Lamentations (Albanian)

1

1:1b.LAM.001.001 Si qëndron vallë i vetmuar qyteti që ishte plot e përplot me popull? E madhja midis kombeve është bërë si një e ve; princesha midis provincave i është nënshtruar haraçit.

1:2b.LAM.001.002 Ajo qan me hidhërim natën, lotët vijëzojnë faqet e saj; midis gjithë atyre që e donin nuk ka njeri që ta ngushëllojë; tërë miqtë e saj e kanë tradhëtuar, janë bërë armiq të saj.

1:3b.LAM.001.003 Juda ka shkuar në robëri, mbi të rëndojnë pikëllimi dhe një skllavëri e rëndë; ai banon midis kombeve, nuk gjen prehje; tërë përndjekësit e tij e kanë arritur midis fatkeqësive.

1:4b.LAM.001.004 Rrugët e Sionit mbajnë zi, sepse askush nuk vjen më në festat solemne; tërë portat e tij janë të shkreta, priftërinjtë e tij psherëtijnë, virgjëreshat e tij hidhërohen dhe ai është në trishtim.

1:5b.LAM.001.005 Kundërshtarët e tij janë bërë sundimtarë, armiqtë e tij begatohen, sepse Zoti e ka mjeruar për shkak të morisë së shkeljeve të tij; fëmijët e tij kanë shkuar në robëri përpara armikut.

1:6b.LAM.001.006 Vajza e Sionit ka humbur tërë madhështinë e saj; krerët e tij janë bërë si drerë që nuk gjejnë kullotë; ecin pa forca përpara atyre që i ndjekin.

1:7b.LAM.001.007 Në ditët e trishtimit të tij dhe të endjes Jeruzalemi kujton tërë të mirat e çmuara që zotëronte qysh nga ditët e lashta. Kur populli i tij binte në dorë të armikut dhe askush nuk i vinte në ndihmë, kundërshtarët e tij e shikonin dhe qeshnin me shkatërrimin e tij.

1:8b.LAM.001.008 Jeruzalemi ka mëkatuar rëndë, prandaj është bërë një gjë e fëlliqur; tërë ata që e nderonin e përçmojnë, sepse e kanë parë lakuriq, po, ai psherëtin dhe kthehet prapa.

1:9b.LAM.001.009 Fëlliqësia e tij ishte në cepat e rrobave të tij, nuk mendonte për fundin e tij; prandaj ra në mënyrë të habitshme, pa pasur njeri që ta ngushëllojë: "Shiko, o Zot, dëshpërimin tim sepse armiku po ngrihet".

1:10b.LAM.001.010 Kundërshtari ka shtrirë dorën mbi të gjitha thesaret e tua, sepse pa kombet të hyjnë në shenjtëroren tënde; pikërisht ata që ti u kishe urdhëruar të mos hynin në kuvendin tënd.

1:11b.LAM.001.011 Tërë populli i tij psherëtin duke kërkuar bukë; japin gjërat e tyre më të çmuara për ushqim me qëllim që të rifitojnë jetën. "Shiko, o Zot, dhe kqyr sa jam bërë i neveritshëm!". pranimi i mëkateve të tij dhe pasojat e tyre

1:12b.LAM.001.012 "Asgjë e tillë mos t'ju ndodhë, o ju që kaloni afër. Soditni dhe shikoni, në se ka një dhimbje të ngjashme me dhembjen time, ajo që më brengos dhe që Zoti më ka dhënë ditën e zemërimit të tij të zjarrtë.

1:13b.LAM.001.013 Nga lart ka dërguar një zjarr në kockat e mia, i kaplon ato; ka shtrirë një rrjetë në këmbët e mia, më ka kthyer prapa, më ka shkretuar në kapitjen e ditëve të mia.

1:14b.LAM.001.014 Nga dora e tij është lidhur zgjedha e shkeljeve të mia, që lidhen bashkë dhe rëndojnë mbi qafën time; më ka pakësuar forcën time; Zoti më ka lënë në duart e atyre të cilëve nuk mund t'u bëj ballë.

1:15b.LAM.001.015 Zoti ka rrëzuar në mesin tim tërë trimat e mi; ka thirrur kundër meje një kuvend për të shtypur të rinjtë e mi; Zoti ka shtypur si në një butinë bijën e virgjër të Judës.

