Psalms (Farsi)

1

1:1b.PSA.001.001 خوشابحال کسی‌که به مشورت شریران نرود و به راه گناهکاران نایستد، و درمجلس استهزاکنندگان ننشیند؛

1:2b.PSA.001.002 بلکه رغبت اودر شریعت خداوند است و روز و شب درشریعت او تفکر می‌کند.

1:3b.PSA.001.003 پس مثل درختی نشانده نزد نهرهای آب خواهد بود، که میوه خودرا در موسمش می‌دهد، و برگش پژمرده نمی گردد و هر‌آنچه می‌کند نیک انجام خواهدبود.

1:4b.PSA.001.004 شریران چنین نیستند، بلکه مثل کاهند که بادآن را پراکنده می‌کند.

1:5b.PSA.001.005 لهذا شریران در داوری نخواهند ایستاد و نه گناهکاران در جماعت عادلان.زیرا خداوند طریق عادلان را می‌داند، ولی طریق گناهکاران هلاک خواهد شد.

1:6b.PSA.001.006 زیرا خداوند طریق عادلان را می‌داند، ولی طریق گناهکاران هلاک خواهد شد.

2

2:1b.PSA.002.001 چرا امت‌ها شورش نموده‌اند و طوائف در باطل تفکر می‌کنند؟

2:2b.PSA.002.002 پادشاهان زمین برمی خیزند و سروران با هم مشورت نموده‌اند، به ضد خداوند و به ضد مسیح او؛

2:3b.PSA.002.003 که بندهای ایشان را بگسلیم و زنجیرهای ایشان را از خودبیندازیم.

2:4b.PSA.002.004 او که بر آسمانها نشسته است می خندد. خداوند بر ایشان استهزا می‌کند.

2:5b.PSA.002.005 آنگاه در خشم خود بدیشان تکلم خواهد کرد وبه غضب خویش ایشان را آشفته خواهد ساخت.

2:6b.PSA.002.006 «و من پادشاه خود را نصب کرده‌ام، بر کوه مقدس خود صهیون.»

2:7b.PSA.002.007 فرمان را اعلام می‌کنم: خداوند به من گفته است: «تو پسر من هستی امروزتو را تولید کردم.

2:8b.PSA.002.008 از من درخواست کن و امت هارا به میراث تو خواهم داد. و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید.

2:9b.PSA.002.009 ایشان را به عصای آهنین خواهی شکست؛ مثل کوزه کوزه‌گر آنها را خردخواهی نمود.»

2:10b.PSA.002.010 و الان‌ای پادشاهان تعقل نمایید! ای داوران جهان متنبه گردید!

2:11b.PSA.002.011 خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید!پسر راببوسید مبادا غضبناک شود، و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته می‌شود. خوشابحال همه آنانی که بر او توکل دارند.

2:12b.PSA.002.012 پسر راببوسید مبادا غضبناک شود، و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته می‌شود. خوشابحال همه آنانی که بر او توکل دارند.

3

3:1b.PSA.003.001 ای خداوند دشمنانم چه بسیار شده‌اند. بسیاری به ضد من برمی خیزند.

3:2b.PSA.003.002 بسیاری برای جان من می‌گویند: «به جهت او در خداخلاصی نیست.» سلاه.

3:3b.PSA.003.003 لیکن تو‌ای خداوند گرداگرد من سپر هستی، جلال من و فرازنده سر من.

3:4b.PSA.003.004 به آواز خود نزدخداوند می‌خوانم و مرا از کوه مقدس خوداجابت می‌نماید. سلاه.

3:5b.PSA.003.005 و اما من خسبیده، به خواب رفتم و بیدارشدم زیرا خداوند مرا تقویت می‌دهد.

3:6b.PSA.003.006 ازکرورهای مخلوق نخواهم ترسید که گرداگرد من صف بسته‌اند.

3:7b.PSA.003.007 ‌ای خداوند، برخیز! ای خدای من، مرابرهان! زیرا بر رخسار همه دشمنانم زدی؛ دندانهای شریران را شکستی.نجات از آن خداوند است و برکت تو بر قوم تو می‌باشد. سلاه.

3:8b.PSA.003.008 نجات از آن خداوند است و برکت تو بر قوم تو می‌باشد. سلاه.

4

4:1b.PSA.004.001 ای خدای عدالت من، چون بخوانم مرا مستجاب فرما. در تنگی مرا وسعت دادی. بر من کرم فرموده، دعای مرا بشنو.

4:2b.PSA.004.002 ‌ای فرزندان انسان تا به کی جلال من عار خواهد بود، و بطالت را دوست داشته، دروغ را خواهید طلبید؟ سلاه

4:3b.PSA.004.003 اما بدانید که خداوند مرد صالح را برای خودانتخاب کرده است، و چون او را بخوانم خداوندخواهد شنید.

4:4b.PSA.004.004 خشم گیرید و گناه مورزید. در دلها بربسترهای خود تفکر کنید و خاموش باشید. سلاه

4:5b.PSA.004.005 قربانی های عدالت را بگذرانید و بر خداوندتوکل نمایید.

4:6b.PSA.004.006 بسیاری می‌گویند: «کیست که به ما احسان نماید؟» ای خداوند نور چهره خویش را بر مابرافراز.

4:7b.PSA.004.007 شادمانی در دل من پدید آورده‌ای، بیشتر از وقتی که غله و شیره ایشان افزون گردید.بسلامتی می‌خسبم و به خواب هم می‌روم زیراکه تو فقط‌ای خداوند مرا در اطمینان ساکن می‌سازی.

4:8b.PSA.004.008 بسلامتی می‌خسبم و به خواب هم می‌روم زیراکه تو فقط‌ای خداوند مرا در اطمینان ساکن می‌سازی.

5

5:1b.PSA.005.001 ای خداوند، به سخنان من گوش بده! درتفکر من تامل فرما!

5:2b.PSA.005.002 ‌ای پادشاه و خدای من، به آواز فریادم توجه کن زیرا که نزد تو دعامی کنم.

5:3b.PSA.005.003 ‌ای خداوند صبحگاهان آواز مراخواهی شنید؛ بامدادان (دعای خود را) نزد توآراسته می‌کنم و انتظار می‌کشم.

5:4b.PSA.005.004 زیرا تو خدایی نیستی که به شرارت راغب باشی، و گناهکار نزدتو ساکن نخواهد شد.

5:5b.PSA.005.005 متکبران در نظر تونخواهند ایستاد. از همه بطالت کنندگان نفرت می‌کنی.

5:6b.PSA.005.006 دروغ‌گویان را هلاک خواهی ساخت. خداوند شخص خونی و حیله گر را مکروه می‌دارد.

5:7b.PSA.005.007 و اما من از کثرت رحمت تو به خانه ات داخل خواهم شد، و از ترس تو بسوی هیکل قدس تو عبادت خواهم نمود.

5:8b.PSA.005.008 ‌ای خداوند، بسبب دشمنانم مرا به عدالت خود هدایت نما وراه خود را پیش روی من راست گردان.

5:9b.PSA.005.009 زیرا در زبان ایشان راستی نیست؛ باطن ایشان محض شرارت است؛ گلوی ایشان قبرگشاده است و زبانهای خود را جلا می‌دهند.

5:10b.PSA.005.010 ‌ای خدا، ایشان را ملزم ساز تا به‌سبب مشورتهای خود بیفتند، و به کثرت خطایای ایشان، ایشان را دور انداز زیرا که بر تو فتنه کرده‌اند،

5:11b.PSA.005.011 و همه متوکلانت شادی خواهند کرد و تا به ابد ترنم خواهند نمود. زیرا که ملجاء ایشان تو هستی و آنانی که اسم تو را دوست می‌دارند درتو وجد خواهند نمود.زیرا تو‌ای خداوند مردعادل را برکت خواهی داد، او را به رضامندی مثل سپر احاطه خواهی نمود.

5:12b.PSA.005.012 زیرا تو‌ای خداوند مردعادل را برکت خواهی داد، او را به رضامندی مثل سپر احاطه خواهی نمود.

6

6:1b.PSA.006.001 ای خداوند، مرا در غضب خود توبیخ منما. و مرا در خشم خویش تادیب مکن!

6:2b.PSA.006.002 ‌ای خداوند، بر من کرم فرما زیرا که پژمرده‌ام! ای خداوند، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم مضطرب است،

6:3b.PSA.006.003 و جان من بشدت پریشان است. پس تو‌ای خداوند، تا به کی؟

6:4b.PSA.006.004 ‌ای خداوند، رجوع کن و جانم را خلاصی ده! به رحمت خویش مرا نجات‌بخش!

6:5b.PSA.006.005 زیرا که در موت ذکرتو نمی باشد! در هاویه کیست که تو را حمدگوید؟

6:6b.PSA.006.006 از ناله خود وامانده‌ام! تمامی شب تخت خواب خود را غرق می‌کنم، و بسترخویش را به اشکها تر می‌سازم!

6:7b.PSA.006.007 چشم من ازغصه کاهیده شد و بسبب همه دشمنانم تارگردید.

6:8b.PSA.006.008 ‌ای همه بدکاران از من دور شوید، زیراخداوند آواز گریه مرا شنیده است!

6:9b.PSA.006.009 خداونداستغاثه مرا شنیده است. خداوند دعای مرااجابت خواهد نمود.همه دشمنانم به شدت خجل و پریشان خواهند شد. روبرگردانیده، ناگهان خجل خواهند گردید.

6:10b.PSA.006.010 همه دشمنانم به شدت خجل و پریشان خواهند شد. روبرگردانیده، ناگهان خجل خواهند گردید.

7

7:1b.PSA.007.001 ای یهوه خدای من، در تو پناه می‌برم. ازهمه تعاقب کنندگانم مرا نجات ده و برهان.

7:2b.PSA.007.002 مبادا او مثل شیر جان مرا بدرد، و خرد سازد ونجات‌دهنده‌ای نباشد.

7:3b.PSA.007.003 ‌ای یهوه خدای من اگراین را کردم و اگر در دست من ظلمی پیدا شد،

7:4b.PSA.007.004 اگر به خیراندیش خود بدی کردم و بی‌سبب دشمن خود را تاراج نمودم،

7:5b.PSA.007.005 پس دشمن جانم راتعاقب کند، و آن را گرفتار سازد، و حیات مرا به زمین پایمال کند، و جلالم را در خاک ساکن سازد. سلاه.

7:6b.PSA.007.006 ‌ای خداوند در غضب خود برخیز، به‌سبب قهر دشمنانم بلند شو و برای من بیدار شو! ای که داوری را امر فرموده‌ای!

7:7b.PSA.007.007 و مجمع امت هاگرداگرد تو بیایند. و بر فوق ایشان به مقام اعلی رجوع فرما.

7:8b.PSA.007.008 خداوند امت‌ها را داوری خواهد نمود. ای خداوند، موافق عدالتم و کمالی که در من است مرا داد بده!

7:9b.PSA.007.009 بدی شریران نابود شود و عادل راپایدار کن زیرا امتحان کننده دلها و قلوب، خدای عادل است.

7:10b.PSA.007.010 سپر من بر خدا می‌باشد که راست دلان را نجات‌دهنده است.

7:11b.PSA.007.011 خدا داور عادل است و هر روزه خدا خشمناک می‌شود.

7:12b.PSA.007.012 اگربازگشت نکند شمشیر خود را تیز خواهد کرد؛ کمان خود را کشیده و آماده کرده است.

7:13b.PSA.007.013 وبرای او آلات موت را مهیا ساخته و تیرهای خویش را شعله‌ور گردانیده است.

7:14b.PSA.007.014 اینک به بطالت آبستن شده، و به ظلم حامله گردیده، دروغ را زاییده است.

7:15b.PSA.007.015 حفره‌ای کند و آن را گود نمود، و در چاهی که ساخت خود بیفتاد.

7:16b.PSA.007.016 ظلم اوبرسرش خواهد برگشت و ستم او بر فرقش فرودخواهد آمد.خداوند را برحسب عدالتش حمد خواهم گفت. و اسم خداوند تعالی راتسبیح خواهم خواند.

7:17b.PSA.007.017 خداوند را برحسب عدالتش حمد خواهم گفت. و اسم خداوند تعالی راتسبیح خواهم خواند.

8

8:1b.PSA.008.001 ای یهوه خداوند ما، چه مجید است نام تودر تمامی زمین، که جلال خود را فوق آسمانها گذارده‌ای!

8:2b.PSA.008.002 از زبان کودکان وشیرخوارگان به‌سبب خصمانت قوت را بنا نهادی تا دشمن و انتقام گیرنده را ساکت گردانی.

8:3b.PSA.008.003 چون به آسمان تو نگاه کنم که صنعت انگشتهای توست، و به ماه و ستارگانی که تو آفریده‌ای،

8:4b.PSA.008.004 پس انسان چیست که او را به یادآوری، وبنی آدم که از او تفقد نمایی؟

8:5b.PSA.008.005 او را از فرشتگان اندکی کمتر ساختی و تاج جلال و اکرام را بر سراو گذاردی.

8:6b.PSA.008.006 او را بر کارهای دست خودت مسلط نمودی، و همه‌چیز را زیر پای وی نهادی،

8:7b.PSA.008.007 گوسفندان و گاوان جمیع، و بهایم صحرا را نیز؛

8:8b.PSA.008.008 مرغان هوا و ماهیان دریا را، و هر‌چه بر راههای آبها سیر می‌کند.‌ای یهوه خداوند ما، چه مجیداست نام تو در تمامی زمین!

8:9b.PSA.008.009 ‌ای یهوه خداوند ما، چه مجیداست نام تو در تمامی زمین!

9

9:1b.PSA.009.001 خداوند را به تمامی دل حمد خواهم گفت؛ جمیع عجایب تو را بیان خواهم کرد.

9:2b.PSA.009.002 در تو شادی و وجد خواهم نمود؛ نام تو راای متعال خواهم سرایید.

9:3b.PSA.009.003 چون دشمنانم به عقب بازگردند، آنگاه لغزیده، از حضور تو هلاک خواهند شد.

9:4b.PSA.009.004 زیرا انصاف و داوری من کردی. داور عادل بر مسند نشسته‌ای.

9:5b.PSA.009.005 امت‌ها را توبیخ نموده‌ای و شریران را هلاک ساخته، نام ایشان رامحو کرده‌ای تا ابدالاباد.

9:6b.PSA.009.006 و اما دشمنان نیست شده خرابه های ابدی گردیده‌اند. و شهرها را ویران ساخته‌ای، حتی ذکر آنها نابود گردید.

9:7b.PSA.009.007 لیکن خداوند نشسته است تا ابدالاباد، و تخت خویش را برای داوری برپاداشته است.

9:8b.PSA.009.008 و او ربع مسکون را به عدالت داوری خواهد کرد، و امت‌ها را به راستی دادخواهد داد.

9:9b.PSA.009.009 و خداوند قلعه بلند برای کوفته شدگان خواهد بود، قلعه بلند در زمانهای تنگی.

9:10b.PSA.009.010 و آنانی که نام تو را می‌شناسند بر توتوکل خواهند داشت، زیرا‌ای خداوند تو طالبان خود را هرگز ترک نکرده‌ای.

9:11b.PSA.009.011 خداوند را که بر صهیون نشسته است بسرایید؛ کارهای او را در میان قوم‌ها اعلان نمایید،

9:12b.PSA.009.012 زیرا او که انتقام گیرنده خون است، ایشان را به یاد آورده، و فریاد مساکین را فراموش نکرده است.

9:13b.PSA.009.013 ‌ای خداوند بر من کرم فرموده، به ظلمی که از خصمان خود می‌کشم نظر افکن! ای که برافرازنده من از درهای موت هستی!

9:14b.PSA.009.014 تا همه تسبیحات تو را بیان کنم در دروازه های دخترصهیون. در نجات تو شادی خواهم نمود.

9:15b.PSA.009.015 امت‌ها به چاهی که کنده بودند خودافتادند؛ در دامی که نهفته بودند پای ایشان گرفتار شد.

9:16b.PSA.009.016 خداوند خود را شناسانیده است و داوری کرده، و شریر از کار دست خود به دام گرفتارگردیده است. هجایون سلاه.

9:17b.PSA.009.017 شریران به هاویه خواهند برگشت و جمیع امت هایی که خدا رافراموش می‌کنند،

9:18b.PSA.009.018 زیرا مسکین همیشه فراموش نخواهد شد؛ امید حلیمان تا به ابد ضایع نخواهد بود.

9:19b.PSA.009.019 برخیز‌ای خداوند تا انسان غالب نیاید. برامت‌ها به حضور تو داوری خواهد شد.‌ای خداوند ترس را بر ایشان مستولی گردان، تاامت‌ها بدانند که انسانند. سلاه.

9:20b.PSA.009.020 ‌ای خداوند ترس را بر ایشان مستولی گردان، تاامت‌ها بدانند که انسانند. سلاه.

10

10:1b.PSA.010.001 ای خداوند چرا دور ایستاده‌ای و خودرا در وقت های تنگی پنهان می‌کنی؟

10:2b.PSA.010.002 از تکبر شریران، فقیر سوخته می‌شود؛ درمشورت هایی که اندیشیده‌اند، گرفتار می‌شوند.

10:3b.PSA.010.003 زیرا که شریر به شهوات نفس خود فخر می‌کند، و آنکه می‌رباید شکر می‌گوید و خداوند را اهانت می‌کند.

10:4b.PSA.010.004 شریر در غرور خود می‌گوید: «بازخواست نخواهد کرد.» همه فکرهای او اینست که خدایی نیست.

10:5b.PSA.010.005 راههای او همیشه استوار است. احکام تو از او بلند و بعید است. همه دشمنان خود را به هیچ می‌شمارد.

10:6b.PSA.010.006 در دل خود گفته است: «هرگزجنبش نخواهم خورد، و دور به دور بدی رانخواهم دید.»

10:7b.PSA.010.007 دهن او از لعنت و مکر و ظلم پر است؛ زیرزبانش مشقت و گناه است؛

10:8b.PSA.010.008 در کمینهای دهات می‌نشیند؛ در جایهای مخفی بی‌گناه را می‌کشد؛ چشمانش برای مسکینان مراقب است؛

10:9b.PSA.010.009 در جای مخفی مثل شیر در بیشه خود کمین می‌کند؛ به جهت گرفتن مسکین کمین می‌کند؛ فقیر را به دام خود کشیده، گرفتار می‌سازد.

10:10b.PSA.010.010 پس کوفته وزبون می‌شود؛ و مساکین در زیر جباران اومی افتند.

10:11b.PSA.010.011 در دل خود گفت: «خدا فراموش کرده است؛ روی خود را پوشانیده و هرگزنخواهد دید.»

10:12b.PSA.010.012 ‌ای خداوند برخیز! ای خدا دست خود رابرافراز! و مسکینان را فراموش مکن.

10:13b.PSA.010.013 چراشریر خدا را اهانت کرده، در دل خود می‌گوید: «تو بازخواست نخواهی کرد؟»

10:14b.PSA.010.014 البته دیده‌ای زیرا که تو بر مشقت و غم می‌نگری، تا به‌دست خود مکافات برسانی. مسکین امر خویش را به توتسلیم کرده است. مددکار یتیمان، تو هستی.

10:15b.PSA.010.015 بازوی گناهکار را بشکن. و اما شریر را ازشرارت او بازخواست کن تا آن را نیابی.

10:16b.PSA.010.016 خداوند پادشاه است تا ابدالاباد. امت‌ها اززمین او هلاک خواهند شد.

10:17b.PSA.010.017 ‌ای خداوندمسالت مسکینان را اجابت کرده‌ای، دل ایشان رااستوار نموده‌ای و گوش خود را فراگرفته‌ای،تایتیمان و کوفته شدگان را دادرسی کنی. انسانی که از زمین است، دیگر نترساند.

10:18b.PSA.010.018 تایتیمان و کوفته شدگان را دادرسی کنی. انسانی که از زمین است، دیگر نترساند.

11

11:1b.PSA.011.001 بر خداوند توکل می‌دارم. چرا به‌جانم می گویید: «مثل مرغ به کوه خودبگریزید.

11:2b.PSA.011.002 زیرا اینک شریران کمان را می‌کشند وتیر را به زه نهاده‌اند، تا بر راست دلان در تاریکی بیندازند.

11:3b.PSA.011.003 زیرا که ارکان منهدم می‌شوند و مردعادل چه کند؟»

11:4b.PSA.011.004 خداوند در هیکل قدس خود است و کرسی خداوند در آسمان. چشمان او می‌نگرد، پلکهای وی بنی آدم را می‌آزماید.

11:5b.PSA.011.005 خداوند مرد عادل راامتحان می‌کند؛ و اما از شریر و ظلم دوست، جان او نفرت می‌دارد.

11:6b.PSA.011.006 بر شریر دامها و آتش وکبریت خواهد بارانید، و باد سموم حصه پیاله ایشان خواهد بود.زیرا خداوند عادل است وعدالت را دوست می‌دارد، و راستان روی او راخواهند دید.

11:7b.PSA.011.007 زیرا خداوند عادل است وعدالت را دوست می‌دارد، و راستان روی او راخواهند دید.

12

12:1b.PSA.012.001 ای خداوند نجات بده زیرا که مردمقدس نابود شده است و امناء از میان بنی آدم نایاب گردیده‌اند!

12:2b.PSA.012.002 همه به یکدیگر دروغ می‌گویند؛ به لبهای چاپلوس و دل منافق سخن می‌رانند.

12:3b.PSA.012.003 خداوند همه لبهای چاپلوس رامنقطع خواهد ساخت، و هر زبانی را که سخنان تکبرآمیز بگوید.

12:4b.PSA.012.004 که می‌گویند: «به زبان خویش غالب می‌آییم. لبهای ما با ما است. کیست که بر ماخداوند باشد؟»

12:5b.PSA.012.005 خداوند می‌گوید: «به‌سبب غارت مسکینان و ناله فقیران، الان برمی خیزم و او را در نجاتی که برای آن آه می‌کشد برپا خواهم داشت».

12:6b.PSA.012.006 کلام خداوند کلام طاهر است، نقره مصفای در قال زمین که هفت مرتبه پاک شده است.

12:7b.PSA.012.007 تو‌ای خداوند ایشان را محافظت خواهی نمود؛ از این طبقه و تا ابدالاباد محافظت خواهی فرمود.شریران به هر جانب می‌خرامند، وقتی که خباثت در بنی آدم بلند می‌شود.

12:8b.PSA.012.008 شریران به هر جانب می‌خرامند، وقتی که خباثت در بنی آدم بلند می‌شود.

13

13:1b.PSA.013.001 ای خداوند تا به کی همیشه مرافراموش می‌کنی؟ تا به کی روی خود رااز من خواهی پوشید؟

13:2b.PSA.013.002 تا به کی در نفس خودمشورت بکنم و در دلم هرروزه غم خواهد بود؟ تا به کی دشمنم بر من سرافراشته شود؟

13:3b.PSA.013.003 ‌ای یهوه خدای من نظر کرده، مرا مستجاب فرما! چشمانم را روشن کن مبادا به خواب موت بخسبم.

13:4b.PSA.013.004 مبادا دشمنم گوید بر او غالب آمدم ومخالفانم از پریشانی‌ام شادی نمایند.

13:5b.PSA.013.005 و اما من به رحمت تو توکل می‌دارم؛ دل من در نجات تو شادی خواهد کرد.برای خداوندسرود خواهم خواند زیرا که به من احسان نموده است.

13:6b.PSA.013.006 برای خداوندسرود خواهم خواند زیرا که به من احسان نموده است.

14

14:1b.PSA.014.001 احمق در دل خود می‌گوید که خدایی نیست. کارهای خود را فاسد و مکروه ساخته‌اند و نیکوکاری نیست.

14:2b.PSA.014.002 خداوند ازآسمان بربنی آدم نظر انداخت تا ببیند که آیا فهیم و طالب خدایی هست؟

14:3b.PSA.014.003 همه روگردانیده، با هم فاسد شده‌اند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.

14:4b.PSA.014.004 آیا همه گناهکاران بی‌معرفت هستند که قوم مرا می‌خورند چنانکه نان می‌خورند؟ و خداوندرا نمی خوانند؟

14:5b.PSA.014.005 آنگاه ترس بر ایشان مستولی شد، زیرا خدادر طبقه عادلان است.

14:6b.PSA.014.006 مشورت مسکین را خجل می‌سازید چونکه خداوند ملجای اوست.کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهرمی شد! چون خداوند اسیری قوم خویش رابرگرداند، یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادمان خواهد گردید.

14:7b.PSA.014.007 کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهرمی شد! چون خداوند اسیری قوم خویش رابرگرداند، یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادمان خواهد گردید.

15

15:1b.PSA.015.001 ای خداوند کیست که در خیمه تو فرودآید؟ و کیست که در کوه مقدس توساکن گردد؟

15:2b.PSA.015.002 آنکه بی‌عیب سالک باشد و عدالت را به‌جاآورد، و در دل خویش راست گو باشد،

15:3b.PSA.015.003 که به زبان خود غیبت ننماید؛ و به همسایه خود بدی نکند و درباره اقارب خویش مذمت را قبول ننماید،

15:4b.PSA.015.004 که در نظر خود حقیر و خوار است وآنانی را که از خداوند می‌ترسند مکرم می‌دارد وقسم به ضرر خود می‌خورد و تغییر نمی دهد.نقره خود را به سود نمی دهد و رشوه بر بی‌گناه نمی گیرد.آنکه این را به‌جا آورد تا ابدالاباد جنبش نخواهد خورد.

15:5b.PSA.015.005 نقره خود را به سود نمی دهد و رشوه بر بی‌گناه نمی گیرد.آنکه این را به‌جا آورد تا ابدالاباد جنبش نخواهد خورد.

16

16:1b.PSA.016.001 ای خدا مرا محافظت فرما، زیرا برتوتوکل می‌دارم.

16:2b.PSA.016.002 خداوند را گفتم: «توخداوند من هستی. نیکویی من نیست غیر از تو.»

16:3b.PSA.016.003 و اما مقدسانی که در زمین‌اند و فاضلان، تمامی خوشی من در ایشان است.

16:4b.PSA.016.004 دردهای آنانی که عقب (خدای ) دیگر می‌شتابند، بسیار خواهدشد. هدایای خونی‌ایشان را نخواهم ریخت، بلکه نام ایشان را به زبانم نخواهم آورد.

16:5b.PSA.016.005 خداوند نصیب قسمت و کاسه من است. توقرعه مرا نگاه می‌داری.

16:6b.PSA.016.006 خطه های من به‌جایهای خوش افتاد. میراث بهی به من رسیده است.

16:7b.PSA.016.007 خداوند را که مرا نصیحت نمود، متبارک می‌خوانم. شبانگاه نیز قلبم مرا تنبیه می‌کند.

16:8b.PSA.016.008 خداوند را همیشه پیش روی خود می‌دارم. چونکه به‌دست راست من است، جنبش نخواهم خورد.

16:9b.PSA.016.009 از این‌رو دلم شادی می‌کند و جلالم به وجد می‌آید؛ جسدم نیز در اطمینان ساکن خواهدشد.

16:10b.PSA.016.010 زیرا جانم را در عالم اموات ترک نخواهی کرد، و قدوس خود را نخواهی گذاشت که فسادرا بیند.طریق حیات را به من خواهی آموخت. به حضور تو کمال خوشی است و به‌دست راست تو لذت‌ها تا ابدالاباد!

16:11b.PSA.016.011 طریق حیات را به من خواهی آموخت. به حضور تو کمال خوشی است و به‌دست راست تو لذت‌ها تا ابدالاباد!

17

17:1b.PSA.017.001 ای خداوند، عدالت را بشنو و به فریادمن توجه فرما! و دعای مرا که از لب بی‌ریا می‌آید، گوش بگیر!

17:2b.PSA.017.002 داد من از حضور توصادر شود؛ چشمان تو راستی را ببیند.

17:3b.PSA.017.003 دل مراآزموده‌ای، شبانگاه از آن تفقد کرده‌ای. مرا قال گذاشته‌ای و هیچ نیافته‌ای، زیرا عزیمت کردم که زبانم تجاوز نکند.

17:4b.PSA.017.004 و اما کارهای آدمیان به کلام لبهای تو؛ خود را از راههای ظالم نگاه داشتم.

17:5b.PSA.017.005 قدمهایم به آثار تو قائم است، پس پایهایم نخواهد لغزید.

17:6b.PSA.017.006 ‌ای خدا تو را خوانده‌ام زیرا که مرا اجابت خواهی نمود. گوش خود را به من فراگیر و سخن مرا بشنو.

17:7b.PSA.017.007 رحمت های خود را امتیاز ده، ای که متوکلان خویش را به‌دست راست خود ازمخالفان ایشان می‌رهانی.

17:8b.PSA.017.008 مرا مثل مردمک چشم نگاه دار؛ مرا زیر سایه بال خود پنهان کن،

17:9b.PSA.017.009 از روی شریرانی که مرا خراب می‌سازند، ازدشمنان جانم که مرا احاطه می‌کنند.

17:10b.PSA.017.010 دل فربه خود را بسته‌اند. به زبان خویش سخنان تکبرآمیزمی گویند.

17:11b.PSA.017.011 الان قدمهای ما را احاطه کرده‌اند، وچشمان خود را دوخته‌اند تا ما را به زمین بیندازند.

17:12b.PSA.017.012 مثل او مثل شیری است که در دریدن حریص باشد، و مثل شیر ژیان که در بیشه خود درکمین است.

17:13b.PSA.017.013 ‌ای خداوند برخیز و پیش روی وی درآمده، او را بینداز و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،

17:14b.PSA.017.014 از آدمیان، ای خداوند، به‌دست خویش، از اهل جهان که نصیب ایشان در زندگانی است. که شکم ایشان را به ذخایرخود پرساخته‌ای و از اولاد سیر شده، زیادی مال خود را برای اطفال خویش ترک می‌کنند.و اما من روی تو را در عدالت خواهم دید و چون بیدار شوم از صورت تو سیر خواهم شد.

17:15b.PSA.017.015 و اما من روی تو را در عدالت خواهم دید و چون بیدار شوم از صورت تو سیر خواهم شد.

18

18:1b.PSA.018.001 ای خداوند! ای قوت من! تو را محبت می نمایم.

18:2b.PSA.018.002 خداوند صخره من است وملجا و نجات‌دهنده من. خدایم صخره من است که در او پناه می‌برم. سپر من و شاخ نجاتم و قلعه بلند من.

18:3b.PSA.018.003 خداوند را که سزاوار کل حمد است، خواهم خواند. پس، از دشمنانم رهایی خواهم یافت.

18:4b.PSA.018.004 رسنهای موت مرا احاطه کرده، و سیلابهای شرارت مرا ترسانیده بود.

18:5b.PSA.018.005 رسنهای گور دور مراگرفته بود و دامهای موت پیش روی من درآمده.

18:6b.PSA.018.006 در تنگی خود خداوند را خواندم و نزد خدای خویش استغاثه نمودم. او آواز مرا از هیکل خودشنید و استغاثه من به حضورش به گوش وی رسید.

18:7b.PSA.018.007 زمین متزلزل و مرتعش شده، اساس کوههابلرزید و متزلزل گردید چونکه خشم او افروخته شد.

18:8b.PSA.018.008 دخان از بینی او برآمد و نار از دهانش ملتهب گشت و آتشها از آن افروخته گردید.

18:9b.PSA.018.009 آسمان را خم کرده، نزول فرمود و زیر پای وی تاریکی غلیظ می‌بود.

18:10b.PSA.018.010 برکروبی سوار شده، پرواز نمود و بر بالهای باد طیران کرد.

18:11b.PSA.018.011 تاریکی را پرده خود و خیمه‌ای گرداگرد خویش بساخت، تاریکی آبها و ابرهای متراکم را.

18:12b.PSA.018.012 از تابش پیش روی وی ابرهایش می‌شتافتند، تگرگ و آتشهای افروخته.

18:13b.PSA.018.013 و خداوند از آسمان رعد کرده، حضرت اعلی آواز خود را بداد، تگرگ و آتشهای افروخته را.

18:14b.PSA.018.014 پس تیرهای خود را فرستاده، ایشان را پراکنده ساخت، و برقها بینداخت وایشان را پریشان نمود.

18:15b.PSA.018.015 آنگاه عمق های آب ظاهر شد و اساس ربع مسکون مکشوف گردید، از تنبیه تو‌ای خداوند، از نفخه باد بینی تو!

18:16b.PSA.018.016 پس، از اعلی فرستاده، مرا برگرفت و ازآبهای بسیار بیرون کشید.

18:17b.PSA.018.017 و مرا از دشمنان زورآورم رهایی داد و از خصمانم، زیرا که از من تواناتر بودند.

18:18b.PSA.018.018 در روز بلای من پیش رویم درآمدند، لیکن خداوند تکیه گاه من بود.

18:19b.PSA.018.019 و مرابجای وسیع بیرون آورد؛ مرا نجات داد زیرا که درمن رغبت می‌داشت.

18:20b.PSA.018.020 خداوند موافق عدالتم مرا جزا داد و به حسب طهارت دستم مرا مکافات رسانید.

18:21b.PSA.018.021 زیراکه راههای خداوند را نگاه داشته، و به خدای خویش عصیان نورزیده‌ام،

18:22b.PSA.018.022 و جمیع احکام اوپیش روی من بوده است و فرائض او را از خوددور نکرده‌ام،

18:23b.PSA.018.023 و نزد او بی‌عیب بوده‌ام وخویشتن را از گناه خود نگاه داشته‌ام.

18:24b.PSA.018.024 پس خداوند مرا موافق عدالتم پاداش داده است و به حسب طهارت دستم در نظر وی.

18:25b.PSA.018.025 خویشتن رابا رحیم، رحیم می‌نمایی، و با مرد کامل، خود راکامل می‌نمایی.

18:26b.PSA.018.026 خویشتن را با طاهر، طاهرمی نمایی و با مکار، به مکر رفتار می‌کنی.

18:27b.PSA.018.027 زیراقوم مظلوم را خواهی رهانید و چشمان متکبران را به زیر خواهی انداخت.

18:28b.PSA.018.028 زیرا که تو چراغ مراخواهی افروخت؛ یهوه خدایم تاریکی مرا روشن خواهد گردانید.

18:29b.PSA.018.029 زیرا به مدد تو بر فوجها حمله می‌برم و به خدای خود از حصارها برمی جهم.

18:30b.PSA.018.030 و اما خدا طریق او کامل است و کلام خداوندمصفی. او برای همه متوکلان خود سپر است،

18:31b.PSA.018.031 زیرا کیست خدا غیر از یهوه؟ و کیست صخره‌ای غیر از خدای ما؟

18:32b.PSA.018.032 خدایی که کمر مرابه قوت بسته و راههای مرا کامل گردانیده است.

18:33b.PSA.018.033 پایهای مرا مثل آهو ساخته و مرا به مقامهای اعلای من برپا داشته است.

18:34b.PSA.018.034 دستهای مرا برای جنگ تعلیم داده است، که کمان برنجین به بازوی من خم شد.

18:35b.PSA.018.035 سپر نجات خود را به من داده‌ای. دست راستت عمود من شده و مهربانی تو مرابزرگ ساخته است.

18:36b.PSA.018.036 قدمهایم را زیرم وسعت دادی که پایهای من نلغزید.

18:37b.PSA.018.037 دشمنان خود راتعاقب نموده، بدیشان خواهم رسید و تا تلف نشوند بر نخواهم گشت.

