Ein hüpsche seel wil auch einn hüpschen leib haben.

Diß ist war nach dem geherd vnd eusserlichem wandel / aber nit allezeit nach der gestalt vnnd proportion des leibs. Mann findt offt / daß auch vngestalte vnnd vngeschaffene leut hohen verstandt vnd klůge seelen haben. Das ist aber war / wo ein messige / züchtige /erbare / stille / sanffte seel ist / da gebaret auch der leib eusserlich messig / züchtig / erbar / still vnd sanfft / in worten vnnd wercken. Widerumb / wo ein zornige vngütige / rumorische seel ist / da gebaret auch der leib eusserlich zornig / vngütig / zanckt / hadert / richt all vnglück an / vnnd kan niemand bei vnnd vmb sich leiden / daher es dann kompt / daß man sagt: Ein weiser man redet weißlich / vnnd ein narr redet närrisch.


License
CC-BY-4.0
Link to license

Citation Suggestion for this Edition
TextGrid Repository (2026). Egenolff, Christian. Ein hüpsche seel wil auch einn hüpschen leib haben. Corpus of Literary Modernity (Kolimo+). https://hdl.handle.net/21.11113/4jbg8.0