن و اعانات و تدابیر واقسام زبانها.

12:29b.1CO.012.029 آیا همه رسول هستند، یا همه انبیا، یا همه معلمان، یا همه قوات؟

12:30b.1CO.012.030 یا همه نعمتهای شفا دارند، یا همه به زبانها متکلم هستند، یا همه ترجمه می‌کنند؟لکن نعمتهای بهتر را به غیرت بطلبید و طریق افضلتر نیز به شمانشان می‌دهم.

12:31b.1CO.012.031 لکن نعمتهای بهتر را به غیرت بطلبید و طریق افضلتر نیز به شمانشان می‌دهم.

13

13:1b.1CO.013.001 اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم و محبت نداشته باشم، مثل نحاس صدادهنده و سنج فغان کننده شده‌ام.

13:2b.1CO.013.002 و اگرنبوت داشته باشم و جمیع اسرار و همه علم رابدانم و ایمان کامل داشته باشم بحدی که کوهها رانقل کنم و محبت نداشته باشم، هیچ هستم.

13:3b.1CO.013.003 واگر جمیع اموال خود را صدقه دهم و بدن خود رابسپارم تا سوخته شود و محبت نداشته باشم، هیچ سود نمی برم.

13:4b.1CO.013.004 محبت حلیم و مهربان است؛ محبت حسد نمی برد؛ محبت کبر و غرور ندارد؛

13:5b.1CO.013.005 اطوار ناپسندیده ندارد و نفع خود را طالب نمی شود؛ خشم نمی گیرد و سوءظن ندارد؛

13:6b.1CO.013.006 ازناراستی خوشوقت نمی گردد، ولی با راستی شادی می‌کند؛

13:7b.1CO.013.007 در همه‌چیز صبر می‌کند و همه را باور می‌نماید؛ در همه حال امیدوار می‌باشد وهر چیز را متحمل می‌باشد.

13:8b.1CO.013.008 محبت هرگز ساقط نمی شود و اما اگر نبوتهاباشد، نیست خواهد شد و اگر زبانها، انتها خواهد پذیرفت و اگر علم، زایل خواهد گردید.

13:9b.1CO.013.009 زیراجزئی علمی داریم و جزئی نبوت می‌نماییم،

13:10b.1CO.013.010 لکن هنگامی که کامل آید، جزئی نیست خواهد گردید.

13:11b.1CO.013.011 زمانی که طفل بودم، چون طفل حرف می‌زدم و چون طفل فکر می‌کردم و مانندطفل تعقل می‌نمودم. اما چون مرد شدم، کارهای طفلانه را ترک کردم.

13:12b.1CO.013.012 زیرا که الحال در آینه بطور معما می‌بینم، لکن آن وقت روبرو؛ الان جزئی معرفتی دارم، لکن آن وقت خواهم شناخت، چنانکه نیز شناخته شدم.و الحال این سه چیز باقی است: یعنی‌ایمان و امید ومحبت. اما بزرگتر از اینها محبت است.

13:13b.1CO.013.013 و الحال این سه چیز باقی است: یعنی‌ایمان و امید ومحبت. اما بزرگتر از اینها محبت است.

14

14:1b.1CO.014.001 در‌پی محبت بکوشید و عطایای روحانی را به غیرت بطلبید، خصوص اینکه نبوت کنید.

14:2b.1CO.014.002 زیرا کسی‌که به زبانی سخن می‌گوید، نه به مردم بلکه به خدا می‌گوید، زیراهیچ‌کس نمی فهمد لیکن در روح به اسرار تکلم می‌نماید.

14:3b.1CO.014.003 اما آنکه نبوت می‌کند، مردم را برای بنا و نصیحت و تسلی می‌گوید.

14:4b.1CO.014.004 هرکه به زبانی می‌گوید، خود را بنا می‌کند، اما آنکه نبوت می‌نماید، کلیسا را بنا می‌کند.

14:5b.1CO.014.005 و خواهش دارم که همه شما به زبانها تکلم کنید، لکن بیشتر اینکه نبوت نمایید زیرا کسی‌که نبوت کند بهتر است ازکسی‌که به زبانها حرف زند، مگر آنکه ترجمه کندتا کلیسا بنا شود.