1:16b.LAM.001.016 Prandaj unë qaj; sytë e mi, vetë sytë e mi shkrihen ndër lot, sepse ngushëlluesi që do të mund të më jepte përsëri jetën është larg meje. Bijtë e mi janë të dëshpëruar, sepse armiku doli fitimtar".

1:17b.LAM.001.017 Sioni zgjat duart e tij, por nuk ka njeri që ta ngushëllojë. Përsa i përket Jakobit, Zoti ka urdhëruar që ata që janë rreth tij të bëhen armiq të tij. Jeruzalemi është bërë në mes tyre si një gjë e papastër.

1:18b.LAM.001.018 Zoti është i drejtë, sepse jam rebeluar kundër fjalës së tij. Dëgjoni, pra, o popuj mbarë, dhe shikoni dhimbjen time! Virgjëreshat e mia dhe të rinjtë e mi kanë shkuar në robëri.

1:19b.LAM.001.019 Thirra dashnorët e mi, por ata më kanë mashtruar; priftërinjt e mi dhe pleqtë e mi nxorën frymën e fundit në qytet, ndërsa kërkonin ushqim për të shpëtuar jetën e tyre.

1:20b.LAM.001.020 Shiko, o Zot, unë jam në ankth. Zorrët e mia dridhen, zemra ime është e tronditur brenda meje, sepse kam qënë rebele e madhe. Jashtë shpata më la pa bij, në shtëpi është si të jetë vdekje.

1:21b.LAM.001.021 Më dëgjojnë që psherëtij, askush nuk më ngushëllon. Tërë armiqtë e mi e kanë mësuar fatkeqësinë time dhe janë të kënaqur që ti ke bërë këtë gjë. Ti do të sjellësh ditën që ke lajmëruar, dhe atëherë do të jenë si unë.

1:22b.LAM.001.022 Le të vijë para teje tërë ligësia e tyre, dhe trajtoi ashtu si më ke trajtuar mua për shkak të të gjitha shkeljeve të mia. Sepse të shumta janë psherëtimat e mia dhe zemra ime lëngon.

2

2:1b.LAM.002.001 Si bëhet që në zemërimin e tij Zoti ka mbuluar me një re bijën e Sionit? Ai ka hedhur nga qielli në tokë lavdinë e Izraelit dhe nuk u kujtua për ndenjësen e këmbëve të tij ditën e zemërimit të tij.

2:2b.LAM.002.002 Zoti i ka shkatërruar pa mëshirë të gjitha banesat e Jakobit; në zemërimin e tij ka shembur fortesat e bijës së Judës, i ka hedhur për tokë duke përdhosur mbretërinë dhe krerët e saj.

2:3b.LAM.002.003 Me një zemërim të zjarrtë ka thyer tërë fuqinë e Izraelit, ka tërhequr të djathtën e tij përpara armikut, ka djegur në mes të Jakobit si një zjarr flakërues që gllabëron gjithçka rreth e qark.

2:4b.LAM.002.004 Ka nderur harkun e tij si një armik, ka ngritur dorën e djathtë si një kundërshtar, ka shkatërruar të gjitha ato që ishin të këndshme për sytë në çadrën e bijës së Sionit, e ka derdhur zemërimin e tij si një zjarr.

2:5b.LAM.002.005 Zoti u bë si një armik; përpiu Izraelin, përpiu tërë pallatet e tij, shkatërroi fortesat e tij, shumëfishoi të qarat dhe vajtimet tek e bija e Judës.

2:6b.LAM.002.006 Shkatërroi tabernakullin e tij si një kopësht, prishi vendin ku mblidhet kuvendi; Zoti bëri të harrohen në Sion festat solemne dhe të shtunat dhe gjatë tërbimit e të zemërimit të tij hodhi poshtë mbretër dhe priftërinj.

2:7b.LAM.002.007 Zoti braktisi altarin e tij, hodhi poshtë shenjtëroren e tij, dorëzoi në dorë të armikut muret e fortesave të tij; ata lartuan britma në shtëpinë e Zotit si në një ditë feste solemne.

2:8b.LAM.002.008 Zoti vendosi të shkatërrojë muret e bijës së Sionit; vuri litarin, nuk ka hequr dorë nga shkatërrimi; ka bërë të vajtojnë fortesa dhe mure; që të dyja lëngojnë.