18:38b.PSA.018.038 ایشان را فرو خواهم کوفت که نتوانند برخاست و زیر پاهای من خواهند افتاد.

18:39b.PSA.018.039 زیرا کمر مرا برای جنگ به قوت بسته‌ای و مخالفانم را زیر پایم انداخته‌ای.

18:40b.PSA.018.040 گردنهای دشمنانم را به من تسلیم کرده‌ای تاخصمان خود را نابود بسازم.

18:41b.PSA.018.041 فریاد برآوردنداما رهاننده‌ای نبود نزد خداوند، ولی ایشان رااجابت نکرد.

18:42b.PSA.018.042 ایشان را چون غبار پیش بادساییده‌ام؛ مثل گل کوچه‌ها ایشان را دور ریخته‌ام.

18:43b.PSA.018.043 مرا از منازعه قوم رهانیده، سر امت هاساخته‌ای. قومی را که نشناخته بودم، مرا خدمت می‌نمایند.

18:44b.PSA.018.044 به مجرد شنیدن مرا اطاعت خواهند کرد؛ فرزندان غربا نزد من تذلل خواهندنمود.

18:45b.PSA.018.045 فرزندان غربا پژمرده می‌شوند و درقلعه های خود خواهند لرزید.

18:46b.PSA.018.046 خداوند زنده است و صخره من متبارک باد، و خدای نجات من متعال!

18:47b.PSA.018.047 خدایی که برای من انتقام می‌گیرد وقوم‌ها را زیر من مغلوب می‌سازد.

18:48b.PSA.018.048 مرا ازدشمنانم رهانیده، برخصمانم بلند کرده‌ای و ازمرد ظالم مرا خلاصی داده‌ای!

18:49b.PSA.018.049 لهذا‌ای خداوند تو را در میان امت‌ها حمد خواهم گفت وبه نام تو سرود خواهم خواند.که نجات عظیمی به پادشاه خود داده و به مسیح خویش رحمت نموده است. یعنی به داود و ذریت او تاابدالاباد.

18:50b.PSA.018.050 که نجات عظیمی به پادشاه خود داده و به مسیح خویش رحمت نموده است. یعنی به داود و ذریت او تاابدالاباد.

19

19:1b.PSA.019.001 آسمان جلال خدا را بیان می‌کند وفلک از عمل دستهایش خبر می‌دهد.

19:2b.PSA.019.002 روز سخن می‌راند تا روز و شب معرفت را اعلان می‌کند تا شب.

19:3b.PSA.019.003 سخن نیست و کلامی نی و آوازآنها شنیده نمی شود.

19:4b.PSA.019.004 قانون آنها در تمام جهان بیرون رفت و بیان آنها تا اقصای ربع مسکون.

19:5b.PSA.019.005 خیمه‌ای برای آفتاب در آنها قرار داد؛ و او مثل داماد از حجله خود بیرون می‌آید و مثل پهلوان ازدویدن در میدان شادی می‌کند.

19:6b.PSA.019.006 خروجش ازکرانه آسمان است و مدارش تا به کرانه دیگر؛ وهیچ‌چیز از حرارتش مستور نیست.

19:7b.PSA.019.007 شریعت خداوند کامل است و جان رابرمی گرداند؛ شهادات خداوند امین است و جاهل را حکیم می‌گرداند.

19:8b.PSA.019.008 فرایض خداوند راست است و دل را شاد می‌سازد. امر خداوند پاک است و چشم را روشن می‌کند.

19:9b.PSA.019.009 ترس خداوند طاهراست و ثابت تا ابدالاباد. احکام خداوند حق وتمام عدل است.

19:10b.PSA.019.010 از طلا مرغوب تر و از زرخالص بسیار. از شهد شیرینتر و از قطرات شانه عسل.

19:11b.PSA.019.011 بنده تو نیز از آنها متنبه می‌شود، و درحفظ آنها ثواب عظیمی است.

19:12b.PSA.019.012 کیست که سهوهای خود را بداند؟ مرا ازخطایای مخفی‌ام طاهر ساز.

19:13b.PSA.019.013 بنده ات را نیز ازاعمال متکبرانه باز دار تا بر من مسلط نشود؛ آنگاه بی‌عیب و از گناه عظیم مبرا خواهم بود.سخنان زبانم و تفکر دلم منظور نظر تو باشد، ای خداوند که صخره من و نجات‌دهنده من هستی!

19:14b.PSA.019.014 سخنان زبانم و تفکر دلم منظور نظر تو باشد، ای خداوند که صخره من و نجات‌دهنده من هستی!

20

20:1b.PSA.020.001 خداوند تو را در روز تنگی مستجاب فرماید. نام خدای یعقوب تو را سرافرازنماید.

20:2b.PSA.020.002 نصرت برای تو از قدس خود بفرستد وتو را از صهیون تایید نماید.

20:3b.PSA.020.003 جمیع هدایای تو رابه یاد آورد و قربانی های سوختنی تو را قبول فرماید. سلاه.

20:4b.PSA.020.004 موافق دل تو به تو عطا فرماید وهمه مشورتهای تو را به انجام رساند.

20:5b.PSA.020.005 به نجات تو خواهیم سرایید و به نام خدای خود، علم خود را خواهیم افراشت. خداوندتمامی مسالت تو را به انجام خواهد رسانید.

20:6b.PSA.020.006 الان دانسته‌ام که خداوند مسیح خود رامی رهاند. از فلک قدس خود او را اجابت خواهدنمود، به قوت نجات‌بخش دست راست خویش.

20:7b.PSA.020.007 اینان ارابه‌ها را و آنان اسبها را، اما ما نام یهوه خدای خود را ذکر خواهیم نمود.

20:8b.PSA.020.008 ایشان خم شده، افتاده‌اند و اما ما برخاسته، ایستاده‌ایم.‌ای خداوند نجات بده! پادشاه در روزی که بخوانیم، ما را مستجاب فرماید.

20:9b.PSA.020.009 ‌ای خداوند نجات بده! پادشاه در روزی که بخوانیم، ما را مستجاب فرماید.

21

21:1b.PSA.021.001 ای خداوند در قوت تو پادشاه شادی می کند و در نجات تو چه بسیار به وجدخواهد آمد.

21:2b.PSA.021.002 مراد دل او را به وی بخشیدی و مسالت زبانش را از او دریغ نداشتی. سلاه.

21:3b.PSA.021.003 زیرابه برکات نیکو بر مراد او سبقت جستی. تاجی اززر خالص برسر وی نهادی.

21:4b.PSA.021.004 حیات را از توخواست و آن را به وی دادی، و طول ایام را تاابدالاباد.

21:5b.PSA.021.005 جلال او به‌سبب نجات تو عظیم شده. اکرام و حشمت را بر او نهاده‌ای.

21:6b.PSA.021.006 زیرا او رامبارک ساخته‌ای تا ابدالاباد. به حضور خود او رابی نهایت شادمان گردانیده‌ای.

21:7b.PSA.021.007 زیرا که پادشاه برخداوند توکل می‌دارد، و به رحمت حضرت اعلی جنبش نخواهد خورد.

21:8b.PSA.021.008 دست تو همه دشمنانت را خواهد دریافت. دست راست تو آنانی را که از تو نفرت دارندخواهد دریافت.

21:9b.PSA.021.009 در وقت غضب خود، ایشان راچون تنور آتش خواهی ساخت. خداوند ایشان را در خشم خود خواهد بلعید و آتش ایشان راخواهد خورد.

21:10b.PSA.021.010 ثمره ایشان را از زمین هلاک خواهی ساخت و ذریت ایشان را از میان بنی آدم.

21:11b.PSA.021.011 زیرا قصد بدی برای تو کردند و مکایدی رااندیشیدند که آن را نتوانستند بجا آورد.

21:12b.PSA.021.012 زیراکه ایشان را روگردان خواهی ساخت. بر زههای خود تیرها را به روی ایشان نشان خواهی گرفت.‌ای خداوند در قوت خود متعال شو. جبروت تو را ترنم و تسبیح خواهیم خواند.

21:13b.PSA.021.013 ‌ای خداوند در قوت خود متعال شو. جبروت تو را ترنم و تسبیح خواهیم خواند.

22

22:1b.PSA.022.001 ای خدای من، ای خدای من، چرا مراترک کرده‌ای و از نجات من و سخنان فریادم دور هستی؟

22:2b.PSA.022.002 ‌ای خدای من در روز می خوانم و مرا اجابت نمی کنی. در شب نیز و مراخاموشی نیست.

22:3b.PSA.022.003 و اما تو قدوس هستی، ای که بر تسبیحات اسرائیل نشسته‌ای.

22:4b.PSA.022.004 پدران ما بر توتوکل داشتند. بر تو توکل داشتند و ایشان راخلاصی دادی.

22:5b.PSA.022.005 نزد تو فریاد برآوردند و رهایی یافتند. بر تو توکل داشتند، پس خجل نشدند.

22:6b.PSA.022.006 و اما من کرم هستم و انسان نی. عار آدمیان هستم و حقیر شمرده شده قوم.

22:7b.PSA.022.007 هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند وسرهای خود را می‌جنبانند (و می‌گویند):

22:8b.PSA.022.008 «برخداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او رابرهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.»

22:9b.PSA.022.009 زیرا که تومرا از شکم بیرون آوردی؛ وقتی که بر آغوش مادر خود بودم مرا مطمئن ساختی.

22:10b.PSA.022.010 از رحم برتو انداخته شدم. از شکم مادرم خدای من توهستی.

22:11b.PSA.022.011 از من دور مباش زیرا تنگی نزدیک است. و کسی نیست که مدد کند.

22:12b.PSA.022.012 گاوان نربسیار دور مرا گرفته‌اند. زورمندان باشان مرااحاطه کرده‌اند.

22:13b.PSA.022.013 دهان خود را بر من باز کردند، مثل شیر درنده غران.

22:14b.PSA.022.014 مثل آب ریخته شده‌ام. وهمه استخوانهایم از هم گسیخته. دلم مثل موم گردیده، در میان احشایم گداخته شده است.

22:15b.PSA.022.015 قوت من مثل سفال خشک شده و زبانم به کامم چسبیده. و مرا به خاک موت نهاده‌ای.

22:16b.PSA.022.016 زیراسگان دور مرا گرفته‌اند. جماعت اشرار مرا احاطه کرده، دستها و پایهای مرا سفته‌اند.

22:17b.PSA.022.017 همه استخوانهای خود را می‌شمارم. ایشان به من چشم دوخته، می‌نگرند.

22:18b.PSA.022.018 رخت مرا در میان خود تقسیم کردند. و بر لباس من قرعه انداختند.

22:19b.PSA.022.019 اما تو‌ای خداوند دور مباش. ای قوت من برای نصرت من شتاب کن.

22:20b.PSA.022.020 جان مرا از شمشیرخلاص کن. و یگانه مرا از دست سگان.

22:21b.PSA.022.021 مرا ازدهان شیر خلاصی ده. ای که از میان شاخهای گاووحشی مرا اجابت کرده‌ای.

22:22b.PSA.022.022 نام تو را به برادران خود اعلام خواهم کرد. در میان جماعت تو راتسبیح خواهم خواند.

22:23b.PSA.022.023 ‌ای ترسندگان خداوند او را حمد گویید. تمام ذریت یعقوب او را تمجید نمایید. و جمیع ذریت اسرائیل از وی بترسید.

22:24b.PSA.022.024 زیرا مسکنت مسکین را حقیر و خوار نشمرده، و روی خود رااز او نپوشانیده است. و چون نزد وی فریاد برآورداو را اجابت فرمود.

22:25b.PSA.022.025 تسبیح من در جماعت بزرگ از تو است. نذرهای خود را به حضورترسندگانت ادا خواهم نمود.

22:26b.PSA.022.026 حلیمان غذاخورده، سیر خواهند شد. و طالبان خداوند او راتسبیح خواهند خواند. و دلهای شما زیست خواهد کرد تا ابدالاباد.

22:27b.PSA.022.027 جمیع کرانه های زمین متذکر شده، بسوی خداوند بازگشت خواهندنمود. و همه قبایل امت‌ها به حضور تو سجده خواهند کرد.

22:28b.PSA.022.028 زیرا سلطنت از آن خداونداست. و او بر امت‌ها مسلط است.

22:29b.PSA.022.029 همه متمولان زمین غذا خورده، سجده خواهند کرد. وبه حضور وی هر‌که به خاک فرو می‌رود رکوع خواهد نمود. و کسی جان خود را زنده نخواهدساخت.

22:30b.PSA.022.030 ذریتی او را عبادت خواهند کرد ودرباره خداوند طبقه بعد را اخبار خواهند نمود.ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.

22:31b.PSA.022.031 ایشان خواهند آمد و از عدالت او خبرخواهند داد، قومی را که متولد خواهند شد که اواین کار کرده است.

23

23:1b.PSA.023.001 خداوند شبان من است. محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.

23:2b.PSA.023.002 در مرتعهای سبزمرا می‌خواباند. نزد آبهای راحت مرا رهبری می‌کند.

23:3b.PSA.023.003 جان مرا برمی گرداند. و به‌خاطر نام خود به راههای عدالت هدایتم می‌نماید.

23:4b.PSA.023.004 چون در وادی سایه موت نیز راه روم از بدی نخواهم ترسید زیرا تو با من هستی. عصا و چوب دستی تومرا تسلی خواهد داد.

23:5b.PSA.023.005 سفره‌ای برای من به حضور دشمنانم می‌گسترانی. سر مرا به روغن تدهین کرده‌ای و کاسه‌ام لبریز شده است.هرآینه نیکویی و رحمت تمام ایام عمرم در‌پی من خواهد بود. و در خانه خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالاباد.

23:6b.PSA.023.006 هرآینه نیکویی و رحمت تمام ایام عمرم در‌پی من خواهد بود. و در خانه خداوند ساکن خواهم بود تا ابدالاباد.

24

24:1b.PSA.024.001 زمین و پری آن از آن خداوند است. ربع مسکون و ساکنان آن.

24:2b.PSA.024.002 زیرا که اواساس آن را بر دریاها نهاد. و آن را بر نهرها ثابت گردانید.

24:3b.PSA.024.003 کیست که به کوه خداوند برآید؟ وکیست که به مکان قدس او ساکن شود؟

24:4b.PSA.024.004 او که پاک دست و صاف دل باشد، که جان خود را به بطالت ندهد و قسم دروغ نخورد.

24:5b.PSA.024.005 او برکت را ازخداوند خواهد یافت. و عدالت را از خدای نجات خود.

24:6b.PSA.024.006 این است طبقه طالبان او. طالبان روی تو‌ای (خدای ) یعقوب. سلاه.

24:7b.PSA.024.007 ‌ای دروازه‌ها سرهای خود را برافرازید! ای درهای ابدی برافراشته شوید تا پادشاه جلال داخل شود!

24:8b.PSA.024.008 این پادشاه جلال کیست؟ خداوندقدیر و جبار؟ خداوند که در جنگ جبار است.

24:9b.PSA.024.009 ‌ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای ابدی برافرازید تا پادشاه جلال داخل شود!این پادشاه جلال کیست؟ یهوه صبایوت پادشاه جلال اوست. سلاه.

24:10b.PSA.024.010 این پادشاه جلال کیست؟ یهوه صبایوت پادشاه جلال اوست. سلاه.

25

25:1b.PSA.025.001 ای خداوند بسوی تو جان خود رابرمی افرازم. ای خدای من بر تو توکل می‌دارم.

25:2b.PSA.025.002 پس مگذار که خجل بشوم و دشمنانم بر من فخر نمایند.

25:3b.PSA.025.003 بلی هر‌که انتظار تو می‌کشدخجل نخواهد شد. آنانی که بی‌سبب خیانت می‌کنند خجل خواهند گردید.

25:4b.PSA.025.004 ‌ای خداوندطریق های خود را به من بیاموز و راههای خویش را به من تعلیم ده.

25:5b.PSA.025.005 مرا به راستی خود سالک گردان و مرا تعلیم ده زیرا تو خدای نجات من هستی. تمامی روز منتظر تو بوده‌ام.

25:6b.PSA.025.006 ‌ای خداونداحسانات و رحمت های خود را بیاد آور چونکه آنها از ازل بوده است.

25:7b.PSA.025.007 خطایای جوانی وعصیانم را بیاد میاور. ای خداوند به رحمت خودو به‌خاطر نیکویی خویش مرا یاد کن.

25:8b.PSA.025.008 خداوندنیکو و عادل است. پس به گناه کاران طریق راخواهد آموخت.

25:9b.PSA.025.009 مسکینان را به انصاف رهبری خواهد کرد و به مسکینان طریق خود را تعلیم خواهد داد.

25:10b.PSA.025.010 همه راههای خداوند رحمت وحق است برای آنانی که عهد و شهادات او را نگاه می‌دارند.

25:11b.PSA.025.011 ‌ای خداوند به‌خاطر اسم خود، گناه مرابیامرز زیرا که بزرگ است.

25:12b.PSA.025.012 کیست آن آدمی که از خداوند می‌ترسد؟ او را بطریقی که اختیار کرده است خواهد آموخت.

25:13b.PSA.025.013 جان او در نیکویی شب را بسر خواهد برد. و ذریت او وارث زمین خواهند شد.

25:14b.PSA.025.014 سر خداوند با ترسندگان او است و عهد او تا ایشان را تعلیم دهد.

25:15b.PSA.025.015 چشمان من دائم بسوی خداوند است زیرا که او پایهای مرااز دام بیرون می‌آورد.

25:16b.PSA.025.016 بر من ملتفت شده، رحمت بفرما زیرا که منفرد و مسکین هستم.

25:17b.PSA.025.017 تنگیهای دل من زیاد شده است. مرا ازمشقت های من بیرون آور.

25:18b.PSA.025.018 بر مسکنت و رنج من نظر افکن و جمیع خطایایم را بیامرز.

25:19b.PSA.025.019 بردشمنانم نظر کن زیرا که بسیارند و به کینه تلخ به من کینه می‌ورزند.

25:20b.PSA.025.020 جانم را حفظ کن و مرارهایی ده تا خجل نشوم زیرا بر تو توکل دارم.

25:21b.PSA.025.021 کمال و راستی حافظ من باشند زیرا که منتظرتو هستم.‌ای خدا اسرائیل را خلاصی ده، ازجمیع مشقتهای وی.

25:22b.PSA.025.022 ‌ای خدا اسرائیل را خلاصی ده، ازجمیع مشقتهای وی.

26

26:1b.PSA.026.001 ای خداوند مرا داد بده زیرا که من درکمال خود رفتار نموده‌ام و بر خداوندتوکل داشته‌ام، پس نخواهم لغزید.

26:2b.PSA.026.002 ‌ای خداوندمرا امتحان کن و مرا بیازما. باطن و قلب مرا مصفی گردان.

26:3b.PSA.026.003 زیرا که رحمت تو در مد نظر من است ودر راستی تو رفتار نموده‌ام

26:4b.PSA.026.004 با مردان باطل ننشسته‌ام و با منافقین داخل نخواهم شد.

26:5b.PSA.026.005 ازجماعت بدکاران نفرت می‌دارم و با طالحین نخواهم نشست.

26:6b.PSA.026.006 دستهای خود را در صفامی شویم. مذبح تو را‌ای خداوند طواف خواهم نمود.

26:7b.PSA.026.007 تا آواز حمد تو را بشنوانم و عجایب تو رااخبار نمایم.

26:8b.PSA.026.008 ‌ای خداوند محل خانه تو را دوست می‌دارم و مقام سکونت جلال تو را.

26:9b.PSA.026.009 جانم را با گناهکاران جمع مکن و نه حیات مرا با مردمان خون ریز.

26:10b.PSA.026.010 که در دستهای ایشان آزار است و دست راست ایشان پر از رشوه است.

26:11b.PSA.026.011 و اما من درکمال خود سالک می‌باشم. مرا خلاصی ده و برمن رحم فرما.پایم در جای هموار ایستاده است. خداوند را در جماعت‌ها متبارک خواهم خواند.

26:12b.PSA.026.012 پایم در جای هموار ایستاده است. خداوند را در جماعت‌ها متبارک خواهم خواند.

27

27:1b.PSA.027.001 خداوند نور من و نجات من است از که بترسم؟ خداوند ملجای جان من است از که هراسان شوم؟

27:2b.PSA.027.002 چون شریران بر من نزدیک آمدند تا گوشت مرا بخورند، یعنی خصمان ودشمنانم، ایشان لغزیدند و افتادند.

27:3b.PSA.027.003 اگر لشکری بر فرود آید دلم نخواهد ترسید. اگر جنگ بر من برپا شود، در این نیز اطمینان خواهم داشت.

27:4b.PSA.027.004 یک چیز از خداوند خواستم و آن را خواهم طلبید: که تمام ایام عمرم در خانه خداوند ساکن باشم تاجمال خداوند را مشاهده کنم و در هیکل او تفکرنمایم.

27:5b.PSA.027.005 زیرا که در روز بلا مرا در سایبان خودنهفته، در پرده خیمه خود مرا مخفی خواهدداشت و مرا بر صخره بلند خواهد ساخت.

27:6b.PSA.027.006 والان سرم بر دشمنانم گرداگردم برافراشته خواهدشد. قربانی های شادکامی را در خیمه او خواهم گذرانید و برای خداوند سرود و تسبیح خواهم خواند.

27:7b.PSA.027.007 ‌ای خداوند چون به آواز خود می‌خوانم مرابشنو و رحمت فرموده، مرا مستجاب فرما.

27:8b.PSA.027.008 دل من به تو می‌گوید (که گفته‌ای ): «روی مرا بطلبید.» بلی روی تو را‌ای خداوند خواهم طلبید.

27:9b.PSA.027.009 روی خود را از من مپوشان و بنده خود را در خشم برمگردان. تو مددکار من بوده‌ای. ای خدای نجاتم، مرا رد مکن و ترک منما.

27:10b.PSA.027.010 چون پدر ومادرم مرا ترک کنند، آنگاه خداوند مرا برمی دارد.

27:11b.PSA.027.011 ‌ای خداوند طریق خود را به من بیاموز و به‌سبب دشمنانم مرا به راه راست هدایت فرما.

27:12b.PSA.027.012 مرا به خواهش خصمانم مسپار، زیرا که شهودکذبه و دمندگان ظلم بر من برخاسته‌اند.

27:13b.PSA.027.013 اگرباور نمی کردم که احسان خداوند را در زمین زندگان ببینم.برای خداوند منتظر باش و قوی شو و دلت را تقویت خواهد داد. بلی منتظرخداوند باش.

27:14b.PSA.027.014 برای خداوند منتظر باش و قوی شو و دلت را تقویت خواهد داد. بلی منتظرخداوند باش.

28

28:1b.PSA.028.001 ای خداوند، نزد تو فریاد برمی آورم. ای صخره من، از من خاموش مباش. مبادا اگر از من خاموش شوی، مثل آنانی باشم که به حفره فرو می‌روند.

28:2b.PSA.028.002 آواز تضرع مرا بشنو چون نزد تو استغاثه می‌کنم و دست خود را به محراب قدس تو برمی افرازم.

28:3b.PSA.028.003 مرا با شریران و بدکاران مکش که با همسایگان خود سخن صلح‌آمیزمی گویند و آزار در دل ایشان است.

28:4b.PSA.028.004 آنها را به حسب کردار ایشان و موافق اعمال زشت ایشان بده آنها را مطابق عمل دست ایشان بده و رفتارایشان را به خود ایشان رد نما.

28:5b.PSA.028.005 چونکه در اعمال خداوند و صنعت دست وی تفکر نمی کنند. ایشان را منهدم خواهی ساخت و بنا نخواهی نمود.

28:6b.PSA.028.006 خداوند متبارک باد زیرا که آواز تضرع مراشنیده است.

28:7b.PSA.028.007 خداوند قوت من و سپر من است. دلم بر او توکل داشت و مدد یافته‌ام. پس دل من به وجد آمده است و به‌سرود خود او را حمدخواهم گفت.

28:8b.PSA.028.008 خداوند قوت ایشان است و برای مسیح خود قلعه نجات.قوم خود را نجات ده ومیراث خود را مبارک فرما. ایشان را رعایت کن وبرافراز تا ابدالاباد.

28:9b.PSA.028.009 قوم خود را نجات ده ومیراث خود را مبارک فرما. ایشان را رعایت کن وبرافراز تا ابدالاباد.

29

29:1b.PSA.029.001 ای فرزندان خدا، خداوند را توصیف کنید. جلال و قوت را برای خداوندتوصیف نمایید.

29:2b.PSA.029.002 خداوند را به جلال اسم اوتمجید نمایید. خداوند را در زینت قدوسیت سجده کنید.

29:3b.PSA.029.003 آواز خداوند فوق آبها است. خدای جلال رعد می‌دهد. خداوند بالای آبهای بسیار است.

29:4b.PSA.029.004 آواز خداوند با قوت است. آوازخداوند با جلال است.

29:5b.PSA.029.005 آواز خداوند سروهای آزاد را می‌شکند. خداوند سروهای آزاد لبنان رامی شکند.

29:6b.PSA.029.006 آنها را مثل گوساله می‌جهاند. لبنان وسریون را مثل بچه گاو وحشی.

29:7b.PSA.029.007 آواز خداوندزبانه های آتش را می‌شکافد.

29:8b.PSA.029.008 آواز خداوندصحرا را متزلزل می‌سازد. خداوند صحرای قادش را متزلزل می‌سازد.

29:9b.PSA.029.009 آواز خداوند غزالهارا به درد زه می‌اندازد، و جنگل را بی‌برگ می‌گرداند. و در هیکل او جمیع جلال را ذکرمی کنند.

29:10b.PSA.029.010 خداوند بر طوفان جلوس نموده. خداوند نشسته است پادشاه تا ابدالاباد.خداوند قوم خود را قوت خواهد بخشید. خداوند قوم خود را به سلامتی مبارک خواهدنمود.

29:11b.PSA.029.011 خداوند قوم خود را قوت خواهد بخشید. خداوند قوم خود را به سلامتی مبارک خواهدنمود.

30

30:1b.PSA.030.001 ای خداوند تو را تسبیح می‌خوانم زیراکه مرا بالا کشیدی و دشمنانم را بر من مفتخر نساختی.

30:2b.PSA.030.002 ‌ای یهوه خدای من! نزد تواستغاثه نمودم و مرا شفا دادی.

30:3b.PSA.030.003 ‌ای خداوندجانم را از حفره برآوردی. مرا زنده ساختی تا به هاویه فرونروم.

30:4b.PSA.030.004 ‌ای مقدسان خداوند او رابسرایید و به ذکر قدوسیت او حمد گویید!

30:5b.PSA.030.005 زیراکه غضب او لحظه‌ای است و در رضامندی اوزندگانی. شامگاه گریه نزیل می‌شود. صبحگاهان شادی رخ می‌نماید.

30:6b.PSA.030.006 و اما من در کامیابی خودگفتم: «جنبش نخواهم خورد تا ابدالاباد.»

30:7b.PSA.030.007 ‌ای خداوند به رضامندی خود کوه مرا در قوت ثابت گردانیدی و چون روی خود را پوشاندی پریشان شدم.

30:8b.PSA.030.008 ‌ای خداوند نزد تو فریاد برمی آورم و نزدخداوند تضرع می‌نمایم.

30:9b.PSA.030.009 در خون من چه فایده است چون به حفره فرو روم. آیا خاک تو را حمدمی گوید و راستی تو را اخبار می‌نماید؟

30:10b.PSA.030.010 ‌ای خداوند بشنو و به من کرم فرما. ای خداوندمددکار من باش.

30:11b.PSA.030.011 ماتم مرا برای من به رقص مبدل ساخته‌ای. پلاس را از من بیرون کرده و کمرمرا به شادی بسته‌ای.تا جلالم ترا سرودخواند و خاموش نشود. ای یهوه خدای من، تو راحمد خواهم گفت تا ابدالاباد.

30:12b.PSA.030.012 تا جلالم ترا سرودخواند و خاموش نشود. ای یهوه خدای من، تو راحمد خواهم گفت تا ابدالاباد.

31

31:1b.PSA.031.001 ای خداوند بر تو توکل دارم پس خجل نشوم تا به ابد. در عدالت خویش مرانجات بده.

31:2b.PSA.031.002 گوش خود را به من فراگیر و مرا به زودی برهان. برایم صخره‌ای قوی و خانه‌ای حصین باش تا مرا خلاصی دهی.

31:3b.PSA.031.003 زیرا صخره وقلعه من تو هستی. به‌خاطر نام خود مرا هدایت ورهبری فرما.

31:4b.PSA.031.004 مرا از دامی که برایم پنهان کرده اندبیرون آور.

31:5b.PSA.031.005 زیرا قلعه من تو هستی. روح خود رابه‌دست تو می‌سپارم. ای یهوه خدای حق تو مرافدیه دادی.

31:6b.PSA.031.006 از آنانی که اباطیل دروغ را پیروی می‌کنند نفرت می‌کنم. و اما من بر خداوند توکل می‌دارم.

31:7b.PSA.031.007 به رحمت تو وجد و شادی می‌کنم زیرا مشقت مرا دیده و جانم را در تنگیهاشناخته‌ای.

31:8b.PSA.031.008 مرا به‌دست دشمن اسیرنساخته‌ای. پایهای مرا بجای وسیع قائم گردانیده‌ای.

31:9b.PSA.031.009 ‌ای خداوند بر من رحمت فرما زیرا در تنگی هستم. چشم من از غصه کاهیده شد، بلکه جانم وجسدم نیز.

31:10b.PSA.031.010 زیرا که حیاتم از غم و سالهایم ازناله فانی گردیده است. قوتم از گناهم ضعیف واستخوانهایم پوسیده شد.

31:11b.PSA.031.011 نزد همه دشمنانم عار گردیده‌ام. خصوص نزد همسایگان خویش وباعث خوف آشنایان شده‌ام. هرکه مرا بیرون بینداز من می‌گریزد.

31:12b.PSA.031.012 مثل مرده از خاطر فراموش شده‌ام و مانند ظرف تلف شده گردیده‌ام.

31:13b.PSA.031.013 زیراکه بهتان را از بسیاری شنیدم و خوف گرداگرد من می‌باشد، زیرا بر من با هم مشورت می‌کنند و درقصد جانم تفکر می‌نمایند.

31:14b.PSA.031.014 و اما من بر تو ای خداوند توکل می‌دارم و گفته‌ام خدای من توهستی.

31:15b.PSA.031.015 وقتهای من در دست تو می‌باشد. مرا ازدست دشمنانم و جفاکنندگانم خلاصی ده.

31:16b.PSA.031.016 روی خود را بربنده ات تابان ساز و مرا به رحمت خود نجات‌بخش.

31:17b.PSA.031.017 ‌ای خداوند خجل نشوم چونکه تو را خوانده‌ام. شریران خجل شوندو در حفره خاموش باشند.

31:18b.PSA.031.018 لبهای دروغ گوگنگ شود که به درشتی و تکبر و استهانت برعادلان سخن می‌گوید.

31:19b.PSA.031.019 زهی عظمت احسان توکه برای ترسندگانت ذخیره کرده‌ای و برای متوکلانت پیش بنی آدم ظاهر ساخته‌ای.

31:20b.PSA.031.020 ایشان را در پرده روی خود از مکاید مردم خواهی پوشانید. ایشان را در خیمه‌ای از عداوت زبانها مخفی خواهی داشت.

31:21b.PSA.031.021 متبارک بادخداوند که رحمت عجیب خود را در شهرحصین به من ظاهر کرده است.

31:22b.PSA.031.022 و اما من درحیرت خود گفتم که از نظر تو منقطع شده‌ام. لیکن چون نزد تو فریاد کردم آواز تضرع مرا شنیدی.

31:23b.PSA.031.023 ‌ای جمیع مقدسان خداوند او را دوست دارید. خداوند امنا را محفوظ می‌دارد و متکبران رامجازات کثیر می‌دهد.قوی باشید و دل شما راتقویت خواهد داد. ای همگانی که برای خداوندانتظار می‌کشید!

31:24b.PSA.031.024 قوی باشید و دل شما راتقویت خواهد داد. ای همگانی که برای خداوندانتظار می‌کشید!

32

32:1b.PSA.032.001 خوشابحال کسی‌که عصیان او آمرزیده شد و گناه وی مستور گردید.

32:2b.PSA.032.002 خوشابحال کسی‌که خداوند به وی جرمی درحساب نیاورد. و در روح او حیله‌ای نمی باشد.

32:3b.PSA.032.003 هنگامی که خاموش می‌بودم، استخوانهایم پوسیده می‌شد از نعره‌ای که تمامی روزمی زدم.

32:4b.PSA.032.004 چونکه دست تو روز و شب بر من سنگین می‌بود. رطوبتم به خشکی تابستان مبدل گردید، سلاه.

32:5b.PSA.032.005 به گناه خود نزد تواعتراف کردم و جرم خود را مخفی نداشتم. گفتم: عصیان خود را نزد خداوند اقرارمی کنم. پس تو آلایش گناهم را عفو کردی، سلاه.

32:6b.PSA.032.006 از این‌رو هر مقدسی در وقت اجابت نزد تودعا خواهد کرد. وقتی که آبهای بسیار به سیلان آید، هرگز بدو نخواهد رسید.

32:7b.PSA.032.007 توملجای من هستی مرا از تنگی حفظ خواهی کرد. مرا به‌سرودهای نجات احاطه خواهی نمود، سلاه.

32:8b.PSA.032.008 تو را حکمت خواهم آموخت و براهی که باید رفت ارشاد خواهم نمود و تو را به چشم خودکه بر تو است نصیحت خواهم فرمود.

32:9b.PSA.032.009 مثل اسب و قاطر بی‌فهم مباشید که آنها را برای بستن به دهنه و لگام زینت می‌دهند، والا نزدیک تونخواهند آمد.

32:10b.PSA.032.010 غمهای شریر بسیار می‌باشد. اما هر‌که برخداوند توکل دارد رحمت او را احاطه خواهد کرد.‌ای صالحان در خداوند شادی و وجد کنید و‌ای همه راست دلان ترنم نمایید.

32:11b.PSA.032.011 ‌ای صالحان در خداوند شادی و وجد کنید و‌ای همه راست دلان ترنم نمایید.

33

33:1b.PSA.033.001 ای صالحان در خداوند شادی نمایید، زیرا که تسبیح خواندن راستان رامی شاید.

33:2b.PSA.033.002 خداوند را بربط حمد بگویید. با عودده تار او را سرود بخوانید.

33:3b.PSA.033.003 سرودی تازه برای اوبسرایید. نیکو بنوازید با آهنگ بلند.

33:4b.PSA.033.004 زیرا کلام خداوند مستقیم است و جمیع کارهای او با امانت است.

33:5b.PSA.033.005 عدالت و انصاف را دوست می‌دارد. جهان از رحمت خداوند پر است.

33:6b.PSA.033.006 به کلام خداوند آسمانها ساخته شد و کل جنود آنها به نفخه دهان او.

33:7b.PSA.033.007 آبهای دریا را مثل توده جمع می‌کند و لجه‌ها را در خزانه‌ها ذخیره می‌نماید.

33:8b.PSA.033.008 تمامی اهل زمین از خداوند بترسند. جمیع سکنه ربع مسکون از او بترسند.

33:9b.PSA.033.009 زیرا که او گفت و شد. او امر فرمود و قایم گردید.

33:10b.PSA.033.010 خداوندمشورت امت‌ها را باطل می‌کند. تدبیرهای قبائل را نیست می‌گرداند.

