Er wirt den ring an der thür lassen.
[166] Ich wil erleben / daß er das hauß soll von aussen ansehen.

Mancher ladet viler leut vngunst auff sich / vnn wil seim herrn sehr wol dienen. Es findet sich aber zuletst / daß sich das rädlin vmbwendet / kompt inn vngnad /laßt den rincken an der thür. Sein dienst erbet nicht /vnnd hat als dann seins herrens vngunst / vnnd der leut haß darzů. Christus lobt die fürsichtigkeyt des haußhalters im Euangelio / daß er der leut gunst behielte / do er seines herrn vngnad dulden müste. Dise aber seind solcher bescheydenheyt nit / darumb werden sie auch billich von jrn herrn vnd den leuten verhasset. Wann nun iemand zusehr wol dienen wil / offt mit anderer leut schaden / so sagen wir: Ey erwirt den rincken auch an der thür lassen / der gunst kan sich wol wenden / der rinck ist fest eingemacht / er wirt jhn da lassen / vnnd sich drollen müssen / der rinck wirt seinn dienst überweren.

CC-BY-3.0


Holder of rights
Kolimo+

Citation Suggestion for this Object
TextGrid Repository (2026). Collection 69. Er wirt den ring an der thür lassen. Er wirt den ring an der thür lassen. Corpus of Literary Modernity (Kolimo+). Kolimo+. https://hdl.handle.net/21.11113/4jc9b.0