2:9b.LAM.002.009 Portat e tij janë fundosur në dhe; ai ka prishur dhe ka copëtuar shufrat e tyre; mbreti i tij dhe krerët e tij ndodhen midis kombeve; nuk ka më ligj, dhe profetët e tij nuk marrin asnjë vegim nga Zoti.

2:10b.LAM.002.010 Pleqtë e bijës së Sionit ulen për tokë në heshtje; kanë hedhur pluhur mbi kokën e tyre, kanë ngjeshur trupin me thes; virgjëreshat e Jeruzalemit ulin deri në tokë kokën e tyre.

2:11b.LAM.002.011 Sytë e mi konsumohen nga të qarat, zorrët e mia drithërohen, mëlçia ime përhapet për tokë për shkak të shkatërrimit të bijës së popullit tim, për ligështimin e fëmijëve dhe të foshnjave në gji në sheshet e qytetit.

2:12b.LAM.002.012 Ata u kërkonin nënave të tyre: "Ku është gruri dhe vera?", ndërsa po ligështoheshin si të plagosur për vdekje në sheshet e qytetit dhe jepnin shpirt në prehrin e nënave të tyre.

2:13b.LAM.002.013 Si mund të të jap zemër? Në çfarë do të të ngjas, o bijë e Jeruzalemit? Çfarë gjë do të krahasoj me ty që të të ngushëlloj, o bijë e virgjër e Jeruzalemit? Sepse shkatërrimi yt është i madh si deti; kush mund të të shërojë?

2:14b.LAM.002.014 Profetët e tu kanë pasur për ty vegime të rreme dhe të paarsyeshme; nuk kanë zbuluar lakuriq paudhësinë tënde që të largojnë robërinë prej teje; ata kanë shqiptuar për ty profeci të rreme dhe mashtruese.

2:15b.LAM.002.015 Tërë kalimtarët i rrahin duart kundër teje; fërshëllejnë dhe tundin kokën kundër bijës së Jeruzalemit: "Ky qënka qyteti që e quanin "bukuri e përsosur", "gëzimi i tërë tokës"?".

2:16b.LAM.002.016 Tërë armiqtë e tu hapin gojën kundër teje; fërshëllejnë dhe kërcëllijnë dhëmbët, dhe thonë: "E kemi gëlltitur! Po, kjo është dita që prisnim; arritëm ta shohim".

2:17b.LAM.002.017 Zoti ka realizuar atë që kishte menduar; ka mbajtur fjalën që kishte dekretuar në ditët e lashta. Ka shkatërruar pa asnjë mëshirë, ka vepruar në mënyrë që armiku të gëzohet me ty, ka lavdëruar fuqinë e kundërshtarëve të tu.

2:18b.LAM.002.018 Zemra e tyre i bërtet Zotit: "O mure të bijës së Sionit, bëni që të derdhen lotët si një përrua ditën e natën. Mos i jepni qetësi vetes, mos paçin çlodhje bebet e syve tuaj.

2:19b.LAM.002.019 Çohuni, bërtisni natën, në fillim të çdo vigjiljeje. Derdhni si ujë zemrën tuaj përpara fytyrës së Zotit. Ngrini duart në drejtim të tij për jetën e fëmijëve tuaj, që mpaken nga uria në hyrje të të gjitha rrugëve".

2:20b.LAM.002.020 "Shiko, o Zot, dhe shqyrto. Cilin ke trajtuar në këtë mënyrë? A duhet të hanin gratë frytin e barkut të tyre, fëmijët që përkëdhelnin? A duhet të vriteshin prifti dhe profeti në shenjtëroren e tij?

2:21b.LAM.002.021 Të vegjëlit dhe pleqtë dergjen për tokë nëpër rrugë; virgjëreshat e mia dhe të rinjtë e mi kanë rënë nga shpata; ti i ke vrarë ditën e zëmërimit tënd, i ke masakruar pa mëshirë.

2:22b.LAM.002.022 Ti ke mbledhur si për një ditë feste tmerret që më rrethojnë nga çdo anë. Në ditën e zemërimit të Zotit nuk pati as ikanak as të mbetur. Ata që kisha ushqyer me gji dhe që kisha rritur, i shfarosi armiku im".