33:11b.PSA.033.011 مشورت خداوند قائم است تا ابدالاباد. تدابیر قلب او تا دهرالدهور.

33:12b.PSA.033.012 خوشابحال امتی که یهوه خدای ایشان است وقومی که ایشان را برای میراث خود برگزیده است.

33:13b.PSA.033.013 از آسمان خداوند نظر افکند و جمیع بنی آدم را نگریست.

33:14b.PSA.033.014 از مکان سکونت خویش نظر می‌افکند، برجمیع ساکنان جهان.

33:15b.PSA.033.015 او که دلهای ایشان را جمیع سرشته است و اعمال ایشان را درک نموده است.

33:16b.PSA.033.016 پادشاه به زیادتی لشکر خلاص نخواهد شد و جبار به بسیاری قوت رهایی نخواهد یافت.

33:17b.PSA.033.017 اسب به جهت استخلاص باطل است و به شدت قوت خودکسی را رهایی نخواهد داد.

33:18b.PSA.033.018 اینک چشم خداوند بر آنانی است که از او می‌ترسند، برآنانی که انتظار رحمت او را می‌کشند.

33:19b.PSA.033.019 تاجان ایشان را از موت رهایی بخشد و ایشان رادر قحط زنده نگاه دارد.

33:20b.PSA.033.020 جان ما منتظرخداوند می‌باشد. او اعانت و سپر ما است.

33:21b.PSA.033.021 زیرا که دل ما در او شادی می‌کند و در نام قدوس او توکل می‌داریم.‌ای خداوندرحمت تو بر ما باد. چنانکه امیدوار توبوده‌ایم.

33:22b.PSA.033.022 ‌ای خداوندرحمت تو بر ما باد. �نانکه امیدوار توبوده‌ایم.

34

34:1b.PSA.034.001 خداوند را در هر وقت متبارک خواهم گفت. تسبیح او دائم بر زبان من خواهدبود.

34:2b.PSA.034.002 جان من در خداوند فخر خواهد کرد. مسکینان شنیده، شادی خواهند نمود.

34:3b.PSA.034.003 خداوندرا با من تکبیر نمایید. نام او را با یکدیگربرافرازیم.

34:4b.PSA.034.004 چون خداوند را طلبیدم مرامستجاب فرمود و مرا از جمیع ترسهایم خلاصی بخشید.

34:5b.PSA.034.005 بسوی او نظر کردند و منور گردیدند ورویهای ایشان خجل نشد.

34:6b.PSA.034.006 این مسکین فریادکرد و خداوند او را شنید و او را از تمامی تنگیهایش رهایی بخشید.

34:7b.PSA.034.007 فرشته خداوندگرداگرد ترسندگان او است. اردو زده، ایشان رامی رهاند.

34:8b.PSA.034.008 بچشید و ببینید که خداوند نیکواست. خوشابحال شخصی که بدو توکل می‌دارد.

34:9b.PSA.034.009 ‌ای مقدسان خداوند از او بترسید زیرا که ترسندگان او را هیچ کمی نیست.

34:10b.PSA.034.010 شیربچگان بی‌نوا شده، گرسنگی می‌کشند و اما طالبان خداوند را به هیچ‌چیز نیکو کمی نخواهد شد.

34:11b.PSA.034.011 ‌ای اطفال بیایید مرا بشنوید و ترس خداوند رابه شما خواهم آموخت.

34:12b.PSA.034.012 کیست آن شخصی که آرزومند حیات‌است و طول ایام را دوست می‌دارد تا نیکویی را ببیند.

34:13b.PSA.034.013 زبانت را از بدی نگاه دار و لبهایت را از سخنان حیله آمیز.

34:14b.PSA.034.014 ازبدی اجتناب نما و نیکویی بکن. صلح را طلب نماو در‌پی آن بکوش.

34:15b.PSA.034.015 چشمان خداوند بسوی صالحان است و گوشهای وی بسوی فریاد ایشان.

34:16b.PSA.034.016 روی خداوند بسوی بدکاران است تا ذکرایشان را از زمین منقطع سازد.

34:17b.PSA.034.017 چون (صالحان )فریاد برآوردند خداوند ایشان را شنید و ایشان رااز همه تنگیهای ایشان رهایی بخشید.

34:18b.PSA.034.018 خداوند نزدیک شکسته دلان است و روح کوفتگان را نجات خواهد داد.

34:19b.PSA.034.019 زحمات مردصالح بسیار است. اما خداوند او را از همه آنهاخواهد رهانید.

34:20b.PSA.034.020 همه استخوانهای ایشان رانگاه می‌دارد، که یکی از آنها شکسته نخواهد شد.

34:21b.PSA.034.021 شریر را شرارت هلاک خواهد کرد و ازدشمنان مرد صالح موآخذه خواهد شد.خداوند جان بندگان خود را فدیه خواهد داد واز آنانی که بر وی توکل دارند موآخذه نخواهدشد.

34:22b.PSA.034.022 خداوند جان بندگان خود را فدیه خواهد داد واز آنانی که بر وی توکل دارند موآخذه نخواهدشد.

35

35:1b.PSA.035.001 ای خداوند با خصمان من مخاصمه نما و جنگ کن با آنانی که با من جنگ می‌کنند.

35:2b.PSA.035.002 سپر و مجن را بگیر و به اعانت من برخیز.

35:3b.PSA.035.003 و نیزه را راست کن و راه را پیش روی جفاکنندگانم ببند و به‌جان من بگو من نجات توهستم.

35:4b.PSA.035.004 خجل و رسوا شوند آنانی که قصد جان من دارند و آنانی که بداندیش منند، برگردانیده وخجل شوند.

35:5b.PSA.035.005 مثل کاه پیش روی باد باشند وفرشته خداوند ایشان را براند.

35:6b.PSA.035.006 راه ایشان تاریکی و لغزنده باد. و فرشته خداوند ایشان را تعاقب کند.

35:7b.PSA.035.007 زیرا دام خود را برای من بی‌سبب درحفره‌ای پنهان کردند که آن را برای جان من بی‌جهت کنده بودند.

35:8b.PSA.035.008 هلاکت ناگهانی بدو برسد و دامی که پنهان کرد خودش را بگیرد و در آن به هلاکت گرفتار گردد.

35:9b.PSA.035.009 و اما جان من در خداوندوجد خواهد کرد و در نجات او شادی خواهدنمود.

35:10b.PSA.035.010 همه استخوانهایم می‌گویند «ای خداوندکیست مانند تو که مسکین را از شخص قوی تر ازاو می‌رهاند و مسکین وفقیر را از تاراج کننده وی.»

35:11b.PSA.035.011 شاهدان کینه ور برخاسته‌اند. چیزهایی را که نمی دانستم از من می‌پرسند.

35:12b.PSA.035.012 به عوض نیکویی بدی به من می‌کنند. جان مرا بیکس گردانیده‌اند.

35:13b.PSA.035.013 و اما من چون ایشان بیمار می‌بودند پلاس می‌پوشیدم. جان خود را به روزه می‌رنجانیدم ودعایم به سینه‌ام برمی گشت.

35:14b.PSA.035.014 مثل آنکه اودوست و برادرم می‌بود، سرگردان می‌رفتم. چون کسی‌که برای مادرش ماتم گیرد، از حزن خم می‌شدم.

35:15b.PSA.035.015 ولی چون افتادم شادی‌کنان جمع شدند. آن فرومایگان بر من جمع شدند. و کسانی که نشناخته بودم مرا دریدند و ساکت نشدند.

35:16b.PSA.035.016 مثل فاجرانی که برای نان مسخرگی می‌کنند. دندانهای خود را بر من می‌افشردند.

35:17b.PSA.035.017 ‌ای خداوند تا به کی نظر خواهی کرد! جانم را ازخرابیهای ایشان برهان و یگانه مرا از شیربچگان.

35:18b.PSA.035.018 و تو را در جماعت بزرگ حمد خواهم گفت. ترا در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند.

35:19b.PSA.035.019 تاآنانی که بی‌سبب دشمن منند، بر من فخر نکنند. وآنانی که بر من بی‌سبب بغض می‌نمایند، چشمک نزنند.

35:20b.PSA.035.020 زیرا برای سلامتی سخن نمی گویند و برآنانی که در زمین آرامند سخنان حیله آمیز را تفکرمی کنند.

35:21b.PSA.035.021 و دهان خود را بر من باز کرده، می‌گویند هه هه چشم ما دیده است.

35:22b.PSA.035.022 ‌ای خداوند تو آن را دیده‌ای پس سکوت مفرما. ای خداوند از من دور مباش.

35:23b.PSA.035.023 خویشتن را برانگیز وبرای داد من بیدار شو، ای خدای من و خداوند من برای دعوی من.

35:24b.PSA.035.024 ‌ای یهوه خدایم مرا موافق عدل خود داد بده، مبادا بر من شادی نمایند.

35:25b.PSA.035.025 تادر دل خود نگویند اینک مراد ما. تا نگویند او رابلعیده‌ایم.

35:26b.PSA.035.026 و آنانی که در بدی من شادند، با هم خجل و شرمنده شوند. و آنانی که بر من تکبرمی کنند، به خجلت و رسوایی ملبس شوند.

35:27b.PSA.035.027 آنانی که خواهان حق منند ترنم و شادی نمایند. و دائم گویند خداوند بزرگ است که به سلامتی بنده خود رغبت دارد.و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و تسبیح تو را تمامی روز.

35:28b.PSA.035.028 و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و تسبیح تو را تمامی روز.

36

36:1b.PSA.036.001 معصیت شریر در اندرون دل من می گوید که ترس خدا در مد نظر اونیست.

36:2b.PSA.036.002 زیرا خویشتن را در نظر خود تملق می‌گوید تا گناهش ظاهر نشود و مکروه نگردد.

36:3b.PSA.036.003 سخنان زبانش شرارت و حیله است. ازدانشمندی و نیکوکاری دست برداشته است.

36:4b.PSA.036.004 شرارت را بر بستر خود تفکر می‌کند. خود را به راه ناپسند قائم کرده، از بدی نفرت ندارد.

36:5b.PSA.036.005 ‌ای خداوند رحمت تو در آسمانها است وامانت تو تا افلاک.

36:6b.PSA.036.006 عدالت تو مثل کوههای خداست و احکام تو لجه عظیم. ای خداوندانسان و بهایم را نجات می‌دهی.

36:7b.PSA.036.007 ‌ای خدارحمت تو چه ارجمند است. بنی آدم زیر سایه بالهای تو پناه می‌برند.

36:8b.PSA.036.008 از چربی خانه تو شاداب می‌شوند. از نهر خوشیهای خود ایشان را می نوشانی.

36:9b.PSA.036.009 زیرا که نزد تو چشمه حیات‌است ودر نور تو نور را خواهیم دید.

36:10b.PSA.036.010 رحمت خود رابرای عارفان خود مستدام فرما و عدالت خود رابرای راست دلان.

36:11b.PSA.036.011 پای تکبر بر من نیاید و دست شریران مرا گریزان نسازد.در آنجا بدکرداران افتاده‌اند. ایشان انداخته شده‌اند و نمی توانندبرخاست.

36:12b.PSA.036.012 در آنجا بدکرداران افتاده‌اند. ایشان انداخته شده‌اند و نمی توانندبرخاست.

37

37:1b.PSA.037.001 به‌سبب شریران خویشتن را مشوش مساز و بر فتنه انگیزان حسد مبر.

37:2b.PSA.037.002 زیراکه مثل علف به زودی بریده می‌شوند و مثل علف سبز پژمرده خواهند شد.

37:3b.PSA.037.003 بر خداوند توکل نما و نیکویی بکن. در زمین ساکن باش و از امانت پرورده شو.

37:4b.PSA.037.004 و در خداوندتمتع ببر، پس مسالت دل تو را به تو خواهد داد.

37:5b.PSA.037.005 طریق خود را به خداوند بسپار و بر وی توکل کن که آن را انجام خواهد داد.

37:6b.PSA.037.006 و عدالت تو رامثل نور بیرون خواهد آورد و انصاف تو را مانندظهر.

37:7b.PSA.037.007 نزد خداوند ساکت شو و منتظر او باش واز شخص فرخنده طریق و مرد حیله گر خود رامشوش مساز.

37:8b.PSA.037.008 از غضب برکنار شو و خشم راترک کن. خود را مشوش مساز که البته باعث گناه خواهد شد.

37:9b.PSA.037.009 زیرا که شریران منقطع خواهندشد. و اما منتظران خداوند وارث زمین خواهندبود.

37:10b.PSA.037.010 هان بعد از اندک زمانی شریر نخواهد بود. در مکانش تامل خواهی کرد و نخواهد بود.

37:11b.PSA.037.011 واما حلیمان وارث زمین خواهند شد و از فراوانی سلامتی متلذذ خواهند گردید.

37:12b.PSA.037.012 شریر بر مرد عادل شورا می‌کند و دندانهای خود را بر او می‌افشرد.

37:13b.PSA.037.013 خداوند بر او خواهدخندید، زیرا می‌بیند که روز او می‌آید.

37:14b.PSA.037.014 شریران شمشیر را برهنه کرده و کمان راکشیده‌اند تا مسکین و فقیر را بیندازند وراست روان را مقتول سازند.

37:15b.PSA.037.015 شمشیر ایشان به دل خود ایشان فرو خواهد رفت و کمانهای ایشان شکسته خواهد شد.

37:16b.PSA.037.016 نعمت اندک یک مردصالح بهتر است، از اندوخته های شریران کثیر.

37:17b.PSA.037.017 زیرا که بازوهای شریران، شکسته خواهد شد. و اما صالحان را خداوند تایید می‌کند.

37:18b.PSA.037.018 خداوندروزهای کاملان را می‌داند و میراث ایشان خواهدبود تا ابدالاباد.

37:19b.PSA.037.019 در زمان بلا خجل نخواهندشد، و در ایام قحط سیر خواهند بود.

37:20b.PSA.037.020 زیراشریران هلاک می‌شوند و دشمنان خداوند مثل خرمی مرتعها فانی خواهند شد. بلی مثل دخان فانی خواهند گردید.

37:21b.PSA.037.021 شریر قرض می‌گیرد ووفا نمی کند و اما صالح رحیم و بخشنده است.

37:22b.PSA.037.022 زیرا آنانی که از وی برکت یابند وارث زمین گردند. و اما آنانی که ملعون وی‌اند، منقطع خواهند شد.

37:23b.PSA.037.023 خداوند قدمهای انسان رامستحکم می‌سازد، و در طریق هایش سرورمی دارد.

37:24b.PSA.037.024 اگر‌چه بیفتد افکنده نخواهد شد زیراخداوند دستش را می‌گیرد.

37:25b.PSA.037.025 من جوان بودم والان پیر هستم و مرد صالح را هرگز متروک ندیده‌ام و نه نسلش را که گدای نان بشوند.

37:26b.PSA.037.026 تمامی روز رئوف است و قرض دهنده. وذریت او مبارک خواهند بود.

37:27b.PSA.037.027 از بدی برکنار شو و نیکویی بکن. پس ساکن خواهی بود تا ابدالاباد.

37:28b.PSA.037.028 زیرا خداوند انصاف را دوست می‌دارد و مقدسان خود را ترک نخواهدفرمود. ایشان محفوظ خواهند بود تا ابدالاباد. واما نسل شریر منقطع خواهد شد.

37:29b.PSA.037.029 صالحان وارث زمین خواهند بود و در آن تا به ابد سکونت خواهند نمود.

37:30b.PSA.037.030 دهان صالح حکمت را بیان می‌کند و زبان او انصاف را ذکر می‌نماید.

37:31b.PSA.037.031 شریعت خدای وی در دل اوست. پس قدمهایش نخواهد لغزید.

37:32b.PSA.037.032 شریر برای صالح کمین می‌کند و قصد قتل وی می‌دارد.

37:33b.PSA.037.033 خداونداو را در دستش ترک نخواهد کرد و چون به داوری آید بر وی فتوا نخواهد داد.

37:34b.PSA.037.034 منتظرخداوند باش و طریق او را نگاه دار تا تو را به وراثت زمین برافرازد. چون شریران منقطع شوندآن را خواهی دید.

37:35b.PSA.037.035 شریر را دیدم که ظلم پیشه بود و مثل درخت بومی سبز خود را بهر سومی کشید.

37:36b.PSA.037.036 اما گذشت و اینک نیست گردید و اورا جستجو کردم و یافت نشد.

37:37b.PSA.037.037 مرد کامل راملاحظه کن و مرد راست را ببین زیرا که عاقبت آن مرد سلامتی است.

37:38b.PSA.037.038 اما خطاکاران جمیع هلاک خواهند گردید و عاقبت شریران منقطع خواهد شد

37:39b.PSA.037.039 و نجات صالحان از خداوند است و در وقت تنگی او قلعه ایشان خواهد بود.وخداوند ایشان را اعانت کرده، نجات خواهد داد. ایشان را از شریران خلاص کرده، خواهد رهانید. زیرا بر او توکل دارند.

37:40b.PSA.037.040 وخداوند ایشان را اعانت کرده، نجات خواهد داد. ایشان را از شریران خلاص کرده، خواهد رهانید. زیرا بر او توکل دارند.

38

38:1b.PSA.038.001 ای خداوند مرا در غضب خود توبیخ منما و در خشم خویش تادیبم مفرما.

38:2b.PSA.038.002 زیرا که تیرهای تو در من فرو رفته و دست تو برمن فرود آمده است.

38:3b.PSA.038.003 در جسد من به‌سبب غضب تو صحتی نیست و در استخوانهایم به‌سبب خطای خودم سلامتی نی.

38:4b.PSA.038.004 زیرا گناهانم از سرم گذشته است. مثل بارگران از طاقتم سنگین ترشده.

38:5b.PSA.038.005 جراحات من متعفن و مقروح شده است، به‌سبب حماقت من.

38:6b.PSA.038.006 به خود می‌پیچم وبی نهایت منحنی شده‌ام. تمامی روز ماتم‌کنان تردد می‌کنم.

38:7b.PSA.038.007 زیرا کمر من از سوزش پر شده است و در جسد من صحتی نیست.

38:8b.PSA.038.008 من بی‌حس و بی‌نهایت کوفته شده‌ام و از فغان دل خود نعره می‌زنم.

38:9b.PSA.038.009 ‌ای خداوند تمامی آرزوی من در مد نظر تواست و ناله های من از تو مخفی نمی باشد.

38:10b.PSA.038.010 دل من می‌طپد و قوتم از من رفته است و نور چشمانم نیز با من نیست.

38:11b.PSA.038.011 دوستان و رفیقانم از بلای من برکنار می‌ایستند و خویشان من دور ایستاده‌اند.

38:12b.PSA.038.012 آنانی که قصد جانم دارند دام می‌گسترند و بداندیشانم سخنان فتنه انگیز می‌گویند و تمام روزحیله را تفکر می‌کنند.

38:13b.PSA.038.013 و اما من مثل کر نمی شنوم. مانند گنگم که دهان خود را باز نکند.

38:14b.PSA.038.014 و مثل کسی گردیده‌ام که نمی شنود و کسی‌که در زبانش حجتی نباشد.

38:15b.PSA.038.015 زیرا که‌ای خداوند انتظار تو را می‌کشم. تو‌ای یهوه خدایم جواب خواهی داد.

38:16b.PSA.038.016 چونکه گفته‌ام مبادا بر من شادی نمایند و چون پایم بلغزد بر من تکبر کنند.

38:17b.PSA.038.017 زیرا که برای افتادن نصب شده‌ام ودرد من همیشه پیش روی من است.

38:18b.PSA.038.018 زیرا گناه خود را اخبار می‌نمایم و از خطای خود غمگین هستم.

38:19b.PSA.038.019 اما دشمنانم زنده و زورآوراند و آنانی که بی‌سبب بر من بغض می‌نمایند بسیاراند.

38:20b.PSA.038.020 وآنانی که به عوض نیکی به من بدی می‌رسانند. برمن عداوت می‌ورزند زیرا نیکویی را پیروی می‌کنم.

38:21b.PSA.038.021 ‌ای خداوند مرا ترک منما. ای خدای من از من دور مباش.و برای اعانت من تعجیل فرما‌ای خداوندی که نجات من هستی.

38:22b.PSA.038.022 و برای اعانت من تعجیل فرما‌ای خداوندی که نجات من هستی.

39

39:1b.PSA.039.001 گفتم راههای خود را حفظ خواهم کردتا به زبانم خطا نورزم. دهان خود را به لجام نگاه خواهم داشت، مادامی که شریر پیش من است.

39:2b.PSA.039.002 من گنگ بودم و خاموش و از نیکویی نیز سکوت کردم و درد من به حرکت آمد.

39:3b.PSA.039.003 دلم در اندرونم گرم شد. چون تفکر می‌کردم آتش افروخته گردید. پس به زبان خود سخن گفتم.

39:4b.PSA.039.004 ‌ای خداوند اجل مرا بر من معلوم ساز و مقدارایامم را که چیست تا بفهمم چه قدر فانی هستم.

39:5b.PSA.039.005 اینک روزهایم را مثل یک وجب ساخته‌ای وزندگانی‌ام در نظر تو هیچ است. یقین هر آدمی محض بطالت قرار داده شد، سلاه.

39:6b.PSA.039.006 اینک انسان در خیال رفتار می‌کند و محض بطالت مضطرب می‌گردد. ذخیره می‌کند و نمی داند کیست که ازآن تمتع خواهد برد.

39:7b.PSA.039.007 و الان‌ای خداوند برای چه منتظر باشم؟ امید من بر تو می‌باشد.

39:8b.PSA.039.008 مرا از همه گناهانم برهان و مرا نزد جاهلان عار مگردان.

39:9b.PSA.039.009 من گنگ بودم وزبان خود را باز نکردم زیرا که تو این را کرده‌ای.

39:10b.PSA.039.010 بلای خود را از من بردار زیرا که از ضرب دست تو من تلف می‌شوم.

39:11b.PSA.039.011 چون انسان را به‌سبب گناهش به عتابها تادیب می‌کنی، نفایس اورا مثل بید می‌گذاری. یقین هر انسان محض بطالت است، سلاه.

39:12b.PSA.039.012 ‌ای خداوند دعای مرابشنو و به فریادم گوش بده و از اشکهایم ساکت مباش، زیرا که من غریب هستم در نزد تو و نزیل هستم مثل جمیع پدران خود.روی (خشم )خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.

39:13b.PSA.039.013 روی (خشم )خود را از من بگردان تا فرحناک شوم قبل از آنکه رحلت کنم و نایاب گردم.

40

40:1b.PSA.040.001 انتظار بسیار برای خداوند کشیده‌ام، وبه من مایل شده، فریاد مرا شنید.

40:2b.PSA.040.002 و مرااز چاه هلاکت برآورد و از گل لجن و پایهایم را برصخره گذاشته، قدمهایم را مستحکم گردانید.

40:3b.PSA.040.003 وسرودی تازه در دهانم گذارد یعنی حمد خدای ما را. بسیاری چون این را بینند ترسان شده، برخداوند توکل خواهند کرد.

40:4b.PSA.040.004 خوشابحال کسی‌که بر خداوند توکل دارد و به متکبران ظالم ومرتدان دروغ مایل نشود.

40:5b.PSA.040.005 ‌ای یهوه خدای ما چه بسیار است کارهای عجیب که تو کرده‌ای وتدبیرهایی که برای ما نموده‌ای. در نزد تو آنها راتقویم نتوان کرد، اگر آنها را تقریر و بیان بکنم، ازحد شمار زیاده است.

40:6b.PSA.040.006 در قربانی و هدیه رغبت نداشتی. اما گوشهای مرا باز کردی. قربانی سوختنی و قربانی گناه را نخواستی.

40:7b.PSA.040.007 آنگاه گفتم: «اینک می‌آیم! در طومار کتاب درباره من نوشته شده است.

40:8b.PSA.040.008 در بجا آوردن اراده تو‌ای خدای من رغبت می‌دارم و شریعت تو در اندرون دل من است.»

40:9b.PSA.040.009 در جماعت بزرگ به عدالت بشارت داده‌ام. اینک لبهای خود را باز نخواهم داشت وتو‌ای خداوند می‌دانی.

40:10b.PSA.040.010 عدالت تو را در دل خود مخفی نداشته‌ام. امانت و نجات تو را بیان کرده‌ام. رحمت و راستی تو را از جماعت بزرگ پنهان نکرده‌ام.

40:11b.PSA.040.011 پس تو‌ای خداوند لطف خودرا از من باز مدار. رحمت و راستی تو دائم مرامحافظت کند.

40:12b.PSA.040.012 زیرا که بلایای بیشمار مرااحاطه می‌کند. گناهانم دور مرا گرفته است به حدی که نمی توانم دید. از مویهای سر من زیاده است و دل من مرا ترک کرده است.

40:13b.PSA.040.013 ‌ای خداوند مرحمت فرموده، مرا نجات بده. ای خداوند به اعانت من تعجیل فرما.

40:14b.PSA.040.014 آنانی که قصد هلاکت جان من دارند، جمیع خجل و شرمنده شوند. و آنانی که در بدی من رغبت دارند، به عقب برگردانیده و رسوا گردند.

40:15b.PSA.040.015 آنانی که بر من هه هه می‌گویند، به‌سبب خجالت خویش حیران شوند.

40:16b.PSA.040.016 و اما جمیع طالبان تو در تو وجد و شادی نمایند و آنانی که نجات تو را دوست دارند، دائم گویند که خداوند بزرگ است.و اما من مسکین و فقیرهستم و خداوند درباره من تفکر می‌کند. تو معاون و نجات‌دهنده من هستی. ای خدای من، تاخیرمفرما.

40:17b.PSA.040.017 و اما من مسکین و فقیرهستم و خداوند درباره من تفکر می‌کند. تو معاون و نجات‌دهنده من هستی. ای خدای من، تاخیرمفرما.

41

41:1b.PSA.041.001 خوشابحال کسی‌که برای فقیر تفکرمی کند. خداوند او را در روز بلاخلاصی خواهد داد.

41:2b.PSA.041.002 خداوند او را محافظت خواهد کرد و زنده خواهد داشت. او در زمین مبارک خواهد بود و او را به آرزوی دشمنانش تسلیم نخواهی کرد.

41:3b.PSA.041.003 خداوند او را بر بستربیماری تایید خواهد نمود. تمامی خوابگاه او رادر بیماریش خواهی گسترانید.

41:4b.PSA.041.004 من گفتم: «ای خداوند بر من رحم نما. جان مرا شفا بده زیرا به توگناه ورزیده‌ام.»

41:5b.PSA.041.005 دشمنانم درباره من به بدی سخن می‌گویند که کی بمیرد و نام او گم شود.

41:6b.PSA.041.006 واگر برای دیدن من بیاید، سخن باطل می‌گوید ودلش در خود شرارت را جمع می‌کند. چون بیرون رود آن را شایع می‌کند.

41:7b.PSA.041.007 و جمیع خصمانم با یکدیگر بر من نمامی می‌کنند و درباره من بدی می‌اندیشند،

41:8b.PSA.041.008 که «حادثه‌ای مهلک بر او ریخته شده است. و حال که خوابیده است دیگر نخواهدبرخاست.»

41:9b.PSA.041.009 و آن دوست خالص من که بر اواعتماد می‌داشتم که نان مرا نیز می‌خورد، پاشنه خود را بر من بلند کرد.

41:10b.PSA.041.010 و اما تو‌ای خداوند بر من رحم فرموده، مرابرپا بدار تا مجازات بدیشان رسانم.

41:11b.PSA.041.011 از این می‌دانم که در من رغبت داری زیرا که دشمنم برمن فخر نمی نماید.

41:12b.PSA.041.012 و مرا به‌سبب کمالم مستحکم نموده‌ای و مرا به حضور خویش دائم قائم خواهی نمود.یهوه خدای اسرائیل متبارک باد. از ازل تا به ابد.آمین و آمین.

41:13b.PSA.041.013 یهوه خدای اسرائیل متبارک باد. از ازل تا به ابد.آمین و آمین.

42

42:1b.PSA.042.001 چنانکه آهو برای نهرهای آب شدت اشتیاق دارد، همچنان‌ای خدا جان من اشتیاق شدید برای تو دارد.

42:2b.PSA.042.002 جان من تشنه خداست تشنه خدای حی، که کی بیایم و به حضور خدا حاضر شوم.

42:3b.PSA.042.003 اشکهایم روز و شب نان من می‌بود، چون تمامی روز مرا می‌گفتند: «خدای تو کجاست؟»

42:4b.PSA.042.004 چون این را بیاد می‌آورم جان خود را بر خود می‌ریزم. چگونه با جماعت می‌رفتم و ایشان را به خانه خدا پیشروی می‌کردم، به آواز ترنم و تسبیح در گروه عیدکنندگان.

42:5b.PSA.042.005 ‌ای جانم چرا منحنی شده‌ای و چرا درمن پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او رابرای نجات روی او باز حمد خواهم گفت.

42:6b.PSA.042.006 ‌ای خدای من، جانم در من منحنی شد. بنابراین تو را از زمین اردن یاد خواهم کرد، ازکوههای حرمون و از جبل مصغر.

42:7b.PSA.042.007 لجه به لجه ندا می‌دهد از آواز آبشارهای تو جمیع خیزابها وموجهای تو بر من گذشته است.

42:8b.PSA.042.008 در روز خداوندرحمت خود را خواهد فرمود. و در شب سرود اوبا من خواهد بود و دعا نزد خدای حیات من.

42:9b.PSA.042.009 به خدا گفته‌ام: «ای صخره من چرا مرا فراموش کرده‌ای؟» چرا به‌سبب ظلم دشمن ماتم‌کنان ترددبکنم؟

42:10b.PSA.042.010 دشمنانم به کوبیدگی در استخوانهایم مرا ملامت می‌کنند، چونکه همه روزه مرامی گویند: «خدای تو کجاست؟»‌ای جان من چرا منحنی شده و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را باز حمد خواهم گفت، که نجات روی من و خدای من است.

42:11b.PSA.042.011 ‌ای جان من چرا منحنی شده و چرا در من پریشان گشته‌ای؟ بر خدا امید دار زیرا که او را باز حمد خواهم گفت، که نجات روی من و خدای من است.

43

43:1b.PSA.043.001 ای خدا مرا داوری کن و دعوای مرا باقوم بیرحم فیصل فرما و از مرد حیله گرو ظالم مرا خلاصی ده.

43:2b.PSA.043.002 زیرا تو خدای قوت من هستی. چرا مرا دور انداختی؟ چرا به‌سبب ستم دشمن ماتم‌کنان تردد بکنم؟

43:3b.PSA.043.003 نور و راستی خود را بفرست تا مرا هدایت نمایند. و مرا به کوه مقدس تو و مسکن های تو رسانند.

43:4b.PSA.043.004 آنگاه به مذبح خدا خواهم رفت، بسوی خدایی که سرور و خرمی من است. و تورا‌ای خدا، خدای من با بربط تسبیح خواهم خواند.‌ای جان من چرا منحنی شده‌ای؟ و چرا درمن پریشان گشته‌ای؟ امید بر خدا دار. زیرا که او راباز حمد خواهم گفت، که نجات روی من وخدای من است.

43:5b.PSA.043.005 ‌ای جان من چرا منحنی شده‌ای؟ و چرا درمن پریشان گشته‌ای؟ امید بر خدا دار. زیرا که او راباز حمد خواهم گفت، که نجات روی من وخدای من است.

44

44:1b.PSA.044.001 ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.

44:2b.PSA.044.002 تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.

44:3b.PSA.044.003 زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.

44:4b.PSA.044.004 ‌ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.

44:5b.PSA.044.005 به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.

44:6b.PSA.044.006 زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.

44:7b.PSA.044.007 بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.

44:8b.PSA.044.008 تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.

44:9b.PSA.044.009 لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.

44:10b.PSA.044.010 و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.

44:11b.PSA.044.011 ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.

44:12b.PSA.044.012 قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.

44:13b.PSA.044.013 ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.

44:14b.PSA.044.014 ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قوم‌ها.

44:15b.PSA.044.015 و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،

44:16b.PSA.044.016 ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.

44:17b.PSA.044.017 این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.

44:18b.PSA.044.018 دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.

44:19b.PSA.044.019 هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.

44:20b.PSA.044.020 نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.

44:21b.PSA.044.021 آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.

44:22b.PSA.044.022 هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.

44:23b.PSA.044.023 ‌ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.

44:24b.PSA.044.024 چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟

44:25b.PSA.044.025 زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.

44:26b.PSA.044.026 به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.

45

45:1b.PSA.045.001 دل من به کلام نیکو می‌جوشد. انشاءخود را درباره پادشاه می‌گویم. زبان من قلم کاتب ماهر است.

45:2b.PSA.045.002 تو جمیل تر هستی ازبنی آدم و نعمت بر لبهای تو ریخته شده است. بنابراین، خدا تو را مبارک ساخته است تا ابدالاباد.

45:3b.PSA.045.003 ‌ای جبار شمشیر خود را بر ران خود ببند، یعنی جلال و کبریایی خویش را.

45:4b.PSA.045.004 و به کبریایی خودسوار شده، غالب شو به جهت راستی و حلم وعدالت و دست راستت چیزهای ترسناک را به توخواهد آموخت.

45:5b.PSA.045.005 به تیرهای تیز تو امت‌ها زیر تومی افتند و به دل دشمنان پادشاه فرو می‌رود.

45:6b.PSA.045.006 ‌ای خدا، تخت تو تا ابدالاباد است؛ عصای راستی عصای سلطنت تو است.

45:7b.PSA.045.007 عدالت را دوست وشرارت را دشمن داشتی. بنابراین خدا خدای توتو را به روغن شادمانی بیشتر از رفقایت مسح کرده است.

45:8b.PSA.045.008 همه رختهای تو مر و عود و سلیخه است، از قصرهای عاج که به تارها تو را خوش ساختند.

45:9b.PSA.045.009 دختران پادشاهان از زنان نجیب توهستند. ملکه به‌دست راستت در طلای اوفیرایستاده است.

45:10b.PSA.045.010 ‌ای دختر بشنو و ببین و گوش خود را فرادار. و قوم خود و خانه پدرت رافراموش کن،

45:11b.PSA.045.011 تا پادشاه مشتاق جمال تو بشود، زیرا او خداوند تو است پس او را عبادت نما.

45:12b.PSA.045.012 ودختر صور با ارمغانی. و دولتمندان قوم رضامندی تو را خواهند طلبید.

45:13b.PSA.045.013 دختر پادشاه تمام در اندرون مجید است و رختهای او با طلا مرصع است.

45:14b.PSA.045.014 به لباس طرازدار نزد پادشاه حاضر می‌شود. باکره های همراهان او در عقب وی نزد تو آورده خواهند شد.

45:15b.PSA.045.015 به شادمانی وخوشی آورده می‌شوند و به قصر پادشاه داخل خواهند شد.

45:16b.PSA.045.016 به عوض پدرانت پسرانت خواهند بود و ایشان را بر تمامی جهان سروران خواهی ساخت.نام تو را در همه دهرها ذکرخواهم کرد. پس قوم‌ها تو را حمد خواهند گفت تا ابدالاباد.

45:17b.PSA.045.017 نام تو را در همه دهرها ذکرخواهم کرد. پس قوم‌ها تو را حمد خواهند گفت تا ابدالاباد.

46

46:1b.PSA.046.001 خدا ملجا و قوت ماست، و مددکاری که در تنگیها فور یافت می‌شود.

46:2b.PSA.046.002 پس نخواهیم ترسید، اگر‌چه جهان مبدل گردد وکوهها در قعر دریا به لرزش آید.