14:6b.1CO.014.006 اما الحال‌ای برادران اگر نزد شما آیم و به زبانها سخن رانم، شما را چه سود می‌بخشم؟ مگرآنکه شما را به مکاشفه یا به معرفت یا به نبوت یا به تعلیم گویم.

14:7b.1CO.014.007 و همچنین چیزهای بیجان که صدا می‌دهد چون نی یا بربط اگر در صداها فرق نکند، چگونه آواز نی یا بربط فهمیده می‌شود؟

14:8b.1CO.014.008 زیر اگر کرنا نیز صدای نامعلوم دهد که خود رامهیای جنگ می‌سازد؟

14:9b.1CO.014.009 همچنین شما نیز به زبان، سخن مفهوم نگویید، چگونه معلوم می‌شودآن چیزی که گفته شد زیرا که به هوا سخن خواهید گفت؟

14:10b.1CO.014.010 زیرا که انواع زبانهای دنیاهرقدر زیاده باشد، ولی یکی بی‌معنی نیست.

14:11b.1CO.014.011 پس هرگاه قوت زبان را نمی دانم، نزد متکلم بربری می‌باشم و آنکه سخن گوید نزد من بربری می‌باشد.

14:12b.1CO.014.012 همچنن شما نیز چونکه غیورعطایای روحانی هستید بطلبید اینکه برای بنای کلیسا افزوده شوید.

14:13b.1CO.014.013 بنابراین کسی‌که به زبانی سخن می‌گوید، دعا بکند تا ترجمه نماید.

14:14b.1CO.014.014 زیرا اگر به زبانی دعاکنم، روح من دعا می‌کند لکن عقل من برخوردارنمی شود.

14:15b.1CO.014.015 پس مقصود چیست؟ به روح دعاخواهم کرد و به عقل نیز دعا خواهم نمود؛ به روح سرود خواهم خواند و به عقل نیز خواهم خواند.

14:16b.1CO.014.016 زیرا اگر در روح تبرک می‌خوانی، چگونه آن کسی‌که به منزلت امی است، به شکر تو آمین گوید و حال آنکه نمی فهمد چه می‌گویی؟

14:17b.1CO.014.017 زیرا تو البته خوب شکر می‌کنی، لکن آن دیگربنا نمی شود.

14:18b.1CO.014.018 خدا را شکر می‌کنم که زیادتر ازهمه شما به زبانها حرف می‌زنم.

14:19b.1CO.014.019 لکن در کلیسابیشتر می‌پسندم که پنج کلمه به عقل خود گویم تادیگران را نیز تعلیم دهم از آنکه هزاران کلمه به زبان بگویم.

14:20b.1CO.014.020 ‌ای برادران، در فهم اطفال مباشید بلکه در بدخویی اطفال باشید و در فهم رشید.

14:21b.1CO.014.021 درتورات مکتوب است که «خداوند می‌گوید به زبانهای بیگانه و لبهای غیر به این قوم سخن خواهم گفت و با این همه مرا نخواهند شنید.»

14:22b.1CO.014.022 پس زبانها نشانی است نه برای ایمان داران بلکه برای بی‌ایمانان؛ اما نبوت برای بی‌ایمان نیست بلکه برای ایمانداران است.

14:23b.1CO.014.023 پس اگر تمام کلیسادر جایی جمع شوند و همه به زبانها حرف زنند وامیان یا بی‌ایمانان داخل شوند، آیا نمی گویند که دیوانه‌اید؟

14:24b.1CO.014.024 ولی اگر همه نبوت کنند و کسی ازبی ایمانان یا امیان درآید، از همه توبیخ می‌یابد واز همه ملزم می‌گردد،

14:25b.1CO.014.025 و خفایای قلب او ظاهرمی شود و همچنین به روی درافتاده، خدا راعبادت خواهد کرد و ندا خواهد داد که «فی الحقیقه خدا در میان شما است.»