3

3:1b.LAM.003.001 Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.

3:2b.LAM.003.002 Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.

3:3b.LAM.003.003 Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.

3:4b.LAM.003.004 Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.

3:5b.LAM.003.005 Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.

3:6b.LAM.003.006 Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.

3:7b.LAM.003.007 Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.

3:8b.LAM.003.008 Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.

3:9b.LAM.003.009 Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.

3:10b.LAM.003.010 Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.

3:11b.LAM.003.011 Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.

3:12b.LAM.003.012 Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.

3:13b.LAM.003.013 Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.

3:14b.LAM.003.014 Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.

3:15b.LAM.003.015 Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.

3:16b.LAM.003.016 Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.

3:17b.LAM.003.017 Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.

3:18b.LAM.003.018 Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".

3:19b.LAM.003.019 Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.

3:20b.LAM.003.020 Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.

3:21b.LAM.003.021 Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.

3:22b.LAM.003.022 Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.

3:23b.LAM.003.023 Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.

3:24b.LAM.003.024 "Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.

3:25b.LAM.003.025 Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.

3:26b.LAM.003.026 Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.

3:27b.LAM.003.027 Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.

3:28b.LAM.003.028 Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.

3:29b.LAM.003.029 Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.

3:30b.LAM.003.030 Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.

3:31b.LAM.003.031 Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;

3:32b.LAM.003.032 por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,

3:33b.LAM.003.033 sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.

3:34b.LAM.003.034 Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,

3:35b.LAM.003.035 kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,

3:36b.LAM.003.036 kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?

3:37b.LAM.003.037 Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?

3:38b.LAM.003.038 E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?

3:39b.LAM.003.039 Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?

3:40b.LAM.003.040 Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.

3:41b.LAM.003.041 Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.

3:42b.LAM.003.042 Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.

3:43b.LAM.003.043 Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.

3:44b.LAM.003.044 Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.

3:45b.LAM.003.045 Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.

3:46b.LAM.003.046 Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.

3:47b.LAM.003.047 Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.

3:48b.LAM.003.048 Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.

3:49b.LAM.003.049 Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,

3:50b.LAM.003.050 deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.

3:51b.LAM.003.051 Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.

3:52b.LAM.003.052 Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.

3:53b.LAM.003.053 Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.

3:54b.LAM.003.054 Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".

3:55b.LAM.003.055 Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.

3:56b.LAM.003.056 Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.

3:57b.LAM.003.057 Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"

3:58b.LAM.003.058 O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.

3:59b.LAM.003.059 O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!

3:60b.LAM.003.060 Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.

3:61b.LAM.003.061 Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,

3:62b.LAM.003.062 fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.

3:63b.LAM.003.063 Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.

3:64b.LAM.003.064 Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.

3:65b.LAM.003.065 Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.

3:66b.LAM.003.066 Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.

4

4:1b.LAM.004.001 Si u nxi ari, si u prish ari më i mirë! Gurët e shenjtërores u shpërndanë në hyrje të të gjitha rrugëve.

4:2b.LAM.004.002 Bijtë e çmuar të Sionit që çmoheshin si ar i kulluar, vallë si u konsideruan si enë prej balte, si punë e kryer nga duart e poçarit?

4:3b.LAM.004.003 Edhe çakejtë japin gjirin për të ushqyer të vegjëlit e tyre, por bija e popullit tim është bërë mizore si strucët e shkretëtirës.

4:4b.LAM.004.004 Gjuha e foshnjës në gji ngjitet, në qiellzën e tij nga etja; fëmijët kërkojnë bukë, por nuk ka njeri që t'ua japë atyre.

4:5b.LAM.004.005 Ata që hanin ushqime të shijshme lëngojnë nëpër rrugë; ata që ishin rritur në purpur përqafojnë plehërishten.

4:6b.LAM.004.006 Ndëshkimi i paudhësisë të vajzës së popullit tim është më i madh se ndëshkimi i mëkatit të Sodomës, që u shkatërrua në një çast, pa ndërhyrjen e dorës së njeriut kundër saj.

4:7b.LAM.004.007 Princat e saj ishin më të shkëlqyeshëm se bora, më të bardhë se qumështi; e kishin trupin më të kuq se koralet, fytyra e tyre ishte si një safir.