46:3b.PSA.046.003 اگر‌چه آبهایش آشوب کنند و به جوش آیند و کوهها ازسرکشی آن متزلزل گردند، سلاه.

46:4b.PSA.046.004 نهری است که شعبه هایش شهر خدا را فرحناک می‌سازد ومسکن قدوس حضرت اعلی را.

46:5b.PSA.046.005 خدا در وسطاوست پس جنبش نخواهد خورد. خدا او رااعانت خواهد کرد در طلوع صبح.

46:6b.PSA.046.006 امت‌ها نعره زدند و مملکتها متحرک گردیدند. او آواز خود راداد. پس جهان گداخته گردید.

46:7b.PSA.046.007 یهوه صبایوت باماست. و خدای یعقوب قلعه بلند ما، سلاه.

46:8b.PSA.046.008 بیایید کارهای خداوند را نظاره کنید، که چه خرابیها در جهان پیدا نمود.

46:9b.PSA.046.009 او جنگها را تااقصای جهان تسکین می‌دهد. کمان را می‌شکند ونیزه را قطع می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند.

46:10b.PSA.046.010 بازایستید و بدانید که من خدا هستم. در میان امت‌ها، متعال و در جهان، متعال خواهم شد.یهوه صبایوت با ماست و خدای یعقوب قلعه بلند ما، سلاه.

46:11b.PSA.046.011 یهوه صبایوت با ماست و خدای یعقوب قلعه بلند ما، سلاه.

47

47:1b.PSA.047.001 ای جمیع امت‌ها دستک زنید. نزد خدابه آواز شادی بانگ برآورید.

47:2b.PSA.047.002 زیراخداوند متعال و مهیب است و بر تمامی جهان خدای بزرگ.

47:3b.PSA.047.003 قوم‌ها را در زیر ما مغلوب خواهدساخت و طایفه‌ها را در زیر پایهای ما.

47:4b.PSA.047.004 میراث مارا برای ما خواهد برگزید یعنی جلالت یعقوب راکه دوست می‌دارد، سلاه.

47:5b.PSA.047.005 خدا به آواز بلندصعود نموده است. خداوند به آواز کرنا.

47:6b.PSA.047.006 تسبیح بخوانید، خدا را تسبیح بخوانید. تسبیح بخوانید، پادشاه ما را تسبیح بخوانید.

47:7b.PSA.047.007 زیرا خدا پادشاه تمامی جهان است. به خردمندی تسبیح بخوانید.

47:8b.PSA.047.008 خدا بر امت‌ها سلطنت می‌کند. خدا بر تخت قدس خود نشسته است.سروران قوم‌ها با قوم خدای ابراهیم جمع شده‌اند زیرا که سپرهای جهان از آن خداست. او بسیار متعال می‌باشد.

47:9b.PSA.047.009 سروران قوم‌ها با قوم خدای ابراهیم جمع شده‌اند زیرا که سپرهای جهان از آن خداست. او بسیار متعال می‌باشد.

48

48:1b.PSA.048.001 خداوند بزرگ است و بی‌نهایت مجید، در شهر خدای ما و در کوه مقدس خویش.

48:2b.PSA.048.002 جمیل در بلندی‌اش و شادی تمامی جهان است کوه صهیون، در جوانب شمال، قریه پادشاه عظیم.

48:3b.PSA.048.003 خدا در قصرهای آن به ملجای بلند معروف است.

48:4b.PSA.048.004 زیرا اینک پادشاهان جمع شدند، و با هم درگذشتند.

48:5b.PSA.048.005 ایشان چون دیدندمتعجب گردیدند. و در حیرت افتاده، فرار کردند.

48:6b.PSA.048.006 لرزه بر ایشان در آنجا مستولی گردید و دردشدید مثل زنی که می‌زاید.

48:7b.PSA.048.007 تو کشتیهای ترشیش را به باد شرقی شکستی.

48:8b.PSA.048.008 چنانکه شنیده بودیم، همچنان دیده‌ایم، در شهر یهوه صبایوت، در شهر خدای ما؛ خدا آن را تا ابدالاباد مستحکم خواهد ساخت، سلاه.

48:9b.PSA.048.009 ‌ای خدا در رحمت توتفکر کرده‌ایم، در اندرون هیکل تو.

48:10b.PSA.048.010 ‌ای خداچنانکه نام تو است، همچنان تسبیح تو نیز تااقصای زمین. دست راست تو از عدالت پر است.

48:11b.PSA.048.011 کوه صهیون شادی می‌کند و دختران یهودا به وجد می‌آیند، به‌سبب داوریهای تو.

48:12b.PSA.048.012 صهیون را طواف کنید و گرداگرد او بخرامید و برجهای وی را بشمارید.

48:13b.PSA.048.013 دل خود را به حصارهایش بنهید و در قصرهایش تامل کنید تا طبقه آینده رااطلاع دهید.زیرا این خدا، خدای ماست تاابدالاباد و ما را تا به موت هدایت خواهد نمود.

48:14b.PSA.048.014 زیرا این خدا، خدای ماست تاابدالاباد و ما را تا به موت هدایت خواهد نمود.

49

49:1b.PSA.049.001 ای تمامی قوم‌ها این را بشنوید! ای جمیع سکنه ربع مسکون این را گوش گیرید!

49:2b.PSA.049.002 ‌ای عوام و خواص! ای دولتمندان وفقیران جمیع!

49:3b.PSA.049.003 زبانم به حکمت سخن می‌راند وتفکر دل من فطانت است.

49:4b.PSA.049.004 گوش خود را به مثلی فرا می‌گیرم. معمای خویش را بر بربط می‌گشایم.

49:5b.PSA.049.005 چرا در روزهای بلا ترسان باشم، چون گناه پاشنه هایم مرا احاطه می‌کند؛

49:6b.PSA.049.006 آنانی که بر دولت خود اعتماد دارند و بر کثرت توانگری خویش فخر می‌نمایند.

49:7b.PSA.049.007 هیچ‌کس هرگز برای برادر خودفدیه نخواهد داد و کفاره او را به خدا نخواهد بخشید.

49:8b.PSA.049.008 زیرا فدیه جان ایشان گران بهاست و ابد بدان نمی توان رسید

49:9b.PSA.049.009 تا زنده بماند تا ابدالاباد وفساد را نبیند.

49:10b.PSA.049.010 زیرا می‌بیند که حکیمان می‌میرند. و جاهلان و ابلهان با هم هلاک می‌گردند و دولت خود را برای دیگران ترک می‌کنند.

49:11b.PSA.049.011 فکر دل ایشان این است که خانه های ایشان دائمی باشد و مسکنهای ایشان دوربه دور؛ و نامهای خود را بر زمینهای خود می‌نهند.

49:12b.PSA.049.012 لیکن انسان در حرمت باقی نمی ماند، بلکه مثل بهایم است که هلاک می‌شود.

49:13b.PSA.049.013 این طریقه ایشان، جهالت ایشان است و اعقاب ایشان سخن ایشان را می‌پسندند، سلاه.

49:14b.PSA.049.014 مثل گوسفندان درهاویه رانده می‌شوند و موت ایشان را شبانی می‌کند و صبحگاهان راستان بر ایشان حکومت خواهند کرد و جمال ایشان در هاویه پوسیده خواهد شد تا مسکنی برای آن نباشد.

49:15b.PSA.049.015 لیکن خدا جان مرا از دست هاویه نجات خواهد دادزیرا که مرا خواهد گرفت، سلاه.

49:16b.PSA.049.016 پس ترسان مباش، چون کسی دولتمندگردد و جلال خانه او افزوده شود!

49:17b.PSA.049.017 زیرا چون بمیرد چیزی از آن نخواهد برد و جلالش در عقب او فرو نخواهد رفت.

49:18b.PSA.049.018 زیرا در حیات خود، خویشتن را مبارک می‌خواند. و چون بر خوداحسان می‌کنی، مردم ترا می‌ستایند.

49:19b.PSA.049.019 لیکن به طبقه پدران خود خواهد پیوست که نور را تا به ابدنخواهند دید.انسانی که در حرمت است وفهم ندارد، مثل بهایم است که هلاک می‌شود.

49:20b.PSA.049.020 انسانی که در حرمت است وفهم ندارد، مثل بهایم است که هلاک می‌شود.

50

50:1b.PSA.050.001 خدا، خدا یهوه تکلم می‌کند و زمین رااز مطلع آفتاب تا به مغربش می‌خواند.

50:2b.PSA.050.002 از صهیون که کمال زیبایی است، خدا تجلی نموده است.

50:3b.PSA.050.003 خدای ما می‌آید و سکوت نخواهد نمود. آتش پیش روی او می‌بلعد. وطوفان شدید گرداگرد وی خواهد بود.

50:4b.PSA.050.004 آسمان را از بالا می‌خواند و زمین را، تا قوم خود راداوری کند:

50:5b.PSA.050.005 «مقدسان مرا نزد من جمع کنید، که عهد را با من به قربانی بسته‌اند.»

50:6b.PSA.050.006 و آسمانها ازانصاف او خبر خواهند داد. زیرا خدا خود داوراست، سلاه.

50:7b.PSA.050.007 «ای قوم من بشنوتا سخن گویم. و‌ای اسرائیل تا برایت شهادت دهم که خدا، خدای تومن هستم.

50:8b.PSA.050.008 درباره قربانی هایت تو را توبیخ نمی کنم و قربانی های سوختنی تو دائم در نظرمن است.

50:9b.PSA.050.009 گوساله‌ای از خانه تو نمی گیرم و نه بزی از آغل تو.

50:10b.PSA.050.010 زیراکه جمیع حیوانات جنگل از آن منند و بهایمی که بر هزاران کوه می‌باشند.

50:11b.PSA.050.011 همه پرندگان کوهها را می‌شناسم و وحوش صحرا نزد من حاضرند.

50:12b.PSA.050.012 اگر گرسنه می‌بودم تورا خبر نمی دادم. زیرا ربع مسکون و پری آن از آن من است.

50:13b.PSA.050.013 آیا گوشت گاوان را بخورم و خون بزها را بنوشم؟

50:14b.PSA.050.014 برای خدا قربانی تشکر رابگذران، و نذرهای خویش را به حضرت اعلی وفانما.

50:15b.PSA.050.015 پس در روز تنگی مرا بخوان تا تو راخلاصی دهم و مرا تمجید بنمایی.»

50:16b.PSA.050.016 و اما به شریر خدا می‌گوید: «ترا چه‌کاراست که فرایض مرا بیان کنی و عهد مرا به زبان خود بیاوری؟

50:17b.PSA.050.017 چونکه تو از تادیب نفرت داشته‌ای و کلام مرا پشت سر خود انداخته‌ای.

50:18b.PSA.050.018 چون دزد را دیدی او را پسند کردی و نصیب تو با زناکاران است.

50:19b.PSA.050.019 دهان خود را به شرارت گشوده‌ای و زبانت حیله را اختراع می‌کند.

50:20b.PSA.050.020 نشسته‌ای تا به ضد برادر خود سخن رانی ودرباره پسر مادر خویش غیبت‌گویی.

50:21b.PSA.050.021 این راکردی و من سکوت نمودم. پس گمان بردی که من مثل تو هستم. لیکن تو را توبیخ خواهم کرد. و این را پیش نظر تو به ترتیب خواهم نهاد.

50:22b.PSA.050.022 ‌ای فراموش کنندگان خدا، در این تفکر کنید! مباداشما را بدرم و رهاننده‌ای نباشد.هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»

50:23b.PSA.050.023 هر‌که قربانی تشکر را گذراند مرا تمجید می‌کند. و آنکه طریق خود را راست سازد، نجات خدا را به وی نشان خواهم داد.»

51

51:1b.PSA.051.001 ای خدا به حسب رحمت خود بر من رحم فرما. به حسب کثرت رافت خویش گناهانم را محو ساز.

51:2b.PSA.051.002 مرا از عصیانم به کلی شست و شو ده و از گناهم مرا طاهر کن.

51:3b.PSA.051.003 زیرا که من به معصیت خود اعتراف می‌کنم وگناهم همیشه در نظر من است.

51:4b.PSA.051.004 به تو و به تو تنهاگناه ورزیده، و در نظر تو این بدی را کرده‌ام. تا درکلام خود مصدق گردی و در داوری خویش مزکی شوی.

51:5b.PSA.051.005 اینک در معصیت سرشته شدم و مادرم درگناه به من آبستن گردید.

51:6b.PSA.051.006 اینک براستی در قلب راغب هستی. پس حکمت را در باطن من به من بیاموز.

51:7b.PSA.051.007 مرا با زوفا پاک کن تا طاهر شوم. مراشست و شو کن تا از برف سفیدتر گردم.

51:8b.PSA.051.008 شادی وخرمی را به من بشنوان تا استخوانهایی که کوبیده‌ای به وجد آید.

51:9b.PSA.051.009 روی خود را از گناهانم بپوشان و همه خطایای مرا محو کن.

51:10b.PSA.051.010 ‌ای خدادل طاهر در من بیافرین و روح مستقیم در باطنم تازه بساز.

51:11b.PSA.051.011 مرا از حضور خود مینداز، و روح قدوس خود را از من مگیر.

51:12b.PSA.051.012 شادی نجات خودرا به من باز ده و به روح آزاد مرا تایید فرما.

51:13b.PSA.051.013 آنگاه طریق تو را به خطاکاران تعلیم خواهم داد، و گناه کاران بسوی تو بازگشت خواهند نمود.

51:14b.PSA.051.014 مرا از خونها نجات ده! ای خدایی که خدای نجات من هستی! تا زبانم به عدالت تو ترنم نماید.

51:15b.PSA.051.015 خداوندا لبهایم را بگشا تا زبانم تسبیح تو رااخبار نماید.

51:16b.PSA.051.016 زیرا قربانی را دوست نداشتی والا می‌دادم. قربانی سوختنی را پسند نکردی.

51:17b.PSA.051.017 قربانی های خدا روح شکسته است. خدایا دل شکسته و کوبیده را خوار نخواهی شمرد.

51:18b.PSA.051.018 به رضامندی خود بر صهیون احسان فرما وحصارهای اورشلیم را بنا نما.آنگاه ازقربانی های عدالت و قربانی های سوختنی تمام راضی خواهی شد و گوساله‌ها بر مذبح توخواهند گذرانید.

51:19b.PSA.051.019 آنگاه ازقربانی های عدالت و قربانی های سوختنی تمام راضی خواهی شد و گوساله‌ها بر مذبح توخواهند گذرانید.

52

52:1b.PSA.052.001 ای جبار چرا از بدی فخر می‌کنی؟ رحمت خدا همیشه باقی است.

52:2b.PSA.052.002 زبان تو شرارت را اختراع می‌کند، مثل استره تیز، ای حیله ساز!

52:3b.PSA.052.003 بدی را از نیکویی بیشتر دوست می‌داری و دروغ را زیادتر از راست گویی، سلاه.

52:4b.PSA.052.004 همه سخنان مهلک را دوست می‌داری، ای زبان حیله باز!

52:5b.PSA.052.005 خدا نیز تو را تا به ابد هلاک خواهد کردو تو را ربوده، از مسکن تو خواهد کند و ریشه تورا از زمین زندگان، سلاه.

52:6b.PSA.052.006 عادلان این را دیده، خواهند ترسید و بر او خواهند خندید.

52:7b.PSA.052.007 هان این کسی است که خدا را قلعه خویش ننمود بلکه به کثرت دولت خود توکل کرد و از بدی خویش خود را زورآور ساخت.

52:8b.PSA.052.008 و اما من مثل زیتون سبز در خانه خدا هستم. به رحمت خدا توکل می‌دارم تا ابدالاباد.تو را همیشه حمد خواهم گفت، زیرا تو این را کرده‌ای. و انتظار نام تو را خواهم کشید زیرا نزدمقدسان تو نیکوست.

52:9b.PSA.052.009 تو را همیشه حمد خواهم گفت، زیرا تو این را کرده‌ای. و انتظار نام تو را خواهم کشید زیرا نزدمقدسان تو نیکوست.

53

53:1b.PSA.053.001 احمق در دل خود می‌گوید که خدایی نیست. فاسد شده، شرارت مکروه کرده‌اند. و نیکوکاری نیست.

53:2b.PSA.053.002 خدا از آسمان بر بنی آدم نظر انداخت تاببیند که فهیم و طالب خدایی هست.

53:3b.PSA.053.003 همه ایشان مرتد شده، با هم فاسد گردیده‌اند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.

53:4b.PSA.053.004 آیا گناهکاران بی‌معرفت هستند که قوم مرا می‌خورند چنانکه نان می‌خورند و خدا را نمی خوانند؟

53:5b.PSA.053.005 آنگاه سخت‌ترسان شدند، جایی که هیچ ترس نبود. زیرا خدااستخوانهای محاصره کننده تو را از هم پاشید. آنها را خجل ساخته‌ای زیرا خدا ایشان را ردنموده است.کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهر می شد. وقتی که خدا اسیری قوم خویش رابرگرداند، یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادی خواهد کرد.

53:6b.PSA.053.006 کاش که نجات اسرائیل از صهیون ظاهر می شد. وقتی که خدا اسیری قوم خویش رابرگرداند، یعقوب وجد خواهد نمود و اسرائیل شادی خواهد کرد.

54

54:1b.PSA.054.001 ای خدا به نام خود مرا نجات بده و به قوت خویش بر من داوری نما.

54:2b.PSA.054.002 ‌ای خدا دعای مرا بشنو و سخنان زبانم را گوش بگیر.

54:3b.PSA.054.003 زیرا بیگانگان به ضد من برخاسته‌اند و ظالمان قصد جان من دارند. و خدا را در مد نظر خودنگذاشته‌اند، سلاه.

54:4b.PSA.054.004 اینک خدا مددکار من است. خداوند از تایید کنندگان جان من است.

54:5b.PSA.054.005 بدی رابر دشمنان من خواهد برگردانید. به راستی خودریشه ایشان را بکن.

54:6b.PSA.054.006 قربانی های تبرعی نزد توخواهم گذرانید و نام تو را‌ای خداوند حمدخواهم گفت زیرا نیکوست.چونکه از جمیع تنگیها مرا خلاصی داده‌ای، و چشم من بردشمنانم نگریسته است.

54:7b.PSA.054.007 چونکه از جمیع تنگیها مرا خلاصی داده‌ای، و چشم من بردشمنانم نگریسته است.

55

55:1b.PSA.055.001 ای خدا به دعای من گوش بگیر! و خودرا از تضرع من پنهان مکن!

55:2b.PSA.055.002 به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خودمتحیرم و ناله می‌کنم.

55:3b.PSA.055.003 از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.

55:4b.PSA.055.004 دل من در اندرونم پیچ و تاب می کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.

55:5b.PSA.055.005 ترس و لرز به من در‌آمده است. وحشتی هولناک مرا در‌گرفته است.

55:6b.PSA.055.006 و گفتم کاش که مرابالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.

55:7b.PSA.055.007 هرآینه بجای دور می‌پریدم، و درصحرا ماوا می‌گزیدم، سلاه.

55:8b.PSA.055.008 می‌شتافتم بسوی پناهگاهی، از باد تند و از طوفان شدید.

55:9b.PSA.055.009 ‌ای خداوند آنها را هلاک کن و زبانهایشان راتفریق نما زیرا که در شهر ظلم و جنگ دیده‌ام.

55:10b.PSA.055.010 روز و شب بر حصارهایش گردش می‌کنند وشرارت و مشقت در میانش می‌باشد.

55:11b.PSA.055.011 فسادهادر میان وی است و جور و حیله از کوچه هایش دور نمی شود.

55:12b.PSA.055.012 زیرا دشمن نبود که مرا ملامت می‌کرد والا تحمل می‌کردم؛ و خصم من نبود که بر من سربلندی می‌نمود؛ والا خود را از وی پنهان می‌ساختم.

55:13b.PSA.055.013 بلکه تو بودی‌ای مرد نظیر من! ای یار خالص و دوست صدیق من!

55:14b.PSA.055.014 که با یکدیگرمشورت شیرین می‌کردیم و به خانه خدا در انبوه می‌خرامیدیم.

55:15b.PSA.055.015 موت بر ایشان ناگهان آید وزنده بگور فرو روند. زیرا شرارت در مسکن های ایشان و در میان ایشان است.

55:16b.PSA.055.016 و اما من نزد خدا فریاد می‌کنم و خداوندمرا نجات خواهد داد.

55:17b.PSA.055.017 شامگاهان و صبح وظهر شکایت و ناله می‌کنم و او آواز مرا خواهدشنید.

55:18b.PSA.055.018 جانم را از جنگی که بر من شده بود، بسلامتی فدیه داده است. زیرا بسیاری با من مقاومت می‌کردند.

55:19b.PSA.055.019 خدا خواهد شنید و ایشان را جواب خواهد داد، او که از ازل نشسته است، سلاه. زیراکه در ایشان تبدیلها نیست و از خدانمی ترسند.

55:20b.PSA.055.020 دست خود را بر صلح اندیشان خویش دراز کرده، و عهد خویش را شکسته است.

55:21b.PSA.055.021 سخنان چرب زبانش نرم، لیکن دلش جنگ است. سخنانش چرب تر از روغن لیکن شمشیرهای برهنه است.

55:22b.PSA.055.022 نصیب خود را به خداوند بسپار و تو را رزق خواهد داد. او تا به ابدنخواهد گذاشت که مرد عادل جنبش خورد.وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.

55:23b.PSA.055.023 وتو‌ای خدا ایشان را به چاه هلاکت فرو خواهی آورد. مردمان خون ریز و حیله ساز، روزهای خودرا نیمه نخواهند کرد، لیکن من بر تو توکل خواهم داشت.

56

56:1b.PSA.056.001 ای خدا بر من رحم فرما، زیرا که انسان مرا به شدت تعاقب می‌کند. تمامی روزجنگ کرده، مرا اذیت می‌نماید.

56:2b.PSA.056.002 خصمانم تمامی روز مرا به شدت تعاقب می‌کنند. زیرا که بسیاری با تکبر با من می‌جنگند.

56:3b.PSA.056.003 هنگامی که ترسان شوم، من بر تو توکل خواهم داشت.

56:4b.PSA.056.004 در خدا کلام او را خواهم ستود. بر خداتوکل کرده، نخواهم ترسید. انسان به من چه می‌تواند کرد؟

56:5b.PSA.056.005 هر روزه سخنان مرا منحرف می‌سازند. همه فکرهای ایشان درباره من برشرارت است.

56:6b.PSA.056.006 ایشان جمع شده، کمین می‌سازند. بر قدمهای من چشم دارند زیرا قصدجان من دارند.

56:7b.PSA.056.007 آیا ایشان به‌سبب شرارت خودنجات خواهند یافت؟ ای خدا امت‌ها را درغضب خویش بینداز.

56:8b.PSA.056.008 تو آوارگیهای مرا تقریر کرده‌ای. اشکهایم را در مشک خود بگذار. آیا این در دفتر تو نیست؟

56:9b.PSA.056.009 آنگاه در روزی که تو رابخوانم دشمنانم روخواهند گردانید. این رامی دانم زیرا خدا با من است.

56:10b.PSA.056.010 در خدا کلام او را خواهم ستود. درخداوند کلام او را خواهم ستود.

56:11b.PSA.056.011 بر خدا توکل دارم پس نخواهم ترسید. آدمیان به من چه می‌توانند کرد؟

56:12b.PSA.056.012 ‌ای خدا نذرهای تو بر من است. قربانی های حمد را نزد تو خواهم گذرانید.زیرا که جانم را از موت رهانیده‌ای. آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نورزندگان به حضور خدا سالک باشم؟

56:13b.PSA.056.013 زیرا که جانم را از موت رهانیده‌ای. آیا پایهایم را نیز از لغزیدن نگاه نخواهی داشت تا در نورزندگان به حضور خدا سالک باشم؟

57

57:1b.PSA.057.001 ای خدا بر من رحم فرما، بر من رحم فرما! زیرا جانم در تو پناه می‌برد، و درسایه بالهای تو پناه می‌برم تا این بلایا بگذرد.

57:2b.PSA.057.002 نزدخدای تعالی آواز خواهم داد، نزد خدایی که همه‌چیز را برایم تمام می‌کند.

57:3b.PSA.057.003 از آسمان فرستاده، مرا خواهد رهانید. زیرا تعاقب کننده سخت من ملامت می‌کند، سلاه. خدا رحمت و راستی خودرا خواهد فرستاد.

57:4b.PSA.057.004 جان من در میان شیران است. در میان آتش افروزان می‌خوابم یعنی آدمیانی که دندانهایشان نیزه‌ها و تیرهاست. و زبان ایشان شمشیر برنده است.

57:5b.PSA.057.005 ‌ای خدا بر آسمانها متعال شو و جلال تو بر تمامی جهان.

57:6b.PSA.057.006 دامی برای پایهایم مهیا ساختند و جانم خم گردید. چاهی پیش رویم کندند، و خود در میانش افتادند، سلاه.

57:7b.PSA.057.007 دل من مستحکم است خدایا دل من مستحکم است. سرود خواهم خواند و ترنم خواهم نمود.

57:8b.PSA.057.008 ‌ای جلال من بیدار شو! ای بربط وعود بیدار شو! صبحگاهان من بیدار خواهم شد.

57:9b.PSA.057.009 ‌ای خداوند تو را در میان امت‌ها حمد خواهم گفت. تو را در میان قوم‌ها تسبیح خواهم خواند.

57:10b.PSA.057.010 زیرا رحمت تو تا آسمانها عظیم است وراستی تو تا افلاک.خدایا بر آسمانها متعال شو. و جلال تو بر تمامی جهان.

57:11b.PSA.057.011 خدایا بر آسمانها متعال شو. و جلال تو بر تمامی جهان.

58

58:1b.PSA.058.001 آیا فی الحقیقت به عدالتی که گنگ است سخن می‌گویید؟ و‌ای بنی آدم آیابه راستی داوری می‌نمایید؟

58:2b.PSA.058.002 بلکه در دل خودشرارتها به عمل می‌آورید و ظلم دستهای خود رادر زمین از میزان درمی کنید.

58:3b.PSA.058.003 شریران از رحم منحرف هستند. از شکم مادر دروغ گفته، گمراه می‌شوند.

58:4b.PSA.058.004 ایشان را زهری است مثل زهر مار. مثل افعی کر که گوش خود را می‌بندد.

58:5b.PSA.058.005 که آوازافسونگران را نمی شنود، هر‌چند به مهارت افسون می‌کند.

58:6b.PSA.058.006 ‌ای خدا دندانهایشان را دردهانشان بشکن. ای خداوند دندانهای شیران راخرد بشکن.

58:7b.PSA.058.007 گداخته شده، مثل آب بگذرند. چون او تیرهای خود را می‌اندازد، در ساعت منقطع خواهند شد.

58:8b.PSA.058.008 مثل حلزون که گداخته شده، می‌گذرد. مثل سقط زن، آفتاب را نخواهنددید.

58:9b.PSA.058.009 قبل از آنکه دیگهای شما آتش خارها رااحساس کند. آنها را چه تر و چه خشک خواهدرفت.

58:10b.PSA.058.010 مرد عادل چون انتقام را دید شادی خواهد نمود. پایهای خود را به خون شریرخواهد شست.و مردم خواهند گفت: «هرآینه ثمره‌ای برای عادلان هست. هر آینه خدایی هست که در جهان داوری می‌کند.»

58:11b.PSA.058.011 و مردم خواهند گفت: «هرآینه ثمره‌ای برای عادلان هست. هر آینه خدایی هست که در جهان داوری می‌کند.»

59

59:1b.PSA.059.001 تا او را بکشند ای خدایم مرا از دشمنانم برهان! مرا ازمقاومت کنندگانم برافراز!

59:2b.PSA.059.002 مرا ازگناهکاران خلاصی ده! و از مردمان خون ریزرهایی بخش!

59:3b.PSA.059.003 زیرا اینک برای جانم کمین می‌سازند و زورآوران به ضد من جمع شده‌اند، بدون تقصیر من‌ای خداوند و بدون گناه من.

59:4b.PSA.059.004 بی قصور من می‌شتابند و خود را آماده می‌کنند. پس برای ملاقات من بیدار شو و ببین.

59:5b.PSA.059.005 اما تو‌ای یهوه، خدای صبایوت، خدای اسرائیل! بیدارشده، همه امت‌ها را مکافات برسان و بر غداران بدکار شفقت مفرما، سلاه.

59:6b.PSA.059.006 شامگاهان برمی گردند و مثل سگ بانگ می‌کنند و در شهردور می‌زنند.

59:7b.PSA.059.007 از دهان خود بدی را فرومی ریزند. در لبهای ایشان شمشیرهاست. زیرا می‌گویند: «کیست که بشنود؟»

59:8b.PSA.059.008 و اما تو‌ای خداوند، بر ایشان خواهی خندید و تمامی امت‌ها را استهزا خواهی نمود.

59:9b.PSA.059.009 ‌ای قوت من بسوی تو انتظار خواهم کشید زیراخدا قلعه بلند من است.

59:10b.PSA.059.010 خدای رحمت من پیش روی من خواهد رفت. خدا مرا بردشمنانم نگران خواهد ساخت.

59:11b.PSA.059.011 ایشان را به قتل مرسان.

59:12b.PSA.059.012 به‌سبب گناه زبان و سخنان لبهای خود، در تکبر خویش گرفتار شوند. و به عوض لعنت و دروغی که می‌گویند،

59:13b.PSA.059.013 ایشان را فانی کن در غضب فانی کن تا نیست گردند و بدانند که خدادر یعقوب تا اقصای زمین سلطنت می‌کند. سلاه.

59:14b.PSA.059.014 و شامگاهان برگردیده، مثل سگ بانگ زنند ودر شهر گردش کنند.

59:15b.PSA.059.015 و برای خوراک پراکنده شوند و سیر نشده، شب را بسر برند.

59:16b.PSA.059.016 و اما من قوت تو را خواهم سرایید و بامدادان از رحمت تو ترنم خواهم نمود. زیرا قلعه بلند من هستی ودر روز تنگی ملجای منی.‌ای قوت من برای تو سرود می‌خوانم، زیرا خدا قلعه بلند من است وخدای رحمت من.

59:17b.PSA.059.017 ‌ای قوت من برای تو سرود می‌خوانم، زیرا خدا قلعه بلند من است وخدای رحمت من.

60

60:1b.PSA.060.001 ای خدا ما را دور انداخته، پراکنده ساخته‌ای! خشمناک بودی، بسوی مارجوع فرما!

60:2b.PSA.060.002 زمین را متزلزل ساخته، آن راشکافته‌ای! شکستگیهایش را شفا ده زیرا به جنبش آمده است.

60:3b.PSA.060.003 چیزهای مشکل را به قوم خود نشان داده‌ای. باده سرگردانی به مانوشانیده‌ای.

60:4b.PSA.060.004 علمی به ترسندگان خود داده‌ای تاآن را برای راستی برافرازند، سلاه.

60:5b.PSA.060.005 تا حبیبان تونجات یابند. به‌دست راست خود نجات ده و مرا مستجاب فرما.

60:6b.PSA.060.006 خدا در قدوسیت خود سخن گفته است. پس وجد خواهم نمود. شکیم را تقسیم می‌کنم ووادی سکوت را خواهم پیمود.

60:7b.PSA.060.007 جلعاد از آن من است، منسی از آن من. افرایم خود سر من است ویهودا عصای سلطنت من.

60:8b.PSA.060.008 موآب ظرف طهارت من است و بر ادوم کفش خود را خواهم‌انداخت. ای فلسطین برای من بانگ برآور!

60:9b.PSA.060.009 کیست که مرابه شهر حصین درآورد؟ و کیست که مرا به ادوم رهبری کند؟

60:10b.PSA.060.010 مگر نه تو‌ای خدا که ما را دورانداخته‌ای و با لشکرهای ما‌ای خدا بیرون نمی آیی؟

60:11b.PSA.060.011 مرا از دشمن اعانت فرما زیرامعاونت انسان باطل است.با خدا ظفر خواهیم یافت. زیرا اوست که دشمنان ما را پایمال خواهدکرد.

60:12b.PSA.060.012 با خدا ظفر خواهیم یافت. زیرا اوست که دشمنان ما را پایمال خواهدکرد.

61

61:1b.PSA.061.001 ای خدا فریاد مرا بشنو! و دعای مرااجابت فرما!

61:2b.PSA.061.002 از اقصای جهان تو راخواهم خواند، هنگامی که دلم بیهوش می‌شود، مرا به صخره‌ای که از من بلندتر است هدایت نما.

61:3b.PSA.061.003 زیرا که تو ملجای من بوده‌ای و برج قوی ازروی دشمن.

61:4b.PSA.061.004 در خیمه تو ساکن خواهم بود تاابدالاباد. زیر سایه بالهای تو پناه خواهم برد، سلاه.

61:5b.PSA.061.005 زیرا تو‌ای خدا نذرهای مرا شنیده‌ای ومیراث ترسندگان نام خود را به من عطا کرده‌ای.

61:6b.PSA.061.006 بر عمر پادشاه روزها خواهی افزود و سالهای اوتا نسل‌ها باقی خواهد ماند.

61:7b.PSA.061.007 به حضور خداخواهد نشست تا ابدالاباد. رحمت و راستی را مهیا کن تا او را محافظت کنند.پس نام تو را تا به ابد خواهم سرایید تا هر روز نذرهای خود را وفاکنم.

61:8b.PSA.061.008 پس نام تو را تا به ابد خواهم سرایید تا هر روز نذرهای خود را وفاکنم.

62

62:1b.PSA.062.001 جان من فقط برای خدا خاموش می شود زیرا که نجات من از جانب اوست.

62:2b.PSA.062.002 او تنها صخره و نجات من است و قلعه بلند من. پس بسیار جنبش نخواهم خورد.

62:3b.PSA.062.003 تا به کی بر مردی هجوم می‌آورید تا همگی شما او راهلاک کنید مثل دیوار خمشده و حصار جنبش خورده؟

62:4b.PSA.062.004 در این فقط مشورت می‌کنند که او را ازمرتبه‌اش بیندازند. و دروغ را دوست می‌دارند. به زبان خود برکت می‌دهند و در دل خود لعنت می‌کنند، سلاه.

62:5b.PSA.062.005 ‌ای جان من فقط برای خدا خاموش شو زیراکه امید من از وی است.

62:6b.PSA.062.006 او تنها صخره و نجات من است و قلعه بلند من تا جنبش نخورم.

62:7b.PSA.062.007 برخداست نجات و جلال من. صخره قوت من وپناه من در خداست.

62:8b.PSA.062.008 ‌ای قوم همه وقت بر اوتوکل کنید و دلهای خود را به حضور وی بریزید. زیرا خدا ملجای ماست، سلاه.

62:9b.PSA.062.009 البته بنی آدم بطالت‌اند و بنی بشر دروغ. در ترازو بالا می‌روندزیرا جمیع از بطالت سبکترند.

62:10b.PSA.062.010 بر ظلم توکل مکنید و بر غارت مغرور مشوید. چون دولت افزوده شود دل در آن مبندید.

62:11b.PSA.062.011 خدا یک بارگفته است و دو بار این را شنیده‌ام که قوت از آن خداست.‌ای خداوند رحمت نیز از آن تواست، زیرا به هر کس موافق عملش جزا خواهی داد.

62:12b.PSA.062.012 ‌ای خداوند رحمت نیز از آن تواست، زیرا به هر کس موافق عملش جزا خواهی داد.