14:26b.1CO.014.026 پس‌ای برادران مقصود این است که وقتی که جمع شوید، هریکی از شما سرودی دارد، تعلیمی دارد، زبانی دارد، مکاشفه‌ای دارد، ترجمه‌ای دارد، باید همه بجهت بنا بشود.

14:27b.1CO.014.027 اگرکسی به زبانی سخن گوید، دو دو یا نهایت سه سه باشند، به ترتیب و کسی ترجمه کند.

14:28b.1CO.014.028 اما اگرمترجمی نباشد، در کلیسا خاموش باشد و با خودو با خدا سخن گوید.

14:29b.1CO.014.029 و از انبیا دو یا سه سخن بگویند و دیگران تمیز دهند.

14:30b.1CO.014.030 و اگر چیزی به دیگری از اهل مجلس مکشوف شود، آن اول ساکت شود.

14:31b.1CO.014.031 زیرا که همه می‌توانید یک یک نبوت کنید تا همه تعلیم یابند و همه نصیحت‌پذیرند.

14:32b.1CO.014.032 و ارواح انبیا مطیع انبیا می‌باشند.

14:33b.1CO.014.033 زیرا که او خدای تشویش نیست بلکه خدای سلامتی، چنانکه در همه کلیساهای مقدسان.

14:34b.1CO.014.034 و زنان شما در کلیساها خاموش باشند زیرا که ایشان را حرف زدن جایز نیست بلکه اطاعت نمودن، چنانکه تورات نیز می‌گوید.

14:35b.1CO.014.035 اما اگرمی خواهند چیزی بیاموزند، در خانه از شوهران خود بپرسند، چون زنان را در کلیسا حرف زدن قبیح است.

14:36b.1CO.014.036 آیا کلام خدا از شما صادر شد یا به شما به تنهایی رسید؟

14:37b.1CO.014.037 اگر کسی خود را نبی یاروحانی پندارد، اقرار بکند که آنچه به شمامی نویسم، احکام خداوند است.

14:38b.1CO.014.038 اما اگر کسی جاهل است، جاهل باشد.

14:39b.1CO.014.039 پس‌ای برادران، نبوت را به غیرت بطلبید و از تکلم نمودن به زبانهامنع مکنید.لکن همه‌چیز به شایستگی و انتظام باشد.

14:40b.1CO.014.040 لکن همه‌چیز به شایستگی و انتظام باشد.

15

15:1b.1CO.015.001 الان‌ای برادران، شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می‌نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قایم می‌باشید،

15:2b.1CO.015.002 وبوسیله آن نیز نجات می‌یابید، به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم، محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید.

15:3b.1CO.015.003 زیرا که اول به شما سپردم، آنچه نیز یافتم که مسیح برحسب کتب در راه گناهان ما مرد،

15:4b.1CO.015.004 و اینکه مدفون شد ودر روز سوم برحسب کتب برخاست؛

15:5b.1CO.015.005 و اینکه به کیفا ظاهر شد و بعد از آن به آن دوازده،

15:6b.1CO.015.006 و پس ازآن به زیاده از پانصد برادر یک بار ظاهر شد که بیشتر از ایشان تا امروز باقی هستند اما بعضی خوابیده‌اند.

15:7b.1CO.015.007 از آن پس به یعقوب ظاهر شد و بعدبه جمیع رسولان.

15:8b.1CO.015.008 و آخر همه بر من مثل طفل سقطشده ظاهر گردید.

15:9b.1CO.015.009 زیرا من کهترین رسولان هستم و لایق نیستم که به رسول خوانده شوم، چونکه برکلیسای خدا جفا می‌رسانیدم.

15:10b.1CO.015.010 لیکن به فیض خدا آنچه هستم هستم و فیض او که بر من بود باطل نگشت، بلکه بیش از همه ایشان مشقت کشیدم، اما نه من بلکه فیض خدا که با من بود.

15:11b.1CO.015.011 پس خواه من و خواه ایشان بدین طریق وعظمی کنیم و به اینطور ایمان آوردید.