4:8b.LAM.004.008 Tani pamja e tyre është më e zezë se terri; nuk njihen dot më nëpër rrugë; lëkura e tyre bashkohet me kockat e tyre, është tharë, është bërë si dru.

4:9b.LAM.004.009 Të vrarët nga shpata janë më mirë se ata që vdesin nga uria, sepse këta të fundit mbarojnë të rraskapitur nga mungesa e prodhimeve të fushës.

4:10b.LAM.004.010 Duart e grave të mëshirëshme kanë pjekur vetë fëmijët e tyre, të cilët u kanë shërbyer si ushqim, në shkatërrimin e bijës së popullit tim.

4:11b.LAM.004.011 Zoti i dha fund tërbimit të tij, ka derdhur zemërimin e tij të zjarrtë, ka ndezur në Sion një zjarr, që ka gllabëruar themelet e tij.

4:12b.LAM.004.012 Mbretërit e dheut dhe tërë banorët e botës nuk do të kishin besuar kurrë që kundërshtari dhe armiku do të hynin në portat e Jeruzalemit.

4:13b.LAM.004.013 Por kjo ndodhi për shkak të mëkateve të profetëve të tij dhe për shkak të paudhësive të priftërinjve të tij, që kanë derdhur në mes të saj gjakun e njerëzve të drejtë.

4:14b.LAM.004.014 Ata endeshin si të verbër nëpër rrugë, të ndotur me gjak, në mënyrë që askush nuk mund të prekte veshjet e tyre.

4:15b.LAM.004.015 Sapo dukeshin njerëzit bërtisnin: "Largohuni, një i papastër! Largohuni, largohuni mos e prekni!". Kur iknin dhe shkonin duke u endur midis kombeve thonin: "Nuk do të mund të rrijnë më këtu".

4:16b.LAM.004.016 Fytyra e Zotit i ka shpërndarë, nuk do të kthejë mbi ta shikimin e tij; nuk kanë pasur respekt për priftërinjtë dhe as kanë treguar dhembshuri për pleqtë.

4:17b.LAM.004.017 Përveç kësaj sytë tona konsumoheshin në pritjen e një ndihme të kotë. Nga vendi ynë i vëzhgimit prisnim më kot një komb që nuk mund të na shpëtonte.

4:18b.LAM.004.018 Na gjuanin në çdo hap, duke na penguar të ecnim nëpër sheshet tona. Fundi ynë është i afërt, ditët tona janë plotësuar, fundi ynë ka mbërritur.

4:19b.LAM.004.019 Përndjekësit tanë kanë qenë më të shpejtë se shqiponjat e qiellit, na kanë ndjekur në malet, na kanë ngritur prita në shkretëtirë.

4:20b.LAM.004.020 Fryma e flegrave tona, i vajosuri i Zotit është marrë në gropat e tyre, ai për të cilin thoshim: "Në hijen e tij do të jemi midis kombeve".

4:21b.LAM.004.021 Gëzohu dhe kënaqu, o bijë e Edomit, që banon në vendin e Utsit. Edhe ty do të të vijë kupa; do të dehesh dhe do të zbulosh lakuriqësinë tënde.

4:22b.LAM.004.022 Ndëshkimi i paudhësisë sate u krye, o bijë e Sionit. Ai nuk do të të çojë më në robëri; por do të ndëshkojë paudhësinë tënde, o bijë e Edomit, do të nxjerrë në shesh mëkatet e tua.

5

5:1b.LAM.005.001 Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.

5:2b.LAM.005.002 Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.

5:3b.LAM.005.003 Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.

5:4b.LAM.005.004 Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.

5:5b.LAM.005.005 Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.

5:6b.LAM.005.006 I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.

5:7b.LAM.005.007 Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.

5:8b.LAM.005.008 Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.

5:9b.LAM.005.009 E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.

5:10b.LAM.005.010 Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.

5:11b.LAM.005.011 Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.

5:12b.LAM.005.012 Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.

5:13b.LAM.005.013 Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.

5:14b.LAM.005.014 Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.

5:15b.LAM.005.015 Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.

5:16b.LAM.005.016 Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!

5:17b.LAM.005.017 Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:

5:18b.LAM.005.018 për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.

5:19b.LAM.005.019 Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.

5:20b.LAM.005.020 Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?

5:21b.LAM.005.021 Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.

5:22b.LAM.005.022 Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?