63

63:1b.PSA.063.001 ای خدا، تو خدای من هستی. در سحرتو را خواهم طلبید. جان من تشنه تواست و جسدم مشتاق تو در زمین خشک تشنه بی‌آب.

63:2b.PSA.063.002 چنانکه در قدس بر تو نظر کردم تا قوت و جلال تو را مشاهده کنم.

63:3b.PSA.063.003 چونکه رحمت تو ازحیات نیکوتر است. پس لبهای من ترا تسبیح خواهد خواند.

63:4b.PSA.063.004 از این‌رو تا زنده هستم تو رامتبارک خواهم خواند. و دستهای خود را به نام توخواهم برافراشت.

63:5b.PSA.063.005 جان من سیر خواهد شدچنانکه از مغز و پیه. و زبان من به لبهای شادمانی تو را حمد خواهد گفت،

63:6b.PSA.063.006 چون تو را بر بسترخود یاد می‌آورم و در پاسهای شب در تو تفکرمی کنم.

63:7b.PSA.063.007 زیرا تو مددکار من بوده‌ای و زیر سایه بالهای تو شادی خواهم کرد.

63:8b.PSA.063.008 جان من به توچسبیده است و دست راست تو مرا تایید کرده است.

63:9b.PSA.063.009 و اما آنانی که قصد جان من دارند هلاک خواهند شد و در اسفل زمین فرو خواهند رفت.

63:10b.PSA.063.010 ایشان به دم شمشیر سپرده می‌شوند و نصیب شغالها خواهند شد.اما پادشاه در خدا شادی خواهد کرد و هر‌که بدو قسم خورد فخر خواهدنمود. زیرا دهان دروغ‌گویان بسته خواهد گردید.

63:11b.PSA.063.011 اما پادشاه در خدا شادی خواهد کرد و هر‌که بدو قسم خورد فخر خواهدنمود. زیرا دهان دروغ‌گویان بسته خواهد گردید.

64

64:1b.PSA.064.001 ای خدا وقتی که تضرع می‌نمایم، آوازمرا بشنو و حیاتم را از خوف دشمن نگاه دار!

64:2b.PSA.064.002 مرا از مشاورت شریران پنهان کن و ازهنگامه گناهکاران.

64:3b.PSA.064.003 که زبان خود را مثل شمشیرتیز کرده‌اند و تیرهای خود یعنی سخنان تلخ را برزه آراسته‌اند.

64:4b.PSA.064.004 تا در کمینهای خود بر مرد کامل بیندازند. ناگهان بر او می‌اندازند و نمی ترسند.

64:5b.PSA.064.005 خویشتن را برای کار زشت تقویت می‌دهند. درباره پنهان کردن دامها گفتگو می‌کنند. می‌گویند: «کیست که ما را ببیند؟»

64:6b.PSA.064.006 کارهای بد راتدبیر می‌کنند و می‌گویند: «تدبیر نیکو کرده‌ایم.» و اندرون و قلب هر یک از ایشان عمیق است.

64:7b.PSA.064.007 اما خدا تیرها بر ایشان خواهد انداخت. وناگهان جراحت های ایشان خواهد شد.

64:8b.PSA.064.008 وزبانهای خود را برخود فرود خواهند‌آورد و هرکه ایشان را بیند فرار خواهد کرد.

64:9b.PSA.064.009 و جمیع آدمیان خواهند ترسید و کار خدا را اعلام خواهند کرد و عمل او را درک خواهند نمود.ومرد صالح در خداوند شادی می‌کند و بر اوتوکل می‌دارد و جمیع راست دلان، فخر خواهندنمود.

64:10b.PSA.064.010 ومرد صالح در خداوند شادی می‌کند و بر اوتوکل می‌دارد و جمیع راست دلان، فخر خواهندنمود.

65

65:1b.PSA.065.001 ای خدا، تسبیح در صهیون منتظرتوست. و نذرها برای تو وفا خواهدشد.

65:2b.PSA.065.002 ‌ای که دعا می‌شنوی! نزد تو تمامی بشرخواهند آمد.

65:3b.PSA.065.003 گناهان بر من غالب آمده است. توتقصیرهای مرا کفاره خواهی کرد.

65:4b.PSA.065.004 خوشابحال کسی‌که او را برگزیده، و مقرب خود ساخته‌ای تابه درگاههای تو ساکن شود. از نیکویی خانه توسیر خواهیم شد و از قدوسیت هیکل تو.

65:5b.PSA.065.005 به چیزهای ترسناک در عدل، ما را جواب خواهی داد، ای خدایی که نجات ما هستی. ای که پناه تمامی اقصای جهان و ساکنان بعیده دریاهستی.

65:6b.PSA.065.006 و کوهها را به قوت خود مستحکم ساخته‌ای، و کمر خود را به قدرت بسته‌ای.

65:7b.PSA.065.007 وتلاطم دریا را ساکن می‌گردانی، تلاطم امواج آن وشورش امت‌ها را.

65:8b.PSA.065.008 ساکنان اقصای جهان ازآیات تو ترسانند. مطلع های صبح و شام راشادمان می‌سازی.

65:9b.PSA.065.009 از زمین تفقد نموده، آن راسیراب می‌کنی و آن را بسیار توانگر می‌گردانی. نهر خدا از آب پر است. غله ایشان را آماده می‌کنی زیرا که بدین طور تهیه کرده‌ای.

65:10b.PSA.065.010 پشته هایش را سیراب می‌کنی و مرزهایش راپست می‌سازی. به بارشها آن را شاداب می‌نمایی. نباتاتش را برکت می‌دهی.

65:11b.PSA.065.011 به احسان خویش سال را تاجدار می‌سازی و راههای توچربی را می‌چکاند.

65:12b.PSA.065.012 مرتع های صحرا نیزمی چکاند. و کمر تلها به شادمانی بسته شده است.چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.

65:13b.PSA.065.013 چمنها به گوسفندان آراسته شده است و دره هابه غله پیراسته؛ از شادی بانگ می‌زنند و نیزمی سرایند.

66

66:1b.PSA.066.001 ای تمامی زمین، برای خدا بانگ شادمانی بزنید!

66:2b.PSA.066.002 جلال نام او رابسرایید! و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید!

66:3b.PSA.066.003 خدا را گویید: «چه مهیب است کارهای تو! از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو تذلل خواهند کرد!

66:4b.PSA.066.004 تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید و به نام توترنم خواهند نمود.» سلاه.

66:5b.PSA.066.005 بیایید کارهای خدا را مشاهده کنید. او درکارهای خود به بنی آدم مهیب است.

66:6b.PSA.066.006 دریا را به خشکی مبدل ساخت و مردم از نهر با پا عبورکردند. در آنجا بدو شادی نمودیم.

66:7b.PSA.066.007 در توانایی خود تا به ابد سلطنت می‌کند و چشمانش مراقب امت‌ها است. فتنه انگیزان خویشتن را برنیفرازند، سلاه.

66:8b.PSA.066.008 ‌ای قوم‌ها، خدای ما را متبارک خوانید وآواز تسبیح او را بشنوانید.

66:9b.PSA.066.009 که جانهای ما را درحیات قرار می‌دهد و نمی گذارد که پایهای مالغزش خورد.

66:10b.PSA.066.010 زیرا‌ای خدا تو ما را امتحان کرده‌ای و ما را غال گذاشته‌ای چنانکه نقره راغال می‌گذارند.

66:11b.PSA.066.011 ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشتهای ما نهادی.

66:12b.PSA.066.012 مردمان را بر سرما سوار گردانیدی و به آتش و آب در‌آمدیم. پس ما را به‌جای خرم بیرون آوردی.

66:13b.PSA.066.013 قربانی های سوختنی به خانه تو خواهم آورد. نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود،

66:14b.PSA.066.014 که لبهای خود را بر آنها گشودم و در زمان تنگی خودآنها را به زبان خود آوردم.

66:15b.PSA.066.015 قربانی های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید. گوساله‌ها و بزها را با بخور قوچها ذبح خواهم کرد، سلاه.

66:16b.PSA.066.016 ‌ای همه خداترسان بیایید و بشنوید تا ازآنچه او برای جان من کرده است خبر دهم.

66:17b.PSA.066.017 به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم و تسبیح بلند بر زبان من بود.

66:18b.PSA.066.018 اگر بدی را در دل خودمنظور می‌داشتم، خداوند مرا نمی شنید.

66:19b.PSA.066.019 لیکن خدا مرا شنیده است و به آواز دعای من توجه فرموده.متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.

66:20b.PSA.066.020 متبارک باد خدا که دعای مرا ازخود، و رحمت خویش را از من برنگردانیده است.

67

67:1b.PSA.067.001 خدا بر ما رحم کند و ما را مبارک سازدو نور روی خود را بر ما متجلی فرماید! سلاه.

67:2b.PSA.067.002 تا راه تو در جهان معروف گردد و نجات تو به جمیع امت‌ها.

67:3b.PSA.067.003 ‌ای خدا قوم‌ها تو را حمدگویند. جمیع قوم‌ها تو را حمد گویند.

67:4b.PSA.067.004 امت‌ها شادی و ترنم خواهند نمود زیراقوم‌ها را به انصاف حکم خواهی نمود و امت های جهان را هدایت خواهی کرد، سلاه.

67:5b.PSA.067.005 ‌ای خداقوم‌ها تو را حمد گویند. جمیع قوم‌ها تو را حمدگویند.

67:6b.PSA.067.006 آنگاه زمین محصول خود را خواهد دادو خدا خدای ما، ما را مبارک خواهد فرمود.خداما را مبارک خواهد فرمود. و تمامی اقصای جهان از او خواهند ترسید.

67:7b.PSA.067.007 خداما را مبارک خواهد فرمود. و تمامی اقصای جهان از او خواهند ترسید.

68

68:1b.PSA.068.001 خدا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند! و آنانی که از او نفرت دارند ازحضورش بگریزند!

68:2b.PSA.068.002 چنانکه دود پراکنده می‌شود، ایشان را پراکنده ساز، و چنانکه موم پیش آتش گداخته می‌شود، همچنان شریران به حضور خدا هلاک گردند.

68:3b.PSA.068.003 اما صالحان شادی کنند و در حضور خدا به وجد آیند و به شادمانی خرسند شوند.

68:4b.PSA.068.004 برای خدا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است. نام او یهوه است! به حضورش به وجد آیید!

68:5b.PSA.068.005 پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خداست در مسکن قدس خود!

68:6b.PSA.068.006 خدا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند واسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه انگیزان در زمین تفتیده ساکن خواهند شد.

68:7b.PSA.068.007 ‌ای خدا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی که در صحرا خرامیدی، سلاه.

68:8b.PSA.068.008 زمین متزلزل شد و آسمان به حضور خدا بارید. این سینا نیز از حضور خدا، خدای اسرائیل.

68:9b.PSA.068.009 ‌ای خدا باران نعمت‌ها بارانیدی و میراثت را چون خسته بود مستحکم گردانیدی.

68:10b.PSA.068.010 جماعت تو درآن ساکن شدند. ای خدا، به جود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای.

68:11b.PSA.068.011 خداوند سخن را می‌دهد. مبشرات انبوه عظیمی می‌شوند.

68:12b.PSA.068.012 ملوک لشکرها فرار کرده، منهزم می‌شوند. و زنی که در خانه مانده است، غارت را تقسیم می‌کند.

68:13b.PSA.068.013 اگرچه در آغلهاخوابیده بودید، لیکن مثل بالهای فاخته شده ایدکه به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ.

68:14b.PSA.068.014 چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صلمون درخشان گردید.

68:15b.PSA.068.015 کوه خدا، کوه باشان است، کوهی با قله های افراشته کوه باشان است.

68:16b.PSA.068.016 ‌ای کوههای باقله های افراشته، چرا نگرانید؟ بر این کوهی که خدا برای مسکن خود برگزیده است هر آینه خداوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود.

68:17b.PSA.068.017 ارابه های خدا کرورها و هزارهاست. خداونددر میان آنهاست و سینا در قدس است.

68:18b.PSA.068.018 براعلی علیین صعود کرده، و اسیران را به اسیری برده‌ای. از آدمیان بخششها گرفته‌ای. بلکه ازفتنه انگیزان نیز تا یهوه خدا در ایشان مسکن گیرد.

68:19b.PSA.068.019 متبارک باد خداوندی که هر روزه متحمل بارهای ما می‌شود و خدایی که نجات ماست، سلاه.

68:20b.PSA.068.020 خدا برای ما، خدای نجات است ومفرهای موت از آن خداوند یهوه است.

68:21b.PSA.068.021 هرآینه خدا سردشمنان خود را خرد خواهد کوبیدو کله مویدار کسی را که در گناه خود سالک باشد.

68:22b.PSA.068.022 خداوند گفت: «از باشان باز خواهم آورد. از ژرفیهای دریا باز خواهم آورد.

68:23b.PSA.068.023 تا پای خودرا در خون فروبری و زبان سگان تو از دشمنانت بهره خود را بیابد.»

68:24b.PSA.068.024 ‌ای خدا طریق های تو رادیده‌اند یعنی طریق های خدا و پادشاه مرا درقدس.

68:25b.PSA.068.025 در‌پیش رو، مغنیان می‌خرامند و درعقب، سازندگان. و در وسط دوشیزگان دف زن.

68:26b.PSA.068.026 خدا را در جماعت‌ها متبارک خوانید وخداوند را از چشمه اسرائیل.

68:27b.PSA.068.027 آنجاست بنیامین صغیر، حاکم ایشان و روسای یهودامحفل ایشان. روسای زبولون و روسای نفتالی.

68:28b.PSA.068.028 خدایت برای تو قوت را امر فرموده است. ای خدا آنچه را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان.

68:29b.PSA.068.029 به‌سبب هیکل تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند‌آورد.

68:30b.PSA.068.030 و وحش نی زار را توبیخ فرما و رمه گاوان را با گوساله های قوم که با شمشهای نقره نزد تو گردن می‌نهند. وقوم هایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است.

68:31b.PSA.068.031 سروران از مصر خواهند آمد وحبشه دستهای خود را نزد خدا بزودی درازخواهد کرد.

68:32b.PSA.068.032 ‌ای ممالک جهان برای خدا سرود بخوانید. برای خداوند سرود بخوانید، سلاه.

68:33b.PSA.068.033 برای او که بر فلک الافلاک قدیمی سوار است.

68:34b.PSA.068.034 اینک آواز خود را می‌دهد آوازی که پرقوت است.خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک. ‌ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.

68:35b.PSA.068.035 خدارا به قوت توصیف نمایید. جلال وی بر اسرائیل است و قوت او در افلاک. ‌ای خدا از قدسهای خود مهیب هستی. خدای اسرائیل قوم خود راقوت و عظمت می‌دهد. متبارک باد خدا.

69

69:1b.PSA.069.001 خدایا مرا نجات ده! زیرا آبها به‌جان من درآمده است.

69:2b.PSA.069.002 در خلاب ژرف فرورفته‌ام، جایی که نتوان ایستاد. به آبهای عمیق درآمده‌ام و سیل مرا می‌پوشاند.

69:3b.PSA.069.003 از فریاد خودخسته شده‌ام و گلوی من سوخته و چشمانم ازانتظار خدا تار گردیده است.

69:4b.PSA.069.004 آنانی که بی‌سبب ازمن نفرت دارند، از مویهای سرم زیاده‌اند ودشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارندزورآورند. پس آنچه نگرفته بودم، رد کردم.

69:5b.PSA.069.005 ‌ای خدا، تو حماقت مرا می‌دانی و گناهانم از تومخفی نیست.

69:6b.PSA.069.006 ‌ای خداوند یهوه صبایوت، منتظرین تو به‌سبب من خجل نشوند. ای خدای اسرائیل، طالبان تو به‌سبب من رسوا نگردند.

69:7b.PSA.069.007 زیرا به‌خاطر تو متحمل عار گردیده‌ام ورسوایی روی من، مرا پوشیده است.

69:8b.PSA.069.008 نزدبرادرانم اجنبی شده‌ام و نزد پسران مادر خودغریب.

69:9b.PSA.069.009 زیرا غیرت خانه تو مرا خورده است وملامت های ملامت کنندگان تو بر من طاری گردیده.

69:10b.PSA.069.010 روزه داشته، جان خود را مثل اشک ریخته‌ام. و این برای من عار گردیده است.

69:11b.PSA.069.011 پلاس را لباس خود ساخته‌ام و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام.

69:12b.PSA.069.012 دروازه نشینان درباره من حرف می‌زنند و سرود می‌گساران گشته‌ام.

69:13b.PSA.069.013 و اما من، ای خداوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم. ای خدا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود مرا مستجاب فرما.

69:14b.PSA.069.014 مرا از خلاب خلاصی ده تا غرق نشوم و ازنفرت کنندگانم و از ژرفیهای آب رستگار شوم.

69:15b.PSA.069.015 مگذار که سیلان آب مرا بپوشاند و ژرفی مراببلعد و هاویه دهان خود را بر من ببندد.

69:16b.PSA.069.016 ‌ای خداوند مرا مستجاب فرما زیرا رحمت تونیکوست. به کثرت رحمانیتت بر من توجه نما.

69:17b.PSA.069.017 و روی خود را از بنده ات مپوشان زیرا در تنگی هستم مرا بزودی مستجاب فرما.

69:18b.PSA.069.018 به‌جانم نزدیک شده، آن را رستگار ساز. به‌سبب دشمنانم مرا فدیه ده.

69:19b.PSA.069.019 تو عار و خجالت و رسوایی مرا می‌دانی وجمیع خصمانم پیش نظر تواند.

69:20b.PSA.069.020 عار، دل مراشکسته است و به شدت بیمار شده‌ام. انتظارمشفقی کشیدم، ولی نبود و برای تسلی دهندگان، اما نیافتم.

69:21b.PSA.069.021 مرا برای خوراک زردآب دادند وچون تشنه بودم مرا سرکه نوشانیدند.

69:22b.PSA.069.022 پس مائده ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند دامی باشد.

69:23b.PSA.069.023 چشمان ایشان تارگردد تا نبینند. و کمرهای ایشان را دائم لرزان گردان.

69:24b.PSA.069.024 خشم خود را بر ایشان بریز و سورت غضب تو ایشان را دریابد.

69:25b.PSA.069.025 خانه های ایشان مخروبه گردد و در خیمه های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.

69:26b.PSA.069.026 زیرا برکسی‌که تو زده‌ای جفامی کنند و دردهای کوفتگان تو را اعلان می نمایند.

69:27b.PSA.069.027 گناه بر گناه ایشان مزید کن و درعدالت تو داخل نشوند.

69:28b.PSA.069.028 از دفتر حیات محوشوند و با صالحین مرقوم نگردند.

69:29b.PSA.069.029 و اما من، مسکین و دردمند هستم. پس‌ای خدا، نجات تو مرا سرافراز سازد.

69:30b.PSA.069.030 و نام خدا رابا سرود تسبیح خواهم خواند و او را با حمدتعظیم خواهم نمود.

69:31b.PSA.069.031 و این پسندیده خداخواهد بود، زیاده از گاو و گوساله‌ای که شاخها وسمها دارد.

69:32b.PSA.069.032 حلیمان این را دیده، شادمان شوند، و‌ای طالبان خدا دل شما زنده گردد،

69:33b.PSA.069.033 زیرا خداوند فقیران را مستجاب می‌کند واسیران خود را حقیر نمی شمارد.

69:34b.PSA.069.034 آسمان وزمین او را تسبیح بخوانند. آبها نیز و آنچه در آنهامی جنبد.

69:35b.PSA.069.035 زیرا خدا صهیون را نجات خواهدداد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود تا در آنجاسکونت نمایند و آن را متصرف گردند.وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.

69:36b.PSA.069.036 وذریت بندگانش وارث آن خواهند شد و آنانی که نام او را دوست دارند، در آن ساکن خواهندگردید.

70

70:1b.PSA.070.001 خدایا، برای نجات من بشتاب! ای خداوند به اعانت من تعجیل فرما!

70:2b.PSA.070.002 آنانی که قصد جان من دارند، خجل و شرمنده شوند، و آنانی که در بدی من رغبت دارند، روبرگردانیده و رسوا گردند،

70:3b.PSA.070.003 و آنانی که هه هه می‌گویند، به‌سبب خجالت خویش رو برگردانیده شوند.

70:4b.PSA.070.004 و اما جمیع طالبان تو، در تو وجد و شادی کنند، و دوست دارندگان نجات تو دائم گویند: «خدا متعال باد!»و اما من مسکین و فقیر هستم. خدایا برای من تعجیل کن. تو مددکار ونجات‌دهنده من هستی. ای خداوند تاخیر منما.

70:5b.PSA.070.005 و اما من مسکین و فقیر هستم. خدایا برای من تعجیل کن. تو مددکار ونجات‌دهنده من هستی. ای خداوند تاخیر منما.

71

71:1b.PSA.071.001 در تو‌ای خداوند پناه برده‌ام، پس تا به ابد خجل نخواهم شد.

71:2b.PSA.071.002 به عدالت خودمرا خلاصی ده و برهان. گوش خود را به من فراگیر و مرا نجات ده.

71:3b.PSA.071.003 برای من صخره سکونت باش تا همه وقت داخل آن شوم. تو به نجات من امر فرموده‌ای، زیرا صخره و قلعه من تو هستی.

71:4b.PSA.071.004 خدایا مرا از دست شریر برهان و از کف بدکار وظالم.

71:5b.PSA.071.005 زیرا‌ای خداوند یهوه، تو امید من هستی و ازطفولیتم اعتماد من بوده‌ای.

71:6b.PSA.071.006 از شکم بر توانداخته شده‌ام. از رحم مادرم ملجای من توبوده‌ای و تسبیح من دائم درباره تو خواهد بود.

71:7b.PSA.071.007 بسیاری را آیتی عجیب شده‌ام. لیکن تو ملجای زورآور من هستی.

71:8b.PSA.071.008 دهانم از تسبیح تو پر است واز کبریایی تو تمامی روز.

71:9b.PSA.071.009 در زمان پیری مرا دور مینداز چون قوتم زایل شود مرا ترک منما.

71:10b.PSA.071.010 زیرا دشمنانم بر من حرف می‌زنند و مترصدان جانم با یکدیگرمشورت می‌کنند

71:11b.PSA.071.011 و می‌گویند: «خدا او را ترک کرده است. پس او را تعاقب کرده، بگیرید، زیرا که رهاننده‌ای نیست.»

71:12b.PSA.071.012 ‌ای خدا از من دور مشو. خدایا به اعانت من تعجیل نما.

71:13b.PSA.071.013 خصمان جانم خجل و فانی شوند.

71:14b.PSA.071.014 و اما من دائم امیدوارخواهم بود و بر همه تسبیح تو خواهم افزود.

71:15b.PSA.071.015 زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و نجاتت راتمامی روز. زیرا که حد شماره آن را نمی دانم.

71:16b.PSA.071.016 در توانایی خداوند یهوه خواهم آمد. و ازعدالت تو و بس خبر خواهم داد.

71:17b.PSA.071.017 ‌ای خدا ازطفولیتم مرا تعلیم داده‌ای و تا الان، عجایب تو رااعلان کرده‌ام.

71:18b.PSA.071.018 پس‌ای خدا، مرا تا زمان پیری وسفید مویی نیز ترک مکن، تا این طبقه را از بازوی تو خبر دهم و جمیع آیندگان را از توانایی تو.

71:19b.PSA.071.019 خدایا عدالت تو تا اعلی علیین است. توکارهای عظیم کرده‌ای. خدایا مانند تو کیست؟

71:20b.PSA.071.020 ‌ای که تنگیهای بسیار و سخت را به ما نشان داده‌ای، رجوع کرده، باز ما را زنده خواهی ساخت؛ و برگشته، ما را از عمق های زمین برخواهی آورد.

71:21b.PSA.071.021 بزرگی مرا مزید خواهی کرد وبرگشته، مرا تسلی خواهی بخشید.

71:22b.PSA.071.022 پس من نیزتو را با بربط خواهم ستود، یعنی راستی تو را‌ای خدای من. و تو را‌ای قدوس اسرائیل با عود ترنم خواهم نمود.

71:23b.PSA.071.023 چون برای تو سرود می‌خوانم لبهایم بسیار شادی خواهد کرد و جانم نیز که آن را فدیه داده‌ای.زبانم نیز تمامی روز عدالت تورا ذکر خواهد کرد. زیرا آنانی که برای ضرر من می‌کوشیدند خجل و رسوا گردیدند.

71:24b.PSA.071.024 زبانم نیز تمامی روز عدالت تورا ذکر خواهد کرد. زیرا آنانی که برای ضرر من می‌کوشیدند خجل و رسوا گردیدند.

72

72:1b.PSA.072.001 ای خدا انصاف خود را به پادشاه ده وعدالت خویش را به پسر پادشاه!

72:2b.PSA.072.002 و او قوم تو را به عدالت داوری خواهد نمود و مساکین تو را به انصاف.

72:3b.PSA.072.003 آنگاه کوهها برای قوم سلامتی را بار خواهند‌آورد و تلها نیز در عدالت.

72:4b.PSA.072.004 مساکین قوم را دادرسی خواهد کرد؛ و فرزندان فقیر رانجات خواهد داد؛ و ظالمان را زبون خواهدساخت.

72:5b.PSA.072.005 از تو خواهند ترسید، مادامی که آفتاب باقی است و مادامی که ماه هست تا جمیع طبقات.

72:6b.PSA.072.006 او مثل باران برعلف زار چیده شده فرود خواهدآمد، و مثل بارشهایی که زمین را سیراب می‌کند.

72:7b.PSA.072.007 در زمان او صالحان خواهند شکفت و وفورسلامتی خواهد بود، مادامی که ماه نیست نگردد.

72:8b.PSA.072.008 و او حکمرانی خواهد کرد از دریا تا دریا واز نهر تا اقصای جهان.

72:9b.PSA.072.009 به حضور وی صحرانشینان گردن خواهند نهاد و دشمنان اوخاک را خواهند لیسید.

72:10b.PSA.072.010 پادشاهان ترشیش وجزایر هدایا خواهند‌آورد. پادشاهان شبا و سباارمغانها خواهند رسانید.

72:11b.PSA.072.011 جمیع سلاطین او راتعظیم خواهند کرد و جمیع امت‌ها او را بندگی خواهند نمود.

72:12b.PSA.072.012 زیرا چون مسکین استغاثه کند، او را رهایی خواهد داد و فقیری را که رهاننده‌ای ندارد.

72:13b.PSA.072.013 بر مسکین و فقیر کرم خواهد فرمود وجانهای مساکین را نجات خواهد بخشید.

72:14b.PSA.072.014 جانهای ایشان را از ظلم و ستم فدیه خواهدداد و خون ایشان در نظر وی گران بها خواهد بود.

72:15b.PSA.072.015 و او زنده خواهد ماند و از طلای شبا بدوخواهد داد. دائم برای وی دعا خواهد کرد وتمامی روز او را مبارک خواهد خواند.

72:16b.PSA.072.016 وفراوانی غله در زمین بر قله کوهها خواهد بود که ثمره آن مثل لبنان جنبش خواهد کرد. و اهل شهرها مثل علف زمین نشو و نما خواهند کرد.

72:17b.PSA.072.017 نام او تا ابدالاباد باقی خواهد ماند. اسم او پیش آفتاب دوام خواهد کرد. آدمیان در او برای یکدیگر برکت خواهند خواست و جمیع امت های زمین او را خوشحال خواهند خواند.

72:18b.PSA.072.018 متبارک باد یهوه خدا که خدای اسرائیل است. که او فقط کارهای عجیب می‌کند.و متبارک بادنام مجید او تا ابدالاباد. و تمامی زمین از جلال اوپر بشود.آمین و آمین.دعاهای داود بن یسی تمام شد.

72:19b.PSA.072.019 و متبارک بادنام مجید او تا ابدالاباد. و تمامی زمین از جلال اوپر بشود.آمین و آمین.دعاهای داود بن یسی تمام شد.

73

73:1b.PSA.073.001 هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاک دل هستند.

73:2b.PSA.073.002 واما من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود ونزدیک بود که قدمهایم بلغزد.

73:3b.PSA.073.003 زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتی شریران را دیدم.

73:4b.PSA.073.004 زیراکه در موت ایشان قیدها نیست و قوت ایشان مستحکم است.

73:5b.PSA.073.005 مثل مردم در زحمت نیستند ومثل آدمیان مبتلا نمی باشند.

73:6b.PSA.073.006 بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است وظلم مثل لباس ایشان را می‌پوشاند.

73:7b.PSA.073.007 چشمان ایشان از فربهی بدر‌آمده است و از خیالات دل خود تجاوز می‌کنند.

73:8b.PSA.073.008 استهزا می‌کنند و حرفهای بد می‌زنند و سخنان ظلم آمیز را از جای بلندمی گویند.

73:9b.PSA.073.009 دهان خود را بر آسمانها گذارده‌اند وزبان ایشان در جهان گردش می‌کند.

73:10b.PSA.073.010 پس قوم او بدینجا برمی گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده می‌شود.

73:11b.PSA.073.011 و ایشان می‌گویند: «خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟»

73:12b.PSA.073.012 اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده می‌شوند.

73:13b.PSA.073.013 یقین من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود رابه پاکی شسته‌ام.

73:14b.PSA.073.014 و من تمامی روز مبتلامی شوم و تادیب من هر بامداد حاضر است.

73:15b.PSA.073.015 اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه برطبقه فرزندان تو خیانت می‌کردم.

73:16b.PSA.073.016 چون تفکرکردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.

73:17b.PSA.073.017 تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.

73:18b.PSA.073.018 هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذارده‌ای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.

73:19b.PSA.073.019 چگونه بغته به هلاکت رسیده‌اند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیده‌اند.

73:20b.PSA.073.020 مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.

73:21b.PSA.073.021 لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.

73:22b.PSA.073.022 و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.

73:23b.PSA.073.023 ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کرده‌ای.

73:24b.PSA.073.024 موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.

73:25b.PSA.073.025 کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچ‌چیز را در زمین نمی خواهم.

73:26b.PSA.073.026 اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.

73:27b.PSA.073.027 زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا می‌کنند، نابود خواهی ساخت.و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کرده‌ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.

73:28b.PSA.073.028 و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کرده‌ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.

74

74:1b.PSA.074.001 چرا‌ای خدا ما را ترک کرده‌ای تا به ابدو خشم تو بر گوسفندان مرتع خودافروخته شده است؟

74:2b.PSA.074.002 جماعت خود را که ازقدیم خریده‌ای، بیاد آور و آن را که فدیه داده‌ای تا سبط میراث تو شود و این کوه صهیون را که درآن ساکن بوده‌ای.

74:3b.PSA.074.003 قدمهای خود را بسوی خرابه های ابدی بردار زیرا دشمن هرچه را که درقدس تو بود خراب کرده است.

74:4b.PSA.074.004 دشمنانت درمیان جماعت تو غرش می‌کنند و علمهای خودرا برای علامات برپا می‌نمایند.

74:5b.PSA.074.005 و ظاهرمی شوند چون کسانی که تبرها را بر درختان جنگل بلند می‌کنند.

74:6b.PSA.074.006 و الان همه نقشهای تراشیده آن را به تبرها و چکشها خرد می‌شکنند.

74:7b.PSA.074.007 قدس های تو را آتش زده‌اند و مسکن نام تو را تابه زمین بی‌حرمت کرده‌اند.

74:8b.PSA.074.008 و در دل خودمی گویند آنها را تمام خراب می‌کنیم. پس جمیع کنیسه های خدا را در زمین سوزانیده‌اند.

74:9b.PSA.074.009 آیات خود را نمی بینیم و دیگر هیچ نبی نیست. و درمیان ما کسی نیست که بداند تا به کی خواهد بود.

74:10b.PSA.074.010 ‌ای خدا، دشمن تا به کی ملامت خواهد کرد؟ وآیا خصم، تا به ابد نام تو را اهانت خواهد نمود؟

74:11b.PSA.074.011 چرا دست خود یعنی دست راست خویش رابرگردانیده‌ای؟ آن را از گریبان خود بیرون کشیده، ایشان را فانی کن.

74:12b.PSA.074.012 و خدا از قدیم پادشاه من است. او در میان زمین نجات‌ها پدید می‌آورد.

74:13b.PSA.074.013 تو به قوت خوددریا را منشق ساختی و سرهای نهنگان را در آبهاشکستی.

74:14b.PSA.074.014 سرهای لویاتان را کوفته، و او را خوراک صحرانشینان گردانیده‌ای.

74:15b.PSA.074.015 توچشمه‌ها و سیلها را شکافتی و نهرهای دائمی راخشک گردانیدی.

74:16b.PSA.074.016 روز از آن توست و شب نیزاز آن تو. نور و آفتاب را تو برقرار نموده‌ای.

74:17b.PSA.074.017 تمامی حدود جهان را تو پایدار ساخته‌ای. تابستان و زمستان را تو ایجاد کرده‌ای.

74:18b.PSA.074.018 ‌ای خداوند این را بیادآور که دشمن ملامت می‌کند و مردم جاهل نام تو را اهانت می‌نمایند.

74:19b.PSA.074.019 جان فاخته خود را به‌جانور وحشی مسپار. جماعت مسکینان خود را تا به ابد فراموش مکن.

74:20b.PSA.074.020 عهد خود را ملاحظه فرما زیرا که ظلمات جهان از مسکن های ظلم پراست.

74:21b.PSA.074.021 مظلومان به رسوایی برنگردند. مساکین و فقیران نام تو را حمدگویند.

74:22b.PSA.074.022 ‌ای خدا برخیز و دعوای خود را برپادار؛ و بیادآور که احمق تمامی روز تو را ملامت می‌کند.آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.

74:23b.PSA.074.023 آواز دشمنان خود را فراموش مکن وغوغای مخالفان خود را که پیوسته بلند می‌شود.

75

75:1b.PSA.075.001 تو را حمد می‌گوییم! ای خدا تو راحمد می‌گوییم! زیرا نام تو نزدیک است و مردم کارهای عجیب تو را ذکر می‌کنند.

75:2b.PSA.075.002 هنگامی که به زمان معین برسم براستی داوری خواهم کرد.

75:3b.PSA.075.003 زمین و جمیع ساکنانش گداخته شده‌اند. من ارکان آن را برقرار نموده‌ام، سلاه.

75:4b.PSA.075.004 متکبران را گفتم: «فخر مکنید!» و به شریران که «شاخ خود را میفرازید.

75:5b.PSA.075.005 شاخهای خود را به بلندی میفرازید. و با گردن کشی سخنان تکبرآمیز مگویید.»

75:6b.PSA.075.006 زیرا نه از مشرق و نه از مغرب، و نه ازجنوب سرافرازی می‌آید.

75:7b.PSA.075.007 لیکن خدا، داور است. این را به زیر می‌اندازدو آن را سرافراز می‌نماید.

75:8b.PSA.075.008 زیرا در دست خداوند کاسه‌ای است و باده آن پرجوش. ازشراب ممزوج پر است که از آن می‌ریزد. و امادردهایش را جمیع شریران جهان افشرده، خواهند نوشید.

75:9b.PSA.075.009 و اما من، تا به ابد ذکر خواهم کرد و برای خدای یعقوب ترنم خواهم نمود.جمیع شاخهای شریران را خواهم برید و اماشاخهای صالحین برافراشته خواهد شد.

75:10b.PSA.075.010 جمیع شاخهای شریران را خواهم برید و اماشاخهای صالحین برافراشته خواهد شد.