15:12b.1CO.015.012 لیکن اگر به مسیح وعظ می‌شود که ازمردگان برخاست، چون است که بعضی از شمامی گویند که قیامت مردگان نیست؟

15:13b.1CO.015.013 اما اگرمردگان را قیامت نیست، مسیح نیز برنخاسته است.

15:14b.1CO.015.014 و اگر مسیح برنخاست، باطل است وعظما و باطل است نیز ایمان شما.

15:15b.1CO.015.015 و شهود کذبه نیز برای خدا شدیم، زیرا درباره خدا شهادت دادیم که مسیح را برخیزانید، و حال آنکه او رابرنخیزانید در صورتی که مردگان برنمی خیزند.

15:16b.1CO.015.016 زیرا هرگاه مردگان برنمی خیزند، مسیح نیزبرنخاسته است.

15:17b.1CO.015.017 اما هرگاه مسیح برنخاسته است، ایمان شما باطل است و شما تاکنون درگناهان خود هستید،

15:18b.1CO.015.018 بلکه آنانی هم که درمسیح خوابیده‌اند هلاک شدند.

15:19b.1CO.015.019 اگر فقط در این جهان در مسیح امیدواریم، از جمیع مردم بدبخت تریم.

15:20b.1CO.015.020 لیکن بالفعل مسیح از مردگان برخاسته ونوبر خوابیدگان شده است.

15:21b.1CO.015.021 زیرا چنانکه به انسان موت آمد، به انسان نیز قیامت مردگان شد.

15:22b.1CO.015.022 و چنانکه در آدم همه می‌میرند در مسیح نیزهمه زنده خواهند گشت.

15:23b.1CO.015.023 لیکن هرکس به رتبه خود؛ مسیح نوبر است و بعد آنانی که در وقت آمدن او از آن مسیح می‌باشند.

15:24b.1CO.015.024 و بعد از آن انتها است وقتی که ملکوت را به خدا و پدر سپارد. و در آن زمان تمام ریاست و تمام قدرت و قوت را نابود خواهد گردانید.

15:25b.1CO.015.025 زیرا مادامی که همه دشمنان را زیر پایهای خود ننهد، می‌باید اوسلطنت بنماید.

15:26b.1CO.015.026 دشمن آخر که نابود می‌شود، موت است.

15:27b.1CO.015.027 زیرا «همه‌چیز را زیر پایهای وی انداخته است». اما چون می‌گوید که «همه‌چیز رازیر انداخته است»، واضح است که او که همه رازیر او انداخت مستثنی است.

15:28b.1CO.015.028 اما زمانی که همه مطیع وی شده باشند، آنگاه خود پسر هم مطیع خواهد شد او را که همه‌چیز را مطیع وی گردانید، تا آنکه خدا کل در کل باشد.

15:29b.1CO.015.029 والا آنانی که برای مردگان تعمید می‌یابندچکنند؟ هرگاه مردگان مطلق برنمی خیزند، پس چرا برای ایشان تعمید می‌گیرند؟

15:30b.1CO.015.030 و ما نیز چراهر ساعت خود را در خطر می‌اندازیم؟

15:31b.1CO.015.031 به آن فخری درباره شما که مرا در خداوند ما مسیح عیسی هست قسم، که هرروزه مرا مردنی است.

15:32b.1CO.015.032 چون بطور انسان در افسس با وحوش جنگ کردم، مرا چه سود است؟ اگر مردگان برنمی خیزند، بخوریم و بیاشامیم چون فردامی میریم.

15:33b.1CO.015.033 فریفته مشوید معاشرات بد، اخلاق حسنه را فاسد می‌سازد.

15:34b.1CO.015.034 برای عدالت بیدارشده، گناه مکنید زیرا بعضی معرفت خدا راندارند. برای انفعال شما می‌گویم.

15:35b.1CO.015.035 اما اگر کسی گوید: «مردگان چگونه برمی خیزند و به کدام بدن می‌آیند؟»،

15:36b.1CO.015.036 ‌ای احمق آنچه تو می‌کاری زنده نمی گردد جز آنکه بمیرد.

15:37b.1CO.015.037 و آنچه می‌کاری، نه آن جسمی را که خواهد شد می‌کاری، بلکه دانه‌ای مجرد خواه ازگندم و یا از دانه های دیگر.