76

76:1b.PSA.076.001 خدا در یهودا معروف است و نام او دراسرائیل عظیم!

76:2b.PSA.076.002 خیمه او است درشالیم و مسکن او در صهیون.

76:3b.PSA.076.003 در آنجا، برقهای کمان را شکست. سپر و شمشیر و جنگ را، سلاه.

76:4b.PSA.076.004 تو جلیل هستی و مجید، زیاده از کوههای یغما!

76:5b.PSA.076.005 قوی‌دلان تاراج شده‌اند و خواب ایشان رادرربود و همه مردان زورآور دست خود رانیافتند.

76:6b.PSA.076.006 از توبیخ تو‌ای خدای یعقوب، بر ارابه هاو اسبان خوابی گران مستولی گردید.

76:7b.PSA.076.007 تو مهیب هستی، تو! و در حین غضبت، کیست که به حضورتو ایستد؟

76:8b.PSA.076.008 از آسمان داوری را شنوانیدی. پس جهان بترسید و ساکت گردید.

76:9b.PSA.076.009 چون خدا برای داوری قیام فرماید تا همه مساکین جهان راخلاصی بخشد، سلاه،

76:10b.PSA.076.010 آنگاه خشم انسان تو راحمد خواهد گفت و باقی خشم را بر کمر خودخواهی بست.

76:11b.PSA.076.011 نذر کنید و وفا نمایید برای یهوه خدای خود. همه که گرداگرد او هستند، هدیه بگذرانند نزد او که مهیب است.روح روسا رامنقطع خواهد ساخت و برای پادشاهان جهان مهیب می‌باشد.

76:12b.PSA.076.012 روح روسا رامنقطع خواهد ساخت و برای پادشاهان جهان مهیب می‌باشد.

77

77:1b.PSA.077.001 آواز من بسوی خداست و فریادمی کنم. آواز من بسوی خداست گوش خود را به من فرا خواهد گرفت.

77:2b.PSA.077.002 در روز تنگی خود خداوند را طلب کردم. در شب، دست من دراز شده، بازکشیده نگشت و جان من تسلی نپذیرفت.

77:3b.PSA.077.003 خدا را یاد می‌کنم و پریشان می‌شوم. تفکر می‌نمایم و روح من متحیر می‌گردد، سلاه.

77:4b.PSA.077.004 چشمانم را بیدار می‌داشتی. بی‌تاب می‌شدم وسخن نمی توانستم گفت.

77:5b.PSA.077.005 درباره ایام قدیم تفکرکرده‌ام. درباره سالهای زمانهای سلف.

77:6b.PSA.077.006 سرودشبانه خود را بخاطر می‌آورم و در دل خود تفکرمی کنم و روح من تفتیش نموده است.

77:7b.PSA.077.007 مگر خداتا به ابد ترک خواهد کرد و دیگر هرگز راضی نخواهد شد.

77:8b.PSA.077.008 آیا رحمت او تا به ابد زایل شده است؟ و قول او باطل گردیده تا ابدالاباد؟

77:9b.PSA.077.009 آیاخدا رافت را فراموش کرده؟ و رحمت های خودرا در غضب مسدود ساخته است؟ سلاه.

77:10b.PSA.077.010 پس گفتم این ضعف من است. زهی سالهای دست راست حضرت اعلی!

77:11b.PSA.077.011 کارهای خداوند را ذکرخواهم نمود زیرا کار عجیب تو را که از قدیم است به یاد خواهم آورد.

77:12b.PSA.077.012 و در جمیع کارهای تو تامل خواهم کرد و در صنعتهای تو تفکرخواهم نمود.

77:13b.PSA.077.013 ‌ای خدا، طریق تو در قدوسیت است. کیست خدای بزرگ مثل خدا؟

77:14b.PSA.077.014 تو خدایی هستی که کارهای عجیب می‌کنی و قوت خویش را بر قوم‌ها معروف گردانیده‌ای.

77:15b.PSA.077.015 قوم خود را به بازوی خویش رهانیده‌ای یعنی بنی یعقوب وبنی یوسف را. سلاه.

77:16b.PSA.077.016 آبها تو را دید، ای خداآبها تو را دیده، متزلزل شد. لجه‌ها نیز سخت مضطرب گردید.

77:17b.PSA.077.017 ابرها آب بریخت و افلاک رعد بداد. تیرهای تو نیز به هر طرف روان گردید.

77:18b.PSA.077.018 صدای رعد تو در گردباد بود و برقها ربع مسکون را روشن کرد. پس زمین مرتعش و متزلزل گردید.

77:19b.PSA.077.019 طریق تو در دریاست و راههای تو درآبهای فراوان و آثار تو را نتوان دانست.قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.

77:20b.PSA.077.020 قوم خود را مثل گوسفندان راهنمایی نمودی، به‌دست موسی و هارون.

78

78:1b.PSA.078.001 ای قوم من شریعت مرا بشنوید! گوشهای خود را به سخنان دهانم فراگیرید!

78:2b.PSA.078.002 دهان خود را به مثل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود تنطق خواهم نمود.

78:3b.PSA.078.003 که آنها را شنیده و دانسته‌ایم و پدران مابرای ما بیان کرده‌اند.

78:4b.PSA.078.004 از فرزندان ایشان آنها راپنهان نخواهیم کرد. تسبیحات خداوند را برای نسل آینده بیان می‌کنیم و قوت او و اعمال عجیبی را که او کرده است.

78:5b.PSA.078.005 زیرا که شهادتی دریعقوب برپا داشت و شریعتی در اسرائیل قرار دادو پدران ما را امر فرمود که آنها را به فرزندان خودتعلیم دهند؛

78:6b.PSA.078.006 تا نسل آینده آنها را بدانند وفرزندانی که می‌بایست مولود شوند تا ایشان برخیزند و آنها را به فرزندان خود بیان نمایند؛

78:7b.PSA.078.007 و ایشان به خدا توکل نمایند و اعمال خدا رافراموش نکنند بلکه احکام او را نگاه دارند.

78:8b.PSA.078.008 ومثل پدران خود نسلی گردن کش و فتنه انگیزنشوند، نسلی که دل خود را راست نساختند وروح ایشان بسوی خدا امین نبود.

78:9b.PSA.078.009 بنی افرایم که مسلح و کمان کش بودند، درروز جنگ رو برتافتند.

78:10b.PSA.078.010 عهد خدا را نگاه نداشتند و از سلوک به شریعت او ابا نمودند،

78:11b.PSA.078.011 واعمال و عجایب او را فراموش کردند که آنها رابدیشان ظاهر کرده بود،

78:12b.PSA.078.012 و در نظر پدران ایشان اعمال عجیب کرده بود، در زمین مصر و در دیارصوعن.

78:13b.PSA.078.013 دریا را منشق ساخته، ایشان را عبورداد و آبها را مثل توده برپا نمود.

78:14b.PSA.078.014 و ایشان را درروز به ابر راهنمایی کرد و تمامی شب به نورآتش.

78:15b.PSA.078.015 در صحرا صخره‌ها را بشکافت و ایشان را گویا از لجه های عظیم نوشانید.

78:16b.PSA.078.016 پس سیلها رااز صخره بیرون آورد و آب را مثل نهرها جاری ساخت.

78:17b.PSA.078.017 و بار دیگر بر او گناه ورزیدند و برحضرت اعلی در صحرا فتنه انگیختند،

78:18b.PSA.078.018 و دردلهای خود خدا را امتحان کردند، چونکه برای شهوات خود غذا خواستند.

78:19b.PSA.078.019 و بر‌ضد خداتکلم کرده، گفتند: «آیا خدا می‌تواند در صحراسفره‌ای حاضر کند؟

78:20b.PSA.078.020 اینک صخره را زد و آبهاروان شد و وادیها جاری گشت. آیا می‌تواند نان رانیز بدهد. و گوشت را برای قوم خود حاضرسازد؟»

78:21b.PSA.078.021 پس خدا این را شنیده، غضبناک شد و آتش در یعقوب افروخته گشت و خشم بر اسرائیل مشتعل گردید.

78:22b.PSA.078.022 زیرا به خدا ایمان نیاوردند و به نجات او اعتماد ننمودند.

78:23b.PSA.078.023 پس ابرها را از بالاامر فرمود و درهای آسمان را گشود

78:24b.PSA.078.024 و من را برایشان بارانید تا بخورند و غله آسمان را بدیشان بخشید.

78:25b.PSA.078.025 مردمان، نان زورآوران را خوردند وآذوقه‌ای برای ایشان فرستاد تا سیر شوند.

78:26b.PSA.078.026 بادشرقی را در آسمان وزانید و به قوت خود، بادجنوبی را آورد،

78:27b.PSA.078.027 و گوشت را برای ایشان مثل غبار بارانید و مرغان بالدار را مثل ریگ دریا.

78:28b.PSA.078.028 وآن را در میان اردوی ایشان فرود آورد، گرداگردمسکن های ایشان.

78:29b.PSA.078.029 پس خوردند و نیکو سیرشدند و موافق شهوات ایشان بدیشان داد.

78:30b.PSA.078.030 ایشان از شهوت خود دست نکشیدند. و غذاهنوز در دهان ایشان بود

78:31b.PSA.078.031 که غضب خدا برایشان افروخته شده؛ تنومندان ایشان را بکشت وجوانان اسرائیل را هلاک ساخت.

78:32b.PSA.078.032 با وجود این همه، باز گناه ورزیدند و به اعمال عجیب او ایمان نیاوردند.

78:33b.PSA.078.033 بنابراین، روزهای ایشان را در بطالت تمام کرد و سالهای ایشان را درترس.

78:34b.PSA.078.034 هنگامی که ایشان را کشت اورا طلبیدند و بازگشت کرده، درباره خدا تفحص نمودند،

78:35b.PSA.078.035 و به یاد آوردند که خدا صخره ایشان، و خدای تعالی ولی ایشان است.

78:36b.PSA.078.036 اما به دهان خود او را تملق نمودند و به زبان خویش به اودروغ گفتند.

78:37b.PSA.078.037 زیرا که دل ایشان با او راست نبودو به عهد وی موتمن نبودند.

78:38b.PSA.078.038 اما او به حسب رحمانیتش گناه ایشان راعفو نموده، ایشان را هلاک نساخت بلکه بارهاغضب خود را برگردانیده، تمامی خشم خویش را برنینگیخت.

78:39b.PSA.078.039 و به یاد آورد که ایشان بشرند، بادی که می‌رود و بر نمی گردد.

78:40b.PSA.078.040 چند مرتبه درصحرا بدو فتنه انگیختند و او را در بادیه رنجانیدند.

78:41b.PSA.078.041 و برگشته، خدا را امتحان کردند وقدوس اسرائیل را اهانت نمودند،

78:42b.PSA.078.042 و قوت او رابه‌خاطر نداشتند، روزی که ایشان را از دشمن رهانیده بود.

78:43b.PSA.078.043 که چگونه آیات خود را در مصرظاهر ساخت و معجزات خود را در دیار صوعن.

78:44b.PSA.078.044 و نهرهای ایشان را به خون مبدل نمود ورودهای ایشان را تا نتوانستند نوشید.

78:45b.PSA.078.045 انواع پشه‌ها در میان ایشان فرستاد که ایشان را گزیدند وغوکهایی که ایشان را تباه نمودند؛

78:46b.PSA.078.046 و محصول ایشان را به کرم صد پا سپرد و عمل ایشان را به ملخ داد.

78:47b.PSA.078.047 تاکستان ایشان را به تگرگ خراب کردو درختان جمیز ایشان را به تگرگهای درشت.

78:48b.PSA.078.048 بهایم ایشان را به تگرگ سپرد و مواشی ایشان را به شعله های برق.

78:49b.PSA.078.049 و آتش خشم خود را برایشان فرستاد، غضب و غیظ و ضیق را، به فرستادن فرشتگان شریر.

78:50b.PSA.078.050 و راهی برای غضب خود مهیا ساخته، جان ایشان را از موت نگاه نداشت، بلکه جان ایشان را به وبا تسلیم نمود.

78:51b.PSA.078.051 و همه نخست زادگان مصر را کشت، اوایل قوت ایشان را در خیمه های حام.

78:52b.PSA.078.052 و قوم خود را مثل گوسفندان کوچانید وایشان را در صحرا مثل گله راهنمایی نمود.

78:53b.PSA.078.053 وایشان را در امنیت رهبری کرد تا نترسند و دریادشمنان ایشان را پوشانید.

78:54b.PSA.078.054 و ایشان را به حدودمقدس خود آورد، بدین کوهی که به‌دست راست خود تحصیل کرده بود.

78:55b.PSA.078.055 و امت‌ها را از حضورایشان راند و میراث را برای ایشان به ریسمان تقسیم کرد و اسباط اسرائیل را در خیمه های ایشان ساکن گردانید.

78:56b.PSA.078.056 لیکن خدای تعالی را امتحان کرده، بدو فتنه انگیختند و شهادات او را نگاه نداشتند.

78:57b.PSA.078.057 وبرگشته، مثل پدران خود خیانت ورزیدند و مثل کمان خطا کننده منحرف شدند.

78:58b.PSA.078.058 و به مقامهای بلند خود خشم او را به هیجان آوردند و به بتهای خویش غیرت او را جنبش دادند.

78:59b.PSA.078.059 چون خدااین را بشنید غضبناک گردید و اسرائیل را به شدت مکروه داشت.

78:60b.PSA.078.060 پس مسکن شیلو را ترک نمود، آن خیمه‌ای را که در میان آدمیان برپاساخته بود،

78:61b.PSA.078.061 و (تابوت ) قوت خود را به اسیری داد و جمال خویش را به‌دست دشمن سپرد،

78:62b.PSA.078.062 وقوم خود را به شمشیر تسلیم نمود و با میراث خود غضبناک گردید.

78:63b.PSA.078.063 جوانان ایشان را آتش سوزانید و برای دوشیزگان ایشان سرود نکاح نشد.

78:64b.PSA.078.064 کاهنان ایشان به دم شمشیر افتادند وبیوه های ایشان نوحه گری ننمودند.

78:65b.PSA.078.065 آنگاه خداوند مثل کسی‌که خوابیده بودبیدار شد، مثل جباری که از شراب می‌خروشد،

78:66b.PSA.078.066 و دشمنان خود را به عقب زد و ایشان را عارابدی گردانید.

78:67b.PSA.078.067 و خیمه یوسف را رد نموده، سبط افرایم را برنگزید.

78:68b.PSA.078.068 لیکن سبط یهودا رابرگزید و این کوه صهیون را که دوست می‌داشت.

78:69b.PSA.078.069 و قدس خود را مثل کوههای بلند بنا کرد، مثل جهان که آن را تا ابدالاباد بنیاد نهاد.

78:70b.PSA.078.070 و بنده خود داود را برگزید و او را از آغلهای گوسفندان گرفت.

78:71b.PSA.078.071 از عقب میشهای شیرده او را آورد تاقوم او یعقوب و میراث او اسرائیل را رعایت کند.پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.

78:72b.PSA.078.072 پس ایشان را به حسب کمال دل خود رعایت نمود و ایشان را به مهارت دستهای خویش هدایت کرد.

79

79:1b.PSA.079.001 ای خدا، امت‌ها به میراث تو داخل شده، هیکل قدس تو را بی‌عصمت ساختند. اورشلیم را خرابه‌ها نمودند.

79:2b.PSA.079.002 لاشهای بندگانت را به مرغان هوا برای خوراک دادند وگوشت مقدسانت را به وحوش صحرا.

79:3b.PSA.079.003 خون ایشان را گرداگرد اورشلیم مثل آب ریختند وکسی نبود که ایشان را دفن کند.

79:4b.PSA.079.004 نزد همسایگان خود عار گردیده‌ایم و نزد مجاوران خویش استهزا و سخریه شده‌ایم.

79:5b.PSA.079.005 تا کی‌ای خداوند تا به ابد خشمناک خواهی بود؟ آیا غیرت تو مثل آتش افروخته خواهد شد تا ابدالاباد؟

79:6b.PSA.079.006 قهر خودرا بر امت هایی که تو را نمی شناسند بریز و برممالکی که نام تو را نمی خوانند!

79:7b.PSA.079.007 زیرا که یعقوب را خورده، و مسکن او را خراب کرده‌اند.

79:8b.PSA.079.008 گناهان اجداد ما را بر ما بیاد میاور. رحمت های تو بزودی پیش روی ما آید زیرا که بسیار ذلیل شده‌ایم.

79:9b.PSA.079.009 ‌ای خدا، ای نجات‌دهنده ما، به‌خاطر جلال نام خود ما را یاری فرما و ما رانجات ده و بخاطر نام خود گناهان ما را بیامرز.

79:10b.PSA.079.010 چرا امت‌ها گویند که خدای ایشان کجاست؟ انتقام خون بندگانت که ریخته شده است، برامت‌ها در نظر ما معلوم شود.

79:11b.PSA.079.011 ناله اسیران به حضور تو برسد. به حسب عظمت بازوی خود آنانی را که به موت سپرده شده‌اند، برهان.

79:12b.PSA.079.012 وجزای هفت چندان به آغوش همسایگان مارسان، برای اهانتی که به تو کرده‌اند، ای خداوند.پس ما که قوم تو و گوسفندان مرتع تو هستیم، تو را تا به ابد شکر خواهیم گفت و تسبیح تو رانسلا بعد نسل ذکر خواهیم نمود.

79:13b.PSA.079.013 پس ما که قوم تو و گوسفندان مرتع تو هستیم، تو را تا به ابد شکر خواهیم گفت و تسبیح تو رانسلا بعد نسل ذکر خواهیم نمود.

80

80:1b.PSA.080.001 ای شبان اسرائیل بشنو! ای که یوسف را مثل گله رعایت می‌کنی! ای که برکروبیین جلوس نموده‌ای، تجلی فرما!

80:2b.PSA.080.002 به حضور افرایم و بنیامین و منسی، توانایی خود رابرانگیز و برای نجات ما بیا!

80:3b.PSA.080.003 ‌ای خدا ما را باز آورو روی خود را روشن کن تا نجات یابیم!

80:4b.PSA.080.004 ‌ای یهوه، خدای صبایوت، تا به کی به دعای قوم خویش غضبناک خواهی بود،

80:5b.PSA.080.005 نان ماتم رابدیشان می‌خورانی و اشکهای بی‌اندازه بدیشان می‌نوشانی؟

80:6b.PSA.080.006 ما را محل منازعه همسایگان ماساخته‌ای و دشمنان ما در میان خویش استهزامی نمایند.

80:7b.PSA.080.007 ‌ای خدای لشکرها ما را بازآور وروی خود را روشن کن تا نجات یابیم!

80:8b.PSA.080.008 موی را ازمصر بیرون آوردی. امت‌ها را بیرون کرده، آن راغرس نمودی.

80:9b.PSA.080.009 پیش روی آن را وسعت دادی. پس ریشه خود را نیکو زده، زمین را پر ساخت.

80:10b.PSA.080.010 کوهها به سایه‌اش پوشانیده شد و سروهای آزاد خدا به شاخه هایش.

80:11b.PSA.080.011 شاخه های خود را تابه دریا پهن کرد و فرعهای خویش را تا به نهر.

80:12b.PSA.080.012 پس چرا دیوارهایش را شکسته‌ای که هر راهگذری آن را می‌چیند؟

80:13b.PSA.080.013 گرازهای جنگل آن را ویران می‌کنند و وحوش صحرا آن رامی چرند.

80:14b.PSA.080.014 ‌ای خدای لشکرها رجوع کرده، از آسمان نظر کن و ببین و از این مو تفقد نما

80:15b.PSA.080.015 و از این نهالی که دست راست تو غرس کرده است و از آن پسری که برای خویشتن قوی ساخته‌ای!

80:16b.PSA.080.016 مثل هیزم در آتش سوخته شده و از عتاب روی تو تباه گردیده‌اند!

80:17b.PSA.080.017 دست تو بر مرد دست راست توباشد و بر پسر آدم که او را برای خویشتن قوی ساخته‌ای.

80:18b.PSA.080.018 و ما از تو رو نخواهیم تافت. ما راحیات بده تا نام تو را بخوانیم.‌ای یهوه، خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن ساز تانجات یابیم.

80:19b.PSA.080.019 ‌ای یهوه، خدای لشکرها ما را بازآور و روی خود را روشن ساز تانجات یابیم.

81

81:1b.PSA.081.001 ترنم نمایید برای خدایی که قوت ماست. برای خدای یعقوب آوازشادمانی دهید!

81:2b.PSA.081.002 سرود را بلند کنید و دف رابیاورید و بربط دلنواز را با رباب!

81:3b.PSA.081.003 کرنا را بنوازیددر اول ماه، در ماه تمام و در روز عید ما.

81:4b.PSA.081.004 زیرا که این فریضه‌ای است در اسرائیل و حکمی ازخدای یعقوب.

81:5b.PSA.081.005 این را شهادتی در یوسف تعیین فرمود، چون بر زمین مصر بیرون رفت، جایی که لغتی را که نفهمیده بودم شنیدم:

81:6b.PSA.081.006 «دوش او را از بار سنگین آزاد ساختم ودستهای او از سبد رها شد.

81:7b.PSA.081.007 در تنگی استدعانمودی و تو را خلاصی دادم. در ستر رعد، تو رااجابت کردم و تو را نزد آب مریبه امتحان نمودم.

81:8b.PSA.081.008 «ای قوم من بشنو و تو را تاکید می‌کنم. وای اسرائیل اگر به من گوش دهی.

81:9b.PSA.081.009 در میان توخدای غیر نباشد و نزد خدای بیگانه سجده منما.

81:10b.PSA.081.010 من یهوه خدای تو هستم که تو را از زمین مصربرآوردم. دهان خود را نیکو باز کن و آن را پرخواهم ساخت.

81:11b.PSA.081.011 لیکن قوم من سخن مرانشنیدند و اسرائیل مرا ابا نمودند.

81:12b.PSA.081.012 پس ایشان را به سختی دلشان ترک کردم که به مشورتهای خود سلوک نمایند.

81:13b.PSA.081.013 ‌ای کاش که قوم من به من گوش می‌گرفتند و اسرائیل در طریقهای من سالک می‌بودند.

81:14b.PSA.081.014 آنگاه دشمنان ایشان رابزودی به زیر می‌انداختم و دست خود رابرخصمان ایشان برمی گردانیدم.

81:15b.PSA.081.015 آنانی که ازخداوند نفرت دارند بدو گردن می‌نهادند. اما زمان ایشان باقی می‌بود تا ابدالاباد.ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

81:16b.PSA.081.016 ایشان را به نیکوترین گندم می‌پرورد؛ و تو را به عسل ازصخره سیر می‌کردم.»

82

82:1b.PSA.082.001 خدا در جماعت خدا ایستاده است. درمیان خدایان داوری می‌کند:

82:2b.PSA.082.002 «تا به کی به بی‌انصافی داوری خواهید کرد و شریران راطرفداری خواهید نمود؟ سلاه.

82:3b.PSA.082.003 فقیران و یتیمان را دادرسی بکنید. مظلومان و مسکینان را انصاف دهید.

82:4b.PSA.082.004 مظلومان و فقیران را برهانید و ایشان را ازدست شریران خلاصی دهید.

82:5b.PSA.082.005 «نمی دانند و نمی فهمند و در تاریکی راه می‌روند و جمیع اساس زمین متزلزل می‌باشد.

82:6b.PSA.082.006 من گفتم که شما خدایانید و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی.

82:7b.PSA.082.007 لیکن مثل آدمیان خواهید مرد وچون یکی از سروران خواهید افتاد!»‌ای خدا برخیز و جهان را داوری فرما زیراکه تو تمامی امت‌ها را متصرف خواهی شد.

82:8b.PSA.082.008 ‌ای خدا برخیز و جهان را داوری فرما زیراکه تو تمامی امت‌ها را متصرف خواهی شد.

83

83:1b.PSA.083.001 ای خدا تو را خاموشی نباشد! ای خداساکت مباش و میارام!

83:2b.PSA.083.002 زیرا اینک دشمنانت شورش می‌کنند و آنانی که از تو نفرت دارند، سر خود را برافراشته‌اند.

83:3b.PSA.083.003 بر قوم تو مکایدمی اندیشند وبر پناه آوردگان تو مشورت می‌کنند.

83:4b.PSA.083.004 و می‌گویند: «بیایید ایشان را هلاک کنیم تا قومی نباشند و نام اسرائیل دیگر مذکور نشود.»

83:5b.PSA.083.005 زیرا به یک دل با هم مشورت می‌کنند و برضد تو عهد بسته‌اند.

83:6b.PSA.083.006 خیمه های ادوم واسماعیلیان و موآب و هاجریان.

83:7b.PSA.083.007 جبال و عمون و عمالیق و فلسطین با ساکنان صور.

83:8b.PSA.083.008 آشور نیز باایشان متفق شدند و بازویی برای بنی لوطگردیدند، سلاه.

83:9b.PSA.083.009 بدیشان عمل نما چنانکه به مدیان کردی. چنانکه به سیسرا و یابین در وادی قیشون.

83:10b.PSA.083.010 که در عیندور هلاک شدند و سرگین برای زمین گردیدند.

83:11b.PSA.083.011 سروران ایشان را مثل غراب و ذئب گردان و جمیع امرای ایشان را مثل ذبح وصلمناع.

83:12b.PSA.083.012 که می‌گفتند: «مساکن خدا را برای خویشتن تصرف نماییم.»

83:13b.PSA.083.013 ‌ای خدای من، ایشان را چون غبار گردبادبساز و مانند کاه پیش روی باد.

83:14b.PSA.083.014 مثل آتشی که جنگل را می‌سوزاند و مثل شعله‌ای که کوهها را مشتعل می‌سازد.

83:15b.PSA.083.015 همچنان ایشان را به تند بادخود بران و به طوفان خویش ایشان را آشفته گردان.

83:16b.PSA.083.016 رویهای ایشان را به ذلت پر کن تا نام تورا‌ای خداوند بطلبند.

83:17b.PSA.083.017 خجل و پریشان بشوندتا ابدالاباد و شرمنده و هلاک گردند.و بدانندتو که اسمت یهوه می‌باشد، به تنها بر تمامی زمین متعال هستی.

83:18b.PSA.083.018 و بدانندتو که اسمت یهوه می‌باشد، به تنها بر تمامی زمین متعال هستی.

84

84:1b.PSA.084.001 ای یهوه صبایوت، چه دل پذیر است مسکنهای تو!

84:2b.PSA.084.002 جان من مشتاق بلکه کاهیده شده است برای صحنهای خداوند. دلم وجسدم برای خدای حی صیحه می‌زند.

84:3b.PSA.084.003 گنجشک نیز برای خود خانه‌ای پیدا کرده است و پرستوک برای خویشتن آشیانه‌ای تا بچه های خود را در آن بگذارد، در مذبح های تو‌ای یهوه صبایوت که پادشاه من و خدای من هستی.

84:4b.PSA.084.004 خوشابحال آنانی که در خانه تو ساکنند که تو رادائم تسبیح می‌خوانند، سلاه.

84:5b.PSA.084.005 خوشابحال مردمانی که قوت ایشان در تو است و طریق های تو در دلهای ایشان.

84:6b.PSA.084.006 چون از وادی بکا عبورمی کنند، آن را چشمه می‌سازند و باران آن را به برکات می‌پوشاند.

84:7b.PSA.084.007 از قوت تا قوت می‌خرامند وهر یک از ایشان در صهیون نزد خدا حاضرمی شوند.

84:8b.PSA.084.008 ‌ای یهوه خدای لشکرها! دعای مرا بشنو! ای خدای یعقوب گوش خود را فراگیر! سلاه.

84:9b.PSA.084.009 ‌ای خدایی که سپر ما هستی، ببین و به روی مسیح خود نظر انداز.

84:10b.PSA.084.010 زیرا یک روز درصحنهای تو بهتر است از هزار. ایستادن بر آستانه خانه خدای خود را بیشتر می‌پسندم از ساکن شدن در خیمه های اشرار.

84:11b.PSA.084.011 زیرا که یهوه خداآفتاب و سپر است. خداوند فیض و جلال خواهدداد. و هیچ‌چیز نیکو را منع نخواهد کرد از آنانی که به راستی سالک باشند.‌ای یهوه صبایوت، خوشابحال کسی‌که بر تو توکل دارد.

84:12b.PSA.084.012 ‌ای یهوه صبایوت، خوشابحال کسی‌که بر تو توکل دارد.

85

85:1b.PSA.085.001 ای خداوند از زمین خود راضی شده‌ای. اسیری یعقوب را بازآورده‌ای.

85:2b.PSA.085.002 عصیان قوم خود را عفو کرده‌ای. تمامی گناهان ایشان را پوشانیده‌ای، سلاه.

85:3b.PSA.085.003 تمامی غضب خود را برداشته، و از حدت خشم خویش رجوع کرده‌ای.

85:4b.PSA.085.004 ‌ای خدای نجات ما، مارا برگردان. و غیظ خود را از ما بردار.

85:5b.PSA.085.005 آیا تا به ابدبا ما غضبناک خواهی بود؟ و خشم خویش رانسلا بعد نسل طول خواهی داد؟

85:6b.PSA.085.006 آیا برگشته مارا حیات نخواهی داد تا قوم تو در تو شادی نمایند؟

85:7b.PSA.085.007 ‌ای خداوند رحمت خود را بر ما ظاهر کن ونجات خویش را به ما عطا فرما.

85:8b.PSA.085.008 آنچه خدا یهوه می‌گوید خواهم شنید زیرا به قوم خود و به مقدسان خویش به سلامتی خواهد گفت تا بسوی جهالت برنگردند.

85:9b.PSA.085.009 یقین نجات او به ترسندگان اونزدیک است تا جلال در زمین ما ساکن شود.

85:10b.PSA.085.010 رحمت و راستی با هم ملاقات کرده‌اند. عدالت و سلامتی یکدیگر را بوسیده‌اند.

85:11b.PSA.085.011 راستی، از زمین خواهد رویید و عدالت، ازآسمان خواهد نگریست.

85:12b.PSA.085.012 خداوند نیزچیزهای نیکو را خواهد بخشید و زمین مامحصول خود را خواهد داد.عدالت پیش روی او خواهد خرامید و آثار خود را طریقی خواهد ساخت.

85:13b.PSA.085.013 عدالت پیش روی او خواهد خرامید و آثار خود را طریقی خواهد ساخت.

86

86:1b.PSA.086.001 ای خداوند گوش خود را فراگرفته، مرامستجاب فرما زیرا مسکین و نیازمندهستم!

86:2b.PSA.086.002 جان مرا نگاه دار زیرا من متقی هستم. ای خدای من، بنده خود را که بر تو توکل دارد، نجات بده.

86:3b.PSA.086.003 ‌ای خداوند بر من کرم فرما زیرا که تمامی روز تو را می‌خوانم!

86:4b.PSA.086.004 جان بنده خود را شادمان گردان زیرا‌ای خداوند جان خود را نزد توبرمی دارم.

86:5b.PSA.086.005 زیرا تو‌ای خداوند، نیکو و غفارهستی و بسیار رحیم برای آنانی که تو رامی خوانند.

86:6b.PSA.086.006 ‌ای خداوند دعای مرا اجابت فرما وبه آواز تضرع من توجه نما!

86:7b.PSA.086.007 در روز تنگی خودتو را خواهم خواند زیرا که مرا مستجاب خواهی فرمود.

86:8b.PSA.086.008 ‌ای خداوند در میان خدایان مثل تونیست و کاری مثل کارهای تو نی.

86:9b.PSA.086.009 ‌ای خداوندهمه امت هایی که آفریده‌ای آمده، به حضور توسجده خواهند کرد و نام تو را تمجید خواهندنمود.

86:10b.PSA.086.010 زیرا که تو بزرگ هستی و کارهای عجیب می‌کنی. تو تنها خدا هستی.

86:11b.PSA.086.011 ‌ای خداوند طریق خود را به من بیاموز تا درراستی تو سالک شوم. دل مرا واحد ساز تا از نام تو ترسان باشم.

86:12b.PSA.086.012 ‌ای خداوند خدای من تو را به تمامی دل حمد خواهم گفت و نام تو را تمجیدخواهم کرد تا ابدالاباد.

86:13b.PSA.086.013 زیرا که رحمت تو به من عظیم است و جان مرا از هاویه اسفل رهانیده‌ای.

86:14b.PSA.086.014 ‌ای خدا متکبران بر من برخاسته اندو گروهی از ظالمان قصد جان من دارند و تو را در مد نظر خود نمی آورند.

86:15b.PSA.086.015 و تو‌ای خداوندخدای رحیم و کریم هستی. دیر غضب و پر ازرحمت و راستی.

86:16b.PSA.086.016 بسوی من التفات کن و بر من کرم فرما. قوت خود را به بنده ات بده و پسر کنیزخود را نجات‌بخش.علامت خوبی را به من بنما تا آنانی که از من نفرت دارند آن را دیده، خجل شوند زیرا که تو‌ای خداوند مرا اعانت کرده و تسلی داده‌ای.

86:17b.PSA.086.017 علامت خوبی را به من بنما تا آنانی که از من نفرت دارند آن را دیده، خجل شوند زیرا که تو‌ای خداوند مرا اعانت کرده و تسلی داده‌ای.

87

87:1b.PSA.087.001 اساس او در کوههای مقدس است.

87:2b.PSA.087.002 خداوند دروازه های صهیون رادوست می‌دارد، بیشتر از جمیع مسکن های یعقوب.

87:3b.PSA.087.003 سخنهای مجید درباره تو گفته می‌شود، ای شهر خدا! سلاه.

87:4b.PSA.087.004 رهب و بابل را ازشناسندگان خود ذکر خواهم کرد. اینک فلسطین و صور و حبش، این در آنجا متولد شده است.

87:5b.PSA.087.005 ودرباره صهیون گفته خواهد شد که این و آن در آن متولد شده‌اند. و خود حضرت اعلی آن را استوارخواهد نمود.

87:6b.PSA.087.006 خداوند چون امت‌ها رامی نویسد، ثبت خواهد کرد که این در آنجا متولدشده است، سلاه.مغنیان و رقص کنندگان نیز. جمیع چشمه های من در تو است.

87:7b.PSA.087.007 مغنیان و رقص کنندگان نیز. جمیع چشمه های من در تو است.

88

88:1b.PSA.088.001 ای یهوه خدای نجات من، شب و روزنزد تو فریاد کرده‌ام.

88:2b.PSA.088.002 دعای من به حضور تو برسد، به ناله من گوش خود را فراگیر.

88:3b.PSA.088.003 زیرا که جان من از بلایا پر شده است وزندگانی‌ام به قبر نزدیک گردیده.

88:4b.PSA.088.004 از فروروندگان به هاویه شمرده شده‌ام و مثل مرد بی‌قوت گشته‌ام.

88:5b.PSA.088.005 در میان مردگان منفرد شده، مثل کشتگان که در قبر خوابیده‌اند، که ایشان را دیگربه یاد نخواهی آورد و از دست تو منقطع شده‌اند.

88:6b.PSA.088.006 مرا در هاویه اسفل گذاشته‌ای، در ظلمت درژرفیها.

88:7b.PSA.088.007 خشم تو بر من سنگین شده است و به همه امواج خود مرا مبتلا ساخته‌ای، سلاه.

88:8b.PSA.088.008 آشنایانم را از من دور کرده، و مرا مکروه ایشان گردانیده‌ای محبوس شده، بیرون نمی توانم آمد.

88:9b.PSA.088.009 چشمانم از مذلت کاهیده شد. ای خداوند، نزدتو فریاد کرده‌ام تمامی روز. دستهای خود را به تودراز کرده‌ام.

88:10b.PSA.088.010 آیا برای مردگان کاری عجیب خواهی کرد؟ مگر مردگان برخاسته، تو را حمد خواهندگفت؟ سلاه.

88:11b.PSA.088.011 آیا رحمت تو در قبر مذکورخواهد شد؟ و امانت تو در هلاکت؟

88:12b.PSA.088.012 آیا کارعجیب تو در ظلمت اعلام می‌شود و عدالت تودر زمین فراموشی؟

88:13b.PSA.088.013 و اما من نزد تو‌ای خداوندفریاد برآورده‌ام و بامدادان دعای من در‌پیش تومی آید.

88:14b.PSA.088.014 ‌ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، وروی خود را از من پنهان نموده‌ای.

88:15b.PSA.088.015 من مستمندو از طفولیت مشرف بر موت شده‌ام. ترسهای تورا متحمل شده، متحیر گردیده‌ام.

88:16b.PSA.088.016 حدت خشم تو بر من گذشته است و خوف های تو مراهلاک ساخته.

88:17b.PSA.088.017 مثل آب دور مرا گرفته است تمامی روز و مرا از هر سو احاطه نموده.یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

88:18b.PSA.088.018 یاران و دوستان را از من دور کرده‌ای و آشنایانم را در تاریکی.

89

89:1b.PSA.089.001 رحمت های خداوند را تا به ابد خواهم سرایید. امانت تو را به دهان خود نسلابعد نسل اعلام خواهم کرد.

89:2b.PSA.089.002 زیرا گفتم رحمت بنا خواهد شد تا ابدالاباد و امانت خویش را درافلاک پایدار خواهی ساخت.

89:3b.PSA.089.003 با برگزیده خودعهد بسته‌ام. برای بنده خویش داود قسم خورده‌ام.

89:4b.PSA.089.004 که ذریت تو را پایدار خواهم ساخت تا ابدالاباد و تخت تو را نسلا بعد نسل بنا خواهم نمود، سلاه.

89:5b.PSA.089.005 و آسمانها کارهای عجیب تو را‌ای خداوند تمجید خواهند کرد و امانت تو را درجماعت مقدسان.

89:6b.PSA.089.006 زیرا کیست در آسمانها که باخداوند برابری تواند کرد؟ و از فرزندان زورآوران که را با خداوند تشبیه توان نمود؟

89:7b.PSA.089.007 خدا بی‌نهایت مهیب است در جماعت مقدسان و ترسناک است بر آنانی که گرداگرد او هستند.

89:8b.PSA.089.008 ‌ای یهوه خدای لشکرها! کیست‌ای یاه قدیرمانند تو؟ و امانت تو، تو را احاطه می‌کند.

89:9b.PSA.089.009 برتکبر دریا تو مسلط هستی. چون امواجش بلندمی شود، آنها را ساکن می‌گردانی.

89:10b.PSA.089.010 رهب را مثل کشته شده خرد شکسته‌ای. به بازوی زورآورخویش دشمنانت را پراکنده نموده‌ای.

89:11b.PSA.089.011 آسمان از آن تو است و زمین نیز از آن تو. ربع مسکون وپری آن را تو بنیاد نهاده‌ای.

89:12b.PSA.089.012 شمال و جنوب راتو آفریده‌ای. تابور و حرمون به نام تو شادی می‌کنند.

89:13b.PSA.089.013 بازوی تو با قوت است. دست توزورآور است و دست راست تو متعال.

89:14b.PSA.089.014 عدالت و انصاف اساس تخت تو است. رحمت و راستی پیش روی تو می‌خرامند.

89:15b.PSA.089.015 خوشابحال قومی که آواز شادمانی رامی دانند. در نور روی تو‌ای خداوند خواهندخرامید.

89:16b.PSA.089.016 در نام تو شادمان خواهند شد تمامی روز و در عدالت تو سرافراشته خواهند گردید.

89:17b.PSA.089.017 زیرا که فخر قوت ایشان تو هستی و به رضامندی تو شاخ ما مرتفع خواهد شد.

89:18b.PSA.089.018 زیراکه سپر ما از آن خداوند است و پادشاه ما از آن قدوس اسرائیل.

89:19b.PSA.089.019 آنگاه در عالم رویا به مقدس خود خطاب کرده، گفتی که نصرت را بر مردی زورآور نهادم و برگزیده‌ای از قوم را ممتاز کردم.

89:20b.PSA.089.020 بنده خود داود را یافتم و او را به روغن مقدس خود مسح کردم.

89:21b.PSA.089.021 که دست من با او استوارخواهد شد. بازوی من نیز او را قوی خواهدگردانید.

89:22b.PSA.089.022 دشمنی بر او ستم نخواهد کرد و هیچ پسر ظلم بدو اذیت نخواهد رسانید.

89:23b.PSA.089.023 و خصمان او را پیش روی وی خواهم گرفت و آنانی را که ازاو نفرت دارند مبتلا خواهم گردانید.

89:24b.PSA.089.024 و امانت ورحمت من با وی خواهد بود و در نام من شاخ اومرتفع خواهد شد.

89:25b.PSA.089.025 دست او را بر دریا مستولی خواهم ساخت و دست راست او را بر نهرها.

89:26b.PSA.089.026 او مرا خواهد خواند که تو پدر من هستی، خدای من و صخره نجات من.

89:27b.PSA.089.027 من نیز او رانخست زاده خود خواهم ساخت، بلندتر ازپادشاهان جهان.

89:28b.PSA.089.028 رحمت خویش را برای وی نگاه خواهم داشت تا ابدالاباد و عهد من با اواستوار خواهد بود.

89:29b.PSA.089.029 و ذریت وی را باقی خواهم داشت تا ابدالاباد و تخت او را مثل روزهای آسمان.

89:30b.PSA.089.030 اگر فرزندانش شریعت مرا ترک کنند، و دراحکام من سلوک ننمایند،

89:31b.PSA.089.031 اگر فرایض مرابشکنند، و اوامر مرا نگاه ندارند،

89:32b.PSA.089.032 آنگاه معصیت ایشان را به عصا تادیب خواهم نمود وگناه ایشان را به تازیانه‌ها.

89:33b.PSA.089.033 لیکن رحمت خود رااز او برنخواهم داشت و امانت خویش را باطل نخواهم ساخت.

89:34b.PSA.089.034 عهد خود را نخواهم شکست و آنچه را از دهانم صادر شد تغییر نخواهم داد.

89:35b.PSA.089.035 یک چیز را به قدوسیت خود قسم خوردم و به داود هرگز دروغ نخواهم گفت.

89:36b.PSA.089.036 که ذریت اوباقی خواهد بود تا ابدالاباد و تخت او به حضورمن مثل آفتاب،

89:37b.PSA.089.037 مثل ماه ثابت خواهد بود تاابدالاباد و مثل شاهد امین در آسمان، سلاه.

89:38b.PSA.089.038 لیکن تو ترک کرده‌ای و دور انداخته‌ای و بامسیح خود غضبناک شده‌ای.

89:39b.PSA.089.039 عهد بنده خودرا باطل ساخته‌ای و تاج او را بر زمین انداخته، بی‌عصمت کرده‌ای.

89:40b.PSA.089.040 جمیع حصارهایش راشکسته و قلعه های او را خراب نموده‌ای.

89:41b.PSA.089.041 همه راه گذران او را تاراج می‌کنند و او نزد همسایگان خود عار گردیده است.

89:42b.PSA.089.042 دست راست خصمان او را برافراشته، و همه دشمنانش را مسرورساخته‌ای.

89:43b.PSA.089.043 دم شمشیر او را نیز برگردانیده‌ای واو را در جنگ پایدار نساخته‌ای.

89:44b.PSA.089.044 جلال او راباطل ساخته و تخت او را به زمین انداخته‌ای.

89:45b.PSA.089.045 ایام شبابش را کوتاه کرده، و او را به خجالت پوشانیده‌ای، سلاه.

89:46b.PSA.089.046 تا به کی‌ای خداوند خود را تا به ابد پنهان خواهی کرد و غضب تو مثل آتش افروخته خواهد شد؟

89:47b.PSA.089.047 به یاد آور که ایام حیاتم چه کم است. چرا تمامی بنی آدم را برای بطالت آفریده‌ای؟

89:48b.PSA.089.048 کدام آدمی زنده است که موت رانخواهد دید؟ و جان خویش را از دست قبرخلاص خواهد ساخت؟ سلاه.

89:49b.PSA.089.049 ‌ای خداوندرحمت های قدیم تو کجاست؟ که برای داود به امانت خود قسم خوردی.

89:50b.PSA.089.050 ‌ای خداوند ملامت بنده خود را به یاد آور که آن را از قومهای بسیاردر سینه خود متحمل می‌باشم.

89:51b.PSA.089.051 که دشمنان توای خداوند ملامت کرده‌اند، یعنی آثار مسیح تورا ملامت نموده‌اند.خداوند متبارک باد تاابدالاباد. آمین و آمین.

89:52b.PSA.089.052 خداوند متبارک باد تاابدالاباد. آمین و آمین.

90

90:1b.PSA.090.001 ای خداوند مسکن ما تو بوده‌ای، درجمیع نسل‌ها،

90:2b.PSA.090.002 قبل از آنکه کوهها به وجود آید و زمین ربع مسکون را بیافرینی. از ازل تا به ابد تو خدا هستی.

90:3b.PSA.090.003 انسان را به غباربرمی گردانی، و می‌گویی‌ای بنی آدم رجوع نمایید.

90:4b.PSA.090.004 زیرا که هزار سال در نظر تو مثل دیروزاست که گذشته باشد و مثل پاسی از شب.

90:5b.PSA.090.005 مثل سیلاب ایشان را رفته‌ای و مثل خواب شده‌اند. بامدادان مثل گیاهی که می‌روید.

90:6b.PSA.090.006 بامدادان می‌شکفد و می‌روید. شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.

90:7b.PSA.090.007 زیرا که در غضب تو کاهیده می‌شویم ودر خشم تو پریشان می‌گردیم.

90:8b.PSA.090.008 چونکه گناهان مارا در نظر خود گذارده‌ای و خفایای ما را در نورروی خویش.

90:9b.PSA.090.009 زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد و سالهای خود را مثل خیالی بسر برده‌ایم.

90:10b.PSA.090.010 ایام عمر ما هفتاد سال است و اگر ازبنیه، هشتاد سال باشد. لیکن فخر آنها محنت وبطالت است زیرا به زودی تمام شده، پروازمی کنیم.

90:11b.PSA.090.011 کیست که شدت خشم تو را می‌داند وغضب تو را چنانکه از تو می‌باید ترسید.

90:12b.PSA.090.012 ما را تعلیم ده تا ایام خود را بشماریم تا دل خردمندی را حاصل نماییم.

90:13b.PSA.090.013 رجوع کن‌ای خداوند تا به کی و بر بندگان خود شفقت فرما.

90:14b.PSA.090.014 صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن تاتمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.

90:15b.PSA.090.015 ما راشادمان گردان به عوض ایامی که ما را مبتلاساختی و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.

90:16b.PSA.090.016 اعمال تو بر بندگانت ظاهر بشود و کبریایی تو بر فرزندان ایشان.جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.

90:17b.PSA.090.017 جمال خداوند خدای ما بر ما باد وعمل دستهای ما را بر ما استوار ساز. عمل دستهای ما را استوار گردان.

91

91:1b.PSA.091.001 آنکه در ستر حضرت اعلی نشسته است، زیر سایه قادرمطلق ساکن خواهد بود.

91:2b.PSA.091.002 درباره خداوند می‌گویم که او ملجاو قلعه من است و خدای من که بر او توکل دارم.

91:3b.PSA.091.003 زیرا که او تو را از دام صیاد خواهد رهانید و ازوبای خبیث.

91:4b.PSA.091.004 به پرهای خود تو را خواهدپوشانید و زیر بالهایش پناه خواهی گرفت. راستی او تو را مجن و سپر خواهد بود.

91:5b.PSA.091.005 از خوفی درشب نخواهی ترسید و نه از تیری که در روزمی پرد.

91:6b.PSA.091.006 و نه از وبایی که در تاریکی می‌خرامد ونه از طاعونی که وقت ظهر فساد می‌کند.

91:7b.PSA.091.007 هزارنفر به‌جانب تو خواهند افتاد و ده هزار به‌دست راست تو. لیکن نزد تو نخواهد رسید.

91:8b.PSA.091.008 فقط به چشمان خود خواهی نگریست و پاداش شریران را خواهی دید.

91:9b.PSA.091.009 زیرا گفتی تو‌ای خداوندملجای من هستی و حضرت اعلی را ماوای خویش گردانیده‌ای.

91:10b.PSA.091.010 هیچ بدی بر تو واقع نخواهد شد و بلایی نزد خیمه تو نخواهد رسید.

91:11b.PSA.091.011 زیرا که فرشتگان خود را درباره تو امر خواهدفرمود تا در تمامی راههایت تو را حفظ نمایند.

91:12b.PSA.091.012 تو را بر دستهای خود برخواهند داشت، مباداپای خود را به سنگ بزنی.

91:13b.PSA.091.013 بر شیر و افعی پای خواهی نهاد؛ شیربچه و اژدها را پایمال خواهی کرد.

91:14b.PSA.091.014 «چونکه به من رغبت دارد او را خواهم رهانید و چونکه به اسم من عارف است او راسرافراز خواهم ساخت.

91:15b.PSA.091.015 چون مرا خواند او رااجابت خواهم کرد. من در تنگی با او خواهم بود واو را نجات داده، معزز خواهم ساخت.به طول ایام او را سیر می‌گردانم و نجات خویش را بدونشان خواهم داد.»

91:16b.PSA.091.016 به طول ایام او را سیر می‌گردانم و نجات خویش را بدونشان خواهم داد.»

92

92:1b.PSA.092.001 خداوند را حمد گفتن نیکو است و به نام تو تسبیح خواندن، ای حضرت اعلی.

92:2b.PSA.092.002 بامدادان رحمت تو را اعلام نمودن و درهر شب امانت تو را.

92:3b.PSA.092.003 بر ذات ده اوتار و بر رباب وبه نغمه هجایون و بربط.

92:4b.PSA.092.004 زیرا که‌ای خداوند مرابه‌کارهای خودت شادمان ساخته‌ای. به‌سبب اعمال دستهای تو ترنم خواهم نمود.

92:5b.PSA.092.005 ‌ای خداوند اعمال تو چه عظیم است و فکرهای توبی نهایت عمیق.

92:6b.PSA.092.006 مرد وحشی این را نمی داند و جاهل در این تامل نمی کند.

92:7b.PSA.092.007 وقتی که شریران مثل علف می‌رویند و جمیع بدکاران می‌شکفند، برای این است که تا به ابد هلاک گردند.

92:8b.PSA.092.008 لیکن توای خداوند بر اعلی علیین هستی، تا ابدالاباد.

92:9b.PSA.092.009 زیرا اینک دشمنان تو‌ای خداوند، هان دشمنان تو هلاک خواهند شد و جمیع بدکاران پراکنده خواهند شد.

92:10b.PSA.092.010 و اما شاخ مرا مثل شاخ گاو وحشی بلندکرده‌ای و به روغن تازه مسح شده‌ام.

92:11b.PSA.092.011 و چشم من بر دشمنانم خواهد نگریست و گوشهای من ازشریرانی که با من مقاومت می‌کنند خواهد شنید.

92:12b.PSA.092.012 عادل مثل درخت خرما خواهد شکفت و مثل سرو آزاد در لبنان نمو خواهد کرد.

92:13b.PSA.092.013 آنانی که درخانه خداوند غرس شده‌اند، در صحنهای خدای ما خواهند شکفت.

92:14b.PSA.092.014 در وقت پیری نیز میوه خواهند‌آورد و تر و تازه و سبز خواهند بود.تااعلام کنند که خداوند راست است. او صخره من است و در وی هیچ بی‌انصافی نیست.

92:15b.PSA.092.015 تااعلام کنند که خداوند راست است. او صخره من است و در وی هیچ بی‌انصافی نیست.

93

93:1b.PSA.093.001 خداوند سلطنت را گرفته و خود را به جلال آراسته است. خداوند خود راآراسته و کمر خود را به قوت بسته است. ربع مسکون نیز پایدار گردیده است و جنبش نخواهدخورد.

93:2b.PSA.093.002 تخت تو از ازل پایدار شده است و تو ازقدیم هستی.

93:3b.PSA.093.003 ‌ای خداوند سیلابها برافراشته اندسیلابها آواز خود را برافراشته‌اند. سیلابهاخروش خود را برافراشته‌اند.

93:4b.PSA.093.004 فوق آواز آبهای بسیار، فوق امواج زورآور دریا. خداوند در اعلی اعلیین زورآورتر است.شهادات تو بی‌نهایت امین است. ای خداوند، قدوسیت خانه تو رامی زیبد تا ابدالاباد.

93:5b.PSA.093.005 شهادات تو بی‌نهایت امین است. ای خداوند، قدوسیت خانه تو رامی زیبد تا ابدالاباد.

94

94:1b.PSA.094.001 ای یهوه خدای ذوالانتقام، ای خدای ذوالانتقام، تجلی فرما!

94:2b.PSA.094.002 ‌ای داور جهان متعال شو و بر متکبران مکافات برسان!

94:3b.PSA.094.003 ‌ای خداوند تا به کی شریران، تا به کی شریران فخرخواهند نمود؟

94:4b.PSA.094.004 حرفها می‌زنند و سخنان ستم آمیز می‌گویند. جمیع بدکاران لاف می‌زنند. ای خداوند، قوم تو را می‌شکنند و میراث تو راذلیل می‌سازند.

94:5b.PSA.094.005 بیوه‌زنان و غریبان را می‌کشند ویتیمان را به قتل می‌رسانند.

94:6b.PSA.094.006 و می‌گویند یاه نمی بیند و خدای یعقوب ملاحظه نمی نماید.

94:7b.PSA.094.007 ‌ای احمقان قوم بفهمید! و‌ای ابلهان کی تعقل خواهید نمود؟

94:8b.PSA.094.008 او که گوش را غرس نمود، آیانمی شنود؟ او که چشم را ساخت، آیا نمی بیند؟

94:9b.PSA.094.009 او که امت‌ها را تادیب می‌کند، آیا توبیخ نخواهد نمود، او که معرفت را به انسان می‌آموزد؟

94:10b.PSA.094.010 خداوند فکرهای انسان را می‌داندکه محض بطالت است.

94:11b.PSA.094.011 ‌ای یاه خوشابحال شخصی که او را تادیب می‌نمایی و از شریعت خود او را تعلیم می‌دهی

94:12b.PSA.094.012 تا او را از روزهای بلا راحت بخشی، مادامی که حفره برای شریران کنده شود.

94:13b.PSA.094.013 زیرا خداوندقوم خود را رد نخواهد کرد و میراث خویش راترک نخواهد نمود.

94:14b.PSA.094.014 زیرا که داوری به انصاف رجوع خواهد کرد و همه راست دلان پیروی آن را خواهند نمود.

94:15b.PSA.094.015 کیست که برای من با شریران مقاومت خواهد کرد و کیست که با بدکاران مقابله خواهدنمود.

94:16b.PSA.094.016 اگر خداوند مددکار من نمی بود، جان من به زودی در خاموشی ساکن می‌شد.

94:17b.PSA.094.017 چون گفتم که پای من می‌لغزد، پس رحمت تو‌ای خداوندمرا تایید نمود.

94:18b.PSA.094.018 در کثرت اندیشه های دل من، تسلی های توجانم را آسایش بخشید.

94:19b.PSA.094.019 آیا کرسی شرارت باتو رفاقت تواند نمود، که فساد را به قانون اختراع می‌کند؟

94:20b.PSA.094.020 بر جان مرد صدیق با هم جمع می‌شوند و بر خون بی‌گناه فتوا می‌دهند.

94:21b.PSA.094.021 لیکن خداوند برای من قلعه بلند است و خدایم صخره ملجای من است.و گناه ایشان را بر ایشان راجع خواهد کرد و ایشان را در شرارت ایشان فانی خواهد ساخت. یهوه خدای ما ایشان را فانی خواهد نمود.

94:22b.PSA.094.022 و گناه ایشان را بر ایشان راجع خواهد کرد و ایشان را در شرارت ایشان فانی خواهد ساخت. یهوه خدای ما ایشان را فانی خواهد نمود.

95

95:1b.PSA.095.001 بیایید خداوند را بسراییم و صخره نجات خود را آواز شادمانی دهیم!

95:2b.PSA.095.002 به حضور او با حمد نزدیک بشویم! و با مزامیر او راآواز شادمانی دهیم!

95:3b.PSA.095.003 زیرا که یهوه، خدای بزرگ است،

95:4b.PSA.095.004 و پادشاه عظیم بر جمیع خدایان. نشیبهای زمین در دست وی است و فرازهای کوهها از آن او.

95:5b.PSA.095.005 دریا از آن اوست، او آن رابساخت؛ و دستهای وی خشکی را مصور نمود.

95:6b.PSA.095.006 بیایید عبادت و سجده نماییم و به حضورآفریننده خود خداوند زانو زنیم!

95:7b.PSA.095.007 زیرا که اوخدای ما است! و ما قوم مرتع و گله دست اومی باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!

95:8b.PSA.095.008 دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسا در صحرا.

95:9b.PSA.095.009 چون اجداد شما مرا آزمودند وتجربه کردند و اعمال مرا دیدند.

95:10b.PSA.095.010 چهل سال ازآن قوم محزون بودم و گفتم: «قوم گمراه دل هستند که طرق مرا نشناختند.پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»

95:11b.PSA.095.011 پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامی من داخل نخواهند شد.»

96

96:1b.PSA.096.001 یهوه را سرود تازه بسرایید! ای تمامی زمین خداوند را بسرایید!

96:2b.PSA.096.002 خداوند رابسرایید و نام او را متبارک خوانید! روز به روزنجات او را اعلام نمایید.

96:3b.PSA.096.003 در میان امت‌ها جلال او را ذکر کنید و کارهای عجیب او را در جمیع قومها.

96:4b.PSA.096.004 زیرا خداوند، عظیم است و بی‌نهایت حمید. و او مهیب است بر جمیع خدایان.

96:5b.PSA.096.005 زیراجمیع خدایان امت‌ها بتهایند، لیکن یهوه آسمانهارا آفرید.

96:6b.PSA.096.006 مجد و جلال به حضور وی است وقوت و جمال در قدس وی.

96:7b.PSA.096.007 ‌ای قبایل قوم‌ها خداوند را توصیف نمایید! خداوند را به جلال و قوت توصیف نمایید!

96:8b.PSA.096.008 خداوند را به جلال اسم او توصیف نمایید! هدیه بیاورید و به صحنهای او بیایید!

96:9b.PSA.096.009 خداوندرا در زینت قدوسیت بپرستید! ای تمامی زمین ازحضور وی بلرزید!

96:10b.PSA.096.010 در میان امت‌ها گوییدخداوند سلطنت گرفته است. ربع مسکون نیزپایدار شد و جنبش نخواهد خورد. قومها را به انصاف داوری خواهد نمود.

96:11b.PSA.096.011 آسمان شادی کند و زمین مسرور گردد. دریا و پری آن غرش نماید.

96:12b.PSA.096.012 صحرا و هر‌چه در آن است، به وجد آید. آنگاه تمام درختان جنگل ترنم خواهند نمودبه حضور خداوند زیرا که می‌آید. زیرا که برای داوری جهان می‌آید. ربع مسکون را به انصاف داوری خواهد کرد و قوم هارا به امانت خود.

96:13b.PSA.096.013 به حضور خداوند زیرا که می‌آید. زیرا که برای داوری جهان می‌آید. ربع مسکون را به انصاف داوری خواهد کرد و قوم هارا به امانت خود.

97

97:1b.PSA.097.001 خداوند سلطنت گرفته است، پس زمین شادی کند و جزیره های بسیار مسرورگردند.

97:2b.PSA.097.002 ابرها و ظلمت غلیظ گرداگرد اوست. عدل و انصاف قاعده تخت اوست.

97:3b.PSA.097.003 آتش پیش روی وی می‌رود و دشمنان او را به اطرافش می‌سوزاند.

97:4b.PSA.097.004 برقهایش ربع مسکون را روشن می‌سازد. زمین این را بدید و بلرزید.

97:5b.PSA.097.005 کوهها ازحضور خداوند مثل موم گداخته می‌شود، ازحضور خداوند تمامی جهان.

97:6b.PSA.097.006 آسمانها عدالت او را اعلام می‌کنند و جمیع قوم‌ها جلال او رامی بینند.

97:7b.PSA.097.007 همه پرستندگان بتهای تراشیده خجل می‌شوند که به بتها فخر می‌نمایند. ای جمیع خدایان او را بپرستید.

97:8b.PSA.097.008 صهیون شنید و شادمان شد و دختران یهودامسرور گردیدند، ای خداوند به‌سبب داوریهای تو.

97:9b.PSA.097.009 زیرا که تو‌ای خداوند بر تمامی روی زمین متعال هستی. بر جمیع خدایان، بسیار اعلی هستی.

97:10b.PSA.097.010 ‌ای شما که خداوند را دوست می‌دارید، ازبدی نفرت کنید! او حافظ جانهای مقدسان خوداست. ایشان را از دست شریران می‌رهاند.

97:11b.PSA.097.011 نوربرای عادلان کاشته شده است و شادمانی برای راست دلان.‌ای عادلان، در خداوند شادمان باشید! و ذکر قدوسیت او را حمد بگویید.

97:12b.PSA.097.012 ‌ای عادلان، در خداوند شادمان باشید! و ذکر قدوسیت او را حمد بگویید.

98

98:1b.PSA.098.001 برای خداوند سرود تازه بسرایید زیراکارهای عجیب کرده است. دست راست و بازوی قدوس او، او را مظفر ساخته است.

98:2b.PSA.098.002 خداوند نجات خود را اعلام نموده، وعدالتش را به نظر امت‌ها مکشوف کرده است.

98:3b.PSA.098.003 رحمت و امانت خود را با خاندان اسرائیل به یادآورد. همه اقصای زمین نجات خدای ما رادیده‌اند.

98:4b.PSA.098.004 ‌ای تمامی زمین، خداوند را آواز شادمانی دهید. بانگ زنید و ترنم نمایید و بسرایید.

98:5b.PSA.098.005 خداوند را با بربط بسرایید! با بربط و با آوازنغمات!

98:6b.PSA.098.006 با کرناها و آواز سرنا! به حضور یهوه پادشاه آواز شادمانی دهید!

98:7b.PSA.098.007 دریا و پری آن بخروشد! ربع مسکون و ساکنان آن!

98:8b.PSA.098.008 نهرهادستک بزنند! و کوهها با هم ترنم نمایند.به حضور خداوند زیرا به داوری جهان می‌آید. ربع مسکون را به انصاف داوری خواهد کرد و قومهارا به راستی.

98:9b.PSA.098.009 به حضور خداوند زیرا به داوری جهان می‌آید. ربع مسکون را به انصاف داوری خواهد کرد و قومهارا به راستی.

99

99:1b.PSA.099.001 خداوند سلطنت گرفته است، پس قوم‌ها بلرزند! بر کروبیین جلوس می‌فرماید، زمین متزلزل گردد!

99:2b.PSA.099.002 خداوند در صیهون عظیم است و او بر جمیع قوم هامتعال است!

99:3b.PSA.099.003 اسم عظیم و مهیب تو را حمدبگویند، که او قدوس است.

99:4b.PSA.099.004 و قوت پادشاه، انصاف را دوست می‌دارد. تو راستی را پایدارکرده، و انصاف و عدالت را در یعقوب به عمل آورده‌ای.

99:5b.PSA.099.005 یهوه خدای ما را تکریم نمایید ونزد قدمگاه او عبادت کنید، که او قدوس است.

99:6b.PSA.099.006 موسی و هارون از کاهنانش و سموئیل ازخوانندگان نام او. یهوه را خواندند و او ایشان را اجابت فرمود.

99:7b.PSA.099.007 در ستون ابر بدیشان سخن گفت. شهادات او و فریضه‌ای را که بدیشان داد نگاه داشتند.

99:8b.PSA.099.008 ‌ای یهوه خدای ما توایشان را اجابت فرمودی. ایشان را خدای غفوربودی. اما از اعمال ایشان انتقام کشیدی.یهوه خدای ما را متعال بخوانید و نزد کوه مقدس او عبادت کنید. زیرا یهوه خدای ما قدوس است.

99:9b.PSA.099.009 یهوه خدای ما را متعال بخوانید و نزد کوه مقدس او عبادت کنید. زیرا یهوه خدای ما قدوس است.

100

100:1b.PSA.100.001 ای تمامی روی زمین خداوند راآواز شادمانی دهید.

100:2b.PSA.100.002 خداوند را باشادی عبادت نمایید و به حضور او با ترنم بیاید.

100:3b.PSA.100.003 بدانید که یهوه خداست، او ما را آفرید. ما قوم اوهستیم و گوسفندان مرتع او.

100:4b.PSA.100.004 به دروازه های او باحمد بیایید و به صحنهای او با تسبیح! او را حمدگویید و نام او را متبارک خوانید!زیرا که خداوند نیکوست و رحمت او ابدی و امانت وی تا ابدالاباد.

100:5b.PSA.100.005 زیرا که خداوند نیکوست و رحمت او ابدی و امانت وی تا ابدالاباد.

101

101:1b.PSA.101.001 رحمت و انصاف را خواهم سرایید. نزد تو‌ای خداوند، تسبیح خواهم خواند.

101:2b.PSA.101.002 در طریق کامل به خردمندی رفتارخواهم نمود. نزد من کی خواهی آمد؟ در خانه خود با دل سلیم سالک خواهم شد.

101:3b.PSA.101.003 چیزی بد راپیش نظر خود نخواهم گذاشت. کار کج روان رامکروه می‌دارم، به من نخواهد چسبید.

101:4b.PSA.101.004 دل کج ازمن دور خواهد شد. شخص شریر را نخواهم شناخت.

101:5b.PSA.101.005 کسی را که در خفیه به همسایه خودغیبت‌گوید، هلاک خواهم کرد. کسی را که چشم بلند و دل متکبر دارد تحمل نخواهم کرد.

101:6b.PSA.101.006 چشمانم بر امنای زمین است تا بامن ساکن شوند. کسی‌که به طریق کامل سالک باشد خادم من خواهد بود.

101:7b.PSA.101.007 حیله گر در خانه من ساکن نخواهدشد. دروغ گو پیش نظر من نخواهد ماند.همه شریران زمین را صبحگاهان هلاک خواهم کرد. تاجمیع بدکاران را از شهر خداوند منقطع سازم.

101:8b.PSA.101.008 همه شریران زمین را صبحگاهان هلاک خواهم کرد. تاجمیع بدکاران را از شهر خداوند منقطع سازم.

102

102:1b.PSA.102.001 ای خداوند دعای مرا بشنو، و فریادمن نزد تو برسد.

102:2b.PSA.102.002 در روز تنگی‌ام روی خود را از من مپوشان. گوش خود را به من فراگیر، و روزی که بخوانم مرا به زودی اجابت فرما.

102:3b.PSA.102.003 زیرا روزهایم مثل دود تلف شد واستخوانهایم مثل هیزم سوخته گردید.

102:4b.PSA.102.004 دل من مثل گیاه زده شده و خشک گردیده است زیراخوردن غذای خود را فراموش می‌کنم.

102:5b.PSA.102.005 به‌سبب آواز ناله خود، استخوانهایم به گوشت من چسبیده است.

102:6b.PSA.102.006 مانند مرغ سقای صحرا شده، ومثل بوم خرابه‌ها گردیده‌ام.

102:7b.PSA.102.007 پاسبانی می‌کنم ومثل گنجشک بر پشت بام، منفرد گشته‌ام.

102:8b.PSA.102.008 تمامی روز دشمنانم مرا سرزنش می‌کنند و آنانی که برمن دیوانه شده‌اند مرا لعنت می‌نمایند.

102:9b.PSA.102.009 زیراخاکستر را مثل نان خورده‌ام و مشروب خود را بااشک آمیخته‌ام،

102:10b.PSA.102.010 به‌سبب غضب و خشم توزیرا که مرا برافراشته و به زیر افکنده‌ای.

102:11b.PSA.102.011 روزهایم مثل سایه زوال پذیر گردیده و من مثل گیاه پژمرده شده‌ام.

102:12b.PSA.102.012 لیکن تو‌ای خداوند جلوس فرموده‌ای تاابدالاباد! و ذکر تو تا جمیع نسل هاست!

102:13b.PSA.102.013 توبرخاسته، بر صهیون ترحم خواهی نمود زیراوقتی است که بر او رافت کنی و زمان معین رسیده است.

102:14b.PSA.102.014 چونکه بندگان تو در سنگهای وی رغبت دارند و بر خاک او شفقت می‌نمایند.

102:15b.PSA.102.015 پس امتها از نام خداوند خواهند ترسید وجمیع پادشاهان جهان از کبریایی تو.

102:16b.PSA.102.016 زیراخداوند صهیون را بنا نموده، و در جلال خودظهور فرموده است.

102:17b.PSA.102.017 به دعای مسکینان توجه نموده، و دعای ایشان را خوار نشمرده است.

102:18b.PSA.102.018 این برای نسل آینده نوشته می‌شود تا قومی که آفریده خواهند شد خداوند را تسبیح بخوانند.

102:19b.PSA.102.019 زیرا که از بلندی قدس خودنگریسته، خداوند از آسمان بر زمین نظر افکنده است.

102:20b.PSA.102.020 تا ناله اسیران را بشنود و آنانی را که به موت سپرده شده‌اند آزاد نماید.

102:21b.PSA.102.021 تا نام خداوندرا در صیهون ذکر نمایند و تسبیح او را دراورشلیم،

102:22b.PSA.102.022 هنگامی که قوم‌ها با هم جمع شوند وممالک نیز تا خداوند را عبادت نمایند.

102:23b.PSA.102.023 توانایی مرا در راه ناتوان ساخت و روزهای مرا کوتاه گردانید.

102:24b.PSA.102.024 گفتم‌ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسل‌ها است.

102:25b.PSA.102.025 از قدیم بنیاد زمین را نهادی وآسمان‌ها عمل دستهای تو است.

102:26b.PSA.102.026 آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها راتبدیل خواهی کرد و مبدل خواهند شد.

102:27b.PSA.102.027 لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.

102:28b.PSA.102.028 فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذریت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.

103

103:1b.PSA.103.001 ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدوس او را متبارک خواند.

103:2b.PSA.103.002 ‌ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و جمیع احسان های اورا فراموش مکن!

103:3b.PSA.103.003 که تمام گناهانت را می‌آمرزدو همه مرض های تو را شفا می‌بخشد.

103:4b.PSA.103.004 که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاج رحمت و رافت را بر سر تو می‌نهد.

103:5b.PSA.103.005 که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا جوانی تو مثل عقاب تازه شود.

103:6b.PSA.103.006 خداوند عدالت را به‌جا می‌آورد و انصاف رابرای جمیع مظلومان.

103:7b.PSA.103.007 طریق های خویش را به موسی تعلیم داد و عمل های خود را به بنی‌اسرائیل.

103:8b.PSA.103.008 خداوند رحمان و کریم است دیرغضب و بسیار رحیم.

103:9b.PSA.103.009 تا به ابد محاکمه نخواهدنمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت.