15:38b.1CO.015.038 لیکن خدا برحسب اراده خود، آن را جسمی می‌دهد و به هر یکی ازتخمها جسم خودش را.

15:39b.1CO.015.039 هر گوشت از یک نوع گوشت نیست، بلکه گوشت انسان، دیگر است وگوشت بهایم، دیگر و گوشت مرغان، دیگر وگوشت ماهیان، دیگر.

15:40b.1CO.015.040 و جسمهای آسمانی هست و جسمهای زمینی نیز، لیکن‌شان آسمانی‌ها، دیگر و‌شان زمینی‌ها، دیگر است،

15:41b.1CO.015.041 و‌شان آفتاب دیگر و‌شان ماه دیگر و‌شان ستارگان، دیگر، زیرا که ستاره از ستاره در‌شان، فرق دارد.

15:42b.1CO.015.042 به همین نهج است نیز قیامت مردگان. درفساد کاشته می‌شود، و در بی‌فسادی برمی خیزد؛

15:43b.1CO.015.043 در ذلت کاشته می‌گردد و در جلال برمی خیزد؛ در ضعف کاشته می‌شود و در قوت برمی خیزد؛

15:44b.1CO.015.044 جسم نفسانی کاشته می‌شود و جسم روحانی برمی خیزد. اگر جسم نفسانی هست، هرآینه روحانی نیز هست.

15:45b.1CO.015.045 و همچنین نیز مکتوب است که انسان اول یعنی آدم نفس زنده گشت، اماآدم آخر روح حیات‌بخش شد.

15:46b.1CO.015.046 لیکن روحانی مقدم نبود بلکه نفسانی و بعد از آن روحانی.

15:47b.1CO.015.047 انسان اول از زمین است خاکی؛ انسان دوم خداوند است از آسمان.

15:48b.1CO.015.048 چنانکه خاکی است، خاکیان نیز چنان هستند و چنانکه آسمانی است آسمانی‌ها همچنان می‌باشند.

15:49b.1CO.015.049 و چنانکه صورت خاکی را گرفتیم، صورت آسمانی را نیزخواهیم گرفت.

15:50b.1CO.015.050 لیکن‌ای برادران این را می‌گویم که گوشت و خون نمی تواند وارث ملکوت خدا شود و فاسدوارث بی‌فسادی نیز نمی شود.

15:51b.1CO.015.051 همانا به شماسری می‌گویم که همه نخواهیم خوابید، لیکن همه متبدل خواهیم شد.

15:52b.1CO.015.052 در لحظه‌ای، درطرفه العینی، به مجرد نواختن صور اخیر، زیراکرنا صدا خواهد داد، و مردگان، بی‌فساد خواهندبرخاست و ما متبدل خواهیم شد.

15:53b.1CO.015.053 زیرا که می‌باید این فاسد بی‌فسادی را بپوشد و این فانی به بقا آراسته گردد.

15:54b.1CO.015.054 اما چون این فاسد بی‌فسادی را پوشید و این فانی به بقا آراسته شد، آنگاه این کلامی که مکتوب است به انجام خواهد رسید که «مرگ در ظفر بلعیده شده است.

15:55b.1CO.015.055 ‌ای موت نیش تو کجا است و‌ای گور ظفر تو کجا؟»

15:56b.1CO.015.056 نیش موت گناه است و قوت گناه، شریعت.

15:57b.1CO.015.057 لیکن شکر خدا راست که ما را بواسطه خداوند ماعیسی مسیح ظفر می‌دهد.بنابراین‌ای برادران حبیب من پایدار وبی تشویش شده، پیوسته در عمل خداوندبیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما درخداوند باطل نیست.

15:58b.1CO.015.058 بنابراین‌ای برادران حبیب من پایدار وبی تشویش شده، پیوسته در عمل خداوندبیفزایید، چون می‌دانید که زحمت شما درخداوند باطل نیست.

16

16:1b.1CO.016.001 اما درباره جمع کردن زکات برای مقدسین، چنانکه به کلیساهای غلاطیه فرمودم، شما نیز همچنین کنید.

16:2b.1CO.016.002 در روز اول هفته، هر یکی از شما بحسب نعمتی که یافته باشد، نزد خود ذخیره کرده، بگذارد تا در وقت آمدن من زحمت جمع کردن نباشد.

16:3b.1CO.016.003 و چون برسم، آنانی را که اختیار کنید با مکتوبها خواهم فرستاد تا احسان شما را به اورشلیم ببرند.

16:4b.1CO.016.004 و اگرمصلحت باشد که من نیز بروم، همراه من خواهندآمد.

16:5b.1CO.016.005 و چون از مکادونیه عبور کنم، به نزد شماخواهم آمد، زیرا که از مکادنیه عبور می‌کنم،

16:6b.1CO.016.006 واحتمال دارد که نزد شما بمانم بلکه زمستان را نیزبسر برم تا هرجایی که بروم، شما مرا مشایعت کنید.

16:7b.1CO.016.007 زیرا که الان اراده ندارم در بین راه شما راملاقات کنم، چونکه امیدوارم مدتی با شما توقف نمایم، اگر خداوند اجازت دهد.

16:8b.1CO.016.008 لیکن من تاپنطیکاست در افسس خواهم ماند،

16:9b.1CO.016.009 زیرا که دروازه بزرگ و کارساز برای من باز شد و معاندین، بسیارند.

16:10b.1CO.016.010 لیکن اگر تیموتاوس آید، آگاه باشیدکه نزد شما بی‌ترس باشد، زیرا که در کار خداوندمشغول است چنانکه من نیز هستم.

16:11b.1CO.016.011 لهذاهیچ‌کس او را حقیر نشمارد، بلکه او را به سلامتی مشایعت کنید تا نزد من آید زیرا که او را با برادران انتظار می‌کشم.

16:12b.1CO.016.012 اما درباره اپلس برادر، از اوبسیار درخواست نمودم که با برادران به نزد شمابیاید، لیکن هرگز رضا نداد که الحال بیاید ولی چون فرصت یابد خواهد آمد.

16:13b.1CO.016.013 بیدار شوید، در ایمان استوار باشید و مردان باشید و زورآور شوید.

16:14b.1CO.016.014 جمیع کارهای شما با محبت باشد.

16:15b.1CO.016.015 و‌ای برادران به شماالتماس دارم (شما خانواده استیفان را می‌شناسیدکه نوبر اخائیه هستند و خویشتن را به خدمت مقدسین سپرده اند)،

16:16b.1CO.016.016 تا شما نیز چنین اشخاص را اطاعت کنید و هرکس را که در کار و زحمت شریک باشد.

16:17b.1CO.016.017 و از آمدن استفان و فرتوناتس واخائیکوس مرا شادی رخ نمود زیرا که آنچه ازجانب شما ناتمام بود، ایشان تمام کردند.

16:18b.1CO.016.018 چونکه روح من و شما را تازه کردند. پس چنین اشخاص را بشناسید.

16:19b.1CO.016.019 کلیساهای آسیا به شما سلام می‌رسانند واکیلا و پرسکلا با کلیسایی که در خانه ایشانند، به شما سلام بسیار در خداوند می‌رسانند.

16:20b.1CO.016.020 همه برادران شما را سلام می‌رسانند. یکدیگر را به بوسه مقدسانه سلام رسانید.

16:21b.1CO.016.021 من پولس ازدست خود سلام می‌رسانم.

16:22b.1CO.016.022 اگر کسی عیسی مسیح خداوند را دوست ندارد، اناتیما باد. ماران اتا.فیض عیسی مسیح خداوند با شما باد.

16:23b.1CO.016.023 فیض عیسی مسیح خداوند با شما باد.


Holder of rights
Multilingual Bible Corpus

Citation Suggestion for this Object
TextGrid Repository (2025). Farsi Collection. 1 Corinthians (Farsi). 1 Corinthians (Farsi). Multilingual Parallel Bible Corpus. Multilingual Bible Corpus. https://hdl.handle.net/21.11113/0000-0016-97CD-7