103:10b.PSA.103.010 باما موافق گناهان ما عمل ننموده، و به ما به حسب خطایای ما جزا نداده است.

103:11b.PSA.103.011 زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است.

103:12b.PSA.103.012 به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است.

103:13b.PSA.103.013 چنانکه پدر برفرزندان خود رئوف است همچنان خداوند برترسندگان خود رافت می‌نماید.

103:14b.PSA.103.014 زیرا جبلت مارا می‌داند و یاد می‌دارد که ما خاک هستیم.

103:15b.PSA.103.015 واما انسان، ایام او مثل گیاه است، مثل گل صحراهمچنان می‌شکفد.

103:16b.PSA.103.016 زیرا که باد بر آن می‌وزد ونابود می‌گردد و مکانش دیگر آن را نمی شناسد.

103:17b.PSA.103.017 لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش ازازل تا ابدالاباد است و عدالت او بر فرزندان فرزندان.

103:18b.PSA.103.018 بر آنانی که عهد او را حفظ می‌کنند وفرایض او را یاد می‌دارند تا آنها را به‌جا آورند.

103:19b.PSA.103.019 خداوند تخت خود را بر آسمانها استوارنموده، و سلطنت او بر همه مسلط است.

103:20b.PSA.103.020 خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوت زورآورید و کلام او را به‌جا می‌آورید وآواز کلام او را گوش می‌گیرید!

103:21b.PSA.103.021 ‌ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و‌ای خادمان او که اراده او را بجا می‌آورید!‌ای همه کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همه مکان های سلطنت او. ای جان من خداوند رامتبارک بخوان!

103:22b.PSA.103.022 ‌ای همه کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همه مکان های سلطنت او. ای جان من خداوند رامتبارک بخوان!

104

104:1b.PSA.104.001 ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! ای یهوه خدای من توبی نهایت عظیم هستی! به عزت و جلال ملبس هستی.

104:2b.PSA.104.002 خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای.

104:3b.PSA.104.003 آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها رامرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد.

104:4b.PSA.104.004 فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل.

104:5b.PSA.104.005 که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالاباد.

104:6b.PSA.104.006 آن رابه لجه‌ها مثل ردا پوشانیده‌ای، که آبها بر کوههاایستاده‌اند.

104:7b.PSA.104.007 از عتاب تو می‌گریزند. از آواز رعدتو پراکنده می‌شوند.

104:8b.PSA.104.008 به فراز کوهها برمی آیند، وبه همواریها فرود می‌آیند، به مکانی که برای آنهامهیا ساخته‌ای.

104:9b.PSA.104.009 حدی برای آنها قرار داده‌ای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.

104:10b.PSA.104.010 که چشمه‌ها را در وادیها جاری می‌سازد تا درمیان کوهها روان بشوند.

104:11b.PSA.104.011 تمام حیوانات صحرارا سیراب می‌سازند تا گورخران تشنگی خود رافرو نشانند.

104:12b.PSA.104.012 بر آنها مرغان هوا ساکن می‌شوند واز میان شاخه‌ها آواز خود را می‌دهند.

104:13b.PSA.104.013 او ازغرفات خود کوهها را سیراب می‌کند و از ثمرات اعمال تو زمین سیر می‌شود.

104:14b.PSA.104.014 نباتات را برای بهایم می‌رویاند و سبزه‌ها رابرای خدمت انسان، و نان را از زمین بیرون می‌آورد.

104:15b.PSA.104.015 و شراب را که دل انسان را شادمان می‌کند، و چهره او را به روغن شاداب می‌سازد ودل انسان را به نان قوی می‌گرداند.

104:16b.PSA.104.016 درختان خداوند شادابند، یعنی سروهای آزاد لبنان که غرس کرده است،

104:17b.PSA.104.017 که در آنها مرغان آشیانهای خود را می‌گیرند و اما صنوبر خانه لق لق می‌باشد.

104:18b.PSA.104.018 کوههای بلند برای بزهای کوهی و صخره هابرای یربوع ملجاء است.

104:19b.PSA.104.019 ماه را برای موسمهاساخت و آفتاب مغرب خود را می‌داند.

104:20b.PSA.104.020 تاریکی می‌سازی و شب می‌شود که در آن همه حیوانات جنگلی راه می‌روند.

104:21b.PSA.104.021 شیربچگان برای شکار خود غرش می‌کنند و خوراک خویش را از خدا می‌جویند.

104:22b.PSA.104.022 چون آفتاب طلوع می‌کند جمع می‌شوند و در بیشه های خودمی خوابند.

104:23b.PSA.104.023 انسان برای عمل خود بیرون می‌آید و به جهت شغل خویش تا شامگاه.

104:24b.PSA.104.024 ‌ای خداوند اعمال تو چه بسیار است. جمیع آنها را به حکمت کرده‌ای. زمین از دولت تو پر است.

104:25b.PSA.104.025 و آن دریای بزرگ و وسیع الاطراف نیز که در آن حشرات از حد شماره زیاده‌اند و حیوانات خرد و بزرگ.

104:26b.PSA.104.026 و در آن کشتیها راه می‌روند و آن لویاتان که به جهت بازی کردن در آن آفریده‌ای.

104:27b.PSA.104.027 جمیع اینها از تو انتظارمی کشند تا خوراک آنها را در وقتش برسانی.

104:28b.PSA.104.028 آنچه را که به آنها می‌دهی، فرا می‌گیرند. دست خود را باز می‌کنی، پس از چیزهای نیکو سیرمی شوند.

104:29b.PSA.104.029 روی خود را می‌پوشانی پس مضطرب می‌گردند. روح آنها را قبض می‌کنی، پس می‌میرند و به خاک خود برمی گردند.

104:30b.PSA.104.030 چون روح خود را می‌فرستی، آفریده می‌شوند و روی زمین را تازه می‌گردانی.

104:31b.PSA.104.031 جلال خداوند تا ابدالاباد است. خداوند ازاعمال خود راضی خواهد بود.

104:32b.PSA.104.032 که به زمین نگاه می‌کند و آن می‌لرزد. کوهها را لمس می‌کند، پس آتش فشان می‌شوند.

104:33b.PSA.104.033 خداوند را خواهم سرایید تا زنده می‌باشم. برای خدای خود تسبیح خواهم خواند تا وجود دارم.

104:34b.PSA.104.034 تفکر من او رالذیذ بشود و من در خداوند شادمان خواهم بود.گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!

104:35b.PSA.104.035 گناهکاران از زمین نابود گردند و شریران دیگر یافت نشوند. ای جان من، خداوند را متبارک بخوان! هللویاه!

105

105:1b.PSA.105.001 یهوه را حمد گویید و نام او رابخوانید. اعمال او را در میان قوم هااعلام نمایید.

105:2b.PSA.105.002 او را بسرایید برای او تسبیح بخوانید. در تمام کارهای عجیب او تفکر نمایید.

105:3b.PSA.105.003 در نام قدوس او فخر کنید. دل طالبان خداوندشادمان باشد.

105:4b.PSA.105.004 خداوند و قوت او را بطلبید. روی او را پیوسته طالب باشید.

105:5b.PSA.105.005 کارهای عجیب را که او کرده است به یاد آورید. آیات او و داوریهای دهان او را.

105:6b.PSA.105.006 ‌ای ذریت بنده او ابراهیم! ای فرزندان یعقوب، برگزیده او!

105:7b.PSA.105.007 یهوه خدای ماست. داوریهای او در تمامی جهان است.

105:8b.PSA.105.008 عهد خود رایاد می‌دارد تا ابدالاباد و کلامی را که بر هزاران پشت فرموده است.

105:9b.PSA.105.009 آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است.

105:10b.PSA.105.010 و آن را برای یعقوب فریضه‌ای استوار ساخت و برای اسرائیل عهد جاودانی.

105:11b.PSA.105.011 و گفت که زمین کنعان را به تو خواهم داد تا حصه میراث شماشود.

105:12b.PSA.105.012 هنگامی که عددی معدود بودند، قلیل العدد و غربا در آنجا.

105:13b.PSA.105.013 و از امتی تا امتی سرگردان می‌بودند و از یک مملکت تا قوم دیگر.

105:14b.PSA.105.014 او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند بلکه پادشاهان را به‌خاطر ایشان توبیخ نمود

105:15b.PSA.105.015 که بر مسیحان من دست مگذارید. و انبیای مرا ضررمرسانید.

105:16b.PSA.105.016 پس قحطی را بر آن زمین خواند وتمامی قوام نان را شکست،

105:17b.PSA.105.017 و مردی پیش روی ایشان فرستاد، یعنی یوسف را که او را به غلامی فروختند.

105:18b.PSA.105.018 پایهای وی را به زنجیرها خستند وجان او در آهن بسته شد

105:19b.PSA.105.019 تا وقتی که سخن اوواقع شد. و کلام خداوند او را امتحان نمود.

105:20b.PSA.105.020 آنگاه پادشاه فرستاده، بندهای او را گشاد وسلطان قوم‌ها او را آزاد ساخت.

105:21b.PSA.105.021 او را بر خانه خود حاکم قرار داد و مختار بر تمام مایملک خویش.

105:22b.PSA.105.022 تا به اراده خود سروران او را بند نمایدو مشایخ او را حکمت آموزد.

105:23b.PSA.105.023 پس اسرائیل به مصر درآمدند و یعقوب درزمین حام غربت پذیرفت.

105:24b.PSA.105.024 و او قوم خود را به غایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قوی تر ساخت.

105:25b.PSA.105.025 لیکن دل ایشان را برگردانید تابر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.

105:26b.PSA.105.026 بنده خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود.

105:27b.PSA.105.027 کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام.

105:28b.PSA.105.028 ظلمت را فرستاد که تاریک گردید. پس به کلام او مخالفت نورزیدند.

105:29b.PSA.105.029 آبهای ایشان را به خون مبدل ساخت و ماهیان ایشان را میرانید.

105:30b.PSA.105.030 زمین ایشان غوکها را به ازدحام پیدا نمود، حتی درحرمهای پادشاهان ایشان.

105:31b.PSA.105.031 او گفت و انواع مگسها پدید آمد و پشه هادر همه حدود ایشان.

105:32b.PSA.105.032 تگرگ را به عوض باران بارانید و آتش مشتعل را در زمین ایشان.

105:33b.PSA.105.033 موهاو انجیرهای ایشان را زد و درختان محال ایشان رابشکست.

105:34b.PSA.105.034 او گفت و ملخ پدید آمد و کرمها ازحد شماره افزون.

105:35b.PSA.105.035 و هر سهم را در زمین ایشان بخوردند و میوه های زمین ایشان را خوردند.

105:36b.PSA.105.036 وجمیع نخست زادگان را در زمین ایشان زد، اوائل تمامی قوت ایشان را.

105:37b.PSA.105.037 و ایشان را با طلا و نقره بیرون آورد که در اسباط ایشان یکی ضعیف نبود.

105:38b.PSA.105.038 مصریان از بیرون رفتن ایشان شاد بودند زیرا که خوف ایشان بر آنها مستولی گردیده بود.

105:39b.PSA.105.039 ابری برای پوشش گسترانید و آتشی که شامگاه روشنایی دهد.

105:40b.PSA.105.040 سوال کردند پس سلوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیرگردانید.

105:41b.PSA.105.041 صخره را بشکافت و آب جاری شد؛ در جایهای خشک مثل نهر روان گردید.

105:42b.PSA.105.042 زیراکلام مقدس خود را به یاد آورد و بنده خویش ابراهیم را.

105:43b.PSA.105.043 و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنم.

105:44b.PSA.105.044 وزمینهای امتها را بدیشان داد و زحمت قوم‌ها راوارث شدند.تا آنکه فرایض او را نگاه دارند وشریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!

105:45b.PSA.105.045 تا آنکه فرایض او را نگاه دارند وشریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!

106

106:1b.PSA.106.001 هللویاه! خداوند را حمد بگوییدزیرا که او نیکو است و رحمت او تاابدالاباد!

106:2b.PSA.106.002 کیست که اعمال عظیم خداوند رابگوید و همه تسبیحات او را بشنواند؟

106:3b.PSA.106.003 خوشابحال آنانی که انصاف را نگاه دارند و آن که عدالت را در همه وقت به عمل آورد.

106:4b.PSA.106.004 ‌ای خداوند مرا یاد کن به رضامندیی که با قوم خودمی داری و به نجات خود از من تفقد نما.

106:5b.PSA.106.005 تاسعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.

106:6b.PSA.106.006 با پدران خود گناه نموده‌ایم و عصیان ورزیده، شرارت کرده‌ایم.

106:7b.PSA.106.007 پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند بلکه نزد دریا یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.

106:8b.PSA.106.008 لیکن به‌خاطر اسم خود ایشان رانجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.

106:9b.PSA.106.009 و بحرقلزم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان رادر لجه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.

106:10b.PSA.106.010 و ایشان رااز دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.

106:11b.PSA.106.011 و آب، دشمنان ایشان را پوشانید که یکی از ایشان باقی نماند.

106:12b.PSA.106.012 آنگاه به کلام اوایمان آوردند و حمد او را سراییدند.

106:13b.PSA.106.013 لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت اورا انتظار نکشیدند.

106:14b.PSA.106.014 بلکه شهوت‌پرستی نمودنددر بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.

106:15b.PSA.106.015 ومسالت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری درجانهای ایشان فرستاد.

106:16b.PSA.106.016 پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدس یهوه.

106:17b.PSA.106.017 و زمین شکافته شده، داتان را فرو برد و جماعت ابیرام را پوشانید.

106:18b.PSA.106.018 وآتش، در جماعت ایشان افروخته شده، شعله آتش شریران را سوزانید.

106:19b.PSA.106.019 گوساله‌ای درحوریب ساختند و بتی ریخته شده را پرستش نمودند.

106:20b.PSA.106.020 و جلال خود را تبدیل نمودند به مثال گاوی که علف می‌خورد.

106:21b.PSA.106.021 و خدای نجات‌دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود.

106:22b.PSA.106.022 و اعمال عجیبه را در زمین حام و کارهای ترسناک را در بحر قلزم.

106:23b.PSA.106.023 آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند. اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی ایستاد، تاغضب او را از هلاکت ایشان برگرداند.

106:24b.PSA.106.024 و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.

106:25b.PSA.106.025 و در خیمه های خود همهمه کردندو قول خداوند را استماع ننمودند.

106:26b.PSA.106.026 لهذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرااز پا درآورد.

106:27b.PSA.106.027 و ذریت ایشان را در میان امتهابیندازد و ایشان را در زمینها پراکنده کند.

106:28b.PSA.106.028 پس به بعل فغور پیوستند و قربانی های مردگان راخوردند.

106:29b.PSA.106.029 و به‌کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.

106:30b.PSA.106.030 آنگاه فینحاس بر پا ایستاده، داوری نمود ووبا برداشته شد.

106:31b.PSA.106.031 و این برای او به عدالت محسوب گردید، نسلا بعد نسل تا ابدالاباد.

106:32b.PSA.106.032 واو را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به‌خاطر ایشان آزاری عارض گردید.

106:33b.PSA.106.033 زیراکه روح او را تلخ ساختند، تا از لبهای خود ناسزاگفت.

106:34b.PSA.106.034 و آن قوم‌ها را هلاک نکردند، که درباره ایشان خداوند امر فرموده بود.

106:35b.PSA.106.035 بلکه خویشتن را با امتها آمیختند و کارهای ایشان را آموختند.

106:36b.PSA.106.036 و بتهای ایشان را پرستش نمودند تا آنکه برای ایشان دام گردید.

106:37b.PSA.106.037 و پسران و دختران خویش رابرای دیوها قربانی گذرانیدند.

106:38b.PSA.106.038 و خون بی‌گناه راریختند یعنی خون پسران و دختران خود را که آن را برای بتهای کنعان ذبح کردند و زمین از خون ملوث گردید.

106:39b.PSA.106.039 و از کارهای خود نجس شدند ودر افعال خویش زناکار گردیدند.

106:40b.PSA.106.040 لهذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.

106:41b.PSA.106.041 و ایشان را به‌دست امتها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.

106:42b.PSA.106.042 و دشمنان ایشان بر ایشان ظلم نمودند و زیر دست ایشان ذلیل گردیدند.

106:43b.PSA.106.043 بارهای بسیار ایشان راخلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.

106:44b.PSA.106.044 با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.

106:45b.PSA.106.045 و به‌خاطر ایشان، عهدخود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.

106:46b.PSA.106.046 و ایشان را حرمت داد، در نظرجمیع اسیرکنندگان ایشان.

106:47b.PSA.106.047 ‌ای یهوه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امتها جمع کن! تا نام قدوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخرنماییم.یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!

106:48b.PSA.106.048 یهوه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالاباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هللویاه!

107

107:1b.PSA.107.001 خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.

107:2b.PSA.107.002 فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.

107:3b.PSA.107.003 وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.

107:4b.PSA.107.004 در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.

107:5b.PSA.107.005 گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.

107:6b.PSA.107.006 آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.

107:7b.PSA.107.007 و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.

107:8b.PSA.107.008 پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.

107:9b.PSA.107.009 زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.

107:10b.PSA.107.010 آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.

107:11b.PSA.107.011 زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.

107:12b.PSA.107.012 و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.

107:13b.PSA.107.013 آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.

107:14b.PSA.107.014 ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.

107:15b.PSA.107.015 پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.

107:16b.PSA.107.016 زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.

107:17b.PSA.107.017 احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.

107:18b.PSA.107.018 جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.

107:19b.PSA.107.019 آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.

107:20b.PSA.107.020 کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.

107:21b.PSA.107.021 پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.

107:22b.PSA.107.022 و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.

107:23b.PSA.107.023 آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.

107:24b.PSA.107.024 اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.

107:25b.PSA.107.025 او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.

107:26b.PSA.107.026 به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.

107:27b.PSA.107.027 سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.

107:28b.PSA.107.028 آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.

107:29b.PSA.107.029 طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.

107:30b.PSA.107.030 پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.

107:31b.PSA.107.031 پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.

107:32b.PSA.107.032 و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.

107:33b.PSA.107.033 او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.

107:34b.PSA.107.034 و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.

107:35b.PSA.107.035 بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.

107:36b.PSA.107.036 و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.

107:37b.PSA.107.037 و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.

107:38b.PSA.107.038 و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.

107:39b.PSA.107.039 و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.

107:40b.PSA.107.040 ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.

107:41b.PSA.107.041 اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.

107:42b.PSA.107.042 صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.

107:43b.PSA.107.043 کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.

108

108:1b.PSA.108.001 ای خدا دل من مستحکم است. من خواهم سرایید و ترنم خواهم نمودو جلال من نیز.

108:2b.PSA.108.002 ‌ای عود و بربط بیدار شوید! من نیز در سحرگاه بیدار خواهم شد.

108:3b.PSA.108.003 ‌ای خداوند، تو را در میان قوم‌ها حمد خواهم گفت و در میان طایفه‌ها تو را خواهم سرایید.

108:4b.PSA.108.004 زیرا که رحمت توعظیم است، فوق آسمانها! و راستی تو تا افلاک می‌رسد!

108:5b.PSA.108.005 ‌ای خدا، بر فوق آسمانها متعال باش وجلال تو بر تمامی زمین!

108:6b.PSA.108.006 تا محبوبان تو خلاصی یابند. به‌دست راست خود نجات ده و مرا اجابت فرما.

108:7b.PSA.108.007 خدا در قدوسیت خود سخن گفته است، پس وجد خواهم نمود. شکیم را تقسیم می‌کنم و وادی سکوت را خواهم پیمود.

108:8b.PSA.108.008 جلعاد از آن من است و منسی از آن من. و افرایم خود سر من. ویهودا عصای سلطنت من.

108:9b.PSA.108.009 موآب ظرف شست وشوی من است، و بر ادوم نعلین خود را خواهم‌انداخت و بر فلسطین فخر خواهم نمود.

108:10b.PSA.108.010 کیست که مرا به شهر حصین درآورد؟ کیست که مرا به ادوم رهبری نماید؟

108:11b.PSA.108.011 آیا نه تو‌ای خداکه ما را ترک کرده‌ای؟ و تو‌ای خدا که بالشکرهای ما بیرون نمی آیی؟

108:12b.PSA.108.012 ما را بر دشمن امداد فرما، زیرا که مدد انسان باطل است.درخدا با شجاعت کار خواهیم کرد و او دشمنان مارا پایمال خواهد نمود.

108:13b.PSA.108.013 درخدا با شجاعت کار خواهیم کرد و او دشمنان مارا پایمال خواهد نمود.

109

109:1b.PSA.109.001 خدای تسبیح من، خاموش مباش!

109:2b.PSA.109.002 زیرا که دهان شرارت ودهان فریب را بر من گشوده‌اند، و به زبان دروغ برمن سخن گفته‌اند.

109:3b.PSA.109.003 به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.

109:4b.PSA.109.004 به عوض محبت من، با من مخالفت می‌کنند، و اما من دعا.

109:5b.PSA.109.005 و به عوض نیکویی به من بدی کرده‌اند. و به عوض محبت، عداوت نموده.

109:6b.PSA.109.006 مردی شریر را براو بگمار، و دشمن به‌دست راست او بایستد.

109:7b.PSA.109.007 هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آیدو دعای او گناه بشود.

109:8b.PSA.109.008 ایام عمرش کم شود ومنصب او را دیگری ضبط نماید.

109:9b.PSA.109.009 فرزندان اویتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.

109:10b.PSA.109.010 و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه های خودقوت را بجویند.

109:11b.PSA.109.011 طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.

109:12b.PSA.109.012 کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمان وی احدی رافت ننماید.

109:13b.PSA.109.013 ذریت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.

109:14b.PSA.109.014 عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شودو گناه مادرش محو نگردد.

109:15b.PSA.109.015 و آنها در مد نظرخداوند دائم بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببرد.

109:16b.PSA.109.016 زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاورد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تااو را به قتل رساند.

109:17b.PSA.109.017 چون که لعنت را دوست می‌داشت بدو رسیده و چون که برکت رانمی خواست، از او دور شده است.

109:18b.PSA.109.018 و لعنت رامثل ردای خود در بر‌گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.

109:19b.PSA.109.019 پس مثل جامه‌ای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهدبود.

109:20b.PSA.109.020 این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.

109:21b.PSA.109.021 اما تو‌ای یهوه خداوند به‌خاطر نام خود بامن عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مراخلاصی ده.

109:22b.PSA.109.022 زیرا که من فقیر و مسکین هستم ودل من در اندرونم مجروح است.

109:23b.PSA.109.023 مثل سایه‌ای که در زوال باشد رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.

109:24b.PSA.109.024 زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم ازفربهی کاهیده می‌شود.

109:25b.PSA.109.025 و من نزد ایشان عارگردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود رامی جنبانند.

109:26b.PSA.109.026 ‌ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،

109:27b.PSA.109.027 تا بدانند که این است دست تو، و تو‌ای خداوند این را کرده‌ای.

109:28b.PSA.109.028 ایشان لعنت بکنند، اما تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و اما بنده توشادمان شود.

109:29b.PSA.109.029 جفا کنندگانم به رسوایی ملبس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.

109:30b.PSA.109.030 خداوند را به زبان خود بسیار تشکر خواهم کرد و او را در جماعت کثیر حمد خواهم گفت.زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.

109:31b.PSA.109.031 زیرا که به‌دست راست مسکین خواهد ایستادتا او را از آنانی که بر جان او فتوا می‌دهندبرهاند.

110

110:1b.PSA.110.001 یهوه به خداوند من گفت: «به‌دست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم.»

110:2b.PSA.110.002 خداوند عصای قوت تو را ازصهیون خواهد فرستاد. در میان دشمنان خودحکمرانی کن.

110:3b.PSA.110.003 قوم تو در روز قوت تو، هدایای تبرعی می‌باشند. در زینتهای قدوسیت، شبنم جوانی تو از رحم صحرگاه برای توست.

110:4b.PSA.110.004 خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهدشد که «تو کاهن هستی تا ابدالاباد، به رتبه ملکیصدق.»

110:5b.PSA.110.005 خداوند که به‌دست راست توست؛ در روز غضب خود پادشاهان را شکست خواهد داد.

110:6b.PSA.110.006 در میان امتها داوری خواهد کرد. از لاشها پر خواهد ساخت و سر آنها را درزمین وسیع خواهد کوبید.از نهر سر راه خواهد نوشید. بنابراین سر خود را بر‌خواهدافراشت.

110:7b.PSA.110.007 از نهر سر راه خواهد نوشید. بنابراین سر خود را بر‌خواهدافراشت.

111

111:1b.PSA.111.001 هللویاه! خداوند را به تمامی دل حمد خواهم گفت، در مجلس راستان و در جماعت.

111:2b.PSA.111.002 کارهای خداوند عظیم است، و همگانی که به آنها رغبت دارند در آنهاتفتیش می‌کنند.

111:3b.PSA.111.003 کار او جلال و کبریایی است وعدالت وی پایدار تا ابدالاباد.

111:4b.PSA.111.004 یادگاری برای کارهای عجیب خود ساخته است. خداوند کریم و رحیم است.

111:5b.PSA.111.005 ترسندگان خود را رزقی نیکوداده است. عهد خویش را به یاد خواهد داشت تاابدالاباد.

111:6b.PSA.111.006 قوت اعمال خود را برای قوم خودبیان کرده است تا میراث امتها را بدیشان عطافرماید.

111:7b.PSA.111.007 کارهای دستهایش راستی و انصاف است و جمیع فرایض وی امین.

111:8b.PSA.111.008 آنها پایدار است تا ابدالاباد. در راستی و استقامت کرده شده.

111:9b.PSA.111.009 فدیه‌ای برای قوم خود فرستاد و عهد خویش راتا ابد امر فرمود. نام او قدوس و مهیب است.ترس خداوند ابتدای حکمت است. همه عاملین آنها را خردمندی نیکو است. حمد اوپایدار است تا ابدالاباد.

111:10b.PSA.111.010 ترس خداوند ابتدای حکمت است. همه عاملین آنها را خردمندی نیکو است. حمد اوپایدار است تا ابدالاباد.

112

112:1b.PSA.112.001 هللویاه! خوشابحال کسی‌که ازخداوند می‌ترسد و در وصایای اوبسیار رغبت دارد.

112:2b.PSA.112.002 ذریتش در زمین زورآورخواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد.

112:3b.PSA.112.003 توانگری و دولت در خانه او خواهد بود وعدالتش تا به ابد پایدار است.

112:4b.PSA.112.004 نور برای راستان در تاریکی طلوع می‌کند. او کریم و رحیم و عادل است.

112:5b.PSA.112.005 فرخنده است شخصی که رئوف و قرض دهنده باشد. او کارهای خود را به انصاف استوارمی دارد.

112:6b.PSA.112.006 زیرا که تا به ابد جنبش نخواهد خورد. مرد عادل تا به ابد مذکور خواهد بود.

112:7b.PSA.112.007 از خبر بدنخواهد ترسید. دل او پایدار است و بر خداوندتوکل دارد.

112:8b.PSA.112.008 دل او استوار است و نخواهد ترسیدتا آرزوی خویش را بر دشمنان خود ببیند.

112:9b.PSA.112.009 بذل نموده، به فقرا بخشیده است؛ عدالتش تا به ابدپایدار است. شاخ او با عزت افراشته خواهد شد.شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید.

112:10b.PSA.112.010 شریر این را دیده، غضبناک خواهد شد. دندانهای خود را فشرده، گداخته خواهد گشت. آرزوی شریران زایل خواهد گردید.

113

113:1b.PSA.113.001 هللویاه! ای بندگان خداوند، تسبیح بخوانید. نام خداوند را تسبیح بخوانید.

113:2b.PSA.113.002 نام خداوند متبارک باد، از الان تاابدالاباد.

113:3b.PSA.113.003 از مطلع آفتاب تا مغرب آن، نام خداوند را تسبیح خوانده شود.

113:4b.PSA.113.004 خداوند برجمیع امتها متعال است و جلال وی فوق آسمانها.

113:5b.PSA.113.005 کیست مانند یهوه خدای ما که بر اعلی علیین نشسته است؟

113:6b.PSA.113.006 و متواضع می‌شود تا نظرنماید بر آسمانها و بر زمین.

113:7b.PSA.113.007 که مسکین را ازخاک برمی دارد و فقیر را از مزبله برمی افرازد.

113:8b.PSA.113.008 تااو را با بزرگان بنشاند یعنی با بزرگان قوم خویش.زن نازاد را خانه نشین می‌سازد و مادر فرحناک فرزندان. هللویاه!

113:9b.PSA.113.009 زن نازاد را خانه نشین می‌سازد و مادر فرحناک فرزندان. هللویاه!

114

114:1b.PSA.114.001 وقتی که اسرائیل از مصر بیرون آمدند، و خاندان یعقوب از قوم اجنبی زبان،

114:2b.PSA.114.002 یهودا مقدس او بود و اسرائیل محل سلطنت وی.

114:3b.PSA.114.003 دریا این را بدید و گریخت واردن به عقب برگشت.

114:4b.PSA.114.004 کوهها مثل قوچها به جستن درآمدند و تلها مثل بره های گله.

114:5b.PSA.114.005 ‌ای دریاتو را چه شد که گریختی؟ و‌ای اردن که به عقب برگشتی؟

114:6b.PSA.114.006 ‌ای کوهها که مثل قوچها به جستن درآمدید و‌ای تلها که مثل بره های گله.

114:7b.PSA.114.007 ‌ای زمین از حضور خداوند متزلزل شو و از حضور خدای یعقوب.که صخره را دریاچه آب گردانید وسنگ خارا را چشمه آب.

114:8b.PSA.114.008 که صخره را دریاچه آب گردانید وسنگ خارا را چشمه آب.

115

115:1b.PSA.115.001 ما را نی، ای خداوند! ما را نی، بلکه نام خود را جلال ده! به‌سبب رحمتت و به‌سبب راستی خویش.

115:2b.PSA.115.002 امتها چرابگویند که «خدای ایشان الان کجاست؟»

115:3b.PSA.115.003 اماخدای ما در آسمانهاست. آنچه را که اراده نموده به عمل آورده است.

115:4b.PSA.115.004 بتهای ایشان نقره وطلاست، از صنعت دستهای انسان.

115:5b.PSA.115.005 آنها را دهان است و سخن نمی گویند. آنها را چشمهاست ونمی بینند.

115:6b.PSA.115.006 آنها را گوشهاست و نمی شنوند. آنهارا بینی است و نمی بویند.

115:7b.PSA.115.007 دستها دارند و لمس نمی کنند. و پایها و راه نمی روند. و به گلوی خودتنطق نمی نمایند.

115:8b.PSA.115.008 سازندگان آنها مثل آنهاهستند، و هر‌که بر آنها توکل دارد.

115:9b.PSA.115.009 ‌ای اسرائیل بر خداوند توکل نما. او معاون وسپر ایشان است.

115:10b.PSA.115.010 ‌ای خاندان هارون بر خداوندتوکل نمایید. او معاون و سپر ایشان است.

115:11b.PSA.115.011 ‌ای ترسندگان خداوند، بر خداوند توکل نمایید. او معاون و سپر ایشان است.

115:12b.PSA.115.012 خداوند ما را به یادآورده، برکت می‌دهد. خاندان اسرائیل را برکت خواهد داد و خاندان هارون را برکت خواهد داد.

115:13b.PSA.115.013 ترسندگان خداوند را برکت خواهد داد، چه کوچک و چه بزرگ.

115:14b.PSA.115.014 خداوند شما را ترقی خواهد داد، شما و فرزندان شما را.

115:15b.PSA.115.015 شمامبارک خداوند هستید که آسمان و زمین را آفرید.

115:16b.PSA.115.016 آسمانها، آسمانهای خداوند است و اما زمین را به بنی آدم عطا فرمود.

115:17b.PSA.115.017 مردگان نیستند که یاه را تسبیح می‌خوانند؛ و نه آنانی که به خاموشی فرو می‌روند.لیکن ما یاه را متبارک خواهیم خواند، از الان و تا ابدالاباد. هللویاه!

115:18b.PSA.115.018 لیکن ما یاه را متبارک خواهیم خواند، از الان و تا ابدالاباد. هللویاه!

116

116:1b.PSA.116.001 خداوند را محبت می‌نمایم زیرا که آواز من و تضرع مرا شنیده است.

116:2b.PSA.116.002 زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدت حیات خود، او را خواهم خواند.

116:3b.PSA.116.003 ریسمان های موت مرا احاطه کرد و تنگیهای هاویه مرا دریافت، تنگی و غم پیدا کردم.

116:4b.PSA.116.004 آنگاه نام خداوند را خواندم. آه‌ای خداوند جان مرارهایی ده!

116:5b.PSA.116.005 خداوند رئوف و عادل است و خدای ما رحیم است.

116:6b.PSA.116.006 خداوند ساده دلان را محافظت می‌کند. ذلیل بودم و مرا نجات داد.

116:7b.PSA.116.007 ‌ای جان من به آرامی خود برگرد، زیراخداوند به تو احسان نموده است.

116:8b.PSA.116.008 زیرا که جان مرا از موت خلاصی دادی و چشمانم را از اشک و پایهایم را از لغزیدن.

116:9b.PSA.116.009 به حضور خداوند سالک خواهم بود، در زمین زندگان.

116:10b.PSA.116.010 ایمان آوردم پس سخن گفتم. من بسیار مستمند شدم.

116:11b.PSA.116.011 درپریشانی خود گفتم که «جمیع آدمیان دروغ گویند.»

116:12b.PSA.116.012 خداوند را چه ادا کنم، برای همه احسانهایی که به من نموده است؟

116:13b.PSA.116.013 پیاله نجات را خواهم گرفت و نام خداوند را خواهم خواند.

116:14b.PSA.116.014 نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم او.

116:15b.PSA.116.015 موت مقدسان خداونددر نظر وی گرانبها است.

116:16b.PSA.116.016 آه‌ای خداوند، من بنده تو هستم! من بنده تو و پسر کنیز تو هستم. بندهای مرا گشوده‌ای!

116:17b.PSA.116.017 قربانی های تشکر نزدتو خواهم گذرانید و نام خداوند را خواهم خواند.

116:18b.PSA.116.018 نذرهای خود را به خداوند ادا خواهم کرد، به حضور تمامی قوم وی،در صحن های خانه خداوند، در اندرون تو‌ای اورشلیم. هللویاه!

116:19b.PSA.116.019 در صحن های خانه خداوند، در اندرون تو‌ای اورشلیم. هللویاه!

117

117:1b.PSA.117.001 ای جمیع امتها خداوند را تسبیح بخوانید! ای تمامی قبایل! او راحمد گویید!زیرا که رحمت او بر ما عظیم است و راستی خداوند تا ابدالاباد. هللویاه!

117:2b.PSA.117.002 زیرا که رحمت او بر ما عظیم است و راستی خداوند تا ابدالاباد. هللویاه!

118

118:1b.PSA.118.001 خداوند را حمد گویید زیرا که نیکوست و رحمت او تا ابدالاباداست.

118:2b.PSA.118.002 اسرائیل بگویند که «رحمت او تا ابدالاباداست.»

118:3b.PSA.118.003 خاندان هارون بگویند که «رحمت او تاابدالاباد است.»

118:4b.PSA.118.004 ترسندگان خداوند بگویند که «رحمت او تا ابدالاباد